Geplaatst op

Verwondering

Terwijl het zonlicht zachtjes

doordringt in de diepten van mijn binnenwereld,

stijgt vreugde uit mijn ziel omhoog.

Zij verweeft zich in opwaarts levende beelden

Wekt in mij

een stille stroom van worden op

in rust en verwondering,

die mijn Wezen omhult.

© Encaustic creatie Mieke

Geplaatst op

Ik Ben

Voordat de wereld mij vertelde wie ik moest zijn,

was ik.

Voordat ik leerde twijfelen,

vergelijken,

presteren

of mezelf aan te passen,

was ik.

In de diepste kern van mijn wezen

brandt een licht

dat nooit is gedoofd.

Soms raakt het verborgen

onder ervaringen,

onder pijn,

onder overtuigingen

die niet werkelijk van mij zijn.

Maar het wacht.

Geduldig.

Zonder oordeel.

Het nodigt mij uit

om terug te keren.

Niet naar een plaats,

maar naar een bewustzijn.

Een ruimte waarin niets ontbreekt.

Waar liefde geen doel is,

maar mijn natuurlijke staat.

Waar stilte spreekt.

Waar mijn hart zich herinnert

wat mijn hoofd was vergeten.

Ik hoef niets toe te voegen

aan wie ik ben.

Ik hoef niets weg te nemen.

Alleen laag voor laag

los te laten

wat niet langer bij mij hoort.

Dan verschijnt vanzelf

wat er altijd al was.

Mijn ware natuur.

Mijn licht.

Mijn liefde.

Mijn Zijn.

En in dat Zijn

ervaar ik

dat er nooit werkelijk een scheiding is geweest.

Niet tussen lichaam en ziel.

Niet tussen hemel en aarde.

Niet tussen God en mij.

Alles ademt

in dezelfde Liefde.

Dezelfde Bron.

Ik her-inner me

ik ben een uitdrukking

van die Liefde.

Goddelijke Liefde.

©Mieke

Vóór er woorden komen, beweeg ik me vanuit diepe lagen, er is geen regie die dat bepaalt.

In het midden viel me bij het aanschouwen van mijn beeldcreatie iets op. Ik stemde opnieuw af op een heel diepe laag: het voelde als een geboortekanaal van bewustzijn naar bewust Zijn.

De rode kleur symboliseert mijn bloed, mijn baarmoeder, mijn hart, mijn leven Zelf. Het witte licht voelt als een uitnodiging van mijn Ziel.

Een poort, een Levenspoort, het mysterie van het Leven waar ik me toe uitgenodigd voel: niet te moeten weten, maar het leven in haar VolHeid te doorleven.

Mieke

Encaustic creation Mieke ©

Geplaatst op

Update 3 juli 2026

Soms raken we uitgeput omdat we zo gewend zijn geraakt aan doorgaan. We dragen verantwoordelijkheden, leggen de lat hoog en vergeten onderweg dat groei niet alleen ontstaat door discipline, maar ook door rust, nieuwsgierigheid en plezier.

Het harmonieuze sextiel tussen Saturnus in Ram en Ceres in Tweelingen nodigt uit om een nieuw evenwicht te vinden. Saturnus vraagt om volwassen keuzes, moed en verantwoordelijkheid.

Het gaat niet om nog méér te doen, maar bewust om te kiezen waaraan je jouw kostbare tijd, energie en levenskracht schenkt.

Ceres herinnert ons eraan dat echte voeding niet alleen uit voedsel bestaat, maar ook uit woorden, ideeën, gesprekken, creativiteit en momenten waarop we ons gezien en gevoed voelen.

Misschien heb je al vroeg geleerd sterk te zijn? Misschien voelde je dat er weinig ruimte was om te spelen, te experimenteren of gewoon te zijn? Misschien ben je zo gewend geraakt aan presteren dat rust ongemakkelijk voelt.? Dit aspect nodigt uit om die oude patronen liefdevol te onderzoeken.

Je hoeft geen honderd zaadjes tegelijk te planten als je maar de ruimte hebt om er tien werkelijk te verzorgen. Kwaliteit vraagt aandacht. Groei vraagt om aanwezig te zijn.

Rond af wat om afronding vraagt voordat je jezelf overbelast met nieuwe plannen. Elke afgeronde stap schept vertrouwen en opent ruimte voor iets nieuws.

Maak opnieuw contact met datgene wat je hart doet opleven. Waar verdwijnt de tijd wanneer je ermee bezig bent? Wat fluistert al langer op de achtergrond?

Bewoon je lichaam met zachtheid. Niet als een instrument dat moet presteren, maar als de plek waarin jouw ziel woont. Geef jezelf rust, beweging, ademruimte en aanraking die voedt.

Breng ook letterlijk meer leven om je heen. Zaai bloemen in een tuin, op een balkon, in een bloembak of laat een stukje natuur haar eigen weg vinden. Een bloemenweide ontstaat niet door alles te controleren, maar juist door ruimte te geven aan spontane groei.

Laat ook in jezelf “wilde groei” ontstaan. Nieuwe interesses. Verrassende ontmoetingen. Ideeën die nog geen bestemming hebben. Creativiteit die niet direct productief hoeft te zijn.

Zoals klaprozen felrood kunnen bloeien tussen puin en paardenbloemen zich nergens door laten tegenhouden, zo leeft ook bij jou het vermogen om schoonheid te laten ontstaan op plaatsen waar ooit pijn, verlies of teleurstelling leefde.

Wanneer er afscheid genomen moest worden van een droom, een relatie, een levensfase of een versie van jezelf, geef dat verlies dan de aandacht die het verdient. Rouw is geen teken van zwakte; het maakt ruimte voor nieuw leven.

Saturnus helpt je stevige wortels te ontwikkelen. Ceres leert je hoe je die wortels blijft voeden. Samen herinneren zij eraan dat duurzame groei ontstaat wanneer discipline en zachtheid elkaar ontmoeten.

Misschien is het tijd om een nieuw innerlijk sjabloon te ontwerpen. Een manier van leven waarin niet alleen prestaties tellen, maar ook welzijn. Een leven waarin verantwoordelijkheid hand in hand gaat met vreugde.

