Geplaatst op

Wat zijn hormonen en waarom zijn ze belangrijk voor vrouwen?

Als je een kijkje zou kunnen nemen achter de schermen van je dagelijkse stemming, slaapkwaliteit, stofwisseling, menstruatiecyclus, huid en zelfs je eetlust, zou je een wereld ontdekken van microscopisch kleine chemische boodschappers die de boel draaiende houden.

Deze onbezongen helden zijn hormonen: piepkleine moleculen met een enorme kracht. Ze reizen door je bloedbaan, fungeren als interne boodschappers tussen organen, weefsels en cellen, en sturen vrijwel elke lichaamsfunctie aan.

Voor vrouwen zijn hormonen niet slechts een biologisch bijzaakje; ze spelen een hoofdrol en zijn betrokken bij alles, van puberteit tot zwangerschap, van energieniveau tot emotionele balans, en van libido tot een zuivere huid.

Toch worden ze vaak verkeerd begrepen, onderschat of gezien als lastpakken die pas opvallen als er iets misgaat. Maar hormonen zijn geen schurken; het zijn essentiële onderdelen van je biologie met een diep menselijk verhaal. Ze begrijpen is de eerste stap naar het terugwinnen van je gezondheid, je stemming en misschien zelfs je gemoedsrust.

Zie je lichaam als een groot orkest en je hormonen als de dirigenten. Elk hormoon speelt een specifieke rol en samen moeten ze perfect op elkaar afgestemd blijven, wil de muziek – oftewel je gezondheid – goed klinken.

De belangrijkste dirigenten zijn afkomstig uit de klieren van je hormoonstelsel (het endocriene systeem). De hypofyse, schildklier, bijnieren, alvleesklier en eierstokken zijn stuk voor stuk sleutelspelers die met verbluffende precisie samenwerken.

Deze klieren geven hormonen af ​​aan je bloedbaan en sturen daarmee alles aan, van je hartslag tot het moment waarop je volgende menstruatiecyclus begint. En hoewel ook mannen hormonen hebben, is het hormonale systeem van vrouwen dynamischer en cyclischer.

Dit ritmische op-en-neergaan is prachtig, essentieel en – ja – soms ook om gek van te worden. Het vrouwelijke hormonale landschap is niet statisch; het staat in voortdurende wisselwerking met de verschillende levensfasen: puberteit, menstruatie, zwangerschap, perimenopauze en meno- pauze.

Vanaf het moment dat een vrouwelijk embryo zich in de baarmoeder ontwikkelt, leggen hormonen de basis voor de complexe biologische processen die kenmerkend zijn voor het vrouw-zijn.

Oestrogeen en progesteron – de twee hoofdrolspelers van het vrouwelijke voortplantingssysteem – oefenen hun invloed al uit lang voordat de puberteit aanbreekt.

Maar juist tijdens de adolescentie treden hormonen echt op de voorgrond en zetten ze de ingrijpende veranderingen van de puberteit in gang: borstontwikkeling, menstruatiecycli, schaamhaar en emotionele verschuivingen die vaak als een aardbeving aanvoelen.

Oestrogeen, vaak het ‘vrouwelijke hormoon’ genoemd, draait niet alleen om voortplanting. Het helpt de stemming te reguleren, houdt de botten sterk, beschermt het hart en beïnvloedt zelfs de elasticiteit van de huid en de hersenfunctie.

Progesteron is daarentegen de kalmerende tegenhanger; het werkt nauw samen met oestrogeen om het evenwicht te bewaren. Het bereidt het lichaam voor op een zwangerschap, helpt de slaap te reguleren en werkt rustgevend op het zenuwstelsel.

Maar oestrogeen en progesteron werken niet alleen. Testosteron – ja, ook vrouwen hebben dit – speelt een rol bij spierkracht, libido en cognitieve scherpte.

Daarnaast zijn er nog cortisol (het stresshormoon), insuline (de regelaar van de bloedsuikerspiegel) en schildklierhormonen, die je stofwisseling draaiende houden. Het punt is dat hormonen niet los van elkaar staan. Ze zijn met elkaar verbonden in een fijnmazig netwerk, waarbij ze elkaar voortdurend beïnvloeden.

Elke maand voert het vrouwenlichaam een ​​complexe, gechoreografeerde dans uit: de menstruatiecyclus. Het gaat hierbij niet alleen om de eisprong of de menstruatie zelf; het is een dynamisch hormonaal samenspel dat invloed heeft op je stemming, eetlust, energieniveau en zelfs de manier waarop je hersenen informatie verwerken.

De cyclus begint met de menstruatie: de spiegels van oestrogeen en progesteron dalen en het baarmoederslijmvlies wordt afgestoten. Bij de start van een nieuwe cyclus stijgt het oestrogeengehalte, wat veel vrouwen een gevoel van vitaliteit en zelfvertrouwen geeft.

Halverwege de cyclus zorgt een piek in het luteïniserend hormoon (LH) voor de eisprong, waarbij een eicel vrijkomt. In de tweede helft van de cyclus neemt progesteron de regie over; het kalmeert het lichaam en bereidt het voor op een mogelijke zwangerschap. Als er geen bevruchting plaatsvindt, dalen de hormoonspiegels en begint de cyclus opnieuw.

Deze cyclus heeft invloed op veel meer dan alleen het voortplantingsvermogen. Hij kan effect hebben op je slaappatroon, immuunsysteem, huidconditie en zelfs je stressbestendigheid.

Inzicht krijgen in de fasen van je hormonale cyclus is als het hebben van een routekaart voor je lichaam – een kaart die je helpt om je werk, trainingen en zelfzorg optimaal af te stemmen op je biologische ritme. Jouw routekaart is persoonlijk, is uniek. Voeling krijgen met hoe jouw lichaam werkt en niet vergelijken met hoe dat bij andere vrouwen werkt. Je kunt het er wel over hebben, maar blijf zelf voelen.

Hoewel het hormoonsysteem vernuftig in elkaar zit, is het ook kwetsbaar. Het moderne leven – met chronische stress, bewerkte voeding, slaaptekort en gifstoffen uit de omgeving – kan de hormonale balans verstoren. En wanneer hormonen uit balans raken, kunnen de symptomen verwarrend, frustrerend en zeer ingrijpend zijn.

Een hormonale disbalans kan zich op vele manieren uiten: een onregelmatige menstruatie, hevige PMS-klachten, vermoeidheid, acne, angstgevoelens, gewichtstoename, dunner wordend haar, ‘brain fog’ (een mistig hoofd) of een laag libido.

Omdat hormonen onderling met elkaar verbonden zijn, kan een verstoring in het ene hormoon een domino-effect veroorzaken. Zo kan hevige stress leiden tot een verhoogd cortisolgehalte, wat vervolgens de progesteronspiegel verstoort en kan resulteren in een onregelmatige cyclus of slaapproblemen.

Insulineresistentie kan invloed hebben op het testosterongehalte en symptomen zoals acne of overmatige gezichtsbeharing veroorzaken, zoals te zien is bij aandoeningen als het polycysteus-ovariumsyndroom (PCOS).

Wat een hormonale disbalans lastig maakt, is dat de klachten vaak lijken op die van andere aandoeningen – of erger nog: ze worden afgedaan als een ‘normaal’ onderdeel van het vrouw-zijn. Maar je uitgeput, prikkelbaar of pijnlijk voelen is niet normaal. Het is een teken dat je lichaam je iets probeert te vertellen.

Sommige vrouwen hebben te maken met meer chronische en ernstige vormen van hormonale verstoring, vaak als gevolg van onderliggende medische aandoeningen. PCOS is een van de meest voorkomende aandoeningen en treft tot wel 10% van de vrouwen in de vruchtbare leeftijd. Het kenmerkt zich door een onregelmatige menstruatie, verhoogde androgeenspiegels (mannelijke hormonen) en cysten op de eierstokken. Vrouwen met PCOS hebben vaak last van insulineresistentie, gewichtstoename, acne en vruchtbaarheidsproblemen.

Endometriose is een andere hormoongevoelige aandoening, waarbij weefsel dat lijkt op het baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit. Dit leidt tot pijn, hevige menstruaties en soms onvruchtbaarheid. Hoewel de precieze oorzaken nog worden onderzocht, speelt oestrogeendominantie een belangrijke rol.

Ook schildklieraandoeningen – of het nu gaat om hypothyreoïdie (een traag werkende schildklier) of hyperthyreoïdie (een te snel werkende schildklier) – komen veel voor bij vrouwen, vooral tijdens periodes van hormonale verandering zoals zwangerschap of de perimenopauze. Deze aandoeningen kunnen leiden tot vermoeidheid, depressie, gewichtsveranderingen en meer.

Het begrijpen en beheersen van deze aandoeningen vereist vaak een veelzijdige aanpak: hormonaal onderzoek, aanpassingen in de levensstijl en soms medicatie. Maar bovenal is het belangrijk dat je je gehoord en begrepen voelt en over de juiste informatie beschikt om regie te kunnen voeren. Elke vrouw heeft haar gevoeligheden en ieder lichaam reageert anders. Het is vooral van belang zich beluisterd en begrepen te voelen en lichaamsbewustzijn te vergroten.

Hormonale gezondheid verandert met de leeftijd; elk decennium brengt zijn eigen verschuivingen en verrassingen met zich mee. In je twintiger en dertiger jaren zijn je hormonen doorgaans op hun hoogtepunt. Je vruchtbaarheid is optimaal, maar daarmee ben je ook vatbaarder voor klachten als PMS, PCOS en stressgerelateerde disbalans. De focus ligt in deze periode vaak op het reguleren van de cyclus, inzicht in de vruchtbaarheid en stressbeheersing.

Wanneer je de veertig passeert, beginnen de hormonale schommelingen die bij de perimenopauze horen. De spiegels van oestrogeen en progesteron dalen; een disbalans hierin kan leiden tot stemmingswisselingen, een onregelmatige menstruatie, slaapproblemen en opvliegers. De perimenopauze kan enkele jaren tot wel tien jaar duren, waardoor het een van de meest misbegrepen fasen in het leven van een vrouw is.

Tegen de tijd dat de menopauze officieel intreedt – gedefinieerd als twaalf maanden zonder menstruatie – zijn de oestrogeen- en progesteronspiegels tot hun laagste niveau gedaald. Deze hormonale daling kan invloed hebben op alles, van botdichtheid en vaginale gezondheid tot het geheugen.

Maar de menopauze is geen eindpunt; het is een hormonale herijking. Met de juiste ondersteuning kan deze fase juist in het teken staan ​​van bevrijding, kracht en zelfontdekking.

Een van de meest fascinerende aspecten van hormonen is hun nauwe verwevenheid met de mentale gezondheid. Het stereotype van de ‘hormonale vrouw’ is niet alleen beledigend, maar ook misleidend. Hormonen maken vrouwen niet irrationeel; ze zorgen er wel voor dat vrouwen biologisch reageren op hun interne en externe omgeving.

Zowel oestrogeen als progesteron heeft een grote invloed op de hersenen. Oestrogeen stimuleert de aanmaak van serotonine en dopamine, twee neurotransmitters die geassocieerd worden met geluk en motivatie. Progesteron werkt – mits in balans – kalmerend en angstremmend. Maar wanneer de hormoonspiegels sterk schommelen – zoals bij PMS, na de bevalling of tijdens de perimenopauze – kan dit leiden tot stemmingsstoornissen, angst of depressie.

