Categorie: blogs

Er zijn periodes in de geschiedenis waarin oude verhalen opnieuw beginnen te spreken, alsof ze wakker worden in het collectieve bewustzijn.

Goethe’s Faust is zo’n verhaal. Het is niet alleen literatuur, maar een spirituele spiegel. In de figuren van Faust en Mefistoteles herkennen we twee oeroude krachten die door elke mens, elke cultuur en elke tijd heen bewegen: de kracht die zoekt naar zin, en de kracht die zin oplost.

Mefistoteles is in die zin geen demonisch wezen, maar een spiritueel principe: de kracht van ontbinding. Hij is de stem die alles relativeert, die elke betekenis onderuit haalt, die de ziel uit dingen trekt. Hij is de koude wind die door de ziel waait wanneer we het contact met onze innerlijke bron verliezen. Hij is de verleiding van gemak, van oppervlakkigheid, van ironie. Hij is de geest die zegt: “Waarom zou je? Het maakt toch niets uit.”

Faust is het tegenovergestelde principe: de zoekende ziel. Hij is de mens die verlangt naar waarheid, naar ervaring, naar groei. Hij is de drang om te scheppen, om te verbinden, om het leven te doorgronden. Hij is de innerlijke vlam die weigert te doven, zelfs wanneer de wereld donker aanvoelt. Faust is de mens die fouten maakt, maar blijft bewegen. Hij is de ziel die niet opgeeft.

Wanneer we deze archetypen spiritueel bekijken, zien we dat ze niet alleen in individuen leven, maar ook in het collectieve veld. De wereld van vandaag is een plek waar beide krachten tegelijk actief zijn. We zien ontbinding: oude systemen die afbrokkelen, waarden die vervagen, vertrouwen dat wankelt. Maar we zien ook een diepe, stille zoektocht naar nieuwe vormen van betekenis, naar spiritualiteit die niet zweverig is maar geworteld, naar verbinding die niet oppervlakkig is maar echt.

In spirituele zin is Mefisto de kracht die ons confronteert met leegte. Niet om ons te vernietigen, maar om ons wakker te maken. Hij toont waar we leven op automatische piloot, waar we onszelf verliezen in ruis, waar we vergeten wie we werkelijk zijn. Hij is de schaduw die zichtbaar maakt waar het licht ontbreekt.

Faust is de kracht die ons uitnodigt om door die leegte heen te gaan. Om te zoeken naar wat echt is. Om de ziel opnieuw te verbinden met het leven. Om te scheppen vanuit innerlijke waarheid in plaats van uiterlijke bevestiging. In die zin is Faust de spirituele mens: niet perfect, maar wakker.

Wanneer we dit toepassen op de wereld van vandaag, zien we dat de spirituele dimensie geen luxe is, maar een noodzaak. In een tijd waarin informatie overvloedig is maar wijsheid schaars, waarin technologie vooruit raast maar de ziel soms achterblijft, wordt spiritualiteit een vorm van oriëntatie. Niet als dogma, maar als innerlijk kompas.

We zien wereldwijd een groeiende honger naar betekenis: mensen die mediteren, die rituelen herontdekken, die zich verdiepen in astrologie, die zoeken naar stilte, naar natuur, naar verbinding. Dit is de faustische beweging van onze tijd: de ziel die terugkeert naar zichzelf, die opnieuw wil voelen, die opnieuw wil scheppen.

Tegelijk blijft de mefistofelische kracht aanwezig: in de ironische cultuur die alles relativeert, in de polarisatie die verbinding ondermijnt, in de vermoeidheid die mensen doet afhaken. Maar precies daar ontstaat de spirituele opdracht: om niet mee te gaan in ontbinding, maar om bewust te kiezen voor schepping.

Spiritueel gezien is dit de essentie van onze tijd:

We worden uitgenodigd om wakker te worden.

Niet door te vluchten in licht, maar door de schaduw te herkennen.

Niet door te ontkennen wat moeilijk is, maar door erdoorheen te bewegen.

Niet door Mefisto te bestrijden, maar door hem te doorzien.

Want uiteindelijk is dat wat Goethe ons leert: Mefisto kan ontbinden, maar hij kan de ziel niet doven. De mens die blijft zoeken, blijft scheppen, blijft liefhebben — die mens is sterker dan elke kracht van ontbinding.

In een wereld die soms wankelt, wordt spiritualiteit geen ontsnapping, maar een daad van moed. Het is de keuze om betekenis te blijven zoeken, om licht te blijven brengen, om verbinding te blijven maken. Het is de keuze om Faust te zijn in een tijd die soms mefistofelisch aanvoelt.

En misschien is dat de stille hoop van deze tijd: dat we leren om beide krachten te herkennen, en bewust kiezen voor de beweging die het leven dient. Dat we de wereld niet alleen zien als een plek van oorlog, maar als een plek van vrede. Dat we begrijpen dat ontbinding niet het einde is, maar de opening naar iets nieuws.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Faust: ‘Heb ik dan zo mijn ware aard ontkend?

Mijn hartstocht zou een loze wens zijn,

vergeefs mijn drang tot hoger bewustzijn?’

Mefistoteles: ‘Jij bent (heel simpel) wie je bent.

Haast je de dolste, volste pruik te pakken,

verhef jezelf op metershoge hakken,

je blijft toch altijd wie je bent.’

Faust: ‘Ja, zinloos is alles wat ik beoogde!

Ik peurde uit de schatkast van de geest

geen nieuwe kracht, alles is voor niets geweest.

Ik ben geen ziertje opgeschoten,

het universum blijft gesloten.’

Mefistoteles: ‘Mijn beste man, bekijk de dingen

niet altijd door een zwarte bril.

‘ t Is zaak er slim mee om te springen

wanneer je niet versomberen wil.

Kom op! Natuurlijk: kop en kloten,

handen en voeten, dat zijn wij,

maar wat er dagelijks wordt genoten,

is dat niet evengoed van mij?

Als ik zes hengsten kopen kan,

ben ik dan voortaan niet degene,

(als ik ze voor mijn wagen span)

die draaft met vierentwintig benen?

Vooruit! dat piekeren heeft geen zin;

met frisse moed de wereld in!

Ik zeg je: wie lang wikt en weegt

is als een schaap op dorre heide

dat, door een geest behekst, zich in een kring beweegt,

en eromheen ligt malse, groene weide.’

Fragment ‘De studeerkamer’, vers 1805-1830

Faust, W. von Goethe

Vandaag, 21 januari 2026, staat de planetoïde Harmonia in het sterrenbeeld Waterman. Een kleine verschuiving misschien, maar met een grote betekenis. Want Harmonia gaat over evenwicht, over het samenbrengen van tegenpolen/polariteiten en in Waterman krijgt dat een collectieve, vernieuwende toon.

Harmonia blijft daar ongeveer tot begin februari 2027 — dus bijna een vol jaar in Waterman

Waterman is het teken van vernieuwing, samenwerking en bewustzijn. Met Pluto en Neptunus die hier ook hun beweging maken, voelt het alsof we aan de drempel staan van een nieuw tijdperk. Harmonia voegt daar een zachte maar duidelijke stem aan toe: ze vraagt ons om balans te vinden in hoe we communiceren, samenwerken en creatief bouwen aan de toekomst.

Woorden die niet kloppen , het ruis dat in de woorden trilt, worden opgemerkt. Harmonia nodigt dus uit tot eerlijk, oprecht en en helder communiceren.

Projecten en ideeën krijgen meer draagvlak wanneer ze in balans zijn, niet in extremen.

We voelen sterker dat we deel uitmaken van een groter geheel. Harmonia is een uitnodiging om stil te staan hoe ieder van ons bijdraagt aan harmonie in ons leven?

Het is een tijd om stil te staan bij wat je wilt veranderen, en hoe je dat met anderen kunt dragen.

Harmonia brengt zachtheid in de intensiteit van Pluto’s transformatie en Neptunus’ visioenen. Ze herinnert ons eraan dat harmonie niet betekent dat er geen conflict is, maar dat er een evenwicht kan ontstaan tussen waarheid en verbinding.

Het is een uitnodiging om authentiek te spreken, creatief te handelen en bewust aanwezig te zijn.

Vandaag voelt als een ademruimte in de overgangstijd. Harmonia in Waterman nodigt ons uit balans te zoeken in de manier waarop we communiceren ( agressief versus helder en assertief), onze daden en wat we ermee willen bereiken te onderzoeken (ethisch of polariserend), overschouw zo het mogelijk is het groter plaatje.

Net als andere planetoïden (denk aan Ceres, Pallas, Vesta) kan Harmonia berekend worden in je persoonlijke horoscoop.

Haar huispositie laat zien in welk levensgebied je zoekt naar evenwicht en waar je geneigd bent om disharmonie te verzachten.

