Venus in Vissen staat voor onvoorwaardelijke liefde, romantisch idealisme en het vervagen van grenzen tussen zelf en ander. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van mystieke eenheid betreedt, wordt liefde een spirituele oefening, komt schoonheid naar voren door etherische gratie en ligt waarde in een transcendente verbinding voorbij het ego.
Vissen
In wat verloren is, moge het verlies zichzelf vinden;
in wat gewonnen is, moge de winst zichzelf verliezen;
in wat begrepen is, moge het begrip zichzelf zoeken
en zichzelf in stand houden door het in stand houden.
Terugkijkend op mijn cursus Filosofie, duik ik nog eens in één van de besproken filosofen. De wil tot macht, machtsdronken, sommigen noemen het in deze tijd ‘machtsgeil’. Dat wordt dan verder in deze tijd gelabeld aan ‘narcisme’.
Dus even een diepere duik genomen in een toch niet zo onbelangrijke filosoof. Wat zijn persoonlijke leven betreft, tja, daar is wel wat over te vertellen, maar ook weer niet zomaar als een soort van ‘roddelpers’. Ook dat vraagt een actieve inzet om de mens, tot op zekere hoogte, te leren kennen, te ontdekken wie die mens is geweest. Zijn zus heeft daar zeker toe bijgedragen. En ook Rudolf Steiner. Niet makkelijk alleszins om zo’n mens ten volle te begrijpen, maar voldoende om daar toch iets over te delen. Precies omdat het thema: ‘macht’ veelvuldig onder de aandacht wordt gebracht. Misschien is dit stukje tekst wat helpend om daar innerlijk zelf stil bij te staan. Of niet, dan laat je dat eenvoudig voorbij gaan.
De ‘wil tot macht’ is een centraal concept in de filosofie van de 19e-eeuwse Duitse filosoof Friedrich Nietzsche. Het kan het best worden begrepen als een irrationele kracht, aanwezig in alle individuen, die kan worden ingezet voor verschillende doelen.
Nietzsche onderzocht het idee van de wil tot macht gedurende zijn hele carrière en categoriseerde het op verschillende momenten als een psychologisch, biologisch of metafysisch principe. Om deze reden is de wil tot macht ook een van Nietzsches meest misbegrepen ideeën.
Begin twintig las Nietzsche ‘ The World as Will and Representation’ van Arthur Schopenhauer en raakte erdoor gefascineerd. Schopenhauer bood een diep pessimistische visie op het leven, en de kern daarvan was zijn idee dat een blinde, onophoudelijk strevende, irrationele kracht die hij ‘Wil’ noemde, de dynamische essentie van de wereld vormde.
Deze kosmische Wil manifesteert zich in ieder individu door middel van de seksuele drift en de ‘wil tot leven’ die in de natuur te vinden is. Het is de bron van veel ellende, omdat het in wezen onverzadigbaar is. Het beste wat men kan doen om het lijden te verminderen, is manieren vinden om het te verzachten. Dit is een van de functies van kunst.
In zijn eerste boek, ‘The Birth of Tragedy’, stelt Nietzsche een ‘Dionysische’ impuls voor als de bron van de Griekse tragedie. Net als Schopenhauers Wil is het een irrationele kracht die opwelt uit duistere oorsprongen en zich uitdrukt in wilde, dronken uitbarstingen, seksuele losbandigheid en wreedheden. Zijn latere opvatting van de wil tot macht is aanzienlijk anders, maar behoudt iets van dit idee van een diepe, pre-rationele, onbewuste kracht die kan worden benut en getransformeerd om iets moois te creëren.
In vroege werken zoals ‘ Human, All Too Human and Daybreak’, besteedt Nietzsche veel aandacht aan de psychologie. Hij spreekt niet expliciet over een ‘wil tot macht’, maar hij verklaart herhaaldelijk aspecten van menselijk gedrag in termen van een verlangen naar dominantie of beheersing over anderen, zichzelf of de omgeving. In ‘The Gay Science’ wordt hij explicieter, en in ‘Thus Spoke Zarathustra’ gebruikt hij voor het eerst de uitdrukking ‘wil tot macht’.
Mensen die niet bekend zijn met Nietzsches werk, zouden geneigd kunnen zijn het idee van de wil tot macht nogal simplistisch te interpreteren. Maar Nietzsche denkt niet alleen, of zelfs niet primair, aan de motivaties van mensen als Napoleon of Hitler, die uitdrukkelijk militaire en politieke macht nastreven; hij past de theorie doorgaans op een subtiele manier toe.
Bijvoorbeeld Aforisme 13 uit ‘The Gay Science’ is getiteld ‘The Theory of the Sense of Power.’ Hier betoogt Nietzsche dat we macht over anderen uitoefenen door hen zowel te bevoordelen als te schaden. Wanneer we hen schaden, laten we hen onze macht op een grove – en gevaarlijke – manier voelen, omdat ze dan wellicht wraak willen nemen.
Iemand aan ons verplichten is meestal een prettigere manier om een gevoel van macht te ervaren; we vergroten daarmee ook onze macht, omdat degenen die we bevoordelen het voordeel zien om aan onze kant te staan.
Nietzsche betoogt dat het veroorzaken van pijn over het algemeen minder prettig is dan het tonen van vriendelijkheid en suggereert zelfs dat wreedheid, omdat het de mindere optie is, een teken is van machtsgebrek.
De wil tot macht, zoals Nietzsche die opvat, is noch goed noch slecht. Het is een fundamentele drijfveer die in iedereen aanwezig is, maar die zich op veel verschillende manieren uitdrukt. De filosoof en de wetenschapper kanaliseren hun wil tot macht in een wil tot waarheid. Kunstenaars kanaliseren die in een wil om te creëren. Zakenlieden bevredigen die door rijk te worden.
In ‘ On the Genealogy of Morals’ contrasteert Nietzsche ‘meestermoraal’ en ‘slavenmoraal’, maar herleidt beide tot de wil tot macht.
Het creëren van waardetabellen, deze aan mensen opleggen en de wereld ernaar beoordelen, is een opmerkelijke uiting van de wil tot macht. En dit idee ligt ten grondslag aan Nietzsches poging om morele systemen te begrijpen en te beoordelen.
De sterke, gezonde, meesterlijke types leggen hun waarden vol zelfvertrouwen rechtstreeks aan de wereld op. De zwakken daarentegen proberen hun waarden op een sluwere, indirecte manier op te leggen, door de sterken een schuldgevoel aan te praten over hun gezondheid, kracht, egoïsme en trots.
Hoewel de wil tot macht op zich noch goed noch slecht is, geeft Nietzsche duidelijk de voorkeur aan bepaalde manieren waarop deze zich aan anderen manifesteert. Hij pleit niet voor het nastreven van macht. In plaats daarvan prijst hij de sublimatie van de wil tot macht in creatieve activiteit. Grofweg gezegd, prijst hij die uitingen ervan die hij als creatief, mooi en levensbevestigend beschouwt, en bekritiseert hij uitingen van de wil tot macht die hij als lelijk of voortkomend uit zwakte ziet.
