Geplaatst op Geef een reactie

De Reis naar de Akasha Kronieken

Alies was als kind gefascineerd door de mysteries van het universum, de diepere betekenis van het leven. De vele vragen die ze stelde en waarop ze niet echt een antwoord kreeg, riepen nog meer vragen op. In haar nabije omgeving werd ze vaak als een vreemd kind gezien en werd vergeleken met andere kinderen. ‘Doe toch eens normaal’, ‘stel niet zo’n idiote vragen’, zorgden ervoor dat ze zich steeds meer terugtrok. Ze dacht zelfs dat ze toevallig bij die mensen in die omgeving terechtgekomen was. Echter was Alies een kind dat gedreven nieuwsgierig verder op zoek ging naar de antwoorden die ze zocht. ‘Waar kom ik vandaan, wie ben ik, wie zijn die mensen bij wie ik toevallig terechtgekomen ben’, al die vragen lieten haar niet los.

Op een dag hoorde ze over de Akasha kronieken, een kosmische bibliotheek die de wijsheid en ervaringen van elke ziel bevatte die ooit had bestaan.

Vastbesloten om deze kronieken te verkennen, begon Alies dapper en met optimisme aan haar spirituele reis. Ze mediteerde dagelijks, las oude teksten en zocht begeleiding van wijze mentoren. Na jaren van toewijding voelde ze eindelijk een diepe verbinding met het universum. Op een heldere nacht, terwijl ze onder de sterrenhemel zat, voelde ze een zachte energie om zich heen wervelen.

Plotseling bevond Alies zich in een prachtige, etherische bibliotheek. De muren waren gemaakt van helder licht en de boeken leken te zweven in de lucht. Een vriendelijke gids, begroette haar. ‘Welkom, Alies’, zei de Gids met een warme glimlach. ‘Je bent al een hele tijd op zoek naar antwoorden en nu is het moment dat je klaar bent om de antwoorden te ontvangen en te begrijpen.

Dit zijn de Akasha Kronieken, het archief van de ziel. Niets gaat verloren, en iedereen die zich klaar voelt om de diepere essentie van het leven te begrijpen, vindt hier het antwoord.’

‘Dus’, vroeg Alies, ‘ is dit een soort van bibliotheek, waar iedereen die dieper zoekt naar antwoorden, toegang tot heeft?’

Inderdaad, Alies, hier kun je de reis van je ziel ontdekken, de lessen uit je vorige levens begrijpen en inzichten krijgen die je huidige pad verlichten’, antwoordde de Gids. Elk boek hier bevat de essentie van een ziel, inclusief jouw eigen verhaal.’ Het zijn de Heren van de Kronieken die jou die informatie laten zien, en met die informatie kun je de puzzelstukjes van jouw vragen tot een geheel vormen.

Soms is die informatie heel bondig en soms uitgebreid. Het zijn geen voorspellingen die worden gedaan, de informatie overstijgt alles wat veel mensen denken over spiritualiteit en spiritueel leven.

Alies liet de woorden bezinken, want ze had al zoveel geleerd en zoveel gelezen, heel wat wijze mentoren ontmoet en voelde wel enige verwarring.

‘ Neem je tijd, Alies, laat even alles los wat je tot nu toe hebt geleerd, zodat je de poort van je Hart open kunt zetten, want in je Hart voel je jouw waarheid stromen. Je hart heeft een brein, waar alle geleefde levens opgeslagen zijn. Zodra je er klaar voor bent, word je geleid naar een boek, van de vele boeken die er zijn, waar je naam op staat.’

‘Wat een heerlijk serene energie heerst hier’, dacht Alies bij zichzelf. ‘Hier zou ik wel voor altijd willen blijven.’

Met rustige langzame stappen wandelde Alies door de ontelbare grote gangen, waar gigantisch veel boeken stonden tot ze plots stilstond en een boek dat haar naam droeg zag. Met een diep ontzag en enige spanning en nervositeit opende ze voorzichtig het boek.

Terwijl ze door de talrijke pagina’s bladerde, zag ze beelden van enkele vorige levens die de antwoorden in haar huidige leven verhelderden, de uitdagingen die ze had doorleefd overwonnen en de wijsheid die ze had verinnerlijkt. Ze voelde een diepe verbondenheid met haar verleden en een helderheid over haar toekomst.

Alies begreep nu dat elke ervaring, hoe moeilijk ook, deel is van haar groei en evolutie.

De Gids knikte begripvol. ‘Onthoud, Alies, dat de Akasha Kronieken altijd toegankelijk zijn voor diegenen die oprecht zoeken. Gebruik deze wijsheid om anderen te helpen en je eigen pad met liefde en compassie te bewandelen.’

Terstond was Alies terug in het hier en nu, dankbaar, met een lichter gevoel, meer in harmonie met zichzelf, met het universum en alles wat haar leven een diepere zin gaf.

Alies werd een voorbeeld voor velen, een voorbeeld van moed en levenskracht, en deelde haar inzichten met anderen, hielp hen hun eigen spirituele reis te begrijpen en bracht op haar unieke manier licht in de levens van anderen. Een levenslange ontdekkingsreis, waar het licht op het donker schijnt, tot alles samen heel en licht wordt.

© Mieke

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Vind ik leuk

Reageren

Kopiëren

Delen

Geplaatst op Geef een reactie

De sluier tussen werelden

Terwijl de frisse herfstlucht over het oude Keltische dorp dwarrelde, bereidden de inwoners zich voor op Samhain, het heilige festival dat het einde van de oogst en het begin van de donkerste helft van het jaar markeert. De dorpelingen geloofden dat op deze nacht de sluier tussen de levenden en de geestenwereld het dunst was, waardoor voorouders, mystieke en buitenaardse wezens op bezoek konden komen.

