Wij mensen weten wat het is om in bewondering te zijn voor een levend wezen. We bewonderen iemands veerkracht, iemands talenten, iemands doorzettingsvermogen…hoe dicht bewondering en verwondering elkaar benaderen, en toch niet hetzelfde zijn.
Verwondering vraagt dat we stil worden, dat we ons openen voor het onbekende en het mysterieuze in het alledaagse. Het is de vraag die ons raakt: kunnen we nog iets ervaren als nieuw, iets dat ons hart en ons denken tegelijk prikkelt?
Kunnen we ons nog werkelijk verwonderen?
Verwondering is het stille vuur dat in ons oplicht wanneer we het alledaagse met nieuwe ogen bekijken.
Kunnen we ons nog laten raken door de wereld zoals ze is, levendig en vol betekenis?
Wanneer we ons verwonderen, openen we ons voor de innerlijke dimensies van de dingen: de groei van een bloem, het ritme van de seizoenen, de stilte tussen woorden…
In die verwondering ligt een actieve houding van ontdekken, het kinderlijke gevoel van ‘wat is dit?’ dat ons niet passief maakt, maar ontvankelijk. Steiner zag hierin de basis voor een geesteswetenschap die niet alleen meet en berekent, maar beleeft en doorgrondt. Verwondering nodigt uit tot vragen, tot waarnemen met het hart en niet alleen met het verstand.
Zo wordt verwondering een kracht die ons leven verdiept. Het is niet slechts emotie of esthetisch gevoel; het is de poort waardoor we het wezen van de wereld kunnen ontmoeten, en door die ontmoeting onszelf en onze verantwoordelijkheid daarin leren kennen.
In eurythmie kunnen we verwondering beleven , als een levend impulseren in hoofd hart en ledematen.
A- klinker- het lichaam opent, strekt zich uit, ontvankelijk voor het onbekende.
E- klinker- een lichte zoekende beweging, een vraag die door de lucht zweeft: “Hoe kan dit zijn?”
I- klinker -scherp en geconcentreerd, het oog volgt een detail dat plotseling leven toont.
O- klinker- rond en vol, het hart omarmt het geheel, een vloeiende kring van ervaren.
U- klinker naar binnen gebogen, diep, verstild, alles laat doordringen in stilte.
Verwondering kun je via euritmie in je hele wezen, als een zachte stroom beleven.
https://www.youtube.com/watch?v=3y0dKB7fz0g ( 10′)
” In het vocaliseren laten zich de sporen van het muzikale zeer goed vinden; in de medeklinkers zeer moeilijk. Maar u weet ook hoe ik altijd heb benadrukt: de klinkers zijn uit het innerlijk van de mens losgerukt. Zij drukken eigenlijk het voelen, het innerlijke wezen van de ziel uit: verwondering, verbazing, terugdeinzen, zich staande houden tegenover de buitenwereld, zich laten gelden, loslaten, liefdevol omvatten, dat is hetgeen wat in de klinkers duidelijk tot uitdrukking komt.”
Liefs Mieke 
