Bryon Colter is evolutionair astroloog, hoewel hij niet zo vaak in beeld verschijnt, geeft hij een heel genuanceerde en heldere kijk op astrologische tendenzen. Hieronder vind je het transcript .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
” Heb je ooit een moment gehad waarop er niets nieuws werd toegevoegd, maar je plotseling niet meer kunt negeren wat je al die tijd al meemaakte? Alsof de hele kamer er hetzelfde uitziet, maar de belichting verandert en je je realiseert: “Oh, dat is wat al die tijd in deze hoek stond.” Dat kan het gevoel zijn dat je bij deze eclips ervaart. Het is niet zachtaardig of geleidelijk. Het is meer alsof er een schakelaar wordt omgezet. En als je een vreemde druk in het collectief hebt gevoeld, een mix van schok, walging, adrenaline en ontwaken, alsof iets dat verzegeld was, zichtbaar probeert te worden, dan verbeeld je je het niet. Dit hoort bij Waterman.
En Waterman fluistert niet, het onthult. Waterman bevrijdt. Waterman verstoort alles wat alleen door hypnose bij elkaar werd gehouden. Mijn naam is Brian Coulter.
Ik ben een evolutionair astroloog. En in deze video wil ik je meenemen door de zonsverduistering in Waterman, niet als angstpropaganda, doemdenken of roddelastrologie, maar simpelweg als een patroon.
Omdat deze eclips een wake-up call is die eindigt in een zegen. Maar het eindigt alleen zo als we het met bewustzijn tegemoet treden.
En dit is waarom ik dat zeg. Omdat dit niet zomaar een eclips in Waterman is.
Deze Waterman-energie is sterk geconcentreerd.
We hebben natuurlijk de zon en de maan in het teken, maar we hebben ook Mars en Pluto, die zich beide in Waterman bevinden. Ondertussen staan Mercurius en Venus dichtbij genoeg om het signaal te versterken. Dit is geen zacht briesje van Waterman. Het is een druk achter een gesloten deur. En het universum fluistert niet, het benadrukt.
Waterman is het teken van rebellie. Ja, het is het teken van het in twijfel trekken van autoriteit.
Ja. Maar dieper dan dat is Waterman de evolutionaire motor die de mensheid vooruit sleept, of we er nu klaar voor zijn of niet. En deze eclips is een opleving van die motor.
Als je mijn werk recent hebt gevolgd, weet je al dat we een groter hoofdstuk zijn ingegaan waarin Saturnus en Neptunus naar Ram zijn verplaatst. Een hoofdstuk over zuivere wil, spirituele ernst, en het opbouwen van een ruggengraat die sterk genoeg is om het vuur te weerstaan.
Vandaag gaan we die bedreigingen met elkaar verbinden, want Waterman wordt geregeerd door twee planeten, Saturnus en Uranus. En zelfs als die planeten zich zouden proberen te verbergen, zouden we ze nog steeds nauwlettend in de gaten moeten houden. Maar ze verbergen zich niet. Uranus staat in een nauw vierkant met deze eclips, wat betekent dat er iets ontwrichtend , iets schokkends, iets zal gebeuren dat geen toestemming vraagt.
Saturnus staat net in Ram, in een conjunctie met Neptunus, wat betekent: het toetsen van de realiteit, desillusie, zuivering, en de behoefte aan een echte spirituele omgeving.
Dus ja, deze eclips is een Waterman-rebellie, maar geen rebellie omwille van de chaos. Het is rebellie als medicijn.
Het is het verband dat van de wond wordt getrokken.
En het voelt misschien niet prettig, maar het lichaam kan niet genezen wat het weigert te zien. Dus deze eclips kan zich manifesteren als een schok.
Maar het kan ook een wake-up call zijn die uitmondt in een zegen. Het verschil zit hem in bewustzijn. Dit is een belangrijk thema voor Waterman. Je kunt wakker worden of je kunt elektrisch overprikkeld raken.
Dezelfde spanning, een andere uitkomst. Wanneer meerdere planeten zich in één teken bevinden, wordt de symboliek gecomprimeerd.
Waterman staat voor individuatie, meer jezelf worden. Het is revolutie, het uitdagen van de gevestigde wijsheid. Het is toekomstgericht denken, weigeren om te leven binnen vervallen kaders.
