Kort fragmentje uit mijn tweede boek ‘Anders-Leven in een sterk veranderende tijd. Welkom JIJ, Aquariusmens!’ uitgegeven bij Boekscout 2021
Alles is energie- Alles is vibratie-
Je kunt alles zijn, doen en hebben wat je maar wilt. Afgestemd op je zielsblauwdruk!
En wat hebben we massaal als kind geleerd, uitzonderingen zijn er natuurlijk ook uiteraard. Je kunt niet alles hebben wat je wilt. Je moet keuzes maken. Je moet tevreden zijn met wat je hebt. Je moet niet teveel willen, want je kunt het ook weer verliezen. Je kunt niet een goede ( lees dat maar als ‘perfect’) moeder zijn en toch een fijne professionele carrière of werk opbouwen/hebben. Het leven heeft zich voor nog veel mensen op die manier uitgerold ( programma) met als gevolg vaak al dan niet uitgesproken ontevredenheid, frustratie en boosheid en angst om voor zichzelf te gaan staan.
Je creëert je eigen werkelijkheid.
Dat is niet wat de doorsnee mens wil horen, want meteen komen daar gedachten, emoties en gevoelens aan de oppervlakte. En net die onderliggende gedachten, emoties en gevoelens kunnen wel iemand in beweging brengen.
Vooral in mijn werk merk ik dat een cliënt wel eens vanuit boosheid, waar weer andere lagen omhuld doorwerken, vanuit frustratie vertelt alles geprobeerd ( begrijp het woord proberen als een mogelijkheid om niet te lukken) te hebben en in het proberen niets of heel weinig is gelukt. De omgeving werkte tegen. Dat is een eerste laag. De buitenwereld, het gezin, de partner, de kinderen, de familie houdt jou tegen. Ook daar zitten heel wat onderliggende dynamieken vanuit het familiesysteem, die heel actief en levendig inwerken. Een hele klus om het kluwen te ontwarren. Maar het is echt mogelijk om het kluwen te ontwarren. Dat is vaak wat een cliënt nog niet voor zich kan zien.
Het mogelijks bevestigd willen worden als die goede moeder/vader ( perfect), die het juiste doet ( zich offeren voor het goede doel), is wat iemand vastzet in het slachtofferschap.
Ben je bereid om uit een verstikkend verstrikkend weefsel van dynamieken te ontgroeien, al doorsta je heel diepe angsten om verguisd, veroordeeld en afgeserveerd te worden, dan ligt de weg om te Zijn wie je werkelijk bent, helemaal voor je open.
Al zie je nog geen lichtpuntjes, want je bent voornamelijk geworden als wie mensen willen dat je bent, dus soms verre van wie je écht wilt Zijn, vanuit je hele Wezen, het vraagt werkelijk moed om je actief te bewegen doorheen al die lagen die om je heen zijn geweven, als een ‘web’, waarin je gaandeweg verstrikt en verstikt werd.
Rouwen is een fase die je daarin kunt ervaren, rouwen om het leven dat je niet hebt geleid, maar waar je nu met kleine stappen naartoe beweegt, of struikelt, wat het meestal is: struikelen. Je doet het toch maar. Neen, je bent geen egotist, maar wel op een gezonde manier egoïstisch.
Dat niet iedereen zichzelf daarin de moeite waard vindt, omwille van ‘licht en vrede’ houden met iedereen, dat kan ik heel goed begrijpen. Een oordeel vellen doe ik niet, al zie het verdriet, neem ik de strijd in zichzelf waar. Ik geloof en vertrouw ergens dat er toch een moment komt.
Dr Joe Vitale en Dr Hew Len, bij wie ik jaren geleden interessante leerzame trainingen heb gevolgd, vertellen hierover samengevat het volgende. Joe en Hew Len geloven ( niet vanuit een of andere religie) dat we alles in ons leven creëren, het goede en het slechte. Vooral Joe werd door veel mensen bekritiseerd omdat hij dit inzicht onverbloemd en zonder omwegen benoemde.
Ik heb daar ook enorm van geleerd, al was ik me van die inzichten al wel bewust, maar door het nogmaals zo helder en raak te horen, wist ik: ‘ja dat klopt’. En daar ben ik zelf verder actief aan het werk mee geweest. Tussen weten enerzijds en doorleven actief, daar is het uiteindelijk om te doen.
De manier waarop we over onszelf praten, over elkaar (ook dat), over situaties ( het schip strandt of het schip vaart ergens naartoe), mogelijkheden creëren vanuit een ‘ stel dat het mislukt’ in plaats van ‘ ik zie daar dankbare kansen in waar ik werkelijk ook voor anderen iets kan betekenen’ ( is niet hetzelfde als het idee dat je iemand of de wereld moet redden): dit alles zet aan tot voordenken, indenken, nadenken!
Eén van de belangrijkste principes uit deze leringen waren en zijn dat alles energie is. Dat alles wat we denken, voelen en doen vibreert. En een invloed heeft op het collectief, maar dan vraag het natuurlijk vanzelfsprekend dat dit bewust Zijn ervan bij ieder van ons begint.
De 13de Yule- Nacht is de onuitgesproken en niet-genoemde 13de nacht van de moedernachten. De nacht der wonderen. Omdat men vroeger vreesde de krachten die de wonderen bewerkstelligden te doen schrikken, sprak men niet over de 13de nacht.
13 is het getal van de magie, de mystiek, de wending van het lot, van transformatie en evenwicht. 13 brengt hetgeen verborgen en vergeten is naar boven. Alles wordt gezien, gehoord- alles komt terug. 13 is het getal van Venus- Freija. Het sterrenbeeld Orion, de wilde jager, bij de Vikingen gekend als Freija bereikt zijn hoogste punt. De Wilde Jacht is voorbij. De betoverende nachten lopen om middernacht ten einde.
De 13de nacht is het lint dat zich vastknoopt, de brug en de boog naar het nieuwe jaar, een bijzondere nacht. Deze nacht wordt ook ‘Hollenacht’, ‘Perchta-nacht’ genoemd. In christelijke tradities is dit ‘Driekoningennacht.’ De kraamtijd van het Licht is voorbij- dit is het moment waarop het Lichtkind zich aan de wereld openbaart als de grote heerser.
Om middernacht is het het Lichtkind die de tijd van dood en duisternis beëindigt, die zich heeft laten zien in de gestalte van de Wilde Jacht.
Nog een laatste keer laat de Wilde Jacht van zich horen voordat de poorten naar de ‘Anderswereld’ weer dicht gaan.
De nacht van 5 op 6 januari is een dubbele poort
Perchta vraagt: ‘Heb je geleefd in waarheid?’
Holle fluistert: ‘Wat zijn jouw dromen voor het nieuwe jaar?’
Samen vormen ze een heilige afsluiting én een zachte geboorte.
Geniet van de magie van het leven; wat jij voor mogelijk houdt, daarin ligt het wonder dat jouw waarheid kan worden. Geloof in jouw scheppingskracht, heb eerbied voor jezelf als elk-ander die je ontmoet, want het enige wat wonderen mogelijk maakt is de kracht van het liefdevol Zijn, dat breng de hemel op aarde.
Elena en de Nacht der Wonderen
Het was diep in de nacht, de dertiende van de Yule-tijd, toen Elena wakker werd met een gevoel dat ze niet kon benoemen. Rustig en ergens ook weer niet helemaal. De twaalf voorbije nachten en dagen hadden haar in diepe lagen van haar Zijn veranderd. De rituelen die ze voor zichzelf had bedacht, liet ze rustig inwerken. Haar dromen voelden intenser en ook helderder. Waar ze elk jaar naar uitkeek, het beleven van de Heilige Nachten, was voor haar een feest. Niet het feest van de buitenkant, hoewel ze van gezelligheid hield.