Geef jezelf toestemming om jouw eigen ritme te volgen. Niet het tempo van de wereld, maar het tempo waarop jouw ziel werkelijk kan bloeien.

– Waar put ik mezelf structureel uit?

– Welke verantwoordelijkheden zijn werkelijk van mij, en welke draag ik uit gewoonte?

– Op welke gebieden probeer ik te veel tegelijk te laten groeien?

– Welk project vraagt eerst mijn volledige aandacht voordat ik iets nieuws begin?

– Wanneer voelde ik voor het laatst echte speelsheid of nieuwsgierigheid?

– Welke overtuigingen over hard werken heb ik als kind meegekregen?

– Hoe kan ik mijn lichaam vandaag voeden in plaats van alleen gebruiken?

– Wat geeft mij het gevoel werkelijk gevoed te worden – mentaal, emotioneel en spiritueel?

– Waar mag ik meer “wilde groei” toelaten zonder alles direct te controleren?

– Welk verlies vraagt nog om erkenning of verzachting?

– Welke nieuwe mogelijkheid klopt zachtjes op mijn deur?

– Welke dagelijkse structuur ondersteunt mijn groei in plaats van haar te beperken?

– Als ik volledig op mijn eigen innerlijke kompas zou vertrouwen, welke keuze zou ik vandaag maken?

Ik kies bewust waar ik mijn energie aan geef. Met geduld bouw ik aan een leven dat mij werkelijk voedt. Ik eer mijn verleden, geef ruimte aan mijn groei en vertrouw erop dat alles wat met liefde wordt verzorgd, op het juiste moment zal bloeien.

Heb het goed, liefs Miek

Geplaatst op

De Siriuspoort van juli 2026. Een kosmische herinnering aan wie je werkelijk bent

Elk jaar, tijdens de eerste week van juli, richten veel spirituele tradities hun aandacht op de Siriuspoort. Het is een periode die door velen wordt ervaren als een energetische overgang waarin de verbinding tussen de aarde en de symbolische energie van Sirius sterker voelbaar is. De samenstand van de Zon en Sirius vormen een bijzonder moment waarop bewustzijn, intuïtie en inspiratie gemakkelijker kunnen stromen.

Van 3 tot en met 8 juli beweegt de Zon langs de tropische positie van Sirius en is een uitnodiging om ons af te stemmen op fijnere bewustzijnslagen, onze intuïtie te verdiepen en ruimte te maken voor nieuwe inzichten. Wat zich open-baart en kan ontvouwen. Tijdens die dagen kunnen we innerlijke helderheid, creatieve inspiratie en een hernieuwd gevoel van richting ervaren.

Sirius is de helderste ster aan onze nachtelijke hemel en wordt al duizenden jaren vereerd door verschillende oude beschavingen. Sirius wordt de spirituele zon genoemd. Waar onze Zon het fysieke leven op aarde voedt met warmte en licht, symboliseert Sirius het licht van de ziel: het innerlijke vuur dat ons uitnodigt om verder te groeien in bewustzijn en ons te herinneren wie we in essentie zijn. Hoe ik dit zelf gewaarword, ligt daar de diepste betekenis van de Siriuspoort. Het is niet dat zich letterlijk een kosmische poort opent, maar wijzelf worden ontvankelijker voor een diepere laag van ons bewustzijn. We worden uitgenodigd om verbinding te maken met onze innerlijke wijsheid.

In het oude Egypte speelde Sirius een bijzondere rol. De heliakische opkomst van de ster kondigde de jaarlijkse overstroming van de Nijl aan, die nieuw leven, vruchtbaarheid en overvloed bracht. Sirius werd verbonden met de godin Isis, de grote moeder van wijsheid, magie, liefde en wedergeboorte. Haar verhaal herinnert ons eraan dat elke cyclus van loslaten uiteindelijk de geboorte van iets nieuws mogelijk maakt.

Ook Anubis, de god met de jakhalskop, wordt in sommige mysterie- en inwijdingstradities verbonden met Sirius. Hij symboliseert de begeleider tussen werelden: degene die de ziel helpt oude levensfasen los te laten om een nieuwe werkelijkheid binnen te stappen. Vanuit die symboliek wordt de Siriuspoort niet alleen gezien als een periode van spirituele groei, maar ook als een uitnodiging om bewust afscheid te nemen van overtuigingen, patronen en emoties die hun tijd hebben gehad.

In verschillende sjamanistische tradities wordt Sirius eveneens beschouwd als een heilige ster en wordt gezien als een poort tussen de zichtbare en onzichtbare werelden, een brug waarlangs inspiratie, wijsheid en goddelijke boodschappen de mens kan bereiken. Hoewel deze verhalen tot de spirituele symboliek behoren, spreken ze nog altijd tot de verbeelding en herinneren ze ons eraan dat de mens zich door alle tijden heen verbonden heeft gevoeld met de sterrenhemel.

Binnen moderne sterrenzaadtradities krijgt Sirius opnieuw een bijzondere betekenis. Het is niet raar om een diep innerlijke resonantie te ervaren met de energie van Sirius. Als je dit herkent ben jij wellicht iemand die met compassie ( medeleven), wijsheid, spiritueel leiderschap, creatief en dienstbaar in het leven staat.

Intuïtieve ervaringen, levendige dromen, synchroniciteiten en gevoelens van herkenning zijn in die dagen sterker aanwezig.

Voor sommigen voelt deze periode als een herinnering aan een diepere oorsprong van de ziel, terwijl anderen haar vooral ervaren als een uitnodiging om dichter bij hun authentieke zelf te komen.

De energie van Sirius wordt binnen de moderne astrologie bovendien geassocieerd met vrijheid. Niet alleen uiterlijke vrijheid, maar vooral de innerlijke bevrijding van overtuigingen die ons klein houden.

De Siriuspoort nodigt uit om beperkende patronen los te laten en met meer vertrouwen de unieke blauwdruk van onze ziel te volgen. Juist daardoor ervaren veel mensen in deze periode een sterke impuls om creatieve projecten op te starten, vernieuwende ideeën vorm te geven of lang gekoesterde dromen eindelijk werkelijkheid te laten worden.

