Geplaatst op

Update 23 juli 2026

Mercurius keert terug naar zijn directe positie in Kreeft. De Zon in Leeuw staat in een vierkantsaspect met Cheiron in Stier.

Na drie weken van vertragen, heroverwegen en innerlijk ordenen komt er eindelijk weer beweging. Mercurius loopt opnieuw direct in Kreeft . Gedachten worden helderder, gesprekken krijgen meer richting en beslissingen voelen minder stroperig.

Eerder op de dag, om 17:35 CEST, maakt de Zon op 0°48′ Leeuw een exact vierkant met Cheiron op 0°48′ Stier. Dat is geen toevallige samenloop. Integendeel: voordat we werkelijk vooruit kunnen, vraagt het leven ons nog één keer eerlijk te kijken naar datgene wat aandacht van ons vraagt.

Een nieuw hoofdstuk dient zich aan. We hebben de mogelijkheid, kansen, om anders aanwezig te zijn, bewuster. Het is niet zo dat alles ineens anders is of anders wordt.

Leeuw wordt vaak geassocieerd met creativiteit, moed en zelfexpressie. Toch ligt de diepste betekenis elders. Leeuw nodig uit om vanuit ons hart te leven. Vanuit innerlijke waarachtigheid.

We hoeven niet te bewijzen wie we zijn. Het leven in volheid belichamen behoeft niets anders dan in elk moment bewust aanwezig te Zijn.

Soms is er een bezorgd zijn over hoe je overkomt bij anderen, welke indrukken je nalaat, of iemand je mag of niet mag, sympathiek vindt…en stel dat iemand je niet mag, je niet leuk of aardig vindt, word je daardoor minder JIJ? Ik stel vaak die vraag, meestal in retorische zin: ‘ Wat is het ergste wat jou dan zou kunnen gebeuren?’ Het antwoord wordt dan snel: ‘ Niets, eigenlijk niets, want ik heb daar geen controle over, wat iemand over me denkt.’ Juist. Zodra je je in allerlei bochten wringt om door die VIP of wie jij belangrijker vindt dan jezelf, aardig te worden gevonden, doe je jezelf tekort. Niet meer trouw aan wie je bent.

Ik herinner me dat mijn moeder vaak zei: ‘ Je moet dat niet doen, je moet dat niet zeggen, want straks zit je in de neus van de mensen.’

Kortom: zwijg, stel geen vragen, doe geen dingen waar mensen over jou zullen roddelen. En aan de andere kant zei ze: ‘ Ach mensen, je moet niemand vertrouwen, je hebt niemand nodig.’

En hoe verwarrend dat doorwerkte. Ik snapte er toen ik veel jonger was, niets van. De zaadjes waren wel geplant. Hoe goed bedoeld en beschermend misschien, dat was haar package deal, vanuit haar bak van de fontein en dat droeg ik dan ook ‘gewillig’ voor haar, wat ik toen nog niet wist, het was niet van mij.

Ik heb mede daardoor veel en veel te lang geslikt en dingen laten gebeuren, om de kerk in het midden te houden. Ook al werd het etiket ‘ruziezoeker’ geplakt. Ik zag mensen om me heen, ik observeerde het gedrag van vrouwen, die zonder omwegen en soms heel fel hun mening gaven, niet bang waren om hun stem te verheffen. En ik voelde mezelf ‘krimpen’ en tegelijk voelde ik ook boosheid en verwarring: ‘ Waarom mochten die vrouwen wel hun zegje doen, hun stem verheffen, wild tekeer gaan zelfs?’

Nu, weet ik ook wel van mezelf dat ik heel ontvankelijk en gevoelig ben voor harde woorden, harde taal, schreeuwen roepen en tieren. Taalgevoeligheid is zo sterk ontwikkeld dat ik makkelijker de onderstroom gewaarword. Of woorden oprecht instromen , mijn hart bereiken of eerder een manier van beleefdheid of geveinsd.

In mijn opleiding ELW werkten we met wat zichtbaar werd en hoe vaak ik klaar stond om weg te lopen, ik bleef en heb doorgezet. Binnenst buiten gekeerd. Het beeld ‘ als ik maar lief ben en zwijg, komt het wel goed, wie zou me dan nog kunnen haten?’ viel in duigen.

Mijn * package deal was om daarin het werk te doen, hoe intens dat ook was, dat me te doen stond.

In systemisch werk spreken we over een ‘package deal’ als het onbewuste totaalpakket dat we meenemen vanuit ons familiesysteem. Het omvat niet alleen onze talenten, liefde, kracht en levensenergie, maar ook de overtuigingen, loyaliteiten, pijn, onverwerkte emoties en patronen die van generatie op generatie zijn doorgegeven.

Vaak willen we alleen de mooie kanten van onze afkomst behouden en afstand nemen van wat moeilijk of pijnlijk was. Vanuit systemisch perspectief werkt dat echter zelden. Wie zijn afkomst gedeeltelijk afwijst, wijst onbewust ook een deel van zichzelf af.

De uitnodiging is daarom niet om alles goed te keuren of te idealiseren, maar om het geheel te erkennen. Pas wanneer we kunnen zeggen: “Dit hoort bij mijn geschiedenis”, ontstaat er ruimte om bewust te kiezen wat we willen voortzetten en wat bij ons mag eindigen.

Een package deal betekent dus niet dat je veroordeeld bent om oude patronen te herhalen. Integendeel. Juist door het volledige systeem te erkennen, kan het volwassen Ik vrij worden om een nieuwe beweging te maken. Niet vanuit verzet of ontkenning, maar vanuit liefde, bewustzijn en verantwoordelijkheid.