Op de 13de nacht trok ze zachtblauwe mantel aan, met een voering van sterrenstof, en liep naar buiten, waar de sneeuw als een prachtig lichtdeken over de aarde lag.
De wereld leek heel stil om haar heen. De sfeer voelde sereen, zacht al was het heel koud.
Elena volgde haar voeten, zonder te weten waarheen. Tot ze bij een open plek kwam, omringd doorsierlijk besneeuwde dennen, waar een kaars brandde in de sneeuw. Ze keek om zich heen want iemand had die kaars daar neergezet. Met een dankgebaar naar de onbekende persoon die deze kaars daar had neerzet, stak ze de kaars aan.
Elena knielde. Ze voelde haar hart kloppen in haar handen. En toen gebeurde het.
De lucht opende zich. Elena sloot haar ogen. Beelden werden in haar geestesoog opgewekt-
haar kindertijd, toen ze zong voor de maan
haar grootmoeder, die haar leerde luisteren naar stilte
haar eigen handen, die ooit een vogel hadden geheeld
haar verdriet, dat zich had omgevormd tot zachtheid
haar toekomst, als een veld vol bloemen die nog moesten bloeien
Met een diepe zucht, opgelucht, opende Elena haar ogen. De sneeuwvlokken dwarrelden onophoudelijk neer. Met verwondering keek ze het zo natuurlijk gebeuren aan, niet alleen het uitzicht was anders, maar de plek voelde anders, ruimer, helderder, alsof de wereld haar had aangeraakt. Haar binnenwereld.
Ritueel:
Brand een kaars en vraag Perchta om je innerlijke waarheid te tonen
Schrijf op wat je wilt loslaten en wat je wilt uitnodigen in het nieuwe jaar
Luister naar je dromen — ze kunnen boodschappen bevatten van de Wilde Jacht
Eer de vrouw in jezelf: de wijze, de zuiverende, de dragende kracht
Een fragment uit mijn tweede boek breng ik vandaag nog eens onder de aandacht. ‘Ander-s Leven in een sterk veranderende tijd. Welkom Jij, Aquariusmens’ is uitgegeven in 2021 bij Boekscout.De oplagen zijn echter uitverkocht. In de tijdsgeest van toen geschreven, uiteraard, net zoals dit in mijn eerste boek ‘Herinner wie je werkelijk bent. Een bewuste weg naar je nieuwe leven’, uitgegeven in 2020, evolueren we verder, ondanks het merendeel van wat ik toen heb geschreven, duidelijk voelbaar overeenstemmend met het groeiproces die we doormaken.
Wat betekent het om een multidimensionaal kwantum wezen te zijn op aarde? Dit wordt steeds vaker op publieke kanalen verteld. Dat is wat me opvalt en dit is heel fijn.
Dimensionaal zijn kan worden gezien als een druppel in de oceaan, of een golf. Is de golf een deel van de oceaan of ervan gescheiden? Ben je gescheiden van het goddelijke hart of een deel ervan?
Hoewel het antwoord misschien voor de hand lijkt te liggen, onthoud dat we voor deze incarnatie hebben geaccepteerd afgescheidenheid te ervaren en dat angst en gebrek normaal lijken te zijn. Als ik accepteer dat ik verbonden ben met mijn goddelijke hart of energie of bewustzijn, dan accepteer ik dat ik dezelfde kwaliteiten en goddelijke krachten en liefde heb als het goddelijke wezen, en op die plaats is er geen angst, is er geen gebrek, is er geen afgescheidenheid.
In die acceptatie en bewustzijn ben ik multidimensionaal, wat betekent dat ik op alle niveaus van bewustzijn gelijktijdig zonder beperking besta, zowel buiten als buiten tijd en ruimte. Als ik me hiertegen verzet, leef ik door mijn eigen beperkte verstandelijk denken en begrip en ben ik altijd overgeleverd aan andermans gevoelens, meningen en oordelen.
Verlaten we echt de ‘derde’ of ‘aardse’ dimensie tijdens ons bewustwordingsweg? Neen? Alle ‘dimensies’ zijn met elkaar verbonden, verstrengeld, als draden in een kledingstuk. Ons bewustzijn evolueert in stijgende lijn. Dat vindt plaats in golfbewegingen, stel je dat zo maar even voor.
Op dit moment, waar je ook bent, zijn er wezens uit vele dimensies die jouw ruimte delen en alleen omdat je je er nog niet bewust van bent, is het nog steeds waar. Dimensies gaan niet over fysieke realiteiten.
Op aarde hebben alle inheemse stammen dichter bij een hoog bewustzijn geleefd en daardoor zijn ze in contact gebleven met hogere bewustzijnstoestanden. Hun leringen en rituelen zijn gebaseerd op hoe wij toegang kunnen krijgen tot die bewustzijnsgebieden n een menselijk lichaam, en herinneren er ons ook aan dat we toegang kunnen krijgen tot onze eigen inheemse natuur. Je kunt duizend jaar door de kosmos vliegen en toch in dezelfde fysieke realiteit blijven, of je kunt in een nanoseconde toegang krijgen tot het diepste van je wezen, tot werelden en universa die je je niet eens kunt voorstellen.
Dat is dimensionaal Zijn, werelden binnen werelden, universa binnen universa. Ervaringen zonder eindpunt. Het wordt herkend door het ontwaakte bewustzijn dat zichzelf kan waarnemen als een goddelijk geïnspireerde creatie. Door de diepere betekenis van de geest te onderzoeken, ontstaat begrip, dat leidt naar geïntegreerde levenswijsheid.
Kwantum betekent dat het Universum meerlagig, multdimensionaal en echt multi-alles Is. We kunnen erover mediteren, het onderzoeken, erover nadenken, erover discussiëren. Het belangrijkste is dat we het erover hebben. Dat alleen al brengt het strakke lineaire denken in beweging naar een denken, voelen en leven vanuit het hart. Een vloeibaar denken.
Het herafstemmen op het hartsbewustzijn, zonder afbreuk te doen aan het lineair denken. Dit gaat om het verbinden van de mannelijke en vrouwelijke energie in onszelf. Niet het afstoten van het één om het ander te verheerlijken. Ik denk dat we dan de kans missen om onze innerlijke shift naar het Watermantijdperk laten liggen, dat staat voor samenwerking, gelijkwaardigheid, verbinding.
Als mensen zich beginnen af te vragen, hoe het zit met het verleden? Hoe het zit met het heden, de impact op mijn Zijn. Hoe het zit met de toe-komst, is deze in ‘steen’ gebeiteld of kan ik de toe-komst veranderen? Zoals ik al eerder schreef is het oude mediumschap, dat gaat over toekomst voorspellingen die eerder als een vaststaand gegeven worden voorgesteld, voorbij. We spreken over tendenzen, ontwikkelingen, te overwinnen obstakels. In het veranderend bewustzijnsVeld zijn er dus kwantum-mogelijkheden, en net daarin wordt de mens zelf bewust actiever.
Zeker wel kun je richting geven aan de toe-komst. Niettemin vraag het om bevrijding en uitbreiding van het lineaire eenzijdige denken naar kwantum denken. Het ervaren van de oneindige kwantummogelijkheden vereist de bereidheid om met andere ogen ( ontvankelijk vermogen) te kijken naar de ‘vooropgestelde realiteitsconditionering’. Dat is wakker worden, loskoppelen defragmenteren en expanderen van het bewustzijnsveld.
Kwantum is cyclisch, beweeglijk, golvend, het is dus vooral het van binnenuit mee-bewegen, met als anker je hart.
Door karmische lasten uit het Vissentijdperk en nog verder dan het huidige leven op te schonen, kunnen we toegang krijgen tot een ruimer dimensionaal veld, frequenties en dimensies. Je kunt dat niet forceren vanuit ‘wilskracht’, want dan ontstaat vaak frustratie en ontkenning ervan overtuigd dat hetgeen ik schrijf onzin is.
