Maan in Leeuw ~ Wanneer het hart wil schitteren, maar de ziel om stilte vraagt
- Maan in Leeuw quincunx Neptunus retrograde in Ram
- Cheiron in Stier vierkant Hygeia in Leeuw
- Pluto retrograde in Waterman anderhalf vierkant Ceres in Tweelingen
De Maan wandelt vandaag door het vurige teken Leeuw. Ze verlangt naar warmte, vreugde, creativiteit en oprechte uitdrukking. Maar achter haar stralende voorkomen spelen vandaag enkele diepere krachten mee. Alsof de hemel ons zacht influistert dat niet alles wat blinkt ook werkelijk vervulling brengt.
Soms lachen we luid, zoeken we afleiding, willen we nog één filmpje bekijken, nog één gesprek voeren, nog één compliment ontvangen. Daar is op zich niets mis mee. Spelen is immers een wezenlijke levenskracht. Maar er zijn ook momenten waarop we onszelf bezighouden omdat we eigenlijk niet willen voelen wat onder de oppervlakte leeft.
Misschien herkennen we dat allemaal wel, de stilte te vullen met geluid, de leegte te vullen met bezig zijn, onzekerheid te vullen met bevestiging van buitenaf….Vandaag is een uitnodiging om daar met een zachte blik naar te kijken.
* Maan in Leeuw quincunx Neptunus retrograde in Ram
Neptunus retrograde in Ram – Mieke Coigné
Leeuw wil leven vanuit het hart. Het hart dat wil stralen en niet zozeer zoals heel vaak wordt aangenomen, het ego dat gezien wl worden.
Vanuit de antroposofie zouden we kunnen zeggen dat de mens geroepen is om steeds meer een drager van innerlijk licht te worden. Door zijn eigen wezen steeds zuiverder tot uitdrukking te brengen. Het vraagt niet om harder te schreeuwen, anderen weg te zetten als onbewust, niet wakker…ik zeg en meen oprecht dat het interessanter is je met je eigen leven te bemoeien, en als je al iets kunt bijdragen dat zinvol is, waarbij ik iets kan opsteken en leren en onderzoeken, dan hoor ik dat graag.
Wanneer het innerlijk licht ontbreekt, zoeken we gemakkelijk schijnlicht, maar dat schijnlicht dooft al snel weer uit.
Ik herinner me tijdens één van mijn opleidingen dat we ons een dag voorbereidden op onder andere een vuurloop.
De opzet was niet- dat was natuurlijk een opleiding met professionele trainers in hun vakgebieden- ‘ dat doen we wel even zo, over hete kolen lopen. ‘ Niemand verbrandde zich aan de hete kolen, maar niet iedereen nam deel, het was geen ‘moeten’ omdat het niet de bedoeling was iets te moeten bewijzen, er kwamen nog genoeg kansen. Zodra het stemmetje van angst of overmoed tevoorschijn kwam, wisten we dat er nog geen afstemming was tussen het vuur buiten en het vuur binnen. Om die reden werden we een dag voorbereid door één van de trainers in De Schans, en vuurloophoeder.
Werken met de elementen is een uitermate ingrijpende levensveranderende beleving, als je jezelf onderdompelt in de natuurelementen, maar niet zonder voorbereiding of trainers met kennis van zaken. Ik kan daar over schrijven omdat ik dat zelf ervaren en doorleefd heb.
Al schrijf ik dit alles in een blog neer, ervaringen zijn altijd heel persoonlijk en mocht ik dat nu opnieuw doen, dan zullen ervaringen weer anders zijn. Wat ik zelf niet heb ervaren, daar schrijf ik niet over, ik kan dat enkel met wat heel levend in beleving is of is geweest.
** Cheiron in Stier vierkant Hygeia in Leeuw
Cheiron kennen we als de gewonde genezer en In Stier raakt hij aan onze diepste basis, je veilig voelen bij jezelf, je genoeg voelen in wie je bent, ontvangen en uitreiken ja dat is jouw gegund, gun je jezelf dat ook?, een basisvertrouwen in het leven: ik sta en besta.
Daar tegenover staat Hygeia. In de Griekse mythologie is Hygeia de dochter van Asclepius, de god van de geneeskunde. Waar Asclepius genezing brengt wanneer ziekte is ontstaan, vertegenwoordigt Hygeia juist het bewaren van gezondheid.