Vrouwen zijn tijdens periodes van hormonale verandering ook vatbaarder voor angst en depressie. Een postnatale depressie is geen karakterzwakte, maar het gevolg van een hormonale terugval. Premenstruele dysfore stoornis (PMDD), een ernstige vorm van PMS, komt voort uit een gevoeligheid voor natuurlijke hormonale schommelingen. Het erkennen van deze aandoeningen als biologische kwesties – en niet als emotionele zwaktes – is cruciaal voor de juiste ondersteuning en behandeling.

Het goede nieuws is dat levensstijl een grote rol speelt bij de hormonale gezondheid. Voeding, slaap, stressbeheersing en beweging zijn niet slechts modewoorden in de wellnesswereld; het zijn factoren die onze hormonen reguleren.

Een voedingspatroon dat rijk is aan onbewerkte producten, gezonde vetten, vezels en antioxidanten ondersteunt de leverfunctie (die helpt bij het afvoeren van overtollig oestrogeen), de bloedsuikerspiegel (essentieel voor insuline en testosteron) en de darmgezondheid (waarvan inmiddels bekend is dat deze het oestrogeengehalte beïnvloedt via het ‘estroboloom’: darmbacteriën die oestrogeen metaboliseren).

Slaap is een andere belangrijke pijler. Hormonen zoals melatonine, cortisol en groeihormoon volgen allemaal een circadiaans ritme. Een slechte nachtrust verstoort dit natuurlijke proces, wat kan leiden tot gewichtstoename, stemmingswisselingen en vermoeidheid.

Stress is misschien wel de grootste verstoorder van de hormoonhuishouding. Chronische stress leidt tot een verhoogd cortisolgehalte, wat de voortplantingshormonen onderdrukt, de schildklierfunctie verstoort en een kettingreactie van disbalansen veroorzaakt. Praktijken zoals mindfulness, diepe ademhalingsoefeningen en zelfs simpelweg ‘nee’ zeggen, kunnen tastbare hormonale voordelen opleveren.

Hoewel hormonen een centrale rol spelen in onze gezondheid, worden ze in de reguliere geneeskunde vaak onvoldoende onderzocht en begrepen. Vrouwen krijgen maar al te vaak te horen dat hun klachten worden veroorzaakt door ‘gewoon stress’ of ‘het ouder worden’. Uitgebreide hormoontests – via bloed, speeksel of urine – kunnen echter waardevolle inzichten bieden.

Met tests kunnen de spiegels van oestrogeen, progesteron, testosteron, DHEA, cortisol, insuline, schildklierhormonen en meer worden gemeten. Dit kan disbalansen aan het licht brengen, patronen in kaart brengen en helpen bij het afstemmen van een behandeling. Soms worden hormoonvervangende therapie (HST), bio-identieke hormonen of gerichte supplementen aanbevolen. Dergelijke interventies moeten echter altijd worden afgestemd op het individu en begeleid worden door een deskundige zorgverlener.

Te lang is hormonale gezondheid omgeven geweest door mysterie, stigma of simplificatie. Vrouwen hebben geleerd bang te zijn voor hun hormonen of zich door de schommelingen heen te worstelen. Maar kennis is macht. Inzicht krijgen in je hormonale ritmes draait niet om controle over je lichaam, maar om samenwerken met je lichaam.

Open praten over hormonen, je cyclus bijhouden, vragen om de juiste tests en aandringen op holistische zorg zijn manieren om voor jezelf op te komen. Dat geldt ook voor luisteren naar je lichaam en gehoor geven aan wat het je vertelt. Of je nu je eerste menstruatie doormaakt of je laatste, zwanger bent of niet, hormonaal gevoelig bent of in balans: je hormonen spreken tot je. Hun taal leren begrijpen is een van de krachtigste stappen die je voor je gezondheid kunt zetten.

Nu het bewustzijn groeit, ziet de toekomst van de hormonale gezondheid van vrouwen er rooskleuriger uit. Er wordt meer onderzoek gedaan en er komen nieuwe diagnostische hulpmiddelen beschikbaar. Van draagbare vruchtbaarheidstrackers tot AI-gestuurde hormoonapps: technologie helpt vrouwen verbanden te leggen tussen hun symptomen en hun cyclus.

Maar de krachtigste verandering is misschien wel van culturele aard. Steeds meer vrouwen delen hun verhaal. Meer zorgverleners specialiseren zich in hormonale gezondheid bij vrouwen. Er is meer aandacht voor het vrouwelijk lichaam: niet slechts als voortplantingssysteem, maar als een integraal, dynamisch en intelligent ecosysteem.

De waarheid is dat hormonen ertoe doen. Ze zijn van groot belang. Ze gaan niet alleen over menstruatie of de overgang; ze gaan over vitaliteit, creativiteit, intimiteit, cognitie en een vitaal gezond leven. En wanneer vrouwen hun hormonen begrijpen, voelen ze zich niet alleen beter, maar pakken ze ook de regie over hun eigen kracht terug.

Zelf heb ik me nooit laten leiden door verwachtingen die gepaard gaan met de overgang. Rond mijn 58ste menstrueerde ik nog af en toe. Een zachte nieuwe fase – een zachte verandering met nog 1 opstoot op mijn 60ste. Door mijn eerdere voorgeschiedenis nog wel een biopsie gehad. En de uitslag was perfect. Gezond verstand gebruiken is hoe dan ook geen overbodige luxe en voor de rest een gezonde levensstijl hanteren,

een positieve mindset en vertrouwen in de signalen van je lichaam. En soms heeft iemand ronduit pech ondanks het bovenstaande. Het is niet zo zwart/ wit.

Liefs Mieke.

Geplaatst op

Het ‘verliezen’ van cliënten…iets wat we in ons werk wel eens zien gebeuren.

Of het nu in het opstellingswerk gebeurt of andere vormen van hulpverlening. Het vraagt moed om zich uit te spreken vanuit het waarnemingsveld, en daarin te accepteren dat je een cliënt of cliënten kunt ‘verliezen.’ In feite ervaar ik dit niet zozeer als een verlies, niet persoonlijk. Accepteren dat dit deel uitmaakt van het werk, van het leven. Zowel een clIënt als hulpverlener moet de ruimte kunnen nemen om vanuit het waarnemen openhartig te communiceren.

Het opstellingswerk dat benaderd wordt vanuit diverse invalshoeken, ervaringen en waarnemingen ervaar ik als enorm inspirerend. Zodoende lees ik invoelend de manier waarop Elmer Hendrix het opstellingswerk benadert en dat voelt innerlijk stromen en kloppend voor mezelf, vooral omwille van de nuchtere openhartigheid naar zichzelf toe.

Ik glimlach, bij wijze van herkenning.

‘ De moed hebben om uit te spreken wat je waarneemt houdt meteen in dat je ten volle bereid dient te zijn om je cliënt te verliezen. Dat hij boos op je wordt, wegloopt en mogelijks zelfs kwaad over je gaat spreken.

Wanneer je daar niet bereid toe bent kan je cliënt jou makkelijk manipuleren. Daardoor krijgt hij niet wat hij nodig heeft, maar wat hij wil. Je tast natuurlijk altijd af wat je cliënt in het moment aan waarheid kan aannemen, maar dat betekent alleen maar dat je de waarheid ( zoals jij die waarneemt) doseert en nooit verbloemt.

Dit heeft alles te maken met jouw authenticiteit. De moed hebben om jezelf te zijn, waarachtig te zijn, en je te durven uitspreken waar dat van je gevraagd wordt. En uiteraard blijf je onderzoeken of je je daarmee nog in de stroom van de Tao bevindt, of dat je ego op dat moment aan het roer staat.

Bereid zijn om je cliënt te verliezen is eigenlijk maar een klein onderdeel van een veel essentiëlere grondhouding. Een houding die te maken heeft met de grootsheid van het leven en een diep besef van je sterfelijkheid.

‘ Je enige echte vriend en metgezel is je dood. Dat is het enige dat je werkelijk hebt, wat echt van jou is en wat niemand je kan afnemen.’ Jed McKenna

Wanneer je ten volle wilt leven dien je bereid te zijn om alles wat je hebt te verliezen. Inclusief je leven. Wanneer je zo in het leven kunt staan, kun je zonder terughoudendheid leven. Dat zie je ook vaak bij mensen die de dood in de ogen hebben gekeken. Zij staan voller in het leven, maken zich geen of minder zorgen over de toekomst en de dood, en kijken met veel meer mildheid naar zichzelf en anderen. Ze zijn in harmonie met de Tao.’

Geplaatst op

Waterdroom

De laatste tijd droom ik elke nacht meerdere dromen, ééntje kan ik me levend herInneren.

Ik stond aan de rand van een zwembad, omringd door een bruisend lachende, uitbundige menigte, maar vreemd genoeg voelde het niet alsof ze er waren. Ik zag hen wel, maar het gejoel ervoer ik als niet storen, zelfs heel vaag.

De drukte werd een soort heel zacht achtergrondmuziek. Alles verschoof naar het prachtige, diepe blauw van het water.

Ik bleef nog even aan de rand staan. Het water leek zachtjes te weken en nodigde me uit met een stille, zilte zachtheid. Ik boog me ernaartoe, voelde hoe het me wilde ontvangen… maar ergens in mij hield iets nog even vast. Tot dat kleine, bijna onmerkbare duwtje kwam, zo zacht dat het eerder een intentie leek dan een beweging en ik gleed langzaam het water in.

Mijn lichaam bewoog in een trage, ruime vlinderslag, alsof tijd zich uitstrekte om me te dragen. Elke beweging voelde als een streling van het water over mijn lichaam, tot diep in mijn poriën. Spontaan schakelde ik over naar crawl, in slow‑motion. Mijn armen die door het blauwe water bewogen, mijn benen die gewichtloos. Het water en ik waren één. En genoot. Het water en ik voelden als levende bron-ge-noten.

Ik voelde me heel licht, gedragen, gekoesterd, en glimlachte. Het her-innerde me aan het zachte, oeroude stille verbonden Zijn die nergens anders zo levend is dan in het Water, de Bron van alle Leven.

Dromen laat ik dieper inzakken omdat dromen een persoonlijke betekenis dragen- ( we kunnen niet voor iemand anders de diepe zin interpreteren, wel symbolisch. Iedere droom vertelt een verhaal dat aansluit in ons leven.)

Ik ben benieuwd naar jullie dromen, of jullie zich jullie dromen kunnen herinneren en de betekenis die jullie eraan geven, als een stukje erkenning uit het dagelijks leven?

Liefs Mieke 🧜‍♂️

Geplaatst op

Update 17 september 2026

Vandaag staat de asteroïde Juno op 25°40′ Steenbok, wat een verschuiving van de focus markeert van reflectie naar voorwaartse beweging in partnerschappen, verplichtingen en lange termijn overeenkomsten.

Juno was retrograde sinds 5 juni 2026, kwam in retrograde beweging van Waterman en keerde op 11 augustus 2026 terug naar Steenbok.

De directe stationering op 16 en 17 september sluit deze retrograde periode af, waardoor Juno’s energie in Steenbok vooruit kan gaan tot 23 oktober 2026.

