Zon in Kreeft driehoek Noordknoop in Vissen – herinnering aan onze gezamenlijke zielsweg
Na de zonnewende en de overgang naar het Kreeftseizoen worden we meteen herinnerd aan een diepere waarheid: uiteindelijk zijn we allemaal met elkaar verbonden. We maken deel uit van dezelfde menselijke familie, ook al ervaren we de wereld ieder vanuit ons eigen perspectief. Eenheid in diversiteit.
Dat betekent niet dat alles altijd harmonieus verloopt. Meningsverschillen horen bij het leven. Accepteren dat we niet overal hetzelfde over denken getuigt ervan op een volwassen manier te kunnen omgaan met diversiteit. Zowel in de onderstroom als de bovenstroom.
Trouw blijven aan jouw waarheid betekent niet dat je je krampachtig moet vasthouden, ontvankelijkheid, flexibiliteit en weten dat wat voor nu jouw waarheid is, ook kan veranderen.
Omdat je een evolutionair wezen bent.
Weerstand bieden aan systemen, overtuigingen of maatschappelijke conditioneringen die onze autonomie en onafhankelijkheid beperken, vanuit innerlijke kracht en niet als een losgelagen kind.
Natuurlijk hebben regels hun functie; sommige beschermen ons en creëren veiligheid. Ook al is het veiligheidsgevoel een interne kwestie. Pompeus gedrag, jezelf boven het leven zoals het is plaatsen, onoverwinbaar…zo hebben we al vaker situaties gezien die daar een gevolg van zijn.
Ook zijn er ‘ongeschreven’ regels die intermenselijk een rol spelen, in een gezin en op het werk, in vriendschappen….meestal worden die regels niet uitgesproken, maar ze zijn wel levendig aanwezig.
Het aspect van vandaag nodigt ons uit om te onderzoeken welke overtuigingen werkelijk van onszelf zijn en welke we ooit hebben overgenomen zonder ze nog in vraag te stellen. Je kent het wel, omdat X of Y het zegt, zal het wel waar zijn.
Het kan, maar het kan evengoed na dieper onderzoek dat je tot andere conclusies komt.
Heel wat jaren terug waren enkele vrienden-therapeuten en ik op weekend in Durbuy. Een ontmoetings-en verkenningsweekend, in samen Zijn en in stilte.
Op een bepaald moment stelt Paul Liekens de vraag: ‘ Waarom zou je eens niet kijken om een opleiding NLP te volgen’, waarop ik meteen antwoordde en heel overtuigd: ‘ Neen hoor, dat is helemaal niets voor mij, dat is veel te technisch en ik ben een gevoelsmens, dat past niet bij mij.’ ‘Ok’, antwoordde hij met lichte pretoogjes.
Verbaasd dat hij me niet wou overtuigen en gaf hem dat ook terug. ‘Fijn dat je me niet probeert te overtuigen’, sprak ik al wat zachter, ‘als het de bedoeling is, dan komt dat misschien op mijn weg.’
Dat beaamde hij vriendelijk en begripvol. Er was geen ruis ontstaan, alleen had ik wat last van mezelf dat ik wat uit de bocht ging en sprak ook dat uit.
‘Niet nodig, Mieke’, zei hij, ‘ misschien zit daar wel iets wat je dieper raakt en voel jij je gezien en gehoord zonder commentaar.’ Dat klopte.
Dat waren mijn ervaringen: anderen wisten het meestal veel beter voor mij, wat ik moest doen, wat ik moest laten. Misschien was dit goed bedoeld, maar met goede bedoelingen- waar ook weer andere lagen onder leefden- wordt vergeten dat de ander mag ontdekken, mag vallen en weer rechtop zal staan.
Dat felle kantje van verzet tegen iemand die me zonder bijbedoelingen dit keer, iets voorstelde wat kon bijdragen voor mijn persoonlijke groei werd zachter. Er is een wezenlijk verschil in iemand aanmoedigen tot reflecteren en onderzoek of iemand gebieden en de toon te zetten van het beter te weten. Daar zit mijn allergie, hoewel ik die allergie kan omwerken naar waarnemen en grenzen trekken.
Dat weekend was dus louterend, helend, verbindend, maar ook een uitnodiging tot dieper zelfonderzoek.
Jaren later ontmoette ik in de Hoge School Annemie Flamez, die onder meer NLP opleidingen gaf. We raakten aan de praat en ik was verkocht. Ik had duidelijk een beeld gevormd, mede door meningen van anderen, over NLP. Dat beeld had ik zelf gekleurd en dat paste in mijn straatje: te technisch, te theoretisch.
Er ging een wereld voor me open, een wereld waarvan ik dacht die te kennen ( hoe dwaas toch en hoogmoedig) en ik ontdekte voor het eerst op heel andere wijze mijn eigen communicatiekanalen, hoe die werkten, waar mijn sterktes waren en mijn zwaktes ( te verfijnen kanalen), ik leerde me af te stemmen op de communicatiekanalen van mede-cursisten. NLP, ervoer ik , werd niet ingezet om mensen te manipuleren, maar om jezelf als kanaal (ik heb het hier niet over het mediumschap) te openen, te optimaliseren in intermenselijke communicatie. Ik ben nog een tijdje blijven hangen bij Annemie en heb aan de Sociaal Hoge School bij haar EMDR gevolgd.
