In de massa, het starre, dode,
leven en geest te verbeelden,
is het doel van de kunstenaar,
aan de geest, het vluchtige, beweeglijke,
vorm en stevigheid te geven
is het streven van de onderzoeker.
En wanneer zij het hoogtepunt van het werk bereiken,
dan moeten ze elkaar in eenheid ontmoeten.
Rudolf Steiner
Zielscreatie 27-06-2023
acryl pouring op canvas
© Mieke
Mars op 29° Stier in semi-vierkant met Saturnus in Ram
Exact om 12:41 uur (België & Nederland) | Mars 29°01′ Stier – Saturnus 14°01′ Ram
Mars bevindt zich op de anaretische (29e) graad van Stier: een graad die vaak voelt als een culminatiepunt. Alles wat Stier vertegenwoordigt – veiligheid, bezit, geld, eigenwaarde, stabiliteit en controle – wordt intenser beleefd. Alsof de druk zich heeft opgebouwd en nu een uitweg zoekt.
Tegelijkertijd maakt Mars een semi-vierkant met Saturnus in Ram, een aspect dat spanning creëert tussen onze wil om direct te handelen en de realiteit die grenzen, vertraging of verantwoordelijkheid oplegt. Waar Mars wil bewegen, remt Saturnus af. Waar Mars strijdt nodigt Saturnus om volwassenheid uit.
Dit kan zich uiten als frustratie over financiële situaties, boosheid wanneer je je beperkt voelt in je vrijheid of middelen, jaloezie wanneer anderen lijken te hebben wat jij mist, of weerstand tegen regels, autoriteit en structuren die onrechtvaardig aanvoelen. De neiging kan ontstaan om direct in de verdediging te schieten zodra je veiligheid – emotioneel, financieel of fysiek – wordt geraakt.
Deze week sprak ik een cliënt die heel graag een huis wou kopen. Ok. Heel fijn voor jou.
En dan kwam het volgende: kun je zien of ik de lotto zou kunnen winnen, of ik geld van vrienden krijg, want een lening krijgen van de bank zit er niet in. Met de laatste mededeling haakte ik in op ‘ een lening van de bank krijgen zit er niet in.’ Ik stelde dan ook de vraag of dat ok was voor hem.
Het was een opening om daar wat dieper op in te gaan en fijn dat die cliënt het verhaal deelde. Door de context van waaruit de vragen werden gesteld, begreep ik hoe iemand ten einde raad hoopt op het winnen van de lotto of hoopt op de bereidwilligheid om het nodige geld bij mekaar te sprokkelen van vrienden.
De cliënt was bereid om mee te bewegen om als eerste stap de huidige problemen met de huidige woning, in samenspraak met de Stichting Woningbouw ( in Nederland is dit allemaal anders georganiseerd dan in België) aan te pakken.
De zaak was inmiddels overgedragen.
Hij erkende ook heel eerlijk dat door hij door de mankementen in de woning, geen huur meer wou betalen. Er was duidelijk heel wat fout gelopen tussen huurder en verhuurder ( of maatschappij) en inmiddels waren de schulden tot een heel hoge schuldenberg opgelopen.
Omdat ik op dit gebied ook heel praktisch meedenk en meekijk, gaf ik hem enkele concrete tips mee. Meedenken is meer dan wat tips geven, het gaat ook om een afgestemd op de situatie stappenplan uit te werken. Dat is mijn deel van de verantwoordelijkheid naar elke cliënt.
Ik blijf het ook herhalen dat huur betalen prioriteit heeft op andere betalingen, met andere diensten kun je als zich een probleem stelt, een afspraak maken om over te gaan tot een afbetalingsplan. Maar ik weet dat mensen vaak te lang wachten hiermee.
Of omdat structurele problemen om de bereidheid van betrokken partijen tot een acceptabele oplossing te komen. Ook dat is complexer dan gedacht. Elke situatie dienen we in een verhaal met een heldere kijk, en met voldoende basiskennis- en indien nodig ook doorverwijzen- te benaderen.
In sociaal werk was het brede pakket rechten geïntegreerd, maar we moeten zelf ook als consulent bijblijven.
