Geplaatst op

Innerlijk vuur

Wanneer de aarde beeft en het vuur oplaait,

wordt zichtbaar hoe groot de krachten van de natuur zijn.

De vraag is niet of wij het vuur kunnen beheersen,

maar of wij ons innerlijke vuur kunnen omvormen tot zachte warmte, doordrongen met moed en verdraagzaamheid. Mieke ©

Geplaatst op

Bovenzintuiglijke kennis

GA 55

14 februari 1907, Berlijn

Geesteswetenschap streeft ernaar invloed uit te oefenen op het praktische leven, een bron van kracht en vertrouwen te zijn. Ze is bedoeld voor mensen die effectief willen zijn in het leven, niet voor louter nieuwsgierigen. Kennis van de geest heeft altijd bestaan. Ze werd bevorderd in kringen waar erkend werd dat mensen in staat zijn om spirituele krachten te ontwikkelen die groter zijn dan het gewone intellect. In deze kringen was men zich ervan bewust dat genezing verbonden was met heiligheid; men voelde dat de Heilige Geest de volkomen gezonde geest was die zich met de ziel van de mensheid verenigde om genezing aan de wereld te brengen.

Dit aspect wordt het minst begrepen.

Spirituele kennis leidt de menselijke ziel weg van bekrompen houdingen en egoïstische doelen; ze wijst naar universele kwesties die het individu met de kosmos verbinden.

Niettemin worden de hogere krachten die ze schenkt vaak gebruikt als prikkel voor egoïstisch streven. Ze wordt vaak gebruikt om egoïsme te dienen, ondanks het feit dat het juist de aard ervan is om mensen van het persoonlijke af te leiden; mensen eisen dat door middel van geesteswetenschap egoïstische wensen van de ene op de andere dag vervuld worden.

Er bestond ooit een broederschap in Afrika – de Therapeutae – die spirituele kennis bevorderde. In de regio waar het christendom ontstond, stond dezelfde sekte bekend als de Essenen, geeft aan dat de broederschap zich bezighield met genezing, die ze beoefenden door hun spirituele inzicht te combineren met kennis van de materie.

Wanneer spirituele kennis wordt opgenomen, worden ook genezende krachten opgenomen. Geesteswetenschap is een levenselixer; hoewel het niet met argumenten kan worden bewezen, zal het bewijs zichtbaar worden wanneer het wordt opgenomen en vervolgens wordt toegepast op het leven, en gezondheid volgt.

Maar iemand kan net zo goed niets van geesteswetenschap weten als hij alleen maar oppervlakkig over reïncarnatie en karma kan praten. Wil men de uitwerking ervan ervaren, dan moet iemands hele innerlijke wezen doordrenkt zijn van geesteswetenschap; men moet het elk uur van de dag beleven en rustig kunnen wachten.

In dit verband is Goethes spreuk toepasselijk: “Overweeg het wat, maar overweeg vooral het hoe.”

Geesteswetenschap wordt juist begrepen als men het als geestelijk voedsel tot zich neemt en het in een mens laat groeien en rijpen. Ze wordt juist begrepen als iemand in momenten van verdriet of geluk, van devotie en verhevenheid, of wanneer het leven dreigt uiteen te vallen, de hoop, kracht en drijfveer tot actie ervaart die het met zich meebrengt.

Geesteswetenschap moet een persoonlijke zoektocht worden. De strevende mens, die naar de sterren kijkt, zal de eeuwige wetten herkennen die hem door de kosmische ruimte leiden. Wanneer wolken over het hemelgewelf drijven, wanneer de zon in pracht opkomt, of de maan in stille majesteit, zal een mens al deze verschijnselen zien als de uitdrukking van het zielsspirituele universele leven.

Net zoals we de blik van een gezicht, of de beweging van een hand, herkennen als de uitdrukking van de ziel en de geest in de mens, zo kijken we, wanneer we naar het verleden kijken, tegelijkertijd omhoog naar de geest wiens afdruk in het fysieke overal zichtbaar is.

Absorbeer de geest, en je absorbeert heilzame krachten!

Niet echter in lui comfort; er zijn mensen die de meest triviale ideeën koesteren en tegelijkertijd beweren dat alles wat men nodig heeft, is afgestemd te zijn op het oneindige.

Dat heeft niets te maken met kennis van de geest.

Spirituele kennis moet het diepste wezen van een mens doordringen. Het is niet door een of andere magische formule dat we de spirituele wereld ontdekken.

Wat nodig is, is dat we met geduld en liefde elk wezen, elke gebeurtenis binnengaan.

De spirituele wereld is er en moet niet worden gezocht alsof die geen verband houdt met het fysieke. Waar we ons ook in het leven bevinden, daar moeten we haar zoeken; dan wordt spirituele kennis een persoonlijke zoektocht.

Er zijn mensen die geen gevoel hebben voor muziek of schilderijen; evenzo zijn er mensen die geen gevoel hebben voor wat spiritueel is.

Het volgende incident illustreert een veelvoorkomend idee over wat spiritueel is: Op een avond in een klein stadje werd een vreemd licht opgemerkt dat over de kerkmuur scheen. Al snel was het onderwerp van gesprek in de hele stad. Omdat er geen natuurlijke verklaring werd gevonden, werd vastgesteld dat het een spiritueel fenomeen was.

Eigenlijk maakte het feit dat het door velen werd gezien dit al zeer onwaarschijnlijk.

Als iemand een echte spirituele gebeurtenis kon waarnemen, moesten eerst bepaalde spirituele organen en vermogens worden ontwikkeld.

In onze tijd is dit een zeldzame gebeurtenis; dus het feit dat het vreemde licht door veel mensen werd gezien, is een overtuigend bewijs dat het geen spirituele manifestatie was. En inderdaad, er kwam al snel een verklaring: een oudere dame met een lantaarn had de gewoonte om ‘s avonds haar hond uit te laten. Op een bepaalde avond werd het licht toevallig opgemerkt. Onderzoek naar dergelijke zinloze veronderstellingen was zinloos.

De belangrijkste spirituele manifestaties zijn te vinden in de voorwerpen en gebeurtenissen om ons heen, elke dag.

Wijsheid is wetenschap, maar ook meer dan wetenschap. Het is wetenschap die verenigd is met, en niet losstaat van, de werkelijkheid.

Op elk moment kan ze een beslissing en handeling worden. Iemand die kennis heeft van wetenschappelijke wetten is een wetenschapper; iemand die onmiddellijk weet hoe hij kennis moet toepassen zodat deze werkelijkheid wordt, is wijs. Wijsheid is wetenschap die creatief wordt.

We moeten zo overdenken, zo samensmelten met de natuurwetten dat ze een innerlijke kracht worden. Door zijn overpeinzing en nauwkeurige observatie van individuele planten kwam Goethe tot zijn innerlijke perceptie van de archetypische plant.

Het idee van de archetypische plant is een product van spirituele intuïtie; het is een plantenbeeld dat in ons tot leven kan komen; daaruit kunnen talloze planten worden afgeleid die nog niet bestaan, maar zouden kunnen bestaan.

Bij iemand die een wijze is geworden, zijn wetten niet gebonden aan het specifieke, maar zijn ze eeuwig levende wezens. Dit is het rijk van de verbeelding; van ideeën die geen abstracte, maar creatieve beelden zijn.

Abstracte concepten en ideeën kunnen tot wetenschap leiden, maar niet tot wijsheid.

Als Goethe in het conceptuele stadium was gebleven, had hij de archetypische plant nooit ontdekt. ​​Die moet zo levendig en precies te zien zijn dat je hem kunt tekenen, inclusief wortel, stengel, bladeren en vrucht, zonder dat hij op een bepaalde plant lijkt. Zo’n beeld is geen product van fantasie. Fantasie is verwant aan verbeelding zoals schaduw aan de werkelijkheid; ze kan echter getransformeerd en verheven worden tot verbeelding.

We hebben misschien nog geen toegang tot de wereld van de verbeelding, maar het is wel een wereld die haalbaar is.

We moeten zielskrachten ontwikkelen die objectief zijn, vergelijkbaar met de krachten die in onze ogen actief zijn.

We zouden omringd zijn door voortdurende duisternis als onze ogen het licht dat erop valt niet zouden omzetten in gekleurde beelden en mentale beelden.

Iedereen die gelooft dat we slechts moeten wachten tot een vage manifestatie van de Geest verschijnt, heeft geen begrip van het innerlijke werk dat van mensen wordt verlangd.

De ziel moet actief worden, zoals de ogen actief zijn en licht transformeren. Tenzij de ziel beelden en beelden in zichzelf creëert, kan de spirituele wereld niet binnenstromen.

De zo gecreëerde beelden zullen objectief blijven, mits ze niet worden ingegeven door egoïstische verlangens; wanneer hun inhoud spiritueel is, stromen helende krachten de ziel van een mens binnen.

