Geplaatst op

Update 12 juli 2026

Soms verschijnt wijsheid niet als een zachte roos, maar als een distel. Stekelig, krachtig en verrassend… mooi.

Terwijl ik deze woorden schrijf, denk ik terug aan de situatie met onze lieve Casper, die zich gezien de wondjes aan zijn achterpootje, aan de enorme grote distels aan de parking, eigendom van Infrabel, had verwond. De distels zijn inmiddels verwijderd, niét omdat ik iets tegen distels heb, ik bewonder hun kracht en schoonheid, maar er is me ook iets anders duidelijk geworden. Het heeft een diepere betekenis gekregen wat ik als een uitnodiging om dat te laten uitrijpen.

Ik geloof niet in toevalligheden, er is me iets toegevallen middels wat er met Casper is gebeurd. Natuurlijk kent Casper niets van astrologie, maar toch voel ik ergens: daar zit iets dieperliggend in de gebeurtenis. Waar nooit eerder distels groeiden, stonden ze daar nu wel op die plek.

Het is niet omdat ik dagelijks blogs schrijf, dat ik buiten eigen belevingen, gewaarwordingen sta. Ik ben daar zelf IN aanwezig en het wekt en wakkert ook verder aan wat om aandacht en rijping vraagt.

Een distel leert ons over grenzen. Hij beschermt zijn kwetsbare hart met stekels. Maar wijsheid bestaat niet alleen uit beschermen. Soms vraagt liefde juist om iets weg te nemen wat op dat moment schade veroorzaakt.

Precies wat Pallas ons vandaag laat zien. Onderscheidingsvermogen is geen hardheid. Het is liefde die helder heeft leren kijken. Vesta voegt daar iets aan toe. Wanneer we zorg dragen voor het leven dat aan ons is toevertrouwd – een kind, een dier, een tuin of ons eigen hart – voeden we het heilige vuur van aandacht. Dat zijn vaak geen grootse daden. Het zijn de kleine, liefdevolle beslissingen waardoor het leven zich veilig voelt.

Er zit ook een wezenlijk verschil tussen respect voor de natuur en het verheffen van een idee boven een concrete verantwoordelijkheid.

Distels hebben zonder twijfel een belangrijke ecologische functie: ze zijn een waardevolle voedselbron voor bijen, hommels, vlinders en later ook voor putters en andere vogels. Dat hoeft echter niet te betekenen dat iedere distel op elke plek moet blijven staan.

Een tuin is geen ongerepte natuur. Het is een plek waar verschillende levensvormen samenkomen: planten, insecten, vogels, mensen én huisdieren.

Goed rentmeesterschap vraagt dus onvermijdelijk om een afweging. Als een plant op een bepaalde plaats een reëel risico vormt voor een dier, is het heel wenselijk die weg te halen. Dat is geen afwijzing van de natuur, maar een zorgvuldige keuze.

Vanuit de antroposofie wordt geschreven over natuurwezens of elementaire wezens door Rudolf Steiner maar verbond dat nooit aan passiviteit. Integendeel: de mens heeft juist de taak om bewust en verantwoordelijk met de natuur samen te werken. Geestelijke inzichten zijn geen vervanging voor praktische zorg.

Als een boom dreigt om te vallen, snoei of verwijder je hem.

Als een plant gevaar oplevert op een bepaalde plek, mag je besluiten die weg te halen.

Dat is geen gebrek aan spiritualiteit; het is juist het opnemen van verantwoordelijkheid.

Je kunt feiten kennen over distels. Je kunt veel weten over ecologie of spiritualiteit. Maar werkelijk luisteren begint met de vraag: “Wat heeft de ander eigenlijk meegemaakt?”

Ik denk hierbij terug aan een tekst van gisteren: zich inleven en zich iets kunnen voorstellen

. https://miekecoigne.com/…/zich-inleven-of-zich…/

Je kunt je voorstellen hoe iemand zich voelt, maar echt inleven vraagt dat je je eigen oordeel even opschort en de ander eerst ontmoet in zijn of haar ervaring.

En dat blijkt veel moeilijker en lastiger in de praktijk.

