Laatste kwartiermaan in Ram. Neptunus staat retrograde in Ram
Neptunus stationair retrograde op 4°25′ Ram: 12:54 uur
Laatste Kwartiermaan (Maan 15°41′ Ram – Zon 15°41′ Kreeft): 21:28 uur (BE/NL – CEST)
De moed om trouw te blijven aan jezelf
De Laatste Kwartiermaan in Ram nodigt uit tot een innerlijk keerpunt. Dit is geen fase waarin alles meteen helder hoeft te zijn of waarin je overhaaste beslissingen moet nemen. Het is een moment van bewustwording: wat wil je achter je laten voordat een nieuwe maancyclus begint?
Ram vertegenwoordigt het vuur van het begin. De moed om een eerste stap te zetten. De bereidheid om jezelf opnieuw uit te vinden. Tegelijkertijd staat de Zon in Kreeft, het teken dat ons herinnert aan veiligheid, emotionele verbondenheid en de behoefte aan een plek waar we helemaal onszelf mogen zijn.
Vandaag kunnen die twee krachten voelbaar naast elkaar bestaan. Een deel van jou verlangt naar rust, vertrouwdheid en geborgenheid. Een ander deel wil uitbreken uit patronen die te klein zijn geworden. Misschien voel je dat je klaar bent om een nieuwe richting in te slaan, maar weet je nog niet precies hoe.
Vaak ontvouwt zich de manier waarop als vanzelf, je krijgt plots ingevingen en is het helder. Dan ga je ervoor, voluit, zonder aarzelen.
Wat je ook creëert is Zielsverbonden geïnspireerd en krijgt een vorm of vormen die bij je passen. ¨Je merkt het ook bij jezelf als je iets wil creëren en het wordt hoofdzakelijk aangestuurd door ‘ik wil dat ook doen, zoals X of Y dat doet’ en je voelt van binnenuit niet die bezieling en je hebt daar niet het talent voor want jij hebt andere talenten en kwaliteiten, dan stopt het evenaren of imiteren van iemand uiteindelijk toch.
Jaren geleden sprak ik een cliënt die zich niet mis te verstaan uitliet met woorden die ik als voorbeeld herinner, om je nooit te meten of te vergelijken met iemand anders. ‘ Jij staat al zover, ik wou dat ik daar ook al was.’ Dat bedoel ik dus. ‘Al zover staan en willen dat je staat waar iemand staat.’ Ik gaf haar woorden aan haar terug en stelde 1 vraag: ‘ Hoe voel jij je hier en nu met jezelf’? Ervan uitgaand dat ze, omdat ze aangaf zelf een hoogbegaafd medium te zijn, bereid was om te voelen wat er in haar omging, haar gedachten, gevoelens, overtuigingen enz…Dat ze de indruk had of het beeld dat ik dan gevoeligheden ter sprake bracht, en niet vanuit het bevestigen hoe hoogbegaafd ze was, wekte na enkele gesprekken wrevel op. Ook dat stelde ik in vraag wat er gebeurde, niet om te bevestigen hoe hoogbegaafd ze was. Als iemand dit vraagt is dat meestal vanuit een vergelijken met anderen, innerlijke onzekerheid enz…. en een meetlat of kwalificatie hanteren doet me denken aan kinderlijke patronen die actief doorwerken.
Fijn voor je als dat zo voelt, en laat ons nu -indien je dat nog wilt- naar de kern van de onderliggende vragen een kijkje nemen.
Rapport opbouwen met een cliënt vraagt om bereid te zijn naar eigen wonden, pijnpunten, overtuigingen die daarin leven aan te kijken, hoe ongemakkelijk dat ook kan zijn voor een cliënt. We weten op welke manier overdracht en tegenoverdracht werkt, en we kunnen die mechanismen voor onszelf duidelijk benoemen, als zich dit voordoet.
In contact met anderen nemen we onbewust ervaringen uit het verleden mee. Overdracht betekent dat iemand gevoelens, verwachtingen of patronen uit eerdere relaties projecteert op een ander, bijvoorbeeld een hulpverlener, coach of leidinggevende. Zo kan een klant een therapeut onbewust ervaren als een kritische ouder of juist als een veilige vertrouwenspersoon.
Tegenoverdracht is wat dit bij de ander oproept. Ook een hulpverlener, coach of begeleider kan onbewust reageren vanuit eigen ervaringen, emoties of overtuigingen. Wanneer deze reacties worden herkend en onderzocht, kunnen ze waardevolle informatie geven over wat er in de relatie tussen beiden speelt.
Bewustzijn van overdracht en tegenoverdracht helpt om elkaar beter te begrijpen en zorgt voor een meer open, professionele en authentieke samenwerking. En dat dit gebeurt is onvermijdelijk, want ook wij blijven mensen met een systemische achtergrond en geschiedenis. Het gaat erom daar bewust van te zijn en de valkuilen herkennen en daar zelf iets mee doen.