Hier kun je nog eens lezen/herlezen wat Juno retrograde in Waterman inhoudt:

https://miekecoigne.com/…/07/juno-retrograde-in-waterman/ Home/blogs/Juno retrograde in Waterman

Geplaatst op 7 juni 2026 door mieke

Juno retrograde in Waterman

5 Juni 2026 -17 september 2026

Juno (oorspronkelijk bekend als de godin Hera in de Griekse mythologie), werd vereerd vanwege haar schoonheid en trouw. Ze symboliseerde de perfecte vrouw en was een voorbeeld van de plichten en houdingen van een goede partner binnen het instituut van het huwelijk toen ze met Jupiter trouwde en Olympiër werd.

Haar plaatsing kan ons laten zien hoe we over het huwelijk denken, wat het huwelijk voor ons betekent, wat we wel of niet verlangen in onze huwelijksrelatie, of dat we überhaupt wel willen trouwen.

Juno symboliseert het principe van verbondenheid. Ze vertegenwoordigt ons vermogen tot betekenisvolle relaties en de mate van bewustzijn en gevoeligheid die we naar een andere persoon brengen. Ze beschrijft ook de manieren waarop we omgaan met problemen als compatibiliteit, ontvankelijkheid voor anderen, wederzijds delen, vertrouwen, jaloezie, bezitsdrang en machtsstrijd.

Geassocieerd met de sterrenbeelden Weegschaal (partnerschap) en Schorpioen (voltooiing), overstijgt Juno haar eigen identiteit door haar seksualiteit in toegewijde relaties. Dit vertegenwoordigt de overgang van meisje naar vrouwelijkheid, ‘Hera Telia’, de volmaakte staat van de bruid en gemalin.

In Steenbok zoeken we diepgang en geruststelling van langdurige betrokkenheid in onze relaties die binnen de traditionele rollen van wettigheid vallen, zoals huwelijkscontracten, enz. Omdat Steenbok echter een kardinaal teken is, hebben degenen die met deze plaatsing geboren zijn de neiging om de relatie te beheersen, vooral als hun veiligheid zich bedreigd voelt. Hoewel dit misschien goed gaat bij een veranderlijk teken, kan het zeker spanning veroorzaken bij een ander kardinaal of vast teken.

Met twee kardinalen kan een machtsstrijd die de veiligheid ondermijnt, uiteindelijk leiden tot scheiding. Met betrekking tot vaste signalen is het niet zo dat ze controle verlangen, maar dat ze niet onder controle kunnen worden gehouden. Wanneer het touwtrekken begint, is het moeilijker om tot een compromis te komen dan om in een stormloop naar de pas te gaan.

Juno in Steenbok benadrukt het nemen van verantwoordelijkheid in partnerschappen. Relaties worden heel serieus genomen en de verwachtingen zijn even serieus. Oppervlakkigheid hoort in deze koppeling niet thuis en zal bij het eerste teken van oneerlijkheid worden uitgeroeid.

Integriteit wordt op dit gebied boven alles gewaardeerd. Zonder dat is er geen vertrouwen.

Astrologisch vertegenwoordigt Juno partnerschap, loyaliteit, toewijding en huwelijk, en weerspiegelt de intensiteit, eerlijkheid en grenzen in relaties. Er ontstaat duidelijkheid in relatiezaken, waardoor beslissingen over liefde, partnerschap en lange termijn overeenkomsten mogelijk worden.

Mogelijkheden voor betrokkenheid lijken tastbaarder, waardoor samenwerking en afstemming op gedeelde doelen worden aangemoedigd.

Lessen uit de retrograde – zoals het evalueren van vertrouwen, wederkerigheid of persoonlijke grenzen – kunnen nu worden toegepast op situaties in het echte leven

De impact van deze transit varieert afhankelijk van je Zon- of Rijzende teken:

* Steenbok: Een golf van zelfvertrouwen en eigenwaarde; samenwerkingen kunnen energetische vervulling brengen.

Andere signalen: je kunt inzichten verwachten in de dynamiek van partnerschappen – of het nu gaat om het versterken van loyaliteit, het verhelderen van verwachtingen of het ombuigen naar gezondere betrokkenheidspatronen

Herzie relatieovereenkomsten en verplichtingen, aangezien Juno’s directe beweging de voorkeur geeft aan vooruitgang in plaats van te blijven hangen in de dynamiek uit het verleden.

Denk na over de lessen uit de retrogradeperiode en integreer deze in uw partnerschappen of samenwerkingen.

Houd rekening met grenzen en zorg ervoor dat uw keuzes aansluiten bij zowel persoonlijke groei als collectieve doelen

Juno’s directe vestiging in Steenbok moedigt een concrete, gestructureerde benadering van liefde, loyaliteit en relatie-integriteit aan, waardoor dit een cruciaal moment wordt voor het oplossen van slepende problemen en het bevorderen van zinvolle verplichtingen.

Deze scène straalt lichtheid, speelsheid en vloeiende beweging uit, waarbij de kracht van de vallende waterval samengaat met de delicaatheid van een danseres in de nevel. Het beeld benadrukt dat zelfs binnen de krachtig en continu stromende natuur er ruimte is voor schoonheid, spelen en elegantie.

Water als symbool verbindt alle zaken op aarde, net zoals emoties en levensritmes continu in verandering zijn.

Rusteloosheid en intuïtieve gevoeligheid wijzen op een uitzonderlijke gevoeligheid voor waar een reeks gebeurtenissen heen leidt.

Mensen met deze invloed zijn vaak intuïtief, vrijheidslievend en vermijden routineuze, saaie situaties.

Vrije geest- er is een natuurlijke neiging tot spontane, onafhankelijke expressie van het zelf.

Deze kwaliteit kan leiden tot creativiteit, charisma en meesterschap over persoonlijke ervaring.

Balans van ernst en speelsheid- de danser in de mist leert dat zelfs binnen discipline en langdurige inspanning ruimte is voor gratie, lichtheid en speelsheid.

Het ontdekken van lichtheid en plezier binnen krachtige, voortdurende processen.

Het ontwikkelen van sereniteit om eenzaamheid, verdriet of frustratie te vermijden.

Het cultiveren van spontaniteit en een hoge vitaliteit.

Openstaan voor plotselinge, transformerende momenten die de ervaring naar een hoger niveau tillen.

Als Juno of een ander belangrijk punt in iemands horoscoop bij deze graad valt kan het wijzen op relaties of betrokkenheden waar vrijheid, speelsheid en creatieve expressie centraal staan.

Neigt naar bewuste idealisatie van het zelf, zelfs in alledaagse handelingen.

Kan duiden op een vermogen om binnen langdurige verplichtingen of routines een gevoel van vreugde en doelgerichtheid te behouden.

Het Sabiaanse symbool van Steenbok belichaamt:

Vrijheid en spontane expressie

Intuïtieve gevoeligheid

Lichtheid en schoonheid binnen voortdurende inspanning

Balans tussen ernst en plezier

Capaciteit tot meesterschap over persoonlijke ervaringen en emoties

De boodschap is om gratie, speelsheid en intuïtieve vrijheid te integreren in het dagelijks leven, ongeacht de kracht of ernst van de omstandigheden.

Heb het goed, liefs Mieke 🙏🌹

Geplaatst op

Symboliek en betekenis van de herfst: oogst, verandering en vernieuwing

Ik hou van de vier seizoenen maar de herfst en de lente genieten mijn voorkeur. Ik houd van de herfst en jij?

Het weer is nog steeds warm… zelfs nu de kou langzaam zijn intrede doet.

De bladeren veranderen van kleur, en ik sta er ook bij stil dat mijn partner en ik al enkele jaren in de herfst van ons leven zijn.

De herfst van het leven staat voor een latere fase waarin je nadenkt over inspanningen uit het verleden en begint te oogsten wat je hebt opgebouwd. Dit seizoen brengt een mix van het loslaten van oude patronen en het waarderen van de schoonheid die voortkomt uit volwassenheid.

De bitterzoete rijkdom van de herfst in de natuur heeft het tot mijn favoriete seizoen gemaakt, omdat het altijd lijkt aan te spreken waar ik ook ben in het spirituele leven. De herfst is een seizoen waarin veranderingen misschien wel het meest opvallend zijn in de natuur. Bovenal is de herfst een seizoen voor het inspannende werk van het oogsten en oogsten, en om te genieten van de vruchten van de oogst.

Alle aspecten van het herfstseizoen zijn verbonden met het meest grimmige resultaat aan het einde: de dood of schijndood van de natuurlijke wereld om ons heen. Wat zo krachtig is aan dit aspect van de herfst is dat de herfst, gezien als onderdeel van alle vier de seizoenen van het jaar, ook een tijd wordt van voorbereiding op nieuw leven. Het opruimen van de tuinen en zelfs het planten van de bollen die de hele winter diep in de grond blijven zitten, maar in de lente zullen openbarsten en bloeien.

In ons spirituele leven kunnen we een ‘herfst’ doormaken, waarin we een tijd van transitie beleven – waarin iets eindigt en iets anders begint. Het is een tijd om de gaven en genaden die we hebben ontvangen te erkennen – en hun vergankelijkheid geeft een bijzondere intensiteit aan onze dankbaarheid. Het spirituele seizoen van de herfst kan een tijd zijn voor een nieuwe start, maar het kan ook een tijd van verlies zijn, gepaard gaand met verdriet en een gevoel van leegte. Het kan een tijd zijn van verborgen voorbereiding op iets dat we ons nog niet kunnen voorstellen. Geestelijk leidt ons herfstseizoen ertoe dat we in de geest van het Kruis leven – het dagelijkse ‘sterven aan onszelf’

Onze samenleving hecht weinig waarde aan de bijzondere kwaliteiten van de herfst van het leven– behalve als het om een ​​goede wijn gaat. Toch ervaar ik deze periode als een van de mooiste van mijn leven. En als ik in mijn 68 levensjaren op aarde één ding heb geleerd, dan is het wel om elk moment te waarderen wat er IS, ontvankelijk te zijn voor wat er naar me toekomt, de volheid ervan te omarmen.

Wat maakt dit moment zo bijzonder? Ik wil graag drie aspecten belichten en dat zullen onze compagnons de route wel herkennen.

Verworven wijsheid- we hebben gaandeweg het een en ander geleerd. Wijsheid is een rijpingsweg die je gestaag ontwikkelt en doorleeft.

De vrijheid om te kiezen, omdat we onze sporen hebben verdiend en niets meer moet.

De energie die we hebben, kunnen we inzetten voor een leven met een doel en er valt nog zoveel te ervaren….Maar ik blijf bewust in het hier en nu, zegen en dank elke avond voor ik me overgeef aan de slaap, en word dankbaar ‘ s ochtends wakker. Bijna als een kind, verheug ik me op een nieuwe dag. Dankbaar dat mijn partner en ik gezond zijn en gelukkig met en voor elkaar. En dat ook delen met onze kinderen en onze allerliefste senior kater. En het is heel veel, zo ervaren we dat, die zegeningen te koesteren.

Koester de wijsheid die je hebt opgedaan!

Geloof het of niet: als je al meer dan zestig jaar meegaat, heb je ongetwijfeld de nodige wijsheid vergaard. Zo niet door wat we goed hebben gedaan, dan zeker door wat we niet zo goed hebben gedaan! Omarm je recht om je leven op jouw manier te leiden

Ik geloof dat we het recht hebben om zelf te bepalen hoe we onze tijd besteden, omdat we onze sporen hebben verdiend. We waren meestal spoorzoekers en spoortrekkers. Ondanks de omstandigheden soms moeilijk waren, herrezen we telkens weer als een Feniks uit de as om onze missie te belichamen.

