Painting Gerard Wagner ©
Een heel uitnodigende bijdrage gelezen, wat ook ik laat inwerken. Lees, als je interesse is opgewekt, de inhoud rustig door, het is ook voelen wat de inhoud met je doet of opwekt, waar je daar in gewaar wordt, al kan dit op het eerste gezicht haaks staan op het gewone denken, die we allemaal met elkaar gemeenschappelijk herkennen, het gaat net om een ander denken, je daar te laten van doordringen, en dat gaat met kleine stapjes. Lezen en klaar werkt anders bij antroposofische inhouden. Het zet je aan tot actief denken en voelen, anders dan we gewend zijn.
Met veel dank aan Richard Cooper voor zijn bijdrage/tekst ©
De ahrimanische prijs van de ziel via het sociaal-spirituele contract
Het heroveren van ons spirituele terrein op Ahriman. Het geestelijke werk in ons eigen leven en onze eigen karmaweg kan alleen door ieder mens persoonlijk worden verricht.
Hoe ongemakkelijk het ook mag zijn om je dit voor te stellen, de afgelopen honderd jaar, van 1933 tot nu, hebben een, laten we het noemen, wereldwijde Ahrimanische “coup” gezien; een overname van de overheid en het bedrijfsleven, de creatie van nieuwe vormen van inlichtingendiensten, nieuwe media en technologie voor maatschappelijke controle, maar misschien wel het allerbelangrijkste: een spiritueel conflict.
Dit is voortgekomen uit degenen die zich bewust zijn van en ingewijd zijn in de Ahrimanische mysteries.
Maar voor degenen die niet ingewijd zijn, degenen die, laten we zeggen, “buiten de tempel” staan, wordt dit alles niet uitgelegd – laat staan begrepen, omdat het een spirituele realiteit is waarvan de werkelijke beheerders en controleurs niet eens mensen in de strikte zin van het woord zijn.
Dit heeft, zo kunnen we stellen, de mogelijkheid van een bredere Michaëlische impuls in de samenleving verhuld en verborgen.
Een deel van ons werk moet daarom bestaan uit het heroveren van wat we ‘verloren terrein’ zouden kunnen noemen.
Verloren spiritueel terrein betekent voor ons dit: leren om werkelijk vragen te stellen over ons eigen leven, het leven van anderen en het leven van de mensheid in de wereldgeschiedenis.
We leven in een tijdperk waarin deze onderwerpen niet op school besproken zullen worden en niet bewust aan ons worden voorgelegd tijdens onze opvoeding.
We moeten dus als het ware een inhaalslag maken. We moeten ze in ons volwassen leven leren door vallen en opstaan en door studie, terwijl de wereld zich verder ontwikkelt in haar meer materialistische uiting.
“Ahriman” is in lekentaal: de duivel. Michaël staat voor ons in deze leerprocessen voor de details van het leren begrijpen van de uitdagingen die hij stelt.
Christus is het licht dat ons leidt door de duisternis van dingen die we nog niet bewust hebben begrepen. Het Ik moet zijn relatie vinden tot de spirituele wereldgeschiedenis, tot in de Wil en karma, anders zal het simpelweg worden gestuurd als een verdwaalde bij in de collectieve bijenkorf van de mensheid.
Wanneer we zeggen “verloren terrein terugwinnen voor Ahriman”, worden we ons bewust van ons gebruik van geld. Want onze daden, onze wil, worden gefaciliteerd, gemeten – geaccepteerd of afgewezen, afhankelijk van het geld dat onze daden stuurt of beperkt.
Dus, in al deze reflecties moeten we langzaam de sociale dimensie van alles wat we doen en zijn, en de individuele dimensie, gaan inzien. Dan zijn we klaar om een pad te bewandelen dat kan verlichten hoe innerlijke transformatie kan plaatsvinden om recht te doen aan wat het betekent om een volledig uniek mens te zijn, en niet slechts een werkbij die alleen de dictaten van de markt, de duivel en de dictaten van het uiterlijke leven volgt.
De beginselen van het leren aanschouwen van het bloed — het leren herkennen van de diepe betekenis van leven, offer en geestelijke verbondenheid.
Realiseren we ons wel hoe bedreven we zijn in het lezen van de ziel voor ons?
Elke daad die we in ons leven verrichten, wordt nauwkeurig vastgelegd in de “Akasha-kroniek” (een kosmisch geheugen van alles wat een mens tijdens zijn geïncarneerde leven heeft gedaan). Maar elke daad heeft ook een effect gehad op het bloed van de mens, als codes die door de aderen stromen.
