Zie nekeer, ons allerliefste goosertje, ons charmeurken, ons tijgertjen, ons ja, ons allerallerliefste Caspertje.
Vandaag is het 15 jaar geleden dat hij zijn gouden mandje gevonden heeft in ons gezinnetje.
En hoe dat verhaal begon:
Een vriendin van ons Catje Brodelet en haar ouders verhuisden en zaten met een nest kitten; de kitten moesten weg door omstandigheden. Dat was de situatie.
Ons Cat kwam thuis met die boodschap en vroeg me of ik het zag zitten, zo een mini klein katje in huis.
Het was wat dubbel want ten eerste was het niet toegestaan om dieren te houden en ten tweede was ik bang voor katten.
Ik zag vooral allerlei scenario’s voorbijkomen, van krabben en bijten tot klimmen in de gordijnen, aan de muren krassen en ga zo maar door.
Maar ons Cat bleef toch zachtjes mijn medeleven ( och arme waar gaan die kittens dan naartoe, stel je dat eens voor, gescheiden van de moederpoes en ocharme….) aanwakkeren, ik had niet veel meer nodig, want ook dat raakte mijn hart.
Ik gaf een ja en een foert tegen het verbod, maar dat laatste wel met wat twijfel, want ik kan wel foert zeggen, maar ik moest dan ook wel de gevolgen die er konden op volgen dragen. Gelukkig werd er met geen woord over gerept toen onze huisbaas ons Caspertje te zien kreeg. ( we zijn op twee huizen na, buren)
Zo gezegd, zo gedaan. Mandje in huis gehaald, speeltjes, voeding, afin, alles wat zo’n mini kleintje nodig heeft. Inmiddels zijn er meerdere mandjes in huis, meerdere krabpaaltjes, dozen ( vindt hij heel leuk om zich in te verbergen) en voor nu specifieke voeding (struviet) sinds zijn operatie, alweer twee jaar geleden.
Caspertje was 7 weekjes, we wisten ook wel dat een te vroeg gescheiden worden van de moederpoes niet natuurlijk is. Maar we waren bereid om heel goed voor hem te zorgen. Dat vonden we zelf heel natuurlijk maar niet zo vanzelfsprekend. Een dier leren kennen vraagt tijd maar vooral interesse om elkaar te leren kennen, zodat er een veilige basis kan worden gecreëerd.
Ik dus met mijn angst voor katten, met mijn scenario’s in mijn hoofd, dat ik daar iets zou moeten in veranderen, was schrikwekkend maar wel een noodzaak.
Ik herinner me de allereerste keer dat Casper zich in mijn nek nestelde, mijn ademhaling meteen stokte en zo goed het ging hakkelde ik ‘ Cat, Cat, hij zit in mijn nek, haal hem er eens uit’. Alsof hij mij het vertrouwen wou geven dat hij niet van plan was om te krabben, maar wou tonen: ‘ik ben veilig voor jou en ik ben veilig bij jou.’
Cat heeft al van nature uit een onbevreesde manier van omgaan met katten, met dieren. Ik had dus wel wat te ontdekken en daarin wat te doen, te voelen.
Door Cat en haar zachtjes aandringen heb ik een tijdje nadien besloten om enkele opleidingen te volgen rond dierencommunicatie, energetisch werk met dieren en stervens-en rouwbegeleiding voor mens en dier.
Daar heb ik enkele jaren over gedaan, terwijl de verbinding met Casper groeide en zich verdiepte.
Casper werd mijn leraar en niet andersom. Hij liet heel veel aan mij zien, ook in ons gezin.
Voor veel cliënten was dit verrassend, want de meesten kenden me als therapeute voor volwassenen en jongeren/kinderen. Voor ik het aandurfde om me ook te richten professioneel naar cliënten met vragen over hun geliefde dieren, daar is wel meer tijd overgegaan.
Dat had ook te maken met mijn verantwoordelijkheidszin voor dieren en de vragen die cliënten zouden stellen.
Kennis is één ding, en kennis stopt niet met het volgen van, hoe intensief het ook is, opleidingen. Het is telkens opnieuw een uitnodiging om écht invoelend te luisteren en observeren, waarnemen en dan nog….
Ik bleef ook aangeven dat bij twijfel je altijd een dierenarts moet consulteren. Ik bleef ook benadrukken dat ik géén medische diagnoses zou stellen, al kon ik wel het gebied scannen waar er iets niet goed zat, en dan nog: uitspraken die het medisch gebied betreffen deed ik niet en zal ik nooit doen. We hebben zelf een vaste en vertrouwde allerbeste dierenarts, Dierenarts Vanessa Meganck en laten niets aan het toeval over. En gelukkig, want twee jaar geleden, was het kantje boord met ons liefste Caspertje. Een trauma dat we moesten verwerken, want we hadden dit helemaal niet zien aankomen. Wetend dat een kat vaak te lang pijn en ongemakken verbergt en pas als het niet meer te dragen is, dan gaan alle alarmbellen af.
Het was een opgave om terug te vertrouwen, niet op elk dingetje een ‘rode vlag’ te zien, of te panikeren. Poeh, echt, al weet ik en weten wij dat we dit niet moeten doen, want een kat voelt en scant als de beste. En respondeert daar dan ook op.
Lang verhaal kort: we zijn enorm enorm dankbaar met ons allerliefste Caspertje, de avonturen die we hebben beleefd, nu is hij inmiddels rustiger, maar nog wel met momenten heel speels en kwiek, we kunnen daar, zoals velen met dieren, een dik boek over schrijven. Met een lach en een traan. Mijn zielsmaatje, ik houd onvoorwaardelijk, en dat is echt zo, van ons Caspertje. Lis, Cat en ik, ja, wij zijn zijn drie vrouwtjes en zijn dierenarts, niet te vergeten, dat is de liefde voor een dier, met niets te vergelijken. Het is een zegen om voor een dier te zorgen, op elk vlak.
Maanaspecten – Mars in Tweelingen vierkant Astraea retrograde in Vissen
Exact: Mars 12°55′ Tweelingen – Astraea 12°55′ Vissen (retrograde)
België & Nederland (CEST): 06:22 uur
Mars wil vooruit, Astraea kijkt achterom
Vandaag ontmoeten twee totaal verschillende energieën elkaar in een uitdagend vierkant. Mars in Tweelingen wil bewegen, ontdekken, spreken en handelen. Hij verzamelt informatie, stelt vragen, zoekt mogelijkheden en springt moeiteloos van het ene idee naar het andere. Zijn motto luidt: “Laten we iets proberen.”
Aan de andere kant staat *Astraea, retrograde in het dromerige en spirituele teken Vissen. Zij beweegt zich niet door de wereld van feiten, maar door die van idealen, intuïtie en herinneringen aan hoe het leven óók zou kunnen zijn.
*In de Griekse mysteriën was Astraea de godin van gerechtigheid, waarheid en innerlijke zuiverheid, morele integriteit. Volgens de overlevering leefde zij tijdens het Gouden Tijdperk nog tussen de mensen. Toen de mensheid steeds gewelddadiger, hebzuchtiger en onrechtvaardiger werd, verliet zij uiteindelijk de aarde en steeg op naar de hemel, waar zij het sterrenbeeld Maagd werd .
Men vertelde dat zij de laatste onsterfelijke was die de aarde verliet toen de mensheid steeds verder afdwaalde van haar oorspronkelijke natuur. De mens moest opnieuw leren kiezen voor waarheid, sindsdien straalt zij vanuit de sterrenhemel als een herinnering dat nog steeds in ieder mens aanwezig is.
Binnen de antroposofie wordt vaak gesproken over het Ik dat langzaam leert samenwerken met denken, voelen en willen. Niet door de wereld te ontvluchten, maar door haar steeds bewuster tegemoet te treden. In dat licht kan Astraea worden ervaren als een beeld van het hogere geweten: niet de innerlijke criticus die veroordeelt, maar het stille licht dat telkens opnieuw vraagt:
“Handel je vanuit angst… of vanuit waarheid?”
Dit spanningsveld kan voelen alsof je enerzijds bruist van ideeën en mogelijkheden, terwijl je anderzijds wordt afgeremd door een diep gevoel dat er eerst nog iets begrepen, verwerkt of geheeld moet worden.
Het resultaat? Je hoofd draait overuren, maar je voeten lijken nauwelijks vooruit te komen.
Zij laat zien waar we verlangen naar rechtvaardigheid, naar eerlijkheid, waar we geloven dat de wereld kan floreren mits onze bewuste bijdrage, waar we trouw blijven aan onze diepste morele waarden en deugden, en waar we inzien dat de drang naar perfectie of teleurstelling ons kan verlammen.
Dat is niet wat Astraea van ons vraagt: zij vraagt of wij bereid zijn om zélf een stukje meer aan waarheid, aan integriteit en mededogen willen belichamen?
Astraea retrograde in Vissen is de aandacht van de buitenwereld naar binnen richten.
In plaats van onrecht om ons heen te willen herstellen, worden we uitgenodigd te onderzoeken waar wijzelf nog innerlijke verdeeldheid ervaren. En dat doen we echt nog zonder uitzondering, allemaal.
Het zijn niet de mooie woorden en intenties , maar innerlijk erkennen en herkennen waar we zelf nog in verdeeldheid denken, voelen en handelen. In Vissen krijgt dit een extra spirituele laag.
Vissen kent geen harde grenzen. Alles stroomt in elkaar over: dromen, intuïtie, emoties, compassie en het collectieve bewustzijn en dat maakt de energie bijzonder ‘gevoelig’.
