5 Juni 2026 -17 september 2026
Juno retrograde in Waterman vraagt je niet om verbintenis opnieuw te definiëren als iets moois. Het vraagt je om te beseffen wat je hebt geprobeerd te vermijden door verbintenis te gebruiken. De belofte van Waterman is verleidelijk: vind iemand die je begrijpt, die je niet kleiner wil maken, die je eigenzinnigheid viert.
Maar Waterman in Juno maskeert vaak een veel ouder patroon. Je hebt misschien al vroeg geleerd dat nabijheid betekende dat je jezelf verloor. Dat intimiteit vereiste dat je je terugtrok. Dus bouwde je een filosofie rond vrijheid en noemde je dat verlichting. Je vertelt jezelf dat je een partner wilt die je onafhankelijkheid respecteert. Wat je misschien eigenlijk wilt, is een partner die niet van je eist dat je er bent.
Deze retrograde vraagt je om te kijken naar de relaties die je hebt afgewezen of op afstand hebt gehouden. Let op de relaties waarin iemand consistentie van je eiste en jij dat controle noemde.
Let op de momenten waarop je de behoefte van een partner aan jouw tijd een bedreiging voor je autonomie noemde.
Merk op wanneer je besloot dat hun verlangen naar jou een karakterfout van hen was, en geen uitnodiging van jou. Je zou deze cyclus kunnen besteden aan het herschrijven van je relatiegeschiedenis als een verhaal van grenzen en zelfbescherming, terwijl het in werkelijkheid een verhaal van angst is. Je appt sporadisch. Je houdt plannen vaag. Je houdt de optie open om te vertrekken. En je hebt jezelf wijsgemaakt dat dit integriteit is.
De valkuil van Waterman in Juno is het verwarren van afstandelijkheid met wijsheid. Vrijheid wordt de reden waarom je je nooit volledig bindt. Vriendschap wordt de reden waarom je nooit het risico neemt om echt gekend te worden. Een gedeelde visie wordt zo abstract dat niemand je er daadwerkelijk op kan aanspreken. Je voelt je aangetrokken tot mensen die ook niet beschikbaar zijn, en je noemt dit wederzijds respect. Je geeft de voorkeur aan partners met een eigen leven – wat gezond is – maar wat je eigenlijk verkiest, zijn partners aan wie je geen rekening hoeft te houden. Je hoeft je niet aan te passen. Je hoeft niet te zeggen waar je heen gaat of wanneer je terugkomt. Je hoeft niet uit te leggen waarom je drie weken verdwenen bent. Die regeling is geen partnerschap. Het is parallel leven met af en toe seks.
De ongemakkelijke waarheid: misschien gebruik je de taal van een geëvolueerde relatie om te rechtvaardigen waarom je het eigenlijk nooit echt geprobeerd hebt.
Echte toewijding aan een Waterman-ideaal, oprechte vriendschap, een gedeelde visie, waarbij beide personen volledig zichzelf zijn, vereist consistentie met iemand die je echt ziet. Het vereist dat je soms saai bent. Dat je opduikt, zelfs als je er geen zin in hebt. Dat je om de ander geeft, zelfs als je eigen dag interessanter is. Dat je blijft, ook al zou weggaan makkelijker zijn. Waterman ontslaat je hier niet van. Het betekent alleen dat de persoon voor wie je blijft, je niet zou moeten vragen om iemand anders te zijn.
Liefs Mieke 