Hoe krijgen we hier een idee van? We beginnen het bloed te voelen en te zien wanneer we ons gaan interesseren voor de gevolgen van onze daden. We beginnen de consequenties af te wegen en te zien van het doen van het ene en het nalaten van het andere.
Vervolgens vergelijken we het lichaam met een plant. Tussen het bloed en het skelet bevinden zich de boomachtige takken van het zenuwstelsel en het klierstelsel, alsof ze de ritmes en stromen van vloeistoffen door het lichaam reguleren, zoals water door de bladeren.
Rudolf Steiner laat zien hoe de vier componenten van de mens zich manifesteren in de verschillende lichaamssystemen en organen.
Het fysieke lichaam dat zich voor ons in tijd en ruimte bevindt, wordt niet in onze normale waarneming “gezien” als een foto. Wat we zien is een compositie.
We zien in feite het astrale lichaam, de ziel met haar vormen en bewegingen, de etherische lichamen, de vitale levenskrachten en het werk van het ‘ik’ van de mens door middel daarvan.
De spirituele waarneming van het lichaam vindt plaats wanneer we beginnen te mediteren en vragen hoe deze verschillende lichamen van de mens met elkaar interageren: zo leren we allereerst deze beelden vast te houden en ermee te werken:
Het fysieke lichaam: wordt weerspiegeld en gestructureerd door het skelet.
Het etherische lichaam (de levenskrachten) wordt weerspiegeld door het klierstelsel.
De astrale ziel (de emotionele/voelende ziel): weerspiegeld door het zenuwstelsel.
Het ego (het ich): heeft betrekking op het bloedsysteem.
Wanneer je antroposofie bestudeert, brengt bewust denken zowel krachten van de dood als van nieuw leven in het organisme, omdat we, door actief concepten en ideeën te volgen, zullen zien dat we kunnen sterven en herboren worden.
Hoe meer we onze gebruikelijke reactieve manieren van omgaan met het leven transformeren, hoe meer we onze perceptie en ons begrip van spirituele zaken veranderen, hoe meer het spirituele op een verbeeldingsvolle manier “gezien” wordt.
Het begint met het stille weten van de motivaties van anderen, evenals met een groeiende interesse in onze eigen drijfveren in relatie tot anderen.
Het ontwikkelt zich tot de intuïtieve interesse die we beginnen te voelen in de ware dynamiek van het leven. En we ontwikkelen een nieuwe levensdrift.
We streven ernaar te zien hoe al deze ideeën samenwerken. We beginnen te beseffen dat een nieuwe wereld mogelijk is en inderdaad op ons wacht. Dat we op een complexe manier kunnen leren om in de spirituele wereld net zo spiritueel waar te nemen als we in het fysieke leven het leven uiterlijk waarnemen, oriënteren en meten.
Maar waarom zou je dit doen?
Sociale media, entertainment, carrière maken, de kleine ruzies en twisten van ons normale, alledaagse karmische leven: dit zijn vanuit Ahrimans perspectief allemaal ervaringen die hij kan omzetten in patronen om zielen te vangen in wanhoop, geblokkeerde en verstikte karma en uiteindelijk een vervreemding van het lichaam, van het leven zelf.
Vaak zijn het slechts een paar kleine aanpassingen aan ons bewustzijn van wat we overdag ervaren om ons de spirituele dimensies te laten beseffen van wat we doormaken.
Er komt een tijd dat de oude manieren van leven niet meer werken. Het is een diepere crisis. De ware spirituele beproeving van ons karma in het leven. De beproeving van een bredere, spiritueel getransmuteerde liefde dan we gewoonlijk gewend zijn te accepteren. Het is wat we de beproeving van de Serafijnen noemen, de Geesten van de Liefde, een beproeving van ons menselijk lot.
Hoe vindt de verethering van het bloed plaats?
Als je het bewustzijn in een cirkel langs de wervelkolom en rug volgt, dan omhoog door de voorkant van de romp, door het midden van die cirkel door het hart, gaat het omhoog naar de ronde schedelkoepel en weer omlaag door de wervelkolom om zichzelf steeds opnieuw te laten circuleren in een continue stroom.
Zo komt extern licht door de ogen en indrukken, maar ook door de huid, en ons skelet houdt de vorm vast zodat deze vormen en organen samenwerken rondom de structuur; maar bloed doordringt de hele vorm.
Dat wil zeggen, bloed strekt zich uit tot in de huid en houdt de skeletvorm vast met de huid aan de ene kant, en aan de andere kant de organen die rond de centrale vorm van het skelet zijn verdeeld.
Hoe vaak nemen we eigenlijk de tijd om dit echt te voelen en te leren het ons in te beelden?
