Ik hou van de vier seizoenen maar de herfst en de lente genieten mijn voorkeur. Ik houd van de herfst en jij?
Het weer is nog steeds warm… zelfs nu de kou langzaam zijn intrede doet.
De bladeren veranderen van kleur, en ik sta er ook bij stil dat mijn partner en ik al enkele jaren in de herfst van ons leven zijn.
De herfst van het leven staat voor een latere fase waarin je nadenkt over inspanningen uit het verleden en begint te oogsten wat je hebt opgebouwd. Dit seizoen brengt een mix van het loslaten van oude patronen en het waarderen van de schoonheid die voortkomt uit volwassenheid.
De bitterzoete rijkdom van de herfst in de natuur heeft het tot mijn favoriete seizoen gemaakt, omdat het altijd lijkt aan te spreken waar ik ook ben in het spirituele leven. De herfst is een seizoen waarin veranderingen misschien wel het meest opvallend zijn in de natuur. Bovenal is de herfst een seizoen voor het inspannende werk van het oogsten en oogsten, en om te genieten van de vruchten van de oogst.
Alle aspecten van het herfstseizoen zijn verbonden met het meest grimmige resultaat aan het einde: de dood of schijndood van de natuurlijke wereld om ons heen. Wat zo krachtig is aan dit aspect van de herfst is dat de herfst, gezien als onderdeel van alle vier de seizoenen van het jaar, ook een tijd wordt van voorbereiding op nieuw leven. Het opruimen van de tuinen en zelfs het planten van de bollen die de hele winter diep in de grond blijven zitten, maar in de lente zullen openbarsten en bloeien.
In ons spirituele leven kunnen we een ‘herfst’ doormaken, waarin we een tijd van transitie beleven – waarin iets eindigt en iets anders begint. Het is een tijd om de gaven en genaden die we hebben ontvangen te erkennen – en hun vergankelijkheid geeft een bijzondere intensiteit aan onze dankbaarheid. Het spirituele seizoen van de herfst kan een tijd zijn voor een nieuwe start, maar het kan ook een tijd van verlies zijn, gepaard gaand met verdriet en een gevoel van leegte. Het kan een tijd zijn van verborgen voorbereiding op iets dat we ons nog niet kunnen voorstellen. Geestelijk leidt ons herfstseizoen ertoe dat we in de geest van het Kruis leven – het dagelijkse ‘sterven aan onszelf’
Onze samenleving hecht weinig waarde aan de bijzondere kwaliteiten van de herfst van het leven– behalve als het om een goede wijn gaat. Toch ervaar ik deze periode als een van de mooiste van mijn leven. En als ik in mijn 68 levensjaren op aarde één ding heb geleerd, dan is het wel om elk moment te waarderen wat er IS, ontvankelijk te zijn voor wat er naar me toekomt, de volheid ervan te omarmen.
Wat maakt dit moment zo bijzonder? Ik wil graag drie aspecten belichten en dat zullen onze compagnons de route wel herkennen.
Verworven wijsheid- we hebben gaandeweg het een en ander geleerd. Wijsheid is een rijpingsweg die je gestaag ontwikkelt en doorleeft.
De vrijheid om te kiezen, omdat we onze sporen hebben verdiend en niets meer moet.
De energie die we hebben, kunnen we inzetten voor een leven met een doel en er valt nog zoveel te ervaren….Maar ik blijf bewust in het hier en nu, zegen en dank elke avond voor ik me overgeef aan de slaap, en word dankbaar ‘ s ochtends wakker. Bijna als een kind, verheug ik me op een nieuwe dag. Dankbaar dat mijn partner en ik gezond zijn en gelukkig met en voor elkaar. En dat ook delen met onze kinderen en onze allerliefste senior kater. En het is heel veel, zo ervaren we dat, die zegeningen te koesteren.
Koester de wijsheid die je hebt opgedaan!
Geloof het of niet: als je al meer dan zestig jaar meegaat, heb je ongetwijfeld de nodige wijsheid vergaard. Zo niet door wat we goed hebben gedaan, dan zeker door wat we niet zo goed hebben gedaan! Omarm je recht om je leven op jouw manier te leiden
Ik geloof dat we het recht hebben om zelf te bepalen hoe we onze tijd besteden, omdat we onze sporen hebben verdiend. We waren meestal spoorzoekers en spoortrekkers. Ondanks de omstandigheden soms moeilijk waren, herrezen we telkens weer als een Feniks uit de as om onze missie te belichamen.