Zingeving in je leven na je zestigste, oh ja natuurlijk, dat verdwijnt niet met een getal. Als je eens rond je heen kijkt hoeveel jonge mensen hun zingeving verloren zijn, geen perspectieven meer hebben….ik zeg vaak dat wij in tijd zijn geboren, waar we niet geconfronteerd werden met extreme externe prikkels. Ondanks ook onze ouders heel veel werkten- mijn ouders waren allebei zelfstandigen-waren we dankbaar, werden we opgevoed met waarden en normen. Een straf krijgen? Die straf hadden we wellicht verdiend. Nu gaat het er vaak anders aan toe.

Maar goed, het gaat over ons, om onze compagnons en route, een hart onder de riem te steken. Elke leeftjidscyclus heeft een eigen opbouw, eigen ritme, en wie nog niet zover is, kan zich dat niet zo goed voorstellen.

Dat is het leven dat we geleefd hebben, je kunt daar hoogstens iets van vinden, maar toch: je hebt het nog niet zelf ervaren en doorleefd. Ik, wij hopen dat ieder het gegund is om in goede gezondheid vooral dat, naar de herfst te kunnen stromen. Ik leef graag, heel graag. Als kind ging ik ervan uit dat ik het eeuwige leven had, telkens er iemand overleed. Nu het aardse eeuwige leven, bedoel ik dan. Overlijden was iets voor iemand anders, maar niet voor mij. Dacht ik toen. Ach, ik was nog heel klein, toen ik daar overtuigd van was.

En ik geef het toe, soms voel ik de melancholie opkomen- dat er toch een keertje een laatste adem-teug zal komen. En ja, ik vind het spijtig, net omdat ik zo graag leef, zo graag op de plek ben waar ik geboren ben. Ik weet niet hoe het is om te sterven, al heb ik wellicht vele levens geleefd en gestorven, ik weet zelfs niet of ik bang zal zijn, omdat ik het gewoon niet weet wat ik dan zal denken en voelen. Als iemand me zegt niet bang te zijn voor de dood, vraag ik me af hoe je dat zo zeker weet en zo zeker bent….maar goed, ik ben een Lentekind en ik houd dus ook van de Herfst, omdat ik daar midden in sta en midden in Leef. En de Herfst heeft me veel van haar wijsheid te bieden. Wat geen enkel mens kan.

Omdat de mens makkelijk oordeelt, daarentegen laat de natuur diep voelen, zonder oordeel, en dieren doen het evenmin.

Denk eens aan alle prachtige mogelijkheden die we op dit moment hebben voor een zinvol leven. Wij kennen weinig mensen die op 60 achter de geraniums zitten. Integendeel. In ieder geval als de gezondheid het toelaat. Velen zijn nog volop actief, waar ze voorheen niet echt de tijd hadden, brengen ze muziek, brengen ze kunst, brengen ze mensen samen….en in ons geval zijn we nog actief werkzaam in de hulpverlening.

Onderzoekers hebben vastgesteld dat wanneer iemand een levenspad kiest dat in het teken staat van iets dat groter is dan zijzelf, er een zinvol leven ontstaat dat bijdraagt ​​aan welzijn. En dat klopt. Dat kunnen wij beamen.

Dit concept van een levensdoel sluit perfect aan bij mensen van in de zestig. We geloven niet langer dat we de wereld kunnen redden door nachtenlang door te werken of door simpelweg een paar uur extra te maken. De wereld redden?

Ons doel is eerder om om de wereld tot een fijnere plek te maken.

In de herfst van ons leven – als we de zestig zijn gepasseerd zijn, beseffen we dat de weg niet eindeloos is. En dit is het leven, een realiteit. Net daarom zijn we elke dag dankbaar, geven we het beste van onszelf in wat we doen en meegeven. Dat geeft een diep gevoel van tevredenheid en in vrede Zijn.

We zien ook hoe anderen het rustiger aan gingen doen, of hoe het leven van een goede vriend plotseling een totaal andere wending nam. Vaak onverwachts. In de meeste gevallen hebben we een keuze. Gaan we mee in de maatschappelijke beelden over ‘ouder worden?’ Het gaat niet over ‘ontkennen’ maar hoe we zelf van binnenuit vreugde scheppen in het leven. En dat zorgt ervoor dat we alles uit het leven kunnen halen én aan het leven teruggeven.

Dus zeg/schrijf ik: wanneer je in de herfst van je leven bent, onderschat dan niet je eigen wijsheid.

Besef dat je je sporen hebt verdiend. Nu is het tijd om te kiezen wat je wilt doen en hoe je wilt leven. En ga ervoor, met volle overgave!

Zoals we weten staat de herfst symbool voor oogst, voor dankbaarheid, voor overgang en loslaten.

In diverse culturen markeert dit seizoen het keerpunt tussen overvloed en rust: vallende bladeren staan ​​voor loslaten, oogstfeesten eren dankbaarheid en veranderend diergedrag weerspiegelt de voorbereiding op verandering.

De vurige herfstkleuren roepen passie, warmte en bezinning op, waardoor dit een van de meest universeel symbolische periodes van het jaar is – een brug tussen de uitbundigheid van de zomer en de stilte van de winter.

Vallende bladeren symboliseren vergankelijkheid, loslaten en de schoonheid die in het einde besloten ligt. Wanneer bomen hun bladeren verliezen, laten ze zien dat loslaten geen verlies is, maar een voorbereiding op vernieuwing – een centraal thema in de wereldwijde herfstsymboliek.

Wanneer de frisse herfstlucht opsteekt, daalt er een stilte neer over de natuur. Terwijl bomen zich in hun vurige gewaad hullen, worden we eraan herinnerd dat er zelfs in verval een betoverende schoonheid schuilt. De vallende bladeren – stuk voor stuk een kunstenaarspalet van rood, oranje en geel – vertellen een verhaal dat zo oud is als de tijd zelf.

Maar waarom boeien deze bladeren, die ooit floreerden in de felle zomerzon, ons zo wanneer ze verwelken en vallen? Schuilt er een diepere symboliek in hun gracieuze neerwaartse tocht?

De herfst is een seizoen van introspectie, draagt ​​een diepgaande symboliek met zich mee en vertegenwoordigt de vergankelijkheid van het leven, waarbij vallende bladeren de schoonheid van eindes en overgangen illustreren.

Levendige tinten rood, oranje en geel roepen gevoelens op van respectievelijk passie, overvloed en optimisme. Dit seizoen benadrukt de cyclische aard van het leven en nodigt uit tot bezinning op verandering, loslaten en vernieuwing. De cyclus van het leven en het loslaten.

De levenscyclus van een blad weerspiegelt de grotere cycli van leven en natuur; net zoals de levensboom staat voor groei, dood en wedergeboorte als één doorlopend patroon.

In de lente ontluiken de jonge bladeren, vol potentieel en levenskracht. Tegen de zomer zijn ze op hun hoogtepunt: ze bieden schaduw en spelen een essentiële rol bij de fotosynthese. Maar wanneer de herfst aanbreekt, beginnen ze aan hun laatste, gracieuze dans naar de grond.

Net zoals elk levend wezen zijn moment in de zon kent, breekt ook de tijd van de schemering aan. Dit cyclische patroon herinnert ons op aangrijpende wijze aan de vergankelijkheid van ons eigen bestaan.

Bladeren laten de takken los die hen droegen; dit markeert een moment van loslaten en maakt ruimte voor nieuwe groei. Dit proces kan ons inspireren om lasten uit het verleden van ons af te schudden en uit te kijken naar een nieuw begin.

De levendige kleuren van herfstbladeren zijn niet alleen een lust voor het oog, maar ook een symbolische uiting van natuurlijke processen, raken onze ziel.

Naarmate het chlorofyl afneemt, komen andere pigmenten tevoorschijn en ontstaat er een spektakel van tinten dat diepe emoties oproept.

Rood staat voor passie, moed en verandering; rode bladeren inspireren ons om overgangen met enthousiasme te omarmen.

Oranje staat symbool voor warmte, de oogst en overvloed; deze kleur herinnert ons eraan dankbaar te zijn voor wat we hebben ontvangen.

Geel staat voor geluk, helderheid en optimisme; gele bladeren verspreiden een boodschap van hoop en het vooruitzicht op betere tijden.

Terwijl we over een tapijt van gevallen bladeren lopen, staan ​​we even stil bij hun stille verhalen over leven, verandering en vernieuwing. Ze fluisteren de geheimen van de tijd en sporen ons aan om de vluchtige schoonheid van elke levensfase te waarderen.

Oogstfeesten staan ​​symbool voor dankbaarheid, gemeenschapszin en de beloning van geduldig werken. Ze markeren het moment waarop het werk van een heel jaar zijn vruchten afwerpt en herinneren ons eraan even stil te staan ​​en dank te zeggen voordat de stilte van de winter intreedt.

De herfst, een betoverend schouwspel van gouden tinten en frisse lucht, kondigt de oogsttijd aan – een periode die onlosmakelijk verbonden is met de menselijke beschaving. Van de weelderige velden tot de levendige markten: het seizoen bruist van een uniek ritme en viert de bekroning van een jaar hard werken en de overvloedige vrijgevigheid van de natuur.

Historisch gezien vormden oogstfeesten de ruggengraat van vele culturen. Ze boden een moment van dankbaarheid, niet alleen voor de rijke opbrengst, maar ook voor de saamhorigheid en veerkracht van de gemeenschap. Deze bijeenkomsten – vaak gepaard gaand met muziek, dans en feestmalen – waren manieren om onderlinge banden te versterken en de aarde te eren.

Het Engelse woord “harvest” (oogst) stamt af van het Oudnoordse woord “haust”, wat “verzamelen” of “plukken” betekent. In de loop der tijd werd het synoniem met zowel de handeling van het binnenhalen van de gewassen als het seizoen zelf.

* Thanksgiving: is een typisch Noord-Amerikaans feest dat begon als een dankfeest voor een goede oogst en is uitgegroeid tot een feestdag die in het teken staat van familie, eten en dankbaarheid.

* Maanfeest wordt in diverse Aziatische landen gevierd en is een gelegenheid om de volle maan te bewonderen, van maankoeken te genieten en stil te staan ​​bij verbondenheid.

* Soekot is een belangrijke Joodse feestdag; hierbij wordt niet alleen de oogst gevierd, maar ook herdacht hoe de Israëlieten veertig jaar lang door de woestijn trokken.

In wezen vormen herfstbijeenkomsten een eerbetoon aan de symbiotische relatie tussen mens en natuur. Het vallen van de bladeren bereidt de weg voor nieuwe groei en weerspiegelt daarmee de eeuwige cyclus van leven, dood en wedergeboorte.

Dit voortdurende ritme spiegelt de wijze waarop het levenspad zich in seizoenen ontvouwt – een concept dat nader wordt belicht in de numerologische leer over levenscycli. Te midden van deze cyclus getuigt de oogst van het doorzettingsvermogen van de mens en de eindeloze goedheid van de natuur.

Migratiewonderen- dieren die zich aanpassen aan de omhelzing van de herfst

De herfst symboliseert voorbereiding en aanpassingsvermogen in het dierenrijk. Migratie, winterslaap en camouflage weerspiegelen allemaal instinctieve wijsheid – een besef dat overleven afhangt van het reageren op veranderingen in plaats van zich ertegen te verzetten.