Omdat de mens niet op elke gedachte of emotie reageert die hem op de een of andere manier aanzet, maar redeneert over het morele gewicht van de ene daad boven de andere, “verlicht en verfijnt” deze actie van het hart naar de hersenen de materie tot ether.
Het bloed is de substantie die het meest actief en ontvankelijk is voor het ik. Denk aan de ervaring van blozen of van het prikken in je vinger. Het bloed stroomt onmiddellijk als reactie op de invloed van de buitenwereld. Het skelet is het meest afgescheiden en levenloos van het ik. Het is als het ware versteend, in tegenstelling tot de ontvankelijkheid van het bloed.
We gaan uit van het beginsel dat iedere zielenhandeling haar eigen gevolgen met zich meebrengt. (De uitdrukking “the wages of sin” is een bekende Bijbelse verwijzing naar Brief aan de Romeinen:
“Want het loon van de zonde is de dood, maar de genadegave van God is het eeuwige leven…”)
Denk aan de macht die de duivel over de ziel kan uitoefenen (zoals we zien in Goethes Faust, een pact, een contract getekend met bloed).
Hoe verhoudt bloed zich tot geld, wat is het loon dat we ontvangen en hoe bepaalt Ahriman onze prijs voor zijn doelen in een wereldwijde Ahrimanische samenleving en cultuur?
Deze vraag roept een andere vraag op: Wanneer bepaalt Ahriman onze waarde, hoe bepalen wij onze eigen waarde en hoe komt het dat Christus ons “met een prijs” koopt, zoals Paulus in Korintiërs schrijft?
Laat ik het je schetsen.
Stel je voor dat je in een rechtszaal zit. De jury hoort de aanklager praten over de daad die je hebt begaan, je motivaties, je relatie tot de andere betrokkenen.
Stel je dan de zaak voor en tegen je voor, in termen van je maatschappelijke en universele impact. Als je je dit kunt voorstellen, zul je op een aantal moeilijke innerlijke filosofische problemen stuiten.
Om je heen hoor je veel veroordelingen en beschuldigingen van andere mensen in je leven.
Stel je nu voor dat je daad door een filter gaat. Ahriman neemt alles wat je hebt gedaan en waarvan je dacht dat je het rechtvaardigde; wat overblijft wordt als een verbeelding in de akasha-kroniek gegrift (een levende verbeelding).
We moeten leren dit proces te aanschouwen. We moeten leren vragen, toetsen en beoordelen wanneer en hoe onze daad vrij is of gemotiveerd door eigenbelang.
Dit zijn allemaal vragen die alleen echt beantwoord kunnen worden door een ontmoeting met Christus in het etherische vlak. Christus kan worden voorgesteld als rechter. Dit kan de weg vrijmaken voor bevrijding van lijden voor onze ziel.
Als we door Christus’ aanwezigheid in onze ziel de karmische gevolgen van bepaalde daden volgen, kunnen we hun karmische resultaat zien. Hij kan de rechter zijn die het vonnis velt in elke zaak die tegen ons wordt aangespannen. Hij kan ons in ons geweten vrijspreken of veroordelen met betrekking tot elke beschuldiging. Hij betaalt de prijs die wij in ons leven hebben betaald met Ahriman als gevestigde entiteit.
Nervous System Triggers
Er is nog een oefening die je hierbij kunt doen. Omdat je elke gebeurtenis kunt traceren voordat deze zich als het ware in deze rechtszaal afspeelt. We hebben gekeken naar het bloed en de ontvankelijke beweging en verandering ervan ten opzichte van het ‘ik’. Denk nu eens aan het astrale lichaam, het zenuwstelsel.
Let op het effect van emotionele triggers.
Iets wat een ander zegt, veroorzaakt woede, iets anders verdriet; weer een ander verlangen, jaloezie, weer een ander woede.
Misschien heeft iemand iets gezegd op een toon, op een manier die ons niet beviel. Misschien heeft iemand ons onbedoeld bang of kwetsbaar gemaakt, of juist minachtend of zelfingenomen.
Dit zijn reacties van het zenuwstelsel. Ze zijn gevormd door onze levenservaring. We reageren op basis van ons karakter.
Deze triggers zijn er om te verdedigen wat wij denken dat energie is die ons toebehoort. Maar we zien steeds vaker in dat elementaire energieën niet ons eigendom zijn.
Waarom ‘eigendom’? Omdat we moeten leren hoe onze normale beoordelingen van het leven doordrenkt zijn geraakt met de concepten van het materiële leven en de markt.