Kunstenaars, ondernemers, coaches en vernieuwers op welk gebied dan ook, voelen zich- en dat is ook mijn beleving- rond deze periode bijzonder geïnspireerd, alsof er een frisse stroom van mogelijkheden beschikbaar komt die uitnodigt om nieuwe wegen te bewandelen. Men luistert helderder naar wat werkelijk van binnenuit wil ontstaan.

Al bij al is dit een prachtige periode om bewust tijd vrij te maken voor stilte en innerlijke afstemming. Meditatie, schrijven, wandelen in de natuur of eenvoudigweg luisteren naar de stilte kunnen helpen om de subtiele inzichten die zich aandienen te ontvangen.

Sommige energetische tradities werken in deze periode bewust met het derde oog als symbool van intuïtie en innerlijk zien.

Het activeren van het derde oog ontstaat eigenlijk als vanzelf, omdat je met aandachtige aanwezigheid meer helderheid brengt: helder-zien. Helder- zien heeft niets met technieken of trucjes te maken, laat staan dat je in dit gebied iets kan forceren.

Vanuit de hermetische wijsheid klinkt al eeuwenlang de bekende uitspraak: “Zo boven, zo beneden; zo binnen, zo buiten.” Een interessante manier om de betekenis van de Siriuspoort te begrijpen, als een spiegel van een innerlijk proces dat zich in ons eigen bewustzijn voltrekt.

Steeds meer mensen voelen dat onze wereld zich in een periode van grote verandering bevindt. Oude systemen verliezen hun vanzelfsprekendheid en nieuwe manieren van leven dienen zich aan.

Je kunt dit zien als een overgang naar een Nieuwe Aarde ( de Aarde is een levend wezen, die zichzelf transcendeert) een bewustzijn waarin samenwerking, verbondenheid, compassie en verantwoordelijkheid centraal staan. Of je dit nu letterlijk of symbolisch opvat, de uitnodiging blijft dezelfde: leef vanuit liefde in plaats van angst en draag vanuit jouw unieke talenten bij aan een wereld waarin het leven wordt ondersteund.

Juli markeert daarin dus een bijzonder begin. Het is een maand waarin veel oude lagen mogen worden opgeruimd, zodat er ruimte ontstaat voor meer balans, helderheid en afstemming op wat werkelijk betekenis heeft.

Het vraagt moed om oude zekerheden die je vastzetten los te laten en een nieuwe richting te kiezen, want juist daarin schuilt de kracht van de aardse spirituele reiziger.

Het is niet nodig om spectaculaire ervaringen na te jagen, maar telkens opnieuw te kiezen voor authenticiteit, en jouw innerlijke waarheid.

We worden eraan herinnerd dat het ‘licht’ waar wij op zoek naar zijn, niet buiten ons ligt. Het zit in ons. Wij dragen dat licht. Als iemand me zegt een lichtwerker te zijn, dan vul ik het aan met dat we vooral schaduwwerkers zijn, om vanuit het schaduwwerk het lichtwerk te kunnen belichamen. Schaduw en Licht

Zoals Sirius ieder jaar opnieuw verschijnt aan de hemel, zo kan ook in onszelf telkens opnieuw een licht ontwaken. Een licht dat niet vraagt om perfectie, maar om aanwezigheid. Een licht dat ons uitnodigt om oude verhalen achter ons te laten, onze ware natuur te omarmen en stap voor stap de mens te worden die we diep van binnen altijd al zijn geweest.

Elke kosmische cyclus ons uitnodigt om onze eigen innerlijke cycli te eren.

De seizoenen van groeien.

Van loslaten.

Van rouwen.

Van vieren.

Van opnieuw beginnen.

Elke keer opnieuw.

Wanneer wij bereid zijn stil te worden, opent zich geen poort boven ons. Er opent zich een poort ín ons en wie daar met een open hart doorheen stapt, ontdekt dat de reis nooit ging over ergens anders naartoe gaan.

Maar over thuiskomen.

Thuiskomen in onszelf.

Heb het goed, liefs Mieke 🙏

Geplaatst op

Update 2 juli 2026

Aspect exact: 04:23 (BE/NL)

Vandaag brengt de Maan in Waterman een harmonieus sextiel met Saturnus in Ram. Dat zorgt voor een combinatie die zowel inspirerend als praktisch is. Je hoeft niet te kiezen tussen dromen en doen: juist vandaag versterken ze elkaar.

De Maan in Waterman nodigt uit om met een frisse blik naar jezelf en je leven te kijken. Oude overtuigingen mogen worden losgelaten, nieuwe ideeën krijgen ruimte en je voelt misschien sterker de behoefte om je eigen pad te volgen. Waterman kijkt vooruit en vraagt: Hoe kan het anders? Hoe kan het beter?

Saturnus in Ram brengt daar een waardevolle tegenvraag tegenover: Wat ben jij bereid om daadwerkelijk op te bouwen?

Dat maakt dit tot een dag waarop inspiratie niet blijft hangen in mooie plannen, maar vertaald kan worden naar concrete stappen. Je hoeft niet alles tegelijk te veranderen. Eén bewuste keuze kan vandaag het begin zijn van iets dat op lange termijn veel betekent.

Er hangt een verrassende emotionele stabiliteit in de lucht. De afstandelijkheid van Waterman helpt om emoties helder te bekijken, terwijl Saturnus geduld en structuur toevoegt.

Waar je de afgelopen tijd misschien bleef piekeren of twijfelen, ontstaat nu ruimte om overzicht te krijgen. Door je gedachten, emoties en gevoelens rustig te observeren kun je helder beslissingen nemen, het wordt een eenvoudiger.

Vandaag verschuift de aandacht van zorgen over de toekomst naar verantwoordelijkheid nemen voor de toekomst die je zelf wilt creëren.

Je visie rijpt en verdiept krachtig geworteld verder uit.

Waterman denkt graag groot en vernieuwend. Saturnus vraagt om verantwoordelijkheid, discipline en volharding. Samen herinneren ze ons eraan dat echte verandering niet ontstaat door één spectaculaire doorbraak, maar door kleine, consequente keuzes die zich blijven herhalen.