Wanneer het vermogen wordt bereikt om de concepten van de geesteswetenschap om te zetten in levendige beelden vol kleur, klank en leven; wanneer de hele wereld zo’n beeld wordt, dan wordt deze wijsheid in alle levenssferen een helende kracht, niet alleen voor onszelf, maar ook voor anderen, voor de hele wereld.

Zelfs als de beelden die we in onze ziel creëren niet accuraat zijn, maakt dat niet uit; ze worden gecorrigeerd door datgene wat ons leidt.

Paracelsus was zo’n wijze. Hij verdiepte zich in alle aspecten van de natuur en zette zijn kennis om in krachtige innerlijke krachten. Elke plant sprak tot hem en onthulde de wijsheid die inherent is aan de natuur.

Dieren bezitten een bepaalde soort wijsheid; hun instincten zijn wijs. Ze bezitten echter geen individuele ziel.

Dieren delen een groepsziel die hen als spirituele wijsheid van buitenaf beïnvloedt. Alle dieren waarvan het bloed zonder schadelijke gevolgen kan worden vermengd, hebben een gemeenschappelijke ziel, dat wil zeggen een groepsziel.

Wijsheid die dus van buitenaf werkt, is in de men geïndividualiseerd.

Ieder mens heeft zijn eigen individuele ziel, waarvan de invloed van binnenuit komt.

De prijs die de mens betaalt, is verlies van zekerheid.

Onzekerheid is kenmerkend voor menselijke kennis en wetenschappelijke beoefening.

De mens is gedwongen zijn weg te zoeken; hij moet zoeken, selecteren en experimenteren. Hij heeft echter de mogelijkheid om te evolueren, om hogere niveaus te bereiken; de kennis die hij door inspanning, door vallen en opstaan, moet verwerven, kan hij transformeren zodat deze opnieuw wijsheid wordt. Wat al bestaat, moet als het ware in de mens worden omgevormd, moet een verbeelding worden vol kleur, licht en geluid; dan verwerft hij wijsheid.

Paracelsus had zo’n wijsheid bereikt; hij benaderde elke plant, elke chemische substantie en herkende onmiddellijk de genezende eigenschappen ervan. Een dier weet, door zijn onbewuste instincten, onmiddellijk wat goed voor hem is. Paracelsus wist door zijn bewuste wijsheid dat ziekte baat zou hebben bij een bepaalde substantie

De Therapeutae en Essenen hadden dezelfde soort wijsheid. Het is inzicht dat niet door experimenten kan worden bereikt; kennis wordt omgezet in verbeeldingswijsheid.

De plant herkent dan zijn eigen beeld in de menselijke ziel en verandert het; op dat moment voelt de mens niet alleen, maar weet hij ook welke genezende eigenschappen de plant bezit.

De geesteswetenschap heeft geen bezwaren tegen de natuurwetenschap; sterker nog, niemand die serieus is in zijn geesteswetenschappelijke streven zal nalaten zich vertrouwd te maken met de prestaties van de gewone wetenschap; hij zal echter verder gaan; hij zal dergelijke kennis omzetten in scheppende wijsheid.

We weten dat de mens bestaat uit het fysieke lichaam, het etherlichaam, het astrale lichaam en het “ik”.

Gewone kennis dringt slechts door tot het astrale lichaam waarvan het deel uitmaakt, terwijl verbeeldingskennis het ether- of levenslichaam bereikt en het vult met de Levensgeest, waardoor de mens een krachtige genezer wordt.

Het immense verschil tussen het effect van abstracte concepten en dat van imaginaire kennis is het duidelijkst te zien in een incident waarbij het effect pijnlijk van aard was: een man was aanwezig toen zijn broer een been moest laten amputeren. Toen het bot werd doorgesneden, maakte het een vreemd geluid; op dat moment voelde de man een felle pijn in zijn been, op de plek waar de operatie van zijn broer plaatsvond. Lange tijd kon hij de pijn niet kwijtraken, zelfs niet toen zijn broer geen pijn meer voelde. Het geluid dat uit het bot kwam, had zich, door de kracht van de verbeelding, diep in het etherlichaam van de man gegrift en de pijn veroorzaakt.

Een arts in Bern deed ooit een interessant experiment. Hij nam een ​​gewoon hoefijzer en verbond er twee draden aan van het type dat in elektrische machines wordt gebruikt. Iedereen dacht dat het apparaat onder stroom stond, en degenen die het aanraakten, waren er zeker van dat ze een elektrische stroom voelden; sommigen waren er zelfs van overtuigd dat ze een hevige schok kregen.

Al deze effecten werden veroorzaakt door wat de betrokkenen zich voorstelden; geen enkel protest overtuigde hen van het tegendeel. Mensen werden rijk door pillen te maken van gewoon brood. De pillen zouden allerlei ziekten genezen, maar waren vooral populair om slapeloosheid te verhelpen.

Een vrouw, een patiënte in een sanatorium, slikte elke avond zo’n pil en genoot van een goede nachtrust. Op een nacht besloot ze zelfmoord te plegen en slikte ze zoveel pillen als ze maar te pakken kon krijgen. Het werd ontdekt en de artsen waren zeer verontrust; ze vertoonde alle tekenen van iemand die stervende was. Eén arts, degene die de pillen had gemaakt, bleef kalm.

Mensen hebben een natuurlijk vermogen om het louter bekende om te zetten in levendige beelden. Hypnotisme is hierop gebaseerd. De hypnotiseur sluit het astrale lichaam uit en introduceert een picturale inhoud direct in het etherlichaam, maar dit is een abnormaal proces.

De beelden die we zelf produceren, worden in het etherlichaam geprint. Als ze afkomstig zijn uit de spirituele wereld, hebben ze de kracht om ongezonde omstandigheden uit te roeien, wat betekent dat er harmonie ontstaat met universele spirituele stromingen.

Dit brengt genezing teweeg, omdat ongezonde omstandigheden altijd voortkomen uit egoïsme, en we nu boven ons gewone mentale leven worden verheven, dat vervaagd is. Dit proces moet zo nu en dan plaatsvinden, bijvoorbeeld tijdens de slaap; dan scheidt het astrale lichaam zich, samen met het “ik”, van het fysieke en etherische lichaam en verenigt het zich met de geest van de aarde.

Vanuit dit spirituele gebied print het astrale lichaam heilzame beelden in het etherlichaam. Dit proces is onbewust, behalve bij hoogontwikkelde mensen.

Plato zei dat eeuwige ideeën achter alles schuilgaan. De helderziende ziet het spirituele in elke plant, waarvan de vorm zelf is opgebouwd uit dergelijke spirituele beelden. Deze eeuwige ideeën, deze spirituele beelden, kunnen mensen absorberen en zo creatief worden. Hun heilzame werking werkt door in de hele natuur. Strikt genomen is het alleen een mens die ziek wordt; alleen mensen nemen de geest op in hun innerlijk en moeten die weer tot leven wekken.

Verbeeldende wijsheid brengt een mens gezondheid. Wanneer kennis in wijsheid wordt omgezet, schept de geest de verbeelding. Geesteswetenschap is zulke wijsheid en heeft meer dan wat ook het vermogen om een ​​helende kracht te zijn, vooral in de zin van het voorkomen van ziekte.

Dit is, toegegeven, niet gemakkelijk te bewijzen. Door middel van geesteswetenschap stromen echter levengevende krachten in de mens, waardoor hij jong en sterk blijft.

Wijsheid maakt een mens open en ontvankelijk, omdat het een fundament is waaruit liefde voor alles groeit. Liefde prediken is nutteloos. (De Therapeuten en Essenen waren wijs; ze waren ook zeer meelevend en liefdevol.)

Wanneer wijsheid de ziel verwarmt, stroomt er liefde uit; zo kunnen we begrijpen dat er mensen zijn die kunnen genezen door handoplegging. Wijsheid laat liefdeskrachten door hun ledematen stromen. Christus was de wijste en daarom ook de grootste genezer.

Tenzij liefde en mededogen samengaan met wijsheid, kan er geen echte hulp geboden worden. Als iemand met een gebroken been op straat ligt, omringd door mensen vol mededogen, maar zonder kennis, kunnen ze niet helpen. De dokter die met kennis van zaken komt, kan helpen, want zijn wijsheid zet zijn mededogen om in actie.

De basis van alle hulp die mensen bieden, is kennis, inzicht en vaardigheid.

We zijn altijd omringd door wijsheid, omdat wijze wezens de wereld geschapen hebben. Wanneer deze wijsheid haar hoogtepunt bereikt, zal ze alomvattende liefde zijn geworden. Liefde zal vanuit de wereld van de toekomst naar ons toestromen. Liefde wordt geboren uit wijsheid, en het wijste spirituele wezen is de grootste genezer. Uit Christus wordt de Heilige geboren, dat wil zeggen, de Genezende Geest.

https://rsarchive.org/…/English/AP1987/19070214p01.html

Geplaatst op

Update 15 juli 2026

Verruim je verbeelding. Jij bepaalt mee wat mogelijk wordt.