Haar tekenpositie toont de manier waarop je harmonie nastreeft: bijvoorbeeld in Waterman via collectieve samenwerking en vernieuwende ideeën, in Stier via stabiliteit en tastbare schoonheid, in Schorpioen via transformatie en diepte.

Aspecten met andere planeten geven aan hoe Harmonia samenwerkt of wringt met je persoonlijke thema’s.

Omdat Harmonia geen “grote planeet” is, wordt ze vaak over het hoofd gezien, maar juist haar subtiele energie kan veel zeggen over hoe je balans zoekt in relaties, werk en innerlijk leven.

In Waterman krijgt Harmonia een collectieve toon: harmonie in groepen en netwerken, balans tussen vrijheid en verbondenheid, eerlijkheid in communicatie, creativiteit die niet alleen persoonlijk is maar ook een effect heeft op de samenleving,

Ze vormt een zachte tegenstem bij de grote transformaties van Pluto en Neptunus in Waterman: waar zij de boel opschudden en visioenen openen, helpt Harmonia om het evenwicht te bewaren.

** Reflectievragen bij Harmonia

– Waar in mijn leven zoek ik naar balans, en waar ontwijk ik die nog?

– Hoe kan ik eerlijker communiceren zonder te verharden?

– Welke rol speel ik in het harmoniseren van mijn omgeving — gezin, werk, gemeenschap?

– Waar voel ik spanning tussen vrijheid en verbondenheid, en hoe kan ik daar een midden vinden?

– Welke creatieve ideeën vragen nu om samenwerking in plaats van solistisch werken?

– Hoe kan ik mijn eigen licht dragen zonder het te verpakken of te verzachten?

– Wat betekent harmonie voor mij: afwezigheid van conflict, of aanwezigheid van waarheid én verbinding?

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Harmonia in mijn geboortechart staat in het 12de huis Harmonia op 14°50′ 51″ Leeuw.

Leeuw- Harmonia zoekt harmonie via creativiteit, expressie en het laten stralen van je innerlijke licht. Het gaat hier om balans brengen door zichtbaar te zijn, door warmte en generositeit, en door anderen te inspireren met je eigen uitstraling.

Rond die graad valt Harmonia in mijn 12e huis (huis van het onbewuste, spiritualiteit, verborgen lagen en collectieve energie), brengt harmonie niet alleen in zichtbare relaties, maar juist in de diepere, vaak verborgen lagen van het leven.

Harmonia hier kan wijzen op een vermogen om innerlijke disharmonie te transformeren in creatieve kracht die anderen raakt, zelfs zonder dat je het expliciet toont.

Het is een plaats die me uitnodigt om spirituele harmonie te zoeken: balans tussen mijn eigen licht (Leeuw) en het grotere collectieve veld (12e huis).

Harmonia staat voor balans, integratie en het vermogen om tegenstellingen samen te brengen. In een persoonlijke chart laat ze zien waar ik geroepen bent om harmonie te brengen — niet door conflict te vermijden, maar door polariteiten te verbinden.

Mijn geboorte-energie (Zon in Ram, middag)

Met een Zon in Ram en een chart die rond de middag staat, draag ik een krachtige, initiërende energie. Harmonia voegt daar een zachte tegenstem aan toe: ze helpt me om die vurige Ram-kracht te balanceren met zachtheid en verbinding.

In mijn chart resoneert Harmonia in de velden van samenwerking, creatieve projecten en spirituele verbinding. Ze nodigt niet alleen uit om alleen pionier te zijn (Ram), maar ook bruggenbouwer — iemand die anderen helpt hun plek te vinden in een groter geheel.

*** Mijn reflectievragen:

– Waar in mijn leven voel ik de roep om bruggen te bouwen tussen tegenpolen?

– Hoe kan ik mijn vurige Ram-energie balanceren met zachtheid en harmonie?

– Welke rol speel ik in het harmoniseren van groepen of creatieve projecten?

– Waar voel ik spanning tussen mijn eigen pad en het grotere geheel — en hoe kan ik daar een midden vinden?

– Hoe kan ik mijn spirituele werk verankeren in waarheid én verbinding?

– Hoe kan ik mijn creatieve licht (Leeuw) inzetten om harmonie te brengen in het collectieve veld (12e huis)?

– Waar voel ik dat mijn innerlijke processen anderen inspireren, zelfs als ze niet zichtbaar zijn?

– Hoe kan ik mijn innerlijke harmonie (12e huis) zichtbaar maken in groepen en netwerken (Waterman)?

– Waar mag mijn creatieve licht (Leeuw) bijdragen aan collectieve vernieuwing, zonder dat ik mezelf verlies?

– Hoe kan ik balans vinden tussen mijn behoefte aan innerlijke stilte en de roep van de gemeenschap?

– Welke projecten of samenwerkingen voelen nu als een plek waar mijn subtiele harmonie nodig is?

– Hoe kan ik mijn spirituele werk verankeren in een tijd van verandering, zodat het ook anderen draagt?

– Hoe kan ik balans vinden tussen mijn persoonlijke expressie en het grotere geheel?

– Welke dieren, symbolen of creatieve vormen helpen mij om Harmonia’s energie tastbaar te maken?

De huidige transit van Harmonia in Waterman nodigt me uit om innerlijke harmonie (Leeuw in het 12e huis) te verbinden met het collectieve veld van vernieuwing (Waterman). Het is een tijd waarin mijn creatieve en spirituele licht niet alleen voor mezelf werkt, maar ook voor de gemeenschap.

Herkenbaar is het, als ik dat allemaal overschouw, om een brug te bouwen tussen innerlijke stilte en collectieve waarheid.

Je kunt op astro.com lezen waar deze planetoïde staat voor jou, op basis van je geboortedatum- tijd en -plaats. En hoe je van daaruit diepere inzichten, verbanden en wegwijzers kunt ontdekken. Work in progress

Liefs Mieke

Er waait een nieuwe wind door deze tijd. Je merkt het overal: mensen raken sneller vermoeid van mooie woorden die geen bedding meer hebben, van geruststellingen die niet gedragen worden door de werkelijkheid. Wat ooit verbindend of zorgzaam leek, voelt nu vaak leeg of ontwijkend.

Sugarcoating of het verpakken of verzachten van moeilijke waarheden, werkt steeds minder. Niet omdat mensen harder zijn geworden, maar omdat ze gevoeliger zijn geworden voor wat niet klopt. Sugarcoating komt vaak voort uit goede bedoelingen: we willen geen pijn toevoegen waar al pijn aanwezig is, geen conflict oproepen, geen onrust veroorzaken.

Maar steeds duidelijker wordt dat mensen niet zozeer lijden onder waarheid, maar onder onhelderheid. Wanneer woorden en werkelijkheid niet meer samenvallen, ontstaat verwarring — en verwarring tast vertrouwen aan.

Sugarcoating als een manier van omgaan met elkaar, ontstaat dan vanuit het idee dat iemand niet in staat is om de andere kant van een waarheid aan te kijken, en in die zin is dit behoorlijk betuttelend en houdt het iemand echt klein, onvolwassen, als een kind.

In spirituele kringen zie je hoe vaak woorden als licht, liefde en zachtheid worden ingezet om pijnlijke waarheden te vermijden. Grenzen vervagen onder het mom van compassie, conflict wordt weggeduwd in naam van harmonie of zoals we in België zeggen: ‘De Kerk in het midden houden.’

Spiritualiteit die de waarheid ontwijkt, verliest haar diepte en ook emotionele volwassen uitrijping.

Echte groei vraagt geen constante geruststelling, maar eerlijkheid. Het vraagt dat ook schaduw benoemd mag worden, dat patronen onder ogen worden gezien en dat verantwoordelijkheid niet wordt weggeschoven. Niet alles hoeft zacht te voelen om helend te zijn.

Kinderen en jongeren hebben een feilloze radar voor incongruenties van volwassen. Je kent het wel, om een voorbeeld te geven : je ouders zeggen dat roken slecht is voor de gezondheid en verbieden je te roken, terwijl ze zelf roken als een turk. Het is uit bezorgdheid, dat verbieden. Maar een jong opgroeiend kind, kijkt naar de daden en de woorden eromheen verdampen. Leg dat dan maar eens uit.

Jongeren merken spanningen die niet benoemd worden en voelen wanneer volwassenen de werkelijkheid mooier maken dan ze is.

Wanneer moeilijke thema’s worden verzacht of vermeden, leren kinderen niet omgaan met de realiteit, maar leren ze hun eigen waarneming wantrouwen.

Echte veiligheid ontstaat niet door alles zacht te maken, maar door eerlijkheid met nabijheid te verbinden. Dat voedt innerlijke kracht, geen afhankelijkheid of angst voor consequenties.

