Geplaatst op

Update 27 juni 2026

Mars bevindt zich op de anaretische (29e) graad van Stier: een graad die vaak voelt als een culminatiepunt. Alles wat Stier vertegenwoordigt – veiligheid, bezit, geld, eigenwaarde, stabiliteit en controle – wordt intenser beleefd. Alsof de druk zich heeft opgebouwd en nu een uitweg zoekt.

Tegelijkertijd maakt Mars een semi-vierkant met Saturnus in Ram, een aspect dat spanning creëert tussen onze wil om direct te handelen en de realiteit die grenzen, vertraging of verantwoordelijkheid oplegt. Waar Mars wil bewegen, remt Saturnus af. Waar Mars strijdt nodigt Saturnus om volwassenheid uit.

Dit kan zich uiten als frustratie over financiële situaties, boosheid wanneer je je beperkt voelt in je vrijheid of middelen, jaloezie wanneer anderen lijken te hebben wat jij mist, of weerstand tegen regels, autoriteit en structuren die onrechtvaardig aanvoelen. De neiging kan ontstaan om direct in de verdediging te schieten zodra je veiligheid – emotioneel, financieel of fysiek – wordt geraakt.

Deze week sprak ik een cliënt die heel graag een huis wou kopen. Ok. Heel fijn voor jou.

En dan kwam het volgende: kun je zien of ik de lotto zou kunnen winnen, of ik geld van vrienden krijg, want een lening krijgen van de bank zit er niet in. Met de laatste mededeling haakte ik in op ‘ een lening van de bank krijgen zit er niet in.’ Ik stelde dan ook de vraag of dat ok was voor hem.

Het was een opening om daar wat dieper op in te gaan en fijn dat die cliënt het verhaal deelde. Door de context van waaruit de vragen werden gesteld, begreep ik hoe iemand ten einde raad hoopt op het winnen van de lotto of hoopt op de bereidwilligheid om het nodige geld bij mekaar te sprokkelen van vrienden.

De cliënt was bereid om mee te bewegen om als eerste stap de huidige problemen met de huidige woning, in samenspraak met de Stichting Woningbouw ( in Nederland is dit allemaal anders georganiseerd dan in België) aan te pakken.

De zaak was inmiddels overgedragen.

Hij erkende ook heel eerlijk dat door hij door de mankementen in de woning, geen huur meer wou betalen. Er was duidelijk heel wat fout gelopen tussen huurder en verhuurder ( of maatschappij) en inmiddels waren de schulden tot een heel hoge schuldenberg opgelopen.

Omdat ik op dit gebied ook heel praktisch meedenk en meekijk, gaf ik hem enkele concrete tips mee. Meedenken is meer dan wat tips geven, het gaat ook om een afgestemd op de situatie stappenplan uit te werken. Dat is mijn deel van de verantwoordelijkheid naar elke cliënt.

Ik blijf het ook herhalen dat huur betalen prioriteit heeft op andere betalingen, met andere diensten kun je als zich een probleem stelt, een afspraak maken om over te gaan tot een afbetalingsplan. Maar ik weet dat mensen vaak te lang wachten hiermee.

Of omdat structurele problemen om de bereidheid van betrokken partijen tot een acceptabele oplossing te komen. Ook dat is complexer dan gedacht. Elke situatie dienen we in een verhaal met een heldere kijk, en met voldoende basiskennis- en indien nodig ook doorverwijzen- te benaderen.

In sociaal werk was het brede pakket rechten geïntegreerd, maar we moeten zelf ook als consulent bijblijven.

Deze cliënt zag na dit gesprek in dat de vragen die hij stelde eerder een bijna tot wanhoop gedreven vlucht waren voor de problemen die zich opgestapeld hadden. Dat de ene put vullen met een andere put niet naar een duurzame oplossing leidt.

Het gaat er niet om dat iemand geen hulp mag vragen, er zijn momenten in het leven dat hulp heel welkom is. Je ontdekt zelf door welke omstandigheden een situatie is ontstaan, je aanvaardt hulp, en je hebt eruit geleerd. Jezelf te dragen en de verantwoordelijkheid te dragen is volwassenwording. Je doorbreekt het patroon van slachtoffer en redder. Dat kun je pas als je uit je ervaringen hebt geleerd.

