Geplaatst op

Drie generaties in de baarmoeder

Ik vind het echt heel fascinerend om te bedenken dat de eicel waaruit ik voortkwam zich feitelijk in de baarmoeder van mijn grootmoeder bevond en zich in de baarmoeder van mijn moeder in haar eierstok bevond.

Een drie-eenheid dus.

Misschien weet je dit al langer of trek je even bedenkelijk je wenkbrauwen naar omhoog.

Lees gewoon even verder….

Dit betekent ook dat de keuzes en het gedrag van onze grootmoeders niet alleen een impact hadden op onze moeders, maar ook op ons. Steeds meer onderzoek naar epigenetica suggereert dat de ervaringen van onze ouders een directe impact hadden op onze biologische programmering.

Lang voordat je je eerste ademteug nam, was een deel van jouw verhaal dus al begonnen.

Het mooiste geheim dat niet in je biologieboek stond: je hebt ooit in de baarmoeder van je grootmoeder gezeten. We moeten uiteraard de schrijvers van biologieboeken niets verwijten, het is aan ons en wie daar iets diepgaander laat zien, ter sprake te brengen, het er over te hebben. En vragen te stellen, belangstellend, nieuwsgierig, onderzoekend.

De wetenschap heeft iets onthuld dat klinkt als poëzie, maar onderbouwd is door tientallen jaren onderzoek: toen je grootmoeder zwanger was van je moeder, was jij er ook al.

Zo delen drie generaties één lichaam

Toen je grootmoeder zwanger raakte van je moeder, gebeurde er rond de zevende week van die zwangerschap iets opmerkelijks. In het kleine, zich ontwikkelende lichaam van je moeder begonnen haar eierstokken zich te vormen – en daarmee ook alle eicellen die ze ooit in haar leven zou hebben.

Tussen week 11 en 20 van de zwangerschap van je grootmoeder ontwikkelden de eicellen van je moeder – waaronder de eicel die uiteindelijk JIJ zou worden – zich volop in de eierstokken van de foetus die je moeder toen was. Wetenschappers noemen week 20 het moment van ‘piekproductie van eicellen’; op dat moment zijn er zo’n 6 tot 7 miljoen eicellen aanwezig in een vrouwelijke foetus.

Wil je precies weten wanneer ‘jij’ begon? Neem de geboortedatum van je moeder en trek daar 20 weken vanaf. Op dat moment werd de eicel gevormd die jou zou worden – terwijl je grootmoeder zwanger was van je moeder. Je bestond letterlijk als potentieel in de baarmoeder van je grootmoeder.

Wat dit betekent voor jouw leven (wetenschap wordt persoonlijk)

Dit is niet zomaar een interessant biologisch feitje; het heeft grote gevolgen voor hoe je jezelf en je familiepatronen begrijpt, en zelfs voor de toekomst van je eigen kinderen.

Omgevingsfactoren die van invloed waren op je grootmoeder tijdens haar zwangerschap, kunnen ook invloed hebben gehad op JOU.

Er loopt een rode draad van energie die jouw baarmoedergebied verbindt met de baarmoeder van je moeder, en die van haar met die van haar moeder, enzovoort, langs je moederlijke lijn.

De moederlijke lijn is een lijn van baarmoeders die andere baarmoeders voortbrachten; zo ontstond een reeks vrouwen die de verhalen en energieën van al hun voorgangsters in zich dragen.

We slaan de verhalen van onze moeders en grootmoeders op in onze baarmoeder. Wanneer we verbinding maken met onze baarmoeder en naar onze intuïtie luisteren, helpen we het vrouwelijke trauma van onze voorouders te helen.

Niet al het trauma van voorouders stamt uit generaties ver terug.

Een deel ervan is overgedragen via ervaringen die je opdeed toen je nog in de baarmoeder van je moeder (of zelfs die van je grootmoeder!) zat.

Deze vormende periode – of je je die nu bewust herinnert of niet – heeft je op vele manieren gevormd, waaronder je DNA, je emotionele toestand en je psychische gezondheid.

Naast de epigenetica (de wetenschap van de overdracht van genexpressie tussen generaties) houdt heling van het voorouderlijk trauma ook in dat je kijkt naar wat je moeder meemaakte toen ze zwanger van je was.

