Mercurius in Kreeft vierkant Pallas in Ram. Zon in Leeuw semi-vierkant Ceres in Tweelingen
Hoofd en hart zoeken elkaar vandaag op
Vannacht om 00:09 uur (BE/NL) maakte Mercurius in Kreeft een vierkant met Pallas in Ram. Vanmorgen om 06:53 uur volgde een semi-vierkant tussen de Zon in Leeuw en Ceres in Tweelingen.
Het zijn geen aspecten die luid om aandacht vragen, maar ze kleuren wel de onderstroom van deze dag. Misschien merk je dat je sneller geraakt bent, dat je gedachten alle kanten op gaan of dat je ergens een onbestemd gevoel van onrust ervaart. Alsof er iets in beweging is, zonder dat je er meteen woorden aan kunt geven.
Mercurius staat voor ons denken, communiceren en de manier waarop we informatie verwerken. In het waterteken Kreeft gebeurt dat niet puur rationeel. Gedachten worden gevoed door herinneringen, gevoelens en intuïtie. Je merkt misschien dat oude situaties ineens weer opduiken of dat een opmerking van iemand onverwacht veel met je doet.
Daar tegenover staat Pallas, de asteroïde van wijsheid, inzicht en strategie. Zij helpt ons patronen te herkennen en oplossingen te vinden die niet alleen slim, maar ook doordacht zijn. In het vurige Ram wil Pallas vooruit. Ze wil handelen, beslissen en niet blijven hangen in twijfels.
Vandaag kan daar spanning gevoeld worden.
Je gevoel wil eerst begrijpen wat er werkelijk speelt. Je hoofd wil misschien al door naar de volgende stap.
Het kan voelen alsof er voortdurend signalen binnenkomen. Alsof je innerlijke radar onafgebroken piepjes uitzendt die vragen om aandacht. Een uitnodiging om dieper te voelen en de drang om alles te willen oplossen vandaag, te temperen, te matigen.
Misschien wil een oud verhaal nog één keer verteld worden? Vertel het aan iemand die luisterbereidheid toont, ook al heb je hetzelfde verhaal al -tig keer verteld.
Het verleden hoeft geen gevangenis te zijn. Het kan juist een schatkist vol ervaringen zijn. Levenservaringen in haar volheid te omarmen, te waard-eren.
* Welke patronen keren steeds terug?
* Welke overtuiging houdt zichzelf al jaren in stand?
En vooral: hoe zou je vandaag anders kunnen reageren dan je vroeger deed?
Het is niet dat je opnieuw het wiel moet uitvinden. Het is wat je al weet, of hebt ontdekt op nieuwe manieren toepassen.
Dat is de wijsheid van Pallas.
Het idee dat je moet vechten en strijden, nog meer vechten en nog meer strijden, verzwakt je etherlichaam.
Strijden om erkenning te krijgen, vechten voor je plek in je familiesysteem, vechten tegen een ziekte, vechten voor liefde, strijden om te strijden wordt een tweede natuur. Het leven wordt vanuit een verinnerlijkt programma voorgesteld als een strijd, een gevecht. Dan komt de vraag: ‘Ja, maar…het is toch wel waar dat ik al heel mijn leven vecht om erkenning te krijgen.’? ‘ Ik ga de strijd aan tegen mijn ziekte ( je hebt je inmiddels geïdentificeerd met je ziekte) met alle middelen die er ter beschikking zijn. De dieperliggende kernvraag is stil te staan bij wat je nodig hebt om naar de kern toe te bewegen, die vragen blijven achterwege. Niet het ‘waarom IK, ik ben een goed mens, ik doe alles voor anderen, waarom word IK gestraft.’
Sommigen ervaren kernvragen als aanvallend, niet inlevend, hard zelfs…en toch is het heel helpend om de ongemakkelijke vragen serieus te nemen. Ik weet niet of ik dit zwart/wit kan en mag stellen: het is een keuze die je maakt. Gisteren had ik ook een dergelijk gesprek met een cliënt.
Een deur openbeuken wekt weerstand op. Iemand uitnodigen om bij een symptoom stil te staan en dat uitdiepen, heel gelaagd, samen met iemand die vanuit een holistische visie werkt, en die vind je ook wel onder de regulier gevormde artsen/ welzijnswerkers ( die zich hebben bijgeschoold in Ayurveda, Homeopathie, Antropsofische geneeskunde, Causopractie enz….)
