Auteur: mieke

Laatste kwartiermaan in Ram. Neptunus staat retrograde in Ram

Neptunus stationair retrograde op 4°25′ Ram: 12:54 uur

Laatste Kwartiermaan (Maan 15°41′ Ram – Zon 15°41′ Kreeft): 21:28 uur (BE/NL – CEST)

De moed om trouw te blijven aan jezelf

De Laatste Kwartiermaan in Ram nodigt uit tot een innerlijk keerpunt. Dit is geen fase waarin alles meteen helder hoeft te zijn of waarin je overhaaste beslissingen moet nemen. Het is een moment van bewustwording: wat wil je achter je laten voordat een nieuwe maancyclus begint?

Ram vertegenwoordigt het vuur van het begin. De moed om een eerste stap te zetten. De bereidheid om jezelf opnieuw uit te vinden. Tegelijkertijd staat de Zon in Kreeft, het teken dat ons herinnert aan veiligheid, emotionele verbondenheid en de behoefte aan een plek waar we helemaal onszelf mogen zijn.

Vandaag kunnen die twee krachten voelbaar naast elkaar bestaan. Een deel van jou verlangt naar rust, vertrouwdheid en geborgenheid. Een ander deel wil uitbreken uit patronen die te klein zijn geworden. Misschien voel je dat je klaar bent om een nieuwe richting in te slaan, maar weet je nog niet precies hoe.

Vaak ontvouwt zich de manier waarop als vanzelf, je krijgt plots ingevingen en is het helder. Dan ga je ervoor, voluit, zonder aarzelen.

Wat je ook creëert is Zielsverbonden geïnspireerd en krijgt een vorm of vormen die bij je passen. ¨Je merkt het ook bij jezelf als je iets wil creëren en het wordt hoofdzakelijk aangestuurd door ‘ik wil dat ook doen, zoals X of Y dat doet’ en je voelt van binnenuit niet die bezieling en je hebt daar niet het talent voor want jij hebt andere talenten en kwaliteiten, dan stopt het evenaren of imiteren van iemand uiteindelijk toch.

Jaren geleden sprak ik een cliënt die zich niet mis te verstaan uitliet met woorden die ik als voorbeeld herinner, om je nooit te meten of te vergelijken met iemand anders. ‘ Jij staat al zover, ik wou dat ik daar ook al was.’ Dat bedoel ik dus. ‘Al zover staan en willen dat je staat waar iemand staat.’ Ik gaf haar woorden aan haar terug en stelde 1 vraag: ‘ Hoe voel jij je hier en nu met jezelf’? Ervan uitgaand dat ze, omdat ze aangaf zelf een hoogbegaafd medium te zijn, bereid was om te voelen wat er in haar omging, haar gedachten, gevoelens, overtuigingen enz…Dat ze de indruk had of het beeld dat ik dan gevoeligheden ter sprake bracht, en niet vanuit het bevestigen hoe hoogbegaafd ze was, wekte na enkele gesprekken wrevel op. Ook dat stelde ik in vraag wat er gebeurde, niet om te bevestigen hoe hoogbegaafd ze was. Als iemand dit vraagt is dat meestal vanuit een vergelijken met anderen, innerlijke onzekerheid enz…. en een meetlat of kwalificatie hanteren doet me denken aan kinderlijke patronen die actief doorwerken.

Fijn voor je als dat zo voelt, en laat ons nu -indien je dat nog wilt- naar de kern van de onderliggende vragen een kijkje nemen.

Rapport opbouwen met een cliënt vraagt om bereid te zijn naar eigen wonden, pijnpunten, overtuigingen die daarin leven aan te kijken, hoe ongemakkelijk dat ook kan zijn voor een cliënt. We weten op welke manier overdracht en tegenoverdracht werkt, en we kunnen die mechanismen voor onszelf duidelijk benoemen, als zich dit voordoet.

In contact met anderen nemen we onbewust ervaringen uit het verleden mee. Overdracht betekent dat iemand gevoelens, verwachtingen of patronen uit eerdere relaties projecteert op een ander, bijvoorbeeld een hulpverlener, coach of leidinggevende. Zo kan een klant een therapeut onbewust ervaren als een kritische ouder of juist als een veilige vertrouwenspersoon.

Tegenoverdracht is wat dit bij de ander oproept. Ook een hulpverlener, coach of begeleider kan onbewust reageren vanuit eigen ervaringen, emoties of overtuigingen. Wanneer deze reacties worden herkend en onderzocht, kunnen ze waardevolle informatie geven over wat er in de relatie tussen beiden speelt.

Bewustzijn van overdracht en tegenoverdracht helpt om elkaar beter te begrijpen en zorgt voor een meer open, professionele en authentieke samenwerking. En dat dit gebeurt is onvermijdelijk, want ook wij blijven mensen met een systemische achtergrond en geschiedenis. Het gaat erom daar bewust van te zijn en de valkuilen herkennen en daar zelf iets mee doen.

* Neptunus stationair retrograde: de sluier wordt dunner

Alsof de energie van deze dag nog niet krachtig genoeg is, staat Neptunus vandaag stationair voordat hij retrograde gaat bewegen. Dit wordt vaak ervaren als een moment waarop de subtiele wereld sterker voelbaar wordt.

Neptunus nodigt uit om voorbij illusies te kijken.

Waar heb je jezelf misschien een verhaal verteld dat niet langer klopt?

Welke droom draag je nog mee omdat je ooit dacht dat die je gelukkig zou maken, terwijl je hart inmiddels iets anders verlangt?

Wanneer Neptunus retrograde loopt, worden oude verwachtingen, idealen en fantasieën langzaam weggespoeld, zoals de zee bij eb het strand blootlegt. Wat achterblijft, is vaak eenvoudiger, eerlijker en veel dichter bij je ziel, ontdek je wat je zoekt altijd al in jezelf te vinden was.

Dat je je kwetsbaarder dan ooit kunt voelen, en daarin ook je veerkracht kunt aanwakkeren, zonder jezelf te forceren is er toe doet.

Je hoeft niet van de rots te springen voordat je voelt dat je vleugels sterk genoeg zijn. In het ongewisse springen, in het diepe duiken, in het wilde weg, is niet aan te raden. Ik hoor vaak van mensen: ik neem een sprong in het diepe, en ik zie wel waar ik uitkom.

Ik dien mijn ontslag in op mijn werk, en ik geloof dat ik snel ander werk zal vinden.

Ik zeg mijn huurcontract op van mijn woning en vertrouw erop dat ik snel een nieuwe woning vind.

Soms sta ik werkelijk perplex hiervan. In elk gesprek geef ik mee om eerst te zorgen voor een nieuwe werkplek en dan pas de vorige werkplek te verlaten, uit te kijken naar een nieuwe woonplek vooraleer de huur op te zeggen.

De paniek slaat toe als na weken en maanden die wensvolle gedachte niet is uitgekomen. Dan volgt de hoop op een reddingsboei. Wie kan me onderdak geven want….wie kan me financieel uit de penarie helpen want….

En soms reageren mensen boos en verontwaardigd als ik iets waarneem wat niet binnen het gewenste antwoord ligt.

Mijn enige reddingsboei die ik aanreik is om vooraf te denken en niet achteraf te denken.

Uitzonderlijke situaties zijn er zeker wel, maar springen in het wilde weg…en zich dan als een slachtoffer opstellen en/of aanstellen. Ooit heb ik regelmatig een oud-collega gesproken, die het hoofdzakelijk had over 3D en 5D, zich niet kon vinden in al dat aards gedoe, en zich beter voelde bij gelijkgestemden in 5D.