Misschien voel je vandaag een diep verlangen naar een mooiere, zachtere wereld; herinneringen aan oude idealen die je ooit hebt losgelaten; teleurstelling omdat de werkelijkheid niet overeenkomt met je dromen; spirituele inzichten die moeilijk onder woorden te brengen zijn; het gevoel dat je iets “weet”, zonder precies te kunnen uitleggen waarom.
Retrograde Astraea vraagt niet om de wereld te redden. ( illusionaire overtuiging) Ze vraagt je eerst eerlijk te onderzoeken of je zelf leeft volgend de waarden waarover je praat, waarover je schrijft en waar je zo naar verlangt?
Als je het hebt over de waarheid, over eerlijkheid, over rechtvaardigheid, ben je dat ook zelf in verbinding met je medemensen?
* Mars in Tweelingen vierkant Astraea retrograde
Mars wil oplossingen. Astraea wil waarheid en vandaag viel me dit op in gesprekken. Het dwingende van iets te willen oplossen ( en in eigenbelang) en geen voeling toelaten met wat langs beide kanten als waarheid werd ervaren.
Mars wil praten. Astraea wil voelen. In enkele gesprekken was ook dat waarneembaar. Druk praten, druk uitleggen, en bij de uitnodiging om even te stoppen met praten en te voelen, werd het gesprek beëindigd.
Mars zegt: “Waarom blijven we hierover nadenken? Laten we gewoon beginnen.” Astraea antwoordt: “Maar klopt de richting wel met wie je werkelijk bent?”
En dit leidt tot frustratie, boosheid, woede…
* Gelukkig beweegt de Maan vandaag door Maagd.
Waar Tweelingen blijft denken en Vissen blijft dromen, brengt Maagd beide terug naar de werkelijkheid. Wat niet betekent dat je je droom zou moeten loslaten. Kleine haalbare stappen en telkens voelen of elke stap gegrond is, elke stap door jezelf gedragen en belichaamd wordt, is wat er toe doet.
* Vragen voor zelfonderzoek
Waar houd ik mezelf tegen omdat ik wacht op het perfecte moment?
Welke droom voelt te groot geworden, terwijl de eerste stap eigenlijk klein is?
Leef ik volgens mijn diepste waarden, of probeer ik vooral aan verwachtingen te voldoen?
Waar verlang ik naar meer eerlijkheid – tegenover mezelf of tegenover anderen?
Welke overtuiging mag ik loslaten om weer in beweging te komen?
Welke dagelijkse gewoonte zou mijn vertrouwen in mezelf kunnen vergroten?
Ben ik bezig de makkelijkste weg te zoeken, of kan ik de gekozen weg stap voor stap lichter maken?
Wat vertelt mijn intuïtie mij, nog voordat mijn hoofd zich ermee bemoeit?
Waar mag ik zachter zijn voor mezelf?
Welke ene concrete actie kan ik vandaag zetten die mijn toekomst ondersteunt?
Persoonlijk vind ik dat Astraea veel meer aandacht verdient dan ze in de moderne astrologie krijgt. Zij raakt aan iets wat ook binnen de esoterische christelijke traditie en de antroposofie terugkeert: het herstellen van de verbinding tussen hemel en aarde.
In die zin is Astraea niet alleen een “asteroïde van gerechtigheid”, maar ook een beeld van het innerlijke geweten dat ons uitnodigt om niet alleen juist te denken, maar ook juist te leven.
Dat sluit bijzonder mooi aan bij de drie menselijke vermogens waar Steiner vaak over sprak: denken, voelen en willen. In dit aspect zie ik Mars als het willen, Tweelingen als het denken, Vissen als het voelen en Astraea als de stille kracht die deze drie opnieuw in harmonie probeert te brengen. Dat maakt dit vierkant uiteindelijk niet zozeer een conflict, maar een uitnodiging tot innerlijke afstemming.
Maan in Leeuw ~ Wanneer het hart wil schitteren, maar de ziel om stilte vraagt
Maan in Leeuw quincunx Neptunus retrograde in Ram
Cheiron in Stier vierkant Hygeia in Leeuw
Pluto retrograde in Waterman anderhalf vierkant Ceres in Tweelingen
De Maan wandelt vandaag door het vurige teken Leeuw. Ze verlangt naar warmte, vreugde, creativiteit en oprechte uitdrukking. Maar achter haar stralende voorkomen spelen vandaag enkele diepere krachten mee. Alsof de hemel ons zacht influistert dat niet alles wat blinkt ook werkelijk vervulling brengt.
Soms lachen we luid, zoeken we afleiding, willen we nog één filmpje bekijken, nog één gesprek voeren, nog één compliment ontvangen. Daar is op zich niets mis mee. Spelen is immers een wezenlijke levenskracht. Maar er zijn ook momenten waarop we onszelf bezighouden omdat we eigenlijk niet willen voelen wat onder de oppervlakte leeft.
Misschien herkennen we dat allemaal wel, de stilte te vullen met geluid, de leegte te vullen met bezig zijn, onzekerheid te vullen met bevestiging van buitenaf….Vandaag is een uitnodiging om daar met een zachte blik naar te kijken.
* Maan in Leeuw quincunx Neptunus retrograde in Ram
Leeuw wil leven vanuit het hart. Het hart dat wil stralen en niet zozeer zoals heel vaak wordt aangenomen, het ego dat gezien wl worden.
Vanuit de antroposofie zouden we kunnen zeggen dat de mens geroepen is om steeds meer een drager van innerlijk licht te worden. Door zijn eigen wezen steeds zuiverder tot uitdrukking te brengen. Het vraagt niet om harder te schreeuwen, anderen weg te zetten als onbewust, niet wakker…ik zeg en meen oprecht dat het interessanter is je met je eigen leven te bemoeien, en als je al iets kunt bijdragen dat zinvol is, waarbij ik iets kan opsteken en leren en onderzoeken, dan hoor ik dat graag.
Wanneer het innerlijk licht ontbreekt, zoeken we gemakkelijk schijnlicht, maar dat schijnlicht dooft al snel weer uit.
Ik herinner me tijdens één van mijn opleidingen dat we ons een dag voorbereidden op onder andere een vuurloop.
De opzet was niet- dat was natuurlijk een opleiding met professionele trainers in hun vakgebieden- ‘ dat doen we wel even zo, over hete kolen lopen. ‘ Niemand verbrandde zich aan de hete kolen, maar niet iedereen nam deel, het was geen ‘moeten’ omdat het niet de bedoeling was iets te moeten bewijzen, er kwamen nog genoeg kansen. Zodra het stemmetje van angst of overmoed tevoorschijn kwam, wisten we dat er nog geen afstemming was tussen het vuur buiten en het vuur binnen. Om die reden werden we een dag voorbereid door één van de trainers in De Schans, en vuurloophoeder.
Werken met de elementen is een uitermate ingrijpende levensveranderende beleving, als je jezelf onderdompelt in de natuurelementen, maar niet zonder voorbereiding of trainers met kennis van zaken. Ik kan daar over schrijven omdat ik dat zelf ervaren en doorleefd heb.
Al schrijf ik dit alles in een blog neer, ervaringen zijn altijd heel persoonlijk en mocht ik dat nu opnieuw doen, dan zullen ervaringen weer anders zijn. Wat ik zelf niet heb ervaren, daar schrijf ik niet over, ik kan dat enkel met wat heel levend in beleving is of is geweest.
** Cheiron in Stier vierkant Hygeia in Leeuw
Cheiron kennen we als de gewonde genezer en In Stier raakt hij aan onze diepste basis, je veilig voelen bij jezelf, je genoeg voelen in wie je bent, ontvangen en uitreiken ja dat is jouw gegund, gun je jezelf dat ook?, een basisvertrouwen in het leven: ik sta en besta.
Daar tegenover staat Hygeia. In de Griekse mythologie is Hygeia de dochter van Asclepius, de god van de geneeskunde. Waar Asclepius genezing brengt wanneer ziekte is ontstaan, vertegenwoordigt Hygeia juist het bewaren van gezondheid.
Hygeia gaat over innerlijke harmonie- evenwicht tussen lichaam, ziel en geest, keuzes maken die je gezondheid ( in de ruimste zin van het woord) voeden, je levensritme(s) en -cycli eerbiedigen.
In Leeuw vraagt Hygeia ons of we ons levensvuur voeden of het langzaam uitputten ( zie de impact op het etherisch lichaam enz…)
*** Pluto retrograde in Waterman anderhalf vierkant Ceres in Tweelingen
Pluto werkt altijd diep. Retrograde richt hij zijn transformerende kracht nog sterker naar binnen.
Pluto retrograde in Waterman van 6 mei tot 16 oktober 2026
In Waterman onderzoekt Pluto onze overtuigingen, groepsdenken, sociale rollen en de toekomstbeelden waaraan wij ons vasthouden.
Daarmee vormt hij een spanningsaspect met Ceres.
Ceres is veel meer dan alleen de godin van landbouw.
Astrologisch vertegenwoordigt zij moederschap, verzorgen, voeden, innerlijke voeding, loslaten, rouw en wedergeboorte, de natuurlijke kringloop.
In Tweelingen vraagt Ceres waar jij je denken mee voedt? hoe communiceer je, welke nieuwsbronnen op sociale media volg je, inspireren je, welke boeken lees je, hoe zijn je gesprekken met mensen, ( voeden ze jou als mens op een positieve manier?)