16 juli 2026 – 22:35 uur (België & Nederland, CEST)

Uranus 4°23′ Tweelingen sextiel Neptunus 4°23′ Ram (retrograde)

https://miekecoigne.com/…/04/neptunus-retrograde-in-ram-2

Sommige astrologische aspecten voelen aan als een innerlijke storm, en anderen aspecten openen juist zacht een venster waardoor een nieuwe werkelijkheid naar binnen waait. Het sextiel tussen Uranus in Tweelingen en Neptunus retrograde in Ram behoort tot die tweede categorie. Het is een aspect dat uitnodigt, niet dwingt of iets afdwingt.

Een sextiel is een harmonisch aspect van 60 graden tussen twee planeten.

Je kunt het zien als twee mensen die elkaar onderweg ontmoeten en spontaan besluiten samen verder te wandelen. Ze versterken elkaar zonder elkaar te overheersen.

Een sextiel creëert mogelijkheden, inspiratie en nieuwe openingen. Maar anders dan een driehoek (trigon) vraagt een sextiel wel om jouw medewerking. De deur staat open, maar jij kiest of je erdoorheen stapt.

Soms voel ik de druk van cliënten om hen te zeggen wat ze moeten doen, wat ze moeten kiezen. Zeker nu de transities heel intens zijn en oude patronen, zienswijzen vragen om te doorbreken of te herbekijken. Het is een veel vaak voorkomende vraag ongeacht op welk levensvlak: komt het goed.

Sommigen voelen de innerlijke impuls om in de onderstroom mee te bewegen, anderen klampen zich vast aan het gekende en vertrouwde- niet omdat het vertrouwde als fijn wordt beleefd, meestal niet.

Het is een aspect van kansen en mogelijkheden herkennen, samenwerking, talenten ontwikkelen, bewuster nieuwe wegen bewandelen, creatieve manieren om situaties te benaderen

We kunnen de bouwstenen die voor ons liggen benutten op een creatieve manier. We kunnen de bouwstenen ook laten liggen, ernaar kijken en hopen op een mirakel.

JIJ bent aan zet en JIJ kiest om passief te hopen dat iemand voor jou jouw bouwstenen opraapt en een constructie opzet ( waarvan je later ziet: hé zeg, dat is niet wat ik wou tot jij hebt iets gedaan wat ik niet wou, het is jouw schuld) of JIJ neemt je tijd om na te denken hoe jouw constructie dat je in je geestesoog voor je ziet, er kan uitzien. Tussendoor is er ruimte om de bouwstenen te verplaatsen, terwijl je eerst een stevig fundament neerzet. Zonder fundament, bouw je op los zand en zakt je constructie in no time uit elkaar.

* Uranus in Tweelingen

Nieuwe manieren van denken. Uranus laat ons zien hoe we oude patronen doorbreken en laat ons zien dat het ook anders kan.

Hij doorbreekt oude patronen en laat plotseling zien dat iets ook heel anders kan.

In Tweelingen richt die vernieuwingskracht zich vooral op ons denk-en leervermogen, technologische veranderingen, communicatie te verfijnen, verbinding tussen mensen….

Overtuigingen die je jarenlang als vanzelfsprekend hebt aangenomen, kunnen nu die vanzelfsprekendheid verliezen.

Soms wordt dat ‘ ik word wakker’ genoemd, ik zie dat eerder vanuit het evolutionair zijn van de Mens in Wording, als een uiting van een bewuster worden, bewustzijns groei en expansie. Je stelt vragen, je onderzoekt wat er in jezelf verandert of veranderd is, je bent nieuwsgierig ernaar, je voelt aan waar hechtingsknopen vragen om ont-knoopt te worden, vrijheid is een innerlijk proces, van binnenuit;

De moed om je innerlijke waarheid te volgen, wat ongemakkelijk is te leren dragen, te verdragen, Grenzen worden verlegd, doordat je kijk op jezelf, op de wereld, op de mensen om je heen verandert, maar een retrograde toont de beweging naar binnen. Om echt te luisteren naar wat leeft en wat zich laat zien en gewaarworden.

Welke idealen zijn werkelijk van jou?

Welke dromen zijn gegroeid uit je eigen ziel?

En welke heb je onbewust overgenomen van de verwachtingen van de wereld?

Wanneer Uranus en Neptunus elkaar in een sextiel ontmoeten, ontstaat een bijzondere samenwerking tussen inspiratie en inzicht.

Nieuwe ideeën lijken als vanzelf binnen te vallen, je merkt synchroniciteit op, boeken kunnen zelfs letterlijk voor je voeten vallen of titels waar je stil bij staan. Er worden, als je daar eens stil bij staat, richtingwijzers geplaatst voor jouw ogen, want zintuiglijk neem je dat waar met je ogen. Het gaat niet over ‘het is voorbestemd’ maar je bewustzijn wordt ontvankelijker voor betekenisvolle samenhangen.

Binnen de antroposofie is de mens geen afgesloten wezen, maar een geestelijk wezen dat zich ontwikkelt in voortdurende wisselwerking met de zichtbare én de onzichtbare wereld.

Onze gedachten zijn daarbij niet louter producten van de hersenen. Rudolf Steiner beschreef hoe denken, wanneer het levend en bewust wordt beoefend, een orgaan kan worden waarmee de mens zich opent voor geestelijke werkelijkheid.

Dat vraagt echter onderscheidingsvermogen: niet iedere ingeving is daarom een hogere waarheid. Werkelijke inspiratie vraagt om een wakker, helder en moreel bewustzijn.

Vanuit dat perspectief kan dit sextiel worden beleefd als een uitnodiging om oude denkgewoonten om te vormen naar een beweeglijk en levend denken, intuïtie te verbinden met gezond onderscheidsvermogen, inspiratie om te zetten in concrete daden.

Dit aspect kan ook voelbaar zijn in het collectief.

We leven in een tijd waarin oude systemen beginnen te schuiven en nieuwe vormen van samenwerking, kennisdeling en bewustzijn ontstaan. Technologie ontwikkelt zich razendsnel. Nieuwe ideeën verspreiden zich binnen enkele uren over de wereld.

Steeds meer mensen zoeken naar verbinding die verder gaat dan afkomst, nationaliteit of overtuiging. Het betekent niet dat we allemaal hetzelfde zouden moeten denken, juist niet.

Het vraagt dat we leren luisteren zonder onze eigen innerlijke waarheid te verliezen, onze verbeeldingskracht te verruimen. Verbeeldingskracht is de ruimte waar mogelijkheden geboren worden, net zoals elke uitvinding ooit begon met een gedachte, elke symfonie ontstond vanuit een innerlijke klankbeleving enz…

Wanneer je jouw denken verruimt, verruim je ook de wereld waarin je leeft. We leven in een enorm ScheppingsVeld, een KwantumVeld, dat oneindige mogelijkheden laat zien. Het is wat Wij als creators en co-creators in cre-eren, leeft in onze handen, onze harten en onze zielen. Het werkt niet andersom.

Neem de tijd om één of twee vragen rustig te overdenken.

– Welke overtuiging over mezelf begint te klein te worden?

– Waar verlang ik al langere tijd naar, maar durf ik nog niet volledig te vertrouwen?

– Welke nieuwe gedachte brengt juist rust in plaats van angst?

– Op welke momenten ervaar ik de meeste inspiratie?

– Welke synchroniciteiten keren de laatste tijd steeds terug?

– Welke oude verhalen over mijn mogelijkheden mag ik loslaten?

– Waar houd ik mezelf nog gevangen door te denken dat iets onmogelijk is?

– Welke stap kan ik vandaag zetten waardoor mijn toekomst iets ruimer wordt?

Niet een ladder die tegen een muur staat, maar één die zich uitstrekt tussen aarde en hemel. De onderste sporten rusten stevig op de grond, terwijl de bovenste verdwijnen in het licht.

Iedere sport is een ervaring.

Sommige beklim je met vreugde. Andere kosten moeite. Soms glijd je uit en lijkt het alsof je weer een paar treden lager staat. Maar wanneer je omkijkt, ontdek je dat zelfs die moeilijke sporten deel uitmaken van je weg. Geen enkele stap was vergeefs. Op iedere trede zie je de wereld anders.

Beneden lijkt de horizon klein. Alles wat gebeurt, voelt persoonlijk en soms beklemmend. Maar naarmate je klimt, verandert niet de wereld, het is jouw blik dat verandert. Wat eerst een onoverkomelijk obstakel leek, blijkt onderdeel te zijn van een groter landschap.

Waarom zou je, als er iets in je leven verandert of vraagt om een koerswijziging, meteen op de hoogste ladder willen staan? Kun je daar even stil bij staan, en de lagen die zich laten zien aankijken?

Wat is bewustzijnsontwikkeling, wat is wakker worden, wat is dat in werkelijkheid dan enkele begrippen die vlot in de mond worden genomen?

Uranus in Tweelingen nodigt uit om een volgende sport te beklimmen. Niet door harder te werken en meer te willen, maar door anders te denken. Door nieuwsgierig te blijven en oude overtuigingen losser vast te houden.