Een heel lieve man, dat was hij zeer zeker. Alleen had hij zodanig veel huurachterstand, dat hij genoopt was onderdak te zoeken bij vrienden wat tijdelijk een oplossing was en daarna een kraakpand te zoeken.

Op veel manieren probeerde hij wel een voor hem geschikte baan te vinden, maar het behouden van welke baan dan ook, lukte hem niet. De tegenzin, de aversie om een aardse baan te nemen conflicteerde innerlijk enorm.

Aan de andere kant besefte hij ook wel dat zijn toekomst op die manier uitzichtloos was. Hier en daar kreeg hij financiële steun, net genoeg om te overleven. Maar hij merkte ook dat vrienden niet langer zijn reddingsboei wilden zijn. Hij was ook zo wild enthousiast over leven in 5D, dat hij waar ik hem dan in aanmoedigde nog geen oren voor had.

Na enkele gesprekken heen en weer nam ik hem mee op een innerlijk reisje, zijn imaginatiekracht aan te wakkeren.

‘ Heb je een idee, kun je je met je verbeeldingskracht voorstellen hoe jij je aardse leven zou kunnen verbinden met je leven in een 5 D bewustzijn? vroeg ik hem in een gesprek. Hoe zie je dat voor je, als je daar eens als een waarnemer naar kijkt. Wat zie jij je doen, hoe voel je je bij dit idee je aardse bestaan te integreren in je verlangen naar een wereld waar dienstbaarheid en samenwerking centraal staan?

En het werd stil, heel stil. ‘Je laat me nu iets zien, wat ik eerder nog niet zo kon voelen, omwille van mijn tegenzin te werken als een slaaf voor een baas. Ik heb het tot nu toe heel zwart/wit gezien, ik heb daar dus wel iets in om te werken, ‘sprak hij rustiger. ‘Ik weet nu nog niet hoe en wat, maar er is iets aan het veranderen, ik weet niet wat, maar hé, zeg, Mieke, dank dank dank’ en hoppakee weg was hij.

Héhé, ik kon en kan me voorstellen dat als iemand helemaal opgaat en zichzelf kan verliezen, de grond onder je voeten bedoel ik hiermee, in een heel diep verlangen naar ‘iets’ wat voor aardse gerichte materialistisch ingestelde mensen, onbegrijpelijk is. En tegelijk is het een uitnodiging om het aardse materialistische leven te integreren met het spirituele leven. En het spirituele leven, kan niet wortelen als we het materieel leven ontkennen, verafschuwen, hekelen.

De twee samen verbinden scheppen in balans rust, dragen bij om het meesterschap, waar zoveel over wordt geschreven, te belichamen, te dragen én ook de ongemakken te verdragen. Ik zie dit als een, zoals Steiner daarover schrijft, als een gestage Wordingsweg, de Wordende Mens. Ik denk ettelijke lasten van je schouders vallen, als je kunt aanvaarden dat we gestaag emotioneel volwassen worden en uitrijpen. Een weg in vinden. Het midden. Het is een weg van ervaren, van doorleven, van gewaarworden en het ene niet hoger inschatten dan het ander.

Streven ernaar is iets anders, alleen blijf je ook de aandacht richten op de grond waar je staat. We zijn niet toevallig geboren in een lichaam. Mocht dat niet de bedoeling zijn geweest, dan waren we allen rondzwevende lichtjes. En aangezien we ons soms zwaar serieus nemen, hebben we in deze incarnatie nog heel wat te laten, minder te doen en bewuster te Zijn.

Groeien en evolueren behoeft geen toeters en bellen. Het ligt in onze Aard. Ons te her-inneren dat we aardse-spirituele-kosmische Wezens zijn is voldoende en hoe ieder daar gestalte aan geeft, is ieders bestaans-r-echt.

Hetgeen ik meegeef aan iemand en dat geldt ook voor mezelf- is ervoor te zorgen dat jouw bestaans-r-echt ook echt geleefd wordt vanuit je oorsprongrijke Zijn en dat mee te nemen in jouw wordingsweg.

Dat kun je ook pas als je je veilig voelt bij jezelf, als je je thuis voelt bij jezelf, als je op jezelf kan zijn bij jezelf, als je je eigen publiek bent en geen aanhangers behoeft als een noodzaak om je levend te voelen, zelfs als je ziek wordt of ziek bent je thuis te voelen bij jezelf, intiemer kan het al niet worden dan ik met mezelf. Jij met jezelf. Tussen ik en mij. Tussen jou en jij.

Het uitreiken ontdek je naar de Ander, wordt anders. Hoe anders, dat ervaar je zelf.

* Reflectie voor deze Laatste Kwartiermaan

Neem vandaag even de tijd om stil te worden en schrijf op wat er in je opkomt.

* Zelfonderzoek

Welke versie van mezelf ben ik langzaam aan het ontgroeien?

Waar houd ik mezelf nog klein uit angst voor verandering?

Welke oude overtuiging mag ik vandaag liefdevol loslaten?

Wanneer voel ik me werkelijk veilig?

Wat betekent vrijheid voor mij, los van verwachtingen van anderen?

Welke droom voelt nog steeds levend in mijn hart?

Welke droom mag ik met dankbaarheid loslaten?

Waar probeer ik controle te houden terwijl het leven me uitnodigt om meer te vertrouwen?

Wat vertelt mijn intuïtie mij al weken of maanden, maar heb ik nog niet volledig willen horen?

Welke eerste, kleine stap voelt vandaag haalbaar?

Bekrachtigingen:

Ik laat los wat niet langer past bij wie ik word.

Ik vertrouw op het ritme van mijn eigen groei.

Mijn intuïtie wijst mij liefdevol de weg.

Ik hoef niets te bewijzen om vooruit te mogen gaan.

Ik kies voor waarheid boven illusie.

Ik mag tegelijk sterk, zacht, moedig en kwetsbaar zijn.

* Ritueel voor vanavond

Steek een kaars aan.

Adem enkele keren rustig in en uit.

Schrijf vervolgens op twee afzonderlijke blaadjes:

Op het eerste:

“Dit laat ik achter…”

Schrijf alles op wat zwaar voelt, wat je beperkt of wat je niet langer dient.

Op het tweede:

“Hiervoor maak ik ruimte…”

Schrijf op wat je diep vanbinnen wilt uitnodigen: meer rust, vertrouwen, liefde, vrijheid, creativiteit of een nieuw begin.

Bewaar het tweede blaadje op een plek waar je het regelmatig ziet. Het eerste kun je – indien veilig – verbranden of bewust verscheuren als symbool van loslaten.

Vertrouw erop dat niet alles vandaag duidelijk hoeft te worden.

Sommige antwoorden verschijnen pas wanneer het water is gezakt en de stilte weer hoorbaar wordt.

Misschien is dat wel de grootste uitnodiging van deze Laatste Kwartiermaan: niet harder zoeken, maar zachter luisteren.

Heb het goed, liefs Mieke

In het Kleurrijke Levenstapijt van de tijd weven we

draden van het leven, zowel helder als kort of lang

elke draad weeft een verhaal, elke knoop daarin als een stil gebed,

schouwend met liefdevolle aandacht.

Gouden strengen van vreugde en licht,

verweven met schaduwen van de nacht.

Doorheen beproevingen en triomfen vinden we onze weg,

geleid door de dageraad van een nieuwe dag.

Draden van liefde, sterk en puur,

diep geweven, oneindig verbonden.

elk hart, een heilige ruimte,

waar actief Leven het innerlijk zonlicht opwekt.

Van oude weefgetouwen tot moderne handen,

het weefsel van het leven breidt zich langzaam verder uit.