Alles wat wij dagelijks toelaten, wordt voedsel voor onze ziel. Het is aan ons telkens de keuzen om wat toxisch is af te stoten, en wat bijdraagt harmonie, rust en innerlijke vrede aan te wakkeren.
Pluto vraagt vervolgens of je het aandurft om oude denkpatronen met een kritische blik te onderzoeken, en wat om verandering vraagt zodat nieuwe inzichten geboren kunnen worden en verder uitrijpen?
Forceer geen groei, dat werkt niet door iets te willen afdwingen of stappen over te slaan. Zie het als een soort van innesteling, of een zaadje dat je plant en dat plantje voorzien op gematigde manier van levensstoffen- niet te veel, niet te weinig, maar genoeg.
We leven in een tijd waarin alles sneller en beter moet. Velen haken af, zijn levens-vermoeid, opgebrand, teleurgesteld in zichzelf. En dat is precies waar ik me zoals velen bezorgd over voel: kinderen moeten sneller ontwikkelen, moeten sneller begrijpen, moeten beter zijn dan hoe ze zijn in het moment, want het is niet voldoende, niet goed genoeg, zieken moeten sneller genezen, zelfstandigen/ondernemers moeten sneller resultaten manifesteren en moet zichzelf telkens opnieuw uitvinden. Dat heb ik ook mijn jongste dochter die volop in het ondernemerschap duikt sinds vorig jaar, meegegeven gestaag en met doorzettingskracht er zich elke dag toe aan te zetten, consequent haar weg te volgen en niet op diverse wegen zichzelf te verliezen. De basis gronden, op vruchtbare aarde, en daarin niet alleen te vertrouwen maar ook de juiste voedingsstoffen toe te dienen. En ze doet het. Heel goed zelfs.
Haar eerste boek is nu in productie en komt weldra uit. Een grotendeels autobiografisch verhaal aangevuld met concrete praktische wegwijzers. Haar tweede boek is ook zo goed als klaar.
Waar ze als vurige creatieve Boogschutter- Weegschaal eerder snel wil laveren, heeft ze in wijsheid ontdekt dat ze ook mag vertragen. Dat doet ze al jaren als fervente yoga-practitioner en reizigster naar landen waar ze nieuwe culturen, mensen, de rijkdom ervan heeft ervaren.
Waar ik als haar moeder en ook Lis, haast een hartverzakking kreeg, te reizen naar gebieden als Vietnam enz….alleen op weg, alleen op reis. Goed heel goed voorbereid, alles heel goed uitgekiend, maar toch…We associëren heel snel gebieden, om bij dit voorbeeld te blijven, met wat we kennen uit de geschiedenis en actualiteiten. Voor ons was dit een oefening om onze angst, vervormde overtuigingen, bij ons te laten, haar daar niet mee te belasten.
Ook zij heeft ontdekt dat een zaadje niet sneller groeit, door elke dag te bidden dat dit zaadje wel eens mag opschieten. We trekken evenmin aan het gras zodat het sneller zou groeien, sterker nog, dan breekt het af, want de natuur heeft, net zoals wij dat dragen, een eigen ritme.
Soms lijkt de toekomst onwezenlijk, ongrijpbaar, vaag, onzeker, omdat we gewend zijn het leven ‘vast’ te plannen, vooruit te plannen tot een volgend jaar. Is dat ergens een vlucht, of angst, waarom we zelf zo strak willen vooruit kijken en zelfs voor enkele jaren later iets te willen plannen? Over vijf jaar, waar sta je dan, waar ben je dan…ik weet het niet, en ik heb geen behoefte om dat te weten. ik weet enkel, hier en nu, vandaag leef en beleef ik heel bewust elk moment. Wat dit straks kan worden, vanmiddag of vanavond? Ik weet het niet. Maar ik hoef dat niet te weten.
Vanuit de antroposofie, waar ik vaker het verband leg in de blogs, wordt duidelijk dat ontwikkeling nooit van buitenaf kan worden opgelegd. Want de mens groeit van binnenuit, zoals een bloem die zich niet opent door geweld, maar doordat het innerlijk leven van de bloem, een plant, een boom, vruchten rijpen. En dat vraagt geduld; de mens in ongeduld en wantrouwen kan de deugden als geduld en vertrouwen echt aanwakkeren, en laten doordringen.
Ik begrijp vragen van cliënten heel goed als ‘hoeveel en hoelang geduld moet ik nog opbrengen voor ik….’
Ook hier kan ik geen pasklaar antwoord op geven, dan wel, als ik waarneem dat iemand iets hartstochtelijk verlangt, en in de onderstroom een diep ongeloof, wantrouwen, en nog niet geruimd puin van het verleden ligt, dit om aandacht vraagt.
Soms plant je zaadjes in de grond, die niet verder ontluiken, geen vrucht kunnen dragen, niet verder groeien, om redenen die we niet ten volle kunnen achterhalen, maar je hebt er mee te dealen, te accepteren dat ook dit deel uitmaakt van het leven. Betekent dat dat het de volgende keer op dezelfde manier verloopt? Neen.
Echter, dit is vaak wat wordt aangenomen. Dit alles nodigt ook uit om aan zelfonderzoek te doen. En natuurlijk staat dit niet haaks op genieten van wat er is. Soms worden hierover meningen geuit die nogal zwart/wit voorgesteld worden. Alsof mensen die zich inspannen, de moeite doen om hun leven, al staat het meermaals op zijn kop, op de rails te krijgen, niet kunnen genieten, niet in volheid in het leven staan.
Ik vind dat een vreemde redenering, die niet representatief is voor iemands beleving en werkelijkheid.
Dat het moed vraag en ook moedig is om aanwezig te blijven bij wat NU geleefd wil worden, zonder te veel naar links en rechts te kijken, hoe snel of hoe traag dat bij anderen verloopt, is vooral onthechten aan verinnerlijkte programma’s uit het verleden.
***Het vierkant met Cheiron maakt zichtbaar dat heling niet ontstaat door harder ons best te doen. Het is ons denken die de controlepost beheert. Echter je Ziel kent een heel ander ritme. Een wonde opent zich niet om ons te pesten, maar opdat er meer licht in waarachtigheid en waarheid kan naar binnenstromen.
**** Zelfonderzoekvragen:
Waar zoek ik bevestiging buiten mezelf, terwijl mijn hart eigenlijk gehoord wil worden? Zoek je dit bij bekende personen of sta je open en ontvankelijk op een emotioneel volwassen manier en is bevestiging welkom maar niet noodzakelijk?
Welke afleiding gebruik ik om een innerlijk ongemak niet te hoeven voelen?
Waar probeer ik mijn groei te forceren? Wat hoop je hiermee te bereiken? Voor wie? Kijk naar wat er in de onderstroom zichtbaar wordt.
Welke dagelijkse gewoonten voeden werkelijk mijn gezondheid, mijn ziel en mijn levensvreugde?
Waarmee voed ik mijn denken? Door wie ervaar je dat jouw denken gevoed wordt waardoor je tot een zelfstandig denken aangewakkerd wordt of sluit je aan vanuit herkenning en laat je het verder liggen?
Welke overtuiging mag vandaag zachtjes afsterven?
Hoe kan ik vandaag één klein gebaar stellen dat mijn innerlijke licht versterkt?
Geesteswetenschap streeft ernaar invloed uit te oefenen op het praktische leven, een bron van kracht en vertrouwen te zijn. Ze is bedoeld voor mensen die effectief willen zijn in het leven, niet voor louter nieuwsgierigen. Kennis van de geest heeft altijd bestaan. Ze werd bevorderd in kringen waar erkend werd dat mensen in staat zijn om spirituele krachten te ontwikkelen die groter zijn dan het gewone intellect. In deze kringen was men zich ervan bewust dat genezing verbonden was met heiligheid; men voelde dat de Heilige Geest de volkomen gezonde geest was die zich met de ziel van de mensheid verenigde om genezing aan de wereld te brengen.
Dit aspect wordt het minst begrepen.
Spirituele kennis leidt de menselijke ziel weg van bekrompen houdingen en egoïstische doelen; ze wijst naar universele kwesties die het individu met de kosmos verbinden.
Niettemin worden de hogere krachten die ze schenkt vaak gebruikt als prikkel voor egoïstisch streven. Ze wordt vaak gebruikt om egoïsme te dienen, ondanks het feit dat het juist de aard ervan is om mensen van het persoonlijke af te leiden; mensen eisen dat door middel van geesteswetenschap egoïstische wensen van de ene op de andere dag vervuld worden.
Er bestond ooit een broederschap in Afrika – de Therapeutae – die spirituele kennis bevorderde. In de regio waar het christendom ontstond, stond dezelfde sekte bekend als de Essenen, geeft aan dat de broederschap zich bezighield met genezing, die ze beoefenden door hun spirituele inzicht te combineren met kennis van de materie.
Wanneer spirituele kennis wordt opgenomen, worden ook genezende krachten opgenomen. Geesteswetenschap is een levenselixer; hoewel het niet met argumenten kan worden bewezen, zal het bewijs zichtbaar worden wanneer het wordt opgenomen en vervolgens wordt toegepast op het leven, en gezondheid volgt.
Maar iemand kan net zo goed niets van geesteswetenschap weten als hij alleen maar oppervlakkig over reïncarnatie en karma kan praten. Wil men de uitwerking ervan ervaren, dan moet iemands hele innerlijke wezen doordrenkt zijn van geesteswetenschap; men moet het elk uur van de dag beleven en rustig kunnen wachten.