Een specifieke vorm van de wil tot macht waaraan Nietzsche veel aandacht besteedt, is wat hij ‘zelfoverwinning’ noemt. Hier wordt de wil tot macht ingezet en gericht op zelfbeheersing en zelftransformatie, geleid door het principe dat ‘je ware zelf niet diep in jezelf ligt, maar hoog boven je’.
In de jaren 1880 las Nietzsche verschillende Duitse theoretici die Darwins theorie over evolutie bekritiseerden, en hij lijkt door hen beïnvloed te zijn. Op verschillende plaatsen contrasteert hij de wil tot macht met de ‘wil tot overleven’, die volgens hem de basis vormt van het darwinisme. Darwin postuleert echter geen wil tot overleven. Hij legt juist uit hoe soorten evolueren door natuurlijke selectie in de strijd om te overleven.
Soms lijkt Nietzsche de wil tot macht te beschouwen als meer dan alleen een principe dat inzicht geeft in de diepe psychologische drijfveren van de mens.
Zo laat hij Zarathustra in ‘Aldus sprak Zarathustra’ zeggen: ‘Waar ik ook een levend wezen vond, daar vond ik de wil tot macht.’ Hier wordt de wil tot macht toegepast op het biologische domein. En in vrij eenvoudige zin zou men een simpele gebeurtenis, zoals een grote vis die een kleine vis opeet, kunnen begrijpen als een vorm van de wil tot macht; de grote vis demonstreert beheersing van zijn omgeving door een deel van die omgeving in zich op te nemen.
Nietzsche overwoog een boek te schrijven met de titel “De wil tot macht”, maar publiceerde nooit een boek onder die naam. Na zijn dood publiceerde zijn zus Elizabeth echter een verzameling van zijn ongepubliceerde aantekeningen, door haarzelf georganiseerd en bewerkt, onder de titel “De wil tot macht”. In “De wil tot macht” herneemt Nietzsche zijn filosofie van de eeuwige wederkeer, een idee dat hij eerder al in “The Gay Science” had geopperd.
Sommige passages in dit boek maken duidelijk dat Nietzsche het idee serieus nam dat de wil tot macht een fundamenteel principe zou kunnen zijn dat in de hele kosmos werkzaam is. Paragraaf 1067, de laatste paragraaf van het boek, vat Nietzsches manier van denken over de wereld samen als ‘een monster van energie, zonder begin, zonder einde… mijn Dionysische wereld van het eeuwig zelfscheppende, het eeuwig zelfvernietigende…’
Het besluit met:
‘Wilt u een naam voor deze wereld? Een oplossing voor al haar raadsels? Een licht ook voor u, u best verborgen, sterkste, meest onverschrokken, meest nachtelijke mensen? – Deze wereld is de wil tot macht – en niets anders! Met nachtelijke mensen bedoelt hij op hen die in het duister durven kijken.
De beroemde uitspraak komt echt uit ‘ Jenseits von Gut und Böse’ (Beyond Good and Evil), Aforisme 146. Het citaat luidt in de originele Duitse tekst:
‘ Wer mit Ungeheuern kämpft, mag zusehn, dass er nicht dabei zum Ungeheuer wird.
Und wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein.’
‘ Wie met monsters vecht, moet ervoor zorgen dat hij zelf geen monster wordt.
En als je lang genoeg in een afgrond staart, zal de afgrond terug naar jou staren.’
Venus in Vissen staat voor onvoorwaardelijke liefde, romantisch idealisme en het vervagen van grenzen tussen zelf en ander. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van mystieke eenheid betreedt, wordt liefde een spirituele oefening, komt schoonheid naar voren door etherische gratie en ligt waarde in een transcendente verbinding voorbij het ego. Deze plaatsing houdt meer van de ziel dan van de persoon, ziet meer potentie dan realiteit en geeft zonder rekening te houden met de kosten.
De schaduwzijde manifesteert zich als jezelf volledig verliezen in een ander, het romantiseren van waarschuwingssignalen tot spirituele beproevingen, of het gebruiken van fantasie om de realiteit van relaties te ontlopen. Er bestaat het risico om een martelaar in de liefde te worden, van verslavende gehechtheid vermomd als toewijding, of van het liefhebben van een geïdealiseerd beeld in plaats van de feilbare mens die voor je staat. Grenzen vervagen tot je niet meer weet waar jij eindigt en zij beginnen. Toch is de gave diepgaand: het vermogen tot het innerlijk bewegen naar een emotioneel volwassen liefde , tot het zien van goddelijke schoonheid in imperfectie, en tot liefde op een manier die oprecht als genade aanvoelt.
Venus in Vissen, opent je hart voor compassievolle verbinding, laat jou de schoonheid vinden in kunst die de ziel raakt. Je waardeert en eert je relaties waarvan de verbinding aanvoelt als een aards-spiritueel-geestelijke oefening.
Deze energie is uitstekend voor creatieve inspiratie, voor vergeving en voor de ontdekking dat het soms het meest liefdevolle is om iemands menselijkheid met warme aandacht en interesse te omarmen. In die zin zijn de gedachten en meningen die we hebben over elkaar, de basis van in waarheid of in onwaar-echt zijn spreken en dat ook in volkomen volheid Zijn, dat niet hetzelfde is als een perfect beeld te willen opwekken.
Steiner heeft een inspirerend boekje ‘ Interesse voor de Ander’ over geschreven, een uitnodiging om wat dieper in onszelf aan te kijken wat we als mens liever niet aankijken in onszelf. (voordrachten en fragmenten gehouden in Dornach op 26 oktober, 6 en 7 december 1918 en in Bern, 12 december 1918.
” Het is ongelooflijk belangrijk dat in ons de impuls opkomt om voor de ander die we ontmoeten niet alleen een gevoel van sympathie of antipathie koesteren, om niet alleen de neiging in ons te laten opkomen om die mens lief te hebben of te haten, maar om vrij van gevoelens van haat of liefde een beeld van die mens te laten ontstaan. Deze vaardigheid om zonder liefde-of haatgevoelens een beeld van iemand in jezelf op te roepen, om de ander in je ziel te laten opstaan, is een eigenschap die elke week in de ontwikkeling van de mens wegkwijnt. Dat is een vermogen dat de mensen op den duur totaal verliezen. Ze lopen elkaar voorbij zonder dat in hen de aandrang ontwaakt om de ander in zichzelf wakker te laten worden. Maar dat is een vermogen dat we bewust moeten verzorgen. En dat zou ook in de opvoeding van kinderen en in de scholen zijn intrede moeten doen; deze gave om aan de andere mens het imaginatieve vermogen te ontwikkelen.”
Saturnus gaat op 14 februari 2026 het teken Ram binnen en dat betekent een verschuiving van het collectieve leerproces naar een spanningsveld dat fundamenteel is voor mens en maatschappij: dat tussen wil en verantwoordelijkheid, tussen daadkracht en begrenzing.
Ram, zoals je weet, is het eerste teken van de dierenriem en staat symbool voor geboorte, initiatief, strijd en identiteit. Saturnus daarentegen belichaamt tijd, consequentie, structuur en de onvermijdelijke wetten van oorzaak en gevolg. Hun ontmoeting markeert geen periode van explosieve vooruitgang, maar een fase waarin het recht om te handelen moet worden verdiend.