Op de werkvloer werkt sugarcoating al evenmin. Medewerkers voelen wanneer problemen worden ingepakt in positieve taal of beslissingen mooier klinken dan ze zijn. Dat ondermijnt vertrouwen en betrokkenheid.

Gezonde organisaties vragen geen perfecte communicatie, maar transparante heldere communicatie. Leiderschap is al jaren onderhevig aan veranderingen, het is niet langer meer gestoeld op gehoorzaamheid, onderdanigheid, maar samenwerking, waar het menselijke aspect op de voorgrond treedt.

Organisaties die nog vanuit strakke een verticale structuur/hiërarchie in stand worden gehouden, zullen hoe dan ook moeten veranderen. Hierover heb ik enkele jaren geleden uitvoerig over geschreven in mijn tweede boek ‘Ander-s Leven in een sterk veranderende tijd. Welkom Jij, Aqauriusmens.’

In de politiek is sugarcoating al decennialang een beproefde tactiek. Beleidsmaatregelen worden verpakt in positieve taal, moeilijke beslissingen worden omkleed met hoopvolle slogans, en pijnlijke realiteiten worden afgezwakt met abstracte begrippen als transitie, herstructurering of duurzame groei.

Maar wat gebeurt er als burgers steeds gevoeliger worden voor wat niet klopt? Voorbeelden genoeg als:

“We versterken de arbeidsmarkt”, terwijl sociale zekerheid wordt afgebouwd.

“We maken zorg toekomstbestendig”, terwijl ziekenhuizen sluiten.

“We voeren een energietransitie door”, terwijl de kosten bij burgers terechtkomen.

Sugarcoating heeft een subtiele maar krachtige impact op het collectieve bewustzijn, burgers voelen dat iets of veel niet meer klopt, maar kunnen er (nog) niet de vinger op leggen.

Burgers haken vaak af, omdat ze zich niet serieus genomen voelen, polarisatie wordt in de hand gewerkt want wie de vinger op de zere plek legt, wordt als ‘negatief’ neergezet.

Het is vooral blijkbaar ‘generatie Z’ die een en ander in beweging brengt. Oudere mensen voelen zich vaak te moe of niet meer gemotiveerd. Regelmatig spreek ik toch ook wel leeftijdsgenoten, die nog heel betrokken zijn bij wat er leeft, dus niet iedere 60+ kijkt het allemaal passief aan. Anderzijds kan ik het ook wel begrijpen als dat anders is. Even een kort woordje over ‘generatie Z’.

Wie zijn ze, ‘generatie Z’? Generatie Z verwijst naar de groep mensen die geboren zijn tussen ongeveer 1995 en 2012. Ze volgen op de millennials (Generatie Y) en groeien op in een wereld die al volledig digitaal is.

Ze zijn opgegroeid met smartphones, sociale media en constante online verbondenheid. Internet is geen technologie voor hen, maar een omgeving.

Door de overvloed aan prikkels zijn ze gewend om snel te schakelen, te filteren en te reageren. Ze zijn visueel ingesteld en denken vaak in beelden en korte formats.

Ze prikken snel door marketingtaal en oppervlakkige boodschappen heen. Wat niet klopt, voelt direct onveilig. Ze verlangen naar echtheid, transparantie en engagement.

Veel Gen Z’ers zijn betrokken bij thema’s als klimaat, inclusie, mentale gezondheid en sociale rechtvaardigheid. Ze stellen vragen, dagen systemen uit en zoeken betekenis.

Ze voelen feilloos aan wanneer woorden en daden niet overeenkomen — in opvoeding, onderwijs, politiek en spiritualiteit. Sugarcoating werkt bij hen nauwelijks.

Ze willen geen pasklare antwoorden, maar ruimte om zelf te ontdekken. Ze zijn intuïtief, creatief en vaak spiritueel nieuwsgierig, maar niet gebonden aan vaste vormen.

We leven in een tijd waarin de tolerantie voor onoprechtheid in een vrij snel tempo afneemt. Mensen willen geen perfect verpakte verhalen meer, maar echte gesprekken. Geen spirituele verdoving, maar belichaamde wijsheid. Geen zachte omwegen, maar heldere richting.

Wat nu nodig is, is geen hardheid maar volwassenheid. Geen rauwe eerlijkheid zonder hart, maar waarheid die gedragen wordt door menselijkheid.

Deze tijd vraagt geen perfecte ouders, leraren, leiders of begeleiders, maar echte mensen. Mensen die durven zeggen wat klopt, ook wanneer dat ongemakkelijk is, en die niet verdwijnen wanneer het schuurt.

Neptunus in Ram markeert het einde van spirituele omwegen al mag je dat begrijpen als een weg in cyclische gelaagde golfbewegingen van ongeveer 13-14 jaar. Pluto in Waterman ( tot 2044) is uiteraard de meest intense transformator en ook daar zijn we nog maar recent in de startblokken.

Het is een tijd waarin we leren dat niet minder waarheid, maar meer moed nodig is.

Moed om eerlijk te spreken zonder te verharden.

Dit is de uitnodiging : waarachtigheid als nieuwe vorm van zorg.

Waarheid helder en met zorg uitgesproken, schept ruimte voor oprEchte verbinding en vertrouwen. En dat gaan we ongetwijfeld op de een of andere manier mee- maken.

Liefs Mieke

Seismografische pieken, geomagnetische stormen en de dans van de borealis!

De aarde is op dit moment in een fase van verhoogde activiteit.

Niet alleen fysiek — via seismografische pieken — maar ook energetisch, via de magnetosfeer, de ionosfeer en de subtiele lagen die wij als mensen (en dieren) intuïtief aanvoelen.

De aurora borealis die nu zo ver zuidelijk zichtbaar is, is geen “mooi natuurverschijnsel” alleen. Het is een symptoom van een veel grotere beweging.

1. Seismografische pieken — de aarde ademt dieper

Wanneer seismografen wereldwijd verhoogde activiteit tonen, betekent het dat de aardkorst onder spanning staat, tektonische platen subtiel verschuiven, de aarde oude druk ontlaadt, diepe lagen in beweging komen.

De aarde verhoogt haar trilling!

Seismische activiteit gaat altijd samen ( daar vertelt Pam Gregory ook uitvoerig over in haar youtube kanaal) met verhoogde Schumann-resonantie, elektronische fluctuaties, verschuivingen in het collectieve veld.

Het voelt alsof de aarde haar ‘energetische huid’ afwerpt, een oude laag losmaakt en een nieuwe frequentie opent.

Wij, mensen, kunnen daar heel wat in gewaarwordingen. Het is niet omdat jij dat niet gewaarwordt, dat de impact die anderen voelen, er niet zou zijn.

Probeer naar elkaar te luisteren, zonder daar allerlei discussies over te voeren. Het is wat het is.

Herken je druk op je hoofd, vermoeidheid, innerlijke onrust, diepe emoties, plotse inzichten, heftige hartkloppingen, diepe vermoeidheid, dromen die boodschappen dragen; verhoogde intuïtie, fysieke ontlading (trillen, warmte, koude) behoeften aan stilte…alles wat jij ervaart, gewaarwordt, nogmaals: als je gevoeligheid ( is geen teken van labiliteit of zwakte) toeneemt, is het belangrijk om werkelijk gehoor te geven aan wat voor jou belangrijk is. Stel dat je behoefte hebt aan rust en stilte, en iemand wil je zo nodig spreken of zien, spreek het uit, zodat er tenminste geen misverstanden uit voortvloeien.

2. Geomagnetische stormen die we via de aurora borealis te zien krijgen ontstaan wanneer de zon krachtige uitbarstingen ( CME’s) stuurt. Geladen deeltjes raken de magnetosfeer, het aardmagnetisch veld wordt tijdelijk verstoord en dit is ook fysiek meetbaar, maar energetisch heel sterk gevoeld. Vooral dieren kunnen daar echt heel veel last van hebben.

We merken dit ook op bij ons Caspertje, zijn lichaampje schokt heftiger, we zien dat hij ook angst heeft ( een dier voelt instinctief allerlei dingen, maar kan dat natuurlijk niet bevatten met het verstand). Verderop in de tekst deel ik wat je zelf met je gevoelige huisdier kan doen.

Wat er energetisch gebeurt is dat de aura van de aarde open wordt, oude energieën worden losgetrild, het collectieve veld ondergaat een opschoning, maar voor jou kunnen ook emoties uit het niets naar de oppervlakte komen, ook het gevoel van ‘tijdsbeleving’ kan veranderen als versneld of vertraagd.

