Mars conjunct Sedna in Tweelingen – De kracht van je eigen stem terugvinden
Vandaag ontmoeten Mars en Sedna elkaar in het nieuwsgierige, mentale teken Tweelingen. Dit is geen alledaagse samenstand. Sedna behoort tot de verst verwijderde hemellichamen die in de astrologie worden gebruikt en raakt thema’s die diep onder de oppervlakte liggen: afwijzing, verraad, overleving, verlies van vertrouwen en uiteindelijk de weg naar innerlijke wijsheid en zelfbeschikking.
Mars brengt vuur, daadkracht, woede en de behoefte om te handelen. Sedna bewaart herinneringen aan oude pijn die nooit volledig verwerkt werd. Samen kunnen ze vergeten emoties wakker maken: ze vragen om gezien, erkend en bevrijd te worden.
In Tweelingen gebeurt dit via onze gedachten, gesprekken, woorden en overtuigingen. Oude verhalen kunnen zich vandaag hardnekkig herhalen. Gedachten als waarom jou iets steeds overkomt, het idee dat je meer had moeten doen, het gevoel dat niemand je begrijpt, de overtuiging dat je niet goed genoeg bent.
Het zijn vaak geen nieuwe gedachten. Het zijn echo’s van een oud verhaal.
De uitdaging van vandaag is daarom niet om iedere gedachte te geloven, maar om haar te observeren want niet alles wat je denkt is de waarheid, sommige gedachten zijn herinneringen, oude beschermingsmechanismen en sommigen ervan behoren zelfs niet meer bij wie jij hier en nu bent geworden.
Terwijl Mars de neiging heeft onmiddellijk te reageren, nodigt Sedna uit om eerst te voelen waar die reactie werkelijk vandaan komt. Is het de situatie van vandaag… of spreekt een oude wond?
Overdag beweegt de Maan nog door Steenbok. Emoties worden beheerst, verantwoordelijk en soms zelfs ingehouden beleefd. Je kunt sterk lijken terwijl er vanbinnen veel beweegt. Er kan een gevoel zijn dat je alles alleen moet dragen.
Later op de avond verschuift de energie wanneer de Maan Waterman binnengaat. Er ontstaat meer afstand en ruimte om situaties objectiever te bekijken. Alsof er plots frisse lucht door een kamer stroomt die lange tijd gesloten was.
De overgang helpt om uit emotionele verstrikking te stappen en opnieuw overzicht te krijgen.
Met Mars en Sedna geef je de oude wond een stem. oude wond krijgt een stem.
In de Inuit-mythologie werd Sedna verraden door degenen die haar juist hadden moeten beschermen. Ze werd losgelaten, afgewezen en achtergelaten in de ijskoude zee. Uit haar pijn ontstond uiteindelijk nieuw leven; zij werd de hoedster van de zee en haar rijkdommen.
Ook astrologisch vertelt Sedna ons dat juist daar waar we ooit machteloos waren, uiteindelijk onze diepste kracht verborgen ligt.
Mars naast Sedna kan daarom boosheid oproepen die veel ouder is dan de aanleiding van vandaag. Misschien reageer je heftiger dan verwacht. Misschien merk je irritatie, frustratie of verdriet dat plotseling naar boven komt.
Vraag jezelf dan af of de emotie werkelijk van vandaag is, welke oude herinneringen worden aangeraakt, welk deel van jou voelt zich nog steeds ongezien, waar geef je anderen nog steeds de macht over jouw eigen verhaal, welke waarheid wil uitgesproken worden, welke overtuigingen zijn niet van jou, wat jouw innerlijke stem je wilt vertellen…
Genezing begint bij zelfvertrouwen.
Vandaag vraagt niet om perfectie.
Vandaag vraagt om zachtheid.
De grootste verschuiving ontstaat wanneer je jezelf dezelfde steun geeft die je zo gemakkelijk aan anderen schenkt. Hoe vaak vertel je aan anderen dat ze niet perfect moeten zijn, maar perfect zichzelf, terwijl je zelf in de knoop ligt met het idee ‘perfect’ te moeten zijn?
Hoe vaak geef je als goede raad niet mee aan anderen zacht te zijn voor zichzelf, terwijl je zelf met zachtheid worstelt?
Word je eigen bondgenoot, je beste vriend. Dan kun je er ook oprecht en waarachtig omgaan met de ander.
Hoe werkt de innerlijke criticus bij jou?
Is daar ruimte om om met je innerlijke criticus in gesprek te gaan? ‘Ik zie wat je hebt meegemaakt, ik begrijp waarom dit pijn doet, en IK als drager van lijn leven kies ervoor om verder te groeien en alle stemmetjes die daar niet meer toe bijdragen met zachtheid én bewust om te buigen.