Op individueel niveau wordt de vraag ‘wie ben ik?’ ontdaan van haar bravoure. Saturnus in Ram confronteert het ego met zijn fundament. Impulsieve keuzes, snelle reacties en handelen vanuit instinct alleen blijken onvoldoende. Wie handelt zonder innerlijke verankering loopt vast in frustratie, vertraging of confrontaties die meer energie kosten dan opleveren. Remmingen ontstaan niet om te ontmoedigen, maar om bewustzijn te forceren. Saturnus vraagt dat het vuur van Ram wordt gekanaliseerd: niet minder intens, maar doelgerichter, gedragen door zelfkennis en volgehouden inzet.
Psychologisch gezien dwingt deze transit tot volwassenwording van assertiviteit. Woede, ambitie en drang tot zelfbevestiging worden niet onderdrukt, maar wel getest op legitimiteit.
Waar komt deze impuls vandaan? Is zij een uitdrukking van innerlijke waarheid, of een reactie op angst, gekrenktheid of leegte?
Saturnus in Ram leert dat ware autonomie niet ligt in onmiddellijke actie, maar in het vermogen om trouw te blijven aan een gekozen richting, ook wanneer de bevestiging uitblijft.
Deze thematiek werkt onvermijdelijk door op collectief en politiek niveau. Ram correspondeert astrologisch met oorlog, pionierschap, soevereiniteit en leiderschap. Saturnus maakt deze domeinen zwaarder, trager en complexer.
Wereldwijd zien we in Saturnus-in-Ram-periodes zelden ‘snelle overwinningen’ . Conflicten escaleren vaak niet door chaos, maar door verstarring. Wat eenmaal is ingezet, kan niet eenvoudig worden teruggedraaid.
Historisch gezien bevestigt dit patroon zich duidelijk. Tijdens de vorige Saturnus-in-Ram-fase in de late jaren negentig (1996–1999) verschoof de wereldorde richting langdurige machtsvraagstukken. De Balkanconflicten liepen ten einde, maar niet zonder zware internationale betrokkenheid en morele dilemma’s rond interventie en soevereiniteit. De NAVO breidde zich uit, wat fundamentele vragen opriep over grenzen, invloed en verantwoordelijkheid — thema’s die tot op vandaag doorwerken. Het was een periode waarin militair optreden juridisch en politiek steeds sterker moest worden gelegitimeerd.
Gaan we verder terug naar de Saturnus-in-Ram-periode van 1967–1969, dan zien we een wereld die geconfronteerd werd met de grenzen van daadkracht. De Zesdaagse Oorlog in het Midden-Oosten hertekende in korte tijd geopolitieke verhoudingen, maar legde tegelijk de basis voor decennialange spanningen en patstellingen.
Wereldwijd laaiden protestbewegingen op die draaiden rond autonomie, identiteit en verzet tegen autoriteit. De impuls tot revolutie was sterk, maar Saturnus maakte duidelijk dat structurele verandering alleen mogelijk was wanneer idealen werden omgezet in duurzame organisatie.
Nog pregnanter is de parallel met de Saturnus-in-Ram-periode van 1937–1940. In deze jaren werd het wereldtoneel gedomineerd door escalerende spanningen rond nationale identiteit, territoriale claims en militair machtsvertoon.
De uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in 1939 weerspiegelt op schrijnende wijze de schaduwkant van Ram-energie zonder Saturnijnse beheersing: initiatief zonder morele verantwoordelijkheid, strijd zonder begrenzing. Tegelijk toont deze periode hoe Saturnus in Ram historische consequenties afdwingt. Beslissingen genomen in vuur en ambitie bleken onontkoombaar en langdurig door te werken.
Met deze historische achtergrond bezien, belooft de Saturnus-in-Ram-transit van 2026–2028 een tijd te worden waarin leiderschap wereldwijd onder zware druk komt te staan. Charismatische of polariserende leiders die varen op snelheid, conflict en persoonlijke macht krijgen te maken met structurele blokkades: economische uitputting, juridische grenzen, interne verdeeldheid of verlies aan legitimiteit.
Saturnus ontneemt het spektakel en legt de focus op draagkracht. Niet wie het hardst roept, maar wie het langst standhoudt, bepaalt de richting.
Ook het begrip soevereiniteit wordt opnieuw gedefinieerd. Staten en machtsblokken worden geconfronteerd met de gevolgen van eerdere keuzes rond expansie, interventie en autonomie. Saturnus vraagt om verantwoording: wie neemt verantwoordelijkheid voor wat is begonnen? Wie draagt de last wanneer de eerste impuls is uitgewerkt? Internationale onderhandelingen verharden, maar worden tegelijk nuchterder. Symboliek en ideologie maken plaats voor haalbaarheid, onderhoud en lange adem.
* Geopolitiek in de praktijk: China, Xi Jinping en ‘onzichtbaar nieuws’
De transit van Saturnus in Ram weerspiegelt zich in China onder Xi Jinping. Spanningen rond binnenlandse repressie, economische uitdagingen en buitenlandse diplomatie laten zien hoe leiderschap wordt getest op geduld, legitimiteit en structurele draagkracht. De veroordeling van prominente pro-democratie-activisten zoals Jimmy Lai in Hongkong is een voorbeeld van interne druk en controle; regionale spanningen met Japan of beschuldigingen over nucleaire tests tonen de complexiteit van externe uitdagingen.
Interessant is dat veel van deze informatie vaak ‘onzichtbaar’ blijft in mainstream media. Dit weerspiegelt letterlijk Saturnus’ energie: structuren die informatie begrenzen en vertragen, waardoor het publiek slechts een gefilterd beeld krijgt. Redenen zijn de strenge censuur binnen China, beperkte toegang voor buitenlandse journalisten, propaganda-invloed, zelfcensuur buiten China, technologische filtering, en journalistieke uitdagingen om complexe geopolitiek eenvoudig en correct te verwoorden.
(Betrouwbare bronnen om deze complexe materie te begrijpen zijn onder andere:
* Chatham House en Brookings Institution voor analyses van buitenlands beleid en strategische keuzes;
* Caixin Global en Asia Society – China Watching voor onderzoeksjournalistiek;
* Qiushi Journal voor primaire Chinese discoursen en beleidslijnen;
* Universitaire instituten zoals LeidenAsiaCentre voor onderzoeksrapporten over media-invloed en geopolitiek.)
Net als bij persoonlijke uitdagingen vraagt Saturnus in Ram hier welke informatie je actief zoekt, door welke informatie laat je leiden in geselecteerd tot onjuiste en oppervlakkige rapportages?
Wie de moeite neemt om achter de schermen te kijken, kan de verborgen patronen van macht en verantwoordelijkheid beter doorgronden.
Binnen samenlevingen zelf kan deze transit spanningen versterken tussen individuele vrijheid en collectieve verantwoordelijkheid. Protesten, emancipatiebewegingen en identitaire vraagstukken blijven aanwezig, maar Saturnus in Ram test hun duurzaamheid. Woede alleen is niet genoeg; structuur, leiderschap en consistentie zijn vereist om blijvende impact te hebben. Bewegingen die daarin slagen, kunnen in deze periode wortel schieten voor de lange termijn.
Wanneer Saturnus in 2028 Ram verlaat, blijft er idealiter een uitgezuiverd landschap achter. Minder ruimte voor impulsieve macht, meer nadruk op volwassen leiderschap.
