ik ben onthutst, werkelijk ontdaan, van wat er is gebeurd in Nederland en ik zal je vertellen waarom. En wie de daders zijn, van welke komaf van ook, misdadig gedrag is waar het over gaat.
Jaren geleden heb ik samen met enkele collega’s intensieve taaltrainingen gegeven voor anderstaligen en medewerkers met een diversiteit van functieprofielen bij de NMBS. Van leidinggevenden tot technici.
Toen de opdracht aan ons werd toegewezen, stond ons zelf een intens leertraject voor de boeg. Technische terrmen, een vertaalslag maken in de juiste context en dat overbrengen aan anderstalige cursisten, was heel boeiend, maar vroeg ook naast het lesgeven de inhoud aan te passen binnen een heel complex werkveld.
Dat was ook het geval bij andere doelgroepen, maar minder ingewikkeld.
Zowel de cursisten als wij als trainers waren super gemotiveerd. Door de langdurige trainingen leerden we elkaar ook persoonlijk beter kennen, er was tijd voor een praatje in het Nederlands uiteraard, er ontstond een heel fijne verbinding.
Op een dag stelden enkele medewerkers voor om eens mee te lopen met hen, na de opleidingsdag, om achter de schermen mee te kijken, zo doende werd de theorie ook voor mezelf heel levend. En hoé!
IK WIST NIET WAT IK ZAG! Ik was werkelijk onder de indruk. Ik moest natuurlijk heel stil zijn, want er waren heel veel technici geconcentreerd aan het werk.
Een wirwar van verbindingen op een enorm groot paneel, het was een drukte van jewelste, op dat paneel.
Onze cursisten zagen dat ik nogal onder de indruk was en troonden me mee naar een wat rustigere plek om alles uit te leggen, de werking, de complexiteit van het spoorwegennet, als er ergens een vertraging was, wat de impact was van andere lijnen én hoeveel concentratie en samenwerking dit vereiste om alles in goede banen te leiden. Achter de schermen kijken…en wat het van hen vraagt, ook al zijn technici heel goed opgeleid, er is toch het menselijke aspect, stressbestendigheid, maar ook de communicatie, vandaar ook de langdurige taaltrainingen voor anderstaligen, het Nederlands goed en vlot en correct onder de knie krijgen.
Wij, als reizigers, mopperen over vertragingen, ook ik had wel eens, als er een trein vertraging had of afgeschaft werd. Ik was het gewend om dagelijks te sporen over heel België, maar goed, ik mopperde ook wel een keertje, want na vaak 6 uur trainingen geven, overwegend was dat mijn werkschema, ruim twee uur onderweg ( heen en weer) thuiskomen en voor het gezin zorgen ( ja, als alleenstaande moeder) en met volle moed aan de volgende voorbereidingen beginnen of aanpassen wat er anders kon. Ja, dan kon ik wel een keertje zuchten…
Maar ik klaag niet, verre van. Ik heb echt heel veel geleerd en ontdekt wat ik nooit zonder de vele opdrachten nooit had gekend.
Maar nu wil ik een punt maken, obstakels over een spoorweg leggen, bewust, om een standpunt duidelijk te maken of ongenoegens te uiten: op dié manier????
Neen, dit is werkelijk misdadig.
Degenen die zover gaan ( waar is het moreel besef?) beseffen duidelijk NIET wat de gevolgen kunnen zijn, ondanks er al veel veranderd is om dramatische gevolgen te voorkomen.
Ik heb maar één boodschap, want ook in ons land is dat al gebeurd: denk vooraf aan de gevolgen.
Hoé ver gaan mensen om hun standpunt en ontevredenheid te uiten, niet beseffend, niet wetend wat daar achter de schermen gebeurt, waar een heel groot team aan technici hun uiterste best doen om een reis veilig te laten verlopen. Neen, PRAAT NIET GOED WAT KROM IS.
Dit gaat niet over gelijk of ongelijk: dit gaat over het moreel besef over de daden die worden gesteld van boze, misnoegde mensen, die niet denken aan de mogelijke gevolgen!
Hier ga ik dus niet over in discussie. Dit is mijn standpunt, mijn visie vanuit moreel besef en verantwoordelijkheid.
Waar morele grenzen vervagen, verloederen, wat wil je dan- dat kinderen op steeds jongere leeftijd wandaden verrichten, dieren mishandelen, pesten dat zich in in grove vormen veruitwendigt…..
Wegkijken, misdadig gedrag vergoelijken en tegelijk met de vinger wijzen naar ‘de elite’…ik denk niet dat er op die manier iets kan veranderen…. De pot verwijt de ketel…
Dit schrijf ik met het allergrootste respect voor iedere mede-werker van de Spoorweg, de NMBS. Denk dus VOOR en denk niet nadien…
Mieke