Nieuwe ideeën krijgen pas werkelijk kracht wanneer je bereid bent er tijd, energie en aandacht in te investeren.

Dat maakt dit een uitstekende dag om plannen te maken, samen te werken, ontwikkelen of verfijnen van vaardigheden/nieuwe vaardigheden, persoonlijke ontwikkeling, aanpakken van praktische problemen, leiderschap en verantwoordelijkheidszin. Leiderschap geworteld in integriteit in plaats van ego.

Waterman houdt van nature rekening met de bredere gemeenschap, terwijl Saturnus in Ram ons eraan herinnert dat betekenisvolle verandering begint met individuele verantwoordelijkheid.

Nieuwe ideeën winnen aan kracht wanneer ze gepaard gaan met consistente inspanning. Visie alleen is niet genoeg. Discipline geeft visie een basis

Wie deze Maan-Saturnus-energie goed benut, ontdekt dat vrijheid juist groeit binnen gezonde grenzen. Discipline hoeft geen beperking te zijn; het kan juist de basis vormen waarop je dromen werkelijkheid worden.

Welke droom verdient het om nu een concrete eerste stap te krijgen?

Waar blijf ik ideeën verzamelen zonder werkelijk in beweging te komen?

Welke structuur zou mij juist meer vrijheid geven?

Waar mag ik meer verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen toekomst?

Welke kleine keuze kan over een jaar een groot verschil maken?

Aspect exact: 04:23 (BE/NL)

Naast deze stabiele energie speelt er ook een diepere laag.

Jupiter in Leeuw vergroot ons verlangen om te stralen, zichtbaar te zijn en vanuit het hart te leven. Maar het vierkant met Cheiron in Stier kan tegelijkertijd oude pijn rond eigenwaarde, veiligheid en zelfvertrouwen naar boven brengen.

Misschien voel je je vandaag kwetsbaarder dan anders. Oude teleurstellingen kunnen zich laten zien. Issues uit het verleden lijken opnieuw aandacht te vragen. De innerlijke criticus kan luid aanwezig zijn.

https://miekecoigne.com/…/17/omarm-je-innerlijke-criticus

Blog omarm je innerlijke criticus

Juist dan is het belangrijk om jezelf eraan te herinneren dat groei niet ontstaat doordat je perfect bent.

Vaak zijn het juist de scheuren waardoor het licht naar binnen valt.

De plekken waar je ooit gekwetst bent, kunnen uiteindelijk de bron worden van je grootste wijsheid, zachtheid en kracht.

Waar veroordeel ik mezelf nog steeds?

Welke oude overtuiging over mijn eigen waarde mag ik vandaag loslaten?

Kan ik mezelf dezelfde mildheid geven die ik anderen zo gemakkelijk schenk?

Welke wond probeert niet langer mijn aandacht te trekken, maar eindelijk te helen?

Aspect exact: 16:28 (BE/NL)

Later op de dag verschuift de aandacht naar binnen.

Mercurius retrograde maakt een conjunctie met Hygeia, de asteroïde die verbonden is met herstel, gezondheid en innerlijke verzorging.

Dit aspect nodigt uit om niet alleen je gedachten te herzien, maar ook de manier waarop je voor jezelf zorgt.

Soms dragen we verdriet veel langer met ons mee dan nodig is. Soms blijven oude verhalen zich herhalen, alsof ze nog steeds bepalen wie we zijn.

Vandaag mag je daar met zachtheid naar kijken.

Geef ruimte aan het kind in jezelf dat ooit troost nodig had. Sta stil bij wat je hart werkelijk nodig heeft om zich veilig te voelen. Voel waar jij naar uitreikt en durf te vragen: misschien heb je rust nodig? misschien kan een gesprek voor jou helend zijn, misschien heb je behoefte aan een een mooi gedicht, muziek, een verhaal waar je troost uithaalt. Je hoeft je nergens hierover te verantwoorden, het is wat jij hier en nu nodig hebt.

Welke vorm het ook aanneemt: zelfzorg is vandaag geen luxe, maar een manier om je eigen licht weer helder te laten schijnen.

Want hoe donker een ervaring ook is geweest, het licht van je ziel dooft nooit.

Zoals een prisma het licht breekt om alle kleuren zichtbaar te maken, kunnen juist onze gebroken stukken uiteindelijk onze mooiste kleuren laten zien.

Welk verhaal uit mijn verleden mag ik herschrijven?

Hoe kan ik vandaag beter voor mezelf zorgen?

Welke delen van mezelf ben ik onderweg kwijtgeraakt?

Wat helpt mij om weer heel te worden?

Waar mag ik mezelf vandaag meer zachtheid schenken dan oordeel?

Durf te dromen, maar zet ook die ene praktische stap. Wees mild voor je verleden en trouw aan wat jij als jouw toe-komst-beeld voor je ziet.

Elke kleine, liefdevolle keuze die je vandaag maakt, bouwt mee aan het leven waar je naar verlangt.

Her-Inner je dat jij de schepper/creator bent van jouw Leven, ondanks de soms intense uitdagingen die onvermijdelijk een impact kunnen hebben, in die uitdagingen liggen groeikansen, mogelijkheden. Een uitnodiging die aangewakkerd wordt door jouw Ziel.

Wees lief voor jezelf, zoals je dat ook bent voor de ander.

Wees aardig voor elkaar, want zonder dit zullen we het niet redden op weg naar een veranderende samenleving van verdraagzaamheid, dienstbaarheid, samenwerking, gelijkwaardigheid.

Zelf zie ik dit als Overvloed, de basis tot het co-creëren in het overvloedig ScheppingsPlan. Het ligt in onze harten, onze handen, onze Zielen. Waarop en/of op wie zou jij nog wachten dan, als jij weet dat jij en ik en iedereen er werkelijk toe doet?

Dat is wat we vanuit ieders ‘Very Authentic Person’ samen het Pionierschap met moed en veerkracht te dragen/ uit te dragen.

Heb het goed en speel goed samen. Liefs Mieke

Geplaatst op

De giraf en de jakhals in ons

De giraf en de jakhals in ons is een inspirerend boek waarin de lezer ervaart wat geweldloos communiceren inhoudt. Het boek is geschreven door Justine Mol en baseert zich op het gedachtegoed van Marshall Rosenberg, de grondlegger van ‘Geweldloos communiceren.’