3. De borealis is een energetische poort! Wanneer de aurora heel intens zichtbaar is, zelfs niet in gebieden waar dat normaal gezien niet gebeurt, kan dit betekenen dat de aarde in een verhoogde staat van ontvangst is, de atmosfeer wordt tijdelijk doorlaatbaarder, gevoeliger, transparanter, het is alsof de aarde een energetische ‘douche’ krijgt.

Dieren, en dat merken we bij ons Caspertje, reageren onmiddellijk op sterke shifts, vooral katten, honden en paarden.

Ze zoeken andere plekken op, slapen meer, worden stiller, als je hen observeert lijkt het erop dat ze ‘door’ dingen heen kijken, ze verwerken ook energie voor hun mensen! Sommige van mijn cliënten herkennen en erkennen het, anderen vinden het toch maar bizar.

Casper ziet- en als je heel goed naar je dier kijkt en observeert is hij absoluut niet uitzonderlijk daarin- en hoort wat wij niet zien: de subtiele beweging van het magnetische veld. Instinctief kiest hij plekken waar de energie breekt of stroomt, waardoor hij het veld harmoniseert, voor zichzelf en ook voor ons.

Dieren zijn in feite levende seismografen! Wanneer de aarde trilt, dan trillen ze mee, wanneer de magnetosfeer verandert, verandert hun gedrag. Als je dat niet weet als verzorger, ja, dan maak je je wel eens zorgen over het veranderend gedrag.

Dieren voelen dus intenser drukveranderingen, elektromagnetische fluctuaties, veranderingen in lichtkwaliteit, trillingen in de grond en uiteraard ook emotionele reacties en emoties van hun mensen of mensen in het algemeen.

Dieren dragen veel. Meer dan we kunnen beseffen, omdat we daar te vaak niet bij stilstaan.

En in periodes van sterke energetische activiteit hebben ze onze zachtheid nodig — niet als ingrijpen, maar als bedding.

Creëer rustvelden, stilte, want dat is voor dieren een vorm van bescherming. Zuiver de ruimte, zoals de ramen openzetten, het licht binnen laten, eventueel zachte frequenties en muziek (die is er in overvloed ook voor dieren), kristalletjes werken ook voor dieren, net zoals dat voor de mens werkt. Liefst geen wierookstokjes en als je etherische olie verdampt, een druppeltje is genoeg.

Soms willen dieren niet aangeraakt worden, dat laten ze ook merken. Neem dit niet persoonlijk, het is een instinctieve manier om te laten weten: ‘ ik heb even afstand nodig, ik kom wel weer terug voor die aai, maar nu even niet.’

Dieren weten instinctief waar ze moeten zijn, waar ze willen liggen, vertrouw dus ook op hun innerlijke kompas. Vers water en lichte voeding, want hun lichaam werkt mee met de energie die er is.

Maak je je zorgen als je dier niet meer drinkt of eet, raadpleeg ajb de dierenarts. Dieren kunnen meer pijn en/of ongemakken verdragen, zeker katten, dan we wellicht weten. Beter een keer teveel langs de dierenarts langsgaan of laten komen, dan achteraf te moeten zeggen: ‘ ik zag dat er iets niet goed ging met ons geliefde huisdier, maar ik dacht dat het wel zou overgaan….’

Liefdevol aanwezig zijn, zachte woorden, zachte blikken, werken ook helend en rustgevend voor dieren, want dieren leven in het veld van liefde.

Weet dat dieren lichtdragers zijn. Dieren dragen licht door hun hartveld. Het hart van een dier straalt zonder te willen stralen, het opent het hart van een mens, het leeft in een staat van hartcoherentie.

We worden rustiger bij een slapende kat, voelen ons veiliger bij een hond die naast ons ligt, opent ons hart bij een paard dat zacht ademt, worden we lichter bij vogels die zingen

Ze dragen licht door hun hart

en ons hart herinnert zich hoe het mag en kan meestralen.

KORTOM

Wat deze shifts NU specifiek doen, de huidige pieken brengen:

– Een versnelling van bewustzijn

Mensen voelen meer, sneller, dieper.

– Een opschoning van oude patronen

Alles wat niet meer klopt, komt naar boven.

– Een verhoging van gevoeligheid

Zowel fysiek als emotioneel.

– Een activatie van intuïtie

Dromen, ingevingen, synchroniciteit.

– Een reset van het zenuwstelsel

Vermoeidheid is teken van luiheid of zwakte — het is integratie.

– Een opening van het hartveld

Veel mensen ervaren zachtheid, ontroering, kwetsbaarheid.

– De seismografische pieken en de aurora borealis zijn geen losse fenomenen.

Ze zijn de zichtbare uitdrukking van een diepe energetische shift die door de aarde, de atmosfeer en het collectieve veld beweegt.

Het is een herkalibratie. en een nieuwe laag van bewustzijn die zich opent.

Wie zich wil verdiepen in de voor dit jaar sterke golfbewegingen, is er meer dan voldoende informatie waaronder, zoals ik hierboven al schreef, Pam Gregory. Wij kunnen hoe dan ook zelf kiezen in welke tijdslijn we meebewegen. Gaan we mee met de tijdslijn van oorlog of kiezen we voor de tijdslijn van vrede, samenwerking, dienstbaarheid voor het hoogste welzijn van Al-Dat- Is?

We staan voor een enorme paradigmaverschuiving en dit keer zal deze zich voortzetten, gezien de langdurige cycli die ons allen de kans geeft om een nieuwe wereld en samenleving te creëren.

Liefs Mieke

Neptunus in Ram – de geboorte van een nieuw innerlijk vuur (2026–2040; de transit eindigt ergens tussen eind 2039 en begin 2040)

Neptunus keert op 26 januari 2026 terug naar Ram en begint een veertienjarige transit die voelt als een kosmische verschuiving van water naar vuur.

Het is een overgang die niet alleen het collectieve veld beroert, maar ook diep in het persoonlijke bewustzijn ingrijpt. Neptunus in Ram opent een nieuw hoofdstuk waarin identiteit, intuïtie en spirituele belichaming opnieuw worden uitgevonden — niet als abstracte begrippen, maar als levende krachten die door ons heen willen werken.

De eerste aanrakingen van deze energie hebben we al gevoeld in 2025, toen Neptunus even Ram binnenstapte en meteen een glimp gaf van wat komen zou: een subtiele maar onmiskenbare roep om vernieuwing, om het afwerpen van oude lagen, om het wakker worden van vermogens die lang onder de oppervlakte hebben gesluimerd. Met de definitieve intrede in 2026 begint een diepgaande wedergeboorte van het zelf. Verouderde identiteiten lossen op als mist in de ochtendzon, terwijl psychische gevoeligheid, creatieve inspiratie en intuïtieve helderheid zich openen als nieuwe zintuigen.

Op individueel niveau kan deze transit verwarring brengen, of een gevoel van energetische inconsistentie — alsof je oude ritme niet meer werkt, alsof je interesses verschuiven zonder duidelijke reden, alsof je ziel je zacht maar onverbiddelijk wegtrekt van alles wat niet langer klopt. Neptunus in Ram maakt het onmogelijk om vast te houden aan wat leeg, uitgeput of oneigenlijk is geworden. Het vuur van Ram vraagt om authenticiteit, en Neptunus lost alles op wat die authenticiteit belemmert.

Collectief werkt deze transit als een verschuiving in de onderstroom van de wereldziel. Thema’s rond concurrentie, conflicten, medicijnen, sport, weerpatronen, seksualiteit, persoonlijke autonomie worden opnieuw doorvoeld. Het is alsof de mensheid een nieuwe relatie aangaat met vitaliteit, instinct, lichamelijkheid en de drang om zichzelf te definiëren. De vraag wordt: Wat betekent het om een individu te zijn in een tijd waarin alles met alles verbonden is?

En dan, bijna onmiddellijk na Neptunus, betreedt ook Saturnus het teken Ram. Deze combinatie maakt de toon van deze periode traag, niet-lineair en allesbehalve gericht op onmiddellijke bevrediging.

Waar Ram normaal gesproken vooruit stormt, vraagt Saturnus om vertraging, om discipline, om het zorgvuldig opbouwen van een nieuwe innerlijke structuur.

Het is een paradoxale energie: het vuur wil bewegen, maar de tijd zelf lijkt te vertragen. Daardoor ontstaat een ruimte waarin we gedwongen worden om te luisteren — niet naar de buitenwereld, maar naar de subtiele impulsen van binnenuit.

Deze transit kan diepgaand veranderen hoe we onze energie gebruiken. Hoe we ons tot ons lichaam verhouden. Hoe we ons losmaken van overprikkeling en van de constante druk om te reageren, te presteren, te voldoen.

Neptunus in Ram nodigt uit tot een nieuwe vorm van belichaming: niet vanuit ‘strijd’ maar vanuit innerlijk bewogen zielskracht.