Neptunus retrograde in Ram vraagt ondertussen om even stil te staan op die sport. Kijk eens naar het uitzicht, kun je daar op die trede echt genieten van wat je ziet, ervaart, beleeft of sta je al te popelen om een paar sporten hoger te klimmen?

Vanuit welke innerlijke bron zet je je volgende stap? Of is je ladder beklimmen een wedstrijd, waardoor je drie sporten tegelijk wil overslaan: om wat te bewijzen, aan wie, waarvoor?

Iedere trede wil werkelijk worden betreden. Of je daar nu in de lineaire tijd een maand of een jaar of nog langer staat en iemand anders op een andere trede staat. Iemand die jou dan zegt: ‘ Hé, zeg, wat sta je daar te staan, je moest al veel hoger staan’, kan al voldoende zijn om een zaadje van twijfel, onzekerheid, angst, te creëren.

Het is anders als iemand je vraagt: ‘Hoe gaat het met je, vertel me eens wat je ervaart, wat je beleeft in waar je op dit moment in je leven bent?’ Door iemand die ruimte te geven, vanuit belangstelling, gezonde nieuwsgierigheid, kan iets anders duidelijk worden. Iemand die zich vasthoudt aan die trede, bang is om een volgende stap te zetten. Ja, dan kun je dit met elkaar uitdiepen en onderzoeken. Merk je het onderscheid tussen de beide benaderingen?

Soms betekent groei zelfs dat je een ogenblik blijft staan. Dat je om je heen kijkt. Dat je ziet welke wegen je hebt doorlopen met het besef dat je op weg bent. Oh ja, en dan ontdek je iets wat je verrast.

De ladder loopt niet alleen omhoog.

Steeds wanneer jij één trede hoger klimt in bewustzijn, reik je ongemerkt ook een hand naar beneden. Niet om iemand mee omhoog te trekken, maar om licht te laten vallen op de weg die jij zelf bent gegaan.

Zo wordt jouw ontwikkeling een geschenk voor jezelf en ook voor anderen.

Want iedere mens die met meer helderheid denkt, met meer liefde handelt en met meer moed leeft, voegt een nieuwe sport toe aan de grote levensladder van de mensheid.

Dus kun je dit nu iets anders ‘lezen’ en ‘invoelen’ dat dit sextiel iets bijzonders laat zien?

Niet om zo hoog mogelijk te klimmen, je blijft klimmen met aandacht, in waarheid en accepteert dat je bent waar je staat. Je kunt elke trede dan in volheid bewonen.

Dit beeld van de ladder sluit aan bij wat Rudolf Steiner vaak benadrukte: ontwikkeling verloopt stap voor stap. Geen sprongen, geen shortcuts, maar een organisch groeiproces. Dat past dus wonderwel bij een sextiel. Het opent een mogelijkheid, maar jij bent degene die besluit de volgende trede te zetten. Dat maakt de levensladder een heel passend symbool voor dit aspect.

Want waar het denken zich opent voor waarheid, en de verbeelding zich verbindt met liefde en moed, kan iets nieuws geboren worden eerst in de mens, en vandaaruit ook in de wereld.

Heb het goed, liefs, Mieke

Geplaatst op

Tanka

In elke beweging

werkt een scheppend levenswoord

zichtbaar in de vorm

wie met verwondering ziet

ontmoet het levende wezen.

© Woord- en Beeld Mieke

Geplaatst op

Waarheid, Schoonheid, Goedheid

Mijn ziel wordt gevoed wanneer ik mij omring met mensen die streven naar waarheid, schoonheid en goedheid. Daarom kies ik ervoor mijn aandacht te richten op wat liefde verdiept, schoonheid zichtbaar maakt en de moed versterkt om vanuit mijn eigen menselijkheid te leven. In mijn dagelijks bestaan groeit vreugde als een stille levende kracht. Dat is ook wat ik aan ieder mens gun en toewens.

🌹
🙏
Geplaatst op

Nieuwe Maan in Kreeft – 14 juli 2026

Een nieuw begin dat eerst in stilte wortel schiet

Morgen, 14 juli 2026 ontmoeten Zon en Maan elkaar in 21° Kreeft. Omdat de Maan de heerser is van Kreeft, draagt deze Nieuwe Maan een bijzonder krachtige, ontvankelijke en voedende kwaliteit in zich. Zij nodigt ons uit om terug te keren naar onze innerlijke oorsprong: de plek waar veiligheid, vertrouwen en verbondenheid ontstaan.

Zoals een zaad eerst in de donkere aarde ontkiemt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt ook deze Nieuwe Maan ons om geduld te hebben met wat zich nog in stilte ontwikkelt. Niet alles wat waardevol is, wil onmiddellijk gezien worden. Soms groeit het belangrijkste eerst onder de oppervlakte.

Deze Nieuwe Maan krijgt extra betekenis doordat Cheiron op 0° Stier, de Noordknoop op 0° Vissen en de Zuidknoop op 0° Maagd staan.

De eerste graad van een teken spreekt over een nieuw begin, een eerste stap op onbekend terrein. Tegelijk zullen deze punten de komende weken, door hun retrograde beweging, tijdelijk terugkeren naar de laatste graad van hun vorige tekens. Daardoor ontstaat een bijzondere overgangsperiode waarin oude thema’s nog eenmaal bewust kunnen worden afgerond voordat een nieuwe ontwikkelingsfase zich volledig opent.

Het is alsof het leven ons nog één keer vraagt of er werkelijk niets meer is dat je wilt meenemen of wat je eindelijk mag laten gaan.

Heling en bestemming werken in deze periode harmonieus samen. Het verleden hoeft niet langer een gevangenis te zijn, maar kan uitgroeien tot vruchtbare aarde waarin een nieuw bewustzijn wortel schiet.

De kern hiervan spreekt over het verlangen van de ziel naar iets wat groter is dan het dagelijkse bestaan. Het gaat over hoop, vertrouwen en het stille weten dat de diepste dromen zich vaak pas tonen wanneer wij bereid zijn werkelijk te wachten, zonder de natuurlijke timing van het leven te willen forceren.

De vraag is niet alleen of de droom werkelijkheid zal worden, maar ook of wij innerlijk bereid zijn haar werkelijk te ontvangen.

Venus in 5° Maagd is inmiddels de Zuidknoop gepasseerd. Daardoor kunnen oude relatiepatronen, overtuigingen over liefde en eigenwaarde, of zelfs karmische verbindingen opnieuw zichtbaar worden.

Het behoort tot de mogelijkheden dat herinneringen, bepaalde ontmoetingen, gevoelens zich opnieuw aandienen, en om dit keer met een helderder bewustzijn te kiezen welke patronen nog werkelijk bij jouw toekomst horen.

Ik geef vaak mee in wat ik voor mezelf als een levende spiegel voorhoud, dat je het kind niet met het badwater moet weggooien.

Behoud waar jij oprecht in gelooft. Niet omdat je naïef bent, maar omdat jij Jij bent.

Ik lees vaak slogans of citaten, die op een voelbare reactieve manier worden geplaatst op iemand die bijvoorbeeld nog gelooft in een liefdevolle relatie, daar uitdrukking aan geeft. Iets wat in schoonheid en geloof en vertrouwen wordt gedeeld, ontkracht wordt.

Ik vind dat eerlijk gezegd een uiting van disrespect.

Dat je daar anders over denkt, staat ieder mens vrij, dat is niet het punt van discussie.

Maar wat iemand deelt vanuit een oprecht vertrouwen en beleving, en als jij dat anders voelt, plaats het dan op je eigen pagina.

Kun je je dat voorstellen, kun je je inleven? Waarover ik enkele dagen geleden een blog over geschreven heb.

We hebben het vaak en overvloedig over ‘grensoverschrijdend gedrag’. Ik zie dat veel breder en ruimer. Het begint met integriteit, ook als het kriebelt en jeukt, toch dat respect te leren te beoefenen en allerlei impulsen (en in welke gebieden ze worden opgewekt) te beteugelen. Kortom: Doe zelf niet wat jij niet als fijn zou ervaren.

Deze Nieuwe Maan biedt de mogelijkheid om dat nieuwe inzicht daadwerkelijk te verankeren.

Wees daarom de komende dagen bijzonder mild voor jezelf én voor anderen. Iedereen verwerkt op zijn eigen manier wat zich aandient.

Mercurius staat dicht bij deze Nieuwe Maan en helpt gevoelens onder woorden te brengen.

Gesprekken kunnen gaan over moederschap en ouderschap; kinderen; zorg en verzorging; emotionele veiligheid; familie; thuis; persoonlijke én maatschappelijke grenzen.

Ook collectieve thema’s rond bescherming, verbondenheid en nationale identiteit kunnen sterker naar voren komen.

Rond deze Nieuwe Maan ontstaan twee bijzondere configuraties die sterk doen denken aan een Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zulke patronen geven vaak het gevoel dat gebeurtenissen niet willekeurig plaatsvinden, maar deel uitmaken van een groter ontwikkelingsproces. Ze vragen om voortdurende aanpassing totdat een nieuw evenwicht gevonden wordt.

