Een kosmische drempel naar een nieuw hoofdstuk.
Over enkele dagen, op 17 februari 2026, opent de kosmos een uitzonderlijk krachtig venster van transformatie met een zonsverduistering in het visionaire teken Waterman. Dit is geen alledaags astrologisch moment, maar een kantelpunt dat diep kan ingrijpen op hoe je jezelf ziet, hoe je je verhoudt tot de wereld om je heen en hoe je je toekomst verbeeldt. Deze eclips markeert het begin van een nieuw hoofdstuk in je levensverhaal — een hoofdstuk waarin oude definities vervagen en ruimte ontstaat voor een authentiekere versie van wie je aan het worden bent.
Wat deze verduistering bijzonder maakt, is haar plaats binnen een grotere kosmische cyclus. Het is de eerste zonsverduistering op de Waterman–Leeuw-as sinds 2016, waarmee een reeks koerscorrecties wordt ingeluid die zich zal uitstrekken tot en met 2028. Thema’s die tussen 2016 en 2019 speelden, kunnen opnieuw opduiken — niet als herhaling, maar als uitnodiging tot afronding, verdieping of een nieuwe keuze. Wat toen onvoltooid bleef, krijgt nu de kans om verder te rijpen.
Zonsverduisteringen ontstaan wanneer de maan zich precies tussen de aarde en de zon plaatst en het zonlicht tijdelijk afschermt. In spirituele zin wordt dit ervaren als een portaalmoment: een pauze in het gewone ritme van de tijd waarin de sluier dunner wordt en het leven ons subtiel — of soms onverwacht — een andere richting op stuurt. Het zijn momenten waarop het lot versnelt en innerlijke processen zichtbaar worden in de buitenwereld.
De kosmische context van deze eclips versterkt dat effect. Ze staat onder spanning door een vierkantsaspect met Uranus, de heerser van Waterman en de planeet van ontwaken, bevrijding en plotselinge wendingen. Verandering kan zich onverwacht aandienen, soms ontregelend, maar zelden zonder reden. Wat wankelt, doet dat omdat het niet langer in lijn is met je diepere waarheid. Deze energie nodigt uit tot vertrouwen: wat nu verschuift, wijst je uiteindelijk terug naar je authentieke pad.
Opmerkelijk is ook dat deze datum samenvalt met meerdere krachtige overgangsmomenten in verschillende culturen en spirituele tradities: Chinees Nieuwjaar (het Jaar van het Vuurpaard), en het begin van de Ramadan. Elk van deze momenten draagt het thema van loslaten, zuivering en hernieuwing. Samen versterken ze het gevoel dat we ons op een collectieve drempel bevinden — een punt waarop oude cycli worden afgesloten en nieuwe intenties worden geboren.
Jaar van het Vuur Paard- 2026 – Mieke Coigné
Spiritueel gezien raakt een zonsverduistering in Waterman aan het hart van onze evolutie als mens en als gemeenschap. Waterman, de waterdrager, symboliseert het verspreiden van bewustzijn, het overstijgen van oude normen en het vinden van gelijkgestemde zielen. Deze eclips nodigt uit om voorbij sociale conditionering te kijken, om verouderde zelfbeelden los te laten en om je opnieuw te verbinden met gemeenschappen die resoneren met je waarden. Innovatie, niet alleen technologisch maar ook in hoe we leven, liefhebben en bijdragen, krijgt hier een bezielde impuls.
Onder deze verduistering klinkt één centrale vraag, zacht maar onmiskenbaar: wie ben jij aan het worden? Niet wie je dacht te moeten zijn. Niet wat anderen van je verwachten. Maar wie je ziel je influistert te durven belichamen.
Zonne-eclipsen werken als kosmische katalysatoren. Ze kunnen plotselinge inzichten brengen over je levensrichting, onverwachte kansen openen of afsluitingen versnellen die ruimte maken voor een nieuw begin. Mensen kunnen je leven binnenkomen of verlaten met een duidelijke bedoeling, en de roep naar authenticiteit kan nauwelijks genegeerd worden.
De dagen rond de eclips — van 14 tot 20 februari — vormen een bijzonder geladen periode. Let op synchroniciteiten, dromen en subtiele signalen. Wat zich in deze dagen aandient, kan een sleutel bevatten tot het pad dat zich nu ontvouwt.
Een ringvormige zonsverduistering, wetenschappelijk een ringvormige zonsverduistering genoemd, vindt plaats wanneer de maan voor de zon langs beweegt, maar deze niet volledig bedekt. Een gloeiende ring van zonlicht blijft zichtbaar rond de verduisterde maan.
Visueel gezien lijkt het op een cirkel van vuur die in de lucht hangt.
Energetisch gezien is deze symboliek diepgaand.
Licht en schaduw bestaan naast elkaar.
