Auteur: mieke

Een kosmische reset van structuur en verbeelding

Op 20 februari 2026 vindt een zeldzame en betekenisvolle astrologische gebeurtenis plaats: Saturnus en Neptunus ontmoeten elkaar op exact 0 graden en 44 minuten Ram.

Deze conjunctie is uitzonderlijk, niet alleen omdat Saturnus en Neptunus elkaar slechts eens in de ongeveer 36 jaar ontmoeten, maar vooral omdat dit de eerste keer in meer dan drie eeuwen is dat zij samenkomen op het beginpunt van de dierenriem. De laatste keer dat dit gebeurde was in 1702, in een wereld die nog aan het begin stond van de structuren waarop onze moderne samenleving later gebouwd zou worden. Het duurt nog ruim 300 jaar voordat deze specifieke kosmische configuratie zich herhaalt.

De eerste graad van Ram is astrologisch gezien geen gewone plek. Het is het nulpunt van de zodiac, het moment waarop iets nog geen vorm heeft, maar wel een krachtige intentie draagt.

Hier ontstaat impuls, initiatief en levenswil. Dat juist op dit punt Saturnus, de planeet van structuur, verantwoordelijkheid en realiteit, Neptunus, de planeet van dromen, spiritualiteit en het oplossen van grenzen, ontmoet, wijst op een diepgaand resetmoment.

Oude vormen verliezen hun draagkracht, terwijl nieuwe visies nog niet volledig uitgekristalliseerd zijn. Dit is geen abrupt einde, maar een overgang waarin het oude oplost om plaats te maken voor iets dat nog moet worden belichaamd.

Astronomisch gezien is deze conjunctie eveneens bijzonder. Kort na zonsondergang, ongeveer dertig minuten later, zijn beide planeten zichtbaar laag aan de zuidwestelijke hemel. Saturnus is met het blote oog te zien als een zacht goudkleurig lichtpunt, terwijl Neptunus zich slechts openbaart aan wie met aandacht kijkt, geholpen door een verrekijker of telescoop. Deze zichtbaarheid weerspiegelt symbolisch hun aard: Saturnus is tastbaar, herkenbaar en concreet; Neptunus werkt subtiel, bijna onzichtbaar, en vraagt innerlijke afstemming.

Hoewel de volgende Saturnus-Neptunus-conjunctie al in 2061 zal plaatsvinden, is deze ontmoeting in Ram uniek. Ze markeert het begin van een nieuwe 36-jarige cyclus, maar doet dat op een plek die staat voor initiatie en geboorte.

Wat hier begint, zal zich decennialang ontvouwen in persoonlijke levens, maatschappelijke structuren en collectief bewustzijn.

Saturnus en Neptunus vertegenwoordigen ogenschijnlijk tegengestelde krachten. Saturnus vraagt om discipline, begrenzing en verantwoordelijkheid; Neptunus nodigt uit tot overgave, verbeelding en het loslaten van vaste vormen. Wanneer zij samenkomen, ontstaat er een spanningsveld tussen realiteit en idealisme. In Ram krijgt dit spanningsveld een extra lading: hier gaat het niet langer alleen om collectieve structuren, maar om individuele moed en persoonlijke waarheid.

Deze conjunctie vraagt ons om dromen niet langer te laten zweven, maar ze te gronden in concrete stappen. Tegelijkertijd nodigt ze uit om structuren die hun ziel verloren hebben los te laten. Wat geen spirituele bedding meer heeft, zal langzaam oplossen. Wat slechts visie is zonder vorm, vraagt nu om belichaming.

De komende decennia zullen gekenmerkt worden door pogingen om idealen tastbaar te maken — soms met vallen en opstaan, maar altijd gedreven door een diep verlangen naar authenticiteit.

Eerdere ontmoetingen van Saturnus en Neptunus vallen opvallend vaak samen met perioden van ingrijpende wereldverandering. In 1846, tijdens een conjunctie in Waterman, werd Neptunus ontdekt, terwijl Europa werd opgeschud door revolutionaire bewegingen en nieuwe sociale idealen. In 1917, bij een conjunctie in Leeuw, voltrok zich een collectieve schok: het einde van de Eerste Wereldoorlog en het begin van de Russische Revolutie, een herdefiniëring van macht en identiteit.

In 1989, tijdens hun ontmoeting in Steenbok, viel de Berlijnse Muur en kwam er een einde aan de Koude Oorlog — oude machtsstructuren stortten in en maakten plaats voor een nieuwe wereldorde en het digitale tijdperk.

Waar deze conjuncties vooral collectieve systemen raakten, verschuift in 2026 de focus. Ram wijst op het individu, op persoonlijke verantwoordelijkheid en innerlijke soevereiniteit. De grote veranderingen beginnen ditmaal niet alleen in instituties, maar in mensen zelf. Innerlijke transformatie gaat vooraf aan uiterlijke omwenteling.

Deze conjunctie nodigt uit tot bewuste afstemming. De avond van 20 februari 2026 leent zich bij uitstek voor meditatie, contemplatie en het zetten van intenties en zelfreflectie. Welke dromen vragen om structuur? Welke vaste patronen mogen oplossen omdat ze niet langer bezield zijn?

Door in je geboortehoroscoop te kijken waar 0 graden Ram valt, krijg je inzicht in het levensgebied waar deze reset het meest voelbaar zal zijn.

Hoewel iedereen deze energie ervaart, zullen vooral Ram, Weegschaal, Kreeft en Steenbok de spanning en het potentieel sterk voelen. Zij vormen samen het kardinale kruis — de vier tekens die altijd de eerste golf van een nieuwe beweging opvangen. Kardinale energie is initiërend, richtinggevend, scheppend. Wanneer de kosmos een nieuw hoofdstuk opent, zijn zij de eersten die het in hun zenuwstelsel voelen.

Voor Ram voelt 0° Ram als een innerlijke motor die aanslaat.

Alsof het leven zegt: ‘Vooruit. Nu.’

Ram kan niet blijven zitten waar hij zit; de reset is een directe impuls. Kreeft voelt de verschuiving in de ziel, in de emotionele bedding. Er ontstaat een zachte maar onontkoombare drang om het innerlijke landschap te herinrichten. Weegschaal voelt dat oude evenwichten niet meer werken.

Er moet een nieuwe afstemming komen ; eerlijker, waarachtiger, meer in lijn met het hart. Steenbok voelt de reset in fundamenten, werk, richting en verantwoordelijkheid.

Het oude kader houdt niet meer; er moet een nieuwe vorm komen.

Saturnus en Neptunus leren ons hier dat ware vernieuwing ontstaat wanneer discipline en overgave elkaar niet bestrijden, maar ontmoeten. Wat nu begint, zal zich langzaam vormen, maar draagt het zaad van een diepgaande verschuiving — persoonlijk én collectief. In deze kosmische stilte, op het allereerste punt van de dierenriem, wordt een nieuwe toon gezet voor de wereld die zich ontvouwt.

* Reflectievragen bij de kosmische reset van 2026

– Waar in mijn leven voel ik dat iets ouds aan het oplossen is, ook al weet ik nog niet wat ervoor in de plaats komt?

– Welke droom draag ik al langere tijd met me mee, en wat zou er nodig zijn om die werkelijk vorm te geven?

– Welke structuren in mijn leven geven houvast, maar voelen niet langer bezield?

– Waar ben ik misschien trouw gebleven aan een vorm, terwijl de essentie al veranderd is?

– Wat betekent moed voor mij op dit moment: actie ondernemen, grenzen stellen, of juist durven loslaten?

– Hoe ga ik om met onzekerheid wanneer een nieuw begin zich aandient zonder duidelijke routekaart?

– Op welk levensgebied (waar 0° Ram in mijn horoscoop valt) word ik uitgenodigd om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn visie?

– Wat vraagt daar om discipline, en wat juist om vertrouwen en overgave?

– Welke illusies mag ik doorzien, zonder cynisch te worden?

– Welke idealen wil ik wél blijven voeden, ook als ze tijd nodig hebben om te rijpen?

– Hoe kan ik mijn intuïtie serieus nemen, zonder de realiteit te ontkennen?

– Wat zou een kleine, concrete stap zijn die mijn innerlijke waarheid in de buitenwereld verankert?

– Als deze cyclus van 36 jaar een hoofdstuk in mijn leven opent, welke intentie wil ik dan aan het begin ervan neerleggen?

– En hoe kan ik mezelf toestaan om dit proces langzaam, bewust en met mildheid te laten ontvouwen?

* 0° Ram is het absolute beginpunt van de dierenriem. In een horoscoop wordt dit ook wel het lentepunt genoemd. Het is altijd dezelfde plek in elke horoscoop; wat verschilt, is in welk huis dit punt valt. Dat huis laat zien waar in je leven nieuwe initiatie en transformatie plaatsvinden.