Neptunus retrograde in Ram vormt een sextiel met Pluto retrograde in Waterman. Beiden maken een quincunx naar Venus in Maagd.

Hier ontmoeten idealisme, innerlijke kracht en liefde elkaar.

Neptunus nodigt uit om illusies los te laten en de diepere waarheid achter onze verlangens te ontdekken. Pluto transformeert wat niet langer levensvatbaar is. Venus vraagt vervolgens hoe liefde, relaties en eigenwaarde zich op een nieuwe, meer authentieke manier kunnen vormgeven.

Het proces verloopt niet rechtlijnig, in één beweging. Vaak vraagt het meerdere kleine bijsturingen voordat een nieuw evenwicht ontstaat.

De tweede configuratie verbindt Jupiter in Leeuw en Uranus in Tweelingen met Zwarte Maan Lilith in Steenbok.

Lilith wordt vaak verkeerd begrepen. Zij is niet eenvoudigweg boosheid, rebellie of conflict. Lilith is vanuit de astrologie belicht, dat deel van de ziel dat weigert zichzelf te verloochenen. Zij bewaart onze oorspronkelijke waardigheid, onze instinctieve waarheid en het vermogen om “nee” te zeggen wanneer iets niet langer in overeenstemming is met ons diepste wezen.

Wanneer Lilith lange tijd is onderdrukt, kunnen emoties plots krachtig naar boven komen, die om uitdrukking en ruimte vragen.

Jupiter vergroot alles wat hij aanraakt. Uranus brengt plotselinge inzichten en onverwachte wendingen. Daardoor kunnen doorbraken soms voorafgegaan worden door innerlijke spanning of een onverwachte confrontatie met jezelf. Daarin ligt de uitnodiging: niet reageren vanuit ondoordachte impulsen, maar te luisteren naar wat de ziel werkelijk duidelijk wilt maken.

Wanneer Lilith haar plaats mag innemen zonder strijd, ontstaat een diepere vorm van innerlijke soevereiniteit. Dan wordt liefde niet langer gebaseerd op aanpassing, maar op waarheid, op echtheid.

Nieuwe ideeën, onverwachte inzichten en vernieuwende vormen van communicatie kunnen zich plots aandienen. Sommige ingevingen lijken misschien te radicaal of ongewoon, maar verdienen het om rustig onderzocht te worden voordat je ze terzijde schuift. Ook intuïtieve ingevingen kunnen opvallend helder zijn.

* Neptunus op 4° Ram vormt tegelijkertijd een harmonische verbinding met zowel Uranus als Pluto. De drie buitenplaneten werken daardoor opmerkelijk goed samen.

Toch staan zij allemaal in een uitdagende relatie tot Venus.

Dat betekent dat vooral onze relaties, waarden en zelfliefde onder invloed staan van een diepgaand vernieuwingsproces.

We werken al maanden met deze energieën, maar deze Nieuwe Maan helpt om die veranderingen werkelijk te verankeren in het dagelijkse leven.

* Venus en Lilith vormen samen een harmonische aardetrilling met Cheiron. Hier ligt één van de mooiste mogelijkheden van deze periode. Cheiron opent de weg naar heling en Venus herinnert ons aan liefde, schoonheid en eigenwaarde. Lilith bewaakt onze innerlijke waarheid.

Wanneer deze drie samenwerken, ontstaat de mogelijkheid oude pijn, afwijzing of ervaringen van misbruik en zelfverloochening te transformeren tot gezond zelfrespect.

Slachtofferschap kan plaatsmaken voor innerlijke kracht.

Misschien voel je zelfs dat je uiterlijk, je kleding of de manier waarop je jezelf toont niet langer weerspiegelt wie je aan het worden bent. Ook dat kan een uitdrukking zijn van een diepere innerlijke verandering.

Laat je verrassen!

* Golven van verwarring, idealisme of plotselinge onthullingen kunnen zich afwisselen. Probeer niet onmiddellijk overal een antwoord op te vinden. Inzicht en uitrijping heeft, en vergelijk dat met de natuur en haar ontwikkelingscycli, tijd nodig om zich te ontvouwen.

Zoals een gras niet sneller groeit door eraan te trekken, groeit ook bewustzijn volgens zijn eigen ritme.

* Later deze maand, rond 26 juli, gaat Saturnus retrograde en verschuiven ook de Maanknopen naar een nieuwe ontwikkelingsfase.

Deze Nieuwe Maan vormt daarom een waardevol overgangsmoment. Wat je nu met liefde, eerlijkheid en bewustzijn kunt loslaten, zal later minder weerstand oproepen.

Mars beweegt door het beweeglijke teken Tweelingen. Daardoor kunnen gesprekken sneller verlopen, meningen botsen en discussies gemakkelijker ontstaan.

Gebruik deze dynamische energie liever om achterstallige correspondentie af te werken, plannen bij te sturen, je website of sociale media te actualiseren of nieuwe ideeën vorm te geven.

Beweging brengt helderheid.

Veel gebeurtenissen kunnen in deze periode een opvallend gevoel van synchroniciteit oproepen. Ontmoetingen, afscheid, nieuwe verbindingen of onverwachte inzichten lijken soms precies op het juiste moment te verschijnen. Synchroniciteiten te herkennen.

Zoals een zeilboot langzaam aan de horizon verschijnt, zo komt ook datgene waarvoor jouw ziel werkelijk klaar is stap voor stap dichterbij.

* Zelfonderzoekvragen

Welke grote droom draag ik al lange tijd in mijn hart?

Welke oude overtuigingen over liefde of eigenwaarde ben ik ontgroeid?

Waar verlang ik nog naar meer veiligheid en geborgenheid?

Hoe kan ik eerlijker zijn zonder mijn zachtheid te verliezen?

Welke oude zorgpatronen of familiethema’s mogen nu geheeld worden?

Wat vraagt om losgelaten te worden, zodat iets nieuws kan groeien?

Hoe kan ik beter voor mezelf zorgen zonder schuldgevoel?

Waar vraagt mijn innerlijke waarheid, mijn Lilith, om eindelijk gehoord te worden?

Wat ik bijzonder mooi vind aan deze Nieuwe Maan is niet zozeer het idee van “voorbestemming”, maar het beeld van ontkieming.

Zoals een zaad in de donkere aarde eerst wortels vormt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt deze Nieuwe Maan om vertrouwen in wat zich nog niet laat zien.

De Kreeftenergie nodigt uit om niet onmiddellijk naar resultaten te grijpen, maar eerst een innerlijke voedingsbodem te scheppen. Pas wanneer iets voldoende warmte, zorg en tijd heeft ontvangen, kan het zich op een gezonde manier openbaren.

Dat beeld sluit aan bij de antroposofische visie op ontwikkeling: het wezenlijke groeit eerst in het verborgene, voordat het zichtbaar wordt in de wereld.

Heb het goed, liefs Mieke

Geplaatst op

Update 13 juli 2026

Kun je je dat voorstellen dat er soms maar één klein lichtstraaltje nodig is om de hele kamer te verlichten?

Vandaag vormt de Zon een conjunctie met Mercurius retrograde in Kreeft. Alsof een innerlijke deur opengaat, worden herinneringen, gevoelens en oude overtuigingen zichtbaar die lange tijd in de schaduw verborgen bleven. Plots zie je de betekenis van wat eerst verwarrend was. Soms is dat niet zo plots, ik zie dat eerder als een verder en dieper uitrijpen om tot een helder inzicht te komen.

Als je even stilstaat bij alles waar je angsten hebt doorstaan, heb je niet zo af en toe de ervaring dat veel van je angsten, die je misschien niet durfde aankijken, niet groter zijn dan een badjas die in het donker over een stoel hangt? Zodra het licht aangaat, verdwijnt de dreiging.

Misschien hoor je vandaag een zachte stem in jezelf fluisteren:

“Ik ben hier altijd geweest. Ik wachtte alleen tot jij de moed had om mij werkelijk te zien.” Dat is de stem van het innerlijke kind, het deel dat zich niet wil verdedigen of bewijzen, maar eenvoudig gezien en omarmd wil worden.

Mercurius retrograde nodigt uit om met zachtheid terug te kijken, zodat je het verleden, wat achter je ligt, kunt begrijpen.

Terwijl dit innerlijke proces zich ontvouwt, staat Venus in Maagd onder druk van drie krachtige planeten.

Het vierkant met Uranus in Tweelingen kan onverwachte veranderingen brengen in relaties, vriendschappen, financiën of dagelijkse gewoonten.

Er ontstaat behoefte aan meer ruimte, meer vrijheid of een andere manier van communiceren. Wat verstikkend voelt, vraagt om beweging. Toch is het goed om onderscheid te maken tussen een oprechte behoefte aan vernieuwing en een impulsieve reactie op tijdelijke onrust.

