Zuiver uniek‑zijn is geen eigenschap,
maar een kosmische opdracht.
Het is de weg waarop het Ik zich langzaam bevrijdt
van alles wat niet bij zijn wezen hoort
en steeds helderder wordt in zijn eigen gestalte.
Wanneer een mens zo diep in zijn Ik‑kern staat
dat geen oordeel, geen macht, geen vreemde wil
nog een plaats in hem vindt,
dan verschijnt zijn ware individualiteit
als een licht dat van binnenuit straalt.
In de geesteswetenschap is ieder mens
een eenmalige verschijning van het Ik.
Er heeft nooit iemand geleefd
met precies dezelfde trilling,
hetzelfde innerlijke ritme,
dezelfde opdracht in de wereld.
Als die er wel was geweest,
zou jouw incarnatie niet noodzakelijk zijn.
Juist omdat jij uniek bent,
ben jij gewild door de wereld.
En wie zijn uniek‑zijn werkelijk belichaamt,
wie niet langer leeft vanuit nabootsing
maar vanuit de eigen, innerlijke bron,
die voltooit een wezenlijke stap
in de ontwikkeling van het Ik.
Hij wordt vrij van het andere
niet door zich af te sluiten,
maar doordat hij zo diep geworteld is
in zijn eigen geestkern
dat niets hem meer van zijn richting kan scheiden.
In die vrijheid opent zich de weg naar het hogere.
Niet als een vlucht uit de wereld,
maar als een ontmoeting met het geestelijke
dat hem heeft gewild zoals hij is.
Want in de zuiverste vorm van uniek‑zijn
wordt de mens volkomen
in waarheid.
Mieke 