Terwijl de zon zachter wordt en de dagen korter worden, maakt het dierenrijk zich op voor de uitdagingen en veranderingen die de herfst met zich meebrengt. De schittering van het seizoen beperkt zich niet alleen tot het bladerdak erboven; het wordt weerspiegeld in het ongelooflijke aanpassingsvermogen en de instincten van de wezens hieronder.

Kom herfst, de lucht is beschilderd met de patronen van trekvogels. Van de iconische V-vormige formaties van ganzen tot de snelle bewegingen van kolibries: deze wezens leggen duizenden kilometers af op zoek naar warmere klimaten en overvloedige voedselbronnen.

Monarchvlinders: Deze delicate wezens beginnen aan een ongelooflijke reis van Noord-Amerika naar Mexico, die wel 5000 mijl aflegt.

Noordse sterns: ze hebben het record voor de langste trekreis en reizen van hun broedgebieden in de Noordpool naar de Antarctische kust – een duizelingwekkende reis van 40.000 kilometer heen en terug.

Grutto’s met rosse staart kunnen tijdens de trek meer dan een week non-stop vliegen zonder te stoppen voor voedsel of rust, waarbij gevolgde individuen vluchten registreren die variëren van acht tot wel elf dagen achter elkaar, de langste van alle vogels.

Terwijl sommige dieren de lucht in gaan, graven anderen zich diep in de aarde. Dieren zoals egels, vleermuizen en bepaalde soorten kikkers trekken zich terug in een staat van verdoving of winterslaap. Deze strategie helpt hen energie te besparen, omdat voedsel in de koudere maanden schaars wordt.

Door zich aan te passen aan het veranderende landschap, veranderen bepaalde dieren, zoals de sneeuwhaas en de poolvos, hun vachtkleur. Ze gaan van bruin of grijs in de zomer over naar smetteloos wit in de winter, waardoor ze effectieve camouflage tegen roofdieren krijgen.

De herfst is dus een bewijs van de veerkracht en het aanpassingsvermogen van het dierenrijk. Het is een tijd van voorbereiding, van overleven, van het verzekeren van de continuïteit van het leven in het licht van de naderende winter.

Van Thanksgiving tot Diwali-deze tradities verheffen de oogst tot een gedeelde culturele herinnering en herinneren gemeenschappen eraan om even stil te staan ​​en samen dank te zeggen.

De frisse lucht, de amberkleurige tinten en het zachte geritsel van bladeren onder de voeten kondigen de komst van de herfst aan. Terwijl de natuur zich hult in een kleurrijk palet, komen gemeenschappen wereldwijd samen om de overvloed van het seizoen te vieren. Deze herfstfestiviteiten, die diep in traditie geworteld zijn, eren niet alleen de oogst van het land, maar weerspiegelen ook dankbaarheid en saamhorigheid.

Thanksgiving, dat vooral in de Verenigde Staten en Canada wordt gevierd, is een van de meest iconische herfstfeesten. Het feest vindt zijn oorsprong in historische maaltijden die werden gedeeld door de inheemse bevolking en de pelgrims; het is een dag om dankbaarheid te tonen voor de oogst en de zegeningen van het afgelopen jaar. Families komen samen rond tafels vol kalkoen, pompoentaart, cranberry’s en andere traditionele gerechten, en creëren zo herinneringen die een leven lang meegaan.

Dit betoverende feest, ook wel bekend als het Maanfestival, valt op de vijftiende dag van de achtste maanmaand. Het is een moment om de schoonheid van de volle maan te bewonderen, verbondenheid te vieren en dankbaarheid te uiten voor een rijke oogst. Maankoeken – een traditionele lekkernij – spelen de hoofdrol; ze worden vaak gedeeld met familie en vrienden, terwijl men verhalen vertelt zoals de legende van Chang’e, de maangodin.

Hoewel het al eind september begint, belichaamt het Oktoberfest de sfeer van herfstfestiviteiten. Oorspronkelijk gevierd ter ere van het koninklijk huwelijk tussen koning Lodewijk I en prinses Therese in 1810, is het uitgegroeid tot een wereldberoemd bierfestival. Tussen de vrolijke blaasmuziek en traditionele Beierse klederdracht door genieten bezoekers van worstjes, pretzels en natuurlijk grote pullen schuimend bier.

Diwali, ook wel bekend als het Lichtjesfeest, verlicht India met levendige kleuren en fonkelende lichtjes. Hoewel het van oorsprong een religieus feest voor hindoes is, staan ​​ook hier de thema’s oogst en dankbaarheid centraal; men brengt dank aan Lakshmi, de godin van rijkdom en voorspoed. De geur van zoete lekkernijen, het spektakel van vuurwerk en het gevoel van saamhorigheid maken van Diwali een onvergetelijk herfstevenement.

Van de afdaling van Persephone naar de onderwereld tot de Wilde Jacht van Odin: deze legenden verpersoonlijken de dubbele aard van de herfst – schoonheid met een waarschuwing, vergelijkbaar met de dualiteit in de yin-en-yangfilosofie over balans.

De herfst, met zijn etherische schoonheid en vergankelijke karakter, is altijd een rijke inspiratiebron geweest voor vertellers en mythevormers over de hele wereld. Het vallen van de bladeren, de verandering in de lucht en de verwachting van de naderende winter hebben geleid tot talloze verhalen, doordrenkt van zowel ontzag als waarschuwing. Laten we een reis maken langs enkele van de meest boeiende mythen en legenden die de essentie van de herfst weerspiegelen.

Het oude Griekenland

In een van de meest aangrijpende verhalen uit het oude Griekenland wordt Persephone, de dochter van Demeter (de godin van de oogst), door Hades ontvoerd en naar de onderwereld gebracht. Diepbedroefd onthoudt Demeter de aarde haar zegen, waardoor het landschap dor en onvruchtbaar wordt. Er wordt een afspraak gemaakt over de terugkeer van Persephone, maar omdat ze granaatappelpitten uit de onderwereld heeft gegeten, moet ze daar elk jaar een deel van de tijd doorbrengen. Haar afwezigheid in de wereld van de levenden valt samen met de herfst- en wintermaanden, die symbool staan ​​voor verval en rust.

Op de Britse Eilanden geldt de verschijning van een witte haas als een voorbode van de herfst. Volgens de legende is deze geest een gedaanteverwisseld meisje dat in de herfst over de velden dwaalt en waakt over de dieren die zich opmaken voor de winter. Het zien van dit etherische wezen wordt beschouwd als een teken van verandering en transformatie.

In Japan is de Jorōgumo – wat vertaald kan worden als ‘bindende bruid’ of ‘hoer-spin’ – een mythisch wezen dat vaak met de herfst wordt geassocieerd. Ze wordt afgebeeld als een prachtige vrouw die kan veranderen in een reusachtige spin; ze lokt slachtoffers en vangt ze in haar zijden draden. Naast het griezelige karakter waarschuwt de legende voor de verleidelijke, maar vergankelijke schoonheid van de herfst – net als het tere, met dauw bedekte web van een spin op een frisse ochtend.

Een huiveringwekkend verhaal uit Scandinavië vertelt over de Wilde Jacht, een spookachtige stoet onder leiding van de Noorse god Odin. Tijdens herfstnachten, vooral wanneer er storm opsteekt, weerklinkt het gedreun van galopperende, spookachtige ruiters door de lucht. Het aanschouwen van deze jacht geldt als een voorteken van rampspoed of zelfs de dood. Deze legende, die verbonden is met de onvoorspelbare overgang van herfst naar de barre winter, herinnert ons aan de cyclische en vergankelijke aard van het leven.

De kleuren van de herfst weerspiegelen het emotionele palet van het seizoen zelf: goudtinten staan ​​voor verandering, rood voor passie en bruintinten voor rijpheid. Samen vormen ze de beeldtaal van de natuur voor verandering, dankbaarheid en introspectie.

De herfst schildert de wereld in een palet van warme, sfeervolle kleuren. De transformatie van het weelderige zomergroen naar de roodbruine, gouden en oranje tinten van de herfst is niet alleen een lust voor het oog, maar vormt ook een diepgaande herinnering aan de cyclische dans van de natuur. Laten we ons verdiepen in de levendige herfstkleuren en de symboliek en gevoelens verkennen die ze oproepen.

Het verschijnen van gouden tinten in de boomtoppen markeert het begin van de herfst. Deze kleur, die doet denken aan de zon op haar hoogste punt, staat symbool voor verandering en aanpassing. Terwijl loofbomen zich opmaken voor de naderende kou, breekt het bladgroen (chlorofyl) af en komen de van nature aanwezige gele en gouden tinten van carotenoïden tevoorschijn. Dit geel is de manier waarop de natuur ervoor zorgt dat de overgang van de warme omhelzing van de zomer naar de frisse kilte van de herfst geleidelijk en zacht verloopt.

Rood en oranje – vaak de meest overheersende kleuren tijdens het hoogtepunt van de herfst – belichamen de essentie van het seizoen.

Anthocyanen, die reageren op veranderingen in licht en temperatuur, geven de bladeren deze vurige tinten. Rood staat voor energie, passie en de noodzaak om zich voor te bereiden op de winter, terwijl oranje – een combinatie van de intensiteit van rood en de vrolijkheid van geel – gevoelens van warmte, overvloed en de oogsttijd oproept.

De zeldzamere paarse tinten, die af en toe tussen de gangbare herfstkleuren opduiken, voegen een vleugje mysterie en diepgang toe aan het landschap. Ze herinneren ons aan de naderende kou, de schemerige avonden en de verstilde sfeer van het seizoen. Bronsbruine tinten staan ​​daarentegen voor rijpheid en het einde van de groeicyclus; ze symboliseren hoe de aarde zich voorbereidt om de gevallen bladeren op te nemen en om te zetten in voeding voor de volgende cyclus.

Kleuren doen meer dan alleen het oog strelen; ze raken ons en roepen emoties en stemmingen op. De rijke en gevarieerde herfstkleuren weerspiegelen onze diepste gevoelens terwijl we door het seizoen bewegen. Het opzwepende rood en oranje werken opbeurend en moedigen ons aan om volop van het moment te genieten. Diep paars en bruin nodigen daarentegen uit tot introspectie; ze laten ons stilstaan ​​bij de vergankelijkheid van het leven en het belang van cycli in zowel de natuur als ons eigen bestaan.

Nu we deze verkenning van herfstkleuren afronden, is het de moeite waard om even stil te staan ​​bij de verfijnde manier waarop de natuur met ons communiceert: ze leert ons lessen en roept emoties op met elke veranderende tint.

“Alles heeft zijn tijd, elk ding onder de hemel zijn uur: een tijd om geboren te worden, een tijd om te sterven; een tijd om te planten, een tijd om het geplante te rooien;” – Prediker 3:1-2

Herfst

Na de brandende hitte van de zomer komt er nu een tijd,

waarbij veel, veelal ongemerkt, aan je voorbij glijdt.

Was in de zomer het leven ruig en vlug,

In de herfst van je leven, keert de rust weer terug.

De kinderen de deur uit, weer leven met z’n twee,

vaker samen op pad, omdat het kan, schat ga je mee?

De herfst van je leven begint omstreeks je vijftigste jaar.

Nog 17 jaar werken, dan ben je ook op dat punt klaar.

Met het vallen van de bladeren, valt er steeds meer op zijn plek,

die herfst, waar je tegenop keek, is nog niet eens zo gek.

Wat dacht je van je sociale leven,

daar wordt een enorme boost aan gegeven.

Activiteiten te over, geen club is te gek,

passief of actief, aan mogelijkheden geen gebrek.