Deze cliënt zag na dit gesprek in dat de vragen die hij stelde eerder een bijna tot wanhoop gedreven vlucht waren voor de problemen die zich opgestapeld hadden. Dat de ene put vullen met een andere put niet naar een duurzame oplossing leidt.
Het gaat er niet om dat iemand geen hulp mag vragen, er zijn momenten in het leven dat hulp heel welkom is. Je ontdekt zelf door welke omstandigheden een situatie is ontstaan, je aanvaardt hulp, en je hebt eruit geleerd. Jezelf te dragen en de verantwoordelijkheid te dragen is volwassenwording. Je doorbreekt het patroon van slachtoffer en redder. Dat kun je pas als je uit je ervaringen hebt geleerd.
Aan het einde van het gesprek kwam toch nog die vraag of hem de helft van dit hoge bedrag zou kwijtgescholden worden…
Ik kan maar zeggen: zet nu de eerste stap, stel dat tenminste niet uit, en dan pak je daadwerkelijk jouw verantwoordelijkheid én documenteer je je uitvoerig en geloofwaardig waar de mankementen in de woning aanwezig zijn.
Hij repte niet meer over het winnen van een lotto, geld krijgen van mensen en niet voor niets ( daar werd niets over gedeeld, maar dat hoeft niet) weigert een bank om een lening te geven. En dat geven en krijgen is niet gratuite.
Wacht nooit te lang tot het donker wordt….beweren dat het nooit te laat is, vind ik zelf een te makkelijke veralgemening. Soms is het gewoon te laat om de rek er terug in te krijgen. Te lang uitstellen op welk vlak dan ook…loopt een keertje goed fout. En ook dat moeten we liefst niet psychologiseren of spiritualiseren. Je zet mensen echt op een dwaalspoor door daar zelf aan deel te nemen.
Het signaal hierbij is om bewust en verantwoordelijk te handelen. En dat geldt ook, in dit geval, bij de ander.
Soms kun je niet anders dan je koers te herzien, een stevigere fundering te leggen voor je verder gaat.
De anaretische graad kan voelen alsof alles nú moet gebeuren. Alsof je koste wat kost moet vasthouden, bewijzen of doorduwen. Toch vraagt Saturnus iets anders: discipline boven impuls, geduld boven strijd en wijsheid boven reactie.
Je hoeft niet harder of meer te vechten dan je al hebt gedaan, je wordt juist krachtiger door niet in alles te lang mee te gaan, grenzen te stellen, gezonde keuzes te maken voor jezelf.
Wanneer boosheid opkomt, onderzoek dan welke diepere behoefte eronder schuilgaat. Is het werkelijk de situatie die je raakt, of raakt ze een oude angst voor tekort, verlies, afwijzing of machteloosheid?
Door je energie bewust te richten, voorkom je dat frustratie zich omzet in conflict of uitputting. Breek grote uitdagingen op in kleine, haalbare stappen. Geef processen de tijd om zich te ontvouwen. Handel als de situatie erom vraagt. Maak zelf het onderscheid op in wat nu tot actie vraagt en wat zich rustig mag ontvouwen.
* Vragen voor zelfonderzoek
– Waar voel ik momenteel de meeste frustratie of weerstand?
– Welke angst wordt geactiveerd wanneer mijn gevoel van veiligheid onder druk staat?
– Waar probeer ik controle te behouden uit angst om iets kwijt te raken?
– Vecht ik werkelijk voor iets wat belangrijk is, of reageer ik vooral vanuit gekwetste trots of oude pijn?
– Welke beperking ervaar ik als onrechtvaardig, en wat probeert deze mij eigenlijk te leren?
– Waar mag ik meer geduld ontwikkelen in plaats van harder te duwen?
– Welke stap kan ik vandaag zetten die klein, haalbaar én duurzaam is?
– Wat gebeurt er wanneer ik mijn behoefte aan onmiddellijke controle even loslaat?
– Hoe kan ik mijn boosheid omzetten in heldere, constructieve actie?
Waar vraagt het leven mij om te vertragen zodat iets stevigers kan groeien?