Ayreen, een jonge vrouw met een hart vol nieuwsgierigheid en eerbied voor de oude gebruiken, sloot zich gretig aan bij de voorbereidingen. Ze verzamelde zich met haar familie rond de haard, waar ze het vuur doofden, wat het einde van het oude jaar symboliseerde. Samen liepen ze naar de heuveltop waar de druïden het gemeenschappelijke vreugdevuur zouden aansteken, een baken van licht en warmte om de geesten te begeleiden.

Terwijl de vlammen tot leven kwamen, voelde ze een zachte rilling door haar lichaam stromen. Ze was altijd gefascineerd geweest door de verhalen van haar voorouders en de mystieke wezens die op deze nacht over de aarde zwierven. De druïden zongen oude gebeden en de dorpelingen offerden het beste van hun oogst om de geesten te eren en hun zegeningen voor het komende jaar te zoeken.

Onopvallend dwaalde ze weg van de menigte, aangetrokken door een gevoel van verwondering. Ze bevond zich aan de rand van het bos, waar de schaduwen dansten in het flikkerende licht van het kampvuur. Daar zag ze een figuur gehuld in mist, een aanwezigheid die zowel bekend als buitenaards was. Het was haar grootmoeder, die vele jaren geleden was overleden.

‘Grootmoeder?’ fluisterde Ayreen met een zacht-trillende stem.

‘Ja, mijn lieve kind. Vanavond is de sluier dun en ben ik gekomen om je te begeleiden.’

Met een golf van ontroering, diep ontzag, liefde en verbondenheid, liet ze zich door haar grootmoeders’ geest dieper door het bos begeleiden. Er heerste een magische serene rust. Het was alsof Ayreen een subtiele verschuiving in de sferen voelde; ze had al wel eens gehoord van oude wijzen dat er zoveel dimensies zijn, portalen die op speciale momenten geopend worden. ‘Zou dat het zijn, ‘ dacht Ayreen bij zichzelf. Ayreen liet haar denken en gedachten gaan, nam plaats op de plek waar ze naartoe werd geleid en gaf zich over aan wat er zich zou aandienen.

Voor haar geestesoog zag ze haar voorouders en allerlei mystieke wezens. Ieder deelde wijsheid en zegeningen, en vulde haar hart met een diep gevoel van vrede en verbondenheid.

Terwijl de nacht vorderde, keerde Ayreen terug naar het dorp, en aanschouwde op enige afstand het prachtige gebeuren. Het kampvuur brandde nog steeds en de dorpelingen dansten en zongen, en vierden de eenheid van de levenden en de doden. Ayreen wist dat deze nacht voor altijd bij haar zou blijven, een herinnering aan de eeuwige band tussen de werelden.

Toen het eerste licht van de dageraad aanbrak, begonnen de geesten te vervagen. Ayreen voelde energetisch de zachte omhelzing van haar grootmoeder voor een laatste keer. ‘Onthoud, mijn lieve kind, dat we altijd bij je zijn, zelfs als de sluier dik is. Weet dat de sluier steeds dunner en dunner wordt.

Met een dankbaar gevoel zag Ayreen hoe de geest van haar grootmoeder vervaagde en oploste in de ochtendmist en met de wijsheid van haar voorouders, haar grootmoeder en de vele mystieke wezens, keerde ze ingetogen terug naar haar familie. Klaar om met nieuwe moed en hoop het nieuwe jaar tegemoet te treden.

© Mieke

Op deze magische nacht, wanneer de sluier tussen de werelden dun is, wens ik je een diepe verbinding met je voorouders en de wijsheid van het verleden. Moge de geesten van je geliefden je omringen met liefde en bescherming. Laat de vlammen van de Samhain-vuren je hart verwarmen en je pad verlichten in de donkere dagen die komen.

Moge je angsten transformeren in kracht en je dromen in werkelijkheid. Eer de cyclus van leven en dood, en omarm de rust en introspectie van deze tijd. Moge je ziel rust vinden en je geest vernieuwd worden voor het nieuwe jaar.

Gezegend Samhain! 💚🙏

Geen fotobeschrijving beschikbaar.

Vind ik leuk

Reageren

Kopiëren

Delen

Geplaatst op Geef een reactie

Actief-eren van de innerlijke bruggenbouwer en hoe dieren het ons in wijsheid tonen

In een groot, groen bos waar allerlei dieren samen leven, wordt elk jaar een wedstrijd gehouden. Niet de wedstrijd die wij als mensen kennen, maar een samen- gedragen wedstrijd waarbij de dieren hun krachten en vaardigheden konden laten zien. Dit jaar was de uitdaging om een brug te bouwen over de rivier, zodat iedereen veilig naar de andere kant kon komen.

De dieren verzamelden zich bij de rivier en begonnen te overleggen. De bever, bekend om zijn bouwkunsten, nam het voortouw. ‘We moeten samenwerken om dit project te laten slagen,’ zei hij. ‘Ik kan de bomen omknagen en de stammen gebruiken voor de brug.’

De eekhoorn sprong enthousiast op en neer en voegde er wild enthousiast ‘ Ik kan helpen met het verzamelen van takken en bladeren om de brug steviger te maken!’ aan toe.

De sterke beer bood aan om de zware boomstammen te dragen en op hun plaats te leggen. De slimme uil bedacht een plan en gaf instructies aan de andere dieren.

Iedereen werkte hard en hielp waar ze konden. De vogels vlogen heen en weer met kleine takjes, de konijnen groeven gaten om de palen in te zetten, en zelfs de kleine muizen droegen hun steentje bij door bladeren en mos te verzamelen.

