Regelmatig gaan consulten over situaties waarin een cliënt aan het randje staat van opgeven, zoals deze morgen. Een goedlopende praktijk, met eigen yogastudio, ruim 15 jaar, op verplaatsing heel weinig aanmeldingen en twijfelen ( angst) of dit nog de bedoeling is.
Lang verhaal kort: het was duidelijk ‘tijd’ om grenzen te verleggen, zichtbaar te worden met onder andere een eigen kanaal.
Dat was een levendig voorbeeld van iemand die het werk doet met hart en ziel, het niet nodig vond om nieuwe wegen en kanalen te bewandelen, te expanderen, zichzelf dus ergens in blokkeerde. Verder te floreren, stroom voorwaarts.
Dat was dus een heel fijn gesprek, down to earth en met enkele concrete handvatten weet ik dat zij met enthousiasme en vertrouwen aan de slag gaat.
Het is altijd heel prettig om de wederkerigheid in een gesprek te ervaren, in het werk als een spiegelende sparringspartner, vertrouwenspersoon en bruggenbouwer te zijn, objectief naar een situatie kijk, de diepere lagen in overeenstemming wat een cliënt daarbij herkent, kan en mag aanraken.
Zo werkt verbinding, in volheid. Nooit oordelend waar iemand op een bepaald moment in de ‘tijd’ aan toe is of ergens staat. Ik weet maar al te goed hoe makkelijk en verleidelijk het is over iemands weg een oordeel uit te spreken. Of zelfs te denken.
We spreken vaak over de comfortzone alsof het een afgebakende plek is: een veilige box waarin je je geborgen, zeker en in controle voelt. Maar wat als die box helemaal niet bestaat? Wat als ze vooral een verhaal is als een programma dat je verinnerlijkt hebt als zijnde waarheid, en dat programma blijft herhalen.
Je comfortzone is een herhaling en gekoppeld met overtuigingen en ervaringen uit het verleden. Het zijn patronen die vertrouwd aanvoelen, niet per se omdat ze nog zo veilig aanvoelen, maar omdat ze bekend zijn. De grenzen die je ervaart, zijn daardoor zelden harde muren — het zijn meestal denkbeeldige lijnen, getekend door angst, aannames of oude conclusies over wat je wel of niet kunt.
Wanneer je onderzoekt wat jou comfort geeft, ontdek je misschien dat het niet zozeer om een plek gaat, maar om een gevoel: controle, voorspelbaarheid, erkenning enz… Die gevoelens hoeven niet vast te zitten aan één manier van leven of handelen. Ze kunnen meebewegen.
Vaak wordt gezegd: denk buiten de box. Maar als je die box zelf hebt gecreëerd, kun je ook een andere vraag stellen: wat als er nooit een box was? Wat als je veel vrijer bent dan je denkt?
Groei ontstaat dan niet doordat je jezelf forceert om ‘erbuiten’ te stappen, maar doordat je nieuwsgierig wordt naar je aannames. Waarom voelt iets spannend? Welke overtuiging zit daaronder? En klopt die nog wel?
Als je merkt dat je vastloopt, dat routines zwaar beginnen te voelen, dat je verandering vermijdt of steeds dezelfde paden kies dan is dat geen teken van falen. Het is een uitnodiging tot reflectie, om te onderzoeken waar je jezelf onnodig beperkt.
Door die denkbeeldige grenzen te bevragen, ontstaat ruimte. Ruimte voor nieuwe interesses, onverwachte mogelijkheden en hernieuwd enthousiasme.
Reflectievragen over de comfortzone (en het idee dat er geen box is)
* Bewustwording
1. Wanneer voel ik mij “comfortabel” — en welk gevoel ligt daar écht onder (veiligheid, controle, erkenning, rust)?
2. In welke situaties zeg ik tegen mezelf: “Dit is niks voor mij”?
3.Welke keuzes maak ik vooral omdat ze vertrouwd zijn, niet omdat ze mij energie geven?
* De denkbeeldige grenzen onderzoeken
4. Welke overtuigingen bepalen wat ik wel of niet durf te doen?
5. Waar heb ik deze overtuigingen ooit geleerd — en zijn ze nog steeds waar?
6. Welke angst zit er onder mijn weerstand tegen verandering?
7. Wat denk ik dat er zal gebeuren als ik iets nieuws probeer?
* De ‘box’ bevragen
8. Wie heeft mijn comfortzone eigenlijk gedefinieerd — ikzelf, of anderen? Of allebei?
9. Wat als de grens die ik ervaar geen muur is, maar een gedachte?
10. In welke situaties heb ik eerder iets gedaan dat buiten mijn comfortzone leek, maar uiteindelijk meeviel?
* Ruimte creëren
11. Wat zou ik doen als falen geen consequenties had?
12. Welke kleine stap voelt spannend, maar ook nieuwsgierig?
13. Hoe zou ik handelen als ik mezelf meer vertrouwen gaf dan angst?
* Groei en herdefinitie
14. Wat zegt mijn ongemak mij op dit moment?
15. Welke versie van mijzelf wil ik de komende periode meer ruimte geven?
16. Hoe ziet groei eruit als ik mezelf niet forceer, maar volg?
17. Wat ontdek ik over mezelf als ik stop met denken in ‘binnen’ en ‘buiten’ de comfortzone?
* Integratie
18. Wat betekent comfort voor mij, los van routines en gewoontes?
19. Welke grenzen wil ik bewust loslaten?
20. Als er geen box is — hoe vrij ben ik dan eigenlijk al? Hier en nu.
Liefs Mieke 