Aan het einde van het gesprek kwam toch nog die vraag of hem de helft van dit hoge bedrag zou kwijtgescholden worden…

Ik kan maar zeggen: zet nu de eerste stap, stel dat tenminste niet uit, en dan pak je daadwerkelijk jouw verantwoordelijkheid én documenteer je je uitvoerig en geloofwaardig waar de mankementen in de woning aanwezig zijn.

Hij repte niet meer over het winnen van een lotto, geld krijgen van mensen en niet voor niets ( daar werd niets over gedeeld, maar dat hoeft niet) weigert een bank om een lening te geven. En dat geven en krijgen is niet gratuite.

Wacht nooit te lang tot het donker wordt….beweren dat het nooit te laat is, vind ik zelf een te makkelijke veralgemening. Soms is het gewoon te laat om de rek er terug in te krijgen. Te lang uitstellen op welk vlak dan ook…loopt een keertje goed fout. En ook dat moeten we liefst niet psychologiseren of spiritualiseren. Je zet mensen echt op een dwaalspoor door daar zelf aan deel te nemen.

Het signaal hierbij is om bewust en verantwoordelijk te handelen. En dat geldt ook, in dit geval, bij de ander.

Soms kun je niet anders dan je koers te herzien, een stevigere fundering te leggen voor je verder gaat.

De anaretische graad kan voelen alsof alles nú moet gebeuren. Alsof je koste wat kost moet vasthouden, bewijzen of doorduwen. Toch vraagt Saturnus iets anders: discipline boven impuls, geduld boven strijd en wijsheid boven reactie.

Je hoeft niet harder of meer te vechten dan je al hebt gedaan, je wordt juist krachtiger door niet in alles te lang mee te gaan, grenzen te stellen, gezonde keuzes te maken voor jezelf.

Wanneer boosheid opkomt, onderzoek dan welke diepere behoefte eronder schuilgaat. Is het werkelijk de situatie die je raakt, of raakt ze een oude angst voor tekort, verlies, afwijzing of machteloosheid?

Door je energie bewust te richten, voorkom je dat frustratie zich omzet in conflict of uitputting. Breek grote uitdagingen op in kleine, haalbare stappen. Geef processen de tijd om zich te ontvouwen. Handel als de situatie erom vraagt. Maak zelf het onderscheid op in wat nu tot actie vraagt en wat zich rustig mag ontvouwen.

– Waar voel ik momenteel de meeste frustratie of weerstand?

– Welke angst wordt geactiveerd wanneer mijn gevoel van veiligheid onder druk staat?

– Waar probeer ik controle te behouden uit angst om iets kwijt te raken?

– Vecht ik werkelijk voor iets wat belangrijk is, of reageer ik vooral vanuit gekwetste trots of oude pijn?

– Welke beperking ervaar ik als onrechtvaardig, en wat probeert deze mij eigenlijk te leren?

– Waar mag ik meer geduld ontwikkelen in plaats van harder te duwen?

– Welke stap kan ik vandaag zetten die klein, haalbaar én duurzaam is?

– Wat gebeurt er wanneer ik mijn behoefte aan onmiddellijke controle even loslaat?

– Hoe kan ik mijn boosheid omzetten in heldere, constructieve actie?

Waar vraagt het leven mij om te vertragen zodat iets stevigers kan groeien?

Om voorwaarts te gaan moet ik mezelf niet uitputten noch forceren. Ik vertrouw van binnenuit op de juiste timing. Mijn kracht ligt in bewuste gegronde actie en vanuit rust maak ik duurzame keuzes die mijn toekomst ondersteunen. Zo is het.

” Zo spreekt de loden Saturnus

door de bomen van het donkere woud,

door de sparren, beuken en cypressen:

“0, mens, voel de verantwoording

voor de nood van Uw tijd

en van de gehele mensheid,

Aanvaard met innigheid en ernst

de opgave, die het leven U stelt.”

Johannes Hemleben

Uit ‘De zeven boomspreuken’

Heb het goed, liefs Mieke ❤