Saturnus in Ram leert, op persoonlijk én wereldniveau, dat kracht niet ontstaat uit het onmiddellijk volgen van het vuur, dan wel uit het vermogen het te dragen, te sturen en er verantwoordelijkheid voor te nemen.
Het is het verschil tussen de ‘krijger’ die vecht om te bewijzen en de pionier die weet waarvoor hij strijdt — en bereid is de gevolgen daarvan te dragen.
* Slotbeschouwing en spirituele verdieping volgens Rudolf Steiner
Naast de persoonlijke en wereldpolitieke betekenis van Saturnus in Ram, biedt de visie van Rudolf Steiner een aanvullende, spirituele laag. Steiner beschouwde Saturnus niet alleen als een planeet die fysieke en maatschappelijke structuren beïnvloedt, maar ook als een geestelijke individualiteit die evolutionaire processen van de mensheid en van de aarde weerspiegelt. Saturnus symboliseert in zijn visie zowel begrenzing als vormgeving, en het vermogen om het verleden te dragen en te integreren in het heden.
Hierdoor krijgt de periode van Saturnus in Ram een diepere betekenis: vertraging, beproeving en weerstand zijn niet louter obstakels, maar kosmische impulsen die ons uitnodigen tot innerlijke reflectie, volwassen handelen en langdurige verantwoordelijkheid.
De verborgen of onzichtbare dynamieken, zoals politieke spanningen, informatiebeperkingen in de media of maatschappelijke structuren die langzaam hun impact tonen, kunnen worden gezien als Saturnale processen van karmische structuur en diepere wereldorde, die tijd, geduld en inzicht vereisen om te begrijpen. Het zijn die diepere processen die niet onthuld kunnen door de media.
Vanuit deze spirituele invalshoek nodigt Saturnus in Ram uit tot vragen zoals:
– Welke diepere krachten werken in mijn leven, die niet onmiddellijk zichtbaar zijn?
– Hoe kan ik leren het verleden en mijn eigen ervaringen te dragen, zodat mijn keuzes rijp, bewust en duurzaam worden?
– Welke verborgen structuren in de wereld — politiek, economisch of sociaal — vragen van mij reflectie en verantwoordelijkheid voordat ik handel?
– Hoe kan ik in deze tijd van beproeving leren handelen vanuit inzicht en lange-termijn visie, in plaats van vanuit impuls of onmiddellijke reactie?
Door deze spirituele dimensie toe te voegen, wordt duidelijk dat Saturnus in Ram niet alleen een periode is van uitdagingen en beperkingen, maar ook een kans voor innerlijke en collectieve evolutie. Het vuur van Ram wordt geleid door Saturnus’ structuur en tijdelijkheid, waardoor persoonlijke moed en wereldwijde verantwoordelijkheid op een diepere, meer bewuste manier tot uitdrukking kunnen komen.
Zoals we al eerder meegegeven hebben: 2026 is een jaar om U tegen te zeggen en het is nog maar het begin, échter…we vragen zelf om verandering, we vragen zelf om de waarheid te zien, en dat dit nu allemaal gaande is, de veranderingen naar een nieuw begin, kan ik enkel maar toejuichen. Niet dat het makkelijker zal worden, want dit vraagt alles van bewust en actief aan het werk te gaan: onze interne hulpbronnen worden geactiveerd, en dat maakt niet hoe snel of traag iemand die hulpbronnen activeert, maar dat ze geactiveerd worden, dat is van belang.
En om af te sluiten : als je Pitta te veel in vuur en vlam staat ( disharmonie in de elementen) verbrand je niet alleen jezelf, maar ook de grond waarin je wilt planten; Saturnus in Ram leert ons dit vuur te kanaliseren, zodat het warmte en richting geeft in plaats van chaos.
Mercurius in Vissen – De taal van de Ziel ( 6 februari – 2 maart 2026)
Retrograde 26 februari- 20 maart 2026
Morgen verlaat Mercurius Waterman en betreedt Vissen. De planeet zal langer dan gebruikelijk in het teken Vissen verblijven vanwege de aanstaande retrogradebeweging, die plaatsvindt van 26 februari tot 20 maart.
Mercurius in Vissen nodigt ons uit om de taal van onze ziel te spreken, beter te luisteren naar ons innerlijke kompas en te ontdekken wat er gebeurt wanneer we onze intuïtie meer ruimte geven bij onze dagelijkse besluitvorming.
De intrede van Mercurius in Vissen is met name belangrijk voor mensen die geboren zijn met persoonlijke plaatsingen in veranderlijke tekens (Tweelingen, Maagd, Boogschutter en Vissen). Zij zullen een verhoogde gevoeligheid voor hun omgeving ervaren en toegang hebben tot een sterker bewustzijn van energetische en emotionele onderstromen die ze normaal gesproken niet opmerken. Hun dromen zullen levendiger zijn en betekenisvoller, en ze zullen de kans krijgen om nieuwe manieren te ontdekken om bruggen te slaan tussen logica en intuïtie.
* Mercurius van Waterman naar Vissen: Meer magie in ons leven
Mercurius heerst over zowel Tweelingen als Maagd en wordt in de astrologie geassocieerd met hoe we denken, communiceren, onze ervaringen interpreteren en omgaan met onze vertrouwde omgeving. De transits van Mercurius geven ons informatie over hoe we ons collectief aangetrokken voelen tot leren, problemen oplossen, onze routines organiseren, spreken, denken en de werkelijkheid waarnemen. Mercurius heerst over handel, korte reizen en transport en heeft veel te maken met hoe we ons verhouden tot onze dagelijkse verplichtingen, problemen, taken en bewegingen.
Tijdens de recente transit door Waterman nodigde Mercurius ons uit om onze geest te openen voor nieuwe perspectieven en manieren om naar het leven te kijken. Deze transit vroeg ons om meer objectiviteit te ontwikkelen, daagde ons uit om problemen waarmee we te maken hebben vanuit een radicaal nieuw perspectief te bekijken en inspireerde ons tot innovatie op een of meer gebieden van ons leven.
Wanneer Mercurius het teken Vissen binnentreedt, nodigt dit ons uit om meer magie en spiritualiteit in onze routines te brengen en ons te laten leiden door onze intuïtie, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op ons rationele verstand. Terwijl Mercurius door het laatste teken van de dierenriem beweegt, worden onze mentale processen vloeiender en minder lineair.
De komende weken zullen we ons meer bewust zijn van terugkerende symboliek en synchroniciteiten, en ons droomleven krijgt een prominentere rol: er zullen waarschijnlijk meer boodschappen en informatie tot ons komen tijdens onze slaap, en onze dromen zullen vol mogelijkheden zitten om te leren en een dieper begrip te krijgen van de betekenis van onze dagelijkse ervaringen.
* Mercurius in conjunctie met de Noordknoop en in driehoek met Jupiter
Vóór het begin van zijn retrogradebeweging op 26 februari kruist Mercurius de Noordknoop van de Maan in Vissen en vormt een driehoek met de retrograde Jupiter in Kreeft.
De conjunctie tussen Mercurius en de Noordknoop, exact op 12 februari, kan samenvallen met gesprekken, momenten van inzicht of alledaagse ontmoetingen die als voorbestemd aanvoelen, op het juiste moment komen en bijzonder belangrijk zijn voor onze persoonlijke ontwikkeling.