De quincunx met Neptunus retrograde in Ram vraagt om subtiele bijsturing. Misschien ontdek je dat je idealen niet langer overeenkomen met de werkelijkheid. Waar projecteer je verwachtingen op anderen? Waar hoop je dat iemand anders jouw leegte zal vullen? Neptunus nodigt uit om illusies liefdevol los te laten, zodat een authentieker verlangen zichtbaar kan worden.

Later op de dag maakt Venus ook een quincunx met Pluto retrograde in Waterman. Oude patronen rondom controle, afhankelijkheid, waardering of eigenwaarde kunnen zich laten zien. Je neemt waar wat werkelijk vraagt om te transformeren.

De twee quincunxen vormen samen een subtiele Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zo’n configuratie voelt vaak alsof het leven zachtjes maar onontkoombaar richting geeft. Kleine gebeurtenissen nodigen je uit om anders te kijken. Je hoeft niet te zoeken naar spectaculaire gebeurtenissen, het ligt juist in het heel eenvoudige ervaringen.

Neem eens een andere weg dan gewoonlijk tijdens een wandeling.

Luister eens naar een stukje muziek, een ander genre dan je gewend bent.

Blijf even staan bij een bloem tussen de stoeptegels.

Kijk eens hoe het zonlicht door de bladeren valt.

Kun jij je nog verwonderen? Stilstaan? Ontvankelijkheid voor wat ongekend is of wat je radicaal afwijst, te cultiveren?

Levende voorbeelden gratis en voor niks. Waarom wordt dit alles buiten onszelf gezocht, wat in onze handen ligt?

Kun je ook nog dankbaarheid voelen pulseren, ook al is iets volgens jouw maatstaven ‘nog’ niet perfect, nog niet genoeg….? Kun je als je dit waarneemt in jezelf opnieuw leren ‘kijken’, te doorgronden, het licht erop te laten schijnen.

Herinneren met het hoofd of met het hart belicht vanuit de antroposofie.

Mercurius helpt ons feiten verzamelen, verbanden leggen en gebeurtenissen terughalen. Dat is het herinneren van het hoofd: helder, analytisch en noodzakelijk om ons in de wereld te oriënteren. Maar wanneer herinneringen alleen in het denken blijven leven, kunnen ze ook vast komen te zitten in oude verhalen, oordelen of herhalende gedachten.

Kreeft nodigt uit tot een andere vorm van herinneren. Niet alleen wat er gebeurde wordt belangrijk, maar vooral wat de ervaring in de ziel heeft achtergelaten. Het hart bewaart geen archief van feiten, maar de levende betekenis van wat ons heeft gevormd. Een herinnering wordt dan geen last uit het verleden, maar een bron van wijsheid die het heden kan verlichten.

Vanuit de antroposofie groeit werkelijk inzicht wanneer denken, voelen en willen opnieuw met elkaar samenwerken. Dan daalt het denken als het ware af van het hoofd naar het hart. Herinneringen worden zachter, krijgen warmte en mededogen. We kijken niet langer alleen naar ons verleden, maar ontmoeten ook ons vroegere zelf met meer begrip.

De diepere uitnodiging van deze Zon-Mercuriusconjunctie in Kreeft is niet méér herinneren, maar anders herinneren. Om te ontdekken welke innerlijke kracht zich daarin verborgen hield. Al die tijd.

Steiners visie op levend denken (lebendiges Denken) is een denken dat niet alleen analyseert, maar zich liefdevol met de werkelijkheid verbindt. Dat past bijzonder goed bij Mercurius in Kreeft: het hoofd wordt niet uitgeschakeld, maar verwarmd door het hart. Daardoor verandert herinnering van een verzameling beelden in een levende bron van zelfkennis en medemenselijkheid.

Welke gedachte of herinnering krijgt vandaag ineens meer helderheid?

Welke angst blijkt, nu je haar onderzoekt, minder groot dan je dacht?

Welk deel van je innerlijke kind verlangt ernaar eindelijk gehoord of getroost te worden?

Reageer ik vanuit een verlangen naar echte vrijheid, of probeer ik ergens aan te ontsnappen?

Welke verwachtingen projecteer ik op anderen?

Waar houd ik nog vast aan een ideaalbeeld dat niet langer klopt?

Welke gewoonte zou ik vandaag bewust kunnen doorbreken om nieuwe inspiratie toe te laten?

Welke kleine schoonheid heb ik vandaag bijna over het hoofd gezien?

Hoe kan ik vandaag meer zachtheid tonen, zowel naar mezelf als naar de mensen om mij heen?

☉ Zon conjunct ☿ Mercurius retrograde in Kreeft — 03:25 uur

Venus □ ♅ Uranus — 16:26 uur

Venus ⚻ ♆ Neptunus retrograde — 18:45 uur

Venus ⚻ ♇ Pluto retrograde — 22:51 uur

Niet alles wat je vandaag ontdekt is nieuw. Veel lag al lange tijd in jezelf besloten. Het verschil is dat je er nu met helderder bewustzijn naar kunt kijken. Wanneer het licht van inzicht de schaduw ontmoet, verdwijnt niet het verleden, maar wel de angst die eraan vastzat. Vanuit die innerlijke helderheid kan het hart opnieuw kiezen voor eenvoud, verwondering en vertrouwen.

Heb het goed, liefs Mieke 🌹💚🙏

Geplaatst op

De Negen-Mens dag energie 11-7

De Reis van Hoofd naar Aarden

De vorm van de 9 is een prachtig kosmisch kompas, dat we direct terugzien in de afbeelding.

De ronde cirkel aan de top is de denkende mens—de spirituele bovenkamer waar onze gedachten, plannen en kosmische inspiratie wonen.
In de numerologie is de 9 het getal van de voltooiing. Het hoofd heeft alle levenslessen van de eerdere getallen (1 tot en met overdacht, doorleefd en begrepen.

Net als de gouden spiraal in de afbeelding, is het een verzameling van opgeslagen wijsheid en levenskracht.
Maar de 9 stopt niet bij het begrijpen.

De ware transformatie zit in de vloeiende lijn die vanuit die gouden spiraal naar beneden reikt. Dit is de beweging van het indalen.Het nodigt je uit om de opgestapelde wijsheid uit het hoofd te laten zakken, dwars door het hart, tot diep in je ledematen.

De stam van de plant zoekt haar weg omlaag, net als het lusje van de 9, en vertakt zich in stevige wortels die zich verankeren in de donkere, dragende aarde.

Pas wanneer de kosmos indaalt in het lichaam, wordt wijsheid tastbaar. Dan verandert ‘denken’ in ‘weten’, en ‘moeten’ in ‘zijn’. De 9 herinnert ons eraan dat loslaten pas echt lukt als we, net als deze spiraal, durven te landen en te wortelen in de realiteit van het nu.

🌹
🌹

Vandaag ademt voltooiing als keerpunt zo je dat verlangt.
De cirkel sluit zich niet met een punt
maar met een zachte buiging.

De energie van negen is geen einde
maar een terugkeer naar essentie.

Zij zakt dieper naar haar Wezen
doordrongen van levende wijsheid
in stevige wortels onverwoestbaar.

Vandaag is een dag om te luisteren naar het grotere ritme
de hartslag van de aarde
verlangzaamt …geen haast, geen moeten
alleen het grote loslaten
het zachte weten: het is goed.

En jij, mooie ziel, bent een drager van die wijsheid.

©Mieke
Liefs 

🌹
💚
🙏
Geplaatst op

Update 12 juli 2026

Soms verschijnt wijsheid niet als een zachte roos, maar als een distel. Stekelig, krachtig en verrassend… mooi.

Terwijl ik deze woorden schrijf, denk ik terug aan de situatie met onze lieve Casper, die zich gezien de wondjes aan zijn achterpootje, aan de enorme grote distels aan de parking, eigendom van Infrabel, had verwond. De distels zijn inmiddels verwijderd, niét omdat ik iets tegen distels heb, ik bewonder hun kracht en schoonheid, maar er is me ook iets anders duidelijk geworden. Het heeft een diepere betekenis gekregen wat ik als een uitnodiging om dat te laten uitrijpen.

Ik geloof niet in toevalligheden, er is me iets toegevallen middels wat er met Casper is gebeurd. Natuurlijk kent Casper niets van astrologie, maar toch voel ik ergens: daar zit iets dieperliggend in de gebeurtenis. Waar nooit eerder distels groeiden, stonden ze daar nu wel op die plek.

Het is niet omdat ik dagelijks blogs schrijf, dat ik buiten eigen belevingen, gewaarwordingen sta. Ik ben daar zelf IN aanwezig en het wekt en wakkert ook verder aan wat om aandacht en rijping vraagt.

Een distel leert ons over grenzen. Hij beschermt zijn kwetsbare hart met stekels. Maar wijsheid bestaat niet alleen uit beschermen. Soms vraagt liefde juist om iets weg te nemen wat op dat moment schade veroorzaakt.

Precies wat Pallas ons vandaag laat zien. Onderscheidingsvermogen is geen hardheid. Het is liefde die helder heeft leren kijken. Vesta voegt daar iets aan toe. Wanneer we zorg dragen voor het leven dat aan ons is toevertrouwd – een kind, een dier, een tuin of ons eigen hart – voeden we het heilige vuur van aandacht. Dat zijn vaak geen grootse daden. Het zijn de kleine, liefdevolle beslissingen waardoor het leven zich veilig voelt.