En het is deconditionering, het loslaten van wat je absorbeert dat nooit echt jezelf was. En met Uranus in vierkant met de eclips wordt het Waterman-thema versterkt.
Uranus is de bliksem. Het is de onderbreking en de patroonbreker.
Uranus onderhandelt niet met comfort.
Het is de kracht die zegt dat het verhaal voorbij is. Dat de identiteit achterhaald is. Dat het systeem niet houdbaar is.
Die leugen kan niet blijven bestaan.
Dus als je de collectieve druk voelde oplopen, als je spanning in de lucht voelde, als je een soort nerveuze elektriciteit voelde, dan verbeeld je je dat niet.
Want als Uranus luid is, verschuift de wereld niet buiten ons. Hij verschuift binnenin onze psyche.
En het eerste wat Uranus vaak doet, is dit: het maakt wat niet in balans is ondraaglijk.
Niet omdat je plotseling oordelend wordt, maar omdat je ziel een sterker signaal krijgt en wat eerst goed voelde, plotseling aanvoelt als zand in je mond. Dit is geen zachte transit, maar het kan wel een ongelooflijk bevrijdende zijn.
Want soms begint bevrijding met ongemak. Soms begint vrijheid met het besef: ik kan zo niet langer leven. Nu komt er een belangrijke laag die mensen vaak over het hoofd zien. Waterman is niet alleen de buitenstaander of de balling. Waterman heerst ook over de groep, het netwerk, het web, de collectieve geest, gemeenschappen, bewegingen, vriendenkringen, online ruimtes en subculturen.
De onzichtbare sociale zwaartekracht die je vertelt wat je geacht wordt te denken. En dit is belangrijk, want in 2026 zien we niet alleen instituties veranderen, maar ook netwerken veranderen. Waterman heerst over de manier waarop ideeën zich door groepen verspreiden. Dat betekent dat deze eclips niet alleen vraagt wat je gelooft. Het vraagt waar je mee verbonden bent? Want netwerken trainen je zenuwstelsel. Ze conditioneren je werkelijkheidsbesef. En hier is de subtiele valkuil.
Soms denk je dat je nadenkt, maar eigenlijk herhaal je gewoon.
Soms denk je dat je vrij bent, maar ben je gewoon trouw aan een script.
Waterman is het teken dat de trance van de groep verbreekt, maar het doet dat niet altijd zachtjes. Soms verbreekt het de trance door een confrontatie af te dwingen met de werkelijkheid.
En wanneer dat gebeurt, zie je het overal. De drang naar transparantie, de honger naar waarheid, de onverdraagzaamheid
voor gesloten ruimtes, het einde van ‘vertrouw ons zonder bewijs’. Nu, ik ben hier niet om roddelastrologie te bedrijven. We hebben het over archetypen. Maar je hoeft geen helderziende te zijn om het collectieve verhaal nu te voelen. Het archetype van wat verborgen was, komt nu aan het licht.
En Waterman pakt dat niet aan als een Hallmark-film. Waterman pakt het aan als een elektrische schok. De wereld wordt wakker geschud en komt weer bij bewustzijn. Laten we het dus een naam geven aan de tweesprong, want Waterman heeft twee primaire uitingen. En deze eclips versterkt beide. Hogere Waterman is op liefde gebaseerde rebellie. Dit is rebellie als evolutie.
Het zegt: “Ik weiger samen te werken met wat het leven aantast. Ik weiger te normaliseren wat verrot is. Ik wil vrijheid, maar ik wil die met waardigheid. Ik wil de waarheid, maar ik wil die zonder mijn menselijkheid te verliezen.”
Dit is de rebel die de bouwer, een hervormer, een bevrijder wordt, een persoon die helder ziet en toch voor zijn geweten kiest.
Schaduw Waterman manifesteert zich als ego- rebellie. Dit is rebellie als reactie. Het zegt: “Ik haat het systeem. Ik haat de mensen die de leiding hebben. Brand het af.” En dit gaat vaak gepaard met emotionele afstandelijkheid, koude agressie, ontmenselijking.