Je kunt dit zelf opzoeken op astro.com ( correcte geboortecoördinaten ingeven)

Liefs Mieke

Regelmatig gaan consulten over situaties waarin een cliënt aan het randje staat van opgeven, zoals deze morgen. Een goedlopende praktijk, met eigen yogastudio, ruim 15 jaar, op verplaatsing heel weinig aanmeldingen en twijfelen ( angst) of dit nog de bedoeling is.

Lang verhaal kort: het was duidelijk ‘tijd’ om grenzen te verleggen, zichtbaar te worden met onder andere een eigen kanaal.

Dat was een levendig voorbeeld van iemand die het werk doet met hart en ziel, het niet nodig vond om nieuwe wegen en kanalen te bewandelen, te expanderen, zichzelf dus ergens in blokkeerde. Verder te floreren, stroom voorwaarts.

Dat was dus een heel fijn gesprek, down to earth en met enkele concrete handvatten weet ik dat zij met enthousiasme en vertrouwen aan de slag gaat.

Het is altijd heel prettig om de wederkerigheid in een gesprek te ervaren, in het werk als een spiegelende sparringspartner, vertrouwenspersoon en bruggenbouwer te zijn, objectief naar een situatie kijk, de diepere lagen in overeenstemming wat een cliënt daarbij herkent, kan en mag aanraken.

Zo werkt verbinding, in volheid. Nooit oordelend waar iemand op een bepaald moment in de ‘tijd’ aan toe is of ergens staat. Ik weet maar al te goed hoe makkelijk en verleidelijk het is over iemands weg een oordeel uit te spreken. Of zelfs te denken.

We spreken vaak over de comfortzone alsof het een afgebakende plek is: een veilige box waarin je je geborgen, zeker en in controle voelt. Maar wat als die box helemaal niet bestaat? Wat als ze vooral een verhaal is als een programma dat je verinnerlijkt hebt als zijnde waarheid, en dat programma blijft herhalen.

Je comfortzone is een herhaling en gekoppeld met overtuigingen en ervaringen uit het verleden. Het zijn patronen die vertrouwd aanvoelen, niet per se omdat ze nog zo veilig aanvoelen, maar omdat ze bekend zijn. De grenzen die je ervaart, zijn daardoor zelden harde muren — het zijn meestal denkbeeldige lijnen, getekend door angst, aannames of oude conclusies over wat je wel of niet kunt.

Wanneer je onderzoekt wat jou comfort geeft, ontdek je misschien dat het niet zozeer om een plek gaat, maar om een gevoel: controle, voorspelbaarheid, erkenning enz… Die gevoelens hoeven niet vast te zitten aan één manier van leven of handelen. Ze kunnen meebewegen.

Vaak wordt gezegd: denk buiten de box. Maar als je die box zelf hebt gecreëerd, kun je ook een andere vraag stellen: wat als er nooit een box was? Wat als je veel vrijer bent dan je denkt?

Groei ontstaat dan niet doordat je jezelf forceert om ‘erbuiten’ te stappen, maar doordat je nieuwsgierig wordt naar je aannames. Waarom voelt iets spannend? Welke overtuiging zit daaronder? En klopt die nog wel?

Als je merkt dat je vastloopt, dat routines zwaar beginnen te voelen, dat je verandering vermijdt of steeds dezelfde paden kies dan is dat geen teken van falen. Het is een uitnodiging tot reflectie, om te onderzoeken waar je jezelf onnodig beperkt.

Door die denkbeeldige grenzen te bevragen, ontstaat ruimte. Ruimte voor nieuwe interesses, onverwachte mogelijkheden en hernieuwd enthousiasme.

Reflectievragen over de comfortzone (en het idee dat er geen box is)

* Bewustwording

1. Wanneer voel ik mij “comfortabel” — en welk gevoel ligt daar écht onder (veiligheid, controle, erkenning, rust)?

2. In welke situaties zeg ik tegen mezelf: “Dit is niks voor mij”?

3.Welke keuzes maak ik vooral omdat ze vertrouwd zijn, niet omdat ze mij energie geven?

* De denkbeeldige grenzen onderzoeken

4. Welke overtuigingen bepalen wat ik wel of niet durf te doen?

5. Waar heb ik deze overtuigingen ooit geleerd — en zijn ze nog steeds waar?

6. Welke angst zit er onder mijn weerstand tegen verandering?

7. Wat denk ik dat er zal gebeuren als ik iets nieuws probeer?

* De ‘box’ bevragen

8. Wie heeft mijn comfortzone eigenlijk gedefinieerd — ikzelf, of anderen? Of allebei?

9. Wat als de grens die ik ervaar geen muur is, maar een gedachte?

10. In welke situaties heb ik eerder iets gedaan dat buiten mijn comfortzone leek, maar uiteindelijk meeviel?

* Ruimte creëren

11. Wat zou ik doen als falen geen consequenties had?

12. Welke kleine stap voelt spannend, maar ook nieuwsgierig?

13. Hoe zou ik handelen als ik mezelf meer vertrouwen gaf dan angst?

* Groei en herdefinitie

14. Wat zegt mijn ongemak mij op dit moment?

15. Welke versie van mijzelf wil ik de komende periode meer ruimte geven?

16. Hoe ziet groei eruit als ik mezelf niet forceer, maar volg?

17. Wat ontdek ik over mezelf als ik stop met denken in ‘binnen’ en ‘buiten’ de comfortzone?

* Integratie

18. Wat betekent comfort voor mij, los van routines en gewoontes?

19. Welke grenzen wil ik bewust loslaten?

20. Als er geen box is — hoe vrij ben ik dan eigenlijk al? Hier en nu.

Liefs Mieke

Een euritmie-oefening om de beweging van Venus te laten instromen en de inhoud van het blog actief laten inwerken==hoofd hart en ledematen

https://www.youtube.com/watch?v=xGd74YC-rhU (2’21”)

Venus in Vissen

10 februari- 4 maart 2026

Venus in Vissen staat voor onvoorwaardelijke liefde, romantisch idealisme en het vervagen van grenzen tussen zelf en ander. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van mystieke eenheid betreedt, wordt liefde een spirituele oefening, komt schoonheid naar voren door etherische gratie en ligt waarde in een transcendente verbinding voorbij het ego.

Vissen

In wat verloren is, moge het verlies zichzelf vinden;

in wat gewonnen is, moge de winst zichzelf verliezen;

in wat begrepen is, moge het begrip zichzelf zoeken

en zichzelf in stand houden door het in stand houden.

Door te worden, verheven tot bestaan;

door te bestaan, verweven met het worden.

Moge het verlies winst op zich zijn!

( Twaalf stemmingen- Rudolf Steiner) GA40 https://rsarchive.org/…/English/MP1984/TwlMoo_12moods.html

Instructieserie voor Eurythmie – planeetbewegingen – Venus

Terugkijkend op mijn cursus Filosofie, duik ik nog eens in één van de besproken filosofen. De wil tot macht, machtsdronken, sommigen noemen het in deze tijd ‘machtsgeil’. Dat wordt dan verder in deze tijd gelabeld aan ‘narcisme’.

Dus even een diepere duik genomen in een toch niet zo onbelangrijke filosoof. Wat zijn persoonlijke leven betreft, tja, daar is wel wat over te vertellen, maar ook weer niet zomaar als een soort van ‘roddelpers’. Ook dat vraagt een actieve inzet om de mens, tot op zekere hoogte, te leren kennen, te ontdekken wie die mens is geweest. Zijn zus heeft daar zeker toe bijgedragen. En ook Rudolf Steiner. Niet makkelijk alleszins om zo’n mens ten volle te begrijpen, maar voldoende om daar toch iets over te delen. Precies omdat het thema: ‘macht’ veelvuldig onder de aandacht wordt gebracht. Misschien is dit stukje tekst wat helpend om daar innerlijk zelf stil bij te staan. Of niet, dan laat je dat eenvoudig voorbij gaan.

De ‘wil tot macht’ is een centraal concept in de filosofie van de 19e-eeuwse Duitse filosoof Friedrich Nietzsche. Het kan het best worden begrepen als een irrationele kracht, aanwezig in alle individuen, die kan worden ingezet voor verschillende doelen.

Nietzsche onderzocht het idee van de wil tot macht gedurende zijn hele carrière en categoriseerde het op verschillende momenten als een psychologisch, biologisch of metafysisch principe. Om deze reden is de wil tot macht ook een van Nietzsches meest misbegrepen ideeën.

Begin twintig las Nietzsche ‘ The World as Will and Representation’ van Arthur Schopenhauer en raakte erdoor gefascineerd. Schopenhauer bood een diep pessimistische visie op het leven, en de kern daarvan was zijn idee dat een blinde, onophoudelijk strevende, irrationele kracht die hij ‘Wil’ noemde, de dynamische essentie van de wereld vormde.