De Jakhals staat symbool voor bepaalde kwaliteiten in ons. Hij is resultaatgericht, dwingend en autoritair. Net als een echte jakhals oordeelt hij, bekritiseert, interpreteert, manipuleert, klaagt en valt hij aan. Hij leeft in afzondering en angst.

De jakhals in ons kan meedogenloos zijn, maar het is belangrijk om te begrijpen dat deze kwaliteiten ook een plek hebben in ons mens-zijn.

De Giraf is zowel zachtaardig als sterk. Hij kijkt met mildheid naar wat zich aandient, communiceert vanuit zijn hart en zoekt naar verbinding en helderheid. De giraf heeft oog (en oor) voor de behoeften van anderen.

Hij staat in verbinding met zichzelf en zijn omgeving. De giraf kan zijn gevoelens onder woorden brengen en zijn behoeften benoemen. Hij luistert met respect en empathie.

Samenwerking tussen de jakhals en de giraf:

Volgens Rosenberg zijn zowel de jakhals als de giraf in ons allen aanwezig. We kunnen onszelf trainen in de taal van de giraf.

Het is mogelijk om de jakhals te accepteren en ruimte te geven, terwijl we tegelijkertijd de giraf kunnen zijn. Dit gebeurt vanuit een diepe wens om bij te dragen aan geluk en vrede voor iedereen.

De giraf helpt de jakhals zich te uiten, waardoor zijn meedogenloosheid kan veranderen in mededogen.

In haar boek beschrijft Justine Mol de jakhalzenkanten en giraffeneigenschappen, geeft ze tips en laat ze mensen aan het woord in hun giraf- of jakhalsmoment. Het is een inspirerend boek waarin je als lezer ervaart wat geweldloos communiceren echt inhoudt. Justine Mol, internationaal gecertificeerd trainer ‘Nonviolent Communication’, nodigt ons uit om zowel de jakhals als de giraf in onszelf te omarmen en te begrijpen dat beide kwaliteiten waardevol zijn in onze menselijke interacties.

❤ Mieke

Geplaatst op

Een leerrijk verhaal van de giraf en de jakhals

In de schaduw van een oude acaciaboom, op de uitgestrekte savanne, leefden een wijze giraf en een sluwe jakhals. Ze waren buren, maar konden niet meer van elkaar verschillen! De giraf, met zijn lange nek, keek uit over de savanne en droomde van vrede en harmonie. De jakhals, met zijn scherpe tanden, was altijd op zoek naar een kans om zijn honger te stillen.

Op een dag kwam de jakhals bij de giraf met een voorstel. ‘Laten we samenwerken,’ zei hij. ‘Jij kunt de sappigste bladeren van de hoogste bomen halen, en ik kan je beschermen tegen de leeuwen die in de nacht rondsluipen. Denk er maar eens over na en laat me weten wat je erbij voelt.’

De giraf dacht na en stemde toe. Wat een heerlijke vooruitzichten, eindelijk samenwerken! Samen werkten ze als een team, en hun samenwerking bracht voorspoed. De giraf reikte naar de hemel en plukte de bladeren, terwijl de jakhals waakte over de veiligheid van hun thuis.

Na verloop van tijd werd de jakhals hebzuchtig. Hij wilde meer dan zijn deel en begon de giraf te misleiden. Hij vertelde de giraf dat er gevaar dreigde waar dat niet zo was, alleen maar om meer voedsel voor zichzelf te krijgen.

De giraf, die geloofde in de goedheid van iedereen, vertrouwde de jakhals. Maar toen hij ontdekte dat de jakhals loog, was hij diep bedroefd. Hij confronteerde de jakhals en vroeg: ‘ Waarom bedrieg je mij, terwijl ik je alleen maar vriendelijkheid heb getoond?’

De jakhals voelde zich betrapt en schaamde zich. Hij had niet verwacht dat de giraf zijn bedrog zou ontdekken. Met hangende oren bood hij zijn excuses aan. ‘Ik was verblind door mijn hebzucht,’ bekende hij. ‘Ik heb onze vriendschap verraden voor mijn eigen gewin.’

De giraf, met zijn groot hart, vergaf de jakhals. ‘Laten we onze samenwerking voortzetten, maar deze keer eerlijk en respectvol,’ zei de giraf.

Vanaf die dag werkten de giraf en de jakhals weer samen, maar nu in een geest van wederzijds vertrouwen en respect. De giraf leerde dat het belangrijk is om waakzaam te zijn, terwijl de jakhals leerde dat ware vriendschap meer waard is dan welke schat dan ook.

Allebei hadden ze hun eigen lessen geleerd en beseften dat samenwerken op voet van gelijkwaardigheid, loyaliteit en harmonie bijdraagt voor hun eigen welzijn, maar ook dat van alle levende wezens.

©Mieke

Geplaatst op

Een prachtige tekst ( lied) dat heel duidelijk het verschil laat zien tussen waarnemen en oordelen

Ik heb nog nooit een luie man gezien;

Maar wel een man die nooit hard liep als ik hem zag

En wel een man die soms een middagdutje deed

En thuis bleef als het regende,

Maar het was geen luie man.

Voordat je me voor gek verklaart, denk even na:

Was die man wel lui, of is het ons eigen etiket?

Ik heb nog nooit een stom kind gezien;

Wel een kind dat soms dingen deed die ik niet begreep,

Of ze anders deed dan ik had verwacht.

Ik heb een kind gezien dat de plekken niet kende waar ik was geweest,

Maar het was geen stom kind.

Voordat je het stom noemt,

Denk even na: was het een stom kind,

Of wist het misschien weer andere dingen dan jij?

Overal heb ik gekeken,

Maar nergens heb ik een kok gezien.

Ik zag iemand die ingrediënten combineerde tot gerechten,

Iemand die het vuur hoog zette en het vlees braadde;

Dat heb ik gezien, maar geen kok.

Vertel me, als je kijkt,

Zie je dan een kok of iemand die iets doet wat wij koken noemen?

