Fragment uit mijn tweede boek ‘Ander-s Leven in een sterk veranderende tijd. Welkom Jij, Aquariusmens.’ Uitgegeven bij BoekscoutJuni 2021
‘ Heb je je ooit al eens vergist bij het nemen van het openbaar vervoer? Je plande een ritje naar X en je kwam ergens uit in Z. Je kon tijdens de rit niet uitstappen, dus moest je de rit uitzitten.
Hoe heb je dit ritje ervaren? Je kwam te laat op de meeting, je miste de afspraak met een goede vriend…je baalde als een stekker of je hebt de situatie ervaren als een kans om te genieten van de reis, met mede-passagiers te praten, dat boek verder uit te lezen of te genieten van het zicht buiten,, te verdwalen in eigen gedachten. Ik heb vaker met een ticket ‘verdwaalde reiziger’ in de hand, rechtsomkeer gemaakt. In de tijd waar ik zowat het Vlaamse land doorkruiste om trainingen en opleidingen te geven, had ik geen mobieltje, gierde de stress door mijn lijf want ik kwam dan wel eens te laat op de plaats van bestemming. Gelukkig vertrok ik ruimschoots op tijd, omdat ik rekening hield met vertragingen en mijn te diep in een boek aanwezige aandacht, zodat ik wel eens arriveerde in het ‘eindstation’, terminus.
Het heeft me wel geleerd om te relativeren, bewuster aanwezig te zijn, me minder op te jagen, te genieten van lachwekkende vergissingen en te accepteren dat ‘verdwalen’ deel uitmaakt van het leven. Minder oordelen en meer Zijn.
Het eerste wat we geleerd hebben om te doen als we iets ‘verkeerd’ doen is oordelen, onszelf een standje geven. Schuld en schaamte zijn ons aangeleerd in het ontwikkelen van het geweten. Lees: aanpassen aan de gangbare wetten en maatschappelijke regels. Er zijn echter ook wel situaties waar schuld-en schaamtegevoel menselijke gewetensvorming aanwakkeren en bijdragen tot emotionele volwassen rijping. Het morele geweten van binnenuit aankijken en verantwoordelijkheid nemen voor wat we zeggen, wat we doen. Een voorbeeld te Zijn, niet alleen in woorden, maar in daden. Ik giet dus het kind met het badwater niet weg. Het onderscheid maken, is het terecht of is het een gevolg van iets anders. Jammer genoeg wordt het praten over moraliteit, over het geweten, begrepen alsof er iets ‘gemoraliseerd’ wordt als een moraalridder. Daar komen wel eens vreemde opmerkingen op. Is het dan al zo erg gesteld dat we vrijheid scanderen op een manier dat gezonde ethische grenzen vervagen? Ik stel de vraag. Hoe zal het verder gedijen in een samenleving waar vrijheid en grenzeloosheid de gevolgen zal laten zien….Ik stel de vraag.
Gewetensontwikkeling die gebaseerd op schuld en schaamte uit angst voor straf ontstaan uit een dramascript van het oude bewustzijnsparadigma vraagt om diep gelaagd cultureel en systemisch onderzoek.
Gewetensontwikkeling zoals ik dat aanschouw is een geestelijk rijpingsproces waar volwassenen een heel essentiële rol in hebben, door zelf een levend voorbeeld te zijn, door ook dat noodzakelijk zelfonderzoek te doen en wat daar nog aan restovertuigingen zichtbaar worden, te transmuteren. Woorden die niet gedragen worden als ouder, als opvoeder, hebben weinig duurzaam effect. ‘Luister naar wat ik zeg, maar kijk vooral niet naar wat ik doe.’ Velen willen de wereld veranderen, maar vergeten zichzelf in wat er in zichzelf om verandering vraagt. Herkenbaar? De wereldverbeteraars, de wereldveranderaars die als je ziet hoe ze echt in het leven staan, je toch wel eens verbaasd kunt zijn. Verander, Verbeter de wereld, begin (t) bij jezelf. Ik heb er al heel veel zien passeren, en ook ik geloofde hen toen ik 40 was. Het leven op zich laat uiteindelijk alles heel scherp zien, maar je moet toch eerst bereid zijn om die bril van bewondering af te zetten. De bril van naïef geloof, de bril van bewondering, de bril van de illusie, de bril van niet-waar-echte verhalen die worden verteld, in eigen belang. Dat was een schok om te ont-dekken en duidelijk nodig in mijn evolutionaire groei.
Bewustzijnsontwikkeling, op een waarachtige manier in gestimuleerd worden, activeert het hartsbewustzijn en dat is waar we naartoe willen. Innerlijk bemeesteren van het hartsbewustzijn, zonder angst voor sancties of straf.
Eren van elke beweging die elke mens op unieke wijze doorleeft, hoeveel rust zou dat niet geven in een mens? Omdat het nu eenmaal eigen is aan onze evolutionaire groei en de mens die zich nog vast wil houden aan het idee dat anderen het ‘beter’ zouden weten, gaat in mijn dieper invoelen niet over ‘beter’, maar over ‘anders’- weten. Precies in het met elkaar ‘anders-weten’ delen, ontstaat een rijke bron van inspiratie, wat op gelijkwaardig manier ontvangen, beluisterd en gedeeld kan worden.
Het aanhaken op het idee dat anderen het beter weten verandert naar instromen, samenstromen en verder stromen. Niemand weet beter, iedereen weet ‘anders’. In dat ‘anders-weten’ rimpelt verzachting en acceptatie, ontstaat een strijd-vrije ruimte in connect-eren.
Scheppend als ware meesters (zonder uitzondering) laten we het oude systemische paradigma ( ook in onszelf) los. Kortom: we creëren niet nog een keertje een illusionair nieuw paradigma en dogma, overschreven met dezelfde oude systemische overtuigingen.
Hoofdstuk: ‘ Spanningsveld tussen wenselijkheid en werkelijkheid.’
Uitgegeven in 2021