Met elke draad, serene licht bron klanken,

in dit uitgestrekte kleurrijke Levenstapijt Zijn we allen thuis.

Mieke ©

Zon in Kreeft vierkant Saturnus in Ram

Exact om 12:46 uur (CEST) – België & Nederland

Zon 14°23′ Kreeft • Saturnus 14°23′ Ram

Sommige dagen voelt het alsof het leven meer van je vraagt dan je kunt geven. Alsof elke stap extra inspanning kost, verantwoordelijkheden zich opstapelen en de weg naar je doelen langer lijkt dan ooit. De exacte vierkante hoek tussen de Zon in Kreeft en Saturnus in Ram brengt zo’n moment van bezinning en zelfonderzoek.

Deze astrologische energie kan gevoelens van vermoeidheid, frustratie of teleurstelling naar de oppervlakte brengen. Misschien lijkt het alsof je tegen muren oploopt of alsof alles trager verloopt dan je had gehoopt? De rode draad doorheen vele updates is een blijvende uitnodiging om eerlijk naar jezelf te kijken.

De Zon in Kreeft verlangt naar veiligheid, emotionele verbondenheid en een plek waar je jezelf kunt zijn. Saturnus in Ram daagt je uit om verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven, moed te tonen en volwassen keuzes te maken. Tussen die twee krachten kan spanning ontstaan: een deel van jou wil bescherming en rust, terwijl een ander deel vindt dat je moet doorgaan, presteren of sterker moet zijn.

Misschien merk je dat je eigen grenzen de afgelopen tijd zijn vervaagd? Heb je steeds opnieuw ‘ja’ gezegd terwijl je eigenlijk rust nodig had? Heb je je passies opzijgeschoven omdat verplichtingen voorrang kregen? Of draag je nog altijd projecten, relaties of verantwoordelijkheden met je mee die eigenlijk geen energie meer geven? Welke verhalen herhaal je, spelen telkens weer op, waardoor je etherlichaam- wat ik gisteren ook nog aan mijn jongste dochter heb uitgelegd- uitgeput geraakt.

“Het denken is weliswaar het meest geestelijke van de zielsvermogens, maar het kan slechts gezond functioneren wanneer het etherlichaam in een harmonische toestand verkeert.” (GA 57)

https://miekecoigne.com/…/het-etherlichaam-als-drager…

Blog het etherlichaam als drager van gezondheid- van lichaam-geest en ziel.

Soms liggen de blokkades buiten jezelf: omstandigheden, regels, financiële beperkingen of vertragingen.

https://miekecoigne.com/…/mercurius-retrograde-in-kreeft

Mercurius retrograde in Kreeft tot 26 juli 2026

Saturnus vraagt om eerlijk te onderzoeken welke beperkingen van binnenuit ontstaan. Welke overtuigingen houden je klein, dat je niet goed genoeg bent, dat je nog niet klaar bent of dat je eerst perfect moet zijn voordat je wat jou bezielt vorm geeft en in de openbaarheid brengt, dat je je hart mag openstellen voor een liefdevolle verbinding/relatie?

Juist vandaag mag je vertragen. Vertragen betekent niet dat je opgeeft, maar dat je je afstemt op jezelf, wat er voor jou toe doet, wat jij als essentieel ervaart om te ‘bloomen.’

Je hoeft niet harder te werken wanneer je uitgeput bent. Als je herkent op je laatste ‘reserves’ te teren, weet dat dit kan leiden tot een burn in en een burn out. Dan ben je nog verder van huis. Beter voorkomen, dan genezen.

Vergeet daarbij je innerlijke kind niet. Dat deel van jou verlangt niet naar perfectie, maar naar erkenning. Dat je niet alleen focust naar wat nog niet gelukt is, maar ook ziet hoeveel je al hebt overwonnen. Dat is verinnerlijkt gedrag omdat we als opgroeiend kind doorgaans, maar dat moeten we niet veralgemenen, te horen kregen wat beter moest, wat goed was werd onderbelicht, wat beter kon werd overbelicht. Ik herinner me dat ook nog als kind. Mijn papa had een hoge pet op met mij, hij vond me een slim kind. Als ik me een 8 of 9 naar huis kwam, op mijn rapport, vond hij dat ik opzettelijk een fout of fouten had gemaakt. Dat was zijn beeld over ‘slim’, maar door dit heel vaak te horen, had dit wel een enorme impact op mijn zelfvertrouwen. Ik ontwikkelde faalangst, en niet zo’n klein beetje. Dat lieten mijn schoolresultaten zien. Ondanks ik heel hard mijn best deed, kwam ik met voldoendes naar huis.

Op de een of andere manier, had ik een talent of een gave, voor zover ik dat kon uitpluizen in mijn stamboomonderzoek waren er geen noemenswaardige talenten te vinden, waar ik geen faalangst ik ervaarde, dat was muziek. Het leek als een vanzelfsprekendheid dat daar in een andere frequentie geen sprake was van falen.

Muziek en ik waren in één adem en tel één. Ik speelde de sterren van de hemel alsof ik niet meer van de wereld was en net daar ontstond wel een andere gewaarwording en verbinding tussen mijn papa en ik.

Natuurlijk, glom hij van trots, want ‘zijn’ kind, ‘zijn, dochter, eindigde elk jaar met grote onderscheiding, tussen 95 en 96 procent. Elk jaar stapten we samen- ik bibberend als een riet en hij zelfverzekerd in mijn plaats, naar de zaal waar de openbare examens plaatsvinden.

Hij was het die me geruststelde dat ik niet moest twijfelen, hij was ook degene die elke dag luisterde naar mijn onder andere uren oefen van ‘saaie toonladders’, naar mijn dagelijkse urenlange oefenen en herhalen van de door velen gekende Meesters der Klassieken- tot mijn vingers als vanzelf over de toetsen gleden.

Tussendoor zocht hij ook nog een privé-leraar uit het Brusselse om Jazz-muziek te leren spelen op de piano. Heerlijk was dit om naast klassieke muziek een ander genre te leren kennen. Een jaar of 15 was ik toen.

Mijn papa vergeleek me niet met anderen. Het ging om mij en het beeld. Niet dat mijn papa iets compenseerde vanuit dat stukje verleden rond presteren, want hij was zelf een heel ontwikkelde verstandige zakenman. Zorgzaam en veel gevoeliger dan hij liet zien.

Ook had hij enorm veel belangstelling voor wat er in de wereld speelde en zie ik wel dat ik die belangstelling, interesse en nieuwsgierigheid van hem heb. Daar praatten we dan wel over, toen ik wat ouder werd. En na veel jaren toonde hij belangstelling voor het spirituele en kwam hij wekelijks, op vrijdag, als ik klaar was met lesgeven, ‘stiekem’ zijn Reiki sessie halen.

Hij zag me door zijn ideaalbeeld, met de beste bedoelingen.

Het is pas veel veel jaren nadien, met vallen en opstaan, dat ik mijn diepverankerde faalangst heb overwonnen.

Mijn brein, wist ik inmiddels via heel specifieke opleidingen als EE EN NEI was al jaren ‘geswitcht. Ik voelde me figuurlijk ‘gesandwicht’. Wie toen in mijn leven was, vond altijd wel iets te zeggen over wie en wat ik was. Je kunt je ook voorstellen hoe verwarrend al dat vinden, als opgroeiend kind en jong volwassene, tot verwarring leidde.

De eerste vraag die ik me na een oververzadiging aan inputs dan stelde: ‘ Hoe komt het dat X dit vindt en Y iets anders zegt. Maar wie ben ik dan écht, ik moet hier echt nu als een detective met een loep in mijn hand op zoek naar.’