Systemisch gezien neem je het leven aan zoals het via je ouders naar je toe is gekomen. Hoe zij het hebben doorgegeven, is hun verantwoordelijkheid. Wat jij ermee doet, is de jouwe.

Vaak nodig ik cliënten uit om opstellingswerk te overwegen.

Wanneer Cheiron in Stier wordt geraakt, komt een oeroude vraag naar boven: Wie ben ik werkelijk? Ben ik een waardevol mens? Doe ik er werkelijk toe? Dit soort van vragen worden aangewakkerd door onze opvoeding, onze cultuur, door wat ons heeft gevormd, door verwachtingen, die we verinnerlijken.

En er is ook meer. Vanuit de antroposofie zijn wij niet simpelweg het product van onze afkomst of onze jeugd. We zijn een geestelijk wezen dat vóór zijn geboorte een levensweg voorbereidt om zich te ontwikkelen. Dat betekent niet dat pijn “nodig” is of gebagatelliseerd moet worden. Wel dat zelfs moeilijke ervaringen kunnen uitgroeien tot bronnen van inzicht, mededogen en vrijheid.

Een wonde dat niet wordt verzorgd gaat etteren….verzweren…dringt door in je hele Wezen, lichaam geest en ziel.

Familieverhalen.

Kinderervaringen.

Woorden die ooit diep binnenkwamen.

Stiltes die misschien nog harder spraken.

Tijdens de retrogradeperiode konden oude emoties zich opnieuw aandienen, omdat iets gezien wilde worden.

Nu Mercurius weer direct loopt, verandert de vraag van ‘waarom is mij dit overkomen’ naar ‘wat wil in mijn ontwaken?’ Dat is een subtiel maar fundamenteel verschil.

Een van de mooiste inzichten uit de antroposofie is dat de mens niet vastligt. Het Ik is de kracht die steeds opnieuw kan kiezen hoe zij wil denken, voelen en handelen; niet impulsief reactief, niet vanuit oude reflexen, maar vanuit bewustzijn.

Steiner noemt het Ik de kracht die steeds opnieuw kan kiezen hoe zij wil denken, voelen en handelen.

Vrijheid ontstaat niet doordat het leven gemakkelijk wordt.

Vrijheid ontstaat wanneer wij niet langer automatisch reageren op wat ons is overkomen.

In die zin en dat begrip wordt karma geen lot dat ons gevangenhoudt, maar een mogelijkheid om liefde en wijsheid in de wereld te brengen.

Binnen de antroposofie wordt het hart gezien als veel meer dan een pomp, het hart is een plek van ontmoeting, waar ons denken zachter wordt, ons voelen helderder, ons willen bewuster impulseert.

Juist daarom is de overgang van de Zon naar Leeuw zo betekenisvol. Het is niet het hoofd dat het laatste woord krijgt, maar het hart. Het hart weet wat het hoofd probeert te begrijpen.

De ware betekenis van zichtbaar worden, begint in onszelf, niet buiten ons, niet op een podium, niet door onszelf op te blazen.

Het vraagt moed om om onszelf niet te verlaten.

Misschien klinkt er vandaag geen stem van gewonde voorouders, maar iets dat nog dieper reikt. Alsof jouw hogere Ik laat zien dat je niet geboren bent om in angst te leven. Te overleven.

Je bent gekomen om er bewustzijn aan toe te voegen.

Je hoeft niemand te worden.

Niet de wond is jouw identiteit.

Je weet pas dat de pijn is verzacht, als je er met een meer emotioneel volwassen blik naar terugkijkt. Je deelt dan nog wel iets van wat jou heel geraakt, in het verleden, maar de lading erop is getransmuteerd.

Het is niet omdat je er nog iets over deelt dat je je nog verliest in het verleden. Het is evenmin omdat je er niets over deelt, dat je er klaar mee bent.

De liefde waarmee je haar tegemoet treedt, dát is wie je bent.

Welke ervaring uit mijn verleden bepaalt onbewust nog mijn keuzes?

Hoe zou ik naar die ervaring kijken als ik geloofde dat mijn Ik groter is dan mijn geschiedenis?

Waar reageer ik nog vanuit gewoonte in plaats van vanuit bewustzijn?

Welke overtuiging over mijn eigen waarde mag ik vandaag loslaten?

Wat wil er via mij geboren worden nu de Zon een nieuwe cyclus begint?

Wanneer voel ik dat mijn hart iets anders weet dan mijn hoofd?

Welke kwaliteit vraagt om geoefend te worden: moed, vertrouwen, geduld, zachtheid of waarheid?

Waar mag ik ophouden mezelf te bewijzen?

Welke stap zet ik vandaag vanuit vrijheid in plaats van angst?

Hoe kan ik vandaag een bron van warmte zijn voor mezelf én voor een ander?

De Zon in Leeuw herinnert ons eraan dat ieder mens een unieke lichtkwaliteit draagt.

Mercurius leert dat inzicht pas werkelijk vrucht draagt wanneer het een plaats krijgt in ons hart. Cheiron laat zien dat onze kwetsbaarheid niet het einde van het verhaal is maar waar het bewustzijn en bewust Zijn aangewakkerd wordt en het licht laat zien dat, hoelang ook verborgen werd, altijd opnieuw haar weg vindt.

Heb het goed, liefs Mieke 🌹💚🙏