Wat sommigen van ons lui noemen,

Noemen anderen moe of ontspannen,

Wat sommigen van ons stom noemen,

Noemen anderen een verschil van inzicht.

Daarom is mijn conclusie dat het ons veel verwarring bespaart

Als we wat we zien niet verwarren met wat we ervan vinden.

En om je niet te verwarren, zeg ik nog:

Dit is slechts wat ik ervan vind.

© Ruth Bebemeyer

1-07-2020 gedeeld en vandaag als een Her-Innering gedeeld. Eren en je her-inneren wie jij bent als een wordend Mens en dat ook aan de ander te gunnen, hoe zou dat zijn als je dit werkelijk van binnenuit tot in je kleinste teentje voelt als waar-echt en waar-achtig?

Liefs Mieke 🌹💚

Geplaatst op

Lemuriërs

Lang geleden, in een tijd waar de grenzen tussen de fysieke wereld en de spirituele dimensies vervaagden, lag het mystieke continent Lemurië. Het was een plek van ongeëvenaarde schoonheid, waar kristallen torens de hemel raakten en de zeeën glinsterden met een gouden gloed.

De Lemuriërs waren een volk van licht en liefde, diep verbonden met de aarde en haar wezens. Ze leefden in harmonie met de natuur en begrepen de heilige cycli van het leven. Hun harten waren zuiver, en hun geesten waren verlicht met de wijsheid van de sterren.

In het hart van Lemurië stond de Tempel van Licht, een heiligdom waar de Lemuriërs samenkwamen om te mediteren en te leren van de Ouden, wezens van licht die de kennis van het universum bewaakten. De Ouden leerden de Lemuriërs over de kracht van intentie, de magie van dromen, en de oneindige mogelijkheden van het bestaan.

Op een dag werd een jonge Lemuriër geroepen door de Ouden. Ze was bekend om haar helende handen en haar vermogen om te luisteren naar de fluisteringen van de natuur.

Elisa zag in een visioen een nieuwe wereld, een plaats waar de harmonie van Lemurië zou voortleven in de harten van de mensen. Ze wist dat dit haar levensmissie was, om de herinnering aan Lemurië te verspreiden en de zaden van licht te planten in de zielen van allen die ze zou ontmoeten en begon aan een reis die haar door vele levens en werelden zou voeren.

Ze deelde de liefde en wijsheid van Lemurië met iedereen die bereid was te luisteren. Met elke ontmoeting, met elke daad van vriendelijkheid, groeide de energie van Lemurië sterker in de wereld. Ze vertelde over de kracht van intentie en hoe elke gedachte en actie een rimpeling in het universum creëert.

Ze toonde aan mensen hoe ze zich bewuster met de levende aarde en elementalen konden verbinden en communiceren, hoe ze de energie van de kristallen konden benutten voor diepziel helingen, hoe alle dieren een belangrijke plaats innamen in het leven. De kracht van dankbaarheid om wat hen en haar werden geschonken en daar ook onbaatzuchtig en dienstbaar mee om te gaan. Voor ieders hoogste goed en welzijn.

Ze leerde hen over de kracht van mededogen en het belang van het leven in het nu. Het dorp bloeide op, en de mensen begonnen de oude wijsheid in hun dagelijks leven te integreren.

De legende laat ons ervaren dat Lemurië nooit echt verdween, maar dat het zich terugtrok in de rijken van het onzichtbare, wachtend op de tijd dat de mensheid klaar zou zijn om weer in harmonie met de aarde te leven.

Op een ochtend, toen de zon opkwam en de dauw nog op de bladeren lag, was Elisa nergens meer te zien.

Maar de openbaringen en de liefde die ze achterliet, bleven voortleven in ieders hart. Fluisteringen van liefde en licht die nooit worden vergeten.

Lemurië, een herinnering aan wat ooit was en een belofte van wat nog kan komen. Het leeft voort in de stilte van de meditatie, in de schoonheid van de natuur, en in de goedheid van onze harten.

En tot die tijd, wandelen ontelbare ‘incognito’ Lemuriërs onder ons, als gewone mensen zoals jij en ik, met een ontbaatzuchtig dienstbaar gouden hart als wegbereiders , als spoortrekkers naar een wereld van vrede en liefde.

Het begint altijd in onszelf. Voorbij woorden zelfs, die met gemak over liefde, vrede, dienstbaarheid over de lippen rollen. Die waarheid die doorleefd en uit-gedragen wordt in wijsheid is geloofwaardig.

We worden eraan herinnerd dat we allen Lichtwezens zijn, dragers zijn van het licht, geroepen om liefde te verspreiden voor alles wat leeft, het leven te vieren, de wonderen en vreugden en wat vermenselijkt en verbindt, te delen met elkaar.

© Mieke – 1 juli 2024

Geplaatst op

Update 1 juli 2026

Vandaag ontmoeten Mars en Sedna elkaar in het nieuwsgierige, mentale teken Tweelingen. Dit is geen alledaagse samenstand. Sedna behoort tot de verst verwijderde hemellichamen die in de astrologie worden gebruikt en raakt thema’s die diep onder de oppervlakte liggen: afwijzing, verraad, overleving, verlies van vertrouwen en uiteindelijk de weg naar innerlijke wijsheid en zelfbeschikking.

Mars brengt vuur, daadkracht, woede en de behoefte om te handelen. Sedna bewaart herinneringen aan oude pijn die nooit volledig verwerkt werd. Samen kunnen ze vergeten emoties wakker maken: ze vragen om gezien, erkend en bevrijd te worden.

In Tweelingen gebeurt dit via onze gedachten, gesprekken, woorden en overtuigingen. Oude verhalen kunnen zich vandaag hardnekkig herhalen. Gedachten als waarom jou iets steeds overkomt, het idee dat je meer had moeten doen, het gevoel dat niemand je begrijpt, de overtuiging dat je niet goed genoeg bent.

Het zijn vaak geen nieuwe gedachten. Het zijn echo’s van een oud verhaal.

De uitdaging van vandaag is daarom niet om iedere gedachte te geloven, maar om haar te observeren want niet alles wat je denkt is de waarheid, sommige gedachten zijn herinneringen, oude beschermingsmechanismen en sommigen ervan behoren zelfs niet meer bij wie jij hier en nu bent geworden.