Zingeving in je leven na je zestigste, oh ja natuurlijk, dat verdwijnt niet met een getal. Als je eens rond je heen kijkt hoeveel jonge mensen hun zingeving verloren zijn, geen perspectieven meer hebben….ik zeg vaak dat wij in tijd zijn geboren, waar we niet geconfronteerd werden met extreme externe prikkels. Ondanks ook onze ouders heel veel werkten- mijn ouders waren allebei zelfstandigen-waren we dankbaar, werden we opgevoed met waarden en normen. Een straf krijgen? Die straf hadden we wellicht verdiend. Nu gaat het er vaak anders aan toe.
Maar goed, het gaat over ons, om onze compagnons en route, een hart onder de riem te steken. Elke leeftjidscyclus heeft een eigen opbouw, eigen ritme, en wie nog niet zover is, kan zich dat niet zo goed voorstellen.
Dat is het leven dat we geleefd hebben, je kunt daar hoogstens iets van vinden, maar toch: je hebt het nog niet zelf ervaren en doorleefd. Ik, wij hopen dat ieder het gegund is om in goede gezondheid vooral dat, naar de herfst te kunnen stromen. Ik leef graag, heel graag. Als kind ging ik ervan uit dat ik het eeuwige leven had, telkens er iemand overleed. Nu het aardse eeuwige leven, bedoel ik dan. Overlijden was iets voor iemand anders, maar niet voor mij. Dacht ik toen. Ach, ik was nog heel klein, toen ik daar overtuigd van was.
En ik geef het toe, soms voel ik de melancholie opkomen- dat er toch een keertje een laatste adem-teug zal komen. En ja, ik vind het spijtig, net omdat ik zo graag leef, zo graag op de plek ben waar ik geboren ben. Ik weet niet hoe het is om te sterven, al heb ik wellicht vele levens geleefd en gestorven, ik weet zelfs niet of ik bang zal zijn, omdat ik het gewoon niet weet wat ik dan zal denken en voelen. Als iemand me zegt niet bang te zijn voor de dood, vraag ik me af hoe je dat zo zeker weet en zo zeker bent….maar goed, ik ben een Lentekind en ik houd dus ook van de Herfst, omdat ik daar midden in sta en midden in Leef. En de Herfst heeft me veel van haar wijsheid te bieden. Wat geen enkel mens kan.
Omdat de mens makkelijk oordeelt, daarentegen laat de natuur diep voelen, zonder oordeel, en dieren doen het evenmin.
Denk eens aan alle prachtige mogelijkheden die we op dit moment hebben voor een zinvol leven. Wij kennen weinig mensen die op 60 achter de geraniums zitten. Integendeel. In ieder geval als de gezondheid het toelaat. Velen zijn nog volop actief, waar ze voorheen niet echt de tijd hadden, brengen ze muziek, brengen ze kunst, brengen ze mensen samen….en in ons geval zijn we nog actief werkzaam in de hulpverlening.
Onderzoekers hebben vastgesteld dat wanneer iemand een levenspad kiest dat in het teken staat van iets dat groter is dan zijzelf, er een zinvol leven ontstaat dat bijdraagt aan welzijn. En dat klopt. Dat kunnen wij beamen.
Dit concept van een levensdoel sluit perfect aan bij mensen van in de zestig. We geloven niet langer dat we de wereld kunnen redden door nachtenlang door te werken of door simpelweg een paar uur extra te maken. De wereld redden?
Ons doel is eerder om om de wereld tot een fijnere plek te maken.
In de herfst van ons leven – als we de zestig zijn gepasseerd zijn, beseffen we dat de weg niet eindeloos is. En dit is het leven, een realiteit. Net daarom zijn we elke dag dankbaar, geven we het beste van onszelf in wat we doen en meegeven. Dat geeft een diep gevoel van tevredenheid en in vrede Zijn.