En er is hier nog een schaduw die subtieler is. Soms, wanneer iemand is afgewezen omdat hij of zij anders is, geneest die persoon niet alleen, maar bouwt hij of zij een identiteit op rond de wond en vermengt die met zijn of haar eigenaardigheden.
Ze beginnen iets te zeggen als:
“Als je dit deel van mij niet erkent, ben je mijn vijand.” En na verloop van tijd houdt uniciteit op een authentieke expressie te zijn en wordt het een pantser.
Het wordt een toneelstuk. Het wordt een confrontatie. Het wordt: zie me, keur me goed, anders ben je weg. En wanneer het hart zich sluit voor die pijn, kan de geest hele ideologieën opbouwen om die pijn te rechtvaardigen. Waterman kan, wanneer hij gekwetst is, trots gehecht raken aan anders zijn, niet als waarheid, maar als verdediging. En verdediging kan, als die niet in toom wordt gehouden, leiden tot ontmenselijking.
Dat is de schaduwzijde.
Soms lijkt het op een ideologie, maar in werkelijkheid is het onverwerkte pijn die een masker draagt.
Dat is het archetype dat je ziet in verhalen zoals V for Vendetta: het masker, de slogan, de catharsis van destructie.
De reden waarom metafoor belangrijk is, is simpel. Wanneer mensen getraumatiseerd raken door wat ze zien, kunnen ze ontwaken of zich verharden. Waterman, als een mentaal teken, heeft een schaduwkant. Wanneer de realiteit te verontrustend wordt, kan de psyche zich terugtrekken in het hoofd, niet om wijsheid te verwerven, maar om gevoelens te vermijden.
De eclips kan dus het verlangen naar bevrijding aanwakkeren, maar ook de verleiding om verdoofd, cynisch en wreed te worden. En daarom is bewustzijn belangrijk, want de eclips is niet goed of slecht. Het is kracht. Het is spanning. En spanning in een coherent zenuwstelsel leidt tot inzicht.
Spanning in een ongereguleerd zenuwstelsel leidt tot razernij en chaos. Nu moeten we het hebben over het meest intense element. Mars en Pluto staan samen ook in Waterman. En dit is geen milde symboliek.
Mars staat voor actie. Mars staat voor hitte. Mars staat voor de drang om nu iets te doen. Pluto staat voor blootstelling. Pluto staat voor macht.
Pluto is de onderwereld die naar de oppervlakte komt.
Dus Mars plus Pluto in Waterman is macht die ideologie ontmoet en dat brengt een collectieve test met zich mee. Wanneer de macht in je ontwaakt, wordt het dan helderheid of wordt het bezit? Want Waterman kan vechten voor vrijheid of Waterman kan verslaafd raken aan gelijk hebben en gelijk hebben kan zijn eigen gevangenis worden.
Dus, als je de drang hebt gevoeld om uit te halen, als je in de verleiding bent gekomen om hard te worden, als je in de verleiding bent gekomen om je verontwaardiging in een persoonlijkheid te veranderen, dan is dat onderdeel van de schaduwzijde van deze transit. En de remedie is niet passiviteit. De remedie is pure kracht.
Het vermogen om te zeggen: “Ik zal niet worden wat ik haat.” Dat is spiritueel volwassen zijn. Dat is evolutie. En laat me dit even verankeren in het lichaam, want dit is echt. Wanneer de hemel zo hoog gespannen is, zullen veel mensen dit fysiek voelen, zich manifesterend als slaapproblemen of slapeloosheid, een gespannen kaak, racende gedachten, prikkelbaarheid en een zenuwstelsel dat overbelast aanvoelt. En dat is geen zwakte. Dat is elektriciteit zonder aarding.
Dus als je slaap vreemd is rond de zonsverduistering, als je je opgewonden voelt, als je merkt dat je gedachten te veel in je browser openstaan, neem het dan niet persoonlijk. Maak het praktisch. Aard de spanning. Nu betrekken we Saturnus erbij, want Saturnus heerst ook over Waterman. En Saturnus is op dit moment niet abstract. Saturnus is onlangs Ram binnengegaan, vlak naast Neptunus. Saturnus en Ram staan voor gedisciplineerde moed.
Neptunus en Ram staan voor een gezuiverd motief.
Samen stellen ze de vraag waar ik steeds op terugkom, omdat die echt centraal staat in dit tijdperk.