We zien dat energieën waarvan we dachten dat we ze moesten verdedigen, ervoor moesten vechten, ze moesten uitdagen, in werkelijkheid toestanden zijn die we in onze innerlijke spirituele ervaring nog niet hebben uitgedaagd om ze in hun morele waarheid te zien.
Zodra we begrijpen dat veel van ons lijden zelfopgelegd is, kunnen we inzien dat veel van onze gebruikelijke reacties geen vrije daden zijn, maar elementair gestuurde reacties, ingegeven door Ahriman.
Elementair, omdat luchtwezens leven in de beweging van ideeën, waterwezens in gevoelens, vuurwezens wanneer ons ‘ik’ bijvoorbeeld wordt aangeraakt.
Als je herhaaldelijk op triggers reageert, wordt dit door Ahriman gewaardeerd. Hij kan dit gebruiken. Hij kan dit bijvoorbeeld gebruiken om dingen te vernietigen die anders zouden zijn gebeurd als de trigger was weerstaan. Hij zou ons tijd laten verspillen aan persoonlijke pijn en vendetta’s (als een spottende goblin). Of erger nog, hij zou ons leven en passie ontnemen (als een vampier).
Hij kan elk gebrek aan astrale rijpheid gebruiken om karma te ondermijnen en complexen van energetische uitwisseling te creëren die verder reiken dan de dagelijkse interactie.
Deze dingen spelen zich af achter de sluier van het dagelijks leven. Ahriman observeert nauwlettend om bepaalde patronen in de astrale en etherische lichamen te installeren.
Kijk eens naar een conflict dat je ooit hebt meegemaakt met een vriend, kennis of collega. Je kunt de begindata zien; de mate van intensiteit waarin de wrok zich opbouwt, de naschokken en allerlei sociale dynamieken die we nu benoemen.
Professionele instellingen
Laten we een vrij eenvoudig voorbeeld uit de praktijk nemen. Veel leraren ervaren deze vuurdoop in de eerste jaren van hun carrière. Wanneer ze net beginnen met lesgeven, moeten ze ingewikkelde nieuwe manieren leren om met ruimte en tijd om te gaan, en met de vele mensen met wie ze in contact komen en met wie ze de ruimte in het klaslokaal delen.
Kinderen zijn instinctief, net als volwassenen. Mensen prikken door maskers heen. Volwassen leerlingen zijn er gewoon beter in om leraren op een beleefdere manier uit te dagen. Maar het principe blijft desalniettemin geldig.
Leerlingen testen de leraar om te zien of het onderwerp dat ze beweren te behandelen, werkelijk beheerst wordt. Daar zijn geldige en noodzakelijke redenen voor. Elke goede onderwijsinstelling moet deze spirituele waarde hebben: een leraar die openstaat voor de oprechte vragen van zijn of haar leerlingen. Een leraar presteert óf uitstekend, óf hij of zij faalt.
Ik was jarenlang verantwoordelijk voor de training en inwerkperiode van nieuwe docenten op mijn taalschool. Ik herinner me een veelbelovende en zeer intelligente jonge docent Duitse filosofie (rechtstreeks van de universiteit, waar hij gepromoveerd was).
Maar lesgeven in een vreemde taal is heel anders dan het voorbereiden van een college of het schrijven van een scriptie aan de universiteit.
Bij taalonderwijs snappen de leerlingen het idee, begrijpen ze het, kunnen ze je nadoen en de nieuwe taal zelf spreken, óf ze kunnen het niet. Vandaar de diverse spelletjes en technieken. Je hebt bepaalde kwaliteiten nodig die een academicus niet hoeft te ontwikkelen.
Ik zou zeggen: bescheidenheid (omdat je zelden erkenning krijgt voor dit werk); een complexere discipline, omdat je georganiseerd moet zijn, anders komen de leerlingen snel in opstand; en een actievere psychologie en empathie.
Ik zeg dit allemaal omdat in dit geval de nieuwe docent binnenkwam en een van de eerste dingen die je opvalt, is dat je, om succesvol te zijn in het taalonderwijs, open moet staan voor feedback van je collega’s.
Dit is het voorbeeld van een emotionele trigger die ik wil benadrukken.
Deze jongeman was er onbewust zo van overtuigd dat hij een veelbelovende professor in de filosofie zou worden, dat hij overmand werd door trots en hoogmoed. Dit sloeg al snel om van defensiviteit naar woede. Hij kon zichzelf simpelweg niet beheersen, verloor zijn geduld en weigerde verder te gaan. Ik benadruk dit niet om mezelf in een bevoorrechte positie te plaatsen. Ik had hetzelfde probleem toen ik net begon als docent.