Woede hoeft niet onderdrukt te worden. Woede is een intense vuurkracht die je ergens kan toe aanzetten om datgene wat om aanpak en verandering vraagt aan te vatten.
Echter moet woede niet de bestuurder van je leven zijn of blijven. Het is bovendien ook enorm schadelijk voor je gezondheid met name de lever.
We drukken ons dagelijks in lichaamsmetaforen uit, een voorbeeld:’ het ligt me zwaar op de lever/de maag’, ‘ het werkt op mijn heupen’, ‘ ik kan het niet meer horen (aanhoren)’, ‘ het is teveel geworden om dit te blijven slikken’…om maar enkele voorbeelden aan te halen. Het punt is dat we het zélf benoemen, woorden aan geven, maar het zakt niet dieper in, het blijft bij woorden…
In de opleidingen van Dr. Roy Martina, Emotioneel Evenwicht en NEI, werd dit alles heel helder uitgediept, met concrete handvatten, hoe ermee aan de slag te gaan. We zeggen met overtuiging dat we een holistisch wezen zijn, en toch blijven we heel vaak hangen in kennis en inzichten, maar passen die niet toe tot we ziek worden, klachten krijgen, dan denken we terug aan wat we hebben ‘geleerd’. Ik moet me daar ook bewust toe aanzetten, de intentie neerzetten is onvoldoende.
Als ik aan cliënten de vraag stel wat ze met hun kennis en inzichten concreet actief doen, en hoe ze het geleerde toepassen, is het antwoord vaak ‘ Ach, ja, ik weet het wel, maar ik heb geen tijd.’ of ‘ Het zal wel loslopen, zo erg is het niet,’ tot ‘ Ik ben heel spiritueel en ik geloof rotsvast in mijn zelfgenezend vermogen, het goed komt’ te begrijpen als: ‘ik vertrouw op het Universum en God, en als ik moet sterven, dat is dan mijn lot.’
Natuurlijk beschikken we, mensen én dieren, over een zelfgenezend en -regenerend vermogen, maar dat is verbonden met een heel diepe geschiedenis die we allen dragen. Het is een enorme poel maar ook een nog niet vaak geopende schatkist, dat we vergaard hebben. ( Zie Dr. Dispenza)
Je kunt wel zeggen dat je rotsvast gelooft in je zelfgenezend vermogen, en in de onderstroom voel je sluimerende angst, woede, verdriet, afkeer, haat, wraak…maar je wilt niet onthechten van wat je voelt, het kan je ook wat opleveren als aandacht: medelijden, sympathie, bewondering enz…ooit heb ik cliënten met EE in therapie gehad, die dan zo oprecht eerlijke vertelden waarom ze eigenlijk niet écht wilden genezen- het gaf hen de aandacht waar ze naar verlangden- eindelijk (ondanks de ongemakken) werden ze ontzien van jarenlange verantwoordelijkheden. Ik herinner me nog, al is het heel lang geleden, een dame die heel veel verantwoordelijkheid droeg, het gezin, het werk, vrijwilligerswerk, ze werd gezien als een heel sterke dame, de spil van het gezin, geliefd op het werk ( leerkracht), de inspiratiebron in het vrijwilligerswerk. Hulp weigerde ze, haar partner dacht dat hij er goed aan deed, haar kinderen vonden dit alles heel evident…op termijn knaagde er iets: wat ik doe, hoeveel ik ook doe, men vindt alles maar normaal. Er werd niet meer gevraagd of ze ergens hulp voor nodig had, er werd zelfs niet meer gevraagd hoe het met haar ging. Want deze dame die zichzelf als sterk naar haar gezin en de buitenwereld liet zien, ervaarde innerlijk lijden. Ze werd innerlijk boos, teleurgesteld, verdrietig, maar ook raakte haar etherisch lichaam uitgeput. En dit straalde verder in op haar fysiek lichaam, uiteindelijk. Jaren in opbouw en afbouw: MS. Ze zag ook in dat het beeld van de sterke doorzetter, met sterke schouders, ontstaan waren vanuit haar systemische verleden. Ik voelde enorm veel mededogen en een heel diep respect voor de manier waarop ze haar hele levensverhaal met me deelde. Ik moest niets proberen te herstellen voor haar, dat is niet hoe het werkt. Het was, zo bleek dan, haar man die dit heel graag wou, een gezonde fitte vrouw.
Voor haar was het belangrijker om eindelijk haar hele verhaal- en zonder zelfmedelijden- te delen. Het was goed zo, voor haar.