Nu kan ik daar anders naar kijken, er ligt geen lading meer op, geen lading van over-of onderbelichting. Ik kijk het aan. Realistisch. Dat was waar ik het moest mee doen, wist ik. Dat was mijn heel gelaagd verhaal, binnen mijn gezinscontext. En of het een makkelijke weg is geweest? Een snelweg met de kortste uitweg? Neen. Het leven is als een boek, met veel, heel veel hoofdstukken, met eindes en nieuwe beginmomenten. Het leven is een aaneenrijging van een diversiteit aan doorleefde momenten.

Ons levensboek is gewoon uniek, omdat ieder mens gewoon uniek IS.

Nog steeds op weg, hoe kan het ook anders want ik bevind me als aardling nog steeds hier en nu op onze Aarde, is mijn rugzak, mijn bagage veel lichter geworden.

Mijn rugzak- wie is er zonder?- draag ik en zet ik heel regelmatig neer. Als er wat dan ook iets in mezelf aangeraakt wordt, natuurlijk want ik bevind met niet buiten het leven- gaat mijn aandacht naar mijn ademhaling, tel ik tot 10, snuffel in mijn rugzak, onderzoek nieuwsgierig, bekijk ik het als een stukje ruwe diamant met scherpe kantjes en vertrouw ik op mijn innerlijke wijsheid en helder zelfreflectief oordeelvermogen. Onderscheidingsvermogen in wat bij mij ligt en wat bij de ander ligt, het is een oefening- soms op een smalle koord.

Shiften is niets anders dan innerlijk blijven afstemmen en heel dicht bij mezelf blijven, niet afgeleid te worden door wat X en Y van iets vindt. Het lukt me grotendeels zeker wel. Wederom, ik bevind me niet buiten het leven. Wat er anders is, ik onderzoek eerst bij mezelf of er aan een of ander wieltje wordt gedraaid. En dan mag ik daar iets zelf mee doen, zonder de ander de les te spellen of iets te laten zien wat bij de ander mogelijks leeft.

Een verhaal van iemand kun je nooit helemaal begrijpen zoals iemand dat ooit heeft beleefd, doorleefd en ervaren. Daarom schrijf ik er zelf summier over. Het is verder, vind ik, niet belangrijk voor jou, het draagt niet bij dan enkel een stukje ‘herkenning’: ah, dat herken ik’.

Indrukken worden snel gevormd tot een ‘beeld’, en een beeld staat vast, terwijl een mens voortdurend in beweging, in groei en wording is. Wat ons gemeenschappelijk treft is dat onze geschiedenis een ‘bevroren’ geschiedenis is. Wat we er zelf in ont-wikkeling in brengen is aan ieder van ons. Vele wegen leiden uiteindelijk naar jezelf.

Wat me toen heeft vervormd als opgroeiend kind, heb ik in samenwerking met de beste therapeut ( Dirk Marivoet) in emotioneel lichaamswerk- en die waren niet zo comfortabel- en opleidingen hervormd naar mijn oorsprongrijke Kern- en Zielewezen.

Wanneer het leven kleurloos voelt, probeer dan niet onmiddellijk harder te rennen. Breng eerst de vonk terug. Sta stil bij alles wat je al hebt opgebouwd, hoe klein het ook lijkt. Eer de versie van jezelf die ondanks onzekerheden bleef doorgaan. Dat is óók succes.

* Vragen voor zelfonderzoek

– Waar voel ik momenteel de meeste druk of weerstand?

– Welke verantwoordelijkheid draag ik die eigenlijk niet meer van mij is?

– Waar overschrijd ik mijn eigen grenzen om anderen tevreden te houden?

– Wat kost mij energie zonder werkelijk iets terug te geven?

– Welke onafgemaakte projecten vragen om een bewuste keuze: afronden of loslaten?

– Welke overtuiging beperkt mijn moed om vooruit te gaan?

– Ben ik trouw aan mijn eigen behoeften of leef ik vooral volgens verwachtingen van anderen?

– Waar mag ik meer discipline ontwikkelen, zonder mezelf te veroordelen?

– Welke vorm van ondersteuning zou mijn leven vandaag lichter maken?

– Wanneer heb ik voor het laatst bewust stilgestaan bij alles wat ik al bereikt heb?

– Wat heeft mijn jongere zelf nodig om zich vandaag veilig, gezien en geliefd te voelen?

– Als angst geen rol speelde, welke stap zou ik vandaag zetten?

Bekrachtiging:

“Ik eer zowel mijn kwetsbaarheid als mijn kracht. Ik geef mezelf toestemming om gezonde grenzen te stellen, verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen pad en stap voor stap een leven op te bouwen dat werkelijk bij mij past.”

Heb het goed, liefs Mieke

In het hart van een donkergrijze wolk, hoog boven de drukke wereld, werd een kleine regendruppel geboren. Hij was een nieuwsgierig klein ding, gretig om de uitgestrekte wereld buiten zijn zachte, met doorzichtige pareltjes gevulde witte thuis te verkennen.

Op een dag, toen de wolk voller werd met het gefluister van een naderende storm, voelde de regendruppel een zacht duwtje. Het was tijd. Met een sprong in het diepe dook hij uit de hemel, samen met talloze anderen in een licht wervelende dans richting de aarde.

Terwijl hij verder afdaalde, zag de regendruppel de wereld zich ontvouwen: een tapijt van groen en blauw, van steden en bossen. Hij voelde de zacht strelende wind en de vrijheid van de val, totdat hij met een delicate plons landde op het blad van een oude eik.

Van het blad druppelde de regendruppel naar de dorstige grond. Hij sijpelde in de ondergrondse rivieren, die pulseerden als aderen onder het aardoppervlak. Hij reisde door donkere, mysterieuze grotten en leerde de geheimen van de aarde kennen, totdat hij uiteindelijk opdook in een kristalheldere bron.

Daar sloot hij zich aan bij een kabbelend beekje, dat door weilanden en onder rustieke houten bruggen kronkelde. Kinderen speelden uitgelaten aan de oevers; hun gelach vermengde zich met het gezang van het water.

De beek groeide uit tot een machtige rivier en de regendruppel voelde de aantrekkingskracht van iets groters: een roep om zich bij de eindeloze zee te voegen. Hij passeerde drukke havens en serene vissersdorpjes, hun verhalen vertellend aan elkaar, die over de golven rimpelden.

Uiteindelijk mondde de rivier uit in de oceaan en de regendruppel werd vervuld van ontzag. Hij was onderdeel geworden van iets groots, iets eeuwigs. Hij was één geworden met de zee.

In de warmte van de zon verdampte de regendruppel en steeg opnieuw op naar de hemel. Hij werd weer onderdeel van de wolk, maar hij was niet meer dezelfde. Hij droeg de herinneringen aan de aarde, de vreugde van zijn reis en de wijsheid van het water met zich mee.

En zo wachtte de regendruppel op het volgend zacht duwtje, het volgende avontuur, wetend dat elke afdaling een nieuw begin was en elke druppel water een verhaal in zich droeg dat wachtte om verteld te worden.

© Mieke – 3 juli 2024

https://miekecoigne.com/verdwaal-in-een-verhaal…/ Minder weergeven

Minder weergeven

Mars in Tweelingen sextiel Neptunus in Ram & driehoek Pluto retrograde in Waterman

Daadkracht verbinden met intuïtie als een uitnodiging voor vandaag. Dat onder de loep te nemen. Mars, de planeet van actie, moed en wilskracht, beweegt door het nieuwsgierige en beweeglijke teken Tweelingen. Zijn energie zoekt antwoorden, legt verbanden en stimuleert gesprekken die nieuwe perspectieven openen.