Hygeia gaat over innerlijke harmonie- evenwicht tussen lichaam, ziel en geest, keuzes maken die je gezondheid ( in de ruimste zin van het woord) voeden, je levensritme(s) en -cycli eerbiedigen.
In Leeuw vraagt Hygeia ons of we ons levensvuur voeden of het langzaam uitputten ( zie de impact op het etherisch lichaam enz…)
*** Pluto retrograde in Waterman anderhalf vierkant Ceres in Tweelingen
Pluto werkt altijd diep. Retrograde richt hij zijn transformerende kracht nog sterker naar binnen.
https://miekecoigne.com/…/pluto-retrograde-in-waterman…
Pluto retrograde in Waterman van 6 mei tot 16 oktober 2026
In Waterman onderzoekt Pluto onze overtuigingen, groepsdenken, sociale rollen en de toekomstbeelden waaraan wij ons vasthouden.
Daarmee vormt hij een spanningsaspect met Ceres.
Ceres is veel meer dan alleen de godin van landbouw.
Astrologisch vertegenwoordigt zij moederschap, verzorgen, voeden, innerlijke voeding, loslaten, rouw en wedergeboorte, de natuurlijke kringloop.
In Tweelingen vraagt Ceres waar jij je denken mee voedt? hoe communiceer je, welke nieuwsbronnen op sociale media volg je, inspireren je, welke boeken lees je, hoe zijn je gesprekken met mensen, ( voeden ze jou als mens op een positieve manier?)
Alles wat wij dagelijks toelaten, wordt voedsel voor onze ziel. Het is aan ons telkens de keuzen om wat toxisch is af te stoten, en wat bijdraagt harmonie, rust en innerlijke vrede aan te wakkeren.
Pluto vraagt vervolgens of je het aandurft om oude denkpatronen met een kritische blik te onderzoeken, en wat om verandering vraagt zodat nieuwe inzichten geboren kunnen worden en verder uitrijpen?
Forceer geen groei, dat werkt niet door iets te willen afdwingen of stappen over te slaan. Zie het als een soort van innesteling, of een zaadje dat je plant en dat plantje voorzien op gematigde manier van levensstoffen- niet te veel, niet te weinig, maar genoeg.
We leven in een tijd waarin alles sneller en beter moet. Velen haken af, zijn levens-vermoeid, opgebrand, teleurgesteld in zichzelf. En dat is precies waar ik me zoals velen bezorgd over voel: kinderen moeten sneller ontwikkelen, moeten sneller begrijpen, moeten beter zijn dan hoe ze zijn in het moment, want het is niet voldoende, niet goed genoeg, zieken moeten sneller genezen, zelfstandigen/ondernemers moeten sneller resultaten manifesteren en moet zichzelf telkens opnieuw uitvinden. Dat heb ik ook mijn jongste dochter die volop in het ondernemerschap duikt sinds vorig jaar, meegegeven gestaag en met doorzettingskracht er zich elke dag toe aan te zetten, consequent haar weg te volgen en niet op diverse wegen zichzelf te verliezen. De basis gronden, op vruchtbare aarde, en daarin niet alleen te vertrouwen maar ook de juiste voedingsstoffen toe te dienen. En ze doet het. Heel goed zelfs.
Haar eerste boek is nu in productie en komt weldra uit. Een grotendeels autobiografisch verhaal aangevuld met concrete praktische wegwijzers. Haar tweede boek is ook zo goed als klaar.
Waar ze als vurige creatieve Boogschutter- Weegschaal eerder snel wil laveren, heeft ze in wijsheid ontdekt dat ze ook mag vertragen. Dat doet ze al jaren als fervente yoga-practitioner en reizigster naar landen waar ze nieuwe culturen, mensen, de rijkdom ervan heeft ervaren.
Waar ik als haar moeder en ook Lis, haast een hartverzakking kreeg, te reizen naar gebieden als Vietnam enz….alleen op weg, alleen op reis. Goed heel goed voorbereid, alles heel goed uitgekiend, maar toch…We associëren heel snel gebieden, om bij dit voorbeeld te blijven, met wat we kennen uit de geschiedenis en actualiteiten. Voor ons was dit een oefening om onze angst, vervormde overtuigingen, bij ons te laten, haar daar niet mee te belasten.
Ook zij heeft ontdekt dat een zaadje niet sneller groeit, door elke dag te bidden dat dit zaadje wel eens mag opschieten. We trekken evenmin aan het gras zodat het sneller zou groeien, sterker nog, dan breekt het af, want de natuur heeft, net zoals wij dat dragen, een eigen ritme.