Na een dag hard werken stond de brug eindelijk overeind. De dieren keken met blijdschap en dankbaarheid naar hun creatie. De bever inspecteerde de brug en knikte goedkeurend. ‘Goed gedaan, iedereen! Dankzij onze samenwerking hebben we een stevige brug gebouwd.’

De dieren vierden hun succes met een groot feest. Ze dansten en zongen, blij dat ze samen iets groots hadden bereikt. Vanaf die dag wisten ze dat, ongeacht de uitdaging, ze altijd konden rekenen op elkaar en dat samenwerking de sleutel tot succes was.

Moraal van het verhaal—— iedereen doet ertoe, want samen maakt iedereen het verschil in de transitie naar een veranderende innerlijke wereld. Alle dieren nodigen ons uit om de innerrijke bruggenbouwer in ons te actief- eren.

Liefs en bouw goed samen! ❤

Mieke

Geplaatst op Geef een reactie

Astrologische update voor november 2024

Bereid je voor op aanzienlijke persoonlijke groei deze maand. Vroege uitdagingen kunnen leiden tot diepe zelfreflectie en verandering, waardoor je richting optimisme en een dorst naar kennis verschuift. Halverwege de maand kan toegenomen zelfvertrouwen inspireren tot gedurfde zelfexpressie en het nastreven van doelen. Relaties kunnen verdiepen, wat duurzame verbindingen bevordert. Onverwachte veranderingen later kunnen een herbeoordeling en aanpassing vereisen, maar bieden helderheid om je visies concreet te realiseren. Het is een ideale tijd voor reflectie en het opnieuw instellen van je intenties.

Magie en alchemie ( en ook rituelen) zijn er in overvloed op 1 november met een Nieuwe Maan in het krachtige Schorpioen. De tedere Maan, is niet altijd op haar best in dit meest intense teken. Ze staat hier bekend als ‘gevallen’, volgens de oude astrologie. Gevallen doet denken aan een donkere uitdrukking van de Vrouwelijke energie die de Maan draagt, net als Lilith, het schaduwaspect van Eva.

Niettemin is Schorpioen de Meester (of Meesteres) van heilige alchemie. Er zijn verschillende uitdrukkingen van dit teken, van de glibberige slang en de griezelige spin tot de krachtige wolf en ten slotte de trotse Phoenix.

We hebben allemaal een keuze over welke van deze trillingen we kiezen om ons mee af te stemmen. We kunnen in deze schaduwen kruipen, bang voor onze eigen duisternis, of we kunnen een licht pakken – het licht van bewustzijn – en in Pandora’s doos kijken om te zien wat we kunnen leren.

Mars, als de traditionele heerser van Schorpioen, ligt in het gevoelige Kreeft, waar hij ook verzwakt is en wordt tegengehouden om zijn volledigste krijgerexpressie te Zijn. Hier kan Mars optreden als de kosmische huilbaby. Het is belangrijk om te onthouden dat alleen omdat we iets voelen, dit niet betekent dat het een feit is. Dat betekent ook niet dat onze gevoelens ongeldig zijn. Het is gewoon een kosmische herinnering dat onze innerlijke wereld vaak onze uiterlijke realiteiten weerspiegelt.

Met Mars’ oppositie tot Pluto – Kali, Persephone, Hades – is er veel dat de komende maanden zal worden opgegraven. Veel dat betrekking heeft op ‘familieskeletten’, oude wrok, begraven emoties en trauma.

We hebben de keuze, zoals we altijd doen, om deze ervaringen te gebruiken en ze ons te laten transformeren, of om te wachten tot een externe situatie, persoon of relatie het proces in gang zet. Laten we eerlijk zijn: het is altijd beter om zelf de regie in handen te hebben.

Maar dat gezegd hebbende, is de controle de grootste vijand van Schorpioen. Hoewel dit teken verlangt naar volledige dominantie, verlangt het ook naar zoete overgave aan het onbekende. Dus, op een manier, tijdens deze Nieuwe Maan en de maanden die volgen, kunnen we dit tedere dilemma met zachte zorg vasthouden? Op welke manier kunnen we omgaan met de (innerlijke) duisternis die onvermijdelijk zal ontstaan, in gedachten houdend dat zelfs de glinsterende lotus haar wortels in de modder heeft?

Er is hoop. Mars communiceert met Neptunus, en met de drie planeten – Mars, Pluto en Neptunus – allemaal op de negenentwintigste graad van hun respectievelijke tekens, is er werk te doen.

Eindes van oude, wrokkige cycli. Vergeving laat haar gezicht zien.

Wanneer we ons afstemmen op onze diepere verlangens, onze diepste hunkeringen, zullen we ontdekken dat wat ons wacht liefde en het verlangen is om zo dicht mogelijk bij wat we het meest goddelijk achten, in onze wereld te Zijn.

Dit kunnen onze partnerschappen, onze familie of onze vrienden zijn. Schorpioen doet niets tenzij het diep en betekenisvol is.

Wat is het dat diep, betekenisvol en het waard is om voor op te offeren? Hoe groot is onze liefde, ons verlangen en onze toewijding aan onze (innerlijke) evolutie?

Als Mercurius op 2 november het avontuurlijke Boogschutter binnengaat, zul je een verschuiving in je mentale landschap voelen, van de introspectieve diepten naar een breder, ruimer perspectief. Wat ooit een reis naar de kern van elk probleem was, transformeert nu in een verlangen om diverse kennis op te doen en je horizon te verbreden. Deze verschuiving brengt een verheffend optimisme in je gedachten en communicatie, waardoor je het leven kunt benaderen met een luchtige, geestdriftige mindset.

Met Mercurius in Boogschutter wordt je geest aangetrokken tot rechtvaardigheid, eerlijkheid en oprechtheid, wat een open en genereuze geest koestert die waarde hecht aan leren, groei en het nastreven van de waarheid.