Het harmonieuze sextiel met Neptunus in Ram verzacht de scherpe kantjes van Mars. Waar Mars normaal direct vooruit wil, laat Neptunus ons voelen dat niet alles met pure inspanning hoeft te worden bereikt.

Vertrouwen- Overgave- het volgen van je innerlijk weten, waardoor de inspiratie gemakkelijker kan stromen als het hoofd en het hart samen werken. Waar de basis vertrouwen wankel is, je je op los-zand voelt staan, kun je je voorstellen dat overgave moeilijker wordt, dat je denkt je innerlijk weten en voelen te volgen, maar zich eerder laat zien als dromen en verlangens.

Een huis staat pas stevig als het fundament stevig staat. Zo werkt dit ook bij ons. Tussen wat werkelijk en wenselijk is, ligt een open ruimte, een gebied dat het waard is om te verkennen.

Vertrouwen is een werkwoord, bouwen is een werkwoord, ontwikkelen is een werkwoord, het komt niet vanzelf, het komt ook niet zomaar altijd in alle omstandigheden ‘goed ‘. Wat iemand dan onder ‘ het komt goed’ begrijpt, bekijken we dit telkens vanuit iemands vraag, verhaal enz…alleen is naïef denken, dat blijkt in meerderde verhalen en situaties, niet wenselijk, niet helpend.

Later op de dag vormt Mars een krachtige driehoek met Pluto retrograde in Waterman. Dit aspect brengt een diepere laag aan het licht. Pluto vraagt niet om oppervlakkige veranderingen, maar om transformatie vanuit de kern. Oude overtuigingen, patronen of vormen van zelfbescherming kunnen zichtbaar worden, zodat je ze bewust kunt loslaten. Omdat Pluto retrograde loopt, vindt deze krachtmeting vooral van binnen plaats. Niet de buitenwereld verandert als eerste, maar jouw innerlijke houding.

Ondertussen is Mars nog steeds in een dynamische uitwisseling met Uranus. Daardoor kunnen onverwachte gebeurtenissen, plotselinge inzichten of veranderingen je uit je comfortzone halen. Wat eerst chaotisch of onbegrijpelijk leek, begint langzaam een groter geheel te vormen. Puzzelstukjes vallen op hun plaats en je ziet waarom bepaalde ontwikkelingen nodig waren.

Mercurius beweegt retrograde en nodigt uit om niet te forceren. Dit is geen periode waarin snelheid belangrijker is dan bewustzijn. Herzien, reflecteren, verdiepen en opnieuw afstemmen brengen nu meer op dan haastige beslissingen. Luister niet alleen naar wat je denkt, maar vooral naar wat je innerlijke kompas je influistert.

De collectieve energie verschuift merkbaar. Oude systemen verliezen hun vanzelfsprekendheid, terwijl nieuwe ideeën, innovatieve oplossingen en een groter bewustzijn zich beginnen te ontvouwen. Juist nu ontstaat ruimte om keuzes te maken die meer in overeenstemming zijn met wie je werkelijk bent.

Deze dag vraagt daarom niet om controle over alles wat zich buiten je afspeelt, maar om meesterschap ( = verantwoordelijkheid dragen) over je eigen energie. Richt je aandacht op datgene waar je daadwerkelijk invloed op hebt. Wanneer je jouw frequentie verhoogt door bewust aanwezig te zijn, open je de deur naar synchroniciteit, inspiratie en betekenisvolle ontmoetingen.

Dromen willen niet langer alleen gevoeld worden maar om vormgeving. Kleine, geïnspireerde stappen kunnen vandaag een veel grotere uitwerking hebben dan je op dit moment kunt overzien.

* Vragen voor zelfonderzoek

Waar probeer ik nog controle uit te oefenen, terwijl vertrouwen mij verder zou brengen? Wat wekt het woord ‘ vertrouwen’ bij je op? Neem je tijd om het woord ‘vertrouwen’ te onderzoeken: vertrouwen in wat je doet kan heel sterk ontwikkeld zijn en tegelijk heb je op het vlak van liefde geen vertrouwen (meer).

Succesvol zijn en vertrouwen dat je je zaakjes met trots beheerst, en je verlangen naar een liefdevolle gelijkwaardige emotionele verbinding in een groeiend partnerschap compenseer je door vooral te scoren op zakelijk vlak. Dit is één van de vele gesprekken die al jaren, maar in toenemende mate opspelen.

Er wordt in sommige kringen gezworen op het happy single zijn, of relaties die wel op een fijne manier gedijen en groeien als bedenkelijk neergezet. Er wordt heel wat genormaliseerd en gedemoniseerd wat dat betreft, echter is het wel zo dat je altijd jezelf tegenkomt of hetgeen je vertelt klopt met wat je heel diep in je hart voelt.

Jij alleen kunt dit beantwoorden, wat je ook naar de buitenwereld vertelt. Ik beluister zoveel mensen in gesprekken, mannen en vrouwen, die een glimp van wat ze vertellen en wat ze voelen, heel diep voelen, openhartig delen. Niets is wat het lijkt.

https://miekecoigne.com/…/co-evolutie-collusie-en…

Co-evolutie– collusie en psycho-ecologie in relaties

Dat de langdurende cycli ons onvermijdelijk naar die diepste waarheden zal leiden, zal ons veel dichter bij onze waarheid brengen. Is het écht waar dat ik zo happy single ben? Is het écht waar dat ik zo happy ben in mijn huidige relatie? Is het écht waar dat ik niet meer geloof in een emotionele volwassen verbinding/relatie? Retorische vragen die je echt een eind verder kunt in uitdiepen. En die vragen niet om jezelf uit te leggen aan anderen, het zijn zelfonderzoekvragen die uitnodigen ….

Welke innerlijke waarheid dient zich steeds opnieuw aan?

Welke overtuiging ben ik ontgroeid?

Op welk gebied mag ik minder denken en meer voelen?

Welke droom verdient het om vandaag een eerste concrete stap te krijgen?

Wat wil mijn intuïtie mij vertellen voordat mijn hoofd zich ermee bemoeit?

Welke onverwachte gebeurtenis blijkt achteraf misschien een belangrijke omleiding te zijn?

Hoe kan ik mijn woorden vandaag gebruiken om verbinding en heling te brengen?

Welke persoonlijke kracht ontdek ik wanneer ik oude angsten loslaat?

Wat mag sterven zodat iets authentiekers geboren kan worden?

Bekrachtiging:

Ik vertrouw op de wijsheid van mijn innerlijke kompas. Met moed, helderheid en overgave beweeg ik mee met de veranderingen die mij dichter bij mijn ware pad brengen. Elke stap die ik vanuit mijn hart zet, draagt bij aan mijn persoonlijke groei én aan het grotere geheel.

Lokale tijd België & Nederland (CEST)

Mars sextiel Neptunus

02:44 uur

Mars driehoek Pluto retrograde

15:06 uur

Heb het goed, liefs Mieke

7 juli tot 12 december 2026

Op 7 juli 2026 gaat Neptunus retrograde op 4° Ram – en staat daarmee voor het eerst in 165 jaar even stil in het teken van zelfbevestiging. Deze retrograde beweging duurt vijf maanden, tot en met 12 december, en stelt de vraag welke visies op je identiteit nu eigenlijk echt bij je horen.

De retrograde beweging van Neptunus in Ram creëert een fascinerende spanning tussen de planeet van ontbinding en het teken van assertiviteit. Deze retrograde vraagt ​​ons om onze spirituele relatie met moed, onafhankelijkheid en strijdersenergie te onderzoeken.