Deze kosmische Wil manifesteert zich in ieder individu door middel van de seksuele drift en de ‘wil tot leven’ die in de natuur te vinden is. Het is de bron van veel ellende, omdat het in wezen onverzadigbaar is. Het beste wat men kan doen om het lijden te verminderen, is manieren vinden om het te verzachten. Dit is een van de functies van kunst.

In zijn eerste boek, ‘The Birth of Tragedy’, stelt Nietzsche een ‘Dionysische’ impuls voor als de bron van de Griekse tragedie. Net als Schopenhauers Wil is het een irrationele kracht die opwelt uit duistere oorsprongen en zich uitdrukt in wilde, dronken uitbarstingen, seksuele losbandigheid en wreedheden. Zijn latere opvatting van de wil tot macht is aanzienlijk anders, maar behoudt iets van dit idee van een diepe, pre-rationele, onbewuste kracht die kan worden benut en getransformeerd om iets moois te creëren.

In vroege werken zoals ‘ Human, All Too Human and Daybreak’, besteedt Nietzsche veel aandacht aan de psychologie. Hij spreekt niet expliciet over een ‘wil tot macht’, maar hij verklaart herhaaldelijk aspecten van menselijk gedrag in termen van een verlangen naar dominantie of beheersing over anderen, zichzelf of de omgeving. In ‘The Gay Science’ wordt hij explicieter, en in ‘Thus Spoke Zarathustra’ gebruikt hij voor het eerst de uitdrukking ‘wil tot macht’.

Mensen die niet bekend zijn met Nietzsches werk, zouden geneigd kunnen zijn het idee van de wil tot macht nogal simplistisch te interpreteren. Maar Nietzsche denkt niet alleen, of zelfs niet primair, aan de motivaties van mensen als Napoleon of Hitler, die uitdrukkelijk militaire en politieke macht nastreven; hij past de theorie doorgaans op een subtiele manier toe.

Bijvoorbeeld Aforisme 13 uit ‘The Gay Science’ is getiteld ‘The Theory of the Sense of Power.’ Hier betoogt Nietzsche dat we macht over anderen uitoefenen door hen zowel te bevoordelen als te schaden. Wanneer we hen schaden, laten we hen onze macht op een grove – en gevaarlijke – manier voelen, omdat ze dan wellicht wraak willen nemen.

Iemand aan ons verplichten is meestal een prettigere manier om een ​​gevoel van macht te ervaren; we vergroten daarmee ook onze macht, omdat degenen die we bevoordelen het voordeel zien om aan onze kant te staan.

Nietzsche betoogt dat het veroorzaken van pijn over het algemeen minder prettig is dan het tonen van vriendelijkheid en suggereert zelfs dat wreedheid, omdat het de mindere optie is, een teken is van machtsgebrek.

De wil tot macht, zoals Nietzsche die opvat, is noch goed noch slecht. Het is een fundamentele drijfveer die in iedereen aanwezig is, maar die zich op veel verschillende manieren uitdrukt. De filosoof en de wetenschapper kanaliseren hun wil tot macht in een wil tot waarheid. Kunstenaars kanaliseren die in een wil om te creëren. Zakenlieden bevredigen die door rijk te worden.

In ‘ On the Genealogy of Morals’ contrasteert Nietzsche ‘meestermoraal’ en ‘slavenmoraal’, maar herleidt beide tot de wil tot macht.

Het creëren van waardetabellen, deze aan mensen opleggen en de wereld ernaar beoordelen, is een opmerkelijke uiting van de wil tot macht. En dit idee ligt ten grondslag aan Nietzsches poging om morele systemen te begrijpen en te beoordelen.

De sterke, gezonde, meesterlijke types leggen hun waarden vol zelfvertrouwen rechtstreeks aan de wereld op. De zwakken daarentegen proberen hun waarden op een sluwere, indirecte manier op te leggen, door de sterken een schuldgevoel aan te praten over hun gezondheid, kracht, egoïsme en trots.

Hoewel de wil tot macht op zich noch goed noch slecht is, geeft Nietzsche duidelijk de voorkeur aan bepaalde manieren waarop deze zich aan anderen manifesteert. Hij pleit niet voor het nastreven van macht. In plaats daarvan prijst hij de sublimatie van de wil tot macht in creatieve activiteit. Grofweg gezegd, prijst hij die uitingen ervan die hij als creatief, mooi en levensbevestigend beschouwt, en bekritiseert hij uitingen van de wil tot macht die hij als lelijk of voortkomend uit zwakte ziet.

Een specifieke vorm van de wil tot macht waaraan Nietzsche veel aandacht besteedt, is wat hij ‘zelfoverwinning’ noemt. Hier wordt de wil tot macht ingezet en gericht op zelfbeheersing en zelftransformatie, geleid door het principe dat ‘je ware zelf niet diep in jezelf ligt, maar hoog boven je’.

In de jaren 1880 las Nietzsche verschillende Duitse theoretici die Darwins theorie over evolutie bekritiseerden, en hij lijkt door hen beïnvloed te zijn. Op verschillende plaatsen contrasteert hij de wil tot macht met de ‘wil tot overleven’, die volgens hem de basis vormt van het darwinisme. Darwin postuleert echter geen wil tot overleven. Hij legt juist uit hoe soorten evolueren door natuurlijke selectie in de strijd om te overleven.

Soms lijkt Nietzsche de wil tot macht te beschouwen als meer dan alleen een principe dat inzicht geeft in de diepe psychologische drijfveren van de mens.

Zo laat hij Zarathustra in ‘Aldus sprak Zarathustra’ zeggen: ‘Waar ik ook een levend wezen vond, daar vond ik de wil tot macht.’ Hier wordt de wil tot macht toegepast op het biologische domein. En in vrij eenvoudige zin zou men een simpele gebeurtenis, zoals een grote vis die een kleine vis opeet, kunnen begrijpen als een vorm van de wil tot macht; de grote vis demonstreert beheersing van zijn omgeving door een deel van die omgeving in zich op te nemen.

Nietzsche overwoog een boek te schrijven met de titel “De wil tot macht”, maar publiceerde nooit een boek onder die naam. Na zijn dood publiceerde zijn zus Elizabeth echter een verzameling van zijn ongepubliceerde aantekeningen, door haarzelf georganiseerd en bewerkt, onder de titel “De wil tot macht”. In “De wil tot macht” herneemt Nietzsche zijn filosofie van de eeuwige wederkeer, een idee dat hij eerder al in “The Gay Science” had geopperd.

Sommige passages in dit boek maken duidelijk dat Nietzsche het idee serieus nam dat de wil tot macht een fundamenteel principe zou kunnen zijn dat in de hele kosmos werkzaam is. Paragraaf 1067, de laatste paragraaf van het boek, vat Nietzsches manier van denken over de wereld samen als ‘een monster van energie, zonder begin, zonder einde… mijn Dionysische wereld van het eeuwig zelfscheppende, het eeuwig zelfvernietigende…’

Het besluit met:

‘Wilt u een naam voor deze wereld? Een oplossing voor al haar raadsels? Een licht ook voor u, u best verborgen, sterkste, meest onverschrokken, meest nachtelijke mensen? – Deze wereld is de wil tot macht – en niets anders! Met nachtelijke mensen bedoelt hij op hen die in het duister durven kijken.

De beroemde uitspraak komt echt uit ‘ Jenseits von Gut und Böse’ (Beyond Good and Evil), Aforisme 146. Het citaat luidt in de originele Duitse tekst:

‘ Wer mit Ungeheuern kämpft, mag zusehn, dass er nicht dabei zum Ungeheuer wird.

Und wenn du lange in einen Abgrund blickst, blickt der Abgrund auch in dich hinein.’

‘ Wie met monsters vecht, moet ervoor zorgen dat hij zelf geen monster wordt.

En als je lang genoeg in een afgrond staart, zal de afgrond terug naar jou staren.’

Hartegroet Mieke

10 februari- 4 maart 2026

Venus in Vissen staat voor onvoorwaardelijke liefde, romantisch idealisme en het vervagen van grenzen tussen zelf en ander. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van mystieke eenheid betreedt, wordt liefde een spirituele oefening, komt schoonheid naar voren door etherische gratie en ligt waarde in een transcendente verbinding voorbij het ego. Deze plaatsing houdt meer van de ziel dan van de persoon, ziet meer potentie dan realiteit en geeft zonder rekening te houden met de kosten.