Mars, de archetypische krijgerplaneet, stapt op 3 november in Leeuw en ontsteekt een periode vol gedurfde zelfexpressie, speelsheid en door het hart gedreven bezigheden. Leeuw, geregeerd door de Zon en geassocieerd met het hart, nodigt Mars uit om met passie en enthousiasme te leiden, wat ons allemaal een hernieuwde drive geeft om onze diepste verlangens te volgen.

Mars in Leeuw brengt levendigheid en moed in onze acties en spoort ons aan om onze rechtmatige plek in de schijnwerpers op te eisen, op te komen voor onze waarden en onze doelen onbevreesd na te streven. In dit teken heeft Mars het uithoudingsvermogen van een vechter, die zelden opgeeft voor de mensen of dromen die er echt toe doen. Onder deze invloed is de aantrekkingskracht van de kwaliteiten van Leeuw sterk, wat ons inspireert om projecten en relaties met optimisme en veerkracht aan te pakken en het leven met een bijna koninklijk zelfvertrouwen te benaderen.

Terwijl Venus op 11 november door Steenbok gaat, spoelt een unieke energiegolf over het collectief, waarbij de standvastige, geaarde kwaliteiten van Steenbok worden gemengd met de relationele warmte van Venus. Deze transit, die duurt van eind november tot begin december, nodigt ons allemaal uit om onze verbindingen te benaderen met een geest van ambitie en toewijding, en banden te koesteren die zijn gebouwd om lang mee te gaan.

Onder invloed van Venus in Steenbok is er een kosmische uitnodiging om liefde, schoonheid en creatieve bezigheden met een gevoel van verantwoordelijkheid te behandelen, wat een blijvende kwaliteit in onze relaties naar boven haalt. Net als een berg die diep in de aarde geworteld is, streeft liefde onder deze transit naar stabiliteit en een gevoel van doelgerichtheid, en moedigt ons aan om verbindingen te cultiveren die betekenisvol en betrouwbaar zijn.

Op 15 november rijst de laatste supermaan van het jaar op in stralende pracht, wat de finale markeert van een zeldzame reeks van vier opeenvolgende supermanen. Deze volle manen brengen een verhoogde aantrekkingskracht op de aarde, en beïnvloeden op subtiele wijze onze innerlijke werelden door alles te verschuiven, van oceaangetijden tot onze emoties, en zelfs onze slaapcycli en stemmingen. Terwijl de supermaan vol wordt, herinnert het ons eraan dat zowel onze fysieke als spirituele landschappen op subtiele manieren zijn afgestemd op de stralende aanwezigheid van de maan.

Deze volle maan in Stier draagt ​​een opwindende lading, nauw verbonden met Uranus, de planeet van ontwrichting en ontwaking.

De afgelopen maanden hebben we misschien gewerkt aan het creëren van veiligheid en aarding, en het bouwen van fundamenten op gebieden als relaties, financiën en het gezinsleven. Toch brengt Uranus, de ‘Grote Verstoorder,’ een vonk van onvoorspelbaarheid met zich mee, die ons in een staat van verandering brengt waarin oude patronen verdwijnen.

Liefs. Afbraak van wat niet voedend is voor je allerhoogste goed en welzijn, op fysiek, emotioneel, spiritueel vlak, geeft ruimte tot her-creatie en opbouwkracht.

Mieke

Geplaatst op Geef een reactie

Je raakt een gevoelige snaar

Iedereen kent de uitdrukking ‘een gevoelige snaar raken’. Iedereen heeft gevoelige snaren. En bij iedereen zijn die gevoelige snaren persoonlijk. Iedereen kent de uitdrukking ‘een gevoelige snaar raken’. Helaas wordt dit wel eens uitgelegd als ‘ wat heeft die ‘lange tenen’. De toon is gezet. Het oordeel is geveld. Vaak een gevolg van een desinteresse in wat er bij diegene die met lange tenen gelabeld wordt gaande is.

Een gevoelige snaar raken houdt een automatische reactie in zonder dat er enig denkproces aan vooraf gaat.

Over het algemeen proberen we dat te ontkennen en geven we de ander de schuld. We voelen ons van ons stuk gebracht.

Maar eigenlijk is het zo dat als we geen gevoelige snaren hadden, anderen ze niet zouden kunnen raken.

Over het algemeen gebeurt dit niet met kwalijke bedoelingen, omdat het bijna onmogelijk is elkaars gevoelige snaren te kennen.

Mensen die ons heel goed kennen of die onze gevoelige snaren weten te raken , kunnen ons manipuleren door datgene te zeggen of te doen waarvan ze weten dat het ons emotioneel raakt, kwetst, boos maakt of een ongemakkelijk gevoel geeft.

En dat maakt ons kwetsbaar. We geven anderen meestal onbewust de macht om ons met een onprettig gevoel te laten zitten, echter spelen er dynamieken in relaties, vriendschappen, contacten mee.

Het is dus iets complexer. Iemand met wie je een oppervlakkig contact hebt, zal je minder raken op een gevoelige snaar. Intimi of mensen met wie je een nauwere verbinding hebt raken makkelijker je gevoelige snaren. Waar verbindingen open, hartelijk en transparant zijn, is er ruimte om te benoemen. Niet omdat je de ander wil veranderen, dan wel om een veilige emotionele verbinding vanuit wederkerigheid te versterken. Dan pas ontstaat een waarachtig con-tact en een vruchtbare ont-moet-ing.

