De twaalf stemmingen van de dierenriem
De kalender van de ziel O.O.40 Rudolf Steiner
————————————————————-
De twaalf stemmingen van de dierenriem
©
In het teken Tweelingen ontmoeten we de tweelingen van ons lagere en hogere zelf: Castor en Pollux. Castor vertegenwoordigt het lagere zelf, ons sterfelijke en fysieke lichaam, verbonden met de aarde en de zintuigen. Pollux vertegenwoordigt het hogere zelf, ons onsterfelijke en intuïtieve bewustzijn, verbonden met de goddelijke en universele waarheid.
De transformerende kracht van de omringende wereld, doordrongen van licht, Christus, verenigt de verdeelde kracht van de Liefde (♓︎) van Vissen tot de verenigde kracht van Liefde (♊︎). De krachten van Tweelingen werken in ons in de symmetrie van Tweelingen: hoofd en voeten verbonden door de schouders en de wervelkolom. We beginnen te lijken op de Heilige Graal, met de beker vertegenwoordigd door de schouders en de basis door de voeten. Onze lagere en hogere aspecten worden verenigd door liefde in het hart.
Rudolf Steiner biedt twaalf verzen aan, gewijd aan de dierenriemtoestanden, waarin hij de menselijke ervaring onthult als een weerspiegeling van de kosmos.
Hij stelt: “Er is daarom een poging gedaan om een reeks gevoelens, gewaarwordingen en woorden aan te bieden die, zoals ze zich voordoet, als het ware een andere versie biedt van het innerlijke gevoel van de ziel in relatie tot wat is samengekomen in de bewegingen van ons zonnestelsel.
De structuur van twaalf verzen, elk van zeven regels, komt, zou je kunnen zeggen, overeen met het uiterlijke skelet. Als men deze poging tot poëzie in twaalf/zeven elementen beschouwt, zal men echter merken dat wat onthuld wil worden in elk detail aanwezig is.”
“De Twaalf Gemoedstoestanden” van Rudolf Steiner, 29 augustus 1915, Dornach, vertegenwoordigt het praktische instrument dat Rudolf Steiner bedacht om de complexe kosmologie van planetaire bewegingen te vertalen naar een dagelijkse innerlijke reis die toegankelijk is voor de moderne mens.
Dit werk markeert niet louter de chronologische tijd, maar biedt een reis van tweeënvijftig meditatieve verzen, één voor elke week, gestructureerd om de spirituele ademhaling van de aarde gedurende het hele jaar te volgen.
De cyclus begint niet met de burgerlijke kalender op 1 januari, maar met het beweegbare feest van Pasen, dat de wederopstanding van de natuur en het ontwaken van het menselijk spiritueel bewustzijn symboliseert.
De diepgaande structuur van de tekst is gebaseerd op een perfecte spiegelgeometrie die de tweeënvijftig weken verdeelt in twee symmetrische helften van elk zesentwintig elementen.
Tijdens de zomerhelft, die culmineert in de zomerzonnewende of het feest van Sint-Jan, ervaart de menselijke ziel een fase van expansie naar de kosmische periferie, bijna versmeltend met de schoonheid van de bloeiende natuur en de krachten van de planeten.
Omgekeerd trekt de ziel zich tijdens de winterhelft, die zijn keerpunt vindt in de winterzonnewende en kerstnacht, terug in haar innerlijke wereld, geconcentreerd op de microkosmos om de vonk van spiritueel bewustzijn te laten ontbranden in tegenstelling tot de uiterlijke duisternis.
De vier keerpunten van het jaar, aangeduid door de equinoxen en solstitia, worden geassocieerd met grote verbeeldingskracht en seizoensgebonden feesten zoals Pasen, Sint-Jansdag, Sint-Michielsdag en Kerstmis, die het ritme van de aarde van in- en uitademing markeren.
Door het wekelijks reciteren van deze mantra’s leert het individu zichzelf niet als een geïsoleerde entiteit te zien, maar als een levende weerspiegeling van de macrokosmos, en beseft het de diepe verwantschap tussen de hemelse en aardse rijken die Steiner beschreef.
Aangezien we ons in de tweede week van juli bevinden, is de ziel ondergedompeld in de volle expansie van de zomer en de kosmische sluimer van de aarde.
* De Kalender van de Dierenriemtekens van de Ziel
De eerste editie van de Kalender van de Ziel (1912) bevatte reproducties van nieuwe dierenriemafbeeldingen, gemaakt door Imme von Eckardstein volgens de instructies van Dr. Steiner.
Rudolf Steiner verklaarde over deze afbeeldingen: “In deze kalender vindt men tekens die verschillen van de overgeleverde tradities, omdat deze niet langer aansluiten bij het moderne bewustzijn.