In de komende veertien jaar verschuift het bewustzijn naar een plek waar intuïtie en identiteit elkaar ontmoeten. Waar handelen voortkomt uit innerlijk weten. Waar spiritualiteit niet langer zweeft, maar geworteld raakt in het lichaam, in het dagelijkse leven, in de manier waarop we onszelf neerzetten in de wereld.

Het is een tijd van ontwaken, van ontginnen, van opnieuw beginnen en dat in een verhoogd ( en voor dit jaar onvermijdelijk) versneld bewust Worden en Zijn.

Even bondig de impact /invloed van Neptunus en Saturnus omschrijven:

Neptunus en Saturnus als twee poorten in het bewustzijn

In de astrologie zijn Neptunus en Saturnus geen gewone planeten. Ze openen en sluiten bewustzijnslagen, ze verschuiven de manier waarop we de werkelijkheid ervaren, en ze raken zowel het persoonlijke als het collectieve veld. Maar ze doen dat elk op een totaal andere manier.

Neptunus – de oceaan van het onzichtbare

Neptunus staat voor alles wat niet tastbaar is maar wel diep voelbaar. Hij is de planeet van intuïtie, verbeelding, dromen, mystiek, inspiratie en het vermogen om voorbij de grenzen van het ego te kijken. Waar Neptunus verschijnt, lost vorm op. Structuren worden doorzichtig. Identiteiten worden vloeibaar. Hij opent de deur naar het onbewuste, naar het collectieve veld, naar de ziel.

Neptunus hij onthult door te verhullen. Hij maakt de wereld zachter, poreuzer, doorlaatbaarder. Hij laat ons voelen wat onder de oppervlakte leeft — de subtiele signalen, de fluisteringen van het innerlijk weten, de gevoeligheid voor energieën die niet met het verstand te vatten zijn.

Maar diezelfde mist kan ook verwarren. Neptunus kan illusies wekken, grenzen vervagen, ons laten verdwalen in idealen of fantasieën.

Neptunus is de archetypische mysticus: hij opent het hart voor het onzichtbare.

Saturnus – de architect van de werkelijkheid

Waar Neptunus oplost, bouwt Saturnus op. Hij is de planeet van structuur, verantwoordelijkheid, tijd, grenzen, discipline en incarnatie. Saturnus is de realiteit zoals ze is — niet zoals we ze wensen. Hij toont wat werkt en wat niet werkt. Hij vraagt om volwassenheid, om vorm, om helderheid.

Saturnus is de archetypische leraar: streng maar rechtvaardig. Hij confronteert ons met onze beperkingen, niet om ons klein te houden, maar om ons te helpen groeien. Hij leert ons dat vrijheid pas echt ontstaat wanneer we een stevige basis hebben. Dat creativiteit pas kan bloeien wanneer er structuur is. Dat dromen pas werkelijkheid worden wanneer we ze dragen, stap voor stap.

Saturnus is de tijd zelf — de cycli, de ritmes, de grenzen die ons helpen om iets te worden.

Wanneer Neptunus en Saturnus tegelijk actief zijn — zoals in de komende jaren — ontstaat een bijzondere spanning. Neptunus wil oplossen, Saturnus wil vormgeven. Neptunus wil dromen, Saturnus wil bouwen. Neptunus opent de ziel, Saturnus verankert het lichaam.

— Wat wil door jou heen geboren worden (Neptunus)?

— En hoe geef je het vorm in de wereld (Saturnus)?

Het is de dans tussen inspiratie en incarnatie. Tussen visioen en verantwoordelijkheid. Tussen het onzichtbare en het zichtbare.

Impact op het mondiale veld

De impact op economie, politiek en het mondiale veld

Wanneer Neptunus Ram binnengaat, verschuift de onderstroom van de wereldgeschiedenis. Ram is het eerste teken, het archetype van geboorte, initiatief, conflict, daadkracht en identiteit. Neptunus is de planeet van dissolutie, idealen, collectieve dromen en het onzichtbare. Samen creëren ze een paradoxale, maar uiterst krachtige beweging: het oplossen van oude structuren door een nieuw vuur dat van binnenuit begint te branden.

° Politiek: de strijd om identiteit en autonomie

Op politiek niveau brengt Neptunus in Ram een wereldwijde zoektocht naar identiteit. Landen, groepen en individuen willen opnieuw definiëren wie ze zijn, waar ze voor staan en welke grenzen ze willen trekken. Dit kan zich uiten in:

– sterke onafhankelijkheidsbewegingen

– nieuwe vormen van activisme die intuïtief, spiritueel of visionair van aard zijn

– conflicten die niet alleen materieel, maar ook ideologisch zijn

een verschuiving van grote, logge systemen naar snellere, meer spontane bewegingen

Ram is het teken van strijd, maar Neptunus maakt die strijd vaak ongrijpbaar: conflicten kunnen diffuus zijn, hybride, digitaal, psychologisch of symbolisch. Grenzen worden getest, niet altijd met wapens, maar met narratieven, beelden, mythes en collectieve emoties.

° Economie: het einde van oude modellen, het ontstaan van nieuwe energie

Economisch gezien werkt Neptunus in Ram als een ontwrichtende maar vernieuwende kracht. Oude systemen die gebaseerd zijn op uitputting, competitie of lineaire groei beginnen te wankelen.

Ram wil actie, maar Neptunus lost op — dat betekent:

– economische volatiliteit door gebrek aan duidelijke richting

– nieuwe energiebronnen (vuur + Neptunus = alternatieve energie, plasma, waterstof, bio-elektriciteit)

– spirituele en creatieve economieën die groeien

– een verschuiving van materiële waarde naar energetische, digitale en symbolische waarde

Ram regeert het lichaam, vitaliteit en daadkracht. Neptunus regeert het onzichtbare. Samen kunnen ze een economie creëren die draait rond welzijn, gezondheid, technologie, lichaamsbewustzijn, nieuwe vormen van geneeskunde en heling,

Neptunus in Ram raakt ook een aantal mondiale domeinen die met vuur, energie en instinct te maken hebben:

– weerpatronen worden grilliger, droger, vuriger

– sport en competitie worden spiritueler of symbolischer (de held als archetype)

– seksualiteit komt in een nieuwe fase van bewustwording

– geneeskunde verschuift naar energetische, holistische en intuïtieve modellen

– conflicten worden minder voorspelbaar, meer gebaseerd op perceptie en emotie

Ram is het teken van het “ik”, Neptunus van het “wij”. De wereld zoekt een nieuw evenwicht tussen autonomie en verbondenheid.

De schaduw: impulsieve idealen en diffuse conflicten

Elke transit heeft een schaduwzijde. Bij Neptunus in Ram kan zich dit laten zien door:

-impulsieve bewegingen zonder duidelijke visie

– ideologische strijd die snel oplaait

– illusies rond leiderschap

– spiritueel ego dat zich vermomt als intuïtie

– verhoogde gevoeligheid voor manipulatie via beelden, mythes en symboliek

Ram wil actie, Neptunus wil oplossen — dat kan leiden tot chaos wanneer er geen innerlijke gronding is.

De combinatie met Saturnus: vuur dat vorm zoekt!

Omdat Saturnus kort na Neptunus ook Ram binnengaat, ontstaat een unieke kosmische situatie: het vuur van Ram wordt tegelijk opgelicht én begrensd. Dit betekent:

– vertraging van impulsieve bewegingen

– de noodzaak om nieuwe systemen te bouwen, niet alleen te dromen

– een wereld die gedwongen wordt om verantwoordelijkheid te nemen voor haar instincten

– een herstructurering van energie, arbeid, gezondheid en autonomie

De essentie: een wereld die opnieuw leert handelen

Neptunus in Ram is geen tijd van passiviteit. Het is een tijd van spirituele daadkracht. De wereld wordt uitgenodigd om te handelen vanuit intuïtie, niet vanuit angst. Om nieuwe vormen van leiderschap te ontdekken. Om het vuur van het individu te verbinden met de ziel van het collectief.

We gaan het allemaal mee-maken….

Liefs Mieke

23 januari- 2 maart 2026

Mars in Waterman kanaliseert strijdlustige energie via innovatie, rebellie en collectieve actie. Wanneer de planeet van assertiviteit het teken van de revolutionair betreedt, dient individuele gedrevenheid het groepsbewustzijn, voedt woede sociale verandering en draait de strijd om vrijheid – die van jou en die van iedereen. Deze plaatsing is uitermate geschikt voor strategisch activisme, technologische innovatie en elke actie die verouderde systemen ontwricht ten gunste van toekomstige mogelijkheden.

De schaduwzijde manifesteert zich als afstandelijke agressie, vechten voor principes terwijl je de werkelijke mensen negeert, of het gebruik van revolutionaire retoriek om persoonlijke woede te maskeren zonder innerlijk werk te verrichten.