Dit is wat ik voor ogen heb en verlang in mijn hart. Waar ik heel vroeger een open boek was, en waar de toenmalige directeur van de school waar ik les gaf me vaak op wees: ‘ Mieke, jij bent een open boek, en geloof me of niet, niet iedereen gaat met jouw openheid zuiver om. Leer te onderscheiden met wie je je diepste zieleroerselen deelt en met wie je het beter niet doet.’ Auch, ik schrok wel even en voelde verwarring. Een gevoelige snaar of zelfs de trillingen van dieperliggende onaangeroerde snaren, werd geraakt. Was ik dan zo naïef, goedgelovig, een onnozel wicht die het onderscheid niet kon voelen? Er gingen zoveel gedachten door me heen en het voerde me terug naar mijn innerlijk kind. Het was een eerste moeizame stap om te oefenen in waarnemen en luisteren, voelen en aftasten, een nog moeilijkere oefening om balans te vinden in vertrouwen en wantrouwen en stuitte op een eerder basic wantrouwen in grote mensen als kind. Kort gezegd had ik een enorme switch gemaakt in mijn gedachten naar een overcompenserend vertrouwen. De slinger ging van het ene uiterste naar het ander uiterste. Blijven hangen in enkele kernovertuigingen was geen optie meer.

Al voelde ik me na dit openhartig oprecht gemeende delen van de directeur best in verwarring, het heeft me wel een opstap gegeven naar gezond vertrouwen ontwikkelen. Niet alles is wat het lijkt. Lichaamstaal liegt niet, woorden dragen een energie, zijn trillingen die voor diep invoelende mensen meer laten zien dan de woorden zeggen. Je voelt dat tot in je kleinste teentje. Woorden die niet gedragen zijn/worden, maar eerder beleefdheidswoorden zijn, of zelfs niet gemeend….je kunt en hoeft het niet te bewijzen, het is wat je zelf heel diep voelt wat kloppend is en/of niet.

In oprecht voelend contact tussen mensen is er ruimte om af te toetsen: Voel ik het vanuit mijn kernpijn ( gevoelige snaar) en is de ander bereid om iets te laten zien vanuit diens kernpijn.

Een voorbeeld toen ik mijn eerste boek uitgaf en als repliek te horen kreeg: ‘Jij? Je hebt zeker wat verf op elkaar gekliederd. Je kan niet eens tekenen.’ Je kunt de woorden draaien of keren hoe je het wilt, uitvergroten of minimaliseren, bagatelliseren of ontkennen, negeren, een discussie ontketenen zelfs en bewijskracht-energie aan toevoegen….Het is wat het is en soms voelt het heel rauw en voor wie zich wat kan inleven ook kwetsend.

Kernwonden- kernpijn: wie ze niet heeft of ontkent die te hebben, laat vooral de schaduw regeren. Hoe kun je dan iemand inspireren om schaduwwerk te doen, die het verhaal omdraait zodat jij de indruk zou moeten krijgen dat jij niet spoort, dat jij problemen hebt, dat jij het verkeerd ziet en verkeerd voelt? Het enige wat ik weet is dat dit niet werkt…

We kunnen verhalen vertellen vanuit het ons slachtoffer voelen en het maakt ons niet gelukkiger in die energie te blijven hangen.

We zijn verantwoordelijk voor onze eigen snaren.

En zolang we snaren hebben, zullen er altijd mensen zijn die onze snaren weten te raken.

Ik weet niet of we er als mens ooit in slagen geen gevoelige snaren te hebben. Ik heb ze wel en soms raak ik ook gevoelige snaren bij anderen, nooit met de bedoeling iemand te kwetsen. Maar het gebeurt wel.

Ik kan enkel mijn verantwoordelijkheid nemen voor mijn gevoelige snaren.

Hij of zij maakt me verdrietig, boos is niet wat in feite gebeurt. Er zit in een diepere laag iets wat om liefde vraagt in onszelf. Dat iets heeft met ons verleden te maken, met oordelen, vooroordelen enzovoort.

Gevoelige snaren vertellen ons iets en als we ons echt kwetsbaar durven op te stellen, kunnen we dit ook delen. En zeggen we ook weer niet gemakkelijk: delen is helen tot de uitdaging om de hoek komt kijken.

Stel dat je heel weinig belang hecht aan hoe anderen je zien en over je denken, dan is dat voor jou geen gevoelige snaar.

Je eigenwaarde wordt niet aangetast. Wanneer je voldoende zelfvertrouwen hebt is het oordeel van anderen over jou niet belangrijk.

Je weet wie je bent en je laat de ander ook in eigenwaarde.

Je hebt niet de behoefte om jezelf te verdedigen en je reageert zelfs niet op aantijgingen aan jouw adres.

Voor de ander kan dit tot enige verwarring leiden en die snapt niet waarom je je niet verdedigt, niet boos wordt.

Hoe bewuster we met onze gevoelige snaren omgaan, zonder meteen te willen uitspitten vanwaar ze komen, hoe moeitelozer we zien wat er gebeurt en aangeraakt wordt.

We kunnen onze gevoelige snaren de erkenning geven. Accepteren dat ze er zijn. Bewust voelen welke emoties onze snaren naar boven halen.

Een paar voorbeelden die je op weg kunnen helpen om jouw gevoelige snaren en emoties te benoemen:

– Je ervaart het als heel irritant als anderen je zeggen wat je moet doen (onafhankelijkheid).

– Je voelt je afgewezen als je kritiek krijgt. (behoefte aan goedkeuring). Is het niet al te makkelijk om over iemand te zeggen dat hij/zij niet kan omgaan met kritiek. Blijf eens stil staan bij de manier waarop je kritiek is gebaseerd, hoe je kritiek geeft, wat je doel ervan is: is het constructief opbouwend, kan de ander er iets mee, en zit er onder jouw kritiek niet iets wat je verborgen houdt voor jezelf en de ander…..