Bekrachtiging:
Om voorwaarts te gaan moet ik mezelf niet uitputten noch forceren. Ik vertrouw van binnenuit op de juiste timing. Mijn kracht ligt in bewuste gegronde actie en vanuit rust maak ik duurzame keuzes die mijn toekomst ondersteunen. Zo is het.
Zaterdag
” Zo spreekt de loden Saturnus
door de bomen van het donkere woud,
door de sparren, beuken en cypressen:
“0, mens, voel de verantwoording
voor de nood van Uw tijd
en van de gehele mensheid,
Aanvaard met innigheid en ernst
de opgave, die het leven U stelt.”
Johannes Hemleben
Uit ‘De zeven boomspreuken’
Heb het goed, liefs Mieke 
‘ Want zelfs de meest wijze mens kan oneindig veel van kinderen leren. ‘ Rudolf Steiner
Zo begin ik een hoofdstuk in mijn tweede boek ‘Ander-s Leven in een sterk veranderende tijd. Welkom Jij, Aquariusmens’, uitgegeven bij Boekscout 2021
Het blog dat je nu leest is een tekst die ik nog veel eerder schreef, met mijn stukje verhaal eraan toegevoegd.
Ik krijg wel eens, vooral mama’s, in gesprek die zich bezorgd voelen over de ‘cijfers’ van hun kind/kinderen en vergelijken met andere kinderen, die me vertellen dat ze pas echt gelukkig zullen zijn als hun kind/kinderen het gedroomde, gewenste cijfer zal/zullen hebben op het eindrapport.
Soms wordt de vraag gesteld, en dan gaat het over een 5-jarige kleuter, of hun kind succesvol zal zijn, slagen in het leven….ik word hier wel heel stil van.
De vragen zijn me niet vreemd, ik heb zelf les gegeven en enkele jaren klassenmentor geweest, en toch, ja, valt die vraag me vrij zwaar drukkend op mijn hart; mijn gedachten gaan meteen naar het kind uit, want ik kan me ook levendig voorstellen hoeveel druk dat geeft op een kind dat al op heel jonge leeftijd te dealen heeft met een spanningsveld die veroorzaakt wordt door de zeker en vast heel liefdevolle en zorgzame ouders. Daar twijfel ik niet over.
De kiem om op heel jonge leeftijd faalangst, stress en minderwaardigheidsgevoelens te ontwikkelen is gelegd. En dat kan zich nog verder ontwikkelen tot depressie. De pressie.
Ik heb dezelfde gevolgen ook gezien communicatietrainster bij het OFO, in alle sectoren waar volwassenen nog examens dienden af te leggen met faalangst en een vervormd zelfbeeld.
Als ik aan jou, volwassene, zou vragen, welk cijfer jij jezelf geeft op je staat van welzijn, wat zou jij op jouw levensrapport schrijven.
Je vergelijkt het niet met je collega, je buurvrouw/buurman, je vrienden. Je kijkt enkel naar jezelf. En stel je eens voor dat je je op zo’n manier kunt verbinden met een kind, en je plaatst daar niet hetzelfde verhaal op, maar je ontdekt het Wezen van het kind. En daar ga je verder mee in ontwikkeling. Want jij als ouder, ontwikkelt mee in terugwerkende kracht met het kind. Je ziet bij jezelf hoe jij als kind opgroeide, je ontwikkelde, je ziet ook wat volwassenen lieten liggen, niet begrepen en je bent nu bereid om dat voor jezelf via het kind te herstellen. Jij herstelt jezelf. Je kind hoef je niet te herstellen, want het draagt in de kiem een wereld dat zich aan het ontwikkelen is.
Ook dan laten we dingen liggen, omdat we als ouder niet perfect zijn, we zijn meestal in het beste geval ook zoekend naar het beste in onszelf. Het ontvankelijk Zijn voor wat een kind aan ons laat zien, in die wereld van ‘wijsheid’, ja, dat is toch wel iets anders in de beweging der dynamieken.
Zie elk kind met al zijn kwaliteiten als een uniek en authentiek wezen. Zie de zielskleur van elk kind en leid elk kind vanuit zijn prachtige ziel naar wegen ons uitnodigen om verkend te worden.