Hoe dan ook worden we in deze ontwikkelingsweg voortgestuwd door kosmische golven, non stop en in wat ik voorzie in een ‘versneld’ ritme, sommigen noemen het ‘upgrades’. Dit is het begin van de nieuwe wereld met een bewuster leven als multidimensionaal kwantum mens. Op Aarde.
Een bruisende, nieuwe energie is onderweg – levendig, gedurfd en vol hart. Op 17 februari 2026 nemen we afscheid van de introspectieve Slang en stappen we de energieke stroom van het Jaar van het Vuurpaard binnen. Het is een jaar dat ons oproept om moedig te leven en onze vrijheid te omarmen.
Het Paard staat niet alleen voor snelheid of onafhankelijkheid – het is de essentie van beweging zelf. Voeg daar de vonk van Vuur aan toe, en je hebt een jaar vol passie, moed en grote, onverschrokken beslissingen. Dit is geen tijd om je in te houden. Het gaat erom af te stemmen op je diepste verlangens en je pad daardoor te laten leiden.
Het element Vuur in 2026 voegt intensiteit, passie en dynamische energie toe aan het jaar, waardoor het bijzonder geschikt is voor ambitieuze projecten en gedurfde beslissingen.
Op naar de reis die voor je ligt!
** De symboliek van het Vuurpaard
In de Chinese cultuur belichaamt het Paard vrijheid, energie en charme. Het is een wezen dat hunkert naar uitgestrekte open ruimtes en eindeloze luchten, en nooit lang stil kan zitten. Levendig en onafhankelijk jaagt het Paard nieuwe horizonten na met een natuurlijk zelfvertrouwen dat anderen meesleept. Het wordt gedreven door een diepe behoefte om zijn eigen pad te banen, hoe kronkelig of bochtig dat ook mag zijn.
Voeg daar het element Vuur aan toe, en je hebt een Paard vol passie en onstuitbare energie. Vuur voedt zijn ambitie, wakkert zijn creativiteit aan en versterkt zijn durf – maar het kan het Paard ook rusteloos maken of ervoor zorgen dat het impulsief handelt. Het is een briljante, vlammende kracht, die fel en snel brandt.
Het Jaar van het Vuurpaard zal dezelfde elektrische trilling hebben. Het leven kan aanvoelen alsof het in galop gaat, met kansen die uit het niets opduiken en keuzes die snel denken vereisen. Het is een jaar om op je intuïtie te vertrouwen, je emoties te laten stralen en jezelf volledig te uiten. Maar een waarschuwing: te veel vuur kan net zo snel uitdoven als het oplaait.
Dit is een tijd om actie te ondernemen – maar wel met bewuste intentie. Ga vooruit, maar weet waar je naartoe gaat. Het Paard mag dan wel graag wild rondrennen, het vindt altijd zijn weg naar huis.
*** Wat het Jaar van het Vuurpaard voor iedereen brengt
Het Jaar van het Vuurpaard komt eraan met een levendige, onstuitbare energie die ons allemaal meesleurt, of we er nu klaar voor zijn of niet. Het is gedurfd, snel en diep persoonlijk, en zet ons aan om stappen vooruit te zetten – zelfs als we niet helemaal zeker weten waar we naartoe gaan.
Dit jaar zal een nieuwe golf van moed aanwakkeren om risico’s te nemen, oude routines te doorbreken en vol vertrouwen onze waarheid te spreken. Er is een krachtige drang om authentiek te leven, of het nu gaat om hoe we liefhebben, werken of ons in de wereld presenteren.
Maar met deze energieke trilling is er ook de behoefte aan balans. We zullen onze tijd, emoties en verwachtingen in de gaten moeten houden, vooral wanneer er plotseling nieuwe mogelijkheden opduiken en beslissingen zich snel opstapelen.
Voor velen zal dit een jaar van grote veranderingen zijn – denk aan nieuwe carrières, nieuwe huizen, loslaten wat niet werkt, of een frisse start met gedurfde stappen.
Temidden van alle opwinding is het echter belangrijk om met beide benen op de grond te blijven staan. Niet elke impuls hoeft gevolgd te worden, en niet elke kans is de juiste. Het Paard moedigt ons aan om ons hart te volgen, maar het Vuur herinnert ons eraan om voorzichtig te zijn.
Dit jaar vraagt ongetwijfeld om moed, maar ook om wijsheid.
**** Kernthema’s voor elk van de 12 sterrenbeelden
Rat
Dit jaar voelt het misschien alsof je bergopwaarts rent – het tempo is onbekend en het terrein oneffen. Blijf flexibel en geduldig, en je zult je eigen ritme vinden in de chaos.
Os
De snelheid van het Vuurpaard kan je standvastige aard op de proef stellen, maar vooruitgang is nog steeds mogelijk – alleen niet in een haastklus. Blijf op je pad en vertrouw erop dat langzaam en gestaag uiteindelijk de race wint.
Tijger
Een spannende combinatie! De energie van het Paard past bij je gedurfde geest. Dingen gaan snel en kansen vermenigvuldigen zich – surf mee op de golf, maar blijf je bewust van waar je naartoe gaat.
Konijn
Het is een rumoerig jaar en je zachte aard verlangt misschien naar stilte. Bescherm je innerlijke rust, ga in je eigen tempo en wees niet bang om je af te zonderen van de massa.
Draak
De podiumlichten zijn aan – en ze zijn op jou gericht. Dit is een jaar voor actie, leiderschap en erkenning. Gebruik je stem wijs, en anderen zullen volgen.
Slang
Overmatig nadenken zal je alleen maar vertragen. Vertrouw op je intuïtie, laat de “wat als”-vragen los en laat je natuurlijke wijsheid je leiden.
Paard
Het is jouw jaar – en de aandacht is warm. Je hebt kracht in je stappen, maar vergeet niet te rusten; zelfs wilde geesten hebben water en schaduw nodig.
Geit
Terwijl de wereld vooruit raast, ligt jouw kracht in stilte. Veranker jezelf in je waarden en helderheid zal vanzelf komen.
Aap
Verwacht een levendige, onvoorspelbare rit – precies zoals je het graag hebt. Pas je aan, improviseer en geniet van de chaos, maar verlies je doel niet uit het oog.
Haan
Dit snelle jaar kan je behoefte aan orde op de proef stellen. Focus en discipline zullen je bondgenoten zijn – laat structuur de wind onder je vleugels zijn.
Hond
Stel duidelijke grenzen en blijf trouw aan wat het belangrijkst is. Dit is een tijd om je energie te beschermen en je te omringen met mensen die je loyaliteit respecteren.
Varken
Een ontdekkingsjaar breekt aan, vol nieuwe ervaringen en frisse inzichten. Laat je leiden door nieuwsgierigheid – naar binnen, naar buiten en overal daartussenin.
Het element Vuur in 2026 voegt intensiteit, passie en dynamische energie toe aan het jaar, waardoor het bijzonder geschikt is voor ambitieuze projecten en gedurfde beslissingen.
Tot slot : Feng Shui-aanbevelingen voor 2026
Om in harmonie te zijn met de vurige, snelle energie van het Jaar van het Vuurpaard, moet uw ruimte ademen van lichtheid, beweging en inspiratie. De omgeving om je heen kan uw innerlijke vuur aanwakkeren of juist kalmeren wanneer dat nodig is – laat het jouw reis ondersteunen.
– Gelukskleuren: Tinten rood, oranje, koraal en goud zijn dit jaar favoriet. Deze kleuren weerspiegelen de essentie van Vuur – passie, warmte, vitaliteit – en helpen de ruimtes waarin ze worden gebruikt te verkwikken, of het nu gaat om kleding, decoratie of persoonlijke spullen.