Terwijl Mars de neiging heeft onmiddellijk te reageren, nodigt Sedna uit om eerst te voelen waar die reactie werkelijk vandaan komt. Is het de situatie van vandaag… of spreekt een oude wond?

Overdag beweegt de Maan nog door Steenbok. Emoties worden beheerst, verantwoordelijk en soms zelfs ingehouden beleefd. Je kunt sterk lijken terwijl er vanbinnen veel beweegt. Er kan een gevoel zijn dat je alles alleen moet dragen.

Later op de avond verschuift de energie wanneer de Maan Waterman binnengaat. Er ontstaat meer afstand en ruimte om situaties objectiever te bekijken. Alsof er plots frisse lucht door een kamer stroomt die lange tijd gesloten was.

De overgang helpt om uit emotionele verstrikking te stappen en opnieuw overzicht te krijgen.

Met Mars en Sedna geef je de oude wond een stem. oude wond krijgt een stem.

In de Inuit-mythologie werd Sedna verraden door degenen die haar juist hadden moeten beschermen. Ze werd losgelaten, afgewezen en achtergelaten in de ijskoude zee. Uit haar pijn ontstond uiteindelijk nieuw leven; zij werd de hoedster van de zee en haar rijkdommen.

Ook astrologisch vertelt Sedna ons dat juist daar waar we ooit machteloos waren, uiteindelijk onze diepste kracht verborgen ligt.

Mars naast Sedna kan daarom boosheid oproepen die veel ouder is dan de aanleiding van vandaag. Misschien reageer je heftiger dan verwacht. Misschien merk je irritatie, frustratie of verdriet dat plotseling naar boven komt.

Vraag jezelf dan af of de emotie werkelijk van vandaag is, welke oude herinneringen worden aangeraakt, welk deel van jou voelt zich nog steeds ongezien, waar geef je anderen nog steeds de macht over jouw eigen verhaal, welke waarheid wil uitgesproken worden, welke overtuigingen zijn niet van jou, wat jouw innerlijke stem je wilt vertellen…

Genezing begint bij zelfvertrouwen.

Vandaag vraagt niet om perfectie.

Vandaag vraagt om zachtheid.

De grootste verschuiving ontstaat wanneer je jezelf dezelfde steun geeft die je zo gemakkelijk aan anderen schenkt. Hoe vaak vertel je aan anderen dat ze niet perfect moeten zijn, maar perfect zichzelf, terwijl je zelf in de knoop ligt met het idee ‘perfect’ te moeten zijn?

Hoe vaak geef je als goede raad niet mee aan anderen zacht te zijn voor zichzelf, terwijl je zelf met zachtheid worstelt?

Word je eigen bondgenoot, je beste vriend. Dan kun je er ook oprecht en waarachtig omgaan met de ander.

Hoe werkt de innerlijke criticus bij jou?

Is daar ruimte om om met je innerlijke criticus in gesprek te gaan? ‘Ik zie wat je hebt meegemaakt, ik begrijp waarom dit pijn doet, en IK als drager van lijn leven kies ervoor om verder te groeien en alle stemmetjes die daar niet meer toe bijdragen met zachtheid én bewust om te buigen.

Woede hoeft niet onderdrukt te worden. Woede is een intense vuurkracht die je ergens kan toe aanzetten om datgene wat om aanpak en verandering vraagt aan te vatten.

Echter moet woede niet de bestuurder van je leven zijn of blijven. Het is bovendien ook enorm schadelijk voor je gezondheid met name de lever.

We drukken ons dagelijks in lichaamsmetaforen uit, een voorbeeld:’ het ligt me zwaar op de lever/de maag’, ‘ het werkt op mijn heupen’, ‘ ik kan het niet meer horen (aanhoren)’, ‘ het is teveel geworden om dit te blijven slikken’…om maar enkele voorbeelden aan te halen. Het punt is dat we het zélf benoemen, woorden aan geven, maar het zakt niet dieper in, het blijft bij woorden…

In de opleidingen van Dr. Roy Martina, Emotioneel Evenwicht en NEI, werd dit alles heel helder uitgediept, met concrete handvatten, hoe ermee aan de slag te gaan. We zeggen met overtuiging dat we een holistisch wezen zijn, en toch blijven we heel vaak hangen in kennis en inzichten, maar passen die niet toe tot we ziek worden, klachten krijgen, dan denken we terug aan wat we hebben ‘geleerd’. Ik moet me daar ook bewust toe aanzetten, de intentie neerzetten is onvoldoende.

Als ik aan cliënten de vraag stel wat ze met hun kennis en inzichten concreet actief doen, en hoe ze het geleerde toepassen, is het antwoord vaak ‘ Ach, ja, ik weet het wel, maar ik heb geen tijd.’ of ‘ Het zal wel loslopen, zo erg is het niet,’ tot ‘ Ik ben heel spiritueel en ik geloof rotsvast in mijn zelfgenezend vermogen, het goed komt’ te begrijpen als: ‘ik vertrouw op het Universum en God, en als ik moet sterven, dat is dan mijn lot.’

Natuurlijk beschikken we, mensen én dieren, over een zelfgenezend en -regenerend vermogen, maar dat is verbonden met een heel diepe geschiedenis die we allen dragen. Het is een enorme poel maar ook een nog niet vaak geopende schatkist, dat we vergaard hebben. ( Zie Dr. Dispenza)