We zien ook hoe anderen het rustiger aan gingen doen, of hoe het leven van een goede vriend plotseling een totaal andere wending nam. Vaak onverwachts. In de meeste gevallen hebben we een keuze. Gaan we mee in de maatschappelijke beelden over ‘ouder worden?’ Het gaat niet over ‘ontkennen’ maar hoe we zelf van binnenuit vreugde scheppen in het leven. En dat zorgt ervoor dat we alles uit het leven kunnen halen én aan het leven teruggeven.
Dus zeg/schrijf ik: wanneer je in de herfst van je leven bent, onderschat dan niet je eigen wijsheid.
Besef dat je je sporen hebt verdiend. Nu is het tijd om te kiezen wat je wilt doen en hoe je wilt leven. En ga ervoor, met volle overgave!
Dat was even een overschouwing en reflectie
Zoals we weten staat de herfst symbool voor oogst, voor dankbaarheid, voor overgang en loslaten.
In diverse culturen markeert dit seizoen het keerpunt tussen overvloed en rust: vallende bladeren staan voor loslaten, oogstfeesten eren dankbaarheid en veranderend diergedrag weerspiegelt de voorbereiding op verandering.
De vurige herfstkleuren roepen passie, warmte en bezinning op, waardoor dit een van de meest universeel symbolische periodes van het jaar is – een brug tussen de uitbundigheid van de zomer en de stilte van de winter.
Vallende bladeren symboliseren vergankelijkheid, loslaten en de schoonheid die in het einde besloten ligt. Wanneer bomen hun bladeren verliezen, laten ze zien dat loslaten geen verlies is, maar een voorbereiding op vernieuwing – een centraal thema in de wereldwijde herfstsymboliek.
Wanneer de frisse herfstlucht opsteekt, daalt er een stilte neer over de natuur. Terwijl bomen zich in hun vurige gewaad hullen, worden we eraan herinnerd dat er zelfs in verval een betoverende schoonheid schuilt. De vallende bladeren – stuk voor stuk een kunstenaarspalet van rood, oranje en geel – vertellen een verhaal dat zo oud is als de tijd zelf.
Maar waarom boeien deze bladeren, die ooit floreerden in de felle zomerzon, ons zo wanneer ze verwelken en vallen? Schuilt er een diepere symboliek in hun gracieuze neerwaartse tocht?
De herfst is een seizoen van introspectie, draagt een diepgaande symboliek met zich mee en vertegenwoordigt de vergankelijkheid van het leven, waarbij vallende bladeren de schoonheid van eindes en overgangen illustreren.
Levendige tinten rood, oranje en geel roepen gevoelens op van respectievelijk passie, overvloed en optimisme. Dit seizoen benadrukt de cyclische aard van het leven en nodigt uit tot bezinning op verandering, loslaten en vernieuwing. De cyclus van het leven en het loslaten.
De levenscyclus van een blad weerspiegelt de grotere cycli van leven en natuur; net zoals de levensboom staat voor groei, dood en wedergeboorte als één doorlopend patroon.
In de lente ontluiken de jonge bladeren, vol potentieel en levenskracht. Tegen de zomer zijn ze op hun hoogtepunt: ze bieden schaduw en spelen een essentiële rol bij de fotosynthese. Maar wanneer de herfst aanbreekt, beginnen ze aan hun laatste, gracieuze dans naar de grond.
Net zoals elk levend wezen zijn moment in de zon kent, breekt ook de tijd van de schemering aan. Dit cyclische patroon herinnert ons op aangrijpende wijze aan de vergankelijkheid van ons eigen bestaan.
Bladeren laten de takken los die hen droegen; dit markeert een moment van loslaten en maakt ruimte voor nieuwe groei. Dit proces kan ons inspireren om lasten uit het verleden van ons af te schudden en uit te kijken naar een nieuw begin.
De levendige kleuren van herfstbladeren zijn niet alleen een lust voor het oog, maar ook een symbolische uiting van natuurlijke processen, raken onze ziel.
Naarmate het chlorofyl afneemt, komen andere pigmenten tevoorschijn en ontstaat er een spektakel van tinten dat diepe emoties oproept.
Rood staat voor passie, moed en verandering; rode bladeren inspireren ons om overgangen met enthousiasme te omarmen.