– Te verkwikken gebieden: Concentreer je op het zuidelijke deel van je huis of werkplek – de richting die in Feng Shui geassocieerd wordt met het Paard. Het is een ideale plek voor objecten die beweging, erkenning of persoonlijke groei symboliseren. Denk bijvoorbeeld aan een beeldje van een rennend paard, een afbeelding van de opkomende zon of een inspirerende quote ingelijst in deze ruimte.
***** Belangrijkste Feng Shui-thema’s voor 2026:
Maak de weg vrij — laat rommel los om ruimte te maken voor verandering en momentum.
Straal met intentie — gebruik lichte, soepele stoffen zoals zijde of katoen om zachtheid en elegantie in je omgeving te brengen.
Decoreer met vuurenergie — kaarsen, zonmotieven, warm licht en gedurfde vormen kunnen vreugde en ambitie activeren.
Breng symbolen van kracht in huis — paarden, wapperende vlaggen of kunstwerken die moed en richting inspireren, zijn dit jaar allemaal welkom in je ruimte.
****** Conclusie
Het Jaar van het Vuurpaard is geen stille gast — het arriveert met een vonk in zijn ogen en de wind in zijn manen, en roept ons allemaal op om op te staan, in beweging te komen en ons levendiger te voelen.
Dit is een jaar dat ons vraagt om niet terug te deinzen. Om de sprong te wagen, zelfs als de grond eronder nog in de grond zit. Om helder te spreken, met moed te handelen en erop te vertrouwen dat ons innerlijke kompas de weg wijst — zelfs door onbekend terrein.
Groeivragen voor het Vuurpaard‑jaar 2026
Authenticiteit
Waar leef ik nog niet in waarheid?
Welke maskers mag ik afleggen?
Hoe kan ik mijn innerlijke stem meer ruimte geven?
Moed
Welke stap durf ik eindelijk te zetten?
Waar laat ik me nog leiden door angst in plaats van vertrouwen?
Hoe kan ik mijn kracht zichtbaar maken zonder strijd?
Vrijheid en verbinding
Waar mag ik mijn grenzen hertekenen?
Hoe verbind ik me zonder mezelf te verliezen?
Welke relaties voeden mijn ziel, en welke putten me uit?
Transformatie
Wat mag ik achter me laten om vrijer te worden?
Welke oude patronen zijn klaar om losgelaten te worden?
Hoe kan ik mijn pijn omvormen tot kracht?
Creatiekracht
Welke creatie wil door mij heen geboren worden?
Hoe kan ik mijn inspiratie een vorm geven die anderen raakt?
Waar durf ik mijn kunst, woorden of rituelen zichtbaar te maken?
Ritme en aarding
Hoe kan ik mijn dagen heiligen met rituelen?
Waar heb ik meer rust en ritme nodig?
Welke kleine dagelijkse handeling kan mijn energie gronden?
Intuïtie
Durf ik mijn eerste gevoel te vertrouwen?
Hoe herken ik het verschil tussen impuls en innerlijke leiding?
Welke signalen geeft mijn lichaam en ziel mij, en luister ik ernaar?
Zielsmissie
Wat is mijn bijdrage aan de wereld in 2026?
Welke roeping klopt aan mijn deur?
Hoe kan ik mijn werk, kunst of aanwezigheid dienstbaar maken aan het geheel?
Dienstbaarheid, samenwerking en gelijkwaardigheid in het Vuurpaard‑jaar
Het Vuurpaard kan ons verleiden tot individualisme en snelheid, maar de ziel groeit pas echt wanneer we ons verbinden met anderen.
Dienstbaarheid
Hoe kan ik mijn talenten inzetten om anderen te ondersteunen?
Waar kan ik bijdragen zonder iets terug te verwachten?
Hoe kan ik mijn werk en kunst dienstbaar maken aan het geheel?
Samenwerking
Met wie kan ik samen een groter geheel scheppen dan ik alleen kan?
Hoe kan ik luisteren en ruimte maken voor de ideeën van anderen?
Waar mag ik mijn eigen tempo afstemmen op het ritme van de groep?
Gelijkwaardigheid
Hoe kan ik anderen zien als gelijken, ongeacht rol of positie?
Waar mag ik oude hiërarchische patronen loslaten?
Hoe kan ik relaties bouwen op wederzijds respect en balans?
Het Vuurpaard leert ons dat groei niet alleen gaat om persoonlijke kracht, maar ook om gedeelde kracht. Wanneer we dienstbaar, samenwerkend en gelijkwaardig handelen, wordt onze energie niet opgebrand door ego, maar vermeerderd door gemeenschap.
De valkuil van polarisatie in het Vuurpaard‑jaar
Het Vuurpaard brengt energie die:
direct en intens is in communicatie
snel oplaait in emoties en meningen
groepen en individuen kan verdelen in tegenstellingen
Valkuilen
zwart‑wit denken (“wij tegen zij”)
verhitte discussies zonder luisteren
ego dat erkenning zoekt in strijd
verlies van nuance en empathie
De weg naar transformatie: valkuilen doorzien en overwinnen
Het doorzien van polarisatie vraagt bewustzijn en innerlijke discipline. Elke keer dat we de neiging voelen om te reageren, kunnen we oefenen in ruimte maken:
Herkennen: merk op wanneer je in “kampdenken” schiet.
Ademruimte nemen: pauzeer, adem, voel je lichaam.
Luisteren om te begrijpen: stel vragen, zoek de kern van de ander.
Nuance toelaten: erken dat waarheid vaak meervoudig is.
Verbinding zoeken: kies voor dialoog in plaats van debat.
Dienstbaarheid en gelijkwaardigheid: herinner jezelf eraan dat groei pas ontstaat in samen.
Spirituele les van het Vuurpaard
Het Vuurpaard daagt ons uit om niet mee te galopperen in de polarisatie, maar om de energie van vuur te gebruiken voor transformatie:
Vuur kan vernietigen → maar ook zuiveren.
Paard kan wegstormen → maar ook dragen.
Wanneer we de valkuilen doorzien, leren we:
kracht zonder strijd
vrijheid zonder scheiding
zichtbaarheid zonder ego
Groeivragen rond polarisatie
Waar merk ik dat ik in zwart‑wit denken verval?
Hoe kan ik luisteren zonder meteen te reageren?
Welke ruimte kan ik maken voor nuance en empathie?
Hoe kan ik mijn vuur inzetten om te verbinden in plaats van te verdelen?
Welke kleine daad van dienstbaarheid kan vandaag polarisatie verzachten?
Zo wordt het Vuurpaard‑jaar niet een jaar van scheiding, maar een jaar van bewuste verbinding. Polarisatie wordt dan een poort naar groei: door de valkuilen te doorzien en te overwinnen, leren we als mens en gemeenschap om samen sterker te worden.
Weetje: Het Vuurpaard verschijnt slechts eens om de 60 jaar.
De laatste keer was 1966 — een jaar dat wereldwijd bekendstaat om snelle veranderingen, revolutie, creativiteit en maatschappelijke verschuivingen.
De emoties lopen hoog op met de Supermaan in het gevoelige teken Kreeft. Het jaar begint sentimenteel, terwijl we het afgelopen hoofdstuk van ons afschudden en langzaam leren om de ervaringen, levenslessen en situaties die ons niet langer dienen, mee te nemen naar 2026.
Als je het gevoel hebt dat dingen nog steeds tot een einde komen, zelfs nu we een frisse nieuwe dageraad tegemoet gaan, vertrouw dan op je intuïtie – die klopt. Kreeft staat immers bekend als heerser over innerlijke waarneming, diep weten en onderbuikgevoelens. Het negeren van die innerlijke stem heeft gevolgen.
Wat vertelt ons onderbuikgevoel ons nu?