Er bestaat het risico dat je je zo identificeert met anders zijn dat je alles wat traditioneel is principieel afwijst, of dat je vecht voor collectieve bevrijding terwijl je intieme verbindingen vermijdt. Rebellie kan reflexmatig worden in plaats van doelgericht. Toch is de gave de moed om authentiek te handelen, zelfs als het je vreemd maakt, en om individuele wilskracht in te zetten voor het collectieve belang.

Gebruik deze transit om moedige stappen te zetten voor doelen die groter zijn dan jezelf, om innovatieve oplossingen te bedenken die velen ten goede komen en om jouw unieke bijdrage aan de collectieve evolutie te laten gelden.

Kom dapper op voor vrijheid (die van jezelf en die van anderen), breek regels die echt gebroken-doorbroken moeten worden en vertrouw erop dat jouw ‘eigenzinnigheid’ je gave is.

Wanneer persoonlijke kracht bijdraagt ​​aan collectieve heling, wanneer onafhankelijkheid en onderlinge afhankelijkheid elkaar in evenwicht houden, word je een katalysator en inspirator van bewuste revolutie – je creëert verandering die bevrijdt in plaats van simpelweg vernietigt.

Liefs Mieke

‘Erkenning van de geschiedenis geeft kracht om stappen naar voren te kunnen zetten’

Om het jezelf systemisch goed te laten gaan, hoeft het verleden of hele generaties voor jou niet opgelost of ‘gefixt’ te worden. Het moet alleen erkend worden dat de geschiedenis is gegaan zoals het is gegaan. Als het die ruimte mag krijgen, ontstaat er rust in een systeem. Blijf je (bewust of onbewust) ontkennen dat iets pijn heeft gedaan of niet goed was, of worden de dingen liever onder het tapijt geschoven.

Dan kan het voelen alsof je met een elastiek vastzit aan het verleden waardoor je steeds teruggetrokken wordt, terwijl je zo graag vooruit wilt en keihard werkt. Het systemisch veld wil overigens alleen maar dat de geschiedenis een plek mag krijgen, met al het moois en al het minder moois.

Erkenning dat iets is gegaan zoals het is gegaan en voor altijd deel uit zal maken van jouw familiegeschiedenis, geeft je de kracht en ruimte om verder te gaan. ‘

© Els van Steijn

* Als Familie- en Organisatie Opsteller, zijn de boeken ( die ook heel praktisch uitgewerkt zijn) van Els een warme aanrader.

Soms zit je zo vast in de dynamiek van een familiesysteem, dat je hoopt verlost of gered te worden. Echter, niemand kan je redden of verlossen.

Dat is net waar de uitnodiging én uitdaging ligt: de moed om een ongezonde destructieve dynamiek te doorbreken, zodat JIJ je plek, of je nu nog contact hebt met je familie of niet of overleden zijn dat doet niet ter zake, kunt innemen. ‘De Fontein, vind je plek’ is de titel van haar eerste werk. Er volgen er nog drie.

Haar interessante website : https://elsvansteijn.nl/over

Liefs Mieke

Zilver vergulde voetstappen glijden van zilveren stromende beken met het zilver gloeiende sterrenlicht dat de nacht in zilveren naden etst.

Er is geen zon. Er is geen maan. In de verstilde stilte van de zwartste nacht glinstert alleen een spoor van sterren als een fortuin aan diamanten op het fluwelen tapijt van de hemel. De rivier van de Melkweg stroomt door de hemel in een waterval van met sterren bezaaide speldenprikken, en zij komt dansend langs dat pad naar de plaats waar de hemelse rivier naar de met zilver geëtste aardse wateren stroomt.

Water en aarde en lucht worden één enkel element in haar aanwezigheid.

Ze danst, en haar voeten zijn zo licht dat er slechts de kleinste verstoringen van rimpelingen op haar waterige dansvloer zijn. Ze danst de dans die de sterren hebben gechoreografeerd in hun duizenden jaren van staren naar de aarde. Het is hun stille eerbetoon aan de brandende geest waarvan ze getuige zijn geweest. Het is de dans en stroom van het menselijk leven, gecondenseerd tot een pure essentie van pijnlijke schoonheid.

Het is Hoop in een visuele vorm.

Ze strekt zich uit en spant zich in, zwaait en buigt, springt naar onmogelijke hoogten in de tijd in een tempo dat klopt in de stille pulsen van de sterren erboven. Een waterval van rivierdruppeltjes spuit vanuit haar wervelende vorm. Waar elk druppeltje valt, ontspruit langzaam een bloemrijke rank.

Ze danst onvermoeibaar door de nacht, onmenselijk en toch belichaamt ze de mensheid in haar wezen. Wanneer de gloed van de dageraad de oostelijke hemel raakt, klemt ze haar zilverachtige mantel stevig vast.

Er is een plotselinge vermoeidheid in haar ogen, maar deze is ook omrand met triomf. Ze stapt het langzaam oprollende tapijt van de Melkweg op, terug naar haar zustersterren in de nacht, waar ze glanzen en wachten op de volgende echte nacht om weer te dansen.

Het herwinnen van hoop, geloof in de toekomst, inspiratie. Het vinden van de stille en stille plek in je wezen van sereniteit, rust te midden van problemen, harmonie, aanbieden zonder voorbehoud, delen en genereus zijn.

De hardheid van daglicht of zelfs maanlicht is verdwenen en er is niets anders dan de kalme en niet-oordelende ogen van de sterren. Daar zit vrede in, een ruimte om samen te komen, voor te bereiden en de geest te verheffen.

Laat twijfels en angsten los in de omhelzing van de nacht. De sterren zijn altijd symbolen geweest van leiding en hoop, het licht dat je naar huis leidt. Een veerkrachtige vis, karper symboliseert kracht, doorzettingsvermogen, moed en vastberadenheid van geest. De chrysanten, die gewoonlijk representatief zijn voor een lang leven, zijn ook symbolen van hoop.

“You demi-puppets that by moonshine do the

green sour ringlets make,

whereof the ewe not bites,

and you whose pastime is to make midnight mushrooms…”

-Shakespeare, The Tempest (Act V, Scene I)

We zijn tot in de diepten van onze emoties geweest, hebben het puin doorzocht en het huis schoongemaakt. Velen van ons hebben ongemakkelijke lessen opnieuw beleefd, helderheid gekregen en oude patronen doorbroken. Het oude loslaten en ruimte maken voor het nieuwe. Laat de overtuigingen los die ons te lang hebben laten stagneren. Wij zullen nooit meer hetzelfde zijn. En dat is maar goed ook.

Nu stappen we voorwaarts. We voelen de verschuiving in de collectieve energie. Nu kunnen we uitbreiden naar een nieuwe vrijheid, een nieuwe manier van in de wereld staan. Passie, vreugde en inspiratie zijn voor ons in overvloed aanwezig.

Onze mogelijkheden zijn net zo grenzeloos als de sterren. En alles zal met evenveel gratie en gemak naar ons toekomen als wij bereid zijn uit te nodigen om het te ontvangen.

De strijd is voorbij en we kunnen gemakkelijker ademen. Waar ga jij je energie op richten?

Liefs Mieke

De legende van Shamaran is wijdverbreid in Noord-Koerdistan en is te zien op Netflix!

De naam Shamaran is samengesteld uit twee woorden: sha, wat koningin betekent, en maran, wat slangen betekent – ​​Shamaran betekent dus “koningin der slangen”.

Onder de bevolking heerst het wijdverbreide geloof dat Shamaran de godin van de kennis en de bewaakster van geheimen is. Het verhaal van Shamaran is diep geworteld in de cultuur van Noord-Koerdistan en veel mensen zijn er zeer vertrouwd mee. In sommige gebieden hangt haar afbeelding zelfs in de slaapkamers van jonge mannen en vrouwen.

Shamaran is vooral bekend in de regio Mardin, waar afbeeldingen van haar op veel plaatsen in de stad te zien zijn, waardoor ze een symbool van het gebied is geworden. Hoewel de precieze geschiedenis van Shamaran onbekend is, lijkt deze godin ouder te zijn dan de komst van het christendom, het jodendom en de islam onder de bevolking.

Ze is een overblijfsel uit een tijd waarin Koerden in vele goden en engelen geloofden. Net als veel oude culturen geloofden de Koerden dat elke godheid macht had over verschillende aspecten van het menselijk leven en het milieu. Zoals te zien is op traditionele afbeeldingen, heeft Shamaran het hoofd van een mooie vrouw en de benen en staart van een slang.