Oranje staat symbool voor warmte, de oogst en overvloed; deze kleur herinnert ons eraan dankbaar te zijn voor wat we hebben ontvangen.
Geel staat voor geluk, helderheid en optimisme; gele bladeren verspreiden een boodschap van hoop en het vooruitzicht op betere tijden.
Terwijl we over een tapijt van gevallen bladeren lopen, staan we even stil bij hun stille verhalen over leven, verandering en vernieuwing. Ze fluisteren de geheimen van de tijd en sporen ons aan om de vluchtige schoonheid van elke levensfase te waarderen.
Oogstfeesten staan symbool voor dankbaarheid, gemeenschapszin en de beloning van geduldig werken. Ze markeren het moment waarop het werk van een heel jaar zijn vruchten afwerpt en herinneren ons eraan even stil te staan en dank te zeggen voordat de stilte van de winter intreedt.
De herfst, een betoverend schouwspel van gouden tinten en frisse lucht, kondigt de oogsttijd aan – een periode die onlosmakelijk verbonden is met de menselijke beschaving. Van de weelderige velden tot de levendige markten: het seizoen bruist van een uniek ritme en viert de bekroning van een jaar hard werken en de overvloedige vrijgevigheid van de natuur.
Historisch gezien vormden oogstfeesten de ruggengraat van vele culturen. Ze boden een moment van dankbaarheid, niet alleen voor de rijke opbrengst, maar ook voor de saamhorigheid en veerkracht van de gemeenschap. Deze bijeenkomsten – vaak gepaard gaand met muziek, dans en feestmalen – waren manieren om onderlinge banden te versterken en de aarde te eren.
Het Engelse woord “harvest” (oogst) stamt af van het Oudnoordse woord “haust”, wat “verzamelen” of “plukken” betekent. In de loop der tijd werd het synoniem met zowel de handeling van het binnenhalen van de gewassen als het seizoen zelf.
Feesten over de hele wereld!
* Thanksgiving: is een typisch Noord-Amerikaans feest dat begon als een dankfeest voor een goede oogst en is uitgegroeid tot een feestdag die in het teken staat van familie, eten en dankbaarheid.
* Maanfeest wordt in diverse Aziatische landen gevierd en is een gelegenheid om de volle maan te bewonderen, van maankoeken te genieten en stil te staan bij verbondenheid.
* Soekot is een belangrijke Joodse feestdag; hierbij wordt niet alleen de oogst gevierd, maar ook herdacht hoe de Israëlieten veertig jaar lang door de woestijn trokken.
In wezen vormen herfstbijeenkomsten een eerbetoon aan de symbiotische relatie tussen mens en natuur. Het vallen van de bladeren bereidt de weg voor nieuwe groei en weerspiegelt daarmee de eeuwige cyclus van leven, dood en wedergeboorte.
Dit voortdurende ritme spiegelt de wijze waarop het levenspad zich in seizoenen ontvouwt – een concept dat nader wordt belicht in de numerologische leer over levenscycli. Te midden van deze cyclus getuigt de oogst van het doorzettingsvermogen van de mens en de eindeloze goedheid van de natuur.
Migratiewonderen- dieren die zich aanpassen aan de omhelzing van de herfst
* Monarchvlinders
De herfst symboliseert voorbereiding en aanpassingsvermogen in het dierenrijk. Migratie, winterslaap en camouflage weerspiegelen allemaal instinctieve wijsheid – een besef dat overleven afhangt van het reageren op veranderingen in plaats van zich ertegen te verzetten.
Terwijl de zon zachter wordt en de dagen korter worden, maakt het dierenrijk zich op voor de uitdagingen en veranderingen die de herfst met zich meebrengt. De schittering van het seizoen beperkt zich niet alleen tot het bladerdak erboven; het wordt weerspiegeld in het ongelooflijke aanpassingsvermogen en de instincten van de wezens hieronder.
* Gevleugelde zwervers
Kom herfst, de lucht is beschilderd met de patronen van trekvogels. Van de iconische V-vormige formaties van ganzen tot de snelle bewegingen van kolibries: deze wezens leggen duizenden kilometers af op zoek naar warmere klimaten en overvloedige voedselbronnen.