Op maandag biljarten, op dinsdag naar de tennisbaan,

woensdag klaverjassen en op donderdag moet je naar de fotoclub gaan.

De vrijdag- en zaterdagavond even gezellig samen naar het café,

zondag uitslapen dan een rondje wandelen of fietsen zo rond een uur of twee.

In de herfst van het leven waar de klok langzamer tikt en slaat,

kom je tot de conclusie dat de intensiteit veel dieper gaat.

Meer tijd voor elkaar, meer tijd voor de leuke dingen in het leven,

zaken die je louter en alleen vreugde en plezier zullen geven.

A.Bügel

Prachtige beelden met sonnet!

Videoclip bij ‘De Herfst’ van Vivaldi – YouTube

Geplaatst op

Reflectie

Stralen van de ochtendzon raken de nevels van de opkomende maan. In hun ontmoeting ontwaakt een spectrum van volle, harmonische kleuren dat zich verzamelt in een gouden kelk. Het water stijgt langzaam, als een ademhaling van de aarde zelf, en straalt van binnenuit een zachte gloed. Binnenkort zal het overstromen, niet uit onrust, maar uit overvloed en het veld rondom voeden met leven. Hier heerst vrede. Hier pulseert het hart van de schepping.

Onze emoties zijn de vurige paarden van de levenswagen. Ze trekken ons voort, soms stormachtig, soms in stille cadans. Wie wil begrijpen wat hij schept, moet leren luisteren naar de bron van zijn gevoelens , naar de innerlijke rivier die gedachten en ervaringen voedt.

Zoals het oude gezegde fluistert: Energie stroomt waar aandacht woont. Waar onze blik rust, daar groeit het leven.

Wanneer we ons innerlijke kopje vullen met rust, vertrouwen en liefde, ontstaat een stevige bodem waarop al onze daden kunnen wortelen. En wanneer we buiten onszelf orde, schoonheid en vrede scheppen, weerspiegelt dat de harmonie van binnen. Zo ontstaat een kringloop tussen binnenwereld en buitenwereld , een adem van evenwicht.

Zie je emoties als een rivier die reinigt, vult en verder stroomt. Laat haar niet stagneren, maar ook niet overspoelen. Voel, erken en laat dan weer los. In die beweging ligt de vrijheid van het hart.

Vanuit deze stille kelk van evenwicht ontvouwt zich ware scheppingskracht. Want gevoelens zijn de brandstof van intentie. Ze ontsteken het vuur van manifestatie. Wat we werkelijk voelen, dat brengen we tot leven.

Wie droomt, mag ook geloven. Wie verlangt, mag weten dat het mogelijk is. Niet door te forceren, maar door te vertrouwen dat alles zich ontvouwt in goddelijke orde.

Wanneer twijfel of vergelijking het licht verduistert, gebruik dan woorden als balsem, bekrachtigingen die het denken vanuit oude programmeren tot levend denken aanwakkeren.

Schrijf ze neer, spreek ze uit, herhaal ze als een mantra van her-innering., zo wordt het hart weer een kelk van helder water, waarin de Zon en jouw Zonnekracht zich spiegelt.

Breng je emoties in balans. Gebruik hun kracht als scheppend instrument. Want in de gouden kelk van evenwicht ligt het geheim van een leven dat niet slechts geleefd, maar doorstraald wordt — een leven waarin de ziel haar eigen licht herkent.

Liefs Mieke 🌹

Geplaatst op

Hoe waarden verder verloederen in een samenleving waar men hoog van de toren blaast? Wat als gezond moreel verstand verder dreigt te ont-sporen?

ik ben onthutst, werkelijk ontdaan, van wat er is gebeurd in Nederland en ik zal je vertellen waarom. En wie de daders zijn, van welke komaf van ook, misdadig gedrag is waar het over gaat.

Jaren geleden heb ik samen met enkele collega’s intensieve taaltrainingen gegeven voor anderstaligen en medewerkers met een diversiteit van functieprofielen bij de NMBS. Van leidinggevenden tot technici.

Toen de opdracht aan ons werd toegewezen, stond ons zelf een intens leertraject voor de boeg. Technische terrmen, een vertaalslag maken in de juiste context en dat overbrengen aan anderstalige cursisten, was heel boeiend, maar vroeg ook naast het lesgeven de inhoud aan te passen binnen een heel complex werkveld.

Dat was ook het geval bij andere doelgroepen, maar minder ingewikkeld.

Zowel de cursisten als wij als trainers waren super gemotiveerd. Door de langdurige trainingen leerden we elkaar ook persoonlijk beter kennen, er was tijd voor een praatje in het Nederlands uiteraard, er ontstond een heel fijne verbinding.

Op een dag stelden enkele medewerkers voor om eens mee te lopen met hen, na de opleidingsdag, om achter de schermen mee te kijken, zo doende werd de theorie ook voor mezelf heel levend. En hoé!

IK WIST NIET WAT IK ZAG! Ik was werkelijk onder de indruk. Ik moest natuurlijk heel stil zijn, want er waren heel veel technici geconcentreerd aan het werk.

Een wirwar van verbindingen op een enorm groot paneel, het was een drukte van jewelste, op dat paneel.

Onze cursisten zagen dat ik nogal onder de indruk was en troonden me mee naar een wat rustigere plek om alles uit te leggen, de werking, de complexiteit van het spoorwegennet, als er ergens een vertraging was, wat de impact was van andere lijnen én hoeveel concentratie en samenwerking dit vereiste om alles in goede banen te leiden. Achter de schermen kijken…en wat het van hen vraagt, ook al zijn technici heel goed opgeleid, er is toch het menselijke aspect, stressbestendigheid, maar ook de communicatie, vandaar ook de langdurige taaltrainingen voor anderstaligen, het Nederlands goed en vlot en correct onder de knie krijgen.

Wij, als reizigers, mopperen over vertragingen, ook ik had wel eens, als er een trein vertraging had of afgeschaft werd. Ik was het gewend om dagelijks te sporen over heel België, maar goed, ik mopperde ook wel een keertje, want na vaak 6 uur trainingen geven, overwegend was dat mijn werkschema, ruim twee uur onderweg ( heen en weer) thuiskomen en voor het gezin zorgen ( ja, als alleenstaande moeder) en met volle moed aan de volgende voorbereidingen beginnen of aanpassen wat er anders kon. Ja, dan kon ik wel een keertje zuchten…

Maar ik klaag niet, verre van. Ik heb echt heel veel geleerd en ontdekt wat ik nooit zonder de vele opdrachten nooit had gekend.

Maar nu wil ik een punt maken, obstakels over een spoorweg leggen, bewust, om een standpunt duidelijk te maken of ongenoegens te uiten: op dié manier????

Neen, dit is werkelijk misdadig.

Degenen die zover gaan ( waar is het moreel besef?) beseffen duidelijk NIET wat de gevolgen kunnen zijn, ondanks er al veel veranderd is om dramatische gevolgen te voorkomen.

Ik heb maar één boodschap, want ook in ons land is dat al gebeurd: denk vooraf aan de gevolgen.

Hoé ver gaan mensen om hun standpunt en ontevredenheid te uiten, niet beseffend, niet wetend wat daar achter de schermen gebeurt, waar een heel groot team aan technici hun uiterste best doen om een reis veilig te laten verlopen. Neen, PRAAT NIET GOED WAT KROM IS.

Dit gaat niet over gelijk of ongelijk: dit gaat over het moreel besef over de daden die worden gesteld van boze, misnoegde mensen, die niet denken aan de mogelijke gevolgen!

Hier ga ik dus niet over in discussie. Dit is mijn standpunt, mijn visie vanuit moreel besef en verantwoordelijkheid.

Waar morele grenzen vervagen, verloederen, wat wil je dan- dat kinderen op steeds jongere leeftijd wandaden verrichten, dieren mishandelen, pesten dat zich in in grove vormen veruitwendigt…..

Wegkijken, misdadig gedrag vergoelijken en tegelijk met de vinger wijzen naar ‘de elite’…ik denk niet dat er op die manier iets kan veranderen…. De pot verwijt de ketel…

Dit schrijf ik met het allergrootste respect voor iedere mede-werker van de Spoorweg, de NMBS. Denk dus VOOR en denk niet nadien…

Mieke

Geplaatst op

Update 16 september 2026

Neptunus retrograde in Ram in sextiel met Pluto retrograde in Aquarius en in vierkant met Zwarte Maan Lilith (werkelijke positie) retrograde in Steenbok.

Neptunus retrograde in Ram weeft vandaag een verhaal dat niet alleen door ons wordt geleefd, maar door de tijd zelf wordt ingeademd. In sextiel met Pluto retrograde in Waterman en in scherp vierkant met de Zwarte Maan Lilith in Steenbok ontstaat een spanningsveld dat voelt als een innerlijke roep dat dit moment groter is dan ons persoonlijke leven.

Niet het verhaal dat je denkt te moeten vertellen, maar het verhaal dat in je bloed klopt—dat rauwe, eerlijke, soms onhandig, maar dat weigert zich te laten temmen door verwachtingen of oude systemen. Is jouw verhaal helpend? Draagt het bij voor het collectief goed en welzijn? Of wil je gewoon tegen alles aanschoppen en het kind met het badwater weggieten?

Lilith in Steenbok zet een grens waar we te lang hebben gezwegen. Ze laat ons voelen dat “nee” zeggen geen verzet is, maar een daad van zuivere integriteit.

Dat het weigeren van manipulatie, machtsspelletjes of uitgeholde normen geen hardheid is, maar een vorm van liefde voor het leven dat door ons heen wil stromen. En ja, dat betekent dat we soms verkeerd begrepen zullen worden, dat iemand misschien lacht, dat een oude kring ons niet meer herkent. Maar het is precies daar dat de ziel haar rug recht.

Neptunus in Ram brandt ondertussen als een stille fakkel: een droom die niet langer wil blijven zweven, maar wil landen in daden, keuzes, woorden, kunst, gemeenschap. De vraag die zich laat stellen is of de keuzes die je maakt, de woorden die je spreekt of schrijft, de kunst die je beleeft of in vorm uitdrukt de gemeenschap waar je toe behoort een uitdrukking is van jouw innerlijke waarden.

Pluto in Waterman tilt dat alles naar het collectief. Wat jij nu doet, wordt later herinnerd. Dat hoeft niet iets spectaculairs te zijn, want alles is reeds aanwezig in de kiem. Het zijn de subtiele verschuivingen in het bewust her-inneren en daarvan bewust Zijn, en dat zal generaties verder nog voelbaar zijn.

We staan op een kruispunt waar de toekomst zich afvraagt wie wij Zijn en wie we Worden, als evolutionair mens.

Hebben we de wereld achtergelaten aan hebzuchtige grootheidswaanzinnigen en apathische dromers?

Of hebben we haar gevuld met moed—die stille, persoonlijke moed die geen applaus zoekt maar wel een spoor van mede) menselijkheid achterlaat?

De energie van vandaag nodigt uit om de droom niet alleen te koesteren, maar te belichamen. Om te handelen waar je kunt, zacht te blijven waar het nodig is, en je vuur te bewaren als een innerlijke bron die niet dooft. Compassie is geen zwakte; het is een kracht die systemen kan kantelen. Te beginnen met onze eigen innerlijk gevormde ‘systemen’.

Blijf trouw aan dat vuur, dat niet wil vernietigen.