Duw geen enkel levend wezen in een hokje met allerlei verwachtingen die niet aansluiten bij het Wezen van het kind, dat zoveel zuivere pure wijsheid met zich meebrengt, gebieden waar velen niet zo bij stilstaan.
Rudolf Steiner, mijn mentor en levenslange inspirerende leraar, heeft hierover zoveel materiaal geschreven, heel duidelijk en heel helder, je maakt kennis met het Wezen van het Kind, het Zielewezen van het Kind wordt in reguliere studies niet opgenomen en is een uitnodiging om daar zelf een weg in te zoeken. Je moet je daar natuurlijk zelf toe aanzetten.
Echter als je die innerlijke impuls voelt zoals ik dit na mijn eerste ‘afstuderen’ in het Pedagogisch Hoger Onderwijs ervoer, als het ware naar Steiner werd geleid, dan kost dat op zich geen moeite, maar wél de inzet om gestaag die gebieden te verkennen, te onderzoeken, te studeren en de inhoud te laten doordringen in je eigen Zielewezen. Een enorme rijkdom ligt in het Kind, klaar om te ontkiemen, te bloeien, te groeien=== het metamorfoseproces in ontwikkeling. In die zin studeren we in de Volheid van het leven nooit af.
Er is een tijd geweest dat ik me ‘niet normaal’ voelde als iemand me aansprak op ‘ alweer een nieuwe studie, wat brengt je dit op, ga wat meer plezier maken enz….Nu durf ik dat te delen, omdat het me helemaal niets meer doet of zegt als ik van die nietszeggende woorden hoor of lees. Ik lees het maar het zijn lege holle woorden.
Mijn papa zaliger zei vaak: ‘ Leef jouw leven, doe dat op jouw manier, laat je nooit kleineren door wie dan ook.’
Mijn moeder ging daar anders mee om. ‘Jij, met je boeken, jij gaat nog zot worden.’ En over de rest van mijn stam ging het zowat diezelfde richting uit.
Dat ik als kind al heel leergierig en nieuwsgierig was hoe de dingen in elkaar zaten en die zoeker in mij me op heel veel manieren uitgenodigde om stil te staan bij wat op mijn weg lag, heb ik met een dankbaar gevoel betreden.
Ik ben nooit als prioriteit bezig geweest met geld is mijn doel, aanzien is mijn doel, succes is mijn doel. Het zoeken daarin naar balans, ja, ook ja, zeker moest ik een en ander gaan herbekijken. Tijdens de opleidingen EE en NEI bleek dat ik ooit ‘de gelofte van armoede’ had afgelegd. Dit is wat velen wel zullen herkennen.
Ik had heel veel levens in kloosters geleid. Het was nu aan mij om dat aan te pakken. Niet makkelijk. Want er zaten best heel wat overtuigingen bij, gevormd door deze huidige incarnatie.
Ook al waren mijn ouders als zelfstandigen wel gericht op goed zaken doen, zorgen dat we op materieel vlak niets te kort hadden. Het is pas veel jaren later dat mijn papa anders begon te denken en over andere dingen van het leven wou praten.
Ik tik dus anders. En dat anders ‘tikken’ werd gezien als: ‘acht, wat armoedig, wat heeft ze bereikt, ze heeft niet eens een eigen huis enzovoort enzoverder. Ik heb dat wel gehad, maar bij het overlijden van mijn ex-partner, is het huis verkocht en hebben mijn vier kinderen hun deel gekregen.
Het ongeziene kind, weet je, dat laat sporen na op de Ziel van het Kind. Het gaat over zoveel meer dan voorzien in alleen maar materiële behoeften. In het geestelijke aspect in de Ziel van een groeit langzaam maar zeker een stil of excessief lijden, als men hier aan voorbij gaat. Maar gelukkig draagt een Kind een sterke innerlijke kracht om wat er niet is, op zoek te gaan. In die zin ben ik geen vinder, maar een zoeker.