In dit verband is Goethes spreuk toepasselijk: “Overweeg het wat, maar overweeg vooral het hoe.”
Geesteswetenschap wordt juist begrepen als men het als geestelijk voedsel tot zich neemt en het in een mens laat groeien en rijpen. Ze wordt juist begrepen als iemand in momenten van verdriet of geluk, van devotie en verhevenheid, of wanneer het leven dreigt uiteen te vallen, de hoop, kracht en drijfveer tot actie ervaart die het met zich meebrengt.
Geesteswetenschap moet een persoonlijke zoektocht worden. De strevende mens, die naar de sterren kijkt, zal de eeuwige wetten herkennen die hem door de kosmische ruimte leiden. Wanneer wolken over het hemelgewelf drijven, wanneer de zon in pracht opkomt, of de maan in stille majesteit, zal een mens al deze verschijnselen zien als de uitdrukking van het zielsspirituele universele leven.
Net zoals we de blik van een gezicht, of de beweging van een hand, herkennen als de uitdrukking van de ziel en de geest in de mens, zo kijken we, wanneer we naar het verleden kijken, tegelijkertijd omhoog naar de geest wiens afdruk in het fysieke overal zichtbaar is.
Absorbeer de geest, en je absorbeert heilzame krachten!
Niet echter in lui comfort; er zijn mensen die de meest triviale ideeën koesteren en tegelijkertijd beweren dat alles wat men nodig heeft, is afgestemd te zijn op het oneindige.
Dat heeft niets te maken met kennis van de geest.
Spirituele kennis moet het diepste wezen van een mens doordringen. Het is niet door een of andere magische formule dat we de spirituele wereld ontdekken.
Wat nodig is, is dat we met geduld en liefde elk wezen, elke gebeurtenis binnengaan.
De spirituele wereld is er en moet niet worden gezocht alsof die geen verband houdt met het fysieke. Waar we ons ook in het leven bevinden, daar moeten we haar zoeken; dan wordt spirituele kennis een persoonlijke zoektocht.
Er zijn mensen die geen gevoel hebben voor muziek of schilderijen; evenzo zijn er mensen die geen gevoel hebben voor wat spiritueel is.
Het volgende incident illustreert een veelvoorkomend idee over wat spiritueel is: Op een avond in een klein stadje werd een vreemd licht opgemerkt dat over de kerkmuur scheen. Al snel was het onderwerp van gesprek in de hele stad. Omdat er geen natuurlijke verklaring werd gevonden, werd vastgesteld dat het een spiritueel fenomeen was.
Eigenlijk maakte het feit dat het door velen werd gezien dit al zeer onwaarschijnlijk.
Als iemand een echte spirituele gebeurtenis kon waarnemen, moesten eerst bepaalde spirituele organen en vermogens worden ontwikkeld.
In onze tijd is dit een zeldzame gebeurtenis; dus het feit dat het vreemde licht door veel mensen werd gezien, is een overtuigend bewijs dat het geen spirituele manifestatie was. En inderdaad, er kwam al snel een verklaring: een oudere dame met een lantaarn had de gewoonte om ‘s avonds haar hond uit te laten. Op een bepaalde avond werd het licht toevallig opgemerkt. Onderzoek naar dergelijke zinloze veronderstellingen was zinloos.
De belangrijkste spirituele manifestaties zijn te vinden in de voorwerpen en gebeurtenissen om ons heen, elke dag.
Wijsheid is wetenschap, maar ook meer dan wetenschap. Het is wetenschap die verenigd is met, en niet losstaat van, de werkelijkheid.
Op elk moment kan ze een beslissing en handeling worden. Iemand die kennis heeft van wetenschappelijke wetten is een wetenschapper; iemand die onmiddellijk weet hoe hij kennis moet toepassen zodat deze werkelijkheid wordt, is wijs. Wijsheid is wetenschap die creatief wordt.
We moeten zo overdenken, zo samensmelten met de natuurwetten dat ze een innerlijke kracht worden. Door zijn overpeinzing en nauwkeurige observatie van individuele planten kwam Goethe tot zijn innerlijke perceptie van de archetypische plant.
Het idee van de archetypische plant is een product van spirituele intuïtie; het is een plantenbeeld dat in ons tot leven kan komen; daaruit kunnen talloze planten worden afgeleid die nog niet bestaan, maar zouden kunnen bestaan.
Bij iemand die een wijze is geworden, zijn wetten niet gebonden aan het specifieke, maar zijn ze eeuwig levende wezens. Dit is het rijk van de verbeelding; van ideeën die geen abstracte, maar creatieve beelden zijn.
Abstracte concepten en ideeën kunnen tot wetenschap leiden, maar niet tot wijsheid.
Als Goethe in het conceptuele stadium was gebleven, had hij de archetypische plant nooit ontdekt. Die moet zo levendig en precies te zien zijn dat je hem kunt tekenen, inclusief wortel, stengel, bladeren en vrucht, zonder dat hij op een bepaalde plant lijkt. Zo’n beeld is geen product van fantasie. Fantasie is verwant aan verbeelding zoals schaduw aan de werkelijkheid; ze kan echter getransformeerd en verheven worden tot verbeelding.
We hebben misschien nog geen toegang tot de wereld van de verbeelding, maar het is wel een wereld die haalbaar is.
We moeten zielskrachten ontwikkelen die objectief zijn, vergelijkbaar met de krachten die in onze ogen actief zijn.
We zouden omringd zijn door voortdurende duisternis als onze ogen het licht dat erop valt niet zouden omzetten in gekleurde beelden en mentale beelden.
Iedereen die gelooft dat we slechts moeten wachten tot een vage manifestatie van de Geest verschijnt, heeft geen begrip van het innerlijke werk dat van mensen wordt verlangd.
De ziel moet actief worden, zoals de ogen actief zijn en licht transformeren. Tenzij de ziel beelden en beelden in zichzelf creëert, kan de spirituele wereld niet binnenstromen.
De zo gecreëerde beelden zullen objectief blijven, mits ze niet worden ingegeven door egoïstische verlangens; wanneer hun inhoud spiritueel is, stromen helende krachten de ziel van een mens binnen.
Wanneer het vermogen wordt bereikt om de concepten van de geesteswetenschap om te zetten in levendige beelden vol kleur, klank en leven; wanneer de hele wereld zo’n beeld wordt, dan wordt deze wijsheid in alle levenssferen een helende kracht, niet alleen voor onszelf, maar ook voor anderen, voor de hele wereld.
Zelfs als de beelden die we in onze ziel creëren niet accuraat zijn, maakt dat niet uit; ze worden gecorrigeerd door datgene wat ons leidt.
Paracelsus was zo’n wijze. Hij verdiepte zich in alle aspecten van de natuur en zette zijn kennis om in krachtige innerlijke krachten. Elke plant sprak tot hem en onthulde de wijsheid die inherent is aan de natuur.
Dieren bezitten een bepaalde soort wijsheid; hun instincten zijn wijs. Ze bezitten echter geen individuele ziel.
Dieren delen een groepsziel die hen als spirituele wijsheid van buitenaf beïnvloedt. Alle dieren waarvan het bloed zonder schadelijke gevolgen kan worden vermengd, hebben een gemeenschappelijke ziel, dat wil zeggen een groepsziel.
Wijsheid die dus van buitenaf werkt, is in de men geïndividualiseerd.
Ieder mens heeft zijn eigen individuele ziel, waarvan de invloed van binnenuit komt.
De prijs die de mens betaalt, is verlies van zekerheid.
Onzekerheid is kenmerkend voor menselijke kennis en wetenschappelijke beoefening.
De mens is gedwongen zijn weg te zoeken; hij moet zoeken, selecteren en experimenteren. Hij heeft echter de mogelijkheid om te evolueren, om hogere niveaus te bereiken; de kennis die hij door inspanning, door vallen en opstaan, moet verwerven, kan hij transformeren zodat deze opnieuw wijsheid wordt. Wat al bestaat, moet als het ware in de mens worden omgevormd, moet een verbeelding worden vol kleur, licht en geluid; dan verwerft hij wijsheid.
Paracelsus had zo’n wijsheid bereikt; hij benaderde elke plant, elke chemische substantie en herkende onmiddellijk de genezende eigenschappen ervan. Een dier weet, door zijn onbewuste instincten, onmiddellijk wat goed voor hem is. Paracelsus wist door zijn bewuste wijsheid dat ziekte baat zou hebben bij een bepaalde substantie
De Therapeutae en Essenen hadden dezelfde soort wijsheid. Het is inzicht dat niet door experimenten kan worden bereikt; kennis wordt omgezet in verbeeldingswijsheid.
De plant herkent dan zijn eigen beeld in de menselijke ziel en verandert het; op dat moment voelt de mens niet alleen, maar weet hij ook welke genezende eigenschappen de plant bezit.
De geesteswetenschap heeft geen bezwaren tegen de natuurwetenschap; sterker nog, niemand die serieus is in zijn geesteswetenschappelijke streven zal nalaten zich vertrouwd te maken met de prestaties van de gewone wetenschap; hij zal echter verder gaan; hij zal dergelijke kennis omzetten in scheppende wijsheid.
We weten dat de mens bestaat uit het fysieke lichaam, het etherlichaam, het astrale lichaam en het “ik”.