Wat ik wil laten zien, is de relatie met de markt.
Denk eens aan hoe je producten koopt. Bedrijven kennen en bestuderen het principe van loyaliteit, wat een bepaald gevoel van veiligheid creëert. Als ik eerder een Hyundai of een Samsung heb gekocht, weten ze dat we geneigd zijn om die opnieuw te kopen. We zijn loyaal.
Nu kunnen we dit instinctief weerspiegelen in ons eigen leven. We kiezen voor dezelfde, herhaalde situatie in plaats van een ongemakkelijke nieuwe.
De analogie laat zien hoe de markt de psychologie kan dicteren. We moeten gewoon kijken hoe bepaalde denkwijzen zich weerspiegelen in persoonlijk karma en de dynamiek van iemands levensverhaal.
Ahriman beoordeelt ons door middel van onze levenservaringen en onze sociale interacties met anderen.
In het eerste geval, voor de Duitse leraar, was het de universitaire omgeving die zijn karakter had “geïnspireerd”. Hij kon er niet van loskomen. Zijn merkloyaliteit aan een bepaald, zelfgekozen imago.
Ahriman hecht waarde aan de uiterlijke erkenning die we elkaar in de maatschappij geven. Hij houdt van de papiertjes, de certificaten en de posities in hiërarchieën. Hij houdt van maskers en schijnheilige deugdzaamheid. Hij houdt van de vinkjes en de beoordelingen die in statistieken kunnen worden omgezet. Hij moedigt ons graag aan om de machtshiërarchieën te beklimmen. Niet zozeer op basis van inhoud, maar op basis van prestatie.
Iedereen voelt zich op zijn gemak als hij weet dat er naar die of die persoon geluisterd moet worden, dat die persoon “autoriteit” heeft, een titel, ongeacht of hij of zij daadwerkelijk over een spiritueel vermogen beschikt.
Comfort ontstaat doordat de prijsbepaling (de bewuste waardering van het leven) achter de schermen door Ahriman wordt gedaan (Hij wijst de goede en de slechte mensen aan).
Daarom kunnen bepaalde seminars, conferenties en ‘trainingen’ zo oppervlakkig ‘zelfvoldaan’ aanvoelen. Je kunt namelijk de ware aard van de persoon die ze leidt aflezen aan de demonisering van anderen die doorschijnt in hun beweringen van eigen geloofwaardigheid en hun zelfverheerlijking, waardoor de ware bedoelingen achter de geuite bedoelingen aan het licht komen.
We zijn allemaal in onze kindertijd ingewijd in een aantal van deze Ahrimanische mysteries. Omdat het meeste onderwijs zich richt op het inprenten van materialistische ideeën vóór spirituele ideeën.
Mensen positioneren zichzelf als producten op de markt. Het is meer een soort gemaskerd bal voor wat het handige moderne woord ‘influencers’ beschrijft: de waarde ligt meer bij retoriek en overtuiging.
Rudolf Steiner: “Naarmate het menselijk individu belangrijker werd, namen ook onze egoïstische verlangens toe. Losgelaten van de min of meer instinctieve ordening onder religieuze sociale richtlijnen, eiste het egoïsme dat ieder individu zijn eigen invloed moest hebben op het bepalen van zijn werk en rechten.” Patreon Anthropsophicum, 𝐄𝐜𝐨𝐧𝐨𝐦𝐢𝐜𝐬 𝐍𝐞𝐰𝐬𝐥𝐞𝐭𝐭𝐞𝐫 #9
De waarde van een persoon stijgt in de Ahrimanische hiërarchie en mensen kiezen hun affiliaties net zoals in de politiek gebeurt met tactisch stemmen.
Kijk aandachtig naar deze dialectiek in sociale interactie en sociale fenomenen, en deze vorm van projectie kan de ware ziel en de machtsbasis onthullen van de persoon die zichzelf definieert in de Ahrimanische markt. De prestaties van de één kunnen worden gekocht door een ander tot zondebok te maken.
Wat kan dit ons leren?
Het klierstelsel is nog vaster en minder beïnvloedbaar dan het bloed en het zenuwstelsel. Het is “gelokaliseerd”.
Hier zien we dus de effecten van temperament en karakter.
Naarmate we ons spiritueel ontwikkelen, zullen we hier iets nieuws opmerken.
Enerzijds een nieuw bewustzijn van onze omgeving, dat misschien haaks lijkt te staan op hoe we ons voelen in het etherische lichaam.