– Je kan het niet uitstaan als je partner vriendelijk is tegen andere mannen/vrouwen (jaloezie en in de onderstroom angst)

– Je hebt er de pest in wanneer iemand je laat verstaan dat hij/zij beter is dan jij (trots en vaak compensatiegedrag vanuit onzekerheid)

– Je voelt je ongelukkig, omdat een vriend/vriendin twijfelt aan je loyaliteit ( vertrouwen-wantrouwen)

Helaas wordt wel eens smalend, minachtend en belachelijk gereageerd op iemands gevoelige snaar. Dit gedrag nodigt niet uit om zich kwetsbaar op te stellen en gebeurt het vaker, dan wordt het vertrouwen geschaad.

Gebeurt dit vaker, dan kan ik me ook voorstellen dat iemand zich terugtrekt uit het contact.

❤ Verwelkom je gevoelige snaar(snaren), het is een teken van mens Zijn.

Geplaatst op Geef een reactie

Niets is verborgen tot ik het Zie

Rust en stilte kun je overal vinden, wordt gezegd. In een wereld waar geluid een constante is, variërend van zacht tot hard, is het een uitdaging om de rust en stilte als een constante aan te houden.

Ik reis heel regelmatig op andere wijze, zonder me te verplaatsen. Mijn ogen sluitend, op de plek waar ik ben, adem en zucht ik me naar een plek waar de rust volstrekt aanwezig is, met zachte klanken van vogels en het geritsel van bladeren. Nu kan mijn reis beginnen, ik adem dieper en dieper en zie me terstond op een plek.

Een plek ergens diep in een bos, ontdek ik een pad dat ik nog niet eerder heb gezien, tot op heden leek het pad verborgen, of had ik het nog niet eerder opgemerkt. Het maakt niet uit. Nieuwsgierig volg ik het pad dat niet langer voor mij verborgen is. Het is een prachtige open plek, omringd door hoge bomen die daar heel majestueus naast elkaar staan. Ik weet dat bomen wachters zijn, hoeders van onze Aarde. In het midden van die open plek staat een oud verweerd bankje.

Ik voel me uitgenodigd door de kracht van die plek en haar omringende sierlijk krachtige bomen op het bankje plaats te nemen. Een plots briesje raakt met een zachte streling over mijn wangen; ik voel mijn longen zich vullen met een nog niet eerder ervaren zuivere lucht en dank in stilte de bomen voor hun geschenk. Mijn ogen sluit ik langzaam om nog dieper in te dalen in mijn lichaam en geef me over aan wat er is. Ik hoor de stilte om me heen, een stilte die niet leeg is, maar gevuld met zachte geluiden van de natuur. Het voelt alsof de tijd stil staat en de wereld om me heen vervaagt. Verdwijnt.

Terwijl ik daar zo zit, voel ik enkel maar rust. Ik val samen met de rust. Ik word rust. Rust. Eén met de rust. Zijnsrust.

Voor hoelang ik vertoef in die staat van Zijnsrust? Tijd is niet van belang. Zijnsrust is niet te meten in tijd. Het is een Zijnservaring, al wijst de klok op 1 minuut of 1 uur. Het is niet van belang.

Het verborgen pad heeft zich geopend voor mij. Niet omdat; ik zoek geen verklaringen erbuiten, wat ik voordien wel iets teveel misschien of misschien niet, betrachtte.

Wat ik besef is dat deze plek hier en nu iets heeft geopend, ik plak daar geen geijkte woorden aan vast, waar ik altijd naar terug kan keren. In een zucht, in een ademteug, vind ik de stilte en de rust, waar mijn hele Zijn in oorsprong altijd al verbonden was.

Ik hoef slechts mijn ogen te sluiten, te reizen naar het geopend pad waar ik ten alle tijden kan dromen, kan voelen, kan denken, vooral gewoon kan Zijn.

Niets is verborgen tot ik het Zie.

©Mieke

Kan een afbeelding zijn van 1 persoon

Alle reacties:

1Lis Reijerman

Geplaatst op Geef een reactie

De Ontmoeting van de Schaduwen

In een wereld waar licht en duisternis in perfecte harmonie bestaan, leefden twee schaduwen. De ene schaduw, Luna, was zacht en sereen, altijd dansend in het maanlicht. De andere schaduw, Sol, was krachtig en levendig, altijd aanwezig in het zonlicht. Hoewel ze in dezelfde wereld leefden, hadden ze elkaar nooit ontmoet, omdat hun paden nooit kruisten.

Op een dag, tijdens een zeldzame zonsverduistering, kwamen Luna en Sol eindelijk samen. De lucht werd donker en de wereld leek stil te staan. In dit magische moment, waar ze elkaar omarmden, ontmoetten de twee schaduwen elkaar voor het eerst.

Luna en Sol keken elkaar aan, verbaasd over hoe verschillend en toch zo gelijk ze waren. Ze begonnen te praten en ontdekten dat ze veel gemeen hadden. Beide schaduwen hadden hun eigen angsten en onzekerheden, maar ook hun eigen krachten en wijsheden. Ze realiseerden zich dat ze elkaar konden aanvullen en versterken.

Samen begonnen Luna en Sol een reis van zelfontdekking. Ze leerden van elkaar en hielpen elkaar om hun innerlijke balans te vinden. Luna leerde Sol om rust en kalmte te omarmen, terwijl Sol Luna leerde om kracht en moed te vinden. Ze ontdekten dat hun verschillen hen juist sterker maakten.

Na de zonsverduistering gingen Luna en Sol hun eigen weg, maar ze wisten dat ze altijd verbonden zouden blijven. Ze hadden geleerd dat licht en duisternis, hoewel verschillend, samen een prachtige harmonie kunnen vormen. En zo leefden ze verder, elk in hun eigen licht, maar altijd met een deel van de ander in hun hart.