Gewone kennis dringt slechts door tot het astrale lichaam waarvan het deel uitmaakt, terwijl verbeeldingskennis het ether- of levenslichaam bereikt en het vult met de Levensgeest, waardoor de mens een krachtige genezer wordt.
Het immense verschil tussen het effect van abstracte concepten en dat van imaginaire kennis is het duidelijkst te zien in een incident waarbij het effect pijnlijk van aard was: een man was aanwezig toen zijn broer een been moest laten amputeren. Toen het bot werd doorgesneden, maakte het een vreemd geluid; op dat moment voelde de man een felle pijn in zijn been, op de plek waar de operatie van zijn broer plaatsvond. Lange tijd kon hij de pijn niet kwijtraken, zelfs niet toen zijn broer geen pijn meer voelde. Het geluid dat uit het bot kwam, had zich, door de kracht van de verbeelding, diep in het etherlichaam van de man gegrift en de pijn veroorzaakt.
Een arts in Bern deed ooit een interessant experiment. Hij nam een gewoon hoefijzer en verbond er twee draden aan van het type dat in elektrische machines wordt gebruikt. Iedereen dacht dat het apparaat onder stroom stond, en degenen die het aanraakten, waren er zeker van dat ze een elektrische stroom voelden; sommigen waren er zelfs van overtuigd dat ze een hevige schok kregen.
Al deze effecten werden veroorzaakt door wat de betrokkenen zich voorstelden; geen enkel protest overtuigde hen van het tegendeel. Mensen werden rijk door pillen te maken van gewoon brood. De pillen zouden allerlei ziekten genezen, maar waren vooral populair om slapeloosheid te verhelpen.
Een vrouw, een patiënte in een sanatorium, slikte elke avond zo’n pil en genoot van een goede nachtrust. Op een nacht besloot ze zelfmoord te plegen en slikte ze zoveel pillen als ze maar te pakken kon krijgen. Het werd ontdekt en de artsen waren zeer verontrust; ze vertoonde alle tekenen van iemand die stervende was. Eén arts, degene die de pillen had gemaakt, bleef kalm.
Mensen hebben een natuurlijk vermogen om het louter bekende om te zetten in levendige beelden. Hypnotisme is hierop gebaseerd. De hypnotiseur sluit het astrale lichaam uit en introduceert een picturale inhoud direct in het etherlichaam, maar dit is een abnormaal proces.
De beelden die we zelf produceren, worden in het etherlichaam geprint. Als ze afkomstig zijn uit de spirituele wereld, hebben ze de kracht om ongezonde omstandigheden uit te roeien, wat betekent dat er harmonie ontstaat met universele spirituele stromingen.
Dit brengt genezing teweeg, omdat ongezonde omstandigheden altijd voortkomen uit egoïsme, en we nu boven ons gewone mentale leven worden verheven, dat vervaagd is. Dit proces moet zo nu en dan plaatsvinden, bijvoorbeeld tijdens de slaap; dan scheidt het astrale lichaam zich, samen met het “ik”, van het fysieke en etherische lichaam en verenigt het zich met de geest van de aarde.
Vanuit dit spirituele gebied print het astrale lichaam heilzame beelden in het etherlichaam. Dit proces is onbewust, behalve bij hoogontwikkelde mensen.
Plato zei dat eeuwige ideeën achter alles schuilgaan. De helderziende ziet het spirituele in elke plant, waarvan de vorm zelf is opgebouwd uit dergelijke spirituele beelden. Deze eeuwige ideeën, deze spirituele beelden, kunnen mensen absorberen en zo creatief worden. Hun heilzame werking werkt door in de hele natuur. Strikt genomen is het alleen een mens die ziek wordt; alleen mensen nemen de geest op in hun innerlijk en moeten die weer tot leven wekken.
Verbeeldende wijsheid brengt een mens gezondheid. Wanneer kennis in wijsheid wordt omgezet, schept de geest de verbeelding. Geesteswetenschap is zulke wijsheid en heeft meer dan wat ook het vermogen om een helende kracht te zijn, vooral in de zin van het voorkomen van ziekte.
Dit is, toegegeven, niet gemakkelijk te bewijzen. Door middel van geesteswetenschap stromen echter levengevende krachten in de mens, waardoor hij jong en sterk blijft.
Wijsheid maakt een mens open en ontvankelijk, omdat het een fundament is waaruit liefde voor alles groeit. Liefde prediken is nutteloos. (De Therapeuten en Essenen waren wijs; ze waren ook zeer meelevend en liefdevol.)
Wanneer wijsheid de ziel verwarmt, stroomt er liefde uit; zo kunnen we begrijpen dat er mensen zijn die kunnen genezen door handoplegging. Wijsheid laat liefdeskrachten door hun ledematen stromen. Christus was de wijste en daarom ook de grootste genezer.
Tenzij liefde en mededogen samengaan met wijsheid, kan er geen echte hulp geboden worden. Als iemand met een gebroken been op straat ligt, omringd door mensen vol mededogen, maar zonder kennis, kunnen ze niet helpen. De dokter die met kennis van zaken komt, kan helpen, want zijn wijsheid zet zijn mededogen om in actie.
De basis van alle hulp die mensen bieden, is kennis, inzicht en vaardigheid.
We zijn altijd omringd door wijsheid, omdat wijze wezens de wereld geschapen hebben. Wanneer deze wijsheid haar hoogtepunt bereikt, zal ze alomvattende liefde zijn geworden. Liefde zal vanuit de wereld van de toekomst naar ons toestromen. Liefde wordt geboren uit wijsheid, en het wijste spirituele wezen is de grootste genezer. Uit Christus wordt de Heilige geboren, dat wil zeggen, de Genezende Geest.
Sommige astrologische aspecten voelen aan als een innerlijke storm, en anderen aspecten openen juist zacht een venster waardoor een nieuwe werkelijkheid naar binnen waait. Het sextiel tussen Uranus in Tweelingen en Neptunus retrograde in Ram behoort tot die tweede categorie. Het is een aspect dat uitnodigt, niet dwingt of iets afdwingt.
Een sextiel is een harmonisch aspect van 60 graden tussen twee planeten.
Je kunt het zien als twee mensen die elkaar onderweg ontmoeten en spontaan besluiten samen verder te wandelen. Ze versterken elkaar zonder elkaar te overheersen.
Een sextiel creëert mogelijkheden, inspiratie en nieuwe openingen. Maar anders dan een driehoek (trigon) vraagt een sextiel wel om jouw medewerking. De deur staat open, maar jij kiest of je erdoorheen stapt.
Soms voel ik de druk van cliënten om hen te zeggen wat ze moeten doen, wat ze moeten kiezen. Zeker nu de transities heel intens zijn en oude patronen, zienswijzen vragen om te doorbreken of te herbekijken. Het is een veel vaak voorkomende vraag ongeacht op welk levensvlak: komt het goed.
Sommigen voelen de innerlijke impuls om in de onderstroom mee te bewegen, anderen klampen zich vast aan het gekende en vertrouwde- niet omdat het vertrouwde als fijn wordt beleefd, meestal niet.
Het is een aspect van kansen en mogelijkheden herkennen, samenwerking, talenten ontwikkelen, bewuster nieuwe wegen bewandelen, creatieve manieren om situaties te benaderen
We kunnen de bouwstenen die voor ons liggen benutten op een creatieve manier. We kunnen de bouwstenen ook laten liggen, ernaar kijken en hopen op een mirakel.
JIJ bent aan zet en JIJ kiest om passief te hopen dat iemand voor jou jouw bouwstenen opraapt en een constructie opzet ( waarvan je later ziet: hé zeg, dat is niet wat ik wou tot jij hebt iets gedaan wat ik niet wou, het is jouw schuld) of JIJ neemt je tijd om na te denken hoe jouw constructie dat je in je geestesoog voor je ziet, er kan uitzien. Tussendoor is er ruimte om de bouwstenen te verplaatsen, terwijl je eerst een stevig fundament neerzet. Zonder fundament, bouw je op los zand en zakt je constructie in no time uit elkaar.
* Uranus in Tweelingen
Nieuwe manieren van denken. Uranus laat ons zien hoe we oude patronen doorbreken en laat ons zien dat het ook anders kan.
* Uranus is de grote bevrijder.
Hij doorbreekt oude patronen en laat plotseling zien dat iets ook heel anders kan.
In Tweelingen richt die vernieuwingskracht zich vooral op ons denk-en leervermogen, technologische veranderingen, communicatie te verfijnen, verbinding tussen mensen….
Overtuigingen die je jarenlang als vanzelfsprekend hebt aangenomen, kunnen nu die vanzelfsprekendheid verliezen.
Soms wordt dat ‘ ik word wakker’ genoemd, ik zie dat eerder vanuit het evolutionair zijn van de Mens in Wording, als een uiting van een bewuster worden, bewustzijns groei en expansie. Je stelt vragen, je onderzoekt wat er in jezelf verandert of veranderd is, je bent nieuwsgierig ernaar, je voelt aan waar hechtingsknopen vragen om ont-knoopt te worden, vrijheid is een innerlijk proces, van binnenuit;
* Neptunus retrograde in Ram
De moed om je innerlijke waarheid te volgen, wat ongemakkelijk is te leren dragen, te verdragen, Grenzen worden verlegd, doordat je kijk op jezelf, op de wereld, op de mensen om je heen verandert, maar een retrograde toont de beweging naar binnen. Om echt te luisteren naar wat leeft en wat zich laat zien en gewaarworden.
Welke idealen zijn werkelijk van jou?
