Zon driehoek Saturnus retrograde in Ram: bouw verder aan wie je werkelijk bent
Zon: 14° Leeuw 38′
Saturnus: 14° Ram 38′ retrograde
Aspect: driehoek
Exact: 04:44 uur (CEST) — lokale zomertijd in België en Nederland.
Soms merk je pas hoeveel je veranderd bent wanneer je even stilstaat. Je beseft hoeveel bergen je al hebt beklommen, wat niet betekent dat alles achter je ligt, soms neem je nog ballast mee van het verleden. Het is geen drama, het is menselijk, niemand heeft de ballast van het verleden achter zich gelaten. Ook al lijkt het van wel.
Je weet het pas als je over het verleden kunt praten als de emotionele lading niet langer doorweegt op het hier en nu.
Vandaag brengt de Zon in Leeuw een harmonieuze driehoek met Saturnus retrograde in Ram. Dit is een aspect dat uitnodigt tot volwassen worden vanuit jezelf: niet door harder te worden, maar door steviger te staan in wie je bent. Herken je dat mensen soms zeggen of je de raad geven ‘ wat harder’ te worden. Wat begrijp je onder ‘harder worden’?
Hoe begrijpen diegenen die je deze raad geven in hun eigen leven, is dat ergens een weerspiegeling van zichzelf en luister eens naar hoe die mensen communiceren.
Is dat de taal van het hart of de taal van verharding, verbittering, verzuring…Kies vanuit wat voor jou bijdraagt tot een lichter en sprankelend leven. Alleen jij kunt een keuze maken voor jezelf.
Er wordt veel gepraat en geschreven over ‘meesterschap’, ‘leiderschap’, ‘authenticiteit’…hoe levend zijn deze begrippen in je leven, hoe belichaam je deze begrippen in je dagelijkse leven? En ben in je staat om in die begrippen ook jezelf te dragen, de verantwoordelijkheid te nemen, ook al kun je voor ongemakkelijke situaties komen te staan?
Jezelf ten volle dragen is misschien wel een van de diepste vormen van volwassen worden. Ook wanneer het leven zwaar is, leer je steeds opnieuw je eigen grond te vinden en verantwoordelijkheid te nemen voor wie je bent en wat je nodig hebt.
Vanuit die innerlijke stevigheid ontstaat iets moois: je hoeft jezelf niet meer te verliezen in het dragen van een ander. Je kunt naast elkaar staan, ieder geworteld in zichzelf, en toch samen het leven dragen.
Wie zichzelf kan dragen, creëert de ruimte om een ander werkelijk te ontmoeten. En wie stevig in zichzelf staat, kan naast de ander staan zonder zichzelf kwijt te raken. Zo wordt samen dragen geen last, maar een vorm van verbondenheid.
We horen vaak dat we elkaar moeten dragen. Het klinkt mooi en tegelijk klinkt het door als een cliché, maar ik vraag me soms af of dat wel de kern is.
Ook wanneer het leven zwaar is. Ook wanneer je wankelt, twijfelt of even niet weet hoe verder. Door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven, je gevoelens, je keuzes en je grenzen, ontwikkel je een stevigheid die niet afhankelijk is van een ander. Juist vanuit die eigen grond ontstaat er ruimte voor verbinding.
Dan hoef ik jou niet te dragen en hoef jij mij niet te dragen. We hoeven elkaar niet overeind te houden. We kunnen naast elkaar staan. Ieder met onze eigen kracht, onze eigen kwetsbaarheid en onze eigen verantwoordelijkheid.
En ja, soms is het leven te zwaar voor één paar schouders. Dan kunnen we elkaar ondersteunen, een hand reiken, even mee-leunen of samen een last dragen. Maar dat is iets anders dan elkaars leven dragen.
Een volwassenere vorm van liefde, niet elkaar dragen omdat we zonder elkaar niet kunnen staan, maar elkaar ontmoeten omdat we allebei bereid zijn om zelf te staan.
Van daaruit wordt samen dragen geen credo, maar een bewuste keuze.
De Zon in Leeuw wil zichtbaar maken wat in jou leeft. Saturnus vraagt vervolgens: is dit werkelijk wie je bent, of de versie van jezelf die je hebt geleerd te zijn?