Waar hebben we gehandeld vanuit ego-gedreven actie versus vanuit een initiatief dat in lijn is met onze ziel?

Waar moeten we onze gehechtheid aan het heldendom of de pioniersrol loslaten?

Dit gaat hier over verstrikt gehecht zijn aan de rollen waardoor je je neigt als dusdanig te identificeren dat je….naast je schoenen loopt.

https://miekecoigne.com/…/neptunus-in-ram-het-begin…

Neptunus in Ram: het begin van het einde van spirituele omwegen en illusies

Tijdens deze cyclus worden we gevraagd om te bekijken hoe we actie en ontvankelijkheid in balans brengen, hoe we zowel onze individuele wil als onze goddelijke wil eren. Neptunus in Ram kan inspireren tot spiritueel strijden – vechten voor transcendente doelen – maar tijdens de retrograde beweging worden we opgeroepen om te onderzoeken of ons activisme voortkomt uit oprecht mededogen of uit onbewuste woede vermomd als rechtvaardigheid. Dit is een tijd om je relatie met spirituele actie te verfijnen.

https://miekecoigne.com/…/grote-shift-neptunus-in-ram…

Grote shift Neptunus in Ram 2026-2039/204

De schaduwzijde kan zich manifesteren als het spiritueel ontwijken van noodzakelijke actie, martelaarscomplexen rond heroïsche opoffering, of verwarring over wanneer te vechten en wanneer over te geven. Toch is de gave diepgaand: de kans om te ontdekken dat ware spirituele kracht niet voortkomt uit overwinnen of controleren, maar uit actie die in lijn is met iets dat groter is dan het ego. Deze retrograde beweging vraagt ​​je om een ​​bewuste strijder te zijn en alleen de gevechten aan te gaan die je ziel – en niet je wonden – heeft gekozen.

Kardinale tekens voelen dit het meest: Ram rechtstreeks, Weegschaal door oppositie (de 180°-confrontatie die een botsing tussen de instincten van twee planeten afdwingt), Kreeft en Steenbok door vierkant (de 90°-spanningshoek waar twee energieën tegenstrijdige dingen eisen van dezelfde situatie). Iedereen met een Zon, Maan, Mercurius, Venus of Mars tussen ongeveer 0° en 8° van deze vier tekens krijgt een Neptunus-contact met een persoonlijke plaatsing.

* Voor Ram-plaatsingen is het contact intiem: Neptunus zit bovenop je en lost elke identiteit op waar je zo zeker van was.

* Voor Weegschaal-plaatsingen vraagt ​​de oppositie wie in je leven jouw dromen voor je heeft waargemaakt.

* Voor Kreeft- en Steenbok-plaatsingen komt het vierkant naar voren waar het huis dat je hebt gebouwd of de carrière die je hebt opgebouwd niet langer dragend aanvoelt.

Het kardinale kruis wordt niet gevraagd om levendiger te dromen. Het wordt gevraagd om zich af te vragen of de droom die het al beleeft ooit wel echt van hem was.

Naast het kardinale kruis, ervaren mensen met vroege Tweelingen- of Waterman-plaatsingen de ondersteunende driehoek die Uranus, Pluto en Neptunus vormen – dezelfde ontbinding komt daar als verheldering in plaats van mist.

Mercurius op 24°20′ Kreeft is op het moment van de stationaire beweging ook retrograde, waardoor het innerlijke gesprek over identiteit de neiging heeft zich te herhalen en te herschrijven voordat het tot een oordeel komt; verwacht dat de zelfreflectie cirkelvormig aanvoelt voordat er een conclusie wordt getrokken.

De Nieuwe Maan in Stier in mei legde de praktische basis voor het Neptunus-werk van dit seizoen – wat daar geplant is, wordt nu geconfronteerd met de vraag of het ooit wel in jouw bodem geplant is.

Dit is geen lot. Het is collectief weer. De vorm van iemands reactie hangt af van wat die persoon in de maanden vóór de stationaire beweging naar buiten projecteerde, en hoe bereid die persoon is om dat nu te herzien.

De retrograde beweging van Neptunus in 2026 is het eerste punt in deze nieuwe transit waarop de planeet lang genoeg stilstaat zodat het collectief kan opmerken wat er is gecreëerd door middel van verbeelding.

Of de Ram-droom deze keer scheppend of destructief is, hangt minder af van Neptunus dan van wat de mensen in de droom bereid zijn toe te geven dat ze eraan hebben deelgenomen.

Neptunus retrograde in Ram dwingt ons tot een scherpe visie : niet wat we geloven, maar wie we zijn geworden terwijl we het geloofden. De historische parallel met de jaren 1860 is een waarschuwing, geen profetie. Ram-Neptunus-ideologieën kosten meer dan ze doen voorkomen, en die kosten worden meestal betaald door anderen dan degenen die dromen.

De retrograde beweging van Neptunus duurt vijf maanden en vijf dagen en eindigt op 12 december 2026 op 1°37′ Ram.

In die periode rijst de praktische vraag: wat heb ik me ingebeeld dat ik nog niet heb gecontroleerd?

Historisch gezien wordt een retrograde beweging van Neptunus gezien als het moment waarop de mist optrekt, niet als het moment waarop een oordeel wordt geveld.

Als je merkt dat je een identiteit, een project of een overtuiging verdedigt puur op basis van principes – zonder een resultaat, een ervaring of een persoon te kunnen aanwijzen die het bevestigt – dan vraagt ​​deze stand om eerlijkheid.

Saturnus op 14°24′ Ram bevindt zich structureel gezien in dezelfde buurt als Neptunus gedurende het hele jaar.

Mensen geboren eind jaren 90 bevinden zich nu in hun Saturnus-terugkeer – het moment rond hun 29e waarop Saturnus zijn eerste volledige omloop voltooit en hen dwingt tot een confrontatie met alles wat ze hebben opgebouwd – en spelen zich af tegen dezelfde achtergrond, wat de persoonlijke prijs van vage beloftes verscherpt.

De twee data die het waard zijn om te noteren: 7 juli, wanneer de vraag zich kristalliseert – de nauwe conjunctie van de Maan met de stationaire Neptunus zorgt ervoor dat de emoties luid en duidelijk naar boven komen – en 12 december, wanneer alles wat is herzien opnieuw in actie komt op 1°37′ Ram.

Tussen deze data vragen de Ram-impulsen om te beginnen, te vechten, te leiden en een statement te maken erom getest te worden, in plaats van er publiekelijk naar te handelen.

Teken het manifest niet midden in de retrograde. Kies je nieuwe identiteit niet op een feestje. Verbrand geen brug waarvan je het doel nog niet kunt verwoorden. Gebruik de vijf maanden om erachter te komen welke van die impulsen na december nog steeds standhoudt – dat is degene die Neptunus je vroeg te verfijnen, niet uit te wissen.

Tegen de lente van 2027 hervat Neptunus zijn voorwaartse transit door Ram met minder illusies over wat er nu eigenlijk van het teken werd gevraagd.

Neptunus retrograde in Ram in 2026 — Hoe het per teken werkt

Ram

1e huis. Je identiteit wordt onder de loep genomen. Merk op welke versie van jezelf je hebt laten zien en kies vervolgens of je die wilt behouden.

Stier

12e huis. Privéfantasieën komen bovendrijven. Angst voor geld neemt een spiritueel jasje aan; benoem wat werkelijk eng is, niet wat symbolisch is.

Tweeling

11e huis. Vriendengroepen en online groepen vervagen. Evalueer welke collectieve droom je dit jaar stiekem hebt omarmd.