Welke dromen zijn gegroeid uit je eigen ziel?
En welke heb je onbewust overgenomen van de verwachtingen van de wereld?
Je denken wordt een scheppend denken.
Wanneer Uranus en Neptunus elkaar in een sextiel ontmoeten, ontstaat een bijzondere samenwerking tussen inspiratie en inzicht.
Nieuwe ideeën lijken als vanzelf binnen te vallen, je merkt synchroniciteit op, boeken kunnen zelfs letterlijk voor je voeten vallen of titels waar je stil bij staan. Er worden, als je daar eens stil bij staat, richtingwijzers geplaatst voor jouw ogen, want zintuiglijk neem je dat waar met je ogen. Het gaat niet over ‘het is voorbestemd’ maar je bewustzijn wordt ontvankelijker voor betekenisvolle samenhangen.
Binnen de antroposofie is de mens geen afgesloten wezen, maar een geestelijk wezen dat zich ontwikkelt in voortdurende wisselwerking met de zichtbare én de onzichtbare wereld.
Onze gedachten zijn daarbij niet louter producten van de hersenen. Rudolf Steiner beschreef hoe denken, wanneer het levend en bewust wordt beoefend, een orgaan kan worden waarmee de mens zich opent voor geestelijke werkelijkheid.
Dat vraagt echter onderscheidingsvermogen: niet iedere ingeving is daarom een hogere waarheid. Werkelijke inspiratie vraagt om een wakker, helder en moreel bewustzijn.
Vanuit dat perspectief kan dit sextiel worden beleefd als een uitnodiging om oude denkgewoonten om te vormen naar een beweeglijk en levend denken, intuïtie te verbinden met gezond onderscheidsvermogen, inspiratie om te zetten in concrete daden.
Dit aspect kan ook voelbaar zijn in het collectief.
We leven in een tijd waarin oude systemen beginnen te schuiven en nieuwe vormen van samenwerking, kennisdeling en bewustzijn ontstaan. Technologie ontwikkelt zich razendsnel. Nieuwe ideeën verspreiden zich binnen enkele uren over de wereld.
Steeds meer mensen zoeken naar verbinding die verder gaat dan afkomst, nationaliteit of overtuiging. Het betekent niet dat we allemaal hetzelfde zouden moeten denken, juist niet.
Het vraagt dat we leren luisteren zonder onze eigen innerlijke waarheid te verliezen, onze verbeeldingskracht te verruimen. Verbeeldingskracht is de ruimte waar mogelijkheden geboren worden, net zoals elke uitvinding ooit begon met een gedachte, elke symfonie ontstond vanuit een innerlijke klankbeleving enz…
Wanneer je jouw denken verruimt, verruim je ook de wereld waarin je leeft. We leven in een enorm ScheppingsVeld, een KwantumVeld, dat oneindige mogelijkheden laat zien. Het is wat Wij als creators en co-creators in cre-eren, leeft in onze handen, onze harten en onze zielen. Het werkt niet andersom.
* Vragen voor zelfonderzoek
Neem de tijd om één of twee vragen rustig te overdenken.
– Welke overtuiging over mezelf begint te klein te worden?
– Waar verlang ik al langere tijd naar, maar durf ik nog niet volledig te vertrouwen?
– Welke nieuwe gedachte brengt juist rust in plaats van angst?
– Op welke momenten ervaar ik de meeste inspiratie?
– Welke synchroniciteiten keren de laatste tijd steeds terug?
– Welke oude verhalen over mijn mogelijkheden mag ik loslaten?
– Waar houd ik mezelf nog gevangen door te denken dat iets onmogelijk is?
– Welke stap kan ik vandaag zetten waardoor mijn toekomst iets ruimer wordt?
Ik denk hierbij aan het plaatsen van jouw Levensladder en waar de uitnodiging van het sextiel ligt:
Stel je jouw leven voor als een lange houten ladder.
Niet een ladder die tegen een muur staat, maar één die zich uitstrekt tussen aarde en hemel. De onderste sporten rusten stevig op de grond, terwijl de bovenste verdwijnen in het licht.
Iedere sport is een ervaring.
Sommige beklim je met vreugde. Andere kosten moeite. Soms glijd je uit en lijkt het alsof je weer een paar treden lager staat. Maar wanneer je omkijkt, ontdek je dat zelfs die moeilijke sporten deel uitmaken van je weg. Geen enkele stap was vergeefs. Op iedere trede zie je de wereld anders.
Beneden lijkt de horizon klein. Alles wat gebeurt, voelt persoonlijk en soms beklemmend. Maar naarmate je klimt, verandert niet de wereld, het is jouw blik dat verandert. Wat eerst een onoverkomelijk obstakel leek, blijkt onderdeel te zijn van een groter landschap.
Waarom zou je, als er iets in je leven verandert of vraagt om een koerswijziging, meteen op de hoogste ladder willen staan? Kun je daar even stil bij staan, en de lagen die zich laten zien aankijken?
Wat is bewustzijnsontwikkeling, wat is wakker worden, wat is dat in werkelijkheid dan enkele begrippen die vlot in de mond worden genomen?
Uranus in Tweelingen nodigt uit om een volgende sport te beklimmen. Niet door harder te werken en meer te willen, maar door anders te denken. Door nieuwsgierig te blijven en oude overtuigingen losser vast te houden.
Neptunus retrograde in Ram vraagt ondertussen om even stil te staan op die sport. Kijk eens naar het uitzicht, kun je daar op die trede echt genieten van wat je ziet, ervaart, beleeft of sta je al te popelen om een paar sporten hoger te klimmen?
Vanuit welke innerlijke bron zet je je volgende stap? Of is je ladder beklimmen een wedstrijd, waardoor je drie sporten tegelijk wil overslaan: om wat te bewijzen, aan wie, waarvoor?
Iedere trede wil werkelijk worden betreden. Of je daar nu in de lineaire tijd een maand of een jaar of nog langer staat en iemand anders op een andere trede staat. Iemand die jou dan zegt: ‘ Hé, zeg, wat sta je daar te staan, je moest al veel hoger staan’, kan al voldoende zijn om een zaadje van twijfel, onzekerheid, angst, te creëren.
Het is anders als iemand je vraagt: ‘Hoe gaat het met je, vertel me eens wat je ervaart, wat je beleeft in waar je op dit moment in je leven bent?’ Door iemand die ruimte te geven, vanuit belangstelling, gezonde nieuwsgierigheid, kan iets anders duidelijk worden. Iemand die zich vasthoudt aan die trede, bang is om een volgende stap te zetten. Ja, dan kun je dit met elkaar uitdiepen en onderzoeken. Merk je het onderscheid tussen de beide benaderingen?
Soms betekent groei zelfs dat je een ogenblik blijft staan. Dat je om je heen kijkt. Dat je ziet welke wegen je hebt doorlopen met het besef dat je op weg bent. Oh ja, en dan ontdek je iets wat je verrast.
De ladder loopt niet alleen omhoog.
Steeds wanneer jij één trede hoger klimt in bewustzijn, reik je ongemerkt ook een hand naar beneden. Niet om iemand mee omhoog te trekken, maar om licht te laten vallen op de weg die jij zelf bent gegaan.
Zo wordt jouw ontwikkeling een geschenk voor jezelf en ook voor anderen.
Want iedere mens die met meer helderheid denkt, met meer liefde handelt en met meer moed leeft, voegt een nieuwe sport toe aan de grote levensladder van de mensheid.
Dus kun je dit nu iets anders ‘lezen’ en ‘invoelen’ dat dit sextiel iets bijzonders laat zien?
Niet om zo hoog mogelijk te klimmen, je blijft klimmen met aandacht, in waarheid en accepteert dat je bent waar je staat. Je kunt elke trede dan in volheid bewonen.
Dit beeld van de ladder sluit aan bij wat Rudolf Steiner vaak benadrukte: ontwikkeling verloopt stap voor stap. Geen sprongen, geen shortcuts, maar een organisch groeiproces. Dat past dus wonderwel bij een sextiel. Het opent een mogelijkheid, maar jij bent degene die besluit de volgende trede te zetten. Dat maakt de levensladder een heel passend symbool voor dit aspect.
Want waar het denken zich opent voor waarheid, en de verbeelding zich verbindt met liefde en moed, kan iets nieuws geboren worden eerst in de mens, en vandaaruit ook in de wereld.
Mijn ziel wordt gevoed wanneer ik mij omring met mensen die streven naar waarheid, schoonheid en goedheid. Daarom kies ik ervoor mijn aandacht te richten op wat liefde verdiept, schoonheid zichtbaar maakt en de moed versterkt om vanuit mijn eigen menselijkheid te leven. In mijn dagelijks bestaan groeit vreugde als een stille levende kracht. Dat is ook wat ik aan ieder mens gun en toewens.
Morgen, 14 juli 2026 ontmoeten Zon en Maan elkaar in 21° Kreeft. Omdat de Maan de heerser is van Kreeft, draagt deze Nieuwe Maan een bijzonder krachtige, ontvankelijke en voedende kwaliteit in zich. Zij nodigt ons uit om terug te keren naar onze innerlijke oorsprong: de plek waar veiligheid, vertrouwen en verbondenheid ontstaan.
Zoals een zaad eerst in de donkere aarde ontkiemt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt ook deze Nieuwe Maan ons om geduld te hebben met wat zich nog in stilte ontwikkelt. Niet alles wat waardevol is, wil onmiddellijk gezien worden. Soms groeit het belangrijkste eerst onder de oppervlakte.