Dat maakt dit een mooi moment voor zelfonderzoek. Wie ben je als je niets hoeft te bewijzen?
Saturnus retrograde richt de aandacht naar binnen. Oude overtuigingen, verantwoordelijkheden en grenzen kunnen opnieuw bekeken worden. Misschien ontdek je dat bepaalde regels die je jezelf oplegt ooit nuttig waren, maar inmiddels niet meer bij je passen.
Je hoeft jezelf niet voortdurend te verbeteren om waardevol te zijn.
Groei betekent dat je jezelf beter leert kennen. Dat je erkent wat je hebt doorstaan. Dat je ziet welke levenservaringen het leven je heeft gegeven en beseft dat je niet meer dezelfde persoon bent.
In een gesprek met een cliënte vertelde ze me het volgende.
Er was een tijd, heel lang geleden, dat ze zich emotioneel verdoofde. Inmiddels was ze al jaren ‘clean’, een fijne baan, een liefdevolle relatie, maar haar familie zag haar nog steeds als iemand die ooit verdovende middelen had gebruikt. Een junk.
Dat haar familie niet dat inzicht had, niet begreep maar ook de pijnsporen van het verleden met zich meedroeg, was duidelijk. Ondanks de gesprekken die ze al langer heel vaak op gang trachtte te brengen, op een positieve manier.
De gesprekken gingen al snel over naar ‘en toen heb je ons zoveel verdriet gedaan, we wisten ons geen raad met jou, je bent altijd een moeilijk kind geweest, maar dat je dan drugs ging gebruiken heeft ons tot schande gebracht…’
‘Mieke’, sprak ze droevig, ‘hoe kan ik met hen blijven omgaan als ze niet willen zien dat ik een ander mens ben geworden, dat ik gelukkig ben met mijn partner, een fijne job heb waar ik verder kan groeien, hoe kan ik ermee leven als ze me telkens terugtrekken naar het verleden, me nog steeds zien als wie ik toen was. Zo graag verlang ik naar hun erkenning, dat ze zien dat ik een goed mens ben.’
En dat is een heel rake vraag, het treft de kern van iemands Wezen.
Ik begreep haar heel goed want dat is wat heel vaak gebeurt tussen mensen, op het werk, in contacten en vriendschappen én in familie…je wordt niet gezien als wie je bent geworden. Wat je ook doet, het maakt niets uit. De ander kun je niet veranderen, maar wel hoe je met de pijn van de ontkenning of afwijzing omgaat. Dat is een emotioneel onthechten wat deel uitmaakt van emotioneel volwassen worden.
Niet iedereen hoeft van jou te houden of te erkennen, net zoals jij dat zelf niet kan. Zelfs niet binnen een familiesysteem of gezin, hoe vreemd dat ook mag klinken.
Als je ook daar eens stil bij staat hoe het bij jezelf werkt, dan kun je niet anders dan beamen dat ook jij niet elk mens dat je ontmoet of iets leest van die persoon aardig vindt, erkenning geeft, of zelfs respectvol bejegent. Het cliché : I love you All’…neem ik met een korrel zout. Een mooi streven is het wel….
Soms komt het mensen goed uit om vast te houden aan het verleden, maar voor wie bewuster is geworden, zich ontwikkeld heeft, zal dit onvermijdelijk tot een afstand leiden. In de situatie van mijn cliënte begreep ik heel goed dat er niet de bereidheid was om hun eigen aandeel aan te kijken ( en hier spreek ik nooit over ‘ schuld’) en zich open te stellen voor wie ze was geworden.
Neem daarom vandaag eens de tijd om stil te staan bij je ontwikkeling.
Wat heb jij geleerd over jezelf de afgelopen jaren?
Welke moeilijke ervaring heeft je uiteindelijk sterker gemaakt?
Welke oude rol speel je nog, terwijl die eigenlijk niet meer bij je past?
Saturnus herinnert ons eraan dat dromen vorm nodig hebben. Het is mooi om te weten wat je verlangt, maar wat wil je er daadwerkelijk voor doen?
Misschien ligt er een doel dat al langere tijd in je gedachten aanwezig is. Een opleiding, onderneming, relatie, creatief project, persoonlijke verandering of simpelweg de wens om meer jezelf te worden.
Vandaag kun je dat doel opnieuw definiëren.