Kreeft

10e huis. Je carrière-imago vervaagt. Bepaal of de publieke rol nog steeds past bij de persoon die deze rol vervult.

Leeuw

9e huis. Overtuigingen en reisplannen veranderen. De leraar die je vertrouwde, blijkt misschien een spiegelbeeld te zijn waar je overheen bent gegroeid.

Maagd

8e huis. Gedeelde financiën en intimiteit vervagen. Wees specifiek waar je liever vaag zou blijven.

Weegschaal

7e huis. Partnerschappen worden getoetst aan hun eigen projectie. Kijk naar wie je werkelijk getrouwd bent, niet naar de rol die ze vervullen.

Schorpioen

6e huis. Dagelijkse routines voelen niet meer zo vastberaden aan. Beschouw je lichaam als data in plaats van als metafoor; Volg, interpreteer niet.

Boogschutter

5e huis. Creatieve output en romantiek draaien op inspiratie. Houd bij welke passies de aanvankelijke euforie overleven.

Steenbok

4e huis. Het verhaal van je familiegeschiedenis komt weer boven. Lees het overgeërfde verhaal opnieuw door voordat je de volgende bladzijde omslaat.

Waterman

3e huis. Communicatie vertroebelt de intentie. Zeg het twee keer als het belangrijk is; ga er niet vanuit dat de boodschap duidelijk is overgekomen.

Vissen

2e huis. Zelfwaardering staat los van je inkomen. Let op wanneer je toewijding verwart met chronisch onderverdienen.

*In de astrologie wordt een retrograde periode gezien als een tijd waarin de energie van die planeet meer naar binnen is gericht.

Een planeet die normaal uitnodigt tot actie naar buiten, vraagt tijdens een retrograde om reflectie, herziening en verdieping.

Het is een periode om stil te staan, terug te kijken en dingen anders te bekijken voordat je verdergaat.

Neptunus retrograde in Ram is een uitnodiging tot diep zelfonderzoek:

– Welke identiteit heb ik aangenomen omdat het veilig was, omdat ik me gezien, gehoord en bevestigd voelde en dat ik van binnenin nog steeds een diepe leegte gewaarword?

– Welke rollen speel ik nog die niet helemaal in lijn zijn met wie ik van binnenuit ben?

– Welke overtuigingen over mezelf zijn eigenlijk niet meer van mij?

– Wie ben ik als ik alle maskers afzet?

Niet meer zozeer ‘ wat ik wil doen’, maar ‘vanuit wie ik werkelijk waarachtig Zijn ben, iets wil doen.’?

Er komt nog meer aan….maar dat is voor een volgende keer.

Maar het belet ons niet om vanuit inzicht onszelf bij de lurven pakken én te genieten van elk vreugdevol moment. En ze zijn er, in hele kleine dingen, als we ze maar willen zien. Ik sta elke dag met een heel dankbaar gevoel op. Ik ga ook slapen met het terugblikken ( een goede oefening van Steiner) van de dag in omgekeerde richting.

Heb en houd het goed, veel liefs Mieke

Mars conjunct Uranus in Tweelingen (3°52′)

4 juli 2026 – Exact om 08:07 uur (CEST, België & Nederland)

Wanneer Mars en Uranus elkaar ontmoeten in het beweeglijke teken Tweelingen, ontstaat er een elektrische ontlading. De kosmische bel rinkelt. Het voelt alsof er plotseling een schakelaar wordt omgezet. Inzichten kunnen als bliksem inslaan, verborgen spanningen komen aan de oppervlakte en de behoefte om uit een beperkende situatie te breken wordt bijna niet meer te negeren.

Mars vertegenwoordigt onze daadkracht, wilskracht en impuls om in beweging te komen. Uranus is de planeet van bevrijding, revolutie, onverwachte wendingen en ontwaken. Samen creëren ze een energie die onrustig, zenuwachtig en onvoorspelbaar kan aanvoelen.

In Tweelingen speelt dit zich vooral af op het niveau van ons denken, onze communicatie, overtuigingen en informatie. Gedachten kunnen alle kanten op schieten. Je kunt het gevoel hebben dat je ineens “weet” wat je moet doen en direct in actie wilt komen. Maar juist daar schuilt de uitdaging omdat niet iedere impuls gebaseerd is op innerlijke waarheid.

Soms is een plotselinge drang om alles om te gooien een reactie op opgebouwde spanning, frustratie of het gevoel vast te zitten. Deze samenstand vraagt daarom niet alleen om moed, maar ook om bewustzijn.

Het zenuwstelsel kan gevoeliger zijn dan normaal. Prikkels komen harder binnen, emoties kunnen sneller oplopen en irritaties kunnen plotseling escaleren. Hierdoor is de kans groter dat mensen impulsief reageren of overhaaste beslissingen nemen. Ook in het verkeer, tijdens sport of bij het werken met machines is extra aandacht en aanwezigheid verstandig.

Dat betekent niet dat deze energie negatief is. Integendeel.

Mars conjunct Uranus opent juist de deur naar bevrijding. Oude patronen kunnen in één moment doorbroken worden. Ideeën die al lange tijd onder de oppervlakte leefden, kunnen ineens vorm krijgen. Er ontstaat ruimte voor innovatie, creatieve oplossingen en moedige keuzes die je dichter bij jezelf brengen.

De sleutel ligt in het verschil tussen reageren en bewust handelen.
Handel daarna vanuit helderheid, niet vanuit paniek of rebellie. Je kunt wel tegen alle heilige huisjes aanschoppen, maar de vraag is vanuit welke emotionele impuls je dat doet. Is dat gedragen vanuit emotionele volwassenheid of aangestuurd vanuit puberaal gedrag?

Vrijheid ontstaat niet altijd door alles achter je te laten. Soms ontstaat vrijheid juist doordat je een nieuwe manier vindt om met dezelfde situatie om te gaan. Kleine, bewuste veranderingen kunnen uiteindelijk revolutionair blijken.

* Vragen voor zelfonderzoek

– Waar voel ik mij momenteel beperkt of vastgezet?
– Reageer ik vanuit vrijheid of vanuit frustratie?
– Welke verandering dient zich al langere tijd aan?
– Waar wil ik te snel doorheen bewegen?
– Welke overtuiging mag ik loslaten?
– Wat probeert mijn intuïtie mij werkelijk duidelijk te maken?
– Kan ik ruimte maken voor vernieuwing zonder mijn fundament te verliezen?
– Welke moedige stap voelt spannend, maar tegelijkertijd authentiek?
– Hoe kan ik mijn behoefte aan vrijheid op een gezonde manier vormgeven?
– Welke nieuwe mogelijkheid dient zich onverwachts aan?

Bekrachtiging:
“Ik vertrouw op mijn innerlijke kompas. Ik kies voor moedige veranderingen vanuit bewustzijn, niet vanuit impuls. Ik verwelkom vernieuwing terwijl ik stevig gegrond blijf.”

Mars conjunct Uranus op 3°52′ Tweelingen herinnert ons eraan dat je dit soms voelt als een schok. Een uitnodiging om te ontdekken of je in wat je denkt, wat je voelt, wat je doet afgestemd is op wie je bent, hier en nu.

Her- inner je dat je een evolutionair wezen bent, dat wat gisteren resoneerde, vandaag anders kan voelen. Beweeg zachtjes mee….

Heb het goed, liefs Mieke 

Terwijl het zonlicht zachtjes

doordringt in de diepten van mijn binnenwereld,

stijgt vreugde uit mijn ziel omhoog.