Een gezin kan ontwrichten….ondanks men elkaar graag ziet, het is in veel van die situaties complexer. Ik heb een andere kijk ontwikkeld, op hoe innerlijke dynamieken en mechanismen in-en doorwerken in het groter geheel, en dat dank zij deze dame die ik me is bijgebleven en die geen doekjes wond om het mooier te maken. Natuurlijk vond ik dit wel jammer. Redden van mensen is wat niemand kan, dan te werken met de middelen en zachte ingangen en mogelijkheden die er zijn. En soms- zoals bij die dame- is ruimte geven, zonder op een klok te kijken en daar nog eens extra geld voor te vragen, die iemand nodig heeft zich gezien, gehoord en begrepen te voelen.
Je zou kunnen denken: hoe kan dat, niemand kiest toch om ziek te worden, dat is toch ongeloofwaardig. Nu, met EE en NEI, spreek je het onderbewustzijn aan, woorden zijn woorden, maar wat energetisch werk betreft, liegt je lichaam nooit. Nooit.
Het idee alleen als overtuiging zonder de bevroren geschiedenis te helen….we zien vaker hoe dit bijdraagt tot het voeden van een lotsbestemming als fataal. Of als geheiligd martelaarschap.
Wanneer boosheid gehoord wordt, kan ze veranderen in duidelijke grenzen.
Wanneer verdriet ruimte krijgt, ontstaat compassie.
Wanneer angst wordt aangekeken, groeit vertrouwen.
Het is een weg die ieder van ons op eigen manier en eigen kracht zal moeten doorlopen, hoeveel mensen er ook van je houden, het gaat om jouw ontwikkelingsweg, jouw wordingsweg, jouw helingsweg en die hebben we allen eerst zelf te dragen. Ik geloof niet in gedragen worden als dé weg om te helen, het is alsof je je laat wiegen en je overgeeft in wiegende handen, zoals je als ongeboren kind gedragen en gewiegd werd in de baarmoeder, onder het kloppend hart van de moeder. Ik denk zelf dat daar iets heel dieps in herinneringen wordt aangeraakt, aangewakkerd, iets heel essentieel. Dragen en gedragen worden is en voelt anders. Die dynamiek voelt compleet en ook onaf omdat we gedurende ons hele leven in die dynamiek onszelf dragen en gedragen worden.
Over het lijden heen gegaan worden we door geliefden waardig en dankbaar voor leven naar een plek of bestemming gedragen. En dat in de volheid van het gedragen worden.
* Praktische uitnodiging voor vandaag
Neem bewust afstand van gedachten die blijven malen.
Schrijf op wat je hoofd blijft herhalen.
Vraag jezelf af of deze gedachte werkelijk waar is.
Zoek mensen op bij wie je volledig jezelf kunt zijn.
Vier ook de kleine stappen vooruit.
Maak een wandeling en laat je zenuwstelsel tot rust komen.
Adem dieper dan je gewoon bent.
Spreek vriendelijk tegen jezelf.
Het zijn onze gevoeligste plekken die de toegangspoort tot onze diepste wijsheid omvatten, want genezing/heling betekent niet dat het verleden verdwijnt, maar de impact van het verleden geheeld kan worden. Het verleden bepaalt niet langer wie jij vandaag geworden bent, mits je bereid bent om de helingsweg, jouw weg op jouw manier en jouw tempo, aan te gaan.
Ieder mens draagt zijn eigen geschiedenis, en daar kunnen we nooit zomaar over oordelen. Het vraagt in ons werk dat fingerspitzengefühl te verfijnen en de vaardigheden die iedere therapeut of coach heeft ontwikkeld, in te zetten voor iemands hoogste welzijn. Niet wat wij willen en voor ogen hebben met iemand. Mindfucking of ‘geestelijke zelfbevrediging’ zoals één van de docenten in ELW bij aanvang vroeg ‘ Waarom willen jullie emotioneel lichaamswerker worden’ en glimlachend dit antwoordde.
Lokale tijden België & Nederland (CEST)
• 13:50 — Maan 26°08′ Steenbok tegenover retrograde Mercurius 26°08′ Kreeft
• 20:57 — Mars conjunct Sedna op 2°07′ Tweelingen
• 21:32 — Maan betreedt Waterman (0°00′)
• 22:13 — Maan 0°20′ Waterman tegenover Jupiter 0°20′ Leeuw
• 22:19 — Maan 0°23′ Waterman vierkant Cheiron 0°23′ Stier
Bekrachtiging:
“Mijn verleden mag mij vormen, maar bepaalt mijn toekomst niet. Ik vertrouw op mijn eigen stem, mijn innerlijke wijsheid en mijn vermogen om steeds opnieuw te kiezen voor groei.”
Heb het goed, liefs Mieke