De mens groeit in relatie tot de ander, in relatie met wie we op elk moment kunnen Zijn. Een levendige dynamiek die ons uitnodigt om te ontdekken wat zich meestal langzaam ontsluiert.
In afstand en nabijheid , in liefde en verlies, in harmonie en conflict, worden wij telkens opnieuw uitgenodigd om terug te keren naar datgene wat aan alle uiterlijke verbinding voorafgaat:
de relatie met onszelf. De meest wezenlijke zoektocht van het menselijk bestaan is steeds meer de zoektocht naar ‘heelheid’ in het eigen Wezen.
Eeuwenoude mystieke tradities hebben deze waarheid steeds opnieuw proberen te verwoorden.
De Hieros Gamos, het heilige huwelijk uit de vroegchristelijke mystiek en de Kabbala, de seksuele alchemie uit de oude Egyptische wijsheidsscholen en yab-yum binnen het Tibetaans boeddhisme verwijzen allen naar hetzelfde oerprincipe.
Het verenigen van tegenstellingen, versmelten van polariteiten, de terugkeer naar innerlijk compleet Worden. Wat we in oorsprong bij geboorte Zijn.
Ieder mens draagt in zich zowel het mannelijke als het vrouwelijke,
het actieve en het ontvangende, het scheppende en het dragende.
De ware opdracht van het leven ligt niet in het zoeken naar voltooiing buiten onszelf, maar in het leren herkennen en verenigen
van deze krachten in het eigen innerlijk. Het idee pas compleet te zijn met iemand anders, is een illusie, het is een verinnerlijkte overtuiging dat je onvolledig bent, dat er iets in jou ontbreekt, en enkel gevuld kan worden door iemand anders, meestal wordt dat verlangd tot opgeëist van een partner. Als het goed is, in het beste geval zijn partners complementair gelijkwaardig aan elkaar, stimuleren elkaars evolutionaire groei, respecteren elkaars unieke zielsweg, en groeien hierin ook als partners samen.
Relaties worden dan meer dan ontmoetingen met een wirwar aan onvervulde behoeften; ze worden spiegels tot bewust wording.
Elke ontmoeting met de ander nodigt ons uit om dieper te kijken naar wat in onszelf nog gezien, geheeld of omarmd mag worden.
Zo bezien is iedere geliefde, iedere vriend, ieder conflict,
en zelfs iedere teleurstelling, een poort naar zelfkennis.
Want wat wij in de ander zoeken, bewonderen, verlangen of vrezen, raakt iets aan, dat reeds in onszelf leeft. En dat wil geleefd worden, van binnenuit.
De heilige eenheid bestaat daarom niet enkel in de ontmoeting tussen twee mensen, maar in de innerlijke terugkeer naar het Zelf.
En wie tot zichzelf terugkeert, keert terug naar de bron van waaruit waarachtigheid impulseert.
Het gevoel ‘getest’ te worden in relaties is geen straf, maar nodigt uit om ingesleten gedachten en overtuigingen te onderzoeken. Het doet geen afbreuk aan het leed van de ervaringen, maar zet wel aan tot actief onderzoeken.
De vragen die ik heel vaak beluister hebben hierop betrekking. ”Waarom trek ik altijd de verkeerde partner aan.”
Elke emotionele wonde die, ondanks de misschien wel vele pleisters die uiteindelijk losweken , zijn een opening naar diepgaande heling ( Cheiron).
” Ik ben een beschadigd mens, en zo zal het altijd blijven.” Daarover ging een gesprek met een cliënte. Zolang we ons identificeren met oude wonden, en ons daarin blijven vastzetten, kunnen we niet van binnenuit helen. Ondanks de pleisters loslaten, worden nieuwe pleisters gebruikt. Tegen beter weten in.
Want zelfs wanneer duizend mensen ons liefhebben, zal geen enkele liefde de leegte vullen van een hart dat zichzelf nog niet heeft leren bewonen. ( Her-Inner wie je werkelijk bent. Een bewuste weg naar je nieuwe leven, uitgegeven bij Boekscout.nl 2020)
De diepste eenzaamheid ontstaat niet uit het ontbreken van gezelschap, maar uit vervreemding van het eigen wezen. Hoe stel je je dat voor, zo te vertoeven in eigen gezelschap.
Hoe meer de mens zichzelf kan dragen en verdragen met zachtheid, begrip en genade, hoe beter hij in staat is de ander in diens heelheid te ontvangen. Dat heeft te maken met ontvankelijkheid.
Ligt de wijsheid niet in het vermogen onszelf te omarmen in de eenvoudige maar diepste waarheid:
‘Ik Ben die Ik Ben’ ( HerInner wie je werkelijk bent. Een bewuste weg naar je nieuwe leven. Uitgegeven bij Boekscout.nl 2020)
De vraag die dan overblijft is niet slechts of wij onszelf kunnen aankijken als een uit Liefde geboren Wezen.
Zijn we bereid met dezelfde mildheid, waardigheid, genade die wij voor onszelf verlangen, ook aan een medemens te schenken?
In zo’n ervaringen, in zo’n gewaarwordingsmomenten wordt liefde meer dan emotie, zij wordt bewust Zijn.
En in dat bewust Zijn wordt de mens aangewakkerd tot heilige eenheid waar hij altijd al deel van was.
Liefs Mieke