“Dakloosheid” wordt beschreven als het proces dat de spirituele aspirant begint te voelen wanneer zijn lichaam begint te verslappen. Maar het wordt een ander verhaal wanneer het de omgeving begint te beïnvloeden. We beginnen ons te realiseren dat het thuis dat we zoeken, de spirituele wereld is, die begint te “breken” en aan te kloppen op de deur, de muren van de zintuiglijke wereld om ons heen.
Dus, met deze dakloosheid komt een andere ervaring die meer verband houdt met het etherische lichaam en het klierstelsel, namelijk het verlangen om moreel verder te gaan in het leven, weg van beperkende, Ahrimanisch bepaalde omgevingen: om het proces van dakloosheid om te keren en een etherisch thuis te vinden.
De nederdaling van de geest in de menselijke lichamen.
Het ontwaken van het Christus-Ik in het bloed laat ons zien dat alle dingen opnieuw mogelijk kunnen zijn. Dit is de intrigerende vreugde die we voelen bij het lezen van antroposofie en het overdenken van de mysteries van Christus en de geestelijke wereld.
Vervolgens, door meditatie en het leren omkeren en zien van de symmetrie van ons karakter (van binnen naar buiten) die in de astrale wereld naar ons toe komt en van ons weggaat, begint dit ons te vormen voor een leven buiten de normale, voorgeschreven carrières en banen.
Dan zal het klierstelsel, het etherische lichaam, in de ziel voelbaar worden als het verlangen om ons leven en onze omgeving op nieuwe manieren vorm te geven. Dit is het ‘kriebelende voeten’-syndroom dat zo veel mensen tegenwoordig ervaren, waarbij we onze vroegere leefwerelden ontgroeien.
Let hierop. We kunnen hier waarnemen hoe het horen en verwerken van antroposofie en spirituele wetenschap is afgedaald van het effect op het bloed, naar een zekere rust in het zenuwstelsel en vervolgens naar een nieuw, laten we het een verlangen noemen, of een gevoel van aantrekkingskracht om het etherische lichaam opnieuw te ervaren.
Een van de grote misleidingen van onze tijd is demoralisatie en de wens om afstand te houden van pijn en verandering als gevolg van zelfkennis. Een van de maskers die zo veel mensen in spirituele kringen dragen, is de ‘verhevenheid’ van spirituele prestaties.
Maar eigenlijk is dit een teken van een ziel met een Luciferische inslag. De wortels van een boom dringen dieper de grond in naarmate de boom door storm en wind wordt geteisterd. Zo groeit ook het individu etherisch, in tegenstelling tot de beproevingen van het leven, de karmische tests en de crises die op zijn pad komen.
We zouden kunnen zeggen: “Ether” staat gelijk aan levenskracht, karakter en veerkracht. Veerkracht, standvastigheid, moreel karakter, empathie – dit zijn woorden die langzaam weer terugkeren in onze cultuur en die een toenemend besef van etherische realiteiten laten zien.
Wie het bloed beheerst, beheerst de individuele ziel.
Sommigen spreken over de Etherische Christus als een zeer goede persoonlijke vriend. Door het delen van eerlijke gevoelens en het erkennen van onze tekortkomingen en gebreken. Het langzame proces van het loslaten van onze egoïstische wil kan plaatsvinden.
We kunnen gebieden openen waarvan we voorheen niet wisten dat we ze spiritueel hadden afgesloten. Het spirituele spreekt op talloze manieren gedurende de dag. Een symbolisch woord of gebaar hier, een blik daar, een kleur, een vorm. Een verandering van perspectief die ons onverwacht overvalt. We leren langzaam de wereld op een geheel nieuwe manier te zien, te horen en ermee in relatie te treden.
Op weg naar het opstandingslichaam van Christus.
Bij een snelle blik op AI zul je zien dat het ‘sociaal contract’ door drie schrijvers wordt aangehaald: Thomas Hobbes, Jean-Jacques Rousseau en John Locke. Twee Engelsen en een Fransman.
Het sociaal contract werd in voorbije eeuwen beschreven als een soort ongeschreven overeenkomst binnen een samenleving, waarbij individuen ermee instemmen bepaalde vrijheden op te geven en gedeelde regels te volgen in ruil voor staatsbescherming van hun rechten. De theorie werd populair tijdens de Verlichting onder denkers die politieke autoriteit wilden legitimeren op basis van rationele consensus in plaats van goddelijk spiritueel recht.
Thomas Hobbes (1588-1679): sprak over een leviathan van de staat: een zeemonster. John Locke (1632-1704): geloofde dat burgers geboren worden met natuurlijke rechten op leven, vrijheid en eigendom. Jean-Jacques Rousseau (1712-1778): betoogde dat een legitieme samenleving functioneert op basis van de “algemene wil”, die het collectieve belang boven individuele belangen stelt. We zien dat deze ideeën nu volkomen achterhaald zijn. Dit is geen nieuw communisme dat we voorstellen. Goddelijke spirituele rechten en inzichten moeten nu opnieuw worden geïntegreerd in alle aspecten van het leven.