Blijf trouw aan de wereld die door jou heen geboren wil worden.

Neptunus retrograde in Ram staat in sextiel met Pluto retrograde in Waterman en in vierkant met Zwarte Maan Lilith (werkelijke positie) retrograde in Steenbok – er zijn dynamische krachten aan het werk; verhalen die invloed hebben op het collectief en deze generatie definiëren.

De verhalen die nu ontstaan, zullen nog decennialang weerklinken. verhalen van de ziel, bezongen door onze nakomelingen: over onze krachten en onze schaduwkanten, aan hen toevertrouwd om te bewaren.

Neptunus symboliseert intuïtie, spirituele visie, dromen, het collectieve onbewuste en het vervagen van grenzen.

De retrogradebeweging versterkt de naar binnen gerichte, introspectieve kwaliteiten van de planeet; dit is een periode voor het heroverwegen van persoonlijke idealen, spirituele groei en het onderscheiden van illusie en waarheid.

Ram, een kardinaal vuurteken, voegt assertieve, pionierende en op het zelf gerichte energie toe aan Neptunus, waardoor innerlijke reflectie wordt gecombineerd met een streven naar persoonlijke authenticiteit.

Pluto heerst over macht, transformatie, diepe psychologische processen, wedergeboorte en collectieve evolutie.

In Waterman uit dit zich in maatschappelijke vernieuwing, technologische verandering en het ter discussie stellen van traditionele hiërarchieën.

De retrogradefase versterkt innerlijke transformaties, confronteert ons met verborgen angsten en hervormt persoonlijke en groepsdynamieken.

Lilith vertegenwoordigt schaduwaspecten, rebellie, onderdrukte verlangens en rauwe ambitie.

Steenbok, een kardinaal aardeteken, verankert de energie van Lilith in thema’s als autoriteit, professionele ambitie en structurele beperkingen.

De retrogradebeweging legt de nadruk op het opnieuw bekijken van eerdere machtsstrijd, onderdrukte ambities en persoonlijke integriteit in de materiële wereld.

Dit aspect treedt op wanneer Neptunus (dromen, idealen) een hoek van 60 graden vormt met Pluto (transformatie).

Dit harmonieuze aspect ondersteunt transformatieve spirituele groei en de integratie van hogere idealen in praktische of visionaire acties.

In de huidige situatie wijst dit op het geleidelijk vervallen van verouderde collectieve systemen en het naar boven komen van visionaire inzichten met potentieel voor maatschappelijke impact.

De energie is subtiel maar cumulatief; ze bevordert een langzame, gestage transformatie, met name op gebieden die te maken hebben met afstemming op de eigen ziel en maatschappelijke bijdrage.

Een hoek van 90 graden zorgt voor wrijving. Hier daagt de dromerige/intuïtieve Neptunus de schaduw van Lilith in Steenbok uit, waarbij conflicten zichtbaar worden tussen idealen en de beperkingen van autoriteit, ambitie of maatschappelijke verwachtingen.

Dit wijst op spanning tussen iemands hogere spirituele of creatieve doel en de drang om persoonlijke macht te laten gelden, beperkingen uit het verleden te confronteren of in opstand te komen tegen structuren.

Dit kan zich uiten als innerlijke conflicten, illusies over controle of morele dilemma’s die helderheid vereisen om zelfbedrog of passief vermijdingsgedrag te voorkomen.

Het sextiel biedt een mogelijkheid om oude patronen te transformeren en een visionair perspectief te omarmen, zonder verandering te forceren.

Neptunus retrograde nodigt uit tot diepgaande introspectie; de ​​ziel zoekt naar afstemming tussen persoonlijke ambities, collectief bewustzijn en spirituele integriteit.

Het vierkant met Zwarte Maan Lilith duidt op spanning tussen ethische idealen en onverwerkte schaduwaspecten.

Men kan geconfronteerd worden met compromissen uit het verleden, verborgen angsten of onderdrukte verlangens, met name op het gebied van carrière, autoriteit of ambitie.

Integratie van de schaduw is vereist: het herkennen van onbewuste drijfveren en deze constructief transformeren, zonder te bezwijken voor illusies of escapisme.

Deze periode markeert een zeldzaam moment (tussen 2026 en 2032) voor visionaire transformatie, zowel op persoonlijk als op collectief niveau.

Het is een uitstekend moment voor activiteiten die intuïtie, creativiteit en ambitie in lijn brengen met structurele verantwoordelijkheid en authentieke kracht.

Reflecteer op persoonlijke doelen en zorg ervoor dat deze aansluiten bij je diepere levensdoel, in plaats van bij externe bevestiging.

Onderzoek gebieden waar ambitie of autoriteit botst met idealistische waarden; streef naar harmonie door bewust handelen.

Benut de energie van Neptunus en Pluto voor visionaire planning, creatieve probleemoplossing en subtiele maar voortschrijdende transformatie.

Vermijd neigingen tot escapisme, overmatige fantasie of het projecteren van ambities op anderen; ga moedig de confrontatie aan met schaduwaspecten.

Dagboekschrijven, meditatie en introspectieve spirituele oefeningen zijn bijzonder nuttig om met de energie van de retrograde-periode om te gaan.

Het sextiel tussen Neptunus en Pluto faciliteert geleidelijke spirituele en maatschappelijke transformatie, waarbij inzicht wordt geïntegreerd in een praktische visie.

Het vierkant tussen Neptunus en Lilith zorgt voor wrijving tussen dromen en ambities die in de schaduw liggen, waardoor illusies en verborgen machtsdynamieken aan het licht komen.

Breng intuïtie, creativiteit, ambitie en ethiek op één lijn; balanceer persoonlijke verlangens met collectieve verantwoordelijkheid.

Deze configuratie vraagt ​​om onderscheidingsvermogen, innerlijk werk en strategische afstemming op zowel persoonlijke integriteit als bredere transformationele invloed.

Heb het goed, liefs Mieke

Geplaatst op

Update 15 september 2026

Venus in Schorpioen maakt een vierkant met Pluto (die retrograde loopt in Waterman) en een quincunx met Neptunus (die retrograde loopt in Ram)

Venus beweegt vandaag door de diepe wateren van Schorpioen en raakt zowel Pluto retrograde in Waterman als Neptunus retrograde in Ram. Je voelt het bijna fysiek: iets schuift onder de oppervlakte, een oude waarheid die zich opnieuw wil tonen, een verlangen dat niet langer genegeerd wil worden. Dit Venus‑Pluto‑vierkant staat niet op zichzelf. Het is het begin van een verhaal dat zich de komende maanden verder zal ontvouwen, en omdat Venus op 3 oktober retrograde gaat lopen, komt alles wat nu oplicht later terug — dieper, eerlijker, dichter bij de kern.

Retrograde energie vraagt om vertraging, om naar binnen te keren, om het archetype van de planeet opnieuw te doorvoelen. Ik merkte het vanmorgen nog tijdens een gesprek met een klant. Terwijl ik uitnodigde om stil te staan, werd het gesprek omgedraaid met ‘ je voelt me niet’ en ik weet wat ik moet doen, het gaat te traag, en hoe ik werkte… Alleszins niet vanuit een tijdsbelofte in hoe snel je van a naar z gaat.

Er was uiteindelijk maar één vraag: hoe snel raak ik er vanaf en verder interesseert het me niet. Het beeld van het negermannetje waar je zo een centje in dropt en dag manneke met zijn hoofdje knikt….

Bij die vragen voel ik mijn tenen krullen…ik adem even heel diep en nodig uit om onder een laag te kijken en vraag altijd of het ok is.

Vragen afvuren die me bijna de adem ontnemen…stop even, stop.

Ik kon uiteindelijk toch maar eerlijk aangeven dat ik niet de juiste persoon voor haar was, omdat ik merkte dat ze de kern buiten zichzelf legde en de toon van het consult eerder beschuldigend, dwingend, dan ontvankelijk was.

Hoe snel iemand van iets of iemand afraakt is een menselijke vraag, maar daar een tijd opplakken, snel, over een week, over een tijdje…denk na, je weet heel goed dat dit echt niet zo werkt.

Tussen “weten wat te doen” — vaak een oppervlakkig plan — en laag per laag afwikkelen zit een wereld van verschil. Je raakt niet van iets af als je niet bereid bent de tijd te nemen om de lagen eronder te ontrafelen, lagen die vaak systemisch zijn, oud, diep.

Dat is transformatie. Dat is transmutatie.

En ik begrijp dat niet iedereen die me contacteert daar zin in heeft. Dan moet ik voor mezelf beslissen of ik in een consult wil doorgaan. Gezonde grenzen zijn essentieel, langs beide kanten. Waar die niet gerespecteerd worden, stopt het.

Mercurius retrograde helpt ons om te heroverwegen in een wereld die te snel gaat. Venus retrograde — eens per 18 maanden, altijd veertig dagen lang — nodigt ons uit om liefde, relaties, geld, waarden en eigenwaarde opnieuw te bekijken. De komende retrograde begint op 3 oktober op 8 graden Schorpioen en eindigt op 13 november op 22 graden Weegschaal. Op 25 oktober keert Venus terug naar Weegschaal. In die periode krijgen we nog twee Venus‑Pluto‑vierkanten: op 20 oktober en 9 december.

Wanneer Venus het vierkant met Pluto maakt, worden verlangens sterker en schaduwen zichtbaarder. Relaties worden eerlijker — soms pijnlijk eerlijk. Er hangt een geladen spanning in de lucht: jaloezie, afgunst, machtsspelletjes, of een te sterke focus op uiterlijkheden om ons waardevol te voelen. Dit is een moment om niet automatisch te reageren, maar om bewust stil te staan. Zeg nee waar je normaal toegeeft. Zeg ja tegen wat je werkelijk nodig hebt.

Als er ongemakkelijke gevoelens opkomen, gebruik ze dan als richtingaanwijzer. Pluto toont waar we onszelf verliezen; Venus toont waar we onszelf mogen terugvinden. Je rijkdom ligt in jezelf. Onechte liefde verteert, echte liefde transformeert. Laat angst je intuïtie niet vertrappen. Dat een situatie verandert, betekent niet dat de droom voorbij is — alleen dat ze een nieuwe vorm zoekt.

Investeer in je toekomst. Neem de regie waar dat kan. En laat het universum het stuur overnemen waar jij niet verder kunt.

Spanning en transformatie in relaties: het vierkant tussen Venus en Pluto duidt op intense, soms door machtsdynamiek gekenmerkte energie in relaties, waarden en verlangens. Dit kan zich uiten in kwesties rond controle, obsessie, jaloezie of diepgaande emotionele confrontaties.

Psychologische en karmische uitdaging: nu Pluto retrograde loopt, benadrukt dit aspect introspectie en het blootleggen van verborgen relationele patronen. Conflicten of aantrekkingskracht die vandaag spelen, kunnen opnieuw aan de orde komen tijdens de aanstaande retrogradeperiode van Venus, die op 3 oktober 2026 begint.

Evolutionair potentieel: door om te gaan met intensiteit of confrontatie ontstaat er een kans op diepgaande persoonlijke groei, transformatie van hechtingsstijlen en het op één lijn brengen van waarden met authentieke verlangens.

Herhaling in 2026: het vierkant tussen Venus en Pluto vindt in deze cyclus drie keer plaats — op 15 september (nu), 20 oktober en 9 december — wat wijst op terugkerende beproevingen op het gebied van relationele dynamiek en intimiteit.