Waar voelen we de drang om te snijden – met liefde? Mars in oppositie met de Maan biedt de polariteit van actie in combinatie met instinct. We kunnen – zoals gebruikelijk bij Volle Manen – heen en weer schommelen tussen twee uitersten totdat we innerlijk evenwicht vinden.
Zinloze woede-uitbarstingen zijn niet de juiste weg, maar vasthouden aan gedrag dat de vrede bewaart terwijl onze ware verlangens worden onderdrukt, is dat evenmin.
Veiligheid kan moeilijk te bereiken zijn tijdens deze Volle Maan, omdat het ten koste kan gaan van het uiten van onze diepste, meest oprechte wensen – zelfs als die egoïstisch lijken.
Venus redt de dag: met haar verbinding met de Zon in Steenbok en haar oppositie met de Maan, vraagt ze om de nadruk op liefde en verbondenheid. Ze werkt samen met Mars, die ook verbonden is met zowel de Zon als de Maan, en creëert een passie vermengd met aantrekkingskracht. Dit hoeft niet romantisch te zijn: onze verlangens leiden ons naar een doel.
Wat willen we? Het is niet altijd gemakkelijk te definiëren. Afstemming op de Maanenergieën herinnert ons eraan dat we soms alleen maar troost, koestering, de ruimte om onze gevoelens te voelen en de geborgenheid van een veilige haven zoeken, terwijl we alles laten vertragen en in ons opnemen.
Ondanks dat de Maan in Kreeft staat, ligt de nadruk op Steenbok-thema’s zoals structuur, orde, plicht, verantwoordelijkheid en uiterlijke zekerheid. Wat we nu willen, omvat ook deze dingen.
Kunnen we alles hebben? Natuurlijk – mits we ruimte maken door voltooide verplichtingen los te laten, zodat er plaats is voor nieuwe projecten, mensen en omstandigheden. Dit zijn de dingen die zowel innerlijke veiligheid als uiterlijke stabiliteit brengen.
Het verwaarlozen van onze emotionele wereld is gevaarlijk. Het negeren van het verlangen naar succes kan er ook toe leiden dat we ons onvervuld voelen. Zoals altijd nodigt de kosmische boodschap ons uit om niet in binaire termen te denken.
Het is niet ‘dit of dat’. Het is ‘dit én dat’. Waar kunnen we aan toevoegen om meer heelheid te creëren? Een goede balans tussen carrière en gezin is kenmerkend voor deze as en bereidt ons voor op succes in het komende jaar.
Over twee weken biedt de Nieuwe Maan in Steenbok een gloednieuw fundament. Om het potentieel ervan te benutten, moeten we onkruid wieden, emoties voelen, het afgelopen jaar loslaten, passies volgen en aantrekkingen eren.
De Poort van Overgangen afronding van de 12 Heilige nachten
De twaalf nachten waren voorbijgegaan als een stille reis door tijd en ziel. Elke nacht had haar een beeld geschonken, een inzicht, een ontmoeting met zichzelf en met het grotere geheel. Nu stond ze in haar kamer, de laatste nacht, de overgang van oud naar nieuw.
Op de tafel lagen haar kleine papiertjes, het schriftje waarin ze haar verlangens had geschreven, en enkele kristallen die ze zorgvuldig had uitgekozen. Een bergkristal voor helderheid, een rozenkwarts voor liefde, een amethist voor innerlijke rust. Ze legde ze in een cirkel rond de kaars, alsof ze een zachte bescherming vormden.
Ze stak wierook aan. De rook steeg op in sierlijke spiralen, vulde de kamer met een geur die haar herinnerde aan tempels en stilte. Het was alsof de rook de woorden en beelden van de twaalf nachten meenam, ze verhief en terugbracht naar de hemel.
Ze sloot haar ogen. De engel stond achter haar, licht en transparant, vleugels zacht uitgespreid. Ze voelde de handen op haar schouders, een stille bevestiging dat ze gedragen werd. In haar hart brandde een klein licht, een vlam die niet doofde.
Ze nam de papiertjes die ze nog had, de laatste resten van het oude jaar. Buiten, onder de sterren, legde ze ze in het vuur. De vlammen namen ze mee, en ze fluisterde: dank u. Dank voor alles wat geweest was, dank voor alles wat komen mocht.
Toen keerde ze terug naar haar kamer. De kristallen glansden zacht in het kaarslicht. De wierook rookte nog na. Ze glimlachte. De cyclus was rond. De twaalf nachten waren voltooid. Wat bleef, was ruimte. Wat kwam, was nieuw.
✨ Reflectievragen – Afronding
Welke beelden of inzichten uit de twaalf nachten wil ik bewaren als kompas voor het nieuwe jaar?
Welke lasten heb ik werkelijk losgelaten, en hoe voelt die ruimte nu?
Welke kwaliteit of energie wil ik voeden met de hulp van kristallen, wierook of ritueel?
Hoe kan ik de aanwezigheid van de engel in mijn dagelijks leven blijven ervaren?
🌟 Stille Meditatie – De Cirkel van Licht
Ga zitten bij een kaars. Leg enkele kristallen om de vlam heen. Steek wierook aan en laat de rook opstijgen.
Sluit je ogen. Voel hoe de twaalf nachten als een cirkel om je heen staan. Elke nacht een ster, elke ervaring een lichtpunt.
In het midden sta jij. Met een engel achter je, handen zacht op je schouders. Je ademt in, je ademt uit.
Laat het oude los. Laat het nieuwe binnenkomen. Voel hoe je gedragen wordt. Voel hoe je gezegend bent.
Blijf nog even in die stilte. De twaalf nachten zijn voltooid. Het nieuwe jaar begint.
✨ Reflectievragen – Overgang
🌫️ Terugblik
Wat wil ik met eerbied achterlaten?
Welke ervaring heeft mij het meest gevormd dit jaar?
Wat heb ik geleerd over mijn eigen kracht en kwetsbaarheid?
🌅 Vooruitblik
Wat wil ik uitnodigen in het nieuwe jaar?
Welke kwaliteit wil ik laten groeien?
Wat mag ik ontvangen, zonder te hoeven begrijpen?
🌟 Stille Meditatie – De Poort
Ga rustig zitten. Sluit je ogen. Adem zacht in en uit.
Stel je voor dat je voor een poort staat. Achter je ligt het oude jaar. Je kijkt nog één keer om. Je buigt licht, als in een gebaar van dank.
Dan stap je door de poort. Voel hoe het nieuwe je omhult. Niet met druk, maar met ruimte. Je hoeft niets te weten. Alleen te zijn.
Achter je staat een engel. Je voelt haar handen op je schouders. Zij zegt niets. Maar je weet: je mag verder gaan.
Blijf nog even in die stilte. Laat het nieuwe jaar zich zachtjes aandienen.
Ritueel van de 11de Yule-Nacht – Afstemmen en Vooruitzichten
Het was stil in huis. De avond viel als een zachte sluier over het landschap, en in de kamer brandde een kaarsje dat zijn warme gloed uitstrekte over het houten tafeltje. Daar zat ze, met haar schriftje en een stapeltje kleine papiertjes, mijmerend over het voorbije jaar.
Ze had veel beleefd. Er waren momenten geweest van verwarring, van verdriet dat zich als een mist om haar hart had gelegd. Situaties waarin woorden tekortschoten, waarin ze zich alleen had gevoeld, zoekend naar houvast. Maar er waren ook andere momenten — van helderheid, van onverwachte ontmoetingen, van innerlijke groei. Ervaringen die haar dichter bij zichzelf hadden gebracht, alsof een sluier was opgelicht en ze haar eigen kern weer kon zien.