* Neptunus stationair retrograde: de sluier wordt dunner
Alsof de energie van deze dag nog niet krachtig genoeg is, staat Neptunus vandaag stationair voordat hij retrograde gaat bewegen. Dit wordt vaak ervaren als een moment waarop de subtiele wereld sterker voelbaar wordt.
Neptunus nodigt uit om voorbij illusies te kijken.
Waar heb je jezelf misschien een verhaal verteld dat niet langer klopt?
Welke droom draag je nog mee omdat je ooit dacht dat die je gelukkig zou maken, terwijl je hart inmiddels iets anders verlangt?
Wanneer Neptunus retrograde loopt, worden oude verwachtingen, idealen en fantasieën langzaam weggespoeld, zoals de zee bij eb het strand blootlegt. Wat achterblijft, is vaak eenvoudiger, eerlijker en veel dichter bij je ziel, ontdek je wat je zoekt altijd al in jezelf te vinden was.
Dat je je kwetsbaarder dan ooit kunt voelen, en daarin ook je veerkracht kunt aanwakkeren, zonder jezelf te forceren is er toe doet.
Je hoeft niet van de rots te springen voordat je voelt dat je vleugels sterk genoeg zijn. In het ongewisse springen, in het diepe duiken, in het wilde weg, is niet aan te raden. Ik hoor vaak van mensen: ik neem een sprong in het diepe, en ik zie wel waar ik uitkom.
Ik dien mijn ontslag in op mijn werk, en ik geloof dat ik snel ander werk zal vinden.
Ik zeg mijn huurcontract op van mijn woning en vertrouw erop dat ik snel een nieuwe woning vind.
Soms sta ik werkelijk perplex hiervan. In elk gesprek geef ik mee om eerst te zorgen voor een nieuwe werkplek en dan pas de vorige werkplek te verlaten, uit te kijken naar een nieuwe woonplek vooraleer de huur op te zeggen.
De paniek slaat toe als na weken en maanden die wensvolle gedachte niet is uitgekomen. Dan volgt de hoop op een reddingsboei. Wie kan me onderdak geven want….wie kan me financieel uit de penarie helpen want….
En soms reageren mensen boos en verontwaardigd als ik iets waarneem wat niet binnen het gewenste antwoord ligt.
Mijn enige reddingsboei die ik aanreik is om vooraf te denken en niet achteraf te denken.
Uitzonderlijke situaties zijn er zeker wel, maar springen in het wilde weg…en zich dan als een slachtoffer opstellen en/of aanstellen. Ooit heb ik regelmatig een oud-collega gesproken, die het hoofdzakelijk had over 3D en 5D, zich niet kon vinden in al dat aards gedoe, en zich beter voelde bij gelijkgestemden in 5D.
Een heel lieve man, dat was hij zeer zeker. Alleen had hij zodanig veel huurachterstand, dat hij genoopt was onderdak te zoeken bij vrienden wat tijdelijk een oplossing was en daarna een kraakpand te zoeken.
Op veel manieren probeerde hij wel een voor hem geschikte baan te vinden, maar het behouden van welke baan dan ook, lukte hem niet. De tegenzin, de aversie om een aardse baan te nemen conflicteerde innerlijk enorm.
Aan de andere kant besefte hij ook wel dat zijn toekomst op die manier uitzichtloos was. Hier en daar kreeg hij financiële steun, net genoeg om te overleven. Maar hij merkte ook dat vrienden niet langer zijn reddingsboei wilden zijn. Hij was ook zo wild enthousiast over leven in 5D, dat hij waar ik hem dan in aanmoedigde nog geen oren voor had.
Na enkele gesprekken heen en weer nam ik hem mee op een innerlijk reisje, zijn imaginatiekracht aan te wakkeren.
‘ Heb je een idee, kun je je met je verbeeldingskracht voorstellen hoe jij je aardse leven zou kunnen verbinden met je leven in een 5 D bewustzijn? vroeg ik hem in een gesprek. Hoe zie je dat voor je, als je daar eens als een waarnemer naar kijkt. Wat zie jij je doen, hoe voel je je bij dit idee je aardse bestaan te integreren in je verlangen naar een wereld waar dienstbaarheid en samenwerking centraal staan?
En het werd stil, heel stil. ‘Je laat me nu iets zien, wat ik eerder nog niet zo kon voelen, omwille van mijn tegenzin te werken als een slaaf voor een baas. Ik heb het tot nu toe heel zwart/wit gezien, ik heb daar dus wel iets in om te werken, ‘sprak hij rustiger. ‘Ik weet nu nog niet hoe en wat, maar er is iets aan het veranderen, ik weet niet wat, maar hé, zeg, Mieke, dank dank dank’ en hoppakee weg was hij.