De schaduwzijde manifesteert zich als jezelf volledig verliezen in een ander, het romantiseren van waarschuwingssignalen tot spirituele beproevingen, of het gebruiken van fantasie om de realiteit van relaties te ontlopen. Er bestaat het risico om een ​​martelaar in de liefde te worden, van verslavende gehechtheid vermomd als toewijding, of van het liefhebben van een geïdealiseerd beeld in plaats van de feilbare mens die voor je staat. Grenzen vervagen tot je niet meer weet waar jij eindigt en zij beginnen. Toch is de gave diepgaand: het vermogen tot het innerlijk bewegen naar een emotioneel volwassen liefde , tot het zien van goddelijke schoonheid in imperfectie, en tot liefde op een manier die oprecht als genade aanvoelt.

Venus in Vissen, opent je hart voor compassievolle verbinding, laat jou de schoonheid vinden in kunst die de ziel raakt. Je waardeert en eert je relaties waarvan de verbinding aanvoelt als een aards-spiritueel-geestelijke oefening.

Deze energie is uitstekend voor creatieve inspiratie, voor vergeving en voor de ontdekking dat het soms het meest liefdevolle is om iemands menselijkheid met warme aandacht en interesse te omarmen. In die zin zijn de gedachten en meningen die we hebben over elkaar, de basis van in waarheid of in onwaar-echt zijn spreken en dat ook in volkomen volheid Zijn, dat niet hetzelfde is als een perfect beeld te willen opwekken.

Steiner heeft een inspirerend boekje ‘ Interesse voor de Ander’ over geschreven, een uitnodiging om wat dieper in onszelf aan te kijken wat we als mens liever niet aankijken in onszelf. (voordrachten en fragmenten gehouden in Dornach op 26 oktober, 6 en 7 december 1918 en in Bern, 12 december 1918.

” Het is ongelooflijk belangrijk dat in ons de impuls opkomt om voor de ander die we ontmoeten niet alleen een gevoel van sympathie of antipathie koesteren, om niet alleen de neiging in ons te laten opkomen om die mens lief te hebben of te haten, maar om vrij van gevoelens van haat of liefde een beeld van die mens te laten ontstaan. Deze vaardigheid om zonder liefde-of haatgevoelens een beeld van iemand in jezelf op te roepen, om de ander in je ziel te laten opstaan, is een eigenschap die elke week in de ontwikkeling van de mens wegkwijnt. Dat is een vermogen dat de mensen op den duur totaal verliezen. Ze lopen elkaar voorbij zonder dat in hen de aandrang ontwaakt om de ander in zichzelf wakker te laten worden. Maar dat is een vermogen dat we bewust moeten verzorgen. En dat zou ook in de opvoeding van kinderen en in de scholen zijn intrede moeten doen; deze gave om aan de andere mens het imaginatieve vermogen te ontwikkelen.”

blz 70-71

Liefs Mieke

Saturnus heeft al in Ram gestaan vanaf eind mei 2025 tot september 2025 ( ziel blog)

SATURNUS IN RAM

Saturnus gaat op 14 februari 2026 het teken Ram binnen en dat betekent een verschuiving van het collectieve leerproces naar een spanningsveld dat fundamenteel is voor mens en maatschappij: dat tussen wil en verantwoordelijkheid, tussen daadkracht en begrenzing.

Ram, zoals je weet, is het eerste teken van de dierenriem en staat symbool voor geboorte, initiatief, strijd en identiteit. Saturnus daarentegen belichaamt tijd, consequentie, structuur en de onvermijdelijke wetten van oorzaak en gevolg. Hun ontmoeting markeert geen periode van explosieve vooruitgang, maar een fase waarin het recht om te handelen moet worden verdiend.

Op individueel niveau wordt de vraag ‘wie ben ik?’ ontdaan van haar bravoure. Saturnus in Ram confronteert het ego met zijn fundament. Impulsieve keuzes, snelle reacties en handelen vanuit instinct alleen blijken onvoldoende. Wie handelt zonder innerlijke verankering loopt vast in frustratie, vertraging of confrontaties die meer energie kosten dan opleveren. Remmingen ontstaan niet om te ontmoedigen, maar om bewustzijn te forceren. Saturnus vraagt dat het vuur van Ram wordt gekanaliseerd: niet minder intens, maar doelgerichter, gedragen door zelfkennis en volgehouden inzet.

Psychologisch gezien dwingt deze transit tot volwassenwording van assertiviteit. Woede, ambitie en drang tot zelfbevestiging worden niet onderdrukt, maar wel getest op legitimiteit.

Waar komt deze impuls vandaan? Is zij een uitdrukking van innerlijke waarheid, of een reactie op angst, gekrenktheid of leegte?

Saturnus in Ram leert dat ware autonomie niet ligt in onmiddellijke actie, maar in het vermogen om trouw te blijven aan een gekozen richting, ook wanneer de bevestiging uitblijft.

Deze thematiek werkt onvermijdelijk door op collectief en politiek niveau. Ram correspondeert astrologisch met oorlog, pionierschap, soevereiniteit en leiderschap. Saturnus maakt deze domeinen zwaarder, trager en complexer.

Wereldwijd zien we in Saturnus-in-Ram-periodes zelden ‘snelle overwinningen’ . Conflicten escaleren vaak niet door chaos, maar door verstarring. Wat eenmaal is ingezet, kan niet eenvoudig worden teruggedraaid.

Historisch gezien bevestigt dit patroon zich duidelijk. Tijdens de vorige Saturnus-in-Ram-fase in de late jaren negentig (1996–1999) verschoof de wereldorde richting langdurige machtsvraagstukken. De Balkanconflicten liepen ten einde, maar niet zonder zware internationale betrokkenheid en morele dilemma’s rond interventie en soevereiniteit. De NAVO breidde zich uit, wat fundamentele vragen opriep over grenzen, invloed en verantwoordelijkheid — thema’s die tot op vandaag doorwerken. Het was een periode waarin militair optreden juridisch en politiek steeds sterker moest worden gelegitimeerd.

Gaan we verder terug naar de Saturnus-in-Ram-periode van 1967–1969, dan zien we een wereld die geconfronteerd werd met de grenzen van daadkracht. De Zesdaagse Oorlog in het Midden-Oosten hertekende in korte tijd geopolitieke verhoudingen, maar legde tegelijk de basis voor decennialange spanningen en patstellingen.

Wereldwijd laaiden protestbewegingen op die draaiden rond autonomie, identiteit en verzet tegen autoriteit. De impuls tot revolutie was sterk, maar Saturnus maakte duidelijk dat structurele verandering alleen mogelijk was wanneer idealen werden omgezet in duurzame organisatie.

Nog pregnanter is de parallel met de Saturnus-in-Ram-periode van 1937–1940. In deze jaren werd het wereldtoneel gedomineerd door escalerende spanningen rond nationale identiteit, territoriale claims en militair machtsvertoon.

De uitbraak van de Tweede Wereldoorlog in 1939 weerspiegelt op schrijnende wijze de schaduwkant van Ram-energie zonder Saturnijnse beheersing: initiatief zonder morele verantwoordelijkheid, strijd zonder begrenzing. Tegelijk toont deze periode hoe Saturnus in Ram historische consequenties afdwingt. Beslissingen genomen in vuur en ambitie bleken onontkoombaar en langdurig door te werken.

Met deze historische achtergrond bezien, belooft de Saturnus-in-Ram-transit van 2026–2028 een tijd te worden waarin leiderschap wereldwijd onder zware druk komt te staan. Charismatische of polariserende leiders die varen op snelheid, conflict en persoonlijke macht krijgen te maken met structurele blokkades: economische uitputting, juridische grenzen, interne verdeeldheid of verlies aan legitimiteit.

Saturnus ontneemt het spektakel en legt de focus op draagkracht. Niet wie het hardst roept, maar wie het langst standhoudt, bepaalt de richting.

Ook het begrip soevereiniteit wordt opnieuw gedefinieerd. Staten en machtsblokken worden geconfronteerd met de gevolgen van eerdere keuzes rond expansie, interventie en autonomie. Saturnus vraagt om verantwoording: wie neemt verantwoordelijkheid voor wat is begonnen? Wie draagt de last wanneer de eerste impuls is uitgewerkt? Internationale onderhandelingen verharden, maar worden tegelijk nuchterder. Symboliek en ideologie maken plaats voor haalbaarheid, onderhoud en lange adem.

* Geopolitiek in de praktijk: China, Xi Jinping en ‘onzichtbaar nieuws’

De transit van Saturnus in Ram weerspiegelt zich in China onder Xi Jinping. Spanningen rond binnenlandse repressie, economische uitdagingen en buitenlandse diplomatie laten zien hoe leiderschap wordt getest op geduld, legitimiteit en structurele draagkracht. De veroordeling van prominente pro-democratie-activisten zoals Jimmy Lai in Hongkong is een voorbeeld van interne druk en controle; regionale spanningen met Japan of beschuldigingen over nucleaire tests tonen de complexiteit van externe uitdagingen.

