De laatste tijd droom ik elke nacht meerdere dromen, ééntje kan ik me levend herInneren.
Ik stond aan de rand van een zwembad, omringd door een bruisend lachende, uitbundige menigte, maar vreemd genoeg voelde het niet alsof ze er waren. Ik zag hen wel, maar het gejoel ervoer ik als niet storen, zelfs heel vaag.
De drukte werd een soort heel zacht achtergrondmuziek. Alles verschoof naar het prachtige, diepe blauw van het water.
Ik bleef nog even aan de rand staan. Het water leek zachtjes te weken en nodigde me uit met een stille, zilte zachtheid. Ik boog me ernaartoe, voelde hoe het me wilde ontvangen… maar ergens in mij hield iets nog even vast. Tot dat kleine, bijna onmerkbare duwtje kwam, zo zacht dat het eerder een intentie leek dan een beweging en ik gleed langzaam het water in.
Mijn lichaam bewoog in een trage, ruime vlinderslag, alsof tijd zich uitstrekte om me te dragen. Elke beweging voelde als een streling van het water over mijn lichaam, tot diep in mijn poriën. Spontaan schakelde ik over naar crawl, in slow‑motion. Mijn armen die door het blauwe water bewogen, mijn benen die gewichtloos. Het water en ik waren één. En genoot. Het water en ik voelden als levende bron-ge-noten.
Ik voelde me heel licht, gedragen, gekoesterd, en glimlachte. Het her-innerde me aan het zachte, oeroude stille verbonden Zijn die nergens anders zo levend is dan in het Water, de Bron van alle Leven.
Dromen laat ik dieper inzakken omdat dromen een persoonlijke betekenis dragen- ( we kunnen niet voor iemand anders de diepe zin interpreteren, wel symbolisch. Iedere droom vertelt een verhaal dat aansluit in ons leven.)
Ik ben benieuwd naar jullie dromen, of jullie zich jullie dromen kunnen herinneren en de betekenis die jullie eraan geven, als een stukje erkenning uit het dagelijks leven?
Liefs Mieke 