Met een potlood in de hand schreef ze op wat haar te binnen schoot. Elk papiertje kreeg een woord, een zin, een herinnering. Dingen die haar hadden geraakt, maar die ze niet langer mee wilde dragen. Ze vouwde de papiertjes zorgvuldig op, alsof ze elk stukje met respect wilde loslaten.
In haar speciale schriftje schreef ze iets anders. Geen afscheid, maar vooruitzichten en die keek ze innerlijk glimlachend aan. Voor haar waren dat geen spectaculaire dingen.
Woorden van hoop, beelden van wat ze wilde uitnodigen in het nieuwe jaar. Ze schreef over vertrouwen, over creativiteit, over het verlangen om nog meer in afstemming te leven met haar innerlijke ritme.
Toen ze klaar was, trok ze haar warme jas, sjaal en handschoenen aan en ging naar buiten. De lucht was nog helder, de sterren begonnen te verschijnen. In een kleine schaal legde ze de gevouwen papiertjes neer. Ze stak ze aan, één voor één, en keek hoe de vlammen ze verteerden. De rook steeg op in spiralen, als gebeden die hun weg vonden naar de hemel.
Ze voelde geen verdriet, maar een diepe rust. Een engel leek naast haar te staan, licht en transparant, als een fluistering van vertrouwen. Ze glimlachte. Alles wat haar niet meer diende was nu teruggegeven aan het vuur. Wat bleef, was ruimte — voor het nieuwe, voor het onverwachte, voor het gezegende.
Dankbaar en met een licht gevoel keerde ze terug naar haar huisje.
✨ Reflectievragen – 11de Yule-Nacht
🌫️ Wat mag ik loslaten?
Welke gebeurtenis uit het voorbije jaar blijft nog aan me trekken?
Is er iemand die ik nog niet helemaal heb vergeven — inclusief mezelf?
Welk oud patroon of overtuiging dient mij niet meer?
Wat wil ik niet meenemen naar het nieuwe jaar?
🌟 Wat heeft mij gevormd?
Welke ervaring bracht mij dichter bij mijn kern?
Wanneer voelde ik me gedragen, ondanks moeilijkheden?
Wat heb ik geleerd over mijn kracht, mijn kwetsbaarheid, mijn waarheid?
Welke ontmoeting of inzicht wil ik koesteren?
🌱 Wat wil ik uitnodigen?
Wat verlang ik diep vanbinnen voor het komende jaar?
Welke kwaliteit wil ik meer ruimte geven in mijn leven?
Wat mag groeien in mijn werk, mijn relaties, mijn innerlijke wereld?
Als ik één woord zou kiezen als kompas voor het nieuwe jaar — welk woord is dat?
🔥 Ritueelvragen bij het vuur
Wat wil ik symbolisch verbranden — met liefde en respect?
Kan ik het loslaten zonder oordeel, als een blad dat valt in de winter?
Wat blijft er over als ik alles wat niet meer dient heb teruggegeven aan de vlam?
Stille Meditatie – Afstemmen en Vooruitzichten
Ga rustig zitten. Laat je adem vanzelf komen en gaan. Voel hoe de kamer stil wordt, alsof de tijd even vertraagt
Stel je voor dat je innerlijk heel zacht het gebaar maakt van Ik ben in God: een wijde, open ruimte om je heen, alsof een blauwe omhulling je draagt.
Je hoeft niets te doen. Alleen voelen hoe je opgenomen bent in iets groters, iets dat je kent, iets dat je al heel je leven begeleidt.
Laat de gebeurtenissen van het voorbije jaar langzaam naar boven komen. Niet om ze vast te houden, maar om ze te erkennen. De momenten van verwarring. De woorden die pijn deden. De stiltes die zwaar waren. De dagen waarop je jezelf even kwijt was.
Laat ze verschijnen in die wijde, blauwe ruimte. Je hoeft niets op te lossen. Alleen zien. Alleen ademen.
Dan voel je in jezelf een zacht, warm licht. Een geel centrum dat niet brandt, maar gloeit. Het is je eigen kern, je eigen waarheid.
Hier verschijnen de andere momenten van het jaar: de inzichten, de onverwachte steun, de kleine wondertjes die je dichter bij jezelf brachten. De momenten waarop je voelde: dit ben ik. Laat ze binnenkomen. Laat ze je hart vullen.
Nu verschuift de beweging naar binnen, zoals in In mij is God: een koesterend gebaar rond je hart, een blauwe rust die je omhult vanbinnen.
In die rust verschijnt een vraag, heel zacht: Waar reik ik naar uit? Niet als plan, maar als innerlijke richting. Een kwaliteit. Een woord. Een verlangen dat klopt met wie je geworden bent.
Laat dat woord oplichten in je hart. Koester het. Bescherm het. Het is een zaadje voor het nieuwe jaar.
Stel je voor dat je de papiertjes met oude lasten in je handen houdt. Je kijkt ernaar zonder oordeel. Je buigt licht, als in een gebaar van respect. En dan geef je ze aan het vuur.
Zie hoe ze oplichten, krullen, oplossen. Hoe de rook opstijgt als een fluistering naar de sterren. Hoe het oude terugkeert naar het grote geheel.
Je voelt ruimte ontstaan. Ruimte om te ademen. Ruimte om te leven.
Naast je verschijnt een engel, licht en transparant, zoals in je tekening. Geen woorden, alleen aanwezigheid. Een zachte bevestiging:
Je bent gedragen.Je bent geleid.Je mag verder gaan.
Blijf nog even in die stilte. Laat de nacht je omhullen. Laat het nieuwe jaar zich al zachtjes aandienen.
Een tot op vandaag een veel besproken onderwerp. Ik blijf me er nog steeds over verbazen hoe het zoeken naar en vinden van een Tweelingziel- vlam- straal verloopt bij velen en daarin vast blijven lopen…..
Als er één werk is dat ik onder de aandacht durf te brengen, opnieuw, is het dit werk, dat een heel ander licht opwerpt.
Toen ik in 2013 dit boek in handen kreeg, de schrijfster van de vele mystieke werken ken ik persoonlijk toch al meerdere jaren, kon ik niet anders dan beamen: ja, dat is ergens een bevestiging van wat ik zelf vanuit een ander bewust Zijn waarnam. Maar ook de uitdaging om klanten mee te nemen in een meer bewuste kijk op relaties ( in het algemeen) en dan specifiek gericht op het verhaal van tweelingzielen- stralen en -vlammen.
Ik weet natuurlijk dat dit een heel populair thema is, dat het heel sterk leeft, vanuit meerdere bewustzijns-en gevoelslagen. Door het lezen en de inhoud tot je nemen van dit boek, dan kan het niet anders dan dat je een bewustere kijk erop ontwikkelt en jezelf losmaakt van allerlei projecties en verlangens die weinig tot niets met de spirituele zingeving van tweelingzielen te maken heeft. Net dat is de meerwaarde van dit boek.
Voorbij het populisme durven te groeien, dat te ontgroeien en ook als hulpverlener uit te dragen, ja, dat vraagt moed. Het maakt in die zin niet populair met een andere inhoud te werken, dan wat doorgaans als vaak misleidend- onbewust- verhaal wordt bekrachtigd.
Dat kan nooit het doel zijn aan zo’n spektakel mee te werken.
waar doorheen men zich in een nieuwe dimensie begeeft.
Deze dimensie heet
Verbond.
De trouw wijst de weg ernaar toe.
Dit boekje is geen roman, noch een wetenschappelijk of documentair werkje. Het is een compendium, opgebouwd uit teksten die tussen 1999 en 2005 werden uitgewerkt naar aanleiding van lezingen, boodschappen, woordoverdrachten of inspraken via Mona Lisa M.
Enkele teksten zijn letterlijke inspraken of Boodschappen die gekaderd moeten worden in de meditatiezittingen over de Mystieke Liefde tot Christus.