Nieuwe informatie of inzichten kunnen ons pad rond deze tijd op onverwachte manieren bijsturen: de uitnodiging voor ons is om ons af te stemmen op subtiele signalen en synchroniciteiten en ontvankelijker te worden voor de taal van het Universum.
De driehoek tussen Mercurius en Jupiter zal drie keer exact zijn: op 16 februari, wanneer Mercurius direct is en Jupiter retrograde, op 9 maart, wanneer zowel Mercurius als Jupiter retrograde zijn, en op 3 april, wanneer ze beide weer direct zijn.
Deze reeks driehoeken ondersteunt een geleidelijke uitbreiding van ons begrip van de werkelijkheid en voedt een verschuiving in onze overtuigingen, meningen, ideeën en wereldbeeld. In deze periode worden we uitgenodigd om onze intellectuele en spirituele horizon te verbreden en theoretische kennis te integreren met onze geleefde ervaringen.
In het veranderlijke Waterteken Vissen vervagen alle grenzen, bestaat lineaire tijd niet, en gelden de regels van de logica niet meer. Het laatste teken van de Dierenriem is verbonden met het oplossen van het afzonderlijke zelf dat we in de elf voorgaande fasen hebben opgebouwd: het herinnert ons aan onze eenheid met alles wat bestaat, aan het feit dat afgescheidenheid uiteindelijk een illusie is.
Planeten die door Vissen reizen worden uitgenodigd hun gebruikelijke manier van functioneren los te laten en zich aan te passen aan een rijk dat wordt geleid door intuïtie, symboliek en gevoel, waar logica geen plaats heeft.
In dit teken wordt helderheid niet gevonden door analyse. Mercurius kan zich hier uitgedaagd voelen, omdat het een zeer logisch en rationeel principe vertegenwoordigt. Daarom wordt de Boodschapper traditioneel als “verzwakt” beschouwd in Vissen: dit betekent dat zijn energie zich niet kan uitdrukken op de manieren die we zouden verwachten, en dat we ons moeten aanpassen en creatief moeten worden.
Wanneer Mercurius in Vissen staat, kan het moeilijk zijn om ons comfortabel te voelen bij de noodzaak om ons strikt te houden aan plannen, verplichtingen en verwachtingen die door onze omgeving, cultuur en samenleving worden opgelegd.
Hier moet de planeet van communicatie en rationeel denken zich op niet‑lineaire manieren uitdrukken.
Deze transit is een uitnodiging om ons vertrouwen in onze intuïtie te versterken en er meer op te steunen in onze dagelijkse beslissingen: Mercurius in Vissen nodigt ons uit te ontdekken wat er gebeurt wanneer we de rationele, denkende geest even op de achterbank zetten.
Communicatie en taal kunnen in deze periode poëtischer aanvoelen dan precies: we voelen ons aangetrokken om te spreken vanuit ons hart en onze Ziel, eerder dan vanuit het intellect. Hoewel het gemakkelijker wordt om met anderen mee te voelen en emotioneel te verbinden, kunnen misverstanden vaker voorkomen tijdens deze transit — en zeker wanneer Mercurius retrograde loopt.
* Mercurius in Vissen 2026: Loslaten van gehechtheid aan onze plannen
Mercurius in Vissen nodigt ons uit om onze greep op zekerheid los te laten, onze gehechtheid aan onze plannen te verwerpen en de organische ontvouwing van het leven volgens de goddelijke timing toe te staan. Deze transit kan neigingen tot gebrek aan onderscheidingsvermogen, zelfbedrog en overmatig dagdromen versterken: het herinnert ons aan het belang van dromen met onze voeten op de grond en ervoor zorgen dat we feit van fictie kunnen onderscheiden.
Hoewel praktische details extra aandacht vereisen, vooral tijdens Mercurius retrograde, versterkt deze transit ons vermogen tot empathie, creativiteit, poëtische expressie, emotionele intelligentie en spiritueel begrip. Het ondersteunt alle spirituele praktijken en artistieke inspanningen en scherpt ons vermogen om de emotionele en energetische onderstromen van alledaagse situaties waar te nemen die we normaal gesproken niet opmerken.
Uiteindelijk herinnert Mercurius in Vissen ons eraan dat niet alles hoeft te worden uitgelegd of rationeel begrepen. Sommige waarheden worden gevoeld en hoeven niet te worden verwoord. Sommige antwoorden komen pas aan het licht als we stoppen met zoeken en accepteren dat we nooit het hele verhaal zullen kennen.
De Graallegenden zijn geen ridderverhalen of historische curiositeiten, maar versluierde inwijdingswegen die in de Middeleeuwen dienden om verboden geestelijke wijsheid door te geven. Achter hun avonturen schuilt een oeroude gnosis: de weg van de mens die terugkeert naar zijn goddelijke oorsprong.
In ieder mens leeft Amfortas, de gewonde koning: het beeld van de oorspronkelijke, goddelijke mens die door eigenzinnigheid en afgescheidenheid van de Bron gewond is geraakt. Deze wond leeft in de microkosmos van elke ziel en wacht op verlossing.
Tegelijk draagt ieder mens een preherinnering: een innerlijk weten dat we uit een hogere wereld stammen. Wanneer dit ontwaken begint, ontstaat de zoektocht naar de Graal — niet buiten ons, maar in het diepste innerlijk.
Parcival belichaamt deze weg. Hij draagt zowel de erfenis van de mensheid als het vermoeden van zijn goddelijke roeping. Zijn zuivere ontvankelijkheid maakt hem geschikt voor de Graal, maar zijn onwetendheid brengt hem eerst in schuld en dwaling. Alle figuren die hij ontmoet — Sigune, Gurnemanz, Kondwiramur, Gawan, Feirefis — zijn beelden van zijn eigen zielskrachten, verlangens en belemmeringen.
Zijn strijd is de strijd van de moderne mens tegen illusies, tegen erfelijke en karmische lasten, tegen de krachten van het onderbewuste die zich door eeuwen hebben gevormd. Zijn zwaard is het geestelijke onderscheidingsvermogen dat sterker wordt naarmate hij innerlijk groeit.
Pas wanneer Parcival door diepe verlatenheid gaat en zijn eigen wil opgeeft — “Heer, Uw wil geschiede” — kan de kosmische Christus‑kracht hem bereiken. Deze kracht is de levende energie van de Graal: een regenererende stroom die het zuivere van het onzuivere scheidt en de ziel vernieuwt.
Dan pas wordt Parcival de reine dwaas: iemand die niet meer voor zijn eigen ik strijdt, maar door mededogen verlicht is. Zo kan hij de Graalburcht opnieuw betreden en in zijn eigen microkosmos de verlossende vraag stellen aan Amfortas:
“Wat scheelt u?”
Deze vraag is het moment waarop de mens zijn eigen wond ontmoet en geneest.
Parcival wordt Graalkoning, verenigd met Kondwiramur: het gezuiverde hart en het vernieuwde denken. Hun zoon Lohengrin is het beeld van de nieuwe mens die de wereld binnengaat om haar te dienen.