Je kunt wel zeggen dat je rotsvast gelooft in je zelfgenezend vermogen, en in de onderstroom voel je sluimerende angst, woede, verdriet, afkeer, haat, wraak…maar je wilt niet onthechten van wat je voelt, het kan je ook wat opleveren als aandacht: medelijden, sympathie, bewondering enz…ooit heb ik cliënten met EE in therapie gehad, die dan zo oprecht eerlijke vertelden waarom ze eigenlijk niet écht wilden genezen- het gaf hen de aandacht waar ze naar verlangden- eindelijk (ondanks de ongemakken) werden ze ontzien van jarenlange verantwoordelijkheden. Ik herinner me nog, al is het heel lang geleden, een dame die heel veel verantwoordelijkheid droeg, het gezin, het werk, vrijwilligerswerk, ze werd gezien als een heel sterke dame, de spil van het gezin, geliefd op het werk ( leerkracht), de inspiratiebron in het vrijwilligerswerk. Hulp weigerde ze, haar partner dacht dat hij er goed aan deed, haar kinderen vonden dit alles heel evident…op termijn knaagde er iets: wat ik doe, hoeveel ik ook doe, men vindt alles maar normaal. Er werd niet meer gevraagd of ze ergens hulp voor nodig had, er werd zelfs niet meer gevraagd hoe het met haar ging. Want deze dame die zichzelf als sterk naar haar gezin en de buitenwereld liet zien, ervaarde innerlijk lijden. Ze werd innerlijk boos, teleurgesteld, verdrietig, maar ook raakte haar etherisch lichaam uitgeput. En dit straalde verder in op haar fysiek lichaam, uiteindelijk. Jaren in opbouw en afbouw: MS. Ze zag ook in dat het beeld van de sterke doorzetter, met sterke schouders, ontstaan waren vanuit haar systemische verleden. Ik voelde enorm veel mededogen en een heel diep respect voor de manier waarop ze haar hele levensverhaal met me deelde. Ik moest niets proberen te herstellen voor haar, dat is niet hoe het werkt. Het was, zo bleek dan, haar man die dit heel graag wou, een gezonde fitte vrouw.

Voor haar was het belangrijker om eindelijk haar hele verhaal- en zonder zelfmedelijden- te delen. Het was goed zo, voor haar.

Een gezin kan ontwrichten….ondanks men elkaar graag ziet, het is in veel van die situaties complexer. Ik heb een andere kijk ontwikkeld, op hoe innerlijke dynamieken en mechanismen in-en doorwerken in het groter geheel, en dat dank zij deze dame die ik me is bijgebleven en die geen doekjes wond om het mooier te maken. Natuurlijk vond ik dit wel jammer. Redden van mensen is wat niemand kan, dan te werken met de middelen en zachte ingangen en mogelijkheden die er zijn. En soms- zoals bij die dame- is ruimte geven, zonder op een klok te kijken en daar nog eens extra geld voor te vragen, die iemand nodig heeft zich gezien, gehoord en begrepen te voelen.

Je zou kunnen denken: hoe kan dat, niemand kiest toch om ziek te worden, dat is toch ongeloofwaardig. Nu, met EE en NEI, spreek je het onderbewustzijn aan, woorden zijn woorden, maar wat energetisch werk betreft, liegt je lichaam nooit. Nooit.

Het idee alleen als overtuiging zonder de bevroren geschiedenis te helen….we zien vaker hoe dit bijdraagt tot het voeden van een lotsbestemming als fataal. Of als geheiligd martelaarschap.

Wanneer boosheid gehoord wordt, kan ze veranderen in duidelijke grenzen.

Wanneer verdriet ruimte krijgt, ontstaat compassie.

Wanneer angst wordt aangekeken, groeit vertrouwen.

Het is een weg die ieder van ons op eigen manier en eigen kracht zal moeten doorlopen, hoeveel mensen er ook van je houden, het gaat om jouw ontwikkelingsweg, jouw wordingsweg, jouw helingsweg en die hebben we allen eerst zelf te dragen. Ik geloof niet in gedragen worden als dé weg om te helen, het is alsof je je laat wiegen en je overgeeft in wiegende handen, zoals je als ongeboren kind gedragen en gewiegd werd in de baarmoeder, onder het kloppend hart van de moeder. Ik denk zelf dat daar iets heel dieps in herinneringen wordt aangeraakt, aangewakkerd, iets heel essentieel. Dragen en gedragen worden is en voelt anders. Die dynamiek voelt compleet en ook onaf omdat we gedurende ons hele leven in die dynamiek onszelf dragen en gedragen worden.

Over het lijden heen gegaan worden we door geliefden waardig en dankbaar voor leven naar een plek of bestemming gedragen. En dat in de volheid van het gedragen worden.

Neem bewust afstand van gedachten die blijven malen.

Schrijf op wat je hoofd blijft herhalen.

Vraag jezelf af of deze gedachte werkelijk waar is.

Zoek mensen op bij wie je volledig jezelf kunt zijn.

Vier ook de kleine stappen vooruit.

Maak een wandeling en laat je zenuwstelsel tot rust komen.

Adem dieper dan je gewoon bent.

Spreek vriendelijk tegen jezelf.

Het zijn onze gevoeligste plekken die de toegangspoort tot onze diepste wijsheid omvatten, want genezing/heling betekent niet dat het verleden verdwijnt, maar de impact van het verleden geheeld kan worden. Het verleden bepaalt niet langer wie jij vandaag geworden bent, mits je bereid bent om de helingsweg, jouw weg op jouw manier en jouw tempo, aan te gaan.

Ieder mens draagt zijn eigen geschiedenis, en daar kunnen we nooit zomaar over oordelen. Het vraagt in ons werk dat fingerspitzengefühl te verfijnen en de vaardigheden die iedere therapeut of coach heeft ontwikkeld, in te zetten voor iemands hoogste welzijn. Niet wat wij willen en voor ogen hebben met iemand. Mindfucking of ‘geestelijke zelfbevrediging’ zoals één van de docenten in ELW bij aanvang vroeg ‘ Waarom willen jullie emotioneel lichaamswerker worden’ en glimlachend dit antwoordde.

Lokale tijden België & Nederland (CEST)

• 13:50 — Maan 26°08′ Steenbok tegenover retrograde Mercurius 26°08′ Kreeft

• 20:57 — Mars conjunct Sedna op 2°07′ Tweelingen

• 21:32 — Maan betreedt Waterman (0°00′)

• 22:13 — Maan 0°20′ Waterman tegenover Jupiter 0°20′ Leeuw

• 22:19 — Maan 0°23′ Waterman vierkant Cheiron 0°23′ Stier

“Mijn verleden mag mij vormen, maar bepaalt mijn toekomst niet. Ik vertrouw op mijn eigen stem, mijn innerlijke wijsheid en mijn vermogen om steeds opnieuw te kiezen voor groei.”

Heb het goed, liefs Mieke