Maak het concreet. Wat is je volgende stap? Waar wil je over zes maanden staan? Welke keuze zou je toekomst een beetje steviger maken?
Saturnus vraagt geduld. De grootste resultaten ontstaan zelden in één spectaculaire beweging. Ze groeien door herhaling, discipline en trouw blijven aan wat voor jou belangrijk is.
Een belangrijk onderdeel van volwassen worden is leren onderscheiden welke grenzen gezond zijn en welke grenzen voortkomen uit angst.
Een grens kan je beschermen. Maar een overtuiging als dit kan ik niet, dit is niet voor mij of ik ben nu eenmaal zo kan je ook gevangen houden.
Waar ligt voor jou dat verschil?
Welke grens heb je nodig om goed voor jezelf te zorgen?
Waar houd je jezelf misschien tegen uit onzekerheid?
Welke angst vermom je als een praktische beperking?
Saturnus retrograde nodigt uit om eerlijk te kijken. Zonder jezelf te veroordelen. Je hoeft niet alles onmiddellijk te veranderen. Eerst zien wat er werkelijk speelt, is al een vorm van groei.
Stabiliteit ontstaat wanneer je keuzes maakt die overeenkomen met je waarden. Wanneer je niet alleen weet wat je wilt, maar ook bereid bent om daar tijd, energie en aandacht aan te geven.
Dit kan een periode zijn waarin je behoefte voelt aan meer structuur. Een routine die je ondersteunt. Een vaardigheid die je wilt ontwikkelen. Een financieel of professioneel doel. Meer rust. Meer focus.
Saturnus heeft ook te maken met ervaring, meesterschap en mensen die al een deel van de weg hebben afgelegd. Een mentor, leraar, oudere persoon of deskundige kan je iets laten zien wat je zelf nog niet kunt overzien.
En andersom: onderschat niet wat jij inmiddels weet.
* Welke kennis of ervaring zou je met iemand anders kunnen delen?
Je hoeft niet perfect te zijn om iets voor een ander te betekenen. Soms is juist jouw eigen afgelegde weg de kennis waar iemand anders behoefte aan heeft.
* De combinatie van Leeuw en Saturnus kan je herinneren aan iets wezenlijks: jouw leven verdient aandacht.
Je hoeft niet te wachten op het perfecte moment. Je hoeft niet eerst alle twijfels kwijt te raken. En je hoeft ook niet te weten hoe het hele eindpunt eruitziet.
Houd voor ogen dat je op weg bent en geniet van het weg zijn. Stel je eens voor hoe dit voelt te genieten van het op weg zijn en stel je eens voor dat je hier en nu wilt weten waar je bestemming ligt en dat moet vastliggen. Hoe voelen de beide beelden? Wat voel je erbij? Wat denk je erover? Wat word je gewaar?
Neem de volgende stap.
Werk aan wat belangrijk voor je is. Geef aandacht aan je talenten. Maak keuzes die je toekomstige zelf zullen ondersteunen.
Wanneer je werk voortkomt uit betrokkenheid en betekenis, kan inspanning juist voldoening geven.
Je bent niet alleen degene die je leven ondergaat, je bent ook degene die het vormgeeft. Zoals een kunstenaar laag voor laag aan een werk bouwt, zo ontstaat jouw leven uit de keuzes die je vandaag maakt. Sommige lijnen zijn al gezet. Andere kun je nog veranderen.
* Zelfonderzoekvragen: 
Wie ben ik wanneer ik geen rol hoef te spelen voor anderen?
Waarin ben ik de afgelopen tijd duidelijk gegroeid?
Welke ervaring(en) uit het verleden draag ik nog steeds met me mee?
Welke oude overtuiging over mezelf mag ik opnieuw onderzoeken?
Waar ligt mijn volgende persoonlijke of professionele berg?
Wat is één concrete stap die ik vandaag kan zetten?
Waar beschermt mijn grens mij, en waar houdt ze mij klein?
Welke expertise heb ik opgebouwd die ik met anderen kan delen?
Wie kan mij iets leren wat ik nu nog niet zelf kan zien?
Waar mag ik mijn leven serieuzer nemen?
Welke toekomst wil ik stap voor stap opbouwen?
Heb het goed, liefs Mieke 