Monarchvlinders: Deze delicate wezens beginnen aan een ongelooflijke reis van Noord-Amerika naar Mexico, die wel 5000 mijl aflegt.
Noordse sterns: ze hebben het record voor de langste trekreis en reizen van hun broedgebieden in de Noordpool naar de Antarctische kust – een duizelingwekkende reis van 40.000 kilometer heen en terug.
Grutto’s met rosse staart kunnen tijdens de trek meer dan een week non-stop vliegen zonder te stoppen voor voedsel of rust, waarbij gevolgde individuen vluchten registreren die variëren van acht tot wel elf dagen achter elkaar, de langste van alle vogels.
Terwijl sommige dieren de lucht in gaan, graven anderen zich diep in de aarde. Dieren zoals egels, vleermuizen en bepaalde soorten kikkers trekken zich terug in een staat van verdoving of winterslaap. Deze strategie helpt hen energie te besparen, omdat voedsel in de koudere maanden schaars wordt.
Door zich aan te passen aan het veranderende landschap, veranderen bepaalde dieren, zoals de sneeuwhaas en de poolvos, hun vachtkleur. Ze gaan van bruin of grijs in de zomer over naar smetteloos wit in de winter, waardoor ze effectieve camouflage tegen roofdieren krijgen.
De herfst is dus een bewijs van de veerkracht en het aanpassingsvermogen van het dierenrijk. Het is een tijd van voorbereiding, van overleven, van het verzekeren van de continuïteit van het leven in het licht van de naderende winter.
Herfstfestivals over de hele wereld staan symbool voor dankbaarheid, saamhorigheid en het vieren van overvloed.
Van Thanksgiving tot Diwali-deze tradities verheffen de oogst tot een gedeelde culturele herinnering en herinneren gemeenschappen eraan om even stil te staan en samen dank te zeggen.
De frisse lucht, de amberkleurige tinten en het zachte geritsel van bladeren onder de voeten kondigen de komst van de herfst aan. Terwijl de natuur zich hult in een kleurrijk palet, komen gemeenschappen wereldwijd samen om de overvloed van het seizoen te vieren. Deze herfstfestiviteiten, die diep in traditie geworteld zijn, eren niet alleen de oogst van het land, maar weerspiegelen ook dankbaarheid en saamhorigheid.
Thanksgiving – Noord-Amerika
Thanksgiving, dat vooral in de Verenigde Staten en Canada wordt gevierd, is een van de meest iconische herfstfeesten. Het feest vindt zijn oorsprong in historische maaltijden die werden gedeeld door de inheemse bevolking en de pelgrims; het is een dag om dankbaarheid te tonen voor de oogst en de zegeningen van het afgelopen jaar. Families komen samen rond tafels vol kalkoen, pompoentaart, cranberry’s en andere traditionele gerechten, en creëren zo herinneringen die een leven lang meegaan.
Midherfstfestival – Oost-Azië
Dit betoverende feest, ook wel bekend als het Maanfestival, valt op de vijftiende dag van de achtste maanmaand. Het is een moment om de schoonheid van de volle maan te bewonderen, verbondenheid te vieren en dankbaarheid te uiten voor een rijke oogst. Maankoeken – een traditionele lekkernij – spelen de hoofdrol; ze worden vaak gedeeld met familie en vrienden, terwijl men verhalen vertelt zoals de legende van Chang’e, de maangodin.
Oktoberfest – Duitsland
Hoewel het al eind september begint, belichaamt het Oktoberfest de sfeer van herfstfestiviteiten. Oorspronkelijk gevierd ter ere van het koninklijk huwelijk tussen koning Lodewijk I en prinses Therese in 1810, is het uitgegroeid tot een wereldberoemd bierfestival. Tussen de vrolijke blaasmuziek en traditionele Beierse klederdracht door genieten bezoekers van worstjes, pretzels en natuurlijk grote pullen schuimend bier.
Diwali – India
Diwali, ook wel bekend als het Lichtjesfeest, verlicht India met levendige kleuren en fonkelende lichtjes. Hoewel het van oorsprong een religieus feest voor hindoes is, staan ook hier de thema’s oogst en dankbaarheid centraal; men brengt dank aan Lakshmi, de godin van rijkdom en voorspoed. De geur van zoete lekkernijen, het spektakel van vuurwerk en het gevoel van saamhorigheid maken van Diwali een onvergetelijk herfstevenement.
