De polsslag van de wereldgolf is een bevestiging van al het leven dat er in zit en van alle dood die voorbijgaat. Elk blad en elke boom, elk wezen – van de kleinste insecten tot de grote zingende walvissen – de patronen die ze weven terwijl ze worden geboren en sterven en verder fietsen, trillen allemaal in harmonie met die ene hartslag, samengebracht door een machtige dirigent. Het is een wonderbaarlijk dissonante harmonie, de essentie van evenwicht, een eenheid van ongelijksoortige delen.
Ze zet de kroon van inzicht lichtjes op haar voorhoofd. Ze draagt de gordel van de waarheid. Ze reikt naar binnen en voelt ook de levenslijn waarmee ze verbonden is. Ze raakt het aan, en het is als een tastbare aanwezigheid in haar hart, delicaat maar sterk. Het glanzende web van verbindingen strekt zich uit van haar hart tot in de ether. En dan reikt ze haar geest uit, naar boven, zo hoog! Ze voelt zich één met de vliegende vogels, kent de rek en spanning van de vleugelspieren die buigen en balanceren op de wind, kent de kus van zonlicht op haar uitgestrekte bladeren en takken, voelt de langzame erosie van water op steen door de millennia heen.
Er is geen verleden, heden of later, want deze hartslag klopt vanaf de eerste vonk van het universum en zal kloppen tot het einde der tijden. Het is een eeuwig moment van Nu, en het glinsterende web van verbinding klopt heerlijk heet in haar aderen.
Met een plotselinge helderheid weet ze op dat moment dat ze gezegend is.
Tevredenheid en gemoedsrust, wat een zegen om naar fijnere waarden te streven. Ik noem dat deugden. Menselijke deugden die bijdragen tot waarachtig Mens Worden.
Het is aan ieder van ons om een betere wereld te creëren. Zeg je ja tegen toxische giftige woorden en daden of durf je ook een ja tegen een ‘neen, ik doe daar niet aan mee’, te geven? Er wordt vaak met veel kabaal gewezen/verwezen naar instanties die giftig en toxisch op de mensheid inwerken, maar staan er zelf niet of amper bij stil hoe vaak giftige toxische woorden en daden er vanuit onszelf de wereld uitgaan. Ik heb het eerder gehad over roddels, belachelijk maken van mensen, cynisme, sarcasme….wat drijft iemand om zich daar dan zo goed bij te voelen? En daar ook nog eens een massa volgers in mee te trekken.
Humor en cynisme, sarcasme, het ligt heel dicht bij elkaar, alleen merkt ieder denkend voelend mens welke energie eronder leeft.
We worden eraan herinnerd, zeker voor dit jaar, dat hoe we onze wereld zien, de manier is waarop we deze vormgeven. Hoe we ons voelen in onze realiteit, is hoe we deze in vorm brengen.
Wat kun je nu creëren? Door een andere keuze te maken dan voorheen? Hoe kun je anders denken over wat er op dit moment voor je beschikbaar is?
Onthoud dat het om hartgecenterd bewustzijn gaat, niet om het nastreven van perfectie.
De wereld mag dan in vuur en vlam staan, met chaotische en gewelddadige taferelen. We moeten het niet ver gaan zoeken, in ons eigen midden spelen zich taferelen af, die niet leiden naar een verdraagzame samenleving.
We staan allemaal voor het maken van keuzes op de aardse tijdslijn. Een tijdslijn die je meezuigt naar verderf, naar oorlog, naar strijd of een tijdslijn waarin we het beste van onszelf geven, vormgeven vanuit het hartsbewustZijn.
Want de ‘Matrix’, die leeft vooral in onszelf, het is aan ons om het kluwen te ontrafelen, het innerlijke web los te weken en daar een heel nieuw weefsel in te vormen. Het niet langer meer buiten onszelf te richten, maar werkelijk van binnenuit te belichamen.
Vind een manier om iets anders te creëren verbonden met jouw Ziel. Vind jouw weg naar vrede, ongeacht wat er om je heen gebeurt en vertrouw erop dat dit de weg is dat leidt naar het leven waar ieder mens naar verlangt. Met verdraagzaamheid en een dienstbaar voedend bewustzijn. Voor alles wat is en leeft.
Liefs Mieke 