Soms lijkt de toekomst onwezenlijk, ongrijpbaar, vaag, onzeker, omdat we gewend zijn het leven ‘vast’ te plannen, vooruit te plannen tot een volgend jaar. Is dat ergens een vlucht, of angst, waarom we zelf zo strak willen vooruit kijken en zelfs voor enkele jaren later iets te willen plannen? Over vijf jaar, waar sta je dan, waar ben je dan…ik weet het niet, en ik heb geen behoefte om dat te weten. ik weet enkel, hier en nu, vandaag leef en beleef ik heel bewust elk moment. Wat dit straks kan worden, vanmiddag of vanavond? Ik weet het niet. Maar ik hoef dat niet te weten.
Vanuit de antroposofie, waar ik vaker het verband leg in de blogs, wordt duidelijk dat ontwikkeling nooit van buitenaf kan worden opgelegd. Want de mens groeit van binnenuit, zoals een bloem die zich niet opent door geweld, maar doordat het innerlijk leven van de bloem, een plant, een boom, vruchten rijpen. En dat vraagt geduld; de mens in ongeduld en wantrouwen kan de deugden als geduld en vertrouwen echt aanwakkeren, en laten doordringen.
Ik begrijp vragen van cliënten heel goed als ‘hoeveel en hoelang geduld moet ik nog opbrengen voor ik….’
Ook hier kan ik geen pasklaar antwoord op geven, dan wel, als ik waarneem dat iemand iets hartstochtelijk verlangt, en in de onderstroom een diep ongeloof, wantrouwen, en nog niet geruimd puin van het verleden ligt, dit om aandacht vraagt.
Soms plant je zaadjes in de grond, die niet verder ontluiken, geen vrucht kunnen dragen, niet verder groeien, om redenen die we niet ten volle kunnen achterhalen, maar je hebt er mee te dealen, te accepteren dat ook dit deel uitmaakt van het leven. Betekent dat dat het de volgende keer op dezelfde manier verloopt? Neen.
Echter, dit is vaak wat wordt aangenomen. Dit alles nodigt ook uit om aan zelfonderzoek te doen. En natuurlijk staat dit niet haaks op genieten van wat er is. Soms worden hierover meningen geuit die nogal zwart/wit voorgesteld worden. Alsof mensen die zich inspannen, de moeite doen om hun leven, al staat het meermaals op zijn kop, op de rails te krijgen, niet kunnen genieten, niet in volheid in het leven staan.
Ik vind dat een vreemde redenering, die niet representatief is voor iemands beleving en werkelijkheid.
Dat het moed vraag en ook moedig is om aanwezig te blijven bij wat NU geleefd wil worden, zonder te veel naar links en rechts te kijken, hoe snel of hoe traag dat bij anderen verloopt, is vooral onthechten aan verinnerlijkte programma’s uit het verleden.
***Het vierkant met Cheiron maakt zichtbaar dat heling niet ontstaat door harder ons best te doen. Het is ons denken die de controlepost beheert. Echter je Ziel kent een heel ander ritme. Een wonde opent zich niet om ons te pesten, maar opdat er meer licht in waarachtigheid en waarheid kan naar binnenstromen.
**** Zelfonderzoekvragen:
Waar zoek ik bevestiging buiten mezelf, terwijl mijn hart eigenlijk gehoord wil worden? Zoek je dit bij bekende personen of sta je open en ontvankelijk op een emotioneel volwassen manier en is bevestiging welkom maar niet noodzakelijk?
Welke afleiding gebruik ik om een innerlijk ongemak niet te hoeven voelen?
Waar probeer ik mijn groei te forceren? Wat hoop je hiermee te bereiken? Voor wie? Kijk naar wat er in de onderstroom zichtbaar wordt.
Welke dagelijkse gewoonten voeden werkelijk mijn gezondheid, mijn ziel en mijn levensvreugde?
Waarmee voed ik mijn denken? Door wie ervaar je dat jouw denken gevoed wordt waardoor je tot een zelfstandig denken aangewakkerd wordt of sluit je aan vanuit herkenning en laat je het verder liggen?
Welke overtuiging mag vandaag zachtjes afsterven?
Hoe kan ik vandaag één klein gebaar stellen dat mijn innerlijke licht versterkt?
Heb het goed, liefs Mieke