Deze afbeeldingen van de dierenriemconstellaties zijn representaties van reële ervaringen die verband houden met het ontwaken en slapen van specifieke spirituele wezens.
In deze afbeeldingen vinden we een vernieuwing van een bepaalde kennis die in deze tijd vernieuwd moet worden, omdat het derde post-Atlantische culturele tijdperk als het ware opnieuw moet ontwaken in het vijfde tijdperk.”
Wanneer we begrijpen hoe dit teken – de Zon in het sterrenbeeld Vissen – geïnterpreteerd moet worden, kunnen we het vertalen naar verbeeldingskracht en spreken over de innerlijke betekenis ervan.
In de recent gepubliceerde kalender is een poging gedaan om dit aan te geven. In deze kalender vindt men tekens die verschillen van de overgeleverde tradities, omdat deze niet langer aansluiten bij het moderne bewustzijn.
Rudolf Steiner Rudolf Steiner, De Kalender van de Ziel, GA 143, 7 mei 1912, Keulen
https://rsarchive.org/Lectures/19120507p01.html
Moge wat Novalis zelf zo prachtig uitdrukt – en wat ook kan dienen als een soort motto voor wat we aan het begin van de antroposofische spirituele beweging besloten te doen – ons pad verlichten.
Woorden zijn niet langer louter woorden; wanneer de woorden van de geest de basis vormen van een wereldbeeld, worden ze verlichtend en troostend voor zowel de hoogste als de eenvoudigste zielen. Dit moet ons verlangen zijn. Dit was ook Novalis’ verlangen.
Hij drukt het uit in prachtige woorden, die ik hier graag wil citeren, met slechts één woordverandering aan het einde, en die bedoeld zijn om tot jullie harten te spreken, mijn beste vrienden. Ik verander dit woord in Novalis, ook al zullen de filisters, die zichzelf als vrije geesten beschouwen, zich misschien een beetje ergeren.
Moge onze Poolster, samen met andere Poolsterren, ook die zijn die in Novalis’ prachtige woorden wordt beschreven ( afkomstig uit zijn onvoltooide roman Heinrich von Ofterdingen- is op jonge leeftijd overleden)
* Oorspronkelijk gedicht
” Wenn nicht mehr Zahlen und Figuren
Sind Schlüssel aller Kreaturen,
Wenn die, so singen oder küssen,
Mehr als die Tiefgelehrten wissen,
Wenn sich die Welt ins freie Leben
Und in die Welt wird zurück begeben,
Wenn dann sich wieder Licht und Schatten
Zu echter Klarheit werden gatten,
Und man in Märchen und Gedichten
Erkennt die ewgen Weltgeschichten,
Dann fliegt vor Einem geheimen Wort
Das ganze verkehrte Wesen fort”
*
Wanneer getallen en vormen
niet langer de sleutels zijn van alle schepselen
wanneer zij die zingen of liefhebben
meer weten dan de diepst geleerden,
wanneer de wereld zich weer teruggeeft
aan het vrije leven
en aan de wereld zelf,
wanneer licht en schaduw
opnieuw verenigd worden
tot ware helderheid,
en men in sprookjes en gedichten
de eeuwige verhalen van de wereld herkent,
dan zal door één geheim woord
het hele verkeerde wezen verdwijnen.
* Novalis was het pseudoniem van Friedrich von Hardenberg
Wanneer getallen en vormen
niet langer de sleutels zijn tot al wat leeft,
wanneer wie zingen en beminnen
meer begrijpen dan de grootste geleerden,
wanneer de wereld terugkeert
naar het vrije leven
en weer één wordt met zichzelf,
wanneer licht en schaduw
elkaar ontmoeten
en samen ware helderheid vormen,
wanneer men in sprookjes en poëzie
de eeuwige waarheid van de wereld herkent,
dan zal, door één geheim woord,
de hele omgekeerde orde verdwijnen.
De symboliek van Novalis is zo gelaagd en zo rijk. Novalis schrijft niet over het afwijzen van wetenschap, maar over een toekomstige tijd waarin verstand, kunst, liefde en geestelijke kennis weer één geheel vormen, de kern van de Duitse romantiek. Het bekendste symbool uit het werk is de Blauwe Bloem (Blaue Blume). Zij staat voor oneindig verlangen (Sehnsucht), de zoektocht naar kennis, de vereniging van mens en natuur en de kracht van de poëzie. Dit beeld werd een kernsymbool van de romantiek en beïnvloedde generaties schrijvers, kunstenaars en filosofen.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Bron: Antroposofia Verona en persoonlijke toevoeging.