Interessant is dat veel van deze informatie vaak ‘onzichtbaar’ blijft in mainstream media. Dit weerspiegelt letterlijk Saturnus’ energie: structuren die informatie begrenzen en vertragen, waardoor het publiek slechts een gefilterd beeld krijgt. Redenen zijn de strenge censuur binnen China, beperkte toegang voor buitenlandse journalisten, propaganda-invloed, zelfcensuur buiten China, technologische filtering, en journalistieke uitdagingen om complexe geopolitiek eenvoudig en correct te verwoorden.

(Betrouwbare bronnen om deze complexe materie te begrijpen zijn onder andere:

* Chatham House en Brookings Institution voor analyses van buitenlands beleid en strategische keuzes;

* Caixin Global en Asia Society – China Watching voor onderzoeksjournalistiek;

* Qiushi Journal voor primaire Chinese discoursen en beleidslijnen;

* Universitaire instituten zoals LeidenAsiaCentre voor onderzoeksrapporten over media-invloed en geopolitiek.)

Net als bij persoonlijke uitdagingen vraagt Saturnus in Ram hier welke informatie je actief zoekt, door welke informatie laat je leiden in geselecteerd tot onjuiste en oppervlakkige rapportages?

Wie de moeite neemt om achter de schermen te kijken, kan de verborgen patronen van macht en verantwoordelijkheid beter doorgronden.

Binnen samenlevingen zelf kan deze transit spanningen versterken tussen individuele vrijheid en collectieve verantwoordelijkheid. Protesten, emancipatiebewegingen en identitaire vraagstukken blijven aanwezig, maar Saturnus in Ram test hun duurzaamheid. Woede alleen is niet genoeg; structuur, leiderschap en consistentie zijn vereist om blijvende impact te hebben. Bewegingen die daarin slagen, kunnen in deze periode wortel schieten voor de lange termijn.

Wanneer Saturnus in 2028 Ram verlaat, blijft er idealiter een uitgezuiverd landschap achter. Minder ruimte voor impulsieve macht, meer nadruk op volwassen leiderschap.

Saturnus in Ram leert, op persoonlijk én wereldniveau, dat kracht niet ontstaat uit het onmiddellijk volgen van het vuur, dan wel uit het vermogen het te dragen, te sturen en er verantwoordelijkheid voor te nemen.

Het is het verschil tussen de ‘krijger’ die vecht om te bewijzen en de pionier die weet waarvoor hij strijdt — en bereid is de gevolgen daarvan te dragen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Reflectievragen bij Saturnus in Ram (2026–2028)

* Voor het persoonlijke leven en innerlijke proces

– Welke delen van mijn identiteit zijn gebaseerd op actie, strijd of prestatie, en welke blijven overeind wanneer ik vertraag of stilval?

– Waar handel ik vanuit impuls, en waar vanuit bewuste keuze?

– Welke verlangens in mij vragen om discipline en toewijding in plaats van onmiddellijke bevrediging?

– Waar ervaar ik momenteel weerstand of vertraging, en wat probeert dit mij te leren over verantwoordelijkheid?

– Welke vorm van moed wordt nu van mij gevraagd: doorgaan, stoppen, of mijn koers bijstellen?

– Wat betekent autonomie voor mij, los van verzet of bewijsdrang?

– Ben ik bereid de consequenties te dragen van de keuzes die ik maak, ook wanneer ze niet direct erkenning opleveren?

* Voor handelen, relaties en positie in de wereld

– In welke situaties voel ik de neiging om te vechten, en is die strijd werkelijk de mijne?

– Waar mag ik mijn grenzen helderder aangeven zonder in ruzies en conflicten te vervallen?

– Hoe ga ik om met autoriteit, zowel extern als intern?

– Welke verantwoordelijkheden schuif ik mogelijk af onder het mom van vrijheid of onafhankelijkheid?

– Wat vraagt deze periode van mij op het vlak van leiderschap, ook in kleine, dagelijkse contexten?

– Hoe zien emotioneel volwassen relaties eruit?

* Voor reflectie op het wereldtoneel en maatschappelijke ontwikkelingen

– Hoe beïnvloeden wereldwijde conflicten en machtsdynamieken mijn innerlijke staat en keuzes?

– Waar voel ik woede, angst of machteloosheid ten aanzien van het wereldgebeuren, en wat kan ik daar op een volwassen manier mee doen?

– Welke strijd verdient mijn betrokkenheid, en waar is afstand nemen een vorm van wijsheid?

– Hoe kan ik trouw blijven aan mijn waarden zonder te verharden of te polariseren?

– Wat betekent verantwoordelijkheid nemen in een tijd waarin macht, leiderschap en identiteit onder druk staan?

* Over beweging en houding in deze periode

– Waar mag ik vertragen om duurzamer te handelen?

– Welke vorm van structuur ondersteunt mijn vuur in plaats van het te onderdrukken?

– Wat wil ik opbouwen dat langer meegaat dan deze transit zelf?

* Reflectievragen op collectief en wereldniveau

– Hoe kan ik trouw blijven aan mijn waarden in een wereld van geopolitieke spanningen en beperkte informatie?

– Welke strijd is werkelijk de mijne, en welke wordt me opgelegd door angst, emotie of sociale druk?

– Hoe kan ik onderscheid maken tussen impulsen van onmiddellijke actie en keuzes die gedragen worden door geduld en inzicht?

– Welke leiders of structuren in de wereld handelen vanuit verantwoording, en welke vanuit bravoure of persoonlijke macht?

– Hoe kan ik omgaan met complexe en gedeeltelijk onzichtbare informatie zonder te vervallen in paniek of cynisme?

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

* Slotbeschouwing en spirituele verdieping volgens Rudolf Steiner

Naast de persoonlijke en wereldpolitieke betekenis van Saturnus in Ram, biedt de visie van Rudolf Steiner een aanvullende, spirituele laag. Steiner beschouwde Saturnus niet alleen als een planeet die fysieke en maatschappelijke structuren beïnvloedt, maar ook als een geestelijke individualiteit die evolutionaire processen van de mensheid en van de aarde weerspiegelt. Saturnus symboliseert in zijn visie zowel begrenzing als vormgeving, en het vermogen om het verleden te dragen en te integreren in het heden.

Hierdoor krijgt de periode van Saturnus in Ram een diepere betekenis: vertraging, beproeving en weerstand zijn niet louter obstakels, maar kosmische impulsen die ons uitnodigen tot innerlijke reflectie, volwassen handelen en langdurige verantwoordelijkheid.

De verborgen of onzichtbare dynamieken, zoals politieke spanningen, informatiebeperkingen in de media of maatschappelijke structuren die langzaam hun impact tonen, kunnen worden gezien als Saturnale processen van karmische structuur en diepere wereldorde, die tijd, geduld en inzicht vereisen om te begrijpen. Het zijn die diepere processen die niet onthuld kunnen door de media.

Vanuit deze spirituele invalshoek nodigt Saturnus in Ram uit tot vragen zoals:

– Welke diepere krachten werken in mijn leven, die niet onmiddellijk zichtbaar zijn?

– Hoe kan ik leren het verleden en mijn eigen ervaringen te dragen, zodat mijn keuzes rijp, bewust en duurzaam worden?

– Welke verborgen structuren in de wereld — politiek, economisch of sociaal — vragen van mij reflectie en verantwoordelijkheid voordat ik handel?

– Hoe kan ik in deze tijd van beproeving leren handelen vanuit inzicht en lange-termijn visie, in plaats van vanuit impuls of onmiddellijke reactie?

Door deze spirituele dimensie toe te voegen, wordt duidelijk dat Saturnus in Ram niet alleen een periode is van uitdagingen en beperkingen, maar ook een kans voor innerlijke en collectieve evolutie. Het vuur van Ram wordt geleid door Saturnus’ structuur en tijdelijkheid, waardoor persoonlijke moed en wereldwijde verantwoordelijkheid op een diepere, meer bewuste manier tot uitdrukking kunnen komen.

Zoals we al eerder meegegeven hebben: 2026 is een jaar om U tegen te zeggen en het is nog maar het begin, échter…we vragen zelf om verandering, we vragen zelf om de waarheid te zien, en dat dit nu allemaal gaande is, de veranderingen naar een nieuw begin, kan ik enkel maar toejuichen. Niet dat het makkelijker zal worden, want dit vraagt alles van bewust en actief aan het werk te gaan: onze interne hulpbronnen worden geactiveerd, en dat maakt niet hoe snel of traag iemand die hulpbronnen activeert, maar dat ze geactiveerd worden, dat is van belang.

En om af te sluiten : als je Pitta te veel in vuur en vlam staat ( disharmonie in de elementen) verbrand je niet alleen jezelf, maar ook de grond waarin je wilt planten; Saturnus in Ram leert ons dit vuur te kanaliseren, zodat het warmte en richting geeft in plaats van chaos.