Het verhaal gaat als volgt: “Er was eens een jongen genaamd Tamasp. Hij groeide op tot een lange en knappe man en was de zoon van een arm gezin van houthakkers. Op een dag, terwijl hij hout hakte in het bos, viel Tamasp per ongeluk in een put en raakte gevangen, zonder te kunnen ontsnappen. Wanhopig vond hij een klein gat in de putwand en vergrootte het met zijn mes. Hij kroop door het gat en kwam in een grote grot terecht, waar hij hopeloos bleef tot hij in slaap viel.

Toen hij wakker werd, werd hij omringd door duizenden slangen, die hem allemaal aanstaarden. Terwijl ze op hem afstormden, vreesde Tamasp voor zijn leven. Hij sloot zijn ogen en bad tot God, verzamelde moed en opende ze weer. Voor hem stond een zeer mooie vrouw – half slang, half mens. Verbluft en sprakeloos luisterde Tamasp toen ze zei: ‘Wees niet bang. Ik zal je geen kwaad doen. Ik ben Shamaran, de koningin van de slangen. Je bent nu mijn gast en het is tijd om te rusten. We praten morgen verder.’ Daarmee verliet ze hem.” Alleen. Slaperig sloot Tamasp zijn ogen en viel weer in slaap.

De volgende ochtend werd Tamasp wakker en zag Shamaran vlakbij zitten, met het ontbijt klaar. Ze riep hem naar zich toe. Gefascineerd door haar verschijning kon Tamasp zijn ogen niet van haar afhouden. Ze ontbeten samen. Shamaran, wijs en goed op de hoogte van de geheimen van de wereld, deelde vele verhalen met Tamasp, waaronder het verhaal van de schepping van de mens. Tamasp luisterde aandachtig en ging de verhalen steeds meer waarderen. Naarmate de dagen verstreken, werden ze steeds hechter.

Uiteindelijk dacht Tamasp aan zijn familie en wilde hij terug naar huis. Shamaran wilde hem niet laten gaan, maar wilde hem ook niet verdrietig zien, dus liet ze hem vertrekken. Ze stelde één voorwaarde: ‘Je moet beloven dat je niemand het geheim van deze plek zult vertellen.’ Ze waarschuwde hem om niet in het bijzijn van anderen te baden, omdat contact met water zijn huid in slangenhuid zou veranderen en zo zijn geheim zou onthullen.

Tamasp keerde terug naar zijn volk en bewaarde dit geheim vele jaren. Op een dag werd de koning van het land ziek. met een dodelijke ziekte. De boosaardige vizier beweerde dat de enige remedie was om Shamarans vlees te eten. Hij beval iedereen een waterpoel in te gaan om te ontdekken wie Shamarans verblijfplaats kende. Het ware doel van de vizier was niet om de koning te genezen, maar om al Shamarans geheimen en kennis te bemachtigen door haar op te eten.

In eerste instantie weigerde Tamasp de poel in te gaan om Shamarans geheim te beschermen. Maar de soldaten dwongen hem erin, en zijn huid veranderde onmiddellijk in slangenhuid, waardoor het geheim werd onthuld. Soldaten arresteerden en martelden hem om Shamarans verblijfplaats te vinden. Ondanks zijn verzet werd Tamasp uiteindelijk gedwongen het te onthullen.

De soldaten gingen naar de put en namen Shamaran gevangen. Toen Tamasp haar zag, schaamde hij zich, maar Shamaran zei hem dat hij zichzelf niet de schuld moest geven. Ze bedacht een plan om haar wijsheid aan Tamasp door te geven. Ze kondigde aan in het paleis van de koning: ‘Wie mijn staart eet, ontvangt alle geheimen en kennis; wie mijn lichaam eet, zal genezen; en wie mijn hoofd eet, zal sterven.’ ‘Onmiddellijk.’

Toen de vizier dit hoorde, sneed hij Shamaran in drieën en kookte ze. De vizier at de staart, Tamasp, die zich schuldig voelde en wilde sterven, at de kop, en de koning at het lichaam om te genezen. Shamarans plan werkte: de boosaardige vizier stierf onmiddellijk, de koning genas en Tamasp verwierf alle wijsheid en geheimen van Shamaran, en werd Luqman de Wijze – een wijze aan wie planten en bomen hun geneeskrachtige geheimen onthulden. Na Shamarans dood zou haar geest zijn overgegaan op haar dochter.

* Waarom dit verhaal vandaag nog raakt

Allereerst gaat Şahmaran over vertrouwen in een wereld die dat vertrouwen niet altijd verdient. Ze helpt de mens ondanks het feit dat ze weet dat hij haar zal verraden. Dat maakt haar geen naïeve figuur, maar moreel krachtig: ze kiest bewust voor mededogen boven zelfbehoud. In een tijd waarin wantrouwen, angst en eigenbelang vaak leidend zijn, voelt dat confronterend.

Daarnaast stelt het verhaal een ongemakkelijke vraag over kennis. Wijsheid komt hier niet gratis. Ze ontstaat door verlies en offer. Dat sluit opvallend aan bij de moderne wereld, waarin medische vooruitgang, technologische ontwikkeling en maatschappelijke verandering vaak voortkomen uit pijnlijke geschiedenis. De mythe herinnert ons eraan dat kennis nooit neutraal is, en dat wie haar draagt ook verantwoordelijkheid draagt.

Een derde reden voor de blijvende kracht van Şahmaran ligt in haar vrouwelijke karakter. Zij is geen verleidster, geen heks en geen demon. Ze is een genezeres, een leermeester, een beschermer van evenwicht. In culturen waar vrouwelijke kennis en autoriteit eeuwenlang zijn gemarginaliseerd, werkt dit verhaal bijna herstellend. Het herinnert aan een oudere symboliek waarin zorg, wijsheid en leiderschap samen konden bestaan.

Ten slotte is er de relatie tussen mens en natuur. Şahmaran is letterlijk half mens, half dier. Ze belichaamt de grens tussen cultuur en natuur. Haar dood door menselijk verraad kan vandaag gelezen worden als een pijnlijke metafoor voor hoe de mens omgaat met de aarde: gebruikmakend van haar gaven, maar haar uiteindelijk uitputtend.

In de Şahmaran-mythe is de slang een positief symbool. Ze staat voor vernieuwing, genezing en verborgen kennis. Dat contrasteert sterk met latere, vooral christelijke interpretaties waarin de slang gelijkstaat aan verleiding en zonde. Die negatieve betekenis is geen universele waarheid, maar een culturele verschuiving. De mythe van Şahmaran bewaart een oudere laag, waarin de slang nog heilig is.

** Wat de Netflix-serie goed raakt

De serie Şahmaran slaagt erin de kernsymboliek levend te houden. Şahmaran wordt neergezet als een wijze, slangachtige figuur die verbonden is met kennis en offer. Het thema van verraad blijft centraal staan, net als het idee dat haar nalatenschap voortleeft in mensen. Ook de positieve beeldvorming van slangen en vrouwelijke kracht sluit aan bij de oorspronkelijke mythe.

*** Waar de serie afwijkt

Tegelijk maakt de serie duidelijke moderne aanpassingen. De romantische liefdeslijn is een toevoeging; in het oorspronkelijke verhaal is de relatie tussen Şahmaran en de man niet erotisch, maar ethisch. Ook het idee van een uitverkorene of lotsbestemming hoort niet bij de oude vertelling. Kennis is daar geen heldenroeping, maar een last. Bovendien introduceert de serie actie, strijd en een duidelijk goed-tegen-kwaad schema, terwijl de mythe juist moreel eerder ingetogen is.

Deze veranderingen zijn begrijpelijk vanuit televisiedramaturgie, maar ze verzachten ook de stille tragiek van het oorspronkelijke verhaal.

De oorspronkelijke Şahmaran vecht niet, neemt geen wraak en eist geen rechtvaardiging. Haar kracht ligt in het weten én toch geven. Ze belichaamt een vorm van wijsheid die niet overheerst, maar draagt. Juist daardoor blijft zij resoneren, ook zonder speciale effecten of heldenstructuur.

Şahmaran is geen figuur uit het verleden. Ze is een spiegel. Ze vraagt niet wie de vijand is, maar wie we worden wanneer we bang zijn. En misschien is dat precies waarom haar verhaal, na zoveel eeuwen, nog steeds wordt verteld.

nb: Het Şahmaran-verhaal is eeuwenlang mondeling verteld in Anatolië, Perzië, Armenië en Koerdische gebieden, waardoor de namen variëren. Camsap, Tamasp, Jamasp.

Sahmaran in de grot-afbeelding.

De moeite waard om te zien.

Liefs Mieke

Geef gehoor aan je intuïtie, een gevoel van herkenning, onverklaarbare toevalligheden, momenten die zich herhalen, persoonlijke interpretatie is cruciaal, alleen jij weet het antwoord, kijk verder dan de oppervlakte, observeer en wees bewust.