Herfstmythen uit diverse culturen symboliseren het evenwicht tussen verval en vernieuwing.
Van de afdaling van Persephone naar de onderwereld tot de Wilde Jacht van Odin: deze legenden verpersoonlijken de dubbele aard van de herfst – schoonheid met een waarschuwing, vergelijkbaar met de dualiteit in de yin-en-yangfilosofie over balans.
De herfst, met zijn etherische schoonheid en vergankelijke karakter, is altijd een rijke inspiratiebron geweest voor vertellers en mythevormers over de hele wereld. Het vallen van de bladeren, de verandering in de lucht en de verwachting van de naderende winter hebben geleid tot talloze verhalen, doordrenkt van zowel ontzag als waarschuwing. Laten we een reis maken langs enkele van de meest boeiende mythen en legenden die de essentie van de herfst weerspiegelen.
– Persephone en de Onderwereld
Het oude Griekenland
In een van de meest aangrijpende verhalen uit het oude Griekenland wordt Persephone, de dochter van Demeter (de godin van de oogst), door Hades ontvoerd en naar de onderwereld gebracht. Diepbedroefd onthoudt Demeter de aarde haar zegen, waardoor het landschap dor en onvruchtbaar wordt. Er wordt een afspraak gemaakt over de terugkeer van Persephone, maar omdat ze granaatappelpitten uit de onderwereld heeft gegeten, moet ze daar elk jaar een deel van de tijd doorbrengen. Haar afwezigheid in de wereld van de levenden valt samen met de herfst- en wintermaanden, die symbool staan voor verval en rust.
– De geest van de witte haas – De Britse Eilanden
Op de Britse Eilanden geldt de verschijning van een witte haas als een voorbode van de herfst. Volgens de legende is deze geest een gedaanteverwisseld meisje dat in de herfst over de velden dwaalt en waakt over de dieren die zich opmaken voor de winter. Het zien van dit etherische wezen wordt beschouwd als een teken van verandering en transformatie.
– Het verhaal van de herfstspin – Japan
In Japan is de Jorōgumo – wat vertaald kan worden als ‘bindende bruid’ of ‘hoer-spin’ – een mythisch wezen dat vaak met de herfst wordt geassocieerd. Ze wordt afgebeeld als een prachtige vrouw die kan veranderen in een reusachtige spin; ze lokt slachtoffers en vangt ze in haar zijden draden. Naast het griezelige karakter waarschuwt de legende voor de verleidelijke, maar vergankelijke schoonheid van de herfst – net als het tere, met dauw bedekte web van een spin op een frisse ochtend.
– De legende van de Wilde Jacht – Scandinavië
Een huiveringwekkend verhaal uit Scandinavië vertelt over de Wilde Jacht, een spookachtige stoet onder leiding van de Noorse god Odin. Tijdens herfstnachten, vooral wanneer er storm opsteekt, weerklinkt het gedreun van galopperende, spookachtige ruiters door de lucht. Het aanschouwen van deze jacht geldt als een voorteken van rampspoed of zelfs de dood. Deze legende, die verbonden is met de onvoorspelbare overgang van herfst naar de barre winter, herinnert ons aan de cyclische en vergankelijke aard van het leven.
“Legenden ontstaan in het gefluister van ritselende bladeren, meegevoerd door de winden van verandering.” – Anoniem
De kleuren van de herfst weerspiegelen het emotionele palet van het seizoen zelf: goudtinten staan voor verandering, rood voor passie en bruintinten voor rijpheid. Samen vormen ze de beeldtaal van de natuur voor verandering, dankbaarheid en introspectie.
De herfst schildert de wereld in een palet van warme, sfeervolle kleuren. De transformatie van het weelderige zomergroen naar de roodbruine, gouden en oranje tinten van de herfst is niet alleen een lust voor het oog, maar vormt ook een diepgaande herinnering aan de cyclische dans van de natuur. Laten we ons verdiepen in de levendige herfstkleuren en de symboliek en gevoelens verkennen die ze oproepen.
