In de diepte rust de zware aarde,vastgehouden door het vurige rood. Het is de wil die hier de vorm baarde
krachtig uit haar schoot.
Dan breekt de vloed van het water open
een heldere, blauwe klank van licht en lucht ademt zacht erdoorheen.
Tussen de elementen weeft de ether,als een onzichtbare, levende stroom.
Verbindt de materie met het hogere
maakt de schepping tot een levende droom.
© Woord- en Beeldcreatie Mieke