Aanpassing en desillusie: de quincunx is een aspect van 150 graden dat wijst op spanning die aanpassing vereist, zonder dat er direct een duidelijke oplossing is. Venus in quincunx met Neptunus retrograde brengt mogelijke verwarring, idealisering of grensproblemen met zich mee in relaties en financiën.

Effect van Neptunus retrograde: Neptunus retrograde moedigt aan om illusies of zelfbedrog onder ogen te zien en legt inconsistenties bloot tussen verlangens, financiën of emotionele behoeften en de realiteit.

Spirituele of creatieve heroriëntatie: dit aspect nodigt uit tot het opnieuw afstemmen van idealen, creatieve expressie of empathie, en vraagt ​​ons om praktische zaken te verenigen met de wereld van verbeelding of emotie.

Emotionele intensiteit + innerlijke herbezinning: Venus in vierkant met Pluto wakkert passie en machtsdynamiek aan, terwijl de quincunx met Neptunus een subtiele spanning toevoegt die de verhouding tussen dromen en werkelijkheid op de proef kan stellen.

Relatie-evolutie: ontmoetingen kunnen diepgaand, obsessief of karmisch aanvoelen. De horoscoop moedigt aan om na te denken over wat werkelijk van waarde is en om gehechtheden los te laten die persoonlijke groei in de weg staan.

Psychologische reflectie: beide retrogradebewegingen suggereren dat externe gebeurtenissen spiegels zijn voor interne processen; het opnieuw bekijken van situaties uit het verleden kan inzicht geven in patronen van verlangen, angst en idealisering.

Zelfreflectie boven actie: vermijd impulsieve beslissingen op het gebied van liefde, partnerschappen of geld; mediteer over onderliggende motieven en emotionele triggers.

Herken illusies: maak onderscheid tussen fantasie en werkelijkheid in relaties of verbintenissen; de retrogradefase van Neptunus herinnert je eraan alert te zijn op idealisering.

Kanaliseer intensiteit op creatieve wijze: zet diepe emoties in voor kunst, schrijven of spirituele beoefening in plaats van voor confrontaties.

Volg terugkerende thema’s: let op patronen die steeds opnieuw opduiken tijdens de Venus-Pluto-vierkanten tussen september en december 2026; dit bevordert je persoonlijke groei of de evolutie van je relaties op de lange termijn.

De combinatie van Venus in Schorpioen (in een vierkant met Pluto retrograde in Waterman en een quincunx met Neptunus retrograde in Ram) op 15 september 2026 staat symbool voor een krachtige periode van emotionele diepgang, transformatieve relatiedynamiek en de noodzaak om idealen en werkelijkheid opnieuw op elkaar af te stemmen.

Uitdagingen op het gebied van intimiteit, hechting en waarden nodigen uit tot diepgaand zelfinzicht, het loslaten van verouderde patronen en het constructief in lijn brengen van verlangens met authentieke zelfexpressie.

Deze periode vraagt ​​om introspectie, bewust emotioneel besef en de bereidheid om noodzakelijke aanpassingen te accepteren, zowel op persoonlijk als op creatief vlak.

Graden en tijdstippen

Venus 03°Sch16′, Pluto 03°Wtr16′ R – 20:34

Venus 03°Sch16′, Neptunus 03°Ram16′ R – 20:45

Heb het goed, liefs Mieke

Geplaatst op

Drie generaties in de baarmoeder

Ik vind het echt heel fascinerend om te bedenken dat de eicel waaruit ik voortkwam zich feitelijk in de baarmoeder van mijn grootmoeder bevond en zich in de baarmoeder van mijn moeder in haar eierstok bevond.

Een drie-eenheid dus.

Misschien weet je dit al langer of trek je even bedenkelijk je wenkbrauwen naar omhoog.

Lees gewoon even verder….

Dit betekent ook dat de keuzes en het gedrag van onze grootmoeders niet alleen een impact hadden op onze moeders, maar ook op ons. Steeds meer onderzoek naar epigenetica suggereert dat de ervaringen van onze ouders een directe impact hadden op onze biologische programmering.

Lang voordat je je eerste ademteug nam, was een deel van jouw verhaal dus al begonnen.

Het mooiste geheim dat niet in je biologieboek stond: je hebt ooit in de baarmoeder van je grootmoeder gezeten. We moeten uiteraard de schrijvers van biologieboeken niets verwijten, het is aan ons en wie daar iets diepgaander laat zien, ter sprake te brengen, het er over te hebben. En vragen te stellen, belangstellend, nieuwsgierig, onderzoekend.

De wetenschap heeft iets onthuld dat klinkt als poëzie, maar onderbouwd is door tientallen jaren onderzoek: toen je grootmoeder zwanger was van je moeder, was jij er ook al.

Zo delen drie generaties één lichaam

Toen je grootmoeder zwanger raakte van je moeder, gebeurde er rond de zevende week van die zwangerschap iets opmerkelijks. In het kleine, zich ontwikkelende lichaam van je moeder begonnen haar eierstokken zich te vormen – en daarmee ook alle eicellen die ze ooit in haar leven zou hebben.

Tussen week 11 en 20 van de zwangerschap van je grootmoeder ontwikkelden de eicellen van je moeder – waaronder de eicel die uiteindelijk JIJ zou worden – zich volop in de eierstokken van de foetus die je moeder toen was. Wetenschappers noemen week 20 het moment van ‘piekproductie van eicellen’; op dat moment zijn er zo’n 6 tot 7 miljoen eicellen aanwezig in een vrouwelijke foetus.

Wil je precies weten wanneer ‘jij’ begon? Neem de geboortedatum van je moeder en trek daar 20 weken vanaf. Op dat moment werd de eicel gevormd die jou zou worden – terwijl je grootmoeder zwanger was van je moeder. Je bestond letterlijk als potentieel in de baarmoeder van je grootmoeder.

Wat dit betekent voor jouw leven (wetenschap wordt persoonlijk)

Dit is niet zomaar een interessant biologisch feitje; het heeft grote gevolgen voor hoe je jezelf en je familiepatronen begrijpt, en zelfs voor de toekomst van je eigen kinderen.

Omgevingsfactoren die van invloed waren op je grootmoeder tijdens haar zwangerschap, kunnen ook invloed hebben gehad op JOU.

Er loopt een rode draad van energie die jouw baarmoedergebied verbindt met de baarmoeder van je moeder, en die van haar met die van haar moeder, enzovoort, langs je moederlijke lijn.

De moederlijke lijn is een lijn van baarmoeders die andere baarmoeders voortbrachten; zo ontstond een reeks vrouwen die de verhalen en energieën van al hun voorgangsters in zich dragen.

We slaan de verhalen van onze moeders en grootmoeders op in onze baarmoeder. Wanneer we verbinding maken met onze baarmoeder en naar onze intuïtie luisteren, helpen we het vrouwelijke trauma van onze voorouders te helen.

Niet al het trauma van voorouders stamt uit generaties ver terug.

Een deel ervan is overgedragen via ervaringen die je opdeed toen je nog in de baarmoeder van je moeder (of zelfs die van je grootmoeder!) zat.

Deze vormende periode – of je je die nu bewust herinnert of niet – heeft je op vele manieren gevormd, waaronder je DNA, je emotionele toestand en je psychische gezondheid.

Naast de epigenetica (de wetenschap van de overdracht van genexpressie tussen generaties) houdt heling van het voorouderlijk trauma ook in dat je kijkt naar wat je moeder meemaakte toen ze zwanger van je was.

Misschien wilde je moeder heel graag een kind, maar wilde je vader dat aanvankelijk niet.

Misschien hadden je ouders ruzie toen je in de baarmoeder zat, of ging een van hen vreemd.

Misschien verloor je moeder een ouder of een goede vriend(in).

De lijst met mogelijkheden is eindeloos…

Ieder van ons heeft vijf maanden in de baarmoeder van onze grootmoeder doorgebracht, en zij werd op haar beurt gevormd in de baarmoeder van háár grootmoeder.

Welke emoties zij ook ervaarde, jij kreeg ze ook mee! Het is een kwestie van chemie en hormonen: de stress, het verdriet of het gevoel van gevaar dat zij ervaarde, werd op jou overgedragen omdat jullie zo nauw met elkaar verbonden waren en als één geheel leefden.

Er is onderzoek gedaan naar moeders die de Holocaust hadden overleefd en aan PTSS leden, en naar zwangere vrouwen die tijdens 9/11 in het World Trade Center aanwezig waren.

Uit dit onderzoek bleek dat de kinderen van deze moeders “een aanzienlijk grotere kans hadden op het ontwikkelen van ernstige psychische problemen na traumatische ervaringen”, zoals mishandeling en verkrachting. (* Bron: Rachel Yehuda)

* Yehuda, R., Engel, S. M., Brand, S. R., Seckl, J., Marcus, S. M., & Berkowitz, G. S. (2005).

Transgenerational effects of posttraumatic stress disorder in babies of mothers exposed to the World Trade Center attacks during pregnancy.

Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, 90(7), 4115–4118.

DOI: 10.1210/jc.2005‑0550

Dit is wetenschappelijk bewijs voor de manier waarop trauma van generatie op generatie wordt doorgegeven!

Het laat bovendien zien welke diepe indruk trauma op ons achterlaat terwijl we nog in de baarmoeder zitten.

De tijd die je in de baarmoeder doorbracht, was zo bepalend voor wie je bent, dat je de gevolgen van trauma uit die periode kunt ervaren zonder dat je je beseft waar ze vandaan komen!

De diepe emotionele en genetische (DNA-)verbinding tussen moeder en kind is enorm sterk; je hierin verdiepen kan leiden tot ingrijpende inzichten en openbaringen op jouw eigen levenspad.

* https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42309724Oöcytontwikkeling: overzicht van de ontwikkeling van menselijke eicellen en de foetale ovariële ontwikkeling.

* https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30160987/ Epigenetische overerving: overzicht van de mechanismen en de vraag hoe epigenetische informatie via de kiembaan kan worden doorgegeven.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/27037350/ Intergenerationeel versus transgenerationeel- waarom effecten van intra-uteriene blootstelling niet automatisch als transgenerationele epigenetische overerving mogen worden beschouwd.

https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15574361

* A three-generation approach in biodemography is based on the developmental profiles and the epigenetics of female gametes.” Het artikel heeft zelfs een apart onderdeel:

“Oogenesis linking three generations”

De auteurs ( Golubovsky & Manton (2005) beschrijven dat de ontwikkeling van menselijke eicellen begint bij de embryonale ontwikkeling van de moeder — dus tijdens de zwangerschap van de grootmoeder. Ze stellen vervolgens dat iedere bevruchte eicel een fysieke en genetische verbinding vormt tussen drie opeenvolgende generaties.

* Troebel water’ door Annemieke Katerberg ( heel interessant en diepgaand werk) een boek die ik aan iedereen kan aanraden om te lezen. Mooi en boeiend geschreven, uit het leven gegrepen maar ook heel sterk onderbouwd vanuit haar praktijkervaring als vroedvrouw.

* Het is niet met jou begonnen ( + ook het werkboek ‘ Het is ( nog steeds) niet met jou begonnen) van Mark Wolynn

Er is nog veel over te schrijven en over te uit te diepen, maar voorlopig houd ik het hierbij, uiteindelijk gaat het erom je helingsweg aan te gaan, en dat kun je op heel veel manieren, die het best bij je passen.

Mieke, Womb Healer Practitioner © Systemisch opsteller