Zij verweeft zich in opwaarts levende beelden

Wekt in mij

een stille stroom van worden op

in rust en verwondering,

die mijn Wezen omhult.

© Encaustic creatie Mieke

Voordat de wereld mij vertelde wie ik moest zijn,

was ik.

Voordat ik leerde twijfelen,

vergelijken,

presteren

of mezelf aan te passen,

was ik.

In de diepste kern van mijn wezen

brandt een licht

dat nooit is gedoofd.

Soms raakt het verborgen

onder ervaringen,

onder pijn,

onder overtuigingen

die niet werkelijk van mij zijn.

Maar het wacht.

Geduldig.

Zonder oordeel.

Het nodigt mij uit

om terug te keren.

Niet naar een plaats,

maar naar een bewustzijn.

Een ruimte waarin niets ontbreekt.

Waar liefde geen doel is,

maar mijn natuurlijke staat.

Waar stilte spreekt.

Waar mijn hart zich herinnert

wat mijn hoofd was vergeten.

Ik hoef niets toe te voegen

aan wie ik ben.

Ik hoef niets weg te nemen.

Alleen laag voor laag

los te laten

wat niet langer bij mij hoort.

Dan verschijnt vanzelf

wat er altijd al was.

Mijn ware natuur.

Mijn licht.

Mijn liefde.

Mijn Zijn.

En in dat Zijn

ervaar ik

dat er nooit werkelijk een scheiding is geweest.

Niet tussen lichaam en ziel.

Niet tussen hemel en aarde.

Niet tussen God en mij.

Alles ademt

in dezelfde Liefde.

Dezelfde Bron.

Ik her-inner me

ik ben een uitdrukking

van die Liefde.

Goddelijke Liefde.

©Mieke

Vóór er woorden komen, beweeg ik me vanuit diepe lagen, er is geen regie die dat bepaalt.

In het midden viel me bij het aanschouwen van mijn beeldcreatie iets op. Ik stemde opnieuw af op een heel diepe laag: het voelde als een geboortekanaal van bewustzijn naar bewust Zijn.

De rode kleur symboliseert mijn bloed, mijn baarmoeder, mijn hart, mijn leven Zelf. Het witte licht voelt als een uitnodiging van mijn Ziel.

Een poort, een Levenspoort, het mysterie van het Leven waar ik me toe uitgenodigd voel: niet te moeten weten, maar het leven in haar VolHeid te doorleven.

Mieke

Encaustic creation Mieke ©

Saturnus in Ram sextiel Ceres in Tweelingen

Exact op 14°16′ – België & Nederland: 03:05 (CEST)

Soms raken we uitgeput omdat we zo gewend zijn geraakt aan doorgaan. We dragen verantwoordelijkheden, leggen de lat hoog en vergeten onderweg dat groei niet alleen ontstaat door discipline, maar ook door rust, nieuwsgierigheid en plezier.

Het harmonieuze sextiel tussen Saturnus in Ram en Ceres in Tweelingen nodigt uit om een nieuw evenwicht te vinden. Saturnus vraagt om volwassen keuzes, moed en verantwoordelijkheid.

Het gaat niet om nog méér te doen, maar bewust om te kiezen waaraan je jouw kostbare tijd, energie en levenskracht schenkt.

Ceres herinnert ons eraan dat echte voeding niet alleen uit voedsel bestaat, maar ook uit woorden, ideeën, gesprekken, creativiteit en momenten waarop we ons gezien en gevoed voelen.

Misschien heb je al vroeg geleerd sterk te zijn? Misschien voelde je dat er weinig ruimte was om te spelen, te experimenteren of gewoon te zijn? Misschien ben je zo gewend geraakt aan presteren dat rust ongemakkelijk voelt.? Dit aspect nodigt uit om die oude patronen liefdevol te onderzoeken.

Je hoeft geen honderd zaadjes tegelijk te planten als je maar de ruimte hebt om er tien werkelijk te verzorgen. Kwaliteit vraagt aandacht. Groei vraagt om aanwezig te zijn.

Rond af wat om afronding vraagt voordat je jezelf overbelast met nieuwe plannen. Elke afgeronde stap schept vertrouwen en opent ruimte voor iets nieuws.

Maak opnieuw contact met datgene wat je hart doet opleven. Waar verdwijnt de tijd wanneer je ermee bezig bent? Wat fluistert al langer op de achtergrond?

Bewoon je lichaam met zachtheid. Niet als een instrument dat moet presteren, maar als de plek waarin jouw ziel woont. Geef jezelf rust, beweging, ademruimte en aanraking die voedt.

Breng ook letterlijk meer leven om je heen. Zaai bloemen in een tuin, op een balkon, in een bloembak of laat een stukje natuur haar eigen weg vinden. Een bloemenweide ontstaat niet door alles te controleren, maar juist door ruimte te geven aan spontane groei.

Laat ook in jezelf “wilde groei” ontstaan. Nieuwe interesses. Verrassende ontmoetingen. Ideeën die nog geen bestemming hebben. Creativiteit die niet direct productief hoeft te zijn.

Zoals klaprozen felrood kunnen bloeien tussen puin en paardenbloemen zich nergens door laten tegenhouden, zo leeft ook bij jou het vermogen om schoonheid te laten ontstaan op plaatsen waar ooit pijn, verlies of teleurstelling leefde.

Wanneer er afscheid genomen moest worden van een droom, een relatie, een levensfase of een versie van jezelf, geef dat verlies dan de aandacht die het verdient. Rouw is geen teken van zwakte; het maakt ruimte voor nieuw leven.

Saturnus helpt je stevige wortels te ontwikkelen. Ceres leert je hoe je die wortels blijft voeden. Samen herinneren zij eraan dat duurzame groei ontstaat wanneer discipline en zachtheid elkaar ontmoeten.

Misschien is het tijd om een nieuw innerlijk sjabloon te ontwerpen. Een manier van leven waarin niet alleen prestaties tellen, maar ook welzijn. Een leven waarin verantwoordelijkheid hand in hand gaat met vreugde.

Geef jezelf toestemming om jouw eigen ritme te volgen. Niet het tempo van de wereld, maar het tempo waarop jouw ziel werkelijk kan bloeien.

* Zelfonderzoekvragen

– Waar put ik mezelf structureel uit?

– Welke verantwoordelijkheden zijn werkelijk van mij, en welke draag ik uit gewoonte?

– Op welke gebieden probeer ik te veel tegelijk te laten groeien?

– Welk project vraagt eerst mijn volledige aandacht voordat ik iets nieuws begin?

– Wanneer voelde ik voor het laatst echte speelsheid of nieuwsgierigheid?

– Welke overtuigingen over hard werken heb ik als kind meegekregen?

– Hoe kan ik mijn lichaam vandaag voeden in plaats van alleen gebruiken?

– Wat geeft mij het gevoel werkelijk gevoed te worden – mentaal, emotioneel en spiritueel?

– Waar mag ik meer “wilde groei” toelaten zonder alles direct te controleren?

– Welk verlies vraagt nog om erkenning of verzachting?

– Welke nieuwe mogelijkheid klopt zachtjes op mijn deur?

– Welke dagelijkse structuur ondersteunt mijn groei in plaats van haar te beperken?

– Als ik volledig op mijn eigen innerlijke kompas zou vertrouwen, welke keuze zou ik vandaag maken?

Bekrachtiging:

Ik kies bewust waar ik mijn energie aan geef. Met geduld bouw ik aan een leven dat mij werkelijk voedt. Ik eer mijn verleden, geef ruimte aan mijn groei en vertrouw erop dat alles wat met liefde wordt verzorgd, op het juiste moment zal bloeien.

Heb het goed, liefs Miek