Er is moed voor nodig om van de gewone zekerheden af te zien. Want wat vertrouwd leek, wat houvast gaf, begint te wankelen zodra de ziel zich opent voor een dieper weten. Dan komt er een innerlijke worsteling op gang — een stille strijd waarin het oude niet meer voldoet en het nieuwe zich nog niet volledig toont.
Deze worsteling is geen teken van zwakte, maar een teken van ontwaken. Zij behoort tot de weg van Sofia, de wijsheid die niet dwingt, maar uitnodigt. Zij vraagt niet om blind geloof, maar om een bewust verworven vertrouwen.
Vertrouwen — wat is dat eigenlijk?
Is het een zekerheid? Of juist het loslaten daarvan?
Is het een gevoel, of een innerlijk besluit?
Sofia laat ons ervaren dat vertrouwen geen bezit is, maar een levend proces. Het groeit niet door vast te houden, maar door telkens opnieuw te durven stappen in het onbekende. Het ontstaat wanneer de mens de moed vindt om niet alles te willen beheersen, maar zich open te stellen voor een diepere ordening van het leven.
Vertrouwen groeit waar de mens eerlijk naar zichzelf durft te kijken, zonder maskers, zijn eigen kwetsbaarheid niet afwijst maar draagt, de stilte toelaat waarin geen directe antwoorden klinken.
Daar, in die stilte, begint iets te spreken wat niet van buiten komt.
Sofia geeft geen kant-en-klare antwoorden. Zij spreekt in beelden, in ervaringen, laat ons wegen én omwegen zien. Soms lijkt zij te zwijgen; juist in dat zwijgen nodigt zij uit tot een dieper luisteren. Haar antwoorden zijn altijd voorlopig, omdat zij de mens niet wil binden, maar wil wekken.
De weg van het vertrouwen volgt geen rechte lijn. Het is een pad van zoeken, dwalen, hervinden. Een weg waarop de mens zichzelf tegenkomt, niet zoals hij dacht te zijn, maar zoals hij in Wezen is. Een Wezen in een gestaag levendige innerlijke Wordingsweg.
Deze zoektocht raakt aan een geheim dat ieder mens alleen moet ontmoeten. Niemand kan het voor een ander volbrengen. Want vertrouwen is uiteindelijk een innerlijke daad van vrijheid.
Wanneer dit vertrouwen groeit, verandert ook de relatie tot het leven. Wat eerst onzekerheid leek, wordt ruimte. Wat eerst angst opriep, worden mogelijkheden.
In die beweging naar binnen, naar de diepte van de eigen persoonlijkheid, wordt iets zichtbaar; vertrouwen is niet iets niet wat wij hebben, maar iets wat ons draagt.
Vertrouwen leidt naar de diepte van je eigen persoonlijkheid en individualiteit.
Liefs Mieke 