Dat is ook de kwaliteit die Steiner zo vaak beschrijft niet alleen te denken over de ander, maar leren waarnemen vanuit de ander. Dat staat haaks op gelijk willen halen. Dat nodigt nooit uit, je maakt de ander schaakmat.

Een distel laat zich niet zomaar plukken. Hij bewaakt zijn eigen ruimte, maar biedt tegelijkertijd nectar aan wie bereid is met aandacht en respect te komen. Juist daarom gonst het rondom hem van de bijen. Niet iedereen wordt toegelaten, maar wie werkelijk wil bijdragen, vindt er voedsel en levenskracht.

De energie van vandaag lijkt op zo’n distel.

Er ontstaat een spanning tussen hoofd en hart, tussen visie en emotie, tussen wat we willen beschermen en wat werkelijk om onze aandacht vraagt.

🌹

07:04 uur (BE/NL – CEST)

De Zon in Kreeft nodigt uit om te zorgen, te beschermen en vanuit het hart te handelen. Maar Pallas Athena, de wijze krijgsvrouw, staat in het vurige Ram en herinnert ons eraan dat inzicht alleen waarde krijgt wanneer het ook moedige daden voortbrengt.

Pallas vertegenwoordigt niet de krijger die blind strijdt, maar degene die eerst het patroon helder ziet. Zij kijkt boven de situatie uit, ontdekt verbanden en bedenkt creatieve oplossingen waar anderen alleen conflicten zien.

Vandaag kunnen emoties en strategie elkaar gemakkelijk in de weg zitten.

Misschien wil je iemand beschermen, terwijl een eerlijk transparant verbindend gesprek juist meer helpt? Misschien blijf je piekeren over een probleem, terwijl een kleine moedige stap de deur al opent?

🌹

07:26 uur (BE/NL – CEST)

Dit is een subtiele maar waardevolle invloed.

Venus in Maagd vindt schoonheid in zorgvuldigheid, eenvoud en dienstbaarheid. Jupiter in Leeuw wil juist royaal delen, inspireren en vanuit het hart stralen.

Samen herinneren zij ons eraan dat grootse dromen vaak beginnen met kleine liefdevolle handelingen. Een vriendelijk woord. Een zorgvuldig uitgevoerde taak. Een glimlach die iemands dag verandert.

Onderschat nooit hoe kleine gebaren op lange termijn grote gevolgen kunnen hebben.

🌹

09:25 uur (BE/NL – CEST)

Mercurius retrograde nodigt uit om opnieuw na te denken over oude overtuigingen, herinneringen en gesprekken. In Kreeft gebeurt dat vanuit gevoelens, familiepatronen en innerlijke veiligheid.

Daar tegenover staat Vesta.

In de Romeinse traditie bewaakte Vesta het heilige vuur van de tempel. Astrologisch symboliseert zij onze innerlijke vlam: datgene waarvoor wij ons met toewijding inzetten, ook wanneer niemand kijkt.

Het vierkant kan voelbaar worden als een innerlijke botsing.

Een deel van jezelf blijft misschien oude verhalen herhalen of kritiek leveren. Een ander deel verlangt ernaar om eindelijk energie te steken in datgene wat werkelijk betekenis heeft.

Vanuit een antroposofische blik is de mens voortdurend onderweg om zijn denken, voelen en willen steeds bewuster met elkaar in harmonie te brengen. Juist daarin raken de beelden van Pallas en Vesta iets wezenlijks.

Pallas is de wijsheid die niet ontstaat door méér informatie te verzamelen, maar door werkelijk te leren zien. Rudolf Steiner beschreef vaak dat helder denken geen koud intellect is, maar een levend vermogen om achter de uiterlijke gebeurtenissen de samenhang te ontdekken. Zoals een kunstenaar niet alleen de afzonderlijke kleuren ziet, maar ook het geheel van het schilderij, zo probeert Pallas boven de verwarring uit te stijgen. Zij nodigt uit om niet onmiddellijk te reageren, maar eerst waar te nemen. Niet impulsief te oordelen, maar het grotere patroon te herkennen.