© Mieke

i.o. Shadow Coach

Geplaatst op Geef een reactie

Projectiemechanismen in Jungiaanse psychologie begrijpen

Carl Jung introduceerde het concept van projectie als een fundamenteel psychologisch mechanisme. Projectie vindt plaats wanneer individuen hun eigen onbewuste gedachten, gevoelens en eigenschappen aan anderen toeschrijven. Dit proces kan zowel positieve als negatieve eigenschappen omvatten, hoewel negatieve projecties vaker voorkomen.


Jung geloofde dat elke persoon een “schaduw” heeft – het onbewuste deel van de persoonlijkheid dat onderdrukte zwakheden, verlangens en instincten bevat. De schaduw bestaat vaak uit elementen die het bewuste brein weigert te erkennen. Wanneer deze elementen op anderen worden geprojecteerd, kunnen individuen vermijden om hun eigen gebreken en tekortkomingen onder ogen te zien. Om eigen schaduwkanten te herkennen, heb je een sterk gezond ontwikkeld ego nodig. Met een zwak ontwikkeld ego komt iemand niet toe aan het schaduwwerk, maar blijft er op los projecteren. Zie vorig blog.

Bijvoorbeeld, een persoon die niet bereid is om zijn eigen agressieve neigingen te accepteren, kan anderen als vijandig of bedreigend ervaren. Deze projectie stelt hen in staat om hun innerlijke conflicten te externaliseren, waardoor het gemakkelijker wordt om met hun eigen negatieve eigenschappen om te gaan.


Jung benadrukte dat projectie niet alleen onvermijdelijk is, maar ook noodzakelijk voor psychologische groei. Door deze projecties te herkennen en te integreren, kunnen individuen inzicht krijgen in hun onderbewustzijn en een groter zelfbewustzijn bereiken. Dit proces is cruciaal voor persoonlijke ontwikkeling en de individualiseringsreis, waarbij men streeft naar een compleet en evenwichtig individu.


*Zelfontdekking en bewustzijn: projectie kan dienen als een spiegel die verborgen delen van onze psyche weerspiegelt. Door onze projecties te herkennen en analyseren, krijgen we inzicht in ons onderbewustzijn. Dit zelfbewustzijn is de eerste stap naar persoonlijke groei en individualisering, het proces om een ​​compleet en evenwichtig individu te worden.


*Emotionele catharsis:
emoties op anderen projecteren kan tijdelijke verlichting bieden van interne conflicten. Deze emotionele ontlading kan therapeutisch zijn, waardoor individuen gevoelens kunnen verwerken die ze anders zouden onderdrukken.


*Interpersoonlijk begrip:
wanneer we positieve eigenschappen op anderen projecteren, kan dit onze relaties verbeteren. Anderen zien als aardig, bekwaam of betrouwbaar kan sociale banden verbeteren en een meer ondersteunende omgeving bevorderen. Deze positieve projectie kan individuen ook aanmoedigen om deze eigenschappen zelf te belichamen.


*Creatieve expressie: projectie kan creativiteit aanwakkeren door individuen toe te staan ​​verschillende aspecten van hun persoonlijkheid te verkennen door middel van kunst, schrijven of andere vormen van expressie. Dit creatieve proces kan leiden tot meer zelfinzicht en emotionele genezing.


Hoewel projectie een nuttig hulpmiddel kan zijn voor zelfontdekking, brengt het ook aanzienlijke risico’s met zich mee. Wanneer individuen hun negatieve eigenschappen op anderen projecteren, kan dit leiden tot misverstanden, conflicten en beschadigde relaties. Bovendien kan overmatige projectie persoonlijke groei verhinderen door individuen vast te houden in een cyclus van ontkenning en schuld.


Het begrijpen en aanpakken van projectiemechanismen is essentieel voor persoonlijke ontwikkeling en gezonde interpersoonlijke relaties. Door de schaduwaspecten van onze persoonlijkheid te erkennen en te integreren, kunnen we de negatieve impact van projectie verminderen en naar een evenwichtiger en zelfbewuster bestaan ​​toewerken.

© Jungiaans Coach

Geplaatst op Geef een reactie

Het ego belicht vanuit Jungiaanse psychologie

Hoe vaak hoor je niet ‘ die heeft nogal een groot ego’…een uitspraak waar ik dan vooral wil onderzoeken met welke diepere lagen dit te maken heeft. Stel dat iemand trots is op wat hij/zij doet en dat deelt met de omgeving. Er zal altijd iemand zijn die ervan overtuigd is dat die persoon een groot ego heeft. En waar dit dan weer mee te maken heeft, vervolg ik in een ander blog: namelijk ‘projectie(mechanismen). Iedereen heeft een ego, gelukkig maar. Maar dat er heel wat aan oordelen zijn over het ego tot zelfs uitgeroepen wordt dat het ego weg moet, dat het gedood moet worden, dat het niet spiritueel is et ectera….is de moeite waard om even stil te staan bij een andere benadering nl vanuit Jungiaanse psychologie. En die benadering voelt heel kloppend.

Het belang van een sterk ego in Jungiaanse psychologie en schaduwwerk


Carl Jung, een prominent figuur in de analytische psychologie, benadrukte de noodzaak van een sterk ego voor effectief schaduwwerk. Het ego is, in Jungiaanse termen, het centrum van onze bewuste identiteit en het deel van de psyche dat bemiddelt tussen onze innerlijke wereld en de externe realiteit. Een goed ontwikkeld ego is om verschillende redenen cruciaal, vooral bij het deelnemen aan het uitdagende proces van schaduwwerk.