Er zit ook een wezenlijk verschil tussen respect voor de natuur en het verheffen van een idee boven een concrete verantwoordelijkheid.

Distels hebben zonder twijfel een belangrijke ecologische functie: ze zijn een waardevolle voedselbron voor bijen, hommels, vlinders en later ook voor putters en andere vogels. Dat hoeft echter niet te betekenen dat iedere distel op elke plek moet blijven staan.

Een tuin is geen ongerepte natuur. Het is een plek waar verschillende levensvormen samenkomen: planten, insecten, vogels, mensen én huisdieren.

Goed rentmeesterschap vraagt dus onvermijdelijk om een afweging. Als een plant op een bepaalde plaats een reëel risico vormt voor een dier, is het heel wenselijk die weg te halen. Dat is geen afwijzing van de natuur, maar een zorgvuldige keuze.

Vanuit de antroposofie wordt geschreven over natuurwezens of elementaire wezens door Rudolf Steiner maar verbond dat nooit aan passiviteit. Integendeel: de mens heeft juist de taak om bewust en verantwoordelijk met de natuur samen te werken. Geestelijke inzichten zijn geen vervanging voor praktische zorg.

Als een boom dreigt om te vallen, snoei of verwijder je hem.

Als een plant gevaar oplevert op een bepaalde plek, mag je besluiten die weg te halen.

Dat is geen gebrek aan spiritualiteit; het is juist het opnemen van verantwoordelijkheid.

Je kunt feiten kennen over distels. Je kunt veel weten over ecologie of spiritualiteit. Maar werkelijk luisteren begint met de vraag: “Wat heeft de ander eigenlijk meegemaakt?”

Ik denk hierbij terug aan een tekst van gisteren: zich inleven en zich iets kunnen voorstellen

. https://miekecoigne.com/…/zich-inleven-of-zich…/

Je kunt je voorstellen hoe iemand zich voelt, maar echt inleven vraagt dat je je eigen oordeel even opschort en de ander eerst ontmoet in zijn of haar ervaring.

En dat blijkt veel moeilijker en lastiger in de praktijk.

Dat is ook de kwaliteit die Steiner zo vaak beschrijft niet alleen te denken over de ander, maar leren waarnemen vanuit de ander. Dat staat haaks op gelijk willen halen. Dat nodigt nooit uit, je maakt de ander schaakmat.

Een distel laat zich niet zomaar plukken. Hij bewaakt zijn eigen ruimte, maar biedt tegelijkertijd nectar aan wie bereid is met aandacht en respect te komen. Juist daarom gonst het rondom hem van de bijen. Niet iedereen wordt toegelaten, maar wie werkelijk wil bijdragen, vindt er voedsel en levenskracht.

De energie van vandaag lijkt op zo’n distel.

Er ontstaat een spanning tussen hoofd en hart, tussen visie en emotie, tussen wat we willen beschermen en wat werkelijk om onze aandacht vraagt.

🌹

07:04 uur (BE/NL – CEST)

De Zon in Kreeft nodigt uit om te zorgen, te beschermen en vanuit het hart te handelen. Maar Pallas Athena, de wijze krijgsvrouw, staat in het vurige Ram en herinnert ons eraan dat inzicht alleen waarde krijgt wanneer het ook moedige daden voortbrengt.

Pallas vertegenwoordigt niet de krijger die blind strijdt, maar degene die eerst het patroon helder ziet. Zij kijkt boven de situatie uit, ontdekt verbanden en bedenkt creatieve oplossingen waar anderen alleen conflicten zien.

Vandaag kunnen emoties en strategie elkaar gemakkelijk in de weg zitten.

Misschien wil je iemand beschermen, terwijl een eerlijk transparant verbindend gesprek juist meer helpt? Misschien blijf je piekeren over een probleem, terwijl een kleine moedige stap de deur al opent?

🌹

07:26 uur (BE/NL – CEST)

Dit is een subtiele maar waardevolle invloed.

Venus in Maagd vindt schoonheid in zorgvuldigheid, eenvoud en dienstbaarheid. Jupiter in Leeuw wil juist royaal delen, inspireren en vanuit het hart stralen.

Samen herinneren zij ons eraan dat grootse dromen vaak beginnen met kleine liefdevolle handelingen. Een vriendelijk woord. Een zorgvuldig uitgevoerde taak. Een glimlach die iemands dag verandert.

Onderschat nooit hoe kleine gebaren op lange termijn grote gevolgen kunnen hebben.

🌹

09:25 uur (BE/NL – CEST)

Mercurius retrograde nodigt uit om opnieuw na te denken over oude overtuigingen, herinneringen en gesprekken. In Kreeft gebeurt dat vanuit gevoelens, familiepatronen en innerlijke veiligheid.

Daar tegenover staat Vesta.

In de Romeinse traditie bewaakte Vesta het heilige vuur van de tempel. Astrologisch symboliseert zij onze innerlijke vlam: datgene waarvoor wij ons met toewijding inzetten, ook wanneer niemand kijkt.

Het vierkant kan voelbaar worden als een innerlijke botsing.

Een deel van jezelf blijft misschien oude verhalen herhalen of kritiek leveren. Een ander deel verlangt ernaar om eindelijk energie te steken in datgene wat werkelijk betekenis heeft.

Vanuit een antroposofische blik is de mens voortdurend onderweg om zijn denken, voelen en willen steeds bewuster met elkaar in harmonie te brengen. Juist daarin raken de beelden van Pallas en Vesta iets wezenlijks.

Pallas is de wijsheid die niet ontstaat door méér informatie te verzamelen, maar door werkelijk te leren zien. Rudolf Steiner beschreef vaak dat helder denken geen koud intellect is, maar een levend vermogen om achter de uiterlijke gebeurtenissen de samenhang te ontdekken. Zoals een kunstenaar niet alleen de afzonderlijke kleuren ziet, maar ook het geheel van het schilderij, zo probeert Pallas boven de verwarring uit te stijgen. Zij nodigt uit om niet onmiddellijk te reageren, maar eerst waar te nemen. Niet impulsief te oordelen, maar het grotere patroon te herkennen.

Zij bewaakt geen uiterlijke tempel meer, maar het heiligdom in onszelf. In de antroposofie wordt de mens gezien als een wezen dat een innerlijke vlam draagt: een kern van geestkracht die gevoed wil worden door aandacht, liefde en bewuste keuzes. Dat vuur brandt niet vanzelf. Het vraagt dagelijkse verzorging, zoals een haardvuur dat telkens opnieuw hout nodig heeft.

Iedere keer dat je iets met volledige aandacht doet, een gesprek werkelijk beluistert, een plant verzorgt, muziek maakt, mediteert of met liefde een maaltijd bereidt, leg je als het ware een nieuw blok hout op dat innerlijke vuur.

Maar ook het omgekeerde is waar.

Voortdurend klagen, piekeren, oordelen of jezelf verliezen in eindeloze afleiding werkt als vochtige as die de vlam langzaam verstikt.

Kiezen wat jou Levenskracht schenkt, wat jouw etherlichaam verlevendigt, is de uitnodiging.

https://miekecoigne.com/…/het-etherlichaam-als-drager…

Zoals de distel zijn nectar niet weggeeft aan alles wat voorbij vliegt, hoeven ook wij onze aandacht niet aan iedere gedachte, iedere discussie of iedere verwachting van anderen te schenken.

Innerlijke vrijheid begint met onderscheidingsvermogen.

Wanneer Pallas ons helpt om helder te zien en Vesta ons helpt trouw te blijven aan wat werkelijk betekenis heeft, ontstaat er iets nieuws. Dan worden denken, voelen en willen niet langer drie losse krachten die elkaar tegenwerken, maar drie stemmen die samen één melodie vormen.

Een mooie oefening voor vandaag in het bijzonder is luisteren naar die stille plek in jezelf waar inzicht en toewijding elkaar ontmoeten én niet wat de wereld van jou verlangt.

Het is juist daar, in die onzichtbare stille ruimte, dat het licht zich openbaart, en dat kun je vervolgens met anderen delen.

Stop met zoeken naar fouten van anderen. Stop met invullen voor anderen. Denk aan NIVEA= Niet(s) Invullen Voor Een Ander.

Vraag jezelf vandaag af of jij je innerlijk vuur van binnenuit voedt, of je levenskracht en je vuurkracht in balans is of blaas je telkens de as van het verleden op. Niet iedere gedachte of uitspraak behoeft bediscussieerd te worden. Niet alles (meteen) vraagt om een antwoord.

🌹

De energie van vandaag helpt onderscheid maken. Wie wat is voedend en wie wat vreet energie? Zoek het midden tussen geven en ontvangen. De balans, een gezond evenwicht. Alleen jij bent daarin verantwoordelijk.