Elke tekst kan afzonderlijk genomen worden en toch horen de teksten samen. Inhoudelijk zijn er dan zeker overlappingen, maar gezien het feit dat elke doorgave tot stand kwam in een ander gezelschap en daarom ook bedoeld was voor een ander niveau van bevatting, is de taal of manier van benaderen vaak verrassend verschillend.
De houding van de Lichtwereld is streng, doch begripvol.
Misschien liggen sommige thema’s wat gevoelig, maar wie eerlijk is met zichzelf, zal de zienswijze van de Hogere Wereld beamen.
Vol vertrouwen kijken we uit naar een tijdperk waarin de eenheid in zoverre met een zielsverwant kan waar worden, want, door onze zoektocht naar eenheid met de Ene en door onze toenemende overgave en dienstbaarheid, dragen we bij tot de realisatie van een Nieuwe Wereld.
In al onze allianties dragen we bij tot deze wereldharmonie die door de Berichtgevers het oorspronkelijke Verbond wordt genoemd.
Een aanrader voornamelijk om mensen bewuster te laten inkijken in verbindingen —voorbij alle idealismen, romantismen….en het najagen van uiterlijk gericht geluk.
Na zonsondergang, wanneer de hemel langzaam dichtviel als een sluier van indigo en de eerste sterren voorzichtig begonnen te ademen, liep ze naar haar plek van stilte. Ze had niets nodig behalve een zachte doek, een kom met water en haar handen. De wereld werd stiller met elke stap die ze zette. Alsof de nacht haar kende. Alsof ze verwacht werd.
Ze ging zitten. De stilte om haar heen was warm, niet leeg maar vol — vol herinnering, vol aanwezigheid, vol leven. En ergens, net buiten haar blikveld maar diep in haar bewustzijn, voelde ze een zachte beweging. Een vleug van licht. Een engel die niet kwam om te spreken, maar om te dragen. De lucht werd iets lichter, alsof iemand een sluier van goud had opgetild.
Ze sloot haar ogen en bracht haar handen samen, vormde ze tot een kom. Een gebaar van ontvangen. Een gebaar van geven. En in dat gebaar voelde ze de engel achter haar staan — niet als figuur, maar als warmte langs haar schouders, als een adem die haar hielp ademen.
Heel zacht sprak ze, alsof de woorden door haar heen wilden komen: “Dank je wel, vader. Dank je wel, moeder. Dat ik het leven heb gekregen. Dat ik geboren mocht worden. Ik eer jullie.”
Haar handen werden warm, alsof het leven zelf zich daarin nestelde. Ze zag hun gezichten voor zich — niet zoals ze waren, maar zoals ze hen nu kon zien. De engel legde geen hand op haar, maar ze voelde een zachte druk, alsof haar rug werd gesteund door licht.
Toen dacht ze aan hem. Haar overleden partner. Zijn stem, zijn ogen, zijn stilte. Ze bracht haar handen dichter naar haar hart. “Dank je wel. Voor alles wat je gaf, voor alles wat je was. Je leeft in mijn herinnering, in onze kinderen.”
De engel boog zich iets naar voren, als een getuige van liefde die niet sterft.
Ze zag haar kinderen voor zich en sprak de woorden: “Dank je wel, kinderen. Voor jullie leven, voor jullie liefde, voor jullie spiegel.”
En toen, heel stil, dacht ze aan haar nieuwe partner. Niet als vervanging, maar als voortzetting van liefde. “Dank je wel, voor je aanwezigheid, je zachtheid, je moed om naast mij te lopen.”
Haar handen bleven in komvorm. Maar nu straalde er licht uit — niet zichtbaar, maar voelbaar. Het was alsof de engel zijn handen om de hare heen hield, zonder ze te raken. Alsof hij het licht hielp dragen.
En precies daar, in dat stille moment, voelde ze iets wat ze eerder nooit zo helder had gevoeld: dat dankbaarheid haar vrij maakte. Dat ze haar weg mocht gaan, zonder iemand vast te houden, zonder iemand mee te trekken, zonder iemand te moeten veranderen. Dat liefde niet bindt, maar bevrijdt.
Ze fluisterde: “Ik ontvang. Ik geef. Ik eer. Ik leef. En ik laat vrij.”
Toen stond ze op. Langzaam. Met haar handen nog steeds als kom. En ze droeg het licht mee de nacht in, met de engel die als een zachte schaduw van licht achter haar meeliep, tot haar ritueel voltooid was en de nacht haar opnieuw omhulde.
✨Reflectievragen – gedragen door engelenlicht
Waar voel ik dankbaarheid die mij vrijmaakt in plaats van bindt?
Wie mag ik eren zonder hen te hoeven volgen?
Waar mag ik mijn eigen weg gaan, zonder schuld, zonder verzet, zonder strijd?
Welke relaties vragen om een stille zegen, zodat ieder vrij kan ademen?
Hoe kan ik mijn handen — en mijn hart — openen voor geven én loslaten?
🌿 Reflectievragen rond oorsprongsgezin
Wat heb ik ontvangen van mijn ouders dat mij nog steeds draagt?
Welke kwaliteiten, gewoontes of overtuigingen herken ik als “van hen”, en welke daarvan wil ik koesteren?
Waar voel ik nog pijn of spanning, en wat vraagt daar om erkenning of verzachting?
Wat heb ik als kind gemist, en hoe kan ik dat vandaag op een volwassen manier aan mezelf schenken?
Welke zegen wil ik bewust teruggeven aan mijn oorsprongsgezin, zonder iets te hoeven veranderen?
Waar mag ik hen eren zoals ze zijn — en mezelf eren zoals ík ben?
🌙 Reflectievragen rond het eigen gezin
Wat wil ik mijn kinderen (of de mensen die ik begeleid) meegeven dat ik zelf niet heb ontvangen?
Hoe kan ik aanwezig zijn zonder mezelf te verliezen?
Waar mag ik meer luisteren, meer ruimte geven, meer vertrouwen?
Wat is de unieke kracht van mijn gezin, en hoe kan ik die voeden?
Welke patronen uit mijn oorsprongsgezin herhaal ik onbewust, en welke wil ik bewust doorbreken?
Hoe kan ik mijn gezin zegenen zonder hen te sturen?
🔥 Reflectievragen rond je eigen weg gaan
Wat roept mij op dit moment het sterkst — en durf ik dat te volgen?
Waar houd ik mezelf nog klein uit loyaliteit aan mijn verleden?
Welke innerlijke stem is van mij, en welke is van iemand anders?
Wat betekent vrijheid voor mij, niet als concept maar als dagelijkse keuze?
Waar mag ik afscheid nemen van verwachtingen, rollen of beelden die niet meer passen?
Hoe voelt het om mijn eigen weg te gaan én anderen daarin vrij te laten?
🌟 Overkoepelende vragen — de beweging van ontvangen, eren en vrijlaten
Wat wil ik vandaag bewust bedanken?
Wat mag ik eren zonder het te hoeven dragen?
Wat mag ik loslaten zonder schuld?
Waar voel ik dat mijn eigen weg begint?
Hoe kan ik mijn handen — en mijn hart — openen voor een nieuwe stap?
🌙 Meditatie – De Engel achter je
Ga rustig zitten. Sluit je ogen. Breng je handen samen tot een kom.
Voel de ruimte tussen je handpalmen. Voel hoe die ruimte gevuld wordt met warmte.
Adem in. Adem uit.
Stel je nu voor dat achter jou, heel zacht, een engel staat.
Geen vleugels, geen vorm — maar een aanwezigheid van licht, van steun, van adem.
Voel hoe dit licht langs je schouders stroomt, hoe het je rug ondersteunt, hoe het je hart opent.
In je handen ligt het leven dat je hebt ontvangen. Je ouders. Je geliefden. Je kinderen. Je pad.