Als de droom een zwaard oppakt, wie houdt het dan met integriteit vast en wie zwaait er als een kind mee?
Saturnus, Neptunus en Ram brengen de diepere eis. Als je meer wilt zien, moet je sterk genoeg worden om vast te houden wat je ziet. Anders doet de psyche een van twee dingen. Meestal kan ze in wanhoop vervallen of verslaafd raken aan woede. Geen van beide is vrijheid. Saturnus zegt: bouw structuur.
Neptunus zegt: verfijn je geest. De boodschap is dus niet: word intenser. De boodschap is: word coherenter. Laten we nu deze symbolen wat persoonlijker bekijken, want het eclipsseizoen gaat niet alleen over wat er buiten gebeurt.
Het gaat ook over wat er in jou ontwaakt.
En Waterman staat voor individuatie, het worden wie je werkelijk bent. En individualisering heeft een prijs want hoe meer je jezelf wordt, hoe minder je kunt vertrouwen op consensus om je te valideren. Dus hier is de metafoor. De meeste mensen leven in een onzichtbaar zwaartekrachtveld.
De zwaartekracht van goedkeuring, de zwaartekracht van erbij horen, de zwaartekracht van maak geen ruzie, de zwaartekracht van begrijpelijk zijn voor anderen. Waterman is het moment waar je buiten dat veld stapt. En in het begin kan het voelen alsof je in een open ruimte stapt, niet omdat je verdwaald bent, maar omdat je niet langer wordt tegengehouden door de verwachtingen van anderen.
En het is daar heel stil. Zo stil dat je eindelijk je eigen ademhaling kunt horen, je eigen geweten, je eigen signaal.
En ja, als je vanuit die plek leeft, zullen sommige mensen je verkeerd begrijpen.
Want als je stopt met acteren, houd je op voorspelbaar te zijn. Maar hier is de ruil. Als je jezelf verraadt om erbij te horen, krijg je misschien wat comfort, maar je verliest levendigheid.
En als je trouw blijft aan jezelf, verlies je misschien wat goedkeuring, maar je krijgt je ziel terug.
Waterman vraagt je niet om vreemd te zijn om aandacht te krijgen. Waterman vraagt je om echt te zijn, zelfs als dat je sociale gemak kost, want de wereld evolueert niet door conformiteit. Ze evolueert door de mensen die bereid zijn om zichzelf te zijn. En hier is de volgende laag, en die is belangrijk. Waterman gaat niet alleen over rebellie.
Waterman is ook het deel van jou dat de toekomst aan je voelt trekken.
Niet als fantasie, maar meer als druk op de borst, de oude tijdlijn is te klein geworden, voor wat je aan het worden bent.
Deze eclips kan dus functioneren als een reboot, niet per se een dramatisch einde, maar meer als een nieuw besturingssysteem dat op de achtergrond wordt geïnstalleerd. En het stelt de vraag: met wat voor toekomst werk je stilzwijgend mee door wat je normaliseert, wat je tolereert, wat je blijft voeden met aandacht?
Want je aandacht is niet onbelangrijk.
Aandacht is creatieve kracht.
Waar aandacht naartoe gaat, stroomt energie. En waar energie stroomt, organiseert de realiteit zich.
Dus ja, het collectief wordt wakker geschud. Maar persoonlijk wordt aan jou gevraagd: welke realiteit voed je met je dagelijkse keuzes? Welke identiteit versterk je? Aan welke overtuigingen geef je levenskracht?
Want Waterman is het teken van de menselijke toekomst en deze eclips is een belangrijk kruispunt, een wake-up call, en dat kan uiteindelijk een zegen zijn. Nu wil ik Uranus benaderen op een manier die voor iedereen geldt, want niet iedereen maakt een grote persoonlijke Uranus-transit mee, maar iedereen kan met Uranus werken als archetype.
En Uranus is het deel van jou dat de trance doorbreekt.
De innerlijke kracht die zegt: dat ben jij niet.
En de manier waarop Uranus dit doet, is bijna mechanisch.