En dat inzicht geeft me al heel veel jaren zoveel meer dan het jagen naar dingen die niet aansluiten bij mijn Ziel. Rijk in aardse begrippen ben ik er niet door geworden, maar ik voel me evenmin in armoede. Ik, wij hebben het goed, met onszelf en met elkaar.
Ieder wezen is uniek, herinner je wie je werkelijk bent, zodat elk kind, elke volwassene kan leven vanuit waarachtig inspirerende bezieling. Wie zichzelf kan empoweren kan ook vanuit doorleefde ervaringen anderen empoweren. Maar je leert wel jezelf te dragen, met vallen en opstaan. En soms is het niet anders dan dat je ook door het stof moet gaan, om daarna rechtop te staan en het stof van je kleren te kloppen met een lach en een traan, en vooral dankbaar dankbaar dankbaar….
Liefs Mieke
De mens leeft sprekend
In de geest, die uit zielendiepten
De krachten put
Om uit wereldgedachten,
Als uit het licht van God,
Menselijke kleuren voort te brengen.
In het declameren leeft
De wereldkracht van het licht,
In het reciteren pulseert
De kleurenmacht van de ziel.
Rudolf Steiner
Creatie © Mieke
26-06-2020
Zon in Kreeft vierkant Neptunus in Ram. Venus in Leeuw driehoek Saturnus in Ram
Vandaag hangt er een bijzondere sfeer in de lucht. Twee krachtige astrologische aspecten kleuren de dag:
Venus in Leeuw driehoek Saturnus in Ram exact om 14:01 uur (CEST)
Zon in Kreeft vierkant Neptunus in Ram exact om 00:38 uur op 26 juni (CEST) (nacht van 25 op 26 juni)
Deze kosmische combinatie nodigt ons uit om een evenwicht te vinden tussen droom en daad, verlangen en werkelijkheid, idealisme en verantwoordelijkheid.
Het vierkant tussen de Zon en Neptunus kan voelen alsof je door een lichte mist wandelt. Je intuïtie is sterk, maar tegelijkertijd is het niet altijd gemakkelijk om helder te zien wat echt is en wat je graag zou willen geloven.
Misschien merk je dat je situaties mooier maakt dan ze zijn.? Misschien ontwijk je een gesprek dat gevoerd moet worden. Of misschien ben je zo bezig met de behoeften van anderen dat je je eigen verlangens nauwelijks nog hoort?
Neptunus kan ons verleiden om weg te dromen, terwijl de Zon in Kreeft juist vraagt om eerlijk contact met onze gevoelens.
Het risico? Dat we verdwalen in verwachtingen, fantasieën of oude verhalen over onszelf.
De uitnodiging? Terugkeren naar wat echt belangrijk is.
Op zulke momenten helpt het niet om alles met het hoofd te willen oplossen, de antwoorden liggen dieper, meestal wel. Diepziel zoeken verloopt bij ieder mens anders. Vaak zeg ik als ik merk dat partners, vrienden het aankijken vanuit hoe deze hun weg zoeken daar zich niet mee te bemoeien, want daar ligt meestal controle onder en onder controle- zeker in partnerschap- leeft angst. Belangstelling en interesse tonen en vragen stellen die er toe doen, heeft een heel andere dynamiek dan het bovenstaande. sturen tot manipuleren hypothekeert een relatie. Diepzielduiken is bewegen naar de diepte, naar de kern, en is niet om het afvinken van een klusje dat geklaard werd.
Het boek Diepzielduiken van Dr Roy Martina kan ik met een gerust hart als tip meegeven. Het zet aan tot actief zelfonderzoek. Je kunt wel veel boeken lezen en herkennen wat er wordt geschreven. Maar ik heb ook de ervaring dat het soms bij het lezen en herkennen blijft.
In gesprekken met cliënten, die me wel eens over de boeken die ze hebben gelezen en inmiddels nieuwe toppers hebben gekocht, vraag ik wat ze met de inhoud van het boek/ de boeken zelf actief in beweging hebben gebracht in hun leven, welke eerste stap ze hebben gezet en hoe ze dit ervaren, doorleven, laten uitrijpen in hun persoonlijk leven. Dat vind ik heel interessant om te beluisteren. Soms is het antwoord, ja het was een goed boek, maar ik heb inmiddels een beter boek gevonden. Ergens blijft iets wat gelezen werd in het mentale denken circuleren, doordat de inhoud wordt herkend.