Liefs Mieke

Mercurius in Vissen – De taal van de Ziel ( 6 februari – 2 maart 2026)

Retrograde 26 februari- 20 maart 2026

Morgen verlaat Mercurius Waterman en betreedt Vissen. De planeet zal langer dan gebruikelijk in het teken Vissen verblijven vanwege de aanstaande retrogradebeweging, die plaatsvindt van 26 februari tot 20 maart.

Mercurius in Vissen nodigt ons uit om de taal van onze ziel te spreken, beter te luisteren naar ons innerlijke kompas en te ontdekken wat er gebeurt wanneer we onze intuïtie meer ruimte geven bij onze dagelijkse besluitvorming.

De intrede van Mercurius in Vissen is met name belangrijk voor mensen die geboren zijn met persoonlijke plaatsingen in veranderlijke tekens (Tweelingen, Maagd, Boogschutter en Vissen). Zij zullen een verhoogde gevoeligheid voor hun omgeving ervaren en toegang hebben tot een sterker bewustzijn van energetische en emotionele onderstromen die ze normaal gesproken niet opmerken. Hun dromen zullen levendiger zijn en betekenisvoller, en ze zullen de kans krijgen om nieuwe manieren te ontdekken om bruggen te slaan tussen logica en intuïtie.

* Mercurius van Waterman naar Vissen: Meer magie in ons leven

Mercurius heerst over zowel Tweelingen als Maagd en wordt in de astrologie geassocieerd met hoe we denken, communiceren, onze ervaringen interpreteren en omgaan met onze vertrouwde omgeving. De transits van Mercurius geven ons informatie over hoe we ons collectief aangetrokken voelen tot leren, problemen oplossen, onze routines organiseren, spreken, denken en de werkelijkheid waarnemen. Mercurius heerst over handel, korte reizen en transport en heeft veel te maken met hoe we ons verhouden tot onze dagelijkse verplichtingen, problemen, taken en bewegingen.

Tijdens de recente transit door Waterman nodigde Mercurius ons uit om onze geest te openen voor nieuwe perspectieven en manieren om naar het leven te kijken. Deze transit vroeg ons om meer objectiviteit te ontwikkelen, daagde ons uit om problemen waarmee we te maken hebben vanuit een radicaal nieuw perspectief te bekijken en inspireerde ons tot innovatie op een of meer gebieden van ons leven.

Wanneer Mercurius het teken Vissen binnentreedt, nodigt dit ons uit om meer magie en spiritualiteit in onze routines te brengen en ons te laten leiden door onze intuïtie, in plaats van uitsluitend te vertrouwen op ons rationele verstand. Terwijl Mercurius door het laatste teken van de dierenriem beweegt, worden onze mentale processen vloeiender en minder lineair.

De komende weken zullen we ons meer bewust zijn van terugkerende symboliek en synchroniciteiten, en ons droomleven krijgt een prominentere rol: er zullen waarschijnlijk meer boodschappen en informatie tot ons komen tijdens onze slaap, en onze dromen zullen vol mogelijkheden zitten om te leren en een dieper begrip te krijgen van de betekenis van onze dagelijkse ervaringen.

* Mercurius in conjunctie met de Noordknoop en in driehoek met Jupiter

Vóór het begin van zijn retrogradebeweging op 26 februari kruist Mercurius de Noordknoop van de Maan in Vissen en vormt een driehoek met de retrograde Jupiter in Kreeft.

De conjunctie tussen Mercurius en de Noordknoop, exact op 12 februari, kan samenvallen met gesprekken, momenten van inzicht of alledaagse ontmoetingen die als voorbestemd aanvoelen, op het juiste moment komen en bijzonder belangrijk zijn voor onze persoonlijke ontwikkeling.

Nieuwe informatie of inzichten kunnen ons pad rond deze tijd op onverwachte manieren bijsturen: de uitnodiging voor ons is om ons af te stemmen op subtiele signalen en synchroniciteiten en ontvankelijker te worden voor de taal van het Universum.

De driehoek tussen Mercurius en Jupiter zal drie keer exact zijn: op 16 februari, wanneer Mercurius direct is en Jupiter retrograde, op 9 maart, wanneer zowel Mercurius als Jupiter retrograde zijn, en op 3 april, wanneer ze beide weer direct zijn.

Deze reeks driehoeken ondersteunt een geleidelijke uitbreiding van ons begrip van de werkelijkheid en voedt een verschuiving in onze overtuigingen, meningen, ideeën en wereldbeeld. In deze periode worden we uitgenodigd om onze intellectuele en spirituele horizon te verbreden en theoretische kennis te integreren met onze geleefde ervaringen.

In het veranderlijke Waterteken Vissen vervagen alle grenzen, bestaat lineaire tijd niet, en gelden de regels van de logica niet meer. Het laatste teken van de Dierenriem is verbonden met het oplossen van het afzonderlijke zelf dat we in de elf voorgaande fasen hebben opgebouwd: het herinnert ons aan onze eenheid met alles wat bestaat, aan het feit dat afgescheidenheid uiteindelijk een illusie is.

Planeten die door Vissen reizen worden uitgenodigd hun gebruikelijke manier van functioneren los te laten en zich aan te passen aan een rijk dat wordt geleid door intuïtie, symboliek en gevoel, waar logica geen plaats heeft.

In dit teken wordt helderheid niet gevonden door analyse. Mercurius kan zich hier uitgedaagd voelen, omdat het een zeer logisch en rationeel principe vertegenwoordigt. Daarom wordt de Boodschapper traditioneel als “verzwakt” beschouwd in Vissen: dit betekent dat zijn energie zich niet kan uitdrukken op de manieren die we zouden verwachten, en dat we ons moeten aanpassen en creatief moeten worden.

Wanneer Mercurius in Vissen staat, kan het moeilijk zijn om ons comfortabel te voelen bij de noodzaak om ons strikt te houden aan plannen, verplichtingen en verwachtingen die door onze omgeving, cultuur en samenleving worden opgelegd.

Hier moet de planeet van communicatie en rationeel denken zich op niet‑lineaire manieren uitdrukken.

Deze transit is een uitnodiging om ons vertrouwen in onze intuïtie te versterken en er meer op te steunen in onze dagelijkse beslissingen: Mercurius in Vissen nodigt ons uit te ontdekken wat er gebeurt wanneer we de rationele, denkende geest even op de achterbank zetten.

Communicatie en taal kunnen in deze periode poëtischer aanvoelen dan precies: we voelen ons aangetrokken om te spreken vanuit ons hart en onze Ziel, eerder dan vanuit het intellect. Hoewel het gemakkelijker wordt om met anderen mee te voelen en emotioneel te verbinden, kunnen misverstanden vaker voorkomen tijdens deze transit — en zeker wanneer Mercurius retrograde loopt.

* Mercurius in Vissen 2026: Loslaten van gehechtheid aan onze plannen

Mercurius in Vissen nodigt ons uit om onze greep op zekerheid los te laten, onze gehechtheid aan onze plannen te verwerpen en de organische ontvouwing van het leven volgens de goddelijke timing toe te staan. Deze transit kan neigingen tot gebrek aan onderscheidingsvermogen, zelfbedrog en overmatig dagdromen versterken: het herinnert ons aan het belang van dromen met onze voeten op de grond en ervoor zorgen dat we feit van fictie kunnen onderscheiden.

Hoewel praktische details extra aandacht vereisen, vooral tijdens Mercurius retrograde, versterkt deze transit ons vermogen tot empathie, creativiteit, poëtische expressie, emotionele intelligentie en spiritueel begrip. Het ondersteunt alle spirituele praktijken en artistieke inspanningen en scherpt ons vermogen om de emotionele en energetische onderstromen van alledaagse situaties waar te nemen die we normaal gesproken niet opmerken.

Uiteindelijk herinnert Mercurius in Vissen ons eraan dat niet alles hoeft te worden uitgelegd of rationeel begrepen. Sommige waarheden worden gevoeld en hoeven niet te worden verwoord. Sommige antwoorden komen pas aan het licht als we stoppen met zoeken en accepteren dat we nooit het hele verhaal zullen kennen.

Liefs Mieke

De Graallegenden zijn geen ridderverhalen of historische curiositeiten, maar versluierde inwijdingswegen die in de Middeleeuwen dienden om verboden geestelijke wijsheid door te geven. Achter hun avonturen schuilt een oeroude gnosis: de weg van de mens die terugkeert naar zijn goddelijke oorsprong.

In ieder mens leeft Amfortas, de gewonde koning: het beeld van de oorspronkelijke, goddelijke mens die door eigenzinnigheid en afgescheidenheid van de Bron gewond is geraakt. Deze wond leeft in de microkosmos van elke ziel en wacht op verlossing.