Alles in je leven dat in balans is, wordt geladen met energie. Je voelt je levendiger, nieuwsgieriger, eerlijker en meer bereid om te veranderen. En alles wat niet in balans is, voelt vlakker aan. Niet moreel verkeerd, maar dood. En dat is precies de bedoeling. Uranus straft je niet. Uranus ontneemt je het vermogen om te genieten van wat niet langer echt voor je is.
Dus als deze eclips rusteloosheid oproept, ontevredenheid, of je de behoefte geeft om ergens uit te breken, betekent dat niet automatisch dat je alles moet afbranden. Het kan betekenen dat je ziel een meer authentieke vorm zoekt.
De vraag is dan: kun je die verschuiving bewust maken of laat je je meeslepen door de energie? Laten we het nu praktisch bekijken, want dit is geen tijdperk van passieve spiritualiteit. Saturnus plus Neptunus en Ram vragen om een kader.
Uranus vraagt om authenticiteit. Waterman vraagt om individualiteit.
Pluto en Mars eisen schone energie. Dus, wat doen we?
Ik raad aan om één dagelijkse spirituele praktijk te kiezen die je reguleert. Geen stemming, geen vibe, maar een oefening. 10 minuten per dag is beter dan 2 uur per week. Want consistentie is Saturnus, momentum is Ram. En Neptunus eist dat de oefening
spiritueel is, iets dat je motivatie verfijnt, het zenuwstelsel kalmeert en je onderscheidingsvermogen versterkt.
Als je gevoeligheid groeit, maar je structuur niet, word je niet verlicht. Je raakt overweldigd. En overweldigde mensen zijn heel gemakkelijk te manipuleren. Het is in deze periode ook nuttig om je input te evalueren, omdat Waterman over netwerken heerst, en jezelf af te vragen: waar ben ik mee verbonden? Welke content traint mijn zenuwstelsel?
Welke gemeenschappen trekken me omhoog naar integriteit? En welke gemeenschappen trekken me naar beneden, naar woede?
Omdat Waterman een groepsteken is, en je stam niet alleen je vrienden zijn, maar ook ‘voeding’. Oefen zuivere rebellie.
Dit is de kernvaardigheid. Zuivere rebellie is nee zeggen zonder haat, de waarheid zoeken zonder wreed te worden, onwerkelijkheid afwijzen zonder mededogen te verliezen. Dit is het spirituele pad van de krijger.
Niet de krijger die van geweld houdt, maar de krijger die van het leven houdt, degene die beschermt wat heilig is zonder bezeten te raken. En ik wil afsluiten met iets dat ten grondslag ligt aan alles wat ik doe. Want als je dit begrijpt, begrijp je een dieper doel van astrologie en van het leven.
De realiteit wordt niet alleen gevormd door gebeurtenissen.
Ze wordt gevormd door bewustzijn, door het niveau waarop je opereert.
Angst creëert een bepaalde wereld. Woede creëert een bepaalde wereld. Trots creëert een bepaalde wereld. En liefde, echte liefde, creëert een compleet andere wereld.
Niet als een slogan, maar als een frequentie, als een aantrekkingsveld. Nogmaals, waar je aandacht naartoe gaat, stroomt energie. En waar die energie stroomt, organiseert de realiteit zich.
Dus elke dag, of je het je nu realiseert of niet, draag je bij aan de collectieve atmosfeer.
Je kijkt niet alleen naar de geschiedenis. Je neemt er aan deel. Deze eclips vraagt je dus niet om de toekomst te voorspellen.
Het vraagt je om te kiezen wat voor soort persoon je zult zijn in de toekomst die eraan komt.
Word je reactiever of meer coherent? Cynischer of moediger?
Meer beheerst door verontwaardiging of meer toegewijd aan de waarheid? Want de wereld wordt op dit moment geëlektrificeerd en elektriciteit in de handen van een onbewust persoon brandt het huis af.
Maar elektriciteit in de handen van een bewust persoon drijft een nieuwe wereld aan.
Deze eclips is een schok, maar het kan ook bevrijding zijn.
Het kan het moment zijn waarop je stopt met je realiteit uit te besteden en begint met van binnenuit te leven. Niet perfect, maar wel consistent. En zo stuurt de ziel de tijdlijn. Dit zijn de kern van de evolutionaire intenties met als doel ons bewustzijn te vergroten.”
Video (21′)