En dan begint het werk. Ik houd bijvoorbeeld van de boeken van Mieke Mosmuller ( sinds mijn 21ste ook natuurlijk Rudolf Steiner) als hedendaagse antroposofische auteur. Haar boeken wekken net op tot denkkracht en daarin het verzelfstandigen van het denken en voelen. Haar boeken lees ik niet- als ik na weken tot maanden zelfs, als een pageturner, wat overigens wel ter afwisseling heel leuk is en me ook wel een en ander bijbrengt aan nieuwe inzichten, begrijp me niet verkeerd. Appels met peren vergelijken doen we het beste niet, behalve wat ze gemeenschappelijk dragen is de noemer fruit. De een houdt van appels en peren, de andere houdt enkel maar appels ( en daarin zijn ook een diversiteit aan appelsoorten) en vindt de smaak van peren niet lekker.
De een houdt van mooie diepzinnige of amusant vermakelijke verhalen en de ander voelt zich aangetrokken om vooral het geestesdenken aan te scherpen, te onderzoeken, actief tot beweging te komen. Hierover zijn de meningen ‘verdeeld’ door meerdere factoren. Zelf houd ik van de diversiteit aan wat er te lezen, te studeren en bestuderen is. Verhalen lezen die me uitnodigen op een actieve manier én werken van een andere aard, die op geestelijk vlak daadwerkelijk aanzetten tot actief denken, voor denken, na denken, uitrijpen, ervan doordrongen worden. Het is een knop die geactiveerd wordt en die ik niet voor even de-activeer maar wel vertraag in het tempo waarop het omwerken en inwerken gebeurt. Mijn wil zit me niet in de weg, omdat dit een gebeuren is van, zoals ik dit ervaar, een samenwerking tussen mijn denken voelen en inzakken in mijn ledematen: lichaam geest en spirit.
Dit leeft in die zin niet buiten mezelf, maar in mezelf. En dat is voor elke weg die iedereen bewandelt, het is een inwaartse weg, en kan aangewakkerd worden op ontelbare diverse manieren. Het is waar jij je tot in het diepste van je wezen toe aangetrokken voelt. Dat behoeft verder geen verklaring, dat behoeft evenmin de idee op te wekken dat de ene weg beter zou zijn dan de andere weg. Misschien is er zelfs geen weg of een pad, maar een stroom.
Wat verlangt jouw hart werkelijk? Wat brengt jou werkelijk tot leven? Laat het ons daarbij houden. Wetend dat daar heel diepe lagen kunnen onder liggen. Daartoe is diepzielduiken een uitnodiging om dat te ontdekken- je haalt het deken over de lagen weg en je kunt daar vrij duidelijk al enkele lagen te zien krijgen.
Wanneer we onszelf goed kennen, kunnen we onderscheid maken tussen een vluchtige droom en een diep verlangen dat richting geeft aan ons leven.
Gelukkig biedt Venus in Leeuw een harmonische verbinding met Saturnus in Ram.
Dit aspect helpt ons om onze dromen niet alleen te voelen, maar ook vorm te geven.
Venus in Leeuw herinnert ons eraan dat we mogen stralen, creëren en genieten. Saturnus vraagt vervolgens wat jij bereid bent te doen om vanuit jouw creatiekracht je manifesteren. En kun je dat ook echt voor iets ontstaat in de vorm daadwerkelijk tot in je kleinste teentje voelen? Bij jou kan dit gevoel met een zachte tinteling voelen stromen, bij de ander kan die tinteling als innerlijk onstuimige golven voelen. Ieder mens is anders en ieder mens stroomt vanuit een unieke, niet na te bootsen, frequentie. Leren om te gaan met de diversiteit. Bij jouw unieke Ik ben die Ik ben ( in groei en ontwikkeling) als basis belichamen, daar zo diep van doordrongen worden, dat je dat ook de ander gunt. Dat je eerst jezelf opnieuw leert te dragen, hoe ongemakkelijk dat ook kan ervaren worden, voorkomt op termijn ‘codependente (afhankelijke) leunrelaties.’ Wat je heel breed kunt begrijpen .