Zij bewaakt geen uiterlijke tempel meer, maar het heiligdom in onszelf. In de antroposofie wordt de mens gezien als een wezen dat een innerlijke vlam draagt: een kern van geestkracht die gevoed wil worden door aandacht, liefde en bewuste keuzes. Dat vuur brandt niet vanzelf. Het vraagt dagelijkse verzorging, zoals een haardvuur dat telkens opnieuw hout nodig heeft.

Iedere keer dat je iets met volledige aandacht doet, een gesprek werkelijk beluistert, een plant verzorgt, muziek maakt, mediteert of met liefde een maaltijd bereidt, leg je als het ware een nieuw blok hout op dat innerlijke vuur.

Maar ook het omgekeerde is waar.

Voortdurend klagen, piekeren, oordelen of jezelf verliezen in eindeloze afleiding werkt als vochtige as die de vlam langzaam verstikt.

Kiezen wat jou Levenskracht schenkt, wat jouw etherlichaam verlevendigt, is de uitnodiging.

https://miekecoigne.com/…/het-etherlichaam-als-drager…

Zoals de distel zijn nectar niet weggeeft aan alles wat voorbij vliegt, hoeven ook wij onze aandacht niet aan iedere gedachte, iedere discussie of iedere verwachting van anderen te schenken.

Innerlijke vrijheid begint met onderscheidingsvermogen.

Wanneer Pallas ons helpt om helder te zien en Vesta ons helpt trouw te blijven aan wat werkelijk betekenis heeft, ontstaat er iets nieuws. Dan worden denken, voelen en willen niet langer drie losse krachten die elkaar tegenwerken, maar drie stemmen die samen één melodie vormen.

Een mooie oefening voor vandaag in het bijzonder is luisteren naar die stille plek in jezelf waar inzicht en toewijding elkaar ontmoeten én niet wat de wereld van jou verlangt.

Het is juist daar, in die onzichtbare stille ruimte, dat het licht zich openbaart, en dat kun je vervolgens met anderen delen.

Stop met zoeken naar fouten van anderen. Stop met invullen voor anderen. Denk aan NIVEA= Niet(s) Invullen Voor Een Ander.

Vraag jezelf vandaag af of jij je innerlijk vuur van binnenuit voedt, of je levenskracht en je vuurkracht in balans is of blaas je telkens de as van het verleden op. Niet iedere gedachte of uitspraak behoeft bediscussieerd te worden. Niet alles (meteen) vraagt om een antwoord.

🌹

De energie van vandaag helpt onderscheid maken. Wie wat is voedend en wie wat vreet energie? Zoek het midden tussen geven en ontvangen. De balans, een gezond evenwicht. Alleen jij bent daarin verantwoordelijk.

Herken je repetitieve tot dwangmatig gedachten die je gevangen houden? Ook daar kun je op de duur heel moe van worden. Je wordt moe van jezelf. Dat is wat cliënten me wel eens zuchtend vertellen: ‘ Ik word moe van mezelf.’

0nderzoek gedachten die nieuwe mogelijkheden openen.

Zoals de distel niet voor iedereen buigt, hoef jij ook niet voortdurend beschikbaar te zijn voor alles wat jouw aandacht opeist. Bescherm wat kostbaar is. Investeer in mensen die samen willen bouwen. Richt je aandacht op oplossingen.

Elke kleine stap die je vandaag zet, kan later uitgroeien tot iets veel groters dan je nu kunt overzien.

🌹

* Zelfonderzoekvragen

Welke mensen geven mij energie, en welke putten mij langzaam uit?

Waar reageer ik nog vanuit oude emotionele patronen in plaats van vanuit helder inzicht?

Welke situatie vraagt vandaag niet om méér inspanning, maar om een andere manier van kijken?

Welk innerlijk vuur wil ik opnieuw voeden?

Waar besteed ik dagelijks aandacht aan?

Welke kleine daad van liefde of zorg kan vandaag een groot verschil maken?

Wat mag ik loslaten zodat mijn creativiteit weer vrij kan stromen?

Heb het goed, liefs Mieke