De Graal is geen voorwerp, maar het mysterie van de zich vernieuwende ziel. Hij leeft vandaag even sterk als in de Middeleeuwen. Hij roept iedere mens die bereid is de innerlijke strijd aan te gaan, zijn oude ziel te laten sterven en zich te openen voor de vernieuwende kracht van de Christus in het hart.
De Graalweg is tijdloos.
Hij begint altijd daar waar de mens durft af te dalen in zijn diepste innerlijk — en eindigt waar het hart een licht wordt dat de wereld kan dienen.
Het verhaal van Parcival en Amfortas is, vanuit de zienswijze van Rudolf Steiner, veel meer dan een middeleeuwse legende. Het is een geestelijk ontwikkelingsbeeld van de mensheid zelf, en in het bijzonder van de moderne mens. Wie dit verhaal leest als antroposofisch motief, ziet geen ridders en kastelen meer, maar innerlijke processen van de menselijke ziel.
Parcival groeit op in afzondering, ver weg van de wereld en haar wetten. Hij kent geen sociale codes, geen morele verfijning, geen geestelijke traditie waarop hij kan steunen. Wat hij wél heeft, is een zuiver maar onbewust willen. Wanneer hij de wereld intrekt en ridder wordt, handelt hij niet slecht, maar onrijp. Hij volgt regels zonder ze innerlijk te begrijpen. Daarmee belichaamt Parcival de mens die de oude, instinctieve verbinding met het geestelijke verloren heeft, maar ook nog niet tot een nieuw, vrij moreel bewustzijn is gekomen.
In het Graalkasteel ontmoet hij koning Amfortas, de hoeder van de Graal. Amfortas lijdt aan een wond die niet geneest, een wond die ontstaan is doordat hij zijn heilige taak vermengd heeft met persoonlijke begeerte. Bij Steiner staat deze wond symbool voor een diep menselijk lijden: het moment waarop kennis, macht of geestelijk inzicht losraakt van morele zuiverheid. Amfortas is niet zomaar een zieke koning, maar een beeld van de mensenziel die veel weet, veel kan, maar innerlijk verdeeld is geraakt.
Parcival ziet het lijden van Amfortas, maar hij stelt de beslissende vraag niet: “Wat scheelt u?” Niet omdat hij onverschillig is, maar omdat hij het vermogen tot werkelijk medelijden nog niet heeft ontwikkeld. Steiner benadrukt dat deze vraag geen intellectuele handeling is, maar een morele daad. Ze kan alleen ontstaan wanneer het ik zich werkelijk opent voor het lijden van de ander, zonder oordeel, zonder nieuwsgierigheid, zonder eigenbelang. Omdat Parcival dit nog niet kan, faalt hij en moet hij verder dwalen.
Deze zwerftocht is essentieel. Parcival moet schuld ervaren, eenzaamheid doorleven en innerlijk rijpen. Pas wanneer hij niet meer alleen vanuit regels of idealen leeft, maar vanuit doorleefd mededogen, kan hij terugkeren naar het Graalkasteel. Dan wordt zijn vraag scheppend. Niet hij geneest Amfortas, maar door zijn morele houding kan genezing plaatsvinden. Daarmee wordt Parcival zelf Graalkoning.
In antroposofisch perspectief staat Parcival voor de moderne mens. Wij leven in een tijd waarin oude tradities hun vanzelfsprekende kracht hebben verloren. We kunnen niet meer leunen op overgeleverde wijsheid; we moeten zelf onze morele oriëntatie ontwikkelen. Tegelijk beschikken we over enorme kennis en technische vermogens, terwijl het innerlijke evenwicht vaak ontbreekt. De wond van Amfortas leeft vandaag in burn-out, zingevingloosheid, systemen zonder menselijkheid en een cultuur waarin weten en geweten uit elkaar dreigen te vallen.
De Graal is in deze tijd geen object maar een innerlijk vermogen: het vermogen om denken en mededogen te verbinden. De beslissende vraag van Parcival leeft vandaag in de eenvoudige, maar radicale bereidheid om werkelijk te luisteren, om het lijden van de ander toe te laten zonder het meteen te willen beheersen of oplossen. Volgens Steiner ligt hierin de toekomst van de mensheid: niet in meer kennis, maar in een vrij ik dat verantwoordelijkheid draagt voor de ander.
Het verhaal van Parcival is een spiegel voor onze tijd. Het vertelt hoe de mens, door dwaling en bewustwording heen, kan groeien naar een moreel wakker mens-zijn, waarin geest en menselijkheid opnieuw met elkaar verbonden worden.
Steiner zegt dat de mens van onze tijd door deze disharmonie heen moet. De vierledigheid moet opnieuw in harmonie komen. Het fysieke lichaam moet gedragen worden door ritme en zorg. Het levenslichaam moet gevoed worden door rust, natuur en kunst. De ziel moet verdiepen door mededogen, door het vermogen om werkelijk te luisteren. En de geest moet ontwaken door innerlijke oefening, door meditatie, door het zoeken naar waarheid.
Dit is de weg die Parcival gaat wanneer hij de Graalburcht verlaat. Zijn omzwervingen zijn geen straf, maar een noodzakelijke fase waarin zijn vierledigheid zich begint te ordenen. Zijn lichaam leert door strijd, zijn levenslichaam door volharding, zijn ziel door verdriet, zijn geest door inzicht. Hij wordt een mens die niet meer geleid wordt door uiterlijke regels, maar door een innerlijk geweten. Hij wordt een mens bij wie de vier lagen van het wezen beginnen samen te klinken als een instrument dat gestemd wordt.
En in dat proces begint de Graal te leven. Want de Graal is een hartorgaan. In de antroposofie is het hart niet slechts een pomp, maar een geestelijk orgaan dat warmte, ritme en bewustzijn draagt. Het hart is de plaats waar de vierledige mens samenkomt. Het fysieke hart klopt, het levenshart stroomt, het zielenhart voelt, het geesteshart weet. Wanneer deze vier harten samenklinken, verschijnt de Graal als een innerlijk licht.
Maar Steiner gaat nog verder: de Graal is het toekomstorgaan van de mens. Het is het orgaan waarin het Ik zich verbindt met de Christus‑impuls. Niet de Christus van dogma’s, maar de Christus als wereld‑Ik, als kracht die het menselijke Ik bevrijdt van egoïsme en het opent voor liefdevolle verantwoordelijkheid. De Graal is het hart dat leert liefhebben zoals Christus liefhad: niet sentimenteel, maar scheppend; niet persoonlijk, maar wereldomvattend.
Wil je de samenvatting van het epos lezen, zie hieronder de link
Het Graalepos Wolfgang von Essenbach (1210) wordt gezien als één van de grote cultuurschatten van de middeleeuwen en kun je bestellen in de boekenwinkeL.
Interessante opnames ( kun je in het NL ondertitelen)
Tot slot is het bijzonder het opvoedend element van de Graallegende te benoemen, omdat zij zodanig kan inwerken op de ziel van de leerlingen van de Heilige Graal dat je iets voor je hebt als een weegschaal: aan de ene kant datgene wat bij Amfortas was, en aan de andere kant dat wat bij Parcival was; en dan weet je dat het evenwicht tussen de beide tot stand te brengen is.