* Zelfonderzoekvragen
Neem vandaag even tijd voor jezelf en schrijf de antwoorden op.( actief zelfonderzoek)
– Over helderheid
Waar maak ik momenteel aannames zonder de feiten te kennen?
Welke situatie zie ik mogelijk door een roze bril?
Wat probeer ik te vermijden omdat het ongemakkelijk voelt?
– Over verlangens
Wat wens ik diep vanbinnen, los van verwachtingen van anderen?
Welk verlangen blijft steeds terugkeren?
Wat zou ik doen als ik volledig op mezelf vertrouwde?
– Over grenzen
Waar geef ik te veel van mezelf weg?
Welke grens vraagt om versterking?
Wat verdient vandaag mijn bescherming en zorg?
– Over geluk
Welke eenvoudige momenten geven mij oprecht vreugde?
Wanneer voelde ik mij deze week werkelijk aanwezig?
Wat kan ik vandaag waarderen dat ik anders als vanzelfsprekend beschouw?
De schoonheid van het gewone, hoe zie jij dit, wat betekent dit voor jou, wat voel je in je hele wezen doordrongen te worden van de schoonheid van het gewone?
Geluk ligt niet altijd, als het voornamelijk gericht is op de materie, in uitzonderlijke ervaringen. Kun je ook die ervaringen integreren, of zoek je – een patroon?- telkens naar nieuwe uitzonderlijke ervaringen? Waarom dan? Wat is jouw diepziel verhaal?
Werkelijke transcendentie ontstaat niet door de werkelijkheid te ontvluchten, maar door haar volledig te omarmen.
Met het inzetten van je heldere kanalen- met gezonde grenzen- met een wijs hart en een wordend Mens.
Een wijs hart weet dat magie overal aanwezig zijn voor wie bereid is ze te zien, voorbij het eenzijdig materialistische denken.
Bij deze laatste voeg ik er nog graag met een verdiende shout out aan toe dat mijn oudste kleindochter Jana Michel, afgestudeerd is als Bachelor Pedagogie van het jonge kind aan de Artevelde Hogeschool Gent. Ik hoop dat ze ook verder kan groeien en zich blijft verwonderen en vragen blijft stellen voorbij de verworven kennis en vaardigheden.
Heb het goed, liefs Mieke
Zon in Kreeft quincunx Pluto retrograde in Waterman – Exact om 15:18 uur (België & Nederland, CEST).
Er hangt een broeierige spanning in de lucht. De ontmoeting tussen de Zon en Pluto in een uitdagende inconjunctie brengt onderhuidse emoties naar de oppervlakte. Wat eerst slechts een lichte irritatie leek, kan uitgroeien tot een innerlijk conflict dat vraagt om eerlijkheid, bewustwording en verandering.
Met de Zon in Kreeft zoeken we veiligheid, geborgenheid en emotionele verbondenheid. We identificeren ons met ons gezin, onze roots en alles wat ons een gevoel van thuis geeft. Wanneer dat fundament onder druk komt te staan, kunnen oude beschermingsmechanismen de kop opsteken. We reageren sneller vanuit angst of verdediging dan vanuit vertrouwen.
Pluto legt bloot wat we liever verborgen houden. Oude pijn, onverwerkte emoties, controlepatronen en diepgewortelde overtuigingen kunnen vandaag zichtbaar worden. Wat voor nu ongemakkelijk voelt, wijst vaak precies naar datgene wat klaar is voor transformatie.
Je kunt op twee manieren denken: doem denken of moed denken.
Doemdenken herken je door verhalen te blijven herhalen met dezelfde overtuigingen ( gedachten, gevoelens, gedrag) van het verleden. Bijvoorbeeld: Het zal me nooit lukken, het is me toen niet gelukt, waarom dan nu wel?