In Neuchâtel, Zwitserland, sprak Rudolf Steiner, die zich terdege bewust was van de verbanden tussen tijd en plaats door middel van een actief en ontwikkeld etherisch lichaam, over Christian Rosenkreuz in Neuchâtel (deze pittoreske stad waar Jacques Rousseau had gewoond). Bepaalde aanwijzingen liggen verborgen in het landschap, de geografie van de plaats en de omgeving.
Rudolf Steiner was zich er altijd van bewust dat bepaalde dingen alleen op bepaalde plaatsen met hun meest elementaire kracht in de wereld kunnen worden gebracht.
De Zwitserse steden weerspiegelen in gekristalliseerde vorm de drie spirituele stromingen van onze tijd die we hebben geërfd. Een daarvan is het jezuïetisme, een ander de vrijmetselarij en de derde het rozenkruisersgenootschap. Neuchâtel is een rozenkruisersstad. Het uitzicht van Neuchâtel naar het zuiden is misschien wel het meest weidse van alle meren van Zwitserland.
De volgende passage is aangrijpend omdat ze aanmoedigt om demotivatie te overwinnen:
– “Want het is een gouden regel in het leven dat wij als mensen altijd een wezen in ons dragen dat veel wijzer en slimmer is dan wijzelf.
Het ‘ik’ van het gewone leven heeft veel minder wijsheid en zou, als het voor de keuze stond tussen pijn en geluk, zeker voor het pad naar geluk kiezen.
Dit wijzere wezen opereert in de diepten van het onderbewustzijn, waartoe het gewone bewustzijn niet reikt. Dit wijzere wezen leidt onze blik af van het pad naar oppervlakkig geluk en ontsteekt in ons een magische kracht die ons, zonder dat we het ons bewust zijn, naar het lijden leidt.
Maar wat betekent dit: zonder dat we het ons bewust zijn?
Het betekent dat het wijzere wezen de overhand heeft over het minder wijze, en dat dit wijzere wezen steevast in ons werkt, zodat het onze onvolkomenheden naar ons lijden leidt, waardoor we kunnen lijden omdat elk uiterlijk en innerlijk lijden een onvolkomenheid wegneemt en tot grotere volmaaktheid leidt.” Rudolf Steiner 𝐄𝐬𝐨𝐭𝐞𝐫𝐢𝐜 𝐂𝐡𝐫𝐢𝐬𝐭𝐢𝐚𝐧𝐢𝐭𝐲 𝐚𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐌𝐢𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧 𝐨𝐟 𝐂𝐡𝐫𝐢𝐬𝐭𝐢𝐚𝐧 𝐑𝐨𝐬𝐞𝐧𝐤𝐫𝐞𝐮𝐭𝐳, De Drie Toekomst aan Karma GA 130, 8 februari 1912, Wenen
– Aan de horizon rijzen de besneeuwde toppen van de Alpen op. Het meer strekt zich uit in een breed panorama van oost naar west. Dit zijn allemaal dingen die we moeten opmerken. Ze inspireren de juiste verbeeldingskracht die we nodig hebben voor een verruimd etherisch lichaam, zodat we onze lichamen willen uitbreiden om de belangen van de mensheid in onze wil op te nemen.
Onze relatie tot geld en hoe we geprijsd worden, tot samenwerking met anderen om deze nieuwe spirituele doelen te bereiken, moet beginnen met deze nieuwe oriëntaties in perceptie. We moeten de moed hebben om in onze tijd door deze filters van Ahriman heen te gaan en te leren aanschouwen en doen wat vrij is voorbij deze filters.
Golgotha – de plaats van de schedel –waar het oude mensbeeld sterft en het Christusbewustzijn geboren kan worden. Het Mysterie van Golgotha wordt gezien als een keerpunt in de ontwikkeling van de aarde en het menselijk bewustzijn. Niet alleen een historisch gebeuren, maar een geestelijk proces waarin het Christusprincipe zich met de aarde verbond.)
De schedel is de laatste herinnering aan ons ‘ik’ in de skeletvorm. Drie sluiers omlaag. Via het bloed met het ‘ik’, via het astrale lichaam, via het etherische lichaam van het klierstelsel, komen we bij die meest vaste uitdrukking van het menselijk wezen, het skelet. In het licht van het voorgaande is dit de laatste fase waar ons bloed naartoe geleid kan worden.