Februari 2026 voelt voor velen als een drempelmoment. Alsof de tijd zelf even stilvalt, zodat we kunnen horen hoe een nieuwe collectieve cyclus zich aandient. De maand ademt de energie van Waterman en Vissen, de twee tekens die ons optillen boven het persoonlijke en ons herinneren aan onze plaats in het grotere geheel. Hun moderne heersers, Uranus en Neptunus, kleuren de lucht met een bijna voelbare verwachting.
* Volle Maan in Leeuw – 1 februari 2026
De Volle Maan in Leeuw herinnert ons aan het belang van het koesteren en uitdrukken van onze unieke essentie. Dit moment benadrukt hoe waardevol het is om te investeren in onze persoonlijke zelfverwerkelijking en in de ontwikkeling van onze creatieve stem — niet alleen voor ons eigen pad, maar ook als bijdrage aan collectieve vooruitgang en de evolutie van de mensheid.
Wanneer de Volle Maan in Leeuw haar hoogtepunt bereikt, staan Mars, Venus, Mercurius en Pluto samen met de Zon in Waterman. In een periode waarin de Aquarische energie zo sterk overheerst, nodigt de Leeuw-maan ons uit om onze aandacht te verschuiven van het hoofd naar het hart.
Ze vraagt ons om opnieuw verbinding te maken met onze innerlijke creatieve vlam en te volgen wat ons werkelijk levend doet voelen.
Op 17 februari stappen we het eclipsseizoen binnen, met de eerste Waterman-eclips sinds 2018. Een elektrische, onvoorspelbare energie die ons uitnodigt om los te breken uit oude vormen, oude verhalen, oude manieren van denken. Uranus in Stier staat scherp in het vierkant en versnelt alles: verandering, inzicht, ontwaken.
Het is een maand waarin het leven sneller ademt.
En dan is er Saturnus, die opnieuw Ram binnentreedt, samen met de Saturnus–Neptunus conjunctie op 0° Ram op 20 februari. Een zeldzaam, krachtig moment dat als een kosmische gongslag door de mensheid gaat. Het markeert een kantelpunt — een nieuw begin dat niet alleen individueel, maar collectief wordt geboren.
.
* Uranus stationeert direct in Stier – 3 februari 2026
Wanneer Uranus weer vooruit beweegt, versnelt alles.
Er ontstaat een drang om oude cycli af te ronden, om los te breken uit patronen die je ‘klein’ hebben gehouden. De energie is elektrisch, helder, soms confronterend — maar altijd bevrijdend.
Dit is een moment om bewust richting te kiezen.
Om een leven te bouwen dat klopt met wie we vanbinnen zijn geworden tijdens de retrograde periode.
* Mercurius gaat Vissen binnen – 6 februari 2026
Met Mercurius in Vissen verschuift de geest van logica naar magie.
Gedachten worden vloeibaar, intuïtie wordt luider, en het onzichtbare krijgt vorm.
Deze transit nodigt ons uit om te luisteren naar de zachte stem van binnen, naar het innerlijk kompas dat niet via woorden spreekt maar via gevoel.
Tegelijk vraagt het om onderscheidingsvermogen: dromen ja, verdwalen nee.
* Venus gaat Vissen binnen – 10 februari 2026
Wanneer Venus haar verhoging binnengaat, verzacht alles.
Het hart opent zich. Compassie stroomt gemakkelijker.
We worden uitgenodigd om schoonheid te zien in het alledaagse, en om onze relaties te benaderen vanuit zielsniveau.
Maar Venus in Vissen vraagt ook om helderheid:
idealiseer niet, verlies jezelf niet, blijf gegrond en laat je hartsenergie stromen.
* Saturnus gaat Ram binnen – 13 februari 2026
Saturnus in Ram is een rite de passage.
Hij vraagt om moed, om verantwoordelijkheid, om volwassen leiderschap over ons eigen leven.
In deze tweejarige periode worden we uitgenodigd om onze wilskracht te verfijnen, onze angsten onder ogen te zien, en te handelen vanuit innerlijke kracht in plaats van impuls.
Het is een tijd om onze relatie met daadkracht, conflict en mannelijke energie te herstructureren.
* Nieuwe Maan Zonsverduistering in Waterman – 17 februari 2026
Deze eclips opent het Jaar van het Vuurpaard en markeert het begin van een maand vol versnelling.
Ze vraagt om radicale vernieuwing: in onze gemeenschappen, in onze manier van samenwerken, in onze relatie met technologie en het collectief.
Het is een uitnodiging om oude groepspatronen los te laten en nieuwe vormen van creativiteit en verbinding te omarmen.
* De Zon gaat Vissen binnen – 18 februari 2026
De Zon betreedt het laatste teken van de dierenriem en nodigt ons uit in een ruimte waar grenzen vervagen en tijd oplost.
Het is een periode van afronding, overgave en subtiele transformatie.
Creativiteit wordt een kanaal voor iets groters.
We worden herinnerd aan de onzichtbare draden die ons verbinden met het collectieve veld.
* Mercurius retrograde in Vissen – 26 februari 2026
Mercurius keert naar binnen.
De geest vertraagt. De intuïtie wordt dieper. Vertragen kan wat onwennig voelen, echter, geeft dit wel de gelegenheid om werkelijk de blik naar binnen te richten, heel dicht bij jezelf te blijven.
Deze retrograde nodigt uit tot stilte, tot luisteren, tot het verfijnen van onze energetische gevoeligheid.
Het is een tijd om te spreken vanuit het hart en te denken vanuit de ziel.
Vanaf 20 februari, met de exacte Saturnus–Neptunus conjunctie op 0° Ram, betreden we een nieuw tijdperk. Een cyclus die duurt tot 2061 wat gaat over een collectieve wedergeboorte. De Saturnus–Neptunus-cyclus is één van de traagste en meest betekenisvolle die we kennen. Hij duurt ongeveer 35 jaar, en elke keer dat deze twee elkaar ontmoeten, verschuift er iets in het fundament van de mensheid.
De komende weken brengen gebeurtenissen die de loop van de geschiedenis kunnen verschuiven.
Ram-energie vraagt om verantwoordelijkheid, om bewuste actie, om initiatieven die geworteld zijn in innerlijke afstemming in plaats van impuls.
We worden onvermijdelijk uitgenodigd om oude identiteiten, systemen en illusies los te laten —zodat iets groters, wijzers en waarachtigers en echter kan ontstaan.
Strek de rechter arm naar voren, de linker arm naar achteren. Draai met de rechter arm rond in een cirkel. Dit is het tegenovergestelde van het liefhebbende, de toegevende aard, het liefhebbende wezen. Mercurius is het egoïstische wezen.
Bij Mercurius hoort de klank I.
‘De krachten van Mercurius spelen in de voorwaardelijke zin een voorname rol bij leerprocessen waarvoor meer nodig is dan het vermogen van de nabootsing.
Innerlijke beweeglijkheid in combinatie met oog en oor voor de specifieke vaardigheden van de leraar en vertrouwen in zijn vakmanschap, zijn geschenken van Mercurius die kunnen leiden tot het verwerven van nieuwe en hogere niveaus van beroepsmatige vaardigheden.
De geestelijke krachten van Mercurius krijgen een negatieve werking, wanneer los van een zinvolle context en in houd een vakbekwame vaardigheid als het ware doorschiet in virtuositeit. Dat zal gebeuren als de ziel der Mercuriuskrachten op monomane wijze gebruikt.