Bewustzijn ontmoet onbewuste patronen.
De waarheid- waarheden komt-komen bovendrijven door ongemak.
Spiritueel gezien staan ringvormige zonsverduisteringen erom bekend
verborgen waarheden te verlichten
plotseling bewustzijn te activeren
verouderde overtuigingssystemen te veranderen
onthullen wat op de achtergrond heeft gespeeld
nieuwe paden te openen die in lijn zijn met je bestemming
Dit is geen al te zachte reset.
Dit is een stap naar een helder(der) bewust Worden .
* Reflectie
Wanneer het licht van de zon tijdelijk wordt verhuld, ontstaat er een zeldzaam moment van stilte waarin je kunt luisteren naar wat onder de oppervlakte leeft. Deze zonsverduistering nodigt je uit om niet meteen antwoorden te zoeken, maar eerst aanwezig te zijn bij wat zich aandient. Wat in jou vraagt om herziening, en wat mag eindelijk losgelaten worden?
Sta even stil bij de manier waarop je jezelf tot nu toe hebt gedefinieerd. Welke rollen draag je nog uit gewoonte, en welke voelen werkelijk als een uitdrukking van wie je aan het worden bent? Waterman vraagt niet om aanpassing aan verwachtingen, maar om trouw te zijn aan je innerlijke waarheid, ook wanneer die afwijkt van het bekende.
Misschien merk je dat bepaalde overtuigingen, relaties of idealen hun betekenis hebben verloren. Durf je toe te laten dat iets mag eindigen, zelfs als je nog niet precies weet wat ervoor in de plaats komt? In deze eclips schuilt de uitnodiging om ruimte te maken zonder alles te willen controleren.
Richt je aandacht ook op je verbinding met anderen. Met wie voel je je werkelijk verwant, niet omdat het zo hoort, maar omdat er een gedeelde visie of waarde stroomt? En waar houd je nog vast aan verbindingen die je groei eerder begrenzen dan ondersteunen?
Terwijl de kosmos een nieuw ritme inzet, kun je jezelf afvragen welke toekomst je eigenlijk voedt. Welke idealen verdienen het om meegenomen te worden, en welke dromen vragen om een nieuwe vorm of een realistischer bedding? Waterman herinnert je eraan dat vernieuwing niet ontstaat door alles achter te laten, maar door bewust te kiezen wat je mee wilt nemen.
Laat deze dagen een oefening zijn in aandacht. Let op toevalligheden, herhalende signalen en innerlijke impulsen. Wat steeds opnieuw je aandacht vraagt, draagt vaak een boodschap in zich. De eclips vraagt geen haast, maar eerlijkheid: wat klopt nog, en wat niet meer?
Aan het einde van deze reflectie kun je zacht de vraag laten rusten die onder alles door klinkt: wie ben jij wanneer je even niet hoeft te voldoen, te verklaren of vast te houden? En hoe kun je, stap voor stap, ruimte geven aan die waarheid in het leven dat zich nu voor je ontvouwt?
SO HUM MANTRA IK BEN DIE IK BEN
So Hum ademhaling is bijzonder krachtig tijdens nieuwe manen, zonsverduisteringen, perioden van onzekerheid, reguleert het zenuwstelsel.
Kies een rustige plek waar je niet gestoord wordt.
Ga comfortabel zitten met een rechte maar ontspannen rug. Plaats één hand op je borst en één op je buik. Sluit je ogen zachtjes.
Observeer de eerste twee minuten je natuurlijke ademhaling. Verander deze niet. Merk het ritme op. Bewustzijn zelf zet het kalmeringsproces in gang.
Spreek nu langzaam de mantra.
“So” terwijl je door je neus inademt.
“Hum” terwijl je door je neus uitademt.
Laat je ademhaling iets langzamer worden dan normaal, maar forceer geen diepte. Laat het natuurlijk en gelijkmatig blijven.
Doe dit 7 tot 11 minuten.
Er zullen gedachten opkomen. Dat is normaal. Vecht er niet tegen. Keer simpelweg terug naar je ademhaling en de mantra.
Je merkt misschien een warm gevoel in je borstgebied, verzachting, diepe stilte, een plots inzicht…
Adem enkele keren diep in en uit. Leg beide handen op je hart, spreek innerlijk of zacht de woorden: ‘Ik vertrouw op de ontvouwing van mijn leven.’ Ook al weet je nog niet hoe jouw leven zich op elk levensvlak ontvouwt, het wordt aan jou geopenbaard.
Soms is het niet hoe en wat je allemaal zelf vooruitplant of vooruit hebt gepland. Het gaat over iets heel wezenlijk: vertrouwen in overgave aan het Leven en wat daarin ontstaat op een natuurlijk- beweeglijke realiteit.
So Hum, So much gratitude
Liefs Mieke 