Het is verstandig om complementaire wegen te onderzoeken en niet het kind met het badwater weg te gieten! Toen ik enkele jaren geleden, tijdens het ophangen van gordijnen, achteroverviel en enkele ribben had gebroken, was ik dankbaar geholpen te worden in het ziekenhuis.
Foto’s nemen om de breuken te kunnen localiseren, om maar een voorbeeld te noemen. Breuken genezen, maar als je niet weet of er mogelijks organen beschadigd zijn, ben je nog verder van huis.
Dat ik vervelende bijwerkingen had van de kleurstoffen voor het onderzoek, ja, dat zeker wel, maar dat heb ik direct na het onderzoek met homeopathie grotendeels ( en natuurlijk bronwater drinken) kunnen elimineren. Het vraagt dus, want je kent je lichaam als het goed is het beste, actief betrokken zijn en dat ook blijven.
Ik wil hierbij meegeven dat het wijs is om de middenweg te vinden.
Tot zover.
Later op de ochtend schuift de Zon in Leeuw tegen Ceres in Tweelingen aan.
De Zon in Leeuw verlangt naar vreugde, creativiteit en het gevoel dat je mag stralen. Ze wil gezien worden, niet vanuit ego, maar vanuit authenticiteit. Vanuit het verlangen om volledig jezelf te mogen zijn.
Ceres vertelt een ander verhaal.
Zij laat zien waardoor wij ons werkelijk gevoed voelen. Niet alleen letterlijk, maar ook emotioneel, mentaal en spiritueel. Ze gaat over zorg dragen voor jezelf én voor anderen. Over ontvangen én geven.
In Tweelingen zoekt Ceres die voeding via gesprekken, nieuwsgierigheid, leren, inspiratie en verbinding.
Vandaag kan daardoor het gevoel ontstaan dat iets nét niet helemaal vervult. Misschien wacht je op een lang verwachte waardering, voel je weinig inspiratie, heb je het idee dat je heel veel geeft, maar weinig ontvangt…dan is het goed om jezelf af te vragen of je jouw levensvreugde misschien onbewust hebt gekoppeld aan één persoon, één project of één uitkomst.
Je hart kent veel meer manieren om gevoed te worden.
Ga naar buiten.
Voel de warmte van de zon.
Loop blootsvoets door het gras.
Ruik de bloemen.
Luister naar de wind.
Maak muziek.
Schrijf.
Schilder.
Bel iemand die je laat lachen.
Drink bewust een kop thee.
Het zijn juist die kleine momenten waarin Ceres fluistert: hier zit de echte voeding.
Zelfonderzoekvragen:
Welke emotie probeert vandaag mijn aandacht te trekken?
Reageer ik op wat er nú gebeurt, of op iets wat ooit pijn deed?
Welk patroon mag ik vandaag doorbreken?
Waar wacht ik op erkenning van anderen, terwijl ik mezelf die erkenning ook kan geven?
Waar voel ik mijn levensenergie weer stromen?
Hoe kan ik mezelf vandaag voeden op een manier die echt bij mij past?
De boodschap van vandaag dat je vandaag niets hoeft te forceren, dat niet alle vragen waarop je een antwoord wil gevonden wordt door nog harder nog meer te denken, dat niet elke deur opengaat door er met geweld tegen aan te beuken.
Inzichten ontstaan vanuit het laten uitrijpen van de kwestie. Soms helpt het je om eerst te voelen, en wat je voelt te verbinden met je denken.
Wanneer hoofd en hart elkaar weer ontmoeten, ontstaat er vanzelf ruimte voor helderheid.
Vertrouw erop dat wat vandaag nog onduidelijk lijkt, zich stap voor stap zal ontvouwen.
Enne…
Je hoeft niet te wachten tot iemand anders jouw licht ziet. Wees het licht, dat innerlijk leeft, je innerlijke Zon. Want er zullen altijd mensen zijn die enkel maar zoeken naar je fouten, naar wat je volgens hen niet goed doet…
Jij mag het vandaag zelf laten schijnen. Hier en nu en continu.
Heb het goed, liefs Mieke 
