Geplaatst op

12 de Yule-Nacht 31 december- 1 januari 2026

De twaalf nachten waren voorbijgegaan als een stille reis door tijd en ziel. Elke nacht had haar een beeld geschonken, een inzicht, een ontmoeting met zichzelf en met het grotere geheel. Nu stond ze in haar kamer, de laatste nacht, de overgang van oud naar nieuw.

Op de tafel lagen haar kleine papiertjes, het schriftje waarin ze haar verlangens had geschreven, en enkele kristallen die ze zorgvuldig had uitgekozen. Een bergkristal voor helderheid, een rozenkwarts voor liefde, een amethist voor innerlijke rust. Ze legde ze in een cirkel rond de kaars, alsof ze een zachte bescherming vormden.

Ze stak wierook aan. De rook steeg op in sierlijke spiralen, vulde de kamer met een geur die haar herinnerde aan tempels en stilte. Het was alsof de rook de woorden en beelden van de twaalf nachten meenam, ze verhief en terugbracht naar de hemel.

Ze sloot haar ogen. De engel stond achter haar, licht en transparant, vleugels zacht uitgespreid. Ze voelde de handen op haar schouders, een stille bevestiging dat ze gedragen werd. In haar hart brandde een klein licht, een vlam die niet doofde.

Ze nam de papiertjes die ze nog had, de laatste resten van het oude jaar. Buiten, onder de sterren, legde ze ze in het vuur. De vlammen namen ze mee, en ze fluisterde: dank u. Dank voor alles wat geweest was, dank voor alles wat komen mocht.

Toen keerde ze terug naar haar kamer. De kristallen glansden zacht in het kaarslicht. De wierook rookte nog na. Ze glimlachte. De cyclus was rond. De twaalf nachten waren voltooid. Wat bleef, was ruimte. Wat kwam, was nieuw.

  • Welke beelden of inzichten uit de twaalf nachten wil ik bewaren als kompas voor het nieuwe jaar?
  • Welke lasten heb ik werkelijk losgelaten, en hoe voelt die ruimte nu?
  • Welke kwaliteit of energie wil ik voeden met de hulp van kristallen, wierook of ritueel?
  • Hoe kan ik de aanwezigheid van de engel in mijn dagelijks leven blijven ervaren?

Ga zitten bij een kaars. Leg enkele kristallen om de vlam heen. Steek wierook aan en laat de rook opstijgen.

Sluit je ogen. Voel hoe de twaalf nachten als een cirkel om je heen staan. Elke nacht een ster, elke ervaring een lichtpunt.

In het midden sta jij. Met een engel achter je, handen zacht op je schouders. Je ademt in, je ademt uit.

Laat het oude los. Laat het nieuwe binnenkomen. Voel hoe je gedragen wordt. Voel hoe je gezegend bent.

Blijf nog even in die stilte. De twaalf nachten zijn voltooid. Het nieuwe jaar begint.

  • Wat wil ik met eerbied achterlaten?
  • Welke ervaring heeft mij het meest gevormd dit jaar?
  • Wat heb ik geleerd over mijn eigen kracht en kwetsbaarheid?
  • Wat wil ik uitnodigen in het nieuwe jaar?
  • Welke kwaliteit wil ik laten groeien?
  • Wat mag ik ontvangen, zonder te hoeven begrijpen?

Ga rustig zitten. Sluit je ogen. Adem zacht in en uit.

Stel je voor dat je voor een poort staat. Achter je ligt het oude jaar. Je kijkt nog één keer om. Je buigt licht, als in een gebaar van dank.

Dan stap je door de poort. Voel hoe het nieuwe je omhult. Niet met druk, maar met ruimte. Je hoeft niets te weten. Alleen te zijn.

Achter je staat een engel. Je voelt haar handen op je schouders. Zij zegt niets. Maar je weet: je mag verder gaan.

Blijf nog even in die stilte. Laat het nieuwe jaar zich zachtjes aandienen.

© Mieke