Tegelijk draagt ieder mens een preherinnering: een innerlijk weten dat we uit een hogere wereld stammen. Wanneer dit ontwaken begint, ontstaat de zoektocht naar de Graal — niet buiten ons, maar in het diepste innerlijk.

Parcival belichaamt deze weg. Hij draagt zowel de erfenis van de mensheid als het vermoeden van zijn goddelijke roeping. Zijn zuivere ontvankelijkheid maakt hem geschikt voor de Graal, maar zijn onwetendheid brengt hem eerst in schuld en dwaling. Alle figuren die hij ontmoet — Sigune, Gurnemanz, Kondwiramur, Gawan, Feirefis — zijn beelden van zijn eigen zielskrachten, verlangens en belemmeringen.

Zijn strijd is de strijd van de moderne mens tegen illusies, tegen erfelijke en karmische lasten, tegen de krachten van het onderbewuste die zich door eeuwen hebben gevormd. Zijn zwaard is het geestelijke onderscheidingsvermogen dat sterker wordt naarmate hij innerlijk groeit.

Pas wanneer Parcival door diepe verlatenheid gaat en zijn eigen wil opgeeft — “Heer, Uw wil geschiede” — kan de kosmische Christus‑kracht hem bereiken. Deze kracht is de levende energie van de Graal: een regenererende stroom die het zuivere van het onzuivere scheidt en de ziel vernieuwt.

Dan pas wordt Parcival de reine dwaas: iemand die niet meer voor zijn eigen ik strijdt, maar door mededogen verlicht is. Zo kan hij de Graalburcht opnieuw betreden en in zijn eigen microkosmos de verlossende vraag stellen aan Amfortas:

“Wat scheelt u?”

Deze vraag is het moment waarop de mens zijn eigen wond ontmoet en geneest.

Parcival wordt Graalkoning, verenigd met Kondwiramur: het gezuiverde hart en het vernieuwde denken. Hun zoon Lohengrin is het beeld van de nieuwe mens die de wereld binnengaat om haar te dienen.

De Graal is geen voorwerp, maar het mysterie van de zich vernieuwende ziel. Hij leeft vandaag even sterk als in de Middeleeuwen. Hij roept iedere mens die bereid is de innerlijke strijd aan te gaan, zijn oude ziel te laten sterven en zich te openen voor de vernieuwende kracht van de Christus in het hart.

De Graalweg is tijdloos.

Hij begint altijd daar waar de mens durft af te dalen in zijn diepste innerlijk — en eindigt waar het hart een licht wordt dat de wereld kan dienen.

Het verhaal van Parcival en Amfortas is, vanuit de zienswijze van Rudolf Steiner, veel meer dan een middeleeuwse legende. Het is een geestelijk ontwikkelingsbeeld van de mensheid zelf, en in het bijzonder van de moderne mens. Wie dit verhaal leest als antroposofisch motief, ziet geen ridders en kastelen meer, maar innerlijke processen van de menselijke ziel.

Parcival groeit op in afzondering, ver weg van de wereld en haar wetten. Hij kent geen sociale codes, geen morele verfijning, geen geestelijke traditie waarop hij kan steunen. Wat hij wél heeft, is een zuiver maar onbewust willen. Wanneer hij de wereld intrekt en ridder wordt, handelt hij niet slecht, maar onrijp. Hij volgt regels zonder ze innerlijk te begrijpen. Daarmee belichaamt Parcival de mens die de oude, instinctieve verbinding met het geestelijke verloren heeft, maar ook nog niet tot een nieuw, vrij moreel bewustzijn is gekomen.

In het Graalkasteel ontmoet hij koning Amfortas, de hoeder van de Graal. Amfortas lijdt aan een wond die niet geneest, een wond die ontstaan is doordat hij zijn heilige taak vermengd heeft met persoonlijke begeerte. Bij Steiner staat deze wond symbool voor een diep menselijk lijden: het moment waarop kennis, macht of geestelijk inzicht losraakt van morele zuiverheid. Amfortas is niet zomaar een zieke koning, maar een beeld van de mensenziel die veel weet, veel kan, maar innerlijk verdeeld is geraakt.

Parcival ziet het lijden van Amfortas, maar hij stelt de beslissende vraag niet: “Wat scheelt u?” Niet omdat hij onverschillig is, maar omdat hij het vermogen tot werkelijk medelijden nog niet heeft ontwikkeld. Steiner benadrukt dat deze vraag geen intellectuele handeling is, maar een morele daad. Ze kan alleen ontstaan wanneer het ik zich werkelijk opent voor het lijden van de ander, zonder oordeel, zonder nieuwsgierigheid, zonder eigenbelang. Omdat Parcival dit nog niet kan, faalt hij en moet hij verder dwalen.

Deze zwerftocht is essentieel. Parcival moet schuld ervaren, eenzaamheid doorleven en innerlijk rijpen. Pas wanneer hij niet meer alleen vanuit regels of idealen leeft, maar vanuit doorleefd mededogen, kan hij terugkeren naar het Graalkasteel. Dan wordt zijn vraag scheppend. Niet hij geneest Amfortas, maar door zijn morele houding kan genezing plaatsvinden. Daarmee wordt Parcival zelf Graalkoning.

In antroposofisch perspectief staat Parcival voor de moderne mens. Wij leven in een tijd waarin oude tradities hun vanzelfsprekende kracht hebben verloren. We kunnen niet meer leunen op overgeleverde wijsheid; we moeten zelf onze morele oriëntatie ontwikkelen. Tegelijk beschikken we over enorme kennis en technische vermogens, terwijl het innerlijke evenwicht vaak ontbreekt. De wond van Amfortas leeft vandaag in burn-out, zingevingloosheid, systemen zonder menselijkheid en een cultuur waarin weten en geweten uit elkaar dreigen te vallen.

De Graal is in deze tijd geen object maar een innerlijk vermogen: het vermogen om denken en mededogen te verbinden. De beslissende vraag van Parcival leeft vandaag in de eenvoudige, maar radicale bereidheid om werkelijk te luisteren, om het lijden van de ander toe te laten zonder het meteen te willen beheersen of oplossen. Volgens Steiner ligt hierin de toekomst van de mensheid: niet in meer kennis, maar in een vrij ik dat verantwoordelijkheid draagt voor de ander.

Het verhaal van Parcival is een spiegel voor onze tijd. Het vertelt hoe de mens, door dwaling en bewustwording heen, kan groeien naar een moreel wakker mens-zijn, waarin geest en menselijkheid opnieuw met elkaar verbonden worden.

Steiner zegt dat de mens van onze tijd door deze disharmonie heen moet. De vierledigheid moet opnieuw in harmonie komen. Het fysieke lichaam moet gedragen worden door ritme en zorg. Het levenslichaam moet gevoed worden door rust, natuur en kunst. De ziel moet verdiepen door mededogen, door het vermogen om werkelijk te luisteren. En de geest moet ontwaken door innerlijke oefening, door meditatie, door het zoeken naar waarheid.

Dit is de weg die Parcival gaat wanneer hij de Graalburcht verlaat. Zijn omzwervingen zijn geen straf, maar een noodzakelijke fase waarin zijn vierledigheid zich begint te ordenen. Zijn lichaam leert door strijd, zijn levenslichaam door volharding, zijn ziel door verdriet, zijn geest door inzicht. Hij wordt een mens die niet meer geleid wordt door uiterlijke regels, maar door een innerlijk geweten. Hij wordt een mens bij wie de vier lagen van het wezen beginnen samen te klinken als een instrument dat gestemd wordt.

En in dat proces begint de Graal te leven. Want de Graal is een hartorgaan. In de antroposofie is het hart niet slechts een pomp, maar een geestelijk orgaan dat warmte, ritme en bewustzijn draagt. Het hart is de plaats waar de vierledige mens samenkomt. Het fysieke hart klopt, het levenshart stroomt, het zielenhart voelt, het geesteshart weet. Wanneer deze vier harten samenklinken, verschijnt de Graal als een innerlijk licht.

Maar Steiner gaat nog verder: de Graal is het toekomstorgaan van de mens. Het is het orgaan waarin het Ik zich verbindt met de Christus‑impuls. Niet de Christus van dogma’s, maar de Christus als wereld‑Ik, als kracht die het menselijke Ik bevrijdt van egoïsme en het opent voor liefdevolle verantwoordelijkheid. De Graal is het hart dat leert liefhebben zoals Christus liefhad: niet sentimenteel, maar scheppend; niet persoonlijk, maar wereldomvattend.

Wil je de samenvatting van het epos lezen, zie hieronder de link

https://helendopvoeden.doehoek.nl/samenvatting-van-het…

Het Graalepos Wolfgang von Essenbach (1210) wordt gezien als één van de grote cultuurschatten van de middeleeuwen en kun je bestellen in de boekenwinkeL.