Herken je repetitieve tot dwangmatig gedachten die je gevangen houden? Ook daar kun je op de duur heel moe van worden. Je wordt moe van jezelf. Dat is wat cliënten me wel eens zuchtend vertellen: ‘ Ik word moe van mezelf.’

0nderzoek gedachten die nieuwe mogelijkheden openen.

Zoals de distel niet voor iedereen buigt, hoef jij ook niet voortdurend beschikbaar te zijn voor alles wat jouw aandacht opeist. Bescherm wat kostbaar is. Investeer in mensen die samen willen bouwen. Richt je aandacht op oplossingen.

Elke kleine stap die je vandaag zet, kan later uitgroeien tot iets veel groters dan je nu kunt overzien.

🌹

* Zelfonderzoekvragen

Welke mensen geven mij energie, en welke putten mij langzaam uit?

Waar reageer ik nog vanuit oude emotionele patronen in plaats van vanuit helder inzicht?

Welke situatie vraagt vandaag niet om méér inspanning, maar om een andere manier van kijken?

Welk innerlijk vuur wil ik opnieuw voeden?

Waar besteed ik dagelijks aandacht aan?

Welke kleine daad van liefde of zorg kan vandaag een groot verschil maken?

Wat mag ik loslaten zodat mijn creativiteit weer vrij kan stromen?

Heb het goed, liefs Mieke

Geplaatst op

Zich inleven of zich voorstellen? Een subtiel maar wezenlijk verschil

©thuisfoto

We gebruiken de woorden zich inleven en zich voorstellen vaak alsof ze hetzelfde betekenen. Toch is er een belangrijk onderscheid tussen beide. Het lijkt misschien een nuance, maar het raakt aan de manier waarop wij de wereld, de ander en uiteindelijk ook onszelf leren kennen.

Wanneer we ons iets voorstellen, vormen we een innerlijk beeld. Dat beeld ontstaat vanuit onze eigen ervaringen, herinneringen en gedachten. We kijken als het ware van buitenaf naar een situatie en proberen die in ons denken vorm te geven. Dat is een waardevol vermogen. Zonder voorstellingen zouden we niet kunnen leren, herinneren of begrijpen.

Maar een voorstelling blijft altijd gekleurd door wie wij zelf zijn.

Zich inleven vraagt iets anders.

Daarvoor is het niet voldoende om een beeld van de ander te maken. Het vraagt dat we onze eigen vanzelfsprekendheden even op de achtergrond laten treden en ons openstellen voor de belevingswereld van de ander.

Niet door te denken dat je precies weet hoe de ander zich voelt, maar door je af te vragen hoe de wereld er voor zou uitzien?

Dat is een houding van aandacht, ontvankelijkheid en innerlijke beweeglijkheid.

Dit is niet alleen belangrijk in menselijke ontmoetingen, maar ook in de omgang met de natuur, kunst en onderwijs. Een boom is meer dan een verzameling botanische kenmerken. Een kind is meer dan een optelsom van eigenschappen of leerprestaties. Wie zich werkelijk leert inleven, probeert niet alleen te begrijpen wat hij ziet, maar ook wie of wat zich daar uitdrukt.

In de vrijeschoolpedagogie is dit een essentieel uitgangspunt. Een leerkracht past niet eerst een methode toe, maar ontwikkelt het vermogen om het individuele kind waar te nemen. Niet het kind moet zich aanpassen aan een vast beeld, maar de opvoeder leert zijn waarneming telkens opnieuw levend te houden.

Juist daarin ligt ook een belangrijke waarschuwing voor onze tijd. We vormen snel een mening, een diagnose of een verklaring. We denken dat we de ander begrijpen, terwijl we vaak vooral onze eigen voorstelling bevestigen. Werkelijke inleving vraagt meer moed. Ze vraagt dat we het oordeel even uitstellen en bereid zijn ons te laten verrassen.

Waar de voorstelling vooral uitgaat van wat wij al weten, begint inleving juist met de bereidheid om iets nieuws te ontvangen. Daarin ligt een wezenlijke stap in de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn: niet alleen denken over de wereld, maar leren deelnemen aan de levende werkelijkheid.

Het is de dag van vandaag actueler dan ooit. In een tijd waarin beelden, meningen en snelle conclusies elkaar voortdurend opvolgen, is de kunst van het inleven een vorm van innerlijke discipline geworden. We verliezen ons niet in de ander, maar door ontvankelijk te zijn en openheid leren we zien wat zich werkelijk wil tonen.

In de vele voordrachten van Rudolf Steiner en vooral in De Filosofie van de Vrijheid, Algemene Menskunde en Goethes natuurwetenschappelijke geschriften beschrijft hij een manier van waarnemen waarin dat verschil heel concreet wordt. Hij sluit daarbij aan bij Goethe, die niet alleen naar de natuur keek, maar probeerde met de natuur mee te kijken.

Een van de mooiste oefeningen zou Steiner ongeveer zo kunnen hebben bedoeld.

🌻

Je kijkt naar de bloem en je denkt

“De zonnebloem heeft grote gele bloemblaadjes. Het hart is donkerbruin. De stengel is dik en stevig. De bladeren zijn groot en ruw. Ze kan meer dan twee meter hoog worden. Ze draait zich naar de zon.”

Je kunt zelfs haar Latijnse naam opzoeken. Alles klopt.

Maar eigenlijk ben je vooral bezig met het maken van een beeld.

Je beschrijft de bloem.

🌻

Nu leg je alle kennis even naast je neer.

Je kijkt opnieuw. Niet om iets te benoemen maar om de bloem rustig haar eigen verhaal te laten vertellen.

Je merkt hoe de stengel zich opricht. Hoe de bloem zich opent naar het licht. Hoe de bloemblaadjes als een gebaar naar buiten stralen.

Je probeert niet te denken: “Ik weet wat een zonnebloem is.”

Je vraagt je af welke beweging er eigenlijk leeft in de zonnebloem?

Langzaam voel je iets van haar kwaliteit. En niet als een ‘fantasie’, maar als een met aandacht meebewegen.

Je verzint iets niet, maar je waarneming verdiept zich.

Aanvankelijk is het oefenen niet makkelijk, want we zijn heel snel geneigd om te denken zoals we gewend zijn te denken.

Mieke Mosmuller heeft hierover enkele heel interessante boekjes over geschreven. Boekjes, schrijf ik hier, maar je bent daar wel voor onbeperkte tijd heel zoet mee.

🫃

Een kind zit stil in de klas.

“Dat kind is verlegen.” of “Dat kind is niet gemotiveerd” tot ” Dat kind is ongelukkig.”

Dat zijn voorstellingen die waar kunnen zijn, maar ze kunnen ook onze eigen interpretaties zijn.

Nu kijk je opnieuw naar het kind. Je kent inmiddels wel hoe het kind respondeert met een situatie of in een context vb thuis, op school, met vrienden. Je neemt waar dat dit kind luistert. Dat het eerst alles opneemt. Het kind maakt in stilte en zwijgzaam oogcontact, knippert af en toe met de ogen.

Je neemt waar dat het kind niet verandert, maar wel jouw manier van kijken, van waarnemen, van inleven. Er ontstaat begrip.

Je kunt het verschil met deze voorbeelden wellicht herkennen namelijk een voorstelling sluit gemakkelijk af ( je denkt dat je weet hoe het zit) en inleving opent- je ontdekt dat er nog iets is wat je niet hebt gezien.

Een prachtige uitspraak van Steiner (vrij weergegeven)

“De mens moet leren de wereld niet alleen te bekijken, maar haar innerlijk tegemoet te treden.”

Dat is precies wat hij bedoelt met een ‘levend denken.” En dit vind ik ook terug in de ‘boekjes’ van Mieke Mosmuller. ‘Levend denken.

Niet koud denken en analyseren, maar evenmin zweverig fantaseren.

Wel een denken dat zo aandachtig wordt dat het bijna luisteren wordt.

Kies vandaag één boom, één bloem, één dier

Kijk enkele minuten naar een bloem of een boom, of een voorwerp naar keuze, zonder onmiddellijk een naam, oordeel of verklaring te geven.

Juist daarin ligt het mooiste onderscheid tussen zich voorstellen en zich inleven: een voorstelling ontstaat vanuit het beeld dat ík vorm, terwijl inleving begint waar ik bereid ben mijn eigen beelden even stil te laten worden, zodat de ander, een mens, plant of kunstwerk – zich op zijn eigen wijze kan openbaren.

Dat is de houding die Steiner verbindt met wat Goethe “Zarte Empirie” noemde: tedere empirie. Het is een vorm van waarnemen die nauwkeurig én liefdevol is.

Niet sentimenteel, niet afstandelijk, maar met een open aandacht die de werkelijkheid tegemoet treedt. Juist daarin ziet Steiner een weg naar een rijkere en meer waarachtige vorm van kennen.

Ik oefen er zelf consequent met regelmaat in uiteraard, anders zou ik dat vandaag niet nog eens onder de aandacht brengen.

Heb het goed, liefs Mieke 🙏💚