Dat werd toendertijd georganiseerd binnen de structuur van het Hoger Onderwijs en afgerond met een examen en door het Ministerie van Onderwijs erkend.
De groep lag in een deuk toen Annemie ons een dik boek gaf en ik spontaan het boek opensloeg ,mijn neus snuffelde over de bladen van het boek. Dat bracht me in de herinnering dat ik als kind op de vingers werd getikt omdat ik aan alles snuffelde. Mijn reukorgaan.
Letterlijk met mijn neus in een boek.
NLP is niet wat er van gemaakt wordt als het op een ethische en deontologisch verantwoorde manier wordt genut. En ik denk dat dit voor alle ‘modellen’ geldt. Je kunt astrologie en alle vormen die daaronder vallen, gebruiken om mensen te veroordelen. bijvoorbeeld. Elke model is een instrument, die je naar beste en zuiverste vermogen kunt benutten en inzetten. Van zodra je een model bekritiseert, vaak zonder daar echt meer over te weten- kun je even stilstaan en jezelf de vraag stellen vanwaar de kritiek, vanwaar het oordeel, wat zou het me opleveren ( om mijn eigen model op de voorgrond te plaatsen, voor mijn eigen gewin enz…)
Ik bedoel maar te zeggen dat waarheden en overtuigingen die we aannemen gevormd kunnen worden door invloeden van buitenaf. Dat het zinvol is om je heldere kanalen, die in ontwikkeling blijven, te benutten of als ze in slaap zijn gewiegd, opnieuw te activeren. We hebben allemaal dit vermogen, maar, zoals Steiner dat wel eens schrijft, zijn we toch wat lui geworden om dat diepte onderzoek te doen.
Kritisch onderzoek en zelfonderzoek vraagt natuurlijk meer van jezelf. Vaak wordt snel op iets gereageerd vanuit herkenning of vanuit twijfel. Twijfel voelt voor X of Y vaak niet fijn en wordt weggewuifd. De eigen waarheid en visie moet overeind blijven, want stel dat er toch iets anders als mogelijkheid bestaat. Wat dan?
Interessant om dat waar te nemen, bij jezelf, bij elkaar, hoe zo’n mechanismen omhuld worden door diepere lagen.
Het Sabian-symbool van de Zon: “Een man op een magisch tapijt zweeft boven een groot landgebied”
Dit krachtige symbool spreekt over bewustzijnsverruiming. Het magische tapijt staat voor het vermogen om ons los te maken van dagelijkse zorgen, vaste denkpatronen en beperkte perspectieven. Door als het ware boven de situatie uit te stijgen, ontstaat er ruimte om het grotere geheel te zien.
Van bovenaf verdwijnen grenzen, labels en scheidingslijnen. Wat overblijft, is het besef dat we allemaal deel uitmaken van hetzelfde grotere geheel.
Dieper bekeken gaat dit symbool over afstand nemen om meer helderheid te verkrijgen, het overstijgen van oude overtuigingen, de kracht van verbeelding en spiritueel inzicht , het vermogen om voorbij verschillen te kijken en verbondenheid te ervaren, beseffen dat wat ons verenigt groter is dan wat ons verdeelt.
Zoals astronauten vaak beschrijven wanneer zij de aarde vanuit de ruimte zien, vervagen nationale grenzen volledig. Er blijft slechts één prachtige, kwetsbare wereld over een “bleekblauwe stip” die we samen bewonen.
Deze driehoek tussen de Zon in Kreeft en de Noordknoop in Vissen moedigt ons aan om meer vanuit compassie, empathie en eenheid te leven. Liefde, zachtheid en menselijkheid vormen de weg vooruit.
Aspecten en lokale tijden (België/Nederland)
• Maan oppositie Saturnus
Maan 13° Weegschaal 47′ – Saturnus 13° Ram 47′
01:07 CEST
• Maan vierkant Mercurius
Maan 24° Weegschaal 56′ – Mercurius 24° Kreeft 56′
22:47 CEST
• Zon driehoek Noordknoop
Zon 1° Kreeft 53′ – Noordknoop 1° Vissen 53′ (retrograde)
10:05 CEST
* Vragen voor zelfonderzoek
– Vanuit welk perspectief bekijk ik mijn huidige situatie?
– Waar zou meer afstand of overzicht mij helderheid kunnen geven?
– Welke overtuigingen heb ik overgenomen van familie, maatschappij of cultuur, en passen die nog bij wie ik nu ben?
– Waar houd ik mezelf klein uit angst om buiten de verwachtingen van anderen te vallen?
– Hoe kan ik meer vanuit compassie handelen, zonder mijn eigen waarheid te verliezen?
– Wat verbindt mij met anderen, ondanks verschillen in visie of achtergrond?
– Als ik mijn leven vanuit een hoger perspectief zou bekijken, wat zou dan werkelijk belangrijk blijken te zijn?
– Welke rol wil mijn ziel spelen in het grotere geheel?
Bekrachtiging:
“Ik transformeer beperkende overtuigingen, zie het grotere geheel en herinner mij dat liefde en verbondenheid sterker zijn dan verdeeldheid.”
Heb het goed, liefs Mieke 