Het verschijnen van gouden tinten in de boomtoppen markeert het begin van de herfst. Deze kleur, die doet denken aan de zon op haar hoogste punt, staat symbool voor verandering en aanpassing. Terwijl loofbomen zich opmaken voor de naderende kou, breekt het bladgroen (chlorofyl) af en komen de van nature aanwezige gele en gouden tinten van carotenoïden tevoorschijn. Dit geel is de manier waarop de natuur ervoor zorgt dat de overgang van de warme omhelzing van de zomer naar de frisse kilte van de herfst geleidelijk en zacht verloopt.
Rustiek rood en diep oranje symboliseren de hartslag van de herfst
Rood en oranje – vaak de meest overheersende kleuren tijdens het hoogtepunt van de herfst – belichamen de essentie van het seizoen.
Anthocyanen, die reageren op veranderingen in licht en temperatuur, geven de bladeren deze vurige tinten. Rood staat voor energie, passie en de noodzaak om zich voor te bereiden op de winter, terwijl oranje – een combinatie van de intensiteit van rood en de vrolijkheid van geel – gevoelens van warmte, overvloed en de oogsttijd oproept.
De zeldzamere paarse tinten, die af en toe tussen de gangbare herfstkleuren opduiken, voegen een vleugje mysterie en diepgang toe aan het landschap. Ze herinneren ons aan de naderende kou, de schemerige avonden en de verstilde sfeer van het seizoen. Bronsbruine tinten staan daarentegen voor rijpheid en het einde van de groeicyclus; ze symboliseren hoe de aarde zich voorbereidt om de gevallen bladeren op te nemen en om te zetten in voeding voor de volgende cyclus.
Kleuren doen meer dan alleen het oog strelen; ze raken ons en roepen emoties en stemmingen op. De rijke en gevarieerde herfstkleuren weerspiegelen onze diepste gevoelens terwijl we door het seizoen bewegen. Het opzwepende rood en oranje werken opbeurend en moedigen ons aan om volop van het moment te genieten. Diep paars en bruin nodigen daarentegen uit tot introspectie; ze laten ons stilstaan bij de vergankelijkheid van het leven en het belang van cycli in zowel de natuur als ons eigen bestaan.
Nu we deze verkenning van herfstkleuren afronden, is het de moeite waard om even stil te staan bij de verfijnde manier waarop de natuur met ons communiceert: ze leert ons lessen en roept emoties op met elke veranderende tint.
“Alles heeft zijn tijd, elk ding onder de hemel zijn uur: een tijd om geboren te worden, een tijd om te sterven; een tijd om te planten, een tijd om het geplante te rooien;” – Prediker 3:1-2
Gedicht geschreven door Bügel, geïnspireerd op het symfonisch gedicht ‘ De Herfst’ uit ‘ De Vier Jaargetijden’ Vivaldi
Herfst
Na de brandende hitte van de zomer komt er nu een tijd,
waarbij veel, veelal ongemerkt, aan je voorbij glijdt.
Was in de zomer het leven ruig en vlug,
In de herfst van je leven, keert de rust weer terug.
De kinderen de deur uit, weer leven met z’n twee,
vaker samen op pad, omdat het kan, schat ga je mee?
De herfst van je leven begint omstreeks je vijftigste jaar.
Nog 17 jaar werken, dan ben je ook op dat punt klaar.
Met het vallen van de bladeren, valt er steeds meer op zijn plek,
die herfst, waar je tegenop keek, is nog niet eens zo gek.
Wat dacht je van je sociale leven,
daar wordt een enorme boost aan gegeven.
Activiteiten te over, geen club is te gek,
passief of actief, aan mogelijkheden geen gebrek.
Op maandag biljarten, op dinsdag naar de tennisbaan,
woensdag klaverjassen en op donderdag moet je naar de fotoclub gaan.
De vrijdag- en zaterdagavond even gezellig samen naar het café,
zondag uitslapen dan een rondje wandelen of fietsen zo rond een uur of twee.
In de herfst van het leven waar de klok langzamer tikt en slaat,
kom je tot de conclusie dat de intensiteit veel dieper gaat.
Meer tijd voor elkaar, meer tijd voor de leuke dingen in het leven,
zaken die je louter en alleen vreugde en plezier zullen geven.
A.Bügel
Prachtige beelden met sonnet!