Mijn pad in lichaamswerk is een weg van jaren studeren, oefenen, toepassen, evalueren, ervaren/beleven, integreren. Er is in die weg een stop, geen halte dan een halte om te integreren.
Eraan voorafgaand had ik een stevige basis in het therapeutische werk, gezins-en relatietherapie, NEI, EE, Natuurgeneeskunde enz…een levenscurriculum vanaf mijn 20ste ( na pedagogisch en sociaal hoger onderwijs) tot ….
Verzachting…na de intense pittige opleiding emotioneel lichaamswerk- bio-energetisch lichaamswerk, Holistisch pulsing, metamorfosemassagie ( prenataaltherapie) — kwam ik terecht bij Etienne Peirsman, in Berchem- Antwerpen.
In één kort telefonisch contact ‘wist’ ik: bij Etienne wil ik ontdekken wat cranio-sacraal met me doet.
Uiteraard was de basiskennis anatomie noodzakelijk om met cranio aan het werk te gaan.
Ook dat bracht Etienne heel levend en aanschouwelijk, zodat de theorie geen droge stof was.
Na dit pakket was zijn ingang: En nu laat je alle kennis omwerken in je handen, je kent de stof, je beheerst de inhoud. Ik voelde even wel de paniek. Maar Etienne kende natuurlijk inmiddels wel zijn cursisten.
Kennis blijf ik écht belangrijk vinden, je kunt niet zomaar even in het wilde weg, omdat je denkt dat je intuïtief beter weet, iemand behandelen.
Kennis verbinden met het juiste handelen, en daarin je focus houden op een cliënt, je intuïtief denken, voelen en handelen afstemmen, is een ethisch verantwoorde basishouding.
Je hebt vaak te maken met een mens die ook inzicht wil, op een actieve manier participeert, en zich niet passief en onwetend in iemands handen wil overgeven.
Ook dat gebeurt wel eens. Misschien zelfs te vaak nog.
Wildgroei selecteert uiteindelijk zichzelf. Dat is wat ik ook wel kan waarnemen.
Je gaat ook naar een tandarts die weet wat hij/zij doet. Je gaat ook naar een arts, complementeer geneeskundige die weet wat hij /zij doet. Je gaat ook naar een raadsman die kennis heeft van zaken, die je zaak met kennis en kunde verdedigt. Ik ga zo doorgaan, maar ik denk wel dat je met enig gezond helder realistisch verstand begrijpt dat het afwijzen of bekritiseren van mensen die met kennis als basis anderen willen helpen ( op welke manier dan ook) verontrustend is. Denk na.
Ik heb al eerder geschreven dat je het kind niet met het badwater hoeft weg te gieten. Dat lijkt me een radicale niet volwassen manier van omgaan met het leven.
Kennis blijven aftoetsen, vragen blijven stellen: ontvankelijkheid, nieuwsgierigheid en belangstelling van binnenuit ontwikkelen: een En/En mentaliteit versus Of/Of; merk het onderscheid.
Dankbaar dat ik bij Etienne de basisopleiding heb gevolgd, alsook voor baby’s en kinderen.
Mijn geboorte herbeleefd onder zijn handen. (Rewinding) Het herinneringsbeeld blijft me bij, een herstel in zachtheid te landen en me welgekomen te heten.
Zo’n ervaring reikt zo diep dat daar geen woorden voor zijn. Het is een totaal beleving, gewaarwording die met niets te vergelijken is. Ik kan het verschil, het onderscheid maken in de vele wegen die ik heb afgelegd. Je overgeven aan iemand, doe je niet zomaar. Niet in het wilde blinde af.
We oefenden in volstrekte stilte; sereniteit droeg Etienne hoog in het vaandel. Humor, oh ja, dat had hij ook.
Tijdens de pauzes voorzag zijn lieve zorgzame echtgenote voor lekkere gezonde versnaperingen, thee. De sfeer was elke keer lichthartig in verbinding met elkaar. Ook zij werkte in die tijd met Etienne samen.
Met twee nabije doodservaringen zag hij veel dingen anders, geen praatjesmaker, maar doordrongen van een levende wijsheid.
Een man met een enorme bezieling.
Het werd dan ook een ontmoeting van Ziel tot Ziel, van Hart tot Hart en van Mens tot Mens.
Hoelang geleden alweer…een kleine 28 jaar, tijdloos verbonden in mijn 
Verzachting ja, dat ook te voelen in je hele wezen, schept zoveel ruimte in je hart, want je hart is meer dan een orgaan.
Ik heb zelf een hele tijd gewerkt met cranio-sacraal in Nederland, toen Lis nog in Nederland woonde en met enorm veel dankbaarheid kijk ik erop terug.
Ook Lis genoot van de helende herstellende werking van cranio.
Ik bedoel maar te zeggen: weet wat je doet, en doe wat je weet wat bijdraagt tot heling en herstel en dat moet je zelf toch eerst wel in je hoofd, je hart en je handen hebben, voor je met mensen werkt.
Etienne is mijn en voor velen een levend voorbeeld geweest en nog steeds tot op de dag van vandaag.
Met respect en dankbaarheid deel ik graag nog eens deze video.