Een goed voorbeeld hiervan is het zielloze spel van de musicus met een doorgeschoten technisch kunnen.
Een uitgesproken verzwakkende invloed gaat uit van Mercurius als zijn krachten worden ingezet bij het oneigenlijke gebruik van verworven vaardigheden. Dit betreft elk handelen waarbij het erom gaat met behulp en ten koste van anderen eigen voordeel te behalen; zoals in het geval van bedrog en oplichting.’
Het Mercuriusgebaar als uitdrukking van het wezen dat ego gericht streeft, toont eveneens slechts één kant van het Zongebaar. In de gestrekte rechterarm die met grote dynamiek een cirkelbeweging maakt waarbij de ziel zichzelf als bewegingsbron ervaart, drukt zich de intensiteit uit waarmee de ziel tot zelfbewustzijn komt.
Daarbij wordt de tot rust gekomen gestrekte linkerarm als een steunpunt ervaren dat zich naar de aarde richt.
Het etherlichaam reageert hierop door naar rechtsboven stralend uit te stromen en zich linksonder in te houden.
Daarbij doordringt het in beide bewegingen het gevoelsmidden in de hartstreek als centrum van de ziel.
In naklank van het Mercuriusgebaar ontstaat zo het aanvullende euritmische klankgebaar I’.
‘ Ieder strekken, waar u het ook beleeft, zij het in de armen, de benen, zij het in het hele lichaam, maar ook in de blik, met de neus, de tong, of alleen met een vinger, of wanneer u het kunt met een teen. Maar het moet de beleving van het strekken zijn. Een zeer typische I is het, wanneer u de ene arm naar boven, de andere naar beneden strekt.
De I kan worden beleefd als het moment waarop de nieuwsgierigheid overgaat in het moment van het weten, het vinden wat het is.
Hier hebben we de klank, die nog dichter bij de mens komt dan de E, die helemaal het zelfbehoud van de mens vertegenwoordigt. De I is het zelfbehoud van de mens.
Bij de A gaan we vanuit het centrum in twee verschillende richtingen, bij de I gaan we van het centrum naar buiten en voelen nu niet, dat we ergens naar grijpen, maar we voelen het strekken, we voelen het van ons uitgaan, bijvoorbeeld vanuit het hart door de arm en door de beide armen. De beide armen moeten zo gestrekt worden, dat ze de verlenging van elkaar worden. Maar één arm strekken kan ook. In wezen moet men vasthouden, dat men het strekken bij de I beleeft.’
De planeet van de oorlog ontmoet vandaag de planeet van de macht.
Het is een alles-of-niets-energie — en dit is hoe je deze vulkanische kracht kunt gebruiken voor succes, zonder je bruggen te verbranden.
Vandaag zien we één van de meest intense planetaire samenstanden van het decennium! Mars conjunct Pluto in het revolutionaire teken Waterman.
Dit is geen dag voor halfslachtige stappen of “veilig spelen”.
Wanneer de rauwe fysieke drang van Mars samensmelt met de diepe, transformerende kracht van Pluto, ontstaat er een enorme golf van wilskracht die bergen kan verzetten — of tot totale vernietiging kan leiden.
Direct na de verschuivingen van gisteren ( Neptunus in Ram tot 2039/2040) bereikt de energie nu een kookpunt.
We bevinden ons midden in de Waterman-stellium van 2026, een zeldzame concentratie van planetaire kracht die een grootschalige evolutie vraagt — zowel collectief als persoonlijk.
Als je het gevoel hebt dat je hersenen 50 tabbladen open hebben staan en je niet kunt vinden waar de muziek vandaan komt, ben je niet de enige.
Met de Zon, Mercurius, Venus en Mars allemaal samen in het teken van de Waterdrager, stuurt de kosmos ons niet zomaar een boodschap; er vindt een grootschalige systeemupgrade plaats.
* In de astrologie is er sprake van een ‘stellium’ wanneer drie of meer planeten zich in één dierenriemteken verzamelen en een intense hoeveelheid energie concentreren op één specifiek gebied van ons leven. Dit is niet zomaar een kleine transit; het is een seismische verschuiving in ons collectieve bewustzijn.
Tijdens deze periode hangt er een sfeer van innovatie, revolutie en, eerlijk gezegd, een beetje mentale overbelasting in de lucht. Deze uitlijning volgt op de enorme Pluto-Waterman-reset, die de regels van onze identiteit al aan het herschrijven is.
Nu er vier binnenplaneten bijkomen, worden de abstracte veranderingen die we voelen heel snel heel concreet.
Om door deze stellium te navigeren is het zinvol en helpend de individuele stemmen in dit kosmische koor te begrijpen want elke planeet brengt een andere intensiteit in de Waterman-mix. Inzicht geeft Uitzicht en is een kompas en richtingwijzer.
* De Zon in Waterman is onze kernidentiteit. Het eist dat we uit de massa stappen en onze unieke ‘eigenzinnigheid’ omarmen. Het gaat om authenticiteit boven populariteit.
* Mercurius in Waterman is de bron van de ‘mentale overbelasting’. Je gedachten gaan razendsnel. Je voelt misschien een plotselinge drang om alles te delen, zoals te zien was bij de recente Mercurius in Waterman-upgrade.
* Venus in Waterman: onze waarden en relaties verschuiven. Als je plotseling het gevoel hebt dat je ‘type’ is veranderd of dat je meer vrijheid in je relaties verlangt, bedank dan de Venus-Waterman-transit voor dat plotselinge besef.
* Mars in Waterman is onze drijfveer. Mars in Waterman draait hier minder om fysieke strijd en meer om intellectuele revolutie. Daarom verschuift de energie van werk naar strijd – met name de strijd voor onze eigen onafhankelijkheid.
Als je een rusteloze, bijna agressieve drang voelt om je leven te veranderen, dan is dit waarom.
Mars vertegenwoordigt onze ego-drang — hoe we vechten, hoe we najagen wat we willen, en hoe we boosheid uiten.
Pluto vertegenwoordigt de zielskracht — de diepe, vaak verborgen krachten van transformatie, obsessie en wedergeboorte.
Wanneer deze twee elkaar ontmoeten, worden verlangens obsessies. Dit kan een ‘Gevaarlijke Drang’ zijn, omdat de wil om te winnen het gezonde verstand kan overschaduwen, wat leidt tot machtsstrijd!
Als je deze energie bewust kanaliseert, wordt dit één van de krachtigste manifestatie-momenten van 2026.
Je hebt de vastberadenheid om af te maken wat je begonnen bent, en de kracht om alles te verwijderen wat je in de weg staat.
In het teken Waterman , zoals eerder in andere blogs geschreven, richt deze transit zich op technologie; sociale structuren, collectieve systemen, onze visie op de toekomst
We bevinden ons in de Pluto-in-Waterman-reset, waarin onze identiteit wordt geüpgraded om te passen bij een meer gedecentraliseerde, innovatieve wereld.
De conjunctie van vandaag is de vonkslag die die motor aanzet.
Misschien is het heilzaam om de euritmie oefening te praktiseren, met de planeet Mars en E-beweging. Het denken/hoofd omzetten in beweging/ledematen….