Deze Nieuwe Maan krijgt extra betekenis doordat Cheiron op 0° Stier, de Noordknoop op 0° Vissen en de Zuidknoop op 0° Maagd staan.
De eerste graad van een teken spreekt over een nieuw begin, een eerste stap op onbekend terrein. Tegelijk zullen deze punten de komende weken, door hun retrograde beweging, tijdelijk terugkeren naar de laatste graad van hun vorige tekens. Daardoor ontstaat een bijzondere overgangsperiode waarin oude thema’s nog eenmaal bewust kunnen worden afgerond voordat een nieuwe ontwikkelingsfase zich volledig opent.
Het is alsof het leven ons nog één keer vraagt of er werkelijk niets meer is dat je wilt meenemen of wat je eindelijk mag laten gaan.
Heling en bestemming werken in deze periode harmonieus samen. Het verleden hoeft niet langer een gevangenis te zijn, maar kan uitgroeien tot vruchtbare aarde waarin een nieuw bewustzijn wortel schiet.
* Het Sabian-symbool van deze Nieuwe Maan luidt:
“Een jonge vrouw die wacht op een zeilboot.”
De kern hiervan spreekt over het verlangen van de ziel naar iets wat groter is dan het dagelijkse bestaan. Het gaat over hoop, vertrouwen en het stille weten dat de diepste dromen zich vaak pas tonen wanneer wij bereid zijn werkelijk te wachten, zonder de natuurlijke timing van het leven te willen forceren.
De vraag is niet alleen of de droom werkelijkheid zal worden, maar ook of wij innerlijk bereid zijn haar werkelijk te ontvangen.
Venus in 5° Maagd is inmiddels de Zuidknoop gepasseerd. Daardoor kunnen oude relatiepatronen, overtuigingen over liefde en eigenwaarde, of zelfs karmische verbindingen opnieuw zichtbaar worden.
Het behoort tot de mogelijkheden dat herinneringen, bepaalde ontmoetingen, gevoelens zich opnieuw aandienen, en om dit keer met een helderder bewustzijn te kiezen welke patronen nog werkelijk bij jouw toekomst horen.
Ik geef vaak mee in wat ik voor mezelf als een levende spiegel voorhoud, dat je het kind niet met het badwater moet weggooien.
Behoud waar jij oprecht in gelooft. Niet omdat je naïef bent, maar omdat jij Jij bent.
Ik lees vaak slogans of citaten, die op een voelbare reactieve manier worden geplaatst op iemand die bijvoorbeeld nog gelooft in een liefdevolle relatie, daar uitdrukking aan geeft. Iets wat in schoonheid en geloof en vertrouwen wordt gedeeld, ontkracht wordt.
Ik vind dat eerlijk gezegd een uiting van disrespect.
Dat je daar anders over denkt, staat ieder mens vrij, dat is niet het punt van discussie.
Maar wat iemand deelt vanuit een oprecht vertrouwen en beleving, en als jij dat anders voelt, plaats het dan op je eigen pagina.
Kun je je dat voorstellen, kun je je inleven? Waarover ik enkele dagen geleden een blog over geschreven heb.
We hebben het vaak en overvloedig over ‘grensoverschrijdend gedrag’. Ik zie dat veel breder en ruimer. Het begint met integriteit, ook als het kriebelt en jeukt, toch dat respect te leren te beoefenen en allerlei impulsen (en in welke gebieden ze worden opgewekt) te beteugelen. Kortom: Doe zelf niet wat jij niet als fijn zou ervaren.
Deze Nieuwe Maan biedt de mogelijkheid om dat nieuwe inzicht daadwerkelijk te verankeren.
Wees daarom de komende dagen bijzonder mild voor jezelf én voor anderen. Iedereen verwerkt op zijn eigen manier wat zich aandient.
Mercurius staat dicht bij deze Nieuwe Maan en helpt gevoelens onder woorden te brengen.
Gesprekken kunnen gaan over moederschap en ouderschap; kinderen; zorg en verzorging; emotionele veiligheid; familie; thuis; persoonlijke én maatschappelijke grenzen.
Ook collectieve thema’s rond bescherming, verbondenheid en nationale identiteit kunnen sterker naar voren komen.
Rond deze Nieuwe Maan ontstaan twee bijzondere configuraties die sterk doen denken aan een Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zulke patronen geven vaak het gevoel dat gebeurtenissen niet willekeurig plaatsvinden, maar deel uitmaken van een groter ontwikkelingsproces. Ze vragen om voortdurende aanpassing totdat een nieuw evenwicht gevonden wordt.
* Neptunus – Pluto – Venus
Neptunus retrograde in Ram vormt een sextiel met Pluto retrograde in Waterman. Beiden maken een quincunx naar Venus in Maagd.
Hier ontmoeten idealisme, innerlijke kracht en liefde elkaar.
Neptunus nodigt uit om illusies los te laten en de diepere waarheid achter onze verlangens te ontdekken. Pluto transformeert wat niet langer levensvatbaar is. Venus vraagt vervolgens hoe liefde, relaties en eigenwaarde zich op een nieuwe, meer authentieke manier kunnen vormgeven.
Het proces verloopt niet rechtlijnig, in één beweging. Vaak vraagt het meerdere kleine bijsturingen voordat een nieuw evenwicht ontstaat.
* Jupiter – Uranus – Zwarte Maan Lilith
De tweede configuratie verbindt Jupiter in Leeuw en Uranus in Tweelingen met Zwarte Maan Lilith in Steenbok.
Lilith wordt vaak verkeerd begrepen. Zij is niet eenvoudigweg boosheid, rebellie of conflict. Lilith is vanuit de astrologie belicht, dat deel van de ziel dat weigert zichzelf te verloochenen. Zij bewaart onze oorspronkelijke waardigheid, onze instinctieve waarheid en het vermogen om “nee” te zeggen wanneer iets niet langer in overeenstemming is met ons diepste wezen.
Wanneer Lilith lange tijd is onderdrukt, kunnen emoties plots krachtig naar boven komen, die om uitdrukking en ruimte vragen.
Jupiter vergroot alles wat hij aanraakt. Uranus brengt plotselinge inzichten en onverwachte wendingen. Daardoor kunnen doorbraken soms voorafgegaan worden door innerlijke spanning of een onverwachte confrontatie met jezelf. Daarin ligt de uitnodiging: niet reageren vanuit ondoordachte impulsen, maar te luisteren naar wat de ziel werkelijk duidelijk wilt maken.
Wanneer Lilith haar plaats mag innemen zonder strijd, ontstaat een diepere vorm van innerlijke soevereiniteit. Dan wordt liefde niet langer gebaseerd op aanpassing, maar op waarheid, op echtheid.
* Uranus op 4° Tweelingen vormt een bijna exacte driehoek met Pluto op 4° Waterman, is een uitzonderlijk creatieve combinatie.
Nieuwe ideeën, onverwachte inzichten en vernieuwende vormen van communicatie kunnen zich plots aandienen. Sommige ingevingen lijken misschien te radicaal of ongewoon, maar verdienen het om rustig onderzocht te worden voordat je ze terzijde schuift. Ook intuïtieve ingevingen kunnen opvallend helder zijn.
* Neptunus op 4° Ram vormt tegelijkertijd een harmonische verbinding met zowel Uranus als Pluto. De drie buitenplaneten werken daardoor opmerkelijk goed samen.
Toch staan zij allemaal in een uitdagende relatie tot Venus.
Dat betekent dat vooral onze relaties, waarden en zelfliefde onder invloed staan van een diepgaand vernieuwingsproces.
We werken al maanden met deze energieën, maar deze Nieuwe Maan helpt om die veranderingen werkelijk te verankeren in het dagelijkse leven.
* Venus en Lilithvormen samen een harmonische aardetrilling met Cheiron. Hier ligt één van de mooiste mogelijkheden van deze periode. Cheiron opent de weg naar heling en Venus herinnert ons aan liefde, schoonheid en eigenwaarde. Lilith bewaakt onze innerlijke waarheid.
Wanneer deze drie samenwerken, ontstaat de mogelijkheid oude pijn, afwijzing of ervaringen van misbruik en zelfverloochening te transformeren tot gezond zelfrespect.
Slachtofferschap kan plaatsmaken voor innerlijke kracht.
Misschien voel je zelfs dat je uiterlijk, je kleding of de manier waarop je jezelf toont niet langer weerspiegelt wie je aan het worden bent. Ook dat kan een uitdrukking zijn van een diepere innerlijke verandering.
Laat je verrassen!
* Golven van verwarring, idealisme of plotselinge onthullingen kunnen zich afwisselen. Probeer niet onmiddellijk overal een antwoord op te vinden. Inzicht en uitrijping heeft, en vergelijk dat met de natuur en haar ontwikkelingscycli, tijd nodig om zich te ontvouwen.
Zoals een gras niet sneller groeit door eraan te trekken, groeit ook bewustzijn volgens zijn eigen ritme.
* Later deze maand, rond 26 juli, gaat Saturnus retrograde en verschuiven ook de Maanknopen naar een nieuwe ontwikkelingsfase.
Deze Nieuwe Maan vormt daarom een waardevol overgangsmoment. Wat je nu met liefde, eerlijkheid en bewustzijn kunt loslaten, zal later minder weerstand oproepen.
* Mars in Tweelingen
Mars beweegt door het beweeglijke teken Tweelingen. Daardoor kunnen gesprekken sneller verlopen, meningen botsen en discussies gemakkelijker ontstaan.
