10 februari- 4 maart 2026
Venus in Vissen staat voor onvoorwaardelijke liefde, romantisch idealisme en het vervagen van grenzen tussen zelf en ander. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van mystieke eenheid betreedt, wordt liefde een spirituele oefening, komt schoonheid naar voren door etherische gratie en ligt waarde in een transcendente verbinding voorbij het ego. Deze plaatsing houdt meer van de ziel dan van de persoon, ziet meer potentie dan realiteit en geeft zonder rekening te houden met de kosten.
De schaduwzijde manifesteert zich als jezelf volledig verliezen in een ander, het romantiseren van waarschuwingssignalen tot spirituele beproevingen, of het gebruiken van fantasie om de realiteit van relaties te ontlopen. Er bestaat het risico om een martelaar in de liefde te worden, van verslavende gehechtheid vermomd als toewijding, of van het liefhebben van een geïdealiseerd beeld in plaats van de feilbare mens die voor je staat. Grenzen vervagen tot je niet meer weet waar jij eindigt en zij beginnen. Toch is de gave diepgaand: het vermogen tot het innerlijk bewegen naar een emotioneel volwassen liefde , tot het zien van goddelijke schoonheid in imperfectie, en tot liefde op een manier die oprecht als genade aanvoelt.
Venus in Vissen, opent je hart voor compassievolle verbinding, laat jou de schoonheid vinden in kunst die de ziel raakt. Je waardeert en eert je relaties waarvan de verbinding aanvoelt als een aards-spiritueel-geestelijke oefening.
Deze energie is uitstekend voor creatieve inspiratie, voor vergeving en voor de ontdekking dat het soms het meest liefdevolle is om iemands menselijkheid met warme aandacht en interesse te omarmen. In die zin zijn de gedachten en meningen die we hebben over elkaar, de basis van in waarheid of in onwaar-echt zijn spreken en dat ook in volkomen volheid Zijn, dat niet hetzelfde is als een perfect beeld te willen opwekken.
Steiner heeft een inspirerend boekje ‘ Interesse voor de Ander’ over geschreven, een uitnodiging om wat dieper in onszelf aan te kijken wat we als mens liever niet aankijken in onszelf. (voordrachten en fragmenten gehouden in Dornach op 26 oktober, 6 en 7 december 1918 en in Bern, 12 december 1918.
” Het is ongelooflijk belangrijk dat in ons de impuls opkomt om voor de ander die we ontmoeten niet alleen een gevoel van sympathie of antipathie koesteren, om niet alleen de neiging in ons te laten opkomen om die mens lief te hebben of te haten, maar om vrij van gevoelens van haat of liefde een beeld van die mens te laten ontstaan. Deze vaardigheid om zonder liefde-of haatgevoelens een beeld van iemand in jezelf op te roepen, om de ander in je ziel te laten opstaan, is een eigenschap die elke week in de ontwikkeling van de mens wegkwijnt. Dat is een vermogen dat de mensen op den duur totaal verliezen. Ze lopen elkaar voorbij zonder dat in hen de aandrang ontwaakt om de ander in zichzelf wakker te laten worden. Maar dat is een vermogen dat we bewust moeten verzorgen. En dat zou ook in de opvoeding van kinderen en in de scholen zijn intrede moeten doen; deze gave om aan de andere mens het imaginatieve vermogen te ontwikkelen.”
blz 70-71
Liefs Mieke 