–
“Wie de structuur van de schedel bestudeert, weet tegelijkertijd dat, hoewel de mens zelf een individu is en zijn schedelstructuur eveneens individueel is, deze wonderbaarlijke configuratie van de schedel van meet af aan is ontworpen in overeenstemming met de specifieke menselijke individualiteit en zich, net als de andere botten, in een andere vorm voor ieder mens moet ontwikkelen.” Rudolf Steiner, 𝐀𝐧 𝐎𝐜𝐜𝐮𝐥𝐭 𝐏𝐡𝐲𝐬𝐢𝐨𝐥𝐨𝐠𝐲, 𝐆𝐀 128, 26 maart 1911, Praag, 6. 𝐓𝐡𝐞 𝐁𝐥𝐨𝐨𝐝 𝐚𝐬 𝐌𝐚𝐧𝐢𝐟𝐞𝐬𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐚𝐧𝐝 Inleiding van de Heilige Ego.
– Op de heuvel van Golgotha is er het moment waarop Jezus lijkt te sterven aan het kruis; en hij is fysiek dood. Maar het etherische lichaam staat op het punt te ontluiken, uit te barsten, opgesloten als vitale kracht in het bloed.
Dit moment komt voor alle spirituele zoekers. Net zoals hij doorboord wordt in handen en voeten, hangend aan het kruis. Wij leven als het ware verlamd, gedemotiveerd, leeg in een levensfase die geen vooruitgang en geen achteruitgang toelaat. We moeten deze ervaring doormaken en deze wordt, of is spiritueel voorbereid, voor elke spirituele zoeker op een bepaald punt in zijn karma.. Ook deze tijd wordt door Ahriman beïnvloed/begeerd.
Maar dan is er het moment waarop de centurion komt en Christus’ zijde doorboort.
De opgebouwde, opgekropte etherische kracht in zijn lichaam barst uit met het bloed. We lezen in de evangeliën dat geen enkel bot van Christus gebroken werd. Maar voor ons is het omgekeerd.
We moeten alle vaststaande ideeën die we van Ahriman hebben geërfd, doorbreken om verbinding te maken met dat lichaam, met het etherische lichaam van Christus.
Dat moeten we doen met ons denken.
Ons denken met deze nieuwe, door Christus vervulde concepten, met ons ‘ik’, ons Christus-ik.
De doorboring van Christus’ zijde door de centurion herinnert ons eraan dat op het spirituele pad ervaringen komen waarin je Christus intiem leert kennen, juist omdat nieuwe paden en inzichten gevonden moeten worden met voldoende nieuwe innerlijke kracht.
Iedereen kan dit moment in zijn of haar ervaring vinden naarmate hij of zij spiritueel groeit. Een tijd waarin alles als dood hangt.
Wanneer we dit prijsbepalingsproces moeten leren. In onze wil, in onze daden en om het pad van ons geld en karma precies te volgen via onze sociale en biografische paden.
We hebben alles geaccepteerd wat we konden. We hebben alles gedaan wat we konden. Dan, na bepaalde diepgaande veranderingen in daad en bewustzijn, voorbij vele zielservaringen van de dood, gaat het leven verder.
Maar door de crisis heen is ons astrale lichaam verbeeldingskrachtig geworden; ons etherische lichaam inspirerend.
Dan ontstaat er een ware, exacte spirituele wetenschap, die ons kan leren over wegen voorwaarts waar geld, bloed en wil allemaal zichtbaar zijn, en die waarheden onthult waar we voorheen onwetend van waren.
—
Als u dit artikel interessant vond en dit spirituele pad dat we als gezamenlijke sociale oefening bewandelen verder wilt verdiepen, overweeg dan een abonnement. De link naar de volledige artikelen en het archief vindt u in de reacties. Ons initiatief is gebouwd op toewijding en wederzijds spiritueel werk, zoals blijkt uit daden als deze.
#rudolfsteiner#etherischlichaam#antroposofie
Schilderij Gerard Wagner ©
vertaald uit het Engels.
Zingevingsvraag
Wat gebeurt er met de menselijke ziel wanneer zij haar eigen goddelijke waarde vergeet en haar bestaan laat bepalen door externe maatstaven?
Beseffend dat de ahrimanische verleiding eruit bestaat bestaat de waarde van de ziel wordt om te zetten in ‘berekeningen’ De mens vergeet dat zijn diepste wezen niet meetbaar is, maar geworteld is in geestelijke oorsprong en innerlijke vrijheid.’
Wat is dan de vrijheid waar we het over hebben waard?
Heb het goed, liefs Mieke