Gebruik deze dynamische energie liever om achterstallige correspondentie af te werken, plannen bij te sturen, je website of sociale media te actualiseren of nieuwe ideeën vorm te geven.
Beweging brengt helderheid.
Tot slot
Veel gebeurtenissen kunnen in deze periode een opvallend gevoel van synchroniciteit oproepen. Ontmoetingen, afscheid, nieuwe verbindingen of onverwachte inzichten lijken soms precies op het juiste moment te verschijnen. Synchroniciteiten te herkennen.
Zoals een zeilboot langzaam aan de horizon verschijnt, zo komt ook datgene waarvoor jouw ziel werkelijk klaar is stap voor stap dichterbij.
* Zelfonderzoekvragen
Welke grote droom draag ik al lange tijd in mijn hart?
Welke oude overtuigingen over liefde of eigenwaarde ben ik ontgroeid?
Waar verlang ik nog naar meer veiligheid en geborgenheid?
Hoe kan ik eerlijker zijn zonder mijn zachtheid te verliezen?
Welke oude zorgpatronen of familiethema’s mogen nu geheeld worden?
Wat vraagt om losgelaten te worden, zodat iets nieuws kan groeien?
Hoe kan ik beter voor mezelf zorgen zonder schuldgevoel?
Waar vraagt mijn innerlijke waarheid, mijn Lilith, om eindelijk gehoord te worden?
Wat ik bijzonder mooi vind aan deze Nieuwe Maan is niet zozeer het idee van “voorbestemming”, maar het beeld van ontkieming.
Zoals een zaad in de donkere aarde eerst wortels vormt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt deze Nieuwe Maan om vertrouwen in wat zich nog niet laat zien.
De Kreeftenergie nodigt uit om niet onmiddellijk naar resultaten te grijpen, maar eerst een innerlijke voedingsbodem te scheppen. Pas wanneer iets voldoende warmte, zorg en tijd heeft ontvangen, kan het zich op een gezonde manier openbaren.
Dat beeld sluit aan bij de antroposofische visie op ontwikkeling: het wezenlijke groeit eerst in het verborgene, voordat het zichtbaar wordt in de wereld.
*Zon conjunct Mercurius retrograde in Kreeft – Venus in Maagd in een web van verandering
Kun je je dat voorstellen dat er soms maar één klein lichtstraaltje nodig is om de hele kamer te verlichten?
Vandaag vormt de Zon een conjunctie met Mercurius retrograde in Kreeft. Alsof een innerlijke deur opengaat, worden herinneringen, gevoelens en oude overtuigingen zichtbaar die lange tijd in de schaduw verborgen bleven. Plots zie je de betekenis van wat eerst verwarrend was. Soms is dat niet zo plots, ik zie dat eerder als een verder en dieper uitrijpen om tot een helder inzicht te komen.
Als je even stilstaat bij alles waar je angsten hebt doorstaan, heb je niet zo af en toe de ervaring dat veel van je angsten, die je misschien niet durfde aankijken, niet groter zijn dan een badjas die in het donker over een stoel hangt? Zodra het licht aangaat, verdwijnt de dreiging.
Misschien hoor je vandaag een zachte stem in jezelf fluisteren:
“Ik ben hier altijd geweest. Ik wachtte alleen tot jij de moed had om mij werkelijk te zien.” Dat is de stem van het innerlijke kind, het deel dat zich niet wil verdedigen of bewijzen, maar eenvoudig gezien en omarmd wil worden.
Mercurius retrograde nodigt uit om met zachtheid terug te kijken, zodat je het verleden, wat achter je ligt, kunt begrijpen.
** Venus in Maagd: tussen vrijheid, idealen en transformatie
Terwijl dit innerlijke proces zich ontvouwt, staat Venus in Maagd onder druk van drie krachtige planeten.
Het vierkant met Uranus in Tweelingen kan onverwachte veranderingen brengen in relaties, vriendschappen, financiën of dagelijkse gewoonten.
Er ontstaat behoefte aan meer ruimte, meer vrijheid of een andere manier van communiceren. Wat verstikkend voelt, vraagt om beweging. Toch is het goed om onderscheid te maken tussen een oprechte behoefte aan vernieuwing en een impulsieve reactie op tijdelijke onrust.
De quincunx met Neptunus retrograde in Ram vraagt om subtiele bijsturing. Misschien ontdek je dat je idealen niet langer overeenkomen met de werkelijkheid. Waar projecteer je verwachtingen op anderen? Waar hoop je dat iemand anders jouw leegte zal vullen? Neptunus nodigt uit om illusies liefdevol los te laten, zodat een authentieker verlangen zichtbaar kan worden.
Later op de dag maakt Venus ook een quincunx met Pluto retrograde in Waterman. Oude patronen rondom controle, afhankelijkheid, waardering of eigenwaarde kunnen zich laten zien. Je neemt waar wat werkelijk vraagt om te transformeren.
De twee quincunxen vormen samen een subtiele Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zo’n configuratie voelt vaak alsof het leven zachtjes maar onontkoombaar richting geeft. Kleine gebeurtenissen nodigen je uit om anders te kijken. Je hoeft niet te zoeken naar spectaculaire gebeurtenissen, het ligt juist in het heel eenvoudige ervaringen.
Neem eens een andere weg dan gewoonlijk tijdens een wandeling.
Luister eens naar een stukje muziek, een ander genre dan je gewend bent.
Blijf even staan bij een bloem tussen de stoeptegels.
Kijk eens hoe het zonlicht door de bladeren valt.
Kun jij je nog verwonderen? Stilstaan? Ontvankelijkheid voor wat ongekend is of wat je radicaal afwijst, te cultiveren?
Levende voorbeelden gratis en voor niks. Waarom wordt dit alles buiten onszelf gezocht, wat in onze handen ligt?
Kun je ook nog dankbaarheid voelen pulseren, ook al is iets volgens jouw maatstaven ‘nog’ niet perfect, nog niet genoeg….? Kun je als je dit waarneemt in jezelf opnieuw leren ‘kijken’, te doorgronden, het licht erop te laten schijnen.
Herinneren met het hoofd of met het hart belicht vanuit de antroposofie.
Mercurius helpt ons feiten verzamelen, verbanden leggen en gebeurtenissen terughalen. Dat is het herinneren van het hoofd: helder, analytisch en noodzakelijk om ons in de wereld te oriënteren. Maar wanneer herinneringen alleen in het denken blijven leven, kunnen ze ook vast komen te zitten in oude verhalen, oordelen of herhalende gedachten.
Kreeft nodigt uit tot een andere vorm van herinneren. Niet alleen wat er gebeurde wordt belangrijk, maar vooral wat de ervaring in de ziel heeft achtergelaten. Het hart bewaart geen archief van feiten, maar de levende betekenis van wat ons heeft gevormd. Een herinnering wordt dan geen last uit het verleden, maar een bron van wijsheid die het heden kan verlichten.
Vanuit de antroposofie groeit werkelijk inzicht wanneer denken, voelen en willen opnieuw met elkaar samenwerken. Dan daalt het denken als het ware af van het hoofd naar het hart. Herinneringen worden zachter, krijgen warmte en mededogen. We kijken niet langer alleen naar ons verleden, maar ontmoeten ook ons vroegere zelf met meer begrip.
De diepere uitnodiging van deze Zon-Mercuriusconjunctie in Kreeft is niet méér herinneren, maar anders herinneren. Om te ontdekken welke innerlijke kracht zich daarin verborgen hield. Al die tijd.
Steiners visie op levend denken (lebendiges Denken) is een denken dat niet alleen analyseert, maar zich liefdevol met de werkelijkheid verbindt. Dat past bijzonder goed bij Mercurius in Kreeft: het hoofd wordt niet uitgeschakeld, maar verwarmd door het hart. Daardoor verandert herinnering van een verzameling beelden in een levende bron van zelfkennis en medemenselijkheid.
* Zelfonderzoekvragen:
Welke gedachte of herinnering krijgt vandaag ineens meer helderheid?
Welke angst blijkt, nu je haar onderzoekt, minder groot dan je dacht?
Welk deel van je innerlijke kind verlangt ernaar eindelijk gehoord of getroost te worden?
Reageer ik vanuit een verlangen naar echte vrijheid, of probeer ik ergens aan te ontsnappen?
Welke verwachtingen projecteer ik op anderen?
Waar houd ik nog vast aan een ideaalbeeld dat niet langer klopt?
Welke gewoonte zou ik vandaag bewust kunnen doorbreken om nieuwe inspiratie toe te laten?
Welke kleine schoonheid heb ik vandaag bijna over het hoofd gezien?
Hoe kan ik vandaag meer zachtheid tonen, zowel naar mezelf als naar de mensen om mij heen?
Niet alles wat je vandaag ontdekt is nieuw. Veel lag al lange tijd in jezelf besloten. Het verschil is dat je er nu met helderder bewustzijn naar kunt kijken. Wanneer het licht van inzicht de schaduw ontmoet, verdwijnt niet het verleden, maar wel de angst die eraan vastzat. Vanuit die innerlijke helderheid kan het hart opnieuw kiezen voor eenvoud, verwondering en vertrouwen.
Waar zoek ik bevestiging buiten mezelf, terwijl mijn hart eigenlijk gehoord wil worden? Zoek je dit bij bekende personen of sta je open en ontvankelijk op een emotioneel volwassen manier en is bevestiging welkom maar niet noodzakelijk?