Zeg zacht: “Dank je wel. Ik eer. Ik ontvang. Ik geef.”
Voel hoe de engel dit licht groter maakt, helderder, zachter.
Blijf nog even in deze stilte. Laat het licht je vullen. Laat het je dragen.
Wanneer je klaar bent, open je ogen. En weet: je bent niet alleen.
Zegen je familie en ga jouw unieke weg in overeenstemming met je zielsnatuur.
Er was eens een vrouw die niet liep zoals anderen liepen.
Ze volgde sinds jaren geen vooropgestelde paden meer, geen wegen met vaste routes. Als kind ontdekte ze dat de verhalen die werden verteld, niet overeenstemden met hoe ze naar elkaar toe deden. In haar omgeving voelde ze zich niet thuis, een vreemde eend in de bijt. Meestal stelde ze daar dan ook vragen over die werden afgewimpeld met dooddoeners.
Weinigen begrepen wat haar bewoog, van binnenin, velen vonden het maar niets dat ze het zichzelf- volgens hun bevattingsvermogen- zo moeilijk maakte. Plezier maken, verre reizen maken, lekker eten en drinken, dat was het leven. Dat vonden velen in haar omgeving ervan. Dat er meer en meer afstand ontstond, was voor haar aanvankelijk verdrietig, maar ze ervaarde dat het prima naar haar zin had, op haar manier.
Ze liep zoals bomen groeien:
van binnenuit,
naar het licht toe,
maar geworteld in iets diepers.
Haar naam was Anna- Lucia
Ze wist dat er vele wegen waren —
wegen van glans, van gemak, van belofte.
Maar ze voelde:
niet elke weg is de hare.
Anna had iets bijzonders.
Ze droeg een innerlijk kompas,
gemaakt van deugden:
moed, zachtheid, waarheid, liefde, wijsheid.
Geen regels, geen dogma’s —
maar levende krachten die haar richting gaven.
Soms kwam ze op kruispunten waar stemmen haar riepen:
“Hier is succes.”
“Hier is erkenning.”
“Hier is veiligheid.”
Maar Anna-Lucia luisterde naar een andere stem —
een fluistering in haar hart- en buikgevoel
die zei:
“Wat is waar? Wat opent zich in mijn diepste zieleweten? Wat dient het leven?”
Ze koos niet altijd de makkelijkste weg. Dat was waar haar omgeving haar op wees. Het werd op de duur eerder een drammen en doordrammen, alsof ze zich op hun manier van leven gedwongen werd. Ze stond er bij stil, dacht erover na, zag hoe enkelen uit haar omgeving gezondheidsklachten kregen en het bekeken vanuit ‘erfelijkheidsfactoren’ of gewoon ‘pech’. Een paar pillen erin rammen, prikken tegen alles wat gevaarlijk zou kunnen zijn, dan kwam wel goed. Anna-Lucia had daar haar eigen gedacht over gevormd, omdat ze wist dat dit een gevolg was van het liederlijk leven in het verleden. Tijd nemen om te lezen, te doorgronden, te studeren, was sinds kinds af aan een ‘gezonde microbe’, vertelde ze met smaak, als iemand haar met bedenkelijke blik wat spottend toegooide: ‘ Jij wordt nog gek van al dat lezen. Wat heeft dat allemaal voor zin. Je leeft niet echt, jij.’
Mededogen was wat er ervaarde als ze te weten kwam dat het enkele niet zo goed ging, maar ook daarin wist ze het midden te houden. Zich niet te laten meeslepen in allerlei drama-scenario’s, en toch met een milde zachte blik aankijken, een deugd die ze door de vele ervaringen wel had ontwikkeld.
Sommigen oordeelden dat ze ‘hard’ en ‘egoïstisch’ was geworden. Ook daar dacht ze over na. Door haar persoonlijke spirituele groei en bewust worden, was ze veranderd, zo leek het wel. Echter ontdekte ze door in stilte, in teruggetrokkenheid wat ze geworden was en wie ze niet kon zijn door de verwachtingen iemand te moeten zijn om zich geliefd te voelen. Haar pad liep in die zin niet op rozen. Klagen was niet wat ze deed, dan wel de doornen die bij de rozen hoorden, onderzoeken.
Soms was het een pad door mist,
soms een klim langs rotsen.
Maar telkens voelde ze:
dit is mijn weg.
Niet omdat hij perfect was,
maar omdat hij klopte met haar ziel.
Onderweg ontmoette ze mensen.
Sommigen zochten,
anderen waren verdwaald,
weer anderen stonden stil.
Anna gaf geen antwoorden.
Ze gaf ruimte.
Ze stelde vragen.
Ze deelde haar licht —
niet als fakkel,
maar als vonk.
En telkens gebeurde er iets wonderlijks:
mensen begonnen hun eigen kompas te voelen.
Hun eigen weg te zien.
Hun eigen deugden te herkennen.
Anna- Lucia glimlachte.
Ze wist:
ik ben niet hier om te leiden,
maar om te herinneren.
Niet om te overtuigen,
maar om te verbinden.
Niet om te volgen,
maar om trouw te zijn aan het licht dat in mij leeft.
Haar weg vormde een levensspiraal —
een stroom van overvloed,
verbinding,
en stille kracht.
* * * * * * * * * * * * * *
Reflectievragen – In de aanwezigheid van Godin Ambet
Gebruik deze vragen als een spiraal: begin bij jezelf, beweeg naar je relaties, en eindig bij je bijdrage aan het grotere geheel.
I. Over jouw innerlijke weg
Welke keuzes heb ik dit jaar gemaakt die werkelijk voortkwamen uit mijn ziel?
Waar heb ik mij laten afleiden door wegen die niet bij mij hoorden?
Wat helpt mij om trouw te blijven aan mijn innerlijke kompas?
II. Over deugden als levenskracht
Welke deugd leeft het sterkst in mij op dit moment?
Welke deugd wil ik meer ruimte geven in het komende jaar?
Hoe kan ik mijn levensenergie richten op wat voedt, opent en verbindt?
III. Over overvloed en verbinding
Wat betekent overvloed voor mij — los van bezit?
Waar voel ik diepe verbondenheid, en wat maakt die mogelijk?
Hoe kan ik overvloed delen zonder mezelf te verliezen?
IV. Over misleiding en helderheid
Welke verleidingen trekken mij weg van mijn zielenweg?
Hoe herken ik het verschil tussen glans en waarheid?
Wat helpt mij om helder te blijven in mijn keuzes?
V. Over bijdrage en ontmoeting
Hoe wil ik bijdragen aan de wereld vanuit mijn eigen kracht?
Wat kan ik zijn of doen zodat anderen hun eigen weg durven gaan?
Hoe kan ik, net als Ambet, een bron zijn van zachte kracht en stille aanwezigheid?
Meditatie – Gedragen in het hart van Godin Ambet
Ga rustig zitten.
Voel de grond onder je voeten, de adem in je borst.
Sluit je ogen en laat de dag van je afglijden.
Stel je voor dat je in een ronde ruimte bent.
De muren zijn van warm licht, de vloer van zachte aarde.
In het midden zit Godin Ambet, de jonge moeder.
Haar haren golven als een stroom van licht,
haar armen dragen een bundel — niet alleen een kind,
maar ook een zaadje van levenskracht.
Ze kijkt je aan.
Niet met oordeel, maar met herkenning.
Ze ziet jouw weg.
Ze ziet jouw keuzes.
Ze ziet jouw verlangen om bij te dragen.
Ze nodigt je uit om naast haar te zitten.
Wanneer je dat doet, voel je een zachte stroom
van warmte, rust en helderheid.
Ze legt haar hand op jouw hart.
En je voelt hoe jouw levensspiraal begint te bewegen.
Liefs
I. Over jouw innerlijke weg
Meditatie – Gedragen in het hart van Godin Ambet