Interessante opnames ( kun je in het NL ondertitelen)

1. https://www.youtube.com/watch?v=Ah9bJzrO3Hc&t=1195s

2. https://www.youtube.com/watch?v=Ah9bJzrO3Hc&t=1195s (Steiner) Astrality’s Struggle with Egoism Amfortas and Parzifal – Rudolf Steiner

Parsifal as a Symbol for the 4th Post-Atlantean Age by Rudolf Steiner

3. Wolfram von Eschenbach: Parzival Interview met Gunnar Kaiser (+)

4. Amfortas en Parcival in the Oval Office Mieke Mosmuller

5. https://www.youtube.com/watch?v=2GECCdtWVR0 Parcival klas 11c _ 13 apr 2014

Stichtse Vrije School, klas 11c presenteert Parcival. Regie: Frans Lutters. Montage: Maarten Bruggeman (met dank aan Nicole Schifferstein)

en voor de opera liefhebbers deze complete vertolking

6. https://www.youtube.com/watch?v=eqOBEH-JRhs Richard Wagner: Parsifal

Tot slot is het bijzonder het opvoedend element van de Graallegende te benoemen, omdat zij zodanig kan inwerken op de ziel van de leerlingen van de Heilige Graal dat je iets voor je hebt als een weegschaal: aan de ene kant datgene wat bij Amfortas was, en aan de andere kant dat wat bij Parcival was; en dan weet je dat het evenwicht tussen de beide tot stand te brengen is.

Liefs Mieke

Februari 2026 voelt voor velen als een drempelmoment. Alsof de tijd zelf even stilvalt, zodat we kunnen horen hoe een nieuwe collectieve cyclus zich aandient. De maand ademt de energie van Waterman en Vissen, de twee tekens die ons optillen boven het persoonlijke en ons herinneren aan onze plaats in het grotere geheel. Hun moderne heersers, Uranus en Neptunus, kleuren de lucht met een bijna voelbare verwachting.

* Volle Maan in Leeuw – 1 februari 2026

De Volle Maan in Leeuw herinnert ons aan het belang van het koesteren en uitdrukken van onze unieke essentie. Dit moment benadrukt hoe waardevol het is om te investeren in onze persoonlijke zelfverwerkelijking en in de ontwikkeling van onze creatieve stem — niet alleen voor ons eigen pad, maar ook als bijdrage aan collectieve vooruitgang en de evolutie van de mensheid.

Wanneer de Volle Maan in Leeuw haar hoogtepunt bereikt, staan Mars, Venus, Mercurius en Pluto samen met de Zon in Waterman. In een periode waarin de Aquarische energie zo sterk overheerst, nodigt de Leeuw-maan ons uit om onze aandacht te verschuiven van het hoofd naar het hart.

Ze vraagt ons om opnieuw verbinding te maken met onze innerlijke creatieve vlam en te volgen wat ons werkelijk levend doet voelen.

Op 17 februari stappen we het eclipsseizoen binnen, met de eerste Waterman-eclips sinds 2018. Een elektrische, onvoorspelbare energie die ons uitnodigt om los te breken uit oude vormen, oude verhalen, oude manieren van denken. Uranus in Stier staat scherp in het vierkant en versnelt alles: verandering, inzicht, ontwaken.

Het is een maand waarin het leven sneller ademt.

En dan is er Saturnus, die opnieuw Ram binnentreedt, samen met de Saturnus–Neptunus conjunctie op 0° Ram op 20 februari. Een zeldzaam, krachtig moment dat als een kosmische gongslag door de mensheid gaat. Het markeert een kantelpunt — een nieuw begin dat niet alleen individueel, maar collectief wordt geboren.

.

* Uranus stationeert direct in Stier – 3 februari 2026

Wanneer Uranus weer vooruit beweegt, versnelt alles.

Er ontstaat een drang om oude cycli af te ronden, om los te breken uit patronen die je ‘klein’ hebben gehouden. De energie is elektrisch, helder, soms confronterend — maar altijd bevrijdend.

Dit is een moment om bewust richting te kiezen.

Om een leven te bouwen dat klopt met wie we vanbinnen zijn geworden tijdens de retrograde periode.

* Mercurius gaat Vissen binnen – 6 februari 2026

Met Mercurius in Vissen verschuift de geest van logica naar magie.

Gedachten worden vloeibaar, intuïtie wordt luider, en het onzichtbare krijgt vorm.

Deze transit nodigt ons uit om te luisteren naar de zachte stem van binnen, naar het innerlijk kompas dat niet via woorden spreekt maar via gevoel.

Tegelijk vraagt het om onderscheidingsvermogen: dromen ja, verdwalen nee.

* Venus gaat Vissen binnen – 10 februari 2026

Wanneer Venus haar verhoging binnengaat, verzacht alles.

Het hart opent zich. Compassie stroomt gemakkelijker.

We worden uitgenodigd om schoonheid te zien in het alledaagse, en om onze relaties te benaderen vanuit zielsniveau.

Maar Venus in Vissen vraagt ook om helderheid:

idealiseer niet, verlies jezelf niet, blijf gegrond en laat je hartsenergie stromen.

* Saturnus gaat Ram binnen – 13 februari 2026

Saturnus in Ram is een rite de passage.

Hij vraagt om moed, om verantwoordelijkheid, om volwassen leiderschap over ons eigen leven.

In deze tweejarige periode worden we uitgenodigd om onze wilskracht te verfijnen, onze angsten onder ogen te zien, en te handelen vanuit innerlijke kracht in plaats van impuls.

Het is een tijd om onze relatie met daadkracht, conflict en mannelijke energie te herstructureren.

* Nieuwe Maan Zonsverduistering in Waterman – 17 februari 2026

Deze eclips opent het Jaar van het Vuurpaard en markeert het begin van een maand vol versnelling.

Ze vraagt om radicale vernieuwing: in onze gemeenschappen, in onze manier van samenwerken, in onze relatie met technologie en het collectief.

Het is een uitnodiging om oude groepspatronen los te laten en nieuwe vormen van creativiteit en verbinding te omarmen.

* De Zon gaat Vissen binnen – 18 februari 2026

De Zon betreedt het laatste teken van de dierenriem en nodigt ons uit in een ruimte waar grenzen vervagen en tijd oplost.

Het is een periode van afronding, overgave en subtiele transformatie.

Creativiteit wordt een kanaal voor iets groters.

We worden herinnerd aan de onzichtbare draden die ons verbinden met het collectieve veld.

* Mercurius retrograde in Vissen – 26 februari 2026

Mercurius keert naar binnen.

De geest vertraagt. De intuïtie wordt dieper. Vertragen kan wat onwennig voelen, echter, geeft dit wel de gelegenheid om werkelijk de blik naar binnen te richten, heel dicht bij jezelf te blijven.

Deze retrograde nodigt uit tot stilte, tot luisteren, tot het verfijnen van onze energetische gevoeligheid.

Het is een tijd om te spreken vanuit het hart en te denken vanuit de ziel.

Vanaf 20 februari, met de exacte Saturnus–Neptunus conjunctie op 0° Ram, betreden we een nieuw tijdperk. Een cyclus die duurt tot 2061 wat gaat over een collectieve wedergeboorte. De Saturnus–Neptunus-cyclus is één van de traagste en meest betekenisvolle die we kennen. Hij duurt ongeveer 35 jaar, en elke keer dat deze twee elkaar ontmoeten, verschuift er iets in het fundament van de mensheid.

De komende weken brengen gebeurtenissen die de loop van de geschiedenis kunnen verschuiven.

Ram-energie vraagt om verantwoordelijkheid, om bewuste actie, om initiatieven die geworteld zijn in innerlijke afstemming in plaats van impuls.

We worden onvermijdelijk uitgenodigd om oude identiteiten, systemen en illusies los te laten —zodat iets groters, wijzers en waarachtigers en echter kan ontstaan.

Liefs Mieke

Overzicht planeetbewegingen- deugden met instructiefilmpjes

https://miekecoigne.com/2026/01/26/maandag-het-juiste-woord/ Maandag

https://miekecoigne.com/2026/01/27/dinsdag-juist-handelen/ Dinsdag

https://miekecoigne.com/2026/01/28/woensdag-juiste-inzicht/Woensdag

https://miekecoigne.com/2026/01/22/donderdag-de-dag-van-wijsheid-en-denkvermogen/Donderdag

https://miekecoigne.com/2026/01/23/vrijdag-de-dag-van-venus-liefde-en-schoonheid-omarmen/
Vrijdag

https://miekecoigne.com/2026/01/24/zaterdag-saturnus-het-juiste-denken/
Zaterdag

https://miekecoigne.com/2026/01/25/zondag-juist-oordeel/
Zondag