‘Is het niet heel paradoxaal om te ervaren dat we ons enerzijds hechten aan de heersende maatschappelijke normen en waarden en anderzijds meer en meer de noodzaak voelen om uit te breken en los te laten wat innerlijk wringt?
Er is heel veel gaande, zowel collectief als persoonlijk en dit heeft uiteraard met nog veel meer te maken.
De behoefte aan acceptatie, waardering, respect is een menselijke basisbehoefte. Ook al zouden we het belang ervan ontkennen of minimaliseren. In de onderstroom loert de angst voor voor afwijzing.
Al heel vroeg hebben we ons als kind aan normen en waarden aangepast, vaak ten koste van onze ware essentie. Hebben we ons hierover vragen gesteld?
Als kind stelde ik heel veel vragen, doch ik werd als een te lastig en vreemd kind gezien. Ik stelde vragen waarop ik geen antwoord kreeg. Op de meeste en vele “waarom’ vragen was het antwoord simpelweg ‘daarom, omdat het zo is, omdat ik dat zeg…’
Behalve mijn oma, de moeder van mijn vader, nam mijn vragen serieus, maar als ik te ver en te diep doorging op blijkbaar ‘lastige’ vragen – er stond bijvoorbeeld een zwart klein schoentje op een plank boven de oude kachel- waar ik een niet verteld verhaal stilletjes voelde leven, ving ik bot.
Mijn uitlaatklep als kleuter was vooral deuntjes spelen op mijn melodica. Ik had blijkbaar een absoluut gehoor, want noten lezen kon ik (nog) niet.
De buurvrouw kwam soms vragen wie daar zo mooi ‘Strangers in the night’ van Frank Sinatra kon spelen. ‘Oh’, antwoordde mijn moeder dan ‘dat is ons Micheline’. De buurvrouw was eerder verrast dan mijn moeder. Ik was inmiddels de kleuterschoentjes ontgroeid en een jaar of 7.
Muziek was mijn eerste grote liefde, het was mijn redding om overeind te blijven in een wereld waar ik me heel vreemd voelde, in een omgeving waar ik mijn plek maar niet kon vinden. Misschien heb jij ervaren dat mensen om je heen telkens een ander beeld van jou voorhouden, waardoor je als opgroeiend kind verward geraakt. Ook op volwassen leeftijd zet deze trend zich voort, zonder elkaar te kennen, zelfs zonder ontmoet te hebben.
Misschien is dat uiteindelijk jouw veerkracht geworden te zoeken naar jouw ware ‘Ik’. In mijn geval was dit precies de aanleiding om gestaag dapper en moedig op zoek te gaan naar mijn ‘Ik ben die Ik ben.’ Het is uiteindelijk geen weg met een bordje ‘gearriveerd aan het eindstation.’ Het is een weg van Worden, je neemt regelmatig een pauze om ervaringen te verwerken en te integreren.
Het einde van het zich ‘moeten’ te comformeren-tijdperk vertoont enorme barsten in deze tijd.
Stel je voor dat jij iets creëert vanuit een heel diep verlangen, dat door jouw Ziel opgewekt wordt. Je kunt het verschil waarnemen in het willen vanuit je denken en het borrelend naar de oppervlakte stromen vanuit ‘iets’ waar je nog geen woorden aan kunt geven, of nog niet zichtbaar is. Het ontvouwt en openbaar zich zonder haast of spoed, het rijpt uit op een niet te sturen of te forceren manier. Dat is het wonderbaarlijke in het creëren, wat dat ook mag zijn.
Je ‘weet’ dat hetgeen jij creëert vanuit jouw BronWezen is ontstaan en mogelijks kan afwijken van de doorsnee verwachtingen in de buitenwereld. Echter creëer je iets wat jouw Ziel tot uitdrukking brengt. Je creëert iets uniek en authentiek om het diepste van wie jij als scheppend mens bent, ruimte te geven, in een tekening, een schilderij, een gedicht, een boek, een muziekstuk, een heerlijke maaltijd….
Jouw creatie gaat over jou en niet over geijkte vaststaande regels. In sommige situaties breng je je creaties in de openbaarheid om lezers, luisteraars, proevers te inspireren. Voor creatieve mensen is dit een uitdaging én een uitnodiging om trouw te blijven om uit te drukken wat er zich openbaart.
In het ruimte geven en tot uitdrukking brengen van jouw Ziel, hoef je je niet te laten bepalen door verwachtingen, die vaak kopieën zijn en minder aanzetten tot bezield inspireren. Hiermee zouden jouw unieke creatieve processen aan banden worden gelegd.
Door lezers, luisteraars, proevers tot deel-genoot ( genot en genieten) te maken van jouw creaties, ontvouwt zich een nieuwe wereld waarin wezen-rijk contact en verbinding centraal staan. Ontsluierd en ontmaskerd van houdingen en kunstgrepen die een weerspiegeling zijn van de schijnbare drang naar perfectionisme.
Creatieve authenticiteit tot uitdrukking brengen is nooit beledigend, aanmatigend, niet verontschuldigend, beschamend maar vormt een brug naar de inspirerende visies die we allemaal op het leven hebben.
Is er geen wezen-rijke uitwisseling, geen verwerkelijking van de creatieve scheppende mensen die we allen Zijn, dan wordt het leven saai, dof, dor, vlak, leeg en gevuld met vergankelijke dingen die we op een dag achterlaten.
De vonk van je Ziel dooft uit en dat is niet bedoeling van jouw leven;
Jij, jij bent een kosmisch spiritueel aarde Mens, met een enorme potentiële scheppingskracht, goddelijke inspiratiebronnen wachten om jouw Ziel tot leven te wekken, te inspireren en elk oordeel en angst over jezelf en anderen op te tillen naar het puurste Licht. Dat elk levend Wezen Is.
Het vraagt moed, vertrouwen en gedragen Liefde voor het leven, jouw leven, om de wereld van hebzucht en graaien naar nog méér’ om te buigen. Er wacht een Nieuwe Wereld op ons, maar Wijzelf kunnen NU vanuit een bewuster en verfijnder HartsbewustZijn de verandering creëren.
Is dit geen enorme eer om samen deel uit te maken van het grootse ScheppingsPlan als mede-creators, de Aarde in haar ascentieweg met één kloppend hart, op een gelijkwaardige en dienende manier te koesteren en te expanderen? Voor het Welzijn van Al- Wat-IS en Leeft want Ieder doet ertoe.
Uit ‘ Herinner wie je werkelijk bent. Een bewuste weg naar je nieuwe leven. ‘ Uitgegeven bij Boekscout, 2020 © Mieke
fragment.