Misschien wilde je moeder heel graag een kind, maar wilde je vader dat aanvankelijk niet.

Misschien hadden je ouders ruzie toen je in de baarmoeder zat, of ging een van hen vreemd.

Misschien verloor je moeder een ouder of een goede vriend(in).

De lijst met mogelijkheden is eindeloos…

Ieder van ons heeft vijf maanden in de baarmoeder van onze grootmoeder doorgebracht, en zij werd op haar beurt gevormd in de baarmoeder van háár grootmoeder.

Welke emoties zij ook ervaarde, jij kreeg ze ook mee! Het is een kwestie van chemie en hormonen: de stress, het verdriet of het gevoel van gevaar dat zij ervaarde, werd op jou overgedragen omdat jullie zo nauw met elkaar verbonden waren en als één geheel leefden.

Er is onderzoek gedaan naar moeders die de Holocaust hadden overleefd en aan PTSS leden, en naar zwangere vrouwen die tijdens 9/11 in het World Trade Center aanwezig waren.

Uit dit onderzoek bleek dat de kinderen van deze moeders “een aanzienlijk grotere kans hadden op het ontwikkelen van ernstige psychische problemen na traumatische ervaringen”, zoals mishandeling en verkrachting. (* Bron: Rachel Yehuda)

* Yehuda, R., Engel, S. M., Brand, S. R., Seckl, J., Marcus, S. M., & Berkowitz, G. S. (2005).

Transgenerational effects of posttraumatic stress disorder in babies of mothers exposed to the World Trade Center attacks during pregnancy.

Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 90(7), 4115–4118.

DOI: 10.1210/jc.2005‑0550

Dit is wetenschappelijk bewijs voor de manier waarop trauma van generatie op generatie wordt doorgegeven!

Het laat bovendien zien welke diepe indruk trauma op ons achterlaat terwijl we nog in de baarmoeder zitten.

De tijd die je in de baarmoeder doorbracht, was zo bepalend voor wie je bent, dat je de gevolgen van trauma uit die periode kunt ervaren zonder dat je je beseft waar ze vandaan komen!

De diepe emotionele en genetische (DNA-)verbinding tussen moeder en kind is enorm sterk; je hierin verdiepen kan leiden tot ingrijpende inzichten en openbaringen op jouw eigen levenspad.

* https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42309724Oöcytontwikkeling: overzicht van de ontwikkeling van menselijke eicellen en de foetale ovariële ontwikkeling.

* https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30160987/ Epigenetische overerving: overzicht van de mechanismen en de vraag hoe epigenetische informatie via de kiembaan kan worden doorgegeven.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27037350/ Intergenerationeel versus transgenerationeel- waarom effecten van intra-uteriene blootstelling niet automatisch als transgenerationele epigenetische overerving mogen worden beschouwd.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15574361

* A three-generation approach in biodemography is based on the developmental profiles and the epigenetics of female gametes.” Het artikel heeft zelfs een apart onderdeel:

“Oogenesis linking three generations”

De auteurs ( Golubovsky & Manton (2005) beschrijven dat de ontwikkeling van menselijke eicellen begint bij de embryonale ontwikkeling van de moeder — dus tijdens de zwangerschap van de grootmoeder. Ze stellen vervolgens dat iedere bevruchte eicel een fysieke en genetische verbinding vormt tussen drie opeenvolgende generaties.

* Troebel water’ door Annemieke Katerberg ( heel interessant en diepgaand werk) een boek die ik aan iedereen kan aanraden om te lezen. Mooi en boeiend geschreven, uit het leven gegrepen maar ook heel sterk onderbouwd vanuit haar praktijkervaring als vroedvrouw.

* Het is niet met jou begonnen ( + ook het werkboek ‘ Het is ( nog steeds) niet met jou begonnen) van Mark Wolynn

Er is nog veel over te schrijven en over te uit te diepen, maar voorlopig houd ik het hierbij, uiteindelijk gaat het erom je helingsweg aan te gaan, en dat kun je op heel veel manieren, die het best bij je passen.

Mieke, Womb Healer Practitioner © Systemisch opsteller