Héhé, ik kon en kan me voorstellen dat als iemand helemaal opgaat en zichzelf kan verliezen, de grond onder je voeten bedoel ik hiermee, in een heel diep verlangen naar ‘iets’ wat voor aardse gerichte materialistisch ingestelde mensen, onbegrijpelijk is. En tegelijk is het een uitnodiging om het aardse materialistische leven te integreren met het spirituele leven. En het spirituele leven, kan niet wortelen als we het materieel leven ontkennen, verafschuwen, hekelen.
De twee samen verbinden scheppen in balans rust, dragen bij om het meesterschap, waar zoveel over wordt geschreven, te belichamen, te dragen én ook de ongemakken te verdragen. Ik zie dit als een, zoals Steiner daarover schrijft, als een gestage Wordingsweg, de Wordende Mens. Ik denk ettelijke lasten van je schouders vallen, als je kunt aanvaarden dat we gestaag emotioneel volwassen worden en uitrijpen. Een weg in vinden. Het midden. Het is een weg van ervaren, van doorleven, van gewaarworden en het ene niet hoger inschatten dan het ander.
Streven ernaar is iets anders, alleen blijf je ook de aandacht richten op de grond waar je staat. We zijn niet toevallig geboren in een lichaam. Mocht dat niet de bedoeling zijn geweest, dan waren we allen rondzwevende lichtjes. En aangezien we ons soms zwaar serieus nemen, hebben we in deze incarnatie nog heel wat te laten, minder te doen en bewuster te Zijn.
Groeien en evolueren behoeft geen toeters en bellen. Het ligt in onze Aard. Ons te her-inneren dat we aardse-spirituele-kosmische Wezens zijn is voldoende en hoe ieder daar gestalte aan geeft, is ieders bestaans-r-echt.
Hetgeen ik meegeef aan iemand en dat geldt ook voor mezelf- is ervoor te zorgen dat jouw bestaans-r-echt ook echt geleefd wordt vanuit je oorsprongrijke Zijn en dat mee te nemen in jouw wordingsweg.
Dat kun je ook pas als je je veilig voelt bij jezelf, als je je thuis voelt bij jezelf, als je op jezelf kan zijn bij jezelf, als je je eigen publiek bent en geen aanhangers behoeft als een noodzaak om je levend te voelen, zelfs als je ziek wordt of ziek bent je thuis te voelen bij jezelf, intiemer kan het al niet worden dan ik met mezelf. Jij met jezelf. Tussen ik en mij. Tussen jou en jij.
Het uitreiken ontdek je naar de Ander, wordt anders. Hoe anders, dat ervaar je zelf.
* Reflectie voor deze Laatste Kwartiermaan
Neem vandaag even de tijd om stil te worden en schrijf op wat er in je opkomt.
* Zelfonderzoek
Welke versie van mezelf ben ik langzaam aan het ontgroeien?
Waar houd ik mezelf nog klein uit angst voor verandering?
Welke oude overtuiging mag ik vandaag liefdevol loslaten?
Wanneer voel ik me werkelijk veilig?
Wat betekent vrijheid voor mij, los van verwachtingen van anderen?
Welke droom voelt nog steeds levend in mijn hart?
Welke droom mag ik met dankbaarheid loslaten?
Waar probeer ik controle te houden terwijl het leven me uitnodigt om meer te vertrouwen?
Wat vertelt mijn intuïtie mij al weken of maanden, maar heb ik nog niet volledig willen horen?
Welke eerste, kleine stap voelt vandaag haalbaar?
Bekrachtigingen:
Ik laat los wat niet langer past bij wie ik word.
Ik vertrouw op het ritme van mijn eigen groei.
Mijn intuïtie wijst mij liefdevol de weg.
Ik hoef niets te bewijzen om vooruit te mogen gaan.
Ik kies voor waarheid boven illusie.
Ik mag tegelijk sterk, zacht, moedig en kwetsbaar zijn.
* Ritueel voor vanavond
Steek een kaars aan.
Adem enkele keren rustig in en uit.
Schrijf vervolgens op twee afzonderlijke blaadjes:
Op het eerste:
“Dit laat ik achter…”
Schrijf alles op wat zwaar voelt, wat je beperkt of wat je niet langer dient.
Op het tweede:
“Hiervoor maak ik ruimte…”
Schrijf op wat je diep vanbinnen wilt uitnodigen: meer rust, vertrouwen, liefde, vrijheid, creativiteit of een nieuw begin.
Bewaar het tweede blaadje op een plek waar je het regelmatig ziet. Het eerste kun je – indien veilig – verbranden of bewust verscheuren als symbool van loslaten.
Vertrouw erop dat niet alles vandaag duidelijk hoeft te worden.
Sommige antwoorden verschijnen pas wanneer het water is gezakt en de stilte weer hoorbaar wordt.
Misschien is dat wel de grootste uitnodiging van deze Laatste Kwartiermaan: niet harder zoeken, maar zachter luisteren.
Heb het goed, liefs Mieke