In de Jungiaanse psychologie is het ego verantwoordelijk voor ons gevoel van eigenwaarde en persoonlijke identiteit. Het helpt ons door het dagelijks leven te navigeren, beslissingen te nemen en te interacteren met de wereld om ons heen. Een sterk ego wordt gekenmerkt door zelfbewustzijn, zelfvertrouwen en het vermogen om emoties en impulsen effectief te beheersen1.


Schaduwwerk omvat het verkennen en integreren van de onbewuste delen van onze persoonlijkheid, vaak de “schaduw” genoemd. Dit zijn aspecten van onszelf die we hebben onderdrukt of ontkend, zoals negatieve eigenschappen, verlangens en emoties. Het proces van het confronteren en integreren van deze schaduwaspecten kan intens en emotioneel veeleisend zijn.

*Stabiliteit en veerkracht: een goed ontwikkeld ego biedt de stabiliteit en veerkracht die nodig zijn om de vaak ongemakkelijke waarheden die tijdens schaduwwerk worden onthuld, onder ogen te zien. Het helpt individuen om geaard te blijven en voorkomt dat ze overweldigd worden door het proces.


*Zelfbewustzijn: een sterk ego verbetert het zelfbewustzijn, waardoor individuen hun schaduwaspecten kunnen herkennen en accepteren zonder overmatig zelfveroordeling. Dit zelfbewustzijn is cruciaal voor het integreren van deze aspecten in het bewuste brein.


*Emotionele regulatie: omgaan met de schaduw kan sterke emoties oproepen, zoals angst, woede of verdriet. Een sterk ego helpt deze emoties te reguleren, waardoor individuen ze constructief kunnen verwerken en begrijpen.


*Grenzen stellen: een gezond ego stelt duidelijke grenzen, waardoor individuen zichzelf niet verliezen in het schaduwwerkproces. Het helpt een balans te behouden tussen het verkennen van het onbewuste en effectief functioneren in het dagelijks leven.

*Zelfreflectie: Regelmatige zelfreflectie en introspectie helpen bij het opbouwen van zelfbewustzijn en begrip van iemands sterke en zwakke punten.


*Mindfulness en meditatie: Deze praktijken verbeteren emotionele regulatie en bewustzijn van het huidige moment, wat bijdraagt ​​aan een sterker ego.


*Therapie en counseling: Werken met een therapeut kan ondersteuning en begeleiding bieden bij het ontwikkelen van een robuust gevoel van eigenwaarde.


*Gezonde relaties: Het opbouwen en onderhouden van gezonde relaties bevordert een gevoel van verbondenheid en eigenwaarde, wat het ego versterkt.


Conclusie
Een sterk ego is van vitaal belang voor effectief schaduwwerk, en biedt de stabiliteit, zelfbewustzijn en emotionele regulatie die nodig zijn om de onbewuste aspecten van de psyche te confronteren en te integreren. Door het ego te versterken, kunnen individuen met vertrouwen en veerkracht aan de transformerende reis van schaduwwerk beginnen, wat uiteindelijk leidt tot meer zelfbewustzijn en persoonlijke groei.

Gecertificeerd Jungiaans Coach

Geplaatst op Geef een reactie

Gezondheid in de herfst: inzichten uit de traditionele Chinese geneeskunde (TCM)

De herfst is een seizoen van transformatie en balans in de traditionele Chinese geneeskunde (TCM). Naarmate het weer afkoelt en de bladeren van kleur veranderen, benadrukt TCM het belang van het afstemmen van ons lichaam op de natuurlijke ritmes van het seizoen om onze gezondheid en welzijn te behouden.

. Deze organen zijn respectievelijk verantwoordelijk voor het opnemen van frisse lucht en het vrijgeven van afvalstoffen.

. Daarom is de herfst een tijd om je te richten op de gezondheid van de luchtwegen en ontgifting.

Verzorg je longen: de longen worden in de TCM beschouwd als het ‘gevoelige orgaan’ en worden gemakkelijk aangetast door externe omstandigheden.

. Om de gezondheid van de longen te ondersteunen, oefen je diepe ademhalingsoefeningen, vermijd je blootstelling aan koude tocht en eet je voedingsmiddelen die de longfunctie bevorderen, zoals peren en witte champignons.

. Om deze soepel te laten functioneren, eet je vezelrijke voedingsmiddelen zoals volkoren granen, groenten en fruit.

. Regelmatige lichaamsbeweging helpt ook om een ​​gezonde stoelgang te behouden.

. Doe mee aan activiteiten die ontspanning bevorderen en stress verminderen, zoals Tai chi, yoga of meditatie. Deze oefeningen helpen om de energie van het lichaam te harmoniseren en je voor te bereiden op de koudere maanden die komen gaan.

. Drink warme vloeistoffen zoals kruidenthee en soepen om de interne omgeving van het lichaam in evenwicht te houden.

. Voeg voedingsmiddelen zoals appels, peren, wortels en noten toe aan je voeding. Deze voedingsmiddelen zijn van nature verwarmend en voedzaam en helpen de behoeften van het lichaam in deze tijd te ondersteunen.

. Onderneem activiteiten die deze energie weerspiegelen, zoals het opruimen van je huis, dankbaarheid beoefenen en tijd doorbrengen in de natuur om de schoonheid van de veranderende bladeren te waarderen.

Je ontdekt vanzelf hoe je je lichaam kunt afstemmen op de natuurlijke ritmes van de herfst en een goede gezondheid kunt behouden.

TCM biedt een holistische benadering van welzijn, waarbij de nadruk ligt op het belang van leven in harmonie met de seizoenen. Omarm de veranderingen van de herfst en onderneem stappen om je lichaam en geest te voeden tijdens deze prachtige tijd van het jaar.