De Zeven van Vuur vertegenwoordigt de ontwikkeling en het gebruik van iemands intuïtie om de weg vooruit te zien en mogelijke tendenzen te duiden.

Intuïtie is dat onderbuikgevoel – het is een instinctief of onbewust weten – dat, als je er acht op slaat, je kan behoeden voor het maken van fouten en je ertoe kan brengen om op het juiste moment op de juiste plek te zijn. Het is een gevoel van herkenning dat we vaak negeren, maar als we ervoor kiezen er acht op te slaan, kunnen we in harmonie met onze omgeving door het leven gaan.

Door je intuïtie actief te gebruiken en vervolgens te vertrouwen, zul je merken dat je helderder waarneemt.

Onderweg begin je signalen op te merken die bestemd zijn voor jou. Je neemt nota van die ogenschijnlijk kleine onverklaarbare toevalligheden en momenten die zich blijven herhalen, en als je er acht op slaat, kun je je laten meenemen op een ontdekkingsavontuur, waarbij je niet alleen de waarheden onthult die je zoekt, maar ook je jouw unieke authentieke levens-weg.

Het gebruiken en gehoor geven aan je intuïtie kan je naar kansen en ervaringen leiden die het potentieel bieden om je zowel van binnenuit ziels-gedreven te expanderen als anderen te inspireren.

Om op je intuïtie te kunnen vertrouwen, moet je echter naar binnen kijken en bepalen wat de boodschap voor jou persoonlijk betekent. Je kunt het advies en begeleiding zoeken.

Maar alleen jij kent je antwoorden want jij bent de expert, de CEO van jouw leven, al denk je er misschien op dit moment anders over. Stel dat je je al een tijdje niet gemotiveerd meer voelt bij het werk dat je doet, je drive vermindert zienderogen, je voelt je eveneens niet meer zo prettig op de werkvloer, in je team, je denkt dat het aan jou ligt en dat het wel weer voorbijwaait, echter, het waait niet voorbij. Je staat moe op, stapt zuchtend denkend ‘ dat die dag maar snel voorbij is’ naar binnen. Dat is jouw verhaal wat je ervaart.

Op jouw vraag ‘wat moet ik doen, want ik heb mijn inkomen nodig et cetera’. Uiteraard, heb jij een inkomen nodig om rekeningen te betalen, echter….wat houdt jou nog meer tegen om uit te kijken, actief, naar een werk en omgeving, waar jij je kunt verbinden met de filosofie van een bedrijf? Je ‘levensvuur’ en -kracht staat op een heel laag pitje en weinigen begrijpen dat je niet dankbaar zou zijn, want zoveel mensen hebben het heel wat zwaarder dan jij. Dus kom op, herpak je, het wordt wel beter.

Je voelt verwarring want er zijn meerdere inputs en vooral dat laatste werkt op je gevoel, je voelt je best schuldig en misschien zelfs beschaamd dat er zoveel mensen het veel zwaarder hebben dan jij. Ervan overtuigd dat er dan toch iets mis is met jou, haal je alles uit de kast om een positieve denk-en voelswitch te maken.

Je parkeert de eerste input, want zoeken naar iets wat beter bij je past, dat vraagt energie en bovendien weet je niet echt wat je dan wel wilt. Rust, eigenlijk wil je rust. Maar je gaat door en door….en je komt aankloppen met de vraag van -tijd geleden. Je bent nu thuis met een burn-out, wat voorafging aan een burn-in.

Je voelt je dus helemaal niet de expert noch de CEO van jouw leven, je bent aan het ‘overleven’. Merk je dat alleen al in dit verhaal heel veel lagen aanwezig zijn, die je niet in drie tellen kunt ‘oplossen’, wat mensen wel eens hopen en verwachten. De input van buitenaf kan je danig van de wijs brengen, dat je nog verder van huis bent.

Wetend dat ieder mens zonder twijfel de expert is van eigen leven, is het een kwestie van doorleven, diep diep inzakken, en de lagen die nog in de weg zitten, stap per stap te ontrafelen, af te wikkelen. In die zin is mijn bijdrage op die manier faciliterend, maar niet voorspellend als een vastgelegde toe-komst.

‘Als je van werk verandert, dan word jij gelukkig’ – belofte is doorgaans de hamvraag voor mensen, echter….ook daaronder ligt een verborgen laag die ik optil: wat houd je tegen om NU terwijl je zoekend bent naar een werksituatie waar je verder kunt groeien met je kwaliteiten, in een fijne omgeving waar de communicatie verbindend is, waar ieder gezien en gehoord wordt, om gelukkig te zijn? Als ik een partner heb, dan word ik gelukkig. Als ik veel geld verdien, dan word ik gelukkig. Als ik succes heb, dan word ik gelukkig. Het lijstje ‘als….dan…’ is oneindig.

Voel eens het verschil: ‘Terwijl ik zoekend ben naar een fantastische job waar ik mijn talenten en kwaliteiten kan inzetten, ben ik gelukkig met alle ervaringen die ik heb verworven en wat spannend om uit te reiken naar iets wat nu beter bij me past…..’

Ik weet dat de-conditionering een gelaagde weg is, net omdat er heel wat ‘mentaal-emotioneel’ gelaagde programma’s verinnerlijkt zijn, vanaf onze geboorte.

Doorgaans kunnen derde partijen inzicht bieden, maar zij zien en begrijpen het leven door ogen die zijn gevormd en beïnvloed door hun eigen ervaringen, niet die van jou. Alleen jij weet wat iets specifiek voor jou betekent. Alleen jij weet of iets goed voor je is.

En alleen jij kunt die stappen zetten. Alleen jij bent voor die stappen verantwoordelijk en vooral in dat verantwoordelijk Zijn, ook daar kunnen ( meestal wel) diepere programma’s verinnerlijkt zijn. Hierbij kun je de verantwoordelijkheid niet meer op iemand anders verhalen.

De Zeven van Vuur vertegenwoordigt de behoefte om op dit moment actief je intuïtie en instincten te ontwikkelen of erop te vertrouwen. Kijk om je heen. Observeer en respecteer de waarheden die aan het licht komen door te gaan waar je intuïtie je naartoe leidt.

Elke dag krijgen we tekenen die, als we er gehoor aan geven, kunnen onthullen wat ons te wachten staat. De Zeven van Vuur omgekeerd vertegenwoordigt de noodzaak om op deze tekenen te letten en acht te slaan op de inzichten die ze bieden. Observeer de mensen om je heen. Kijk goed naar gedragspatronen die zich herhalen, en schenk aandacht aan gesproken woorden die geen spiegelende acties hebben. Denk niet aan gebroken beloftes, overdreven reacties op vragen, een onvermogen om elkaar aan te kijken en gelach dat geforceerd of gekunsteld lijkt. Het zijn allemaal aanwijzingen dat er meer aan de hand is. Leer kijken. Leer luisteren.

Luister naar wat jouw waarnemingen en zintuigen jou vertellen. Als je de neiging hebt om ze af te wijzen, doe dat dan niet. Negeer ze niet. Als je gevoel je vertelt dat iets niet is wat het lijkt, kijk dan verder dan de oppervlakte en zie wat er werkelijk is… en pak het dan aan.

De Zeven van Vuur als uitdager waarschuwt je ervoor niet afwijzend te zijn. Let op. Kijk. Observeer. Ontdek de waarheid. Neem tegenstrijdigheden en inconsistenties waar. Zie de tekens – zelfs degenen die misschien een beetje onduidelijk en onbeduidend lijken. Ze kunnen een toekomst ‘voorspellen’ die niet in overeenstemming is met jouw doelen.

Gebruik je intuïtie. Wat vertelt het jou? Dit is je Hogere Zelf, je Ziel, die tegen je praat. Dit is de manier waarop de begeleiding komt, door je lichaam, door de fluisteringen van je hart. Wat voelt licht en goed? Wat voelt alsof het ontbreekt, of niet goed bij je past. Let op de mensen om je heen. Kijk uit naar acties die overeenkomen met woorden. Dit is authenticiteit, wanneer beloften worden nagekomen en het gedrag overeenkomt met wat er wordt gezegd. Als ze hun praatje niet nakomen, loop je de tegenovergestelde kant op, die is niets voor jou!

Negeer deze leiding niet, het is een kostbaar geschenk. Vertrouw op jezelf. Als je dat in je hele wezen voelt, en je weet gewoon dat iets niet is wat het lijkt… vertrouw op je dieper wetend veld en weet dat het uiteindelijk zichtbaar wordt.

Luister er dan naar en neem afstand. Creëer grenzen waarmee jij de situatie kunt beoordelen zonder dat je erin wordt meegesleurd.

Liefs Mieke