Het verleden hoeft je toekomst niet te bepalen. Juist in het huidige moment ontstaat de mogelijkheid om een andere keuze te maken. Een keuze waarvan je niet meteen de engelen hoeft te horen jubelen, engelenenergie is eerder zacht doordringend maar nooit opdringerig schreeuwend met toeters en bellen, maar een keuze die je van binnenuit draagt en voelt tintelen in je hoofd, je hart en je ledematen.
Hoe zachter en milder je voor jezelf bent, hoe makkelijker het wordt ruimte te geven voor je ruimte maakt voor groei zonder te willen versnellen.
Oude gehechtheden die je Levenslicht dimmen maken plaats om lichtvoetiger, in vertrouwen, jouw Zielssporen te volgen.
Als er straks een verfrissend verkoelend windje ons gebied bereikt, kun je eens experimenteren met Levensdans. Dans je leven ( van Gabrielle Roth) is een fijne manier om jouw levensritmes te belichamen, uit het hoofd, naar je ledematen. Ik heb dat uiteraard ook zelf in een jaartraject in Gent ontdekt. Met zakken in het lichaam, wat jaren geleden niet zo werd genoemd, draagt Levensdans bij om zonder techniek, of houdingen te bewegen van binnenuit.
Een ritmisch pulseren door je botten, gewrichten organen, spieren, en gedragen door je ademhaling. Het voelt licht en toch gegrond. Het is geen spirituele vlucht zonder gronding. Vanuit een stevig geworteld Staan, betekent niet dat het leven je spaart van uitdagingen, het geeft net die innerlijke kracht en bestaanskracht overeind te staan, mee te bewegen, met als zwiepende takken aan de boom. Maar de boom blijf staan.
Landen in je Zijn, is ook landen op Aarde, landen op de plek waar je bent- of je nu in een huisje woont of in een kasteel- je verbinden met die plek waar je bent, incarneren is heel vaak een uitdaging om je te wortelen. Zakken in je lichaam zonder verbinding of accepteren dat je op deze AARDE bent en leeft, en dat niet toevallig zo is, is spiritualiteit zonder gronding. Dan mag je nog zoveel spirituele dingen ondernemen….het wordt niet ten volle belichaamd. Ik herinner me een stukje van Steiner waarop hij kon waarnemen dat heel wat mensen ‘boven’ de grond zweven en niet incarneren: dat is dus gronden, gronden gaat ook over het werkelijk doorvoeld doorleven dat jij als aards kosmisch spiritueel mens niet geboren werd om hier werkelijk te Zijn.
Ook al herinner je andere Levens uit andere Sferen en herken je de innerlijke strijd om hier daadwerkelijk te Zijn, het gaat nog steeds over in je hele Wezen het leven in de Volheid te belichamen.
* Vragen voor zelfonderzoek
Welke situatie raakt mij vandaag dieper dan ik aanvankelijk dacht?
Waar voel ik de behoefte om mezelf te verdedigen of gelijk te krijgen?
Welke oude angst probeert opnieuw mijn keuzes te bepalen?
Houd ik vast aan iets wat zijn tijd heeft gehad?
Welke overtuiging mag ik vandaag loslaten om vrijer te leven?
Wat vertelt mijn intuïtie mij, los van angst of controle?
Hoe kan ik mezelf vandaag meer veiligheid geven, zonder die van anderen afhankelijk te maken?
Welke verandering dient zich aan, ook al voelt die nog spannend?
Bekrachtiging:
‘Ik laat los wat mij niet langer dient. Ik vertrouw op mijn innerlijke kracht en kies bewust voor groei. Elke verandering brengt mij dichter bij mijn ware zelf.’
Soms voelt transformatie als verlies, terwijl het in werkelijkheid ruimte maakt voor een krachtigere versie van jezelf. Wees vandaag de verandering die je in je leven wilt verwelkomen.
Heb het goed, liefs Mieke
In de tarwekorrels en in andere producten die we voor ons voedsel gebruiken, onderbreken we het voortgaande proces.
We staan de levenskiemen niet toe om tot werkelijke wezens te worden, maar door ons eigen bestaan zorgen we ervoor dat datgene wat voor iets anders bestemd was, een elementair proces wordt, dat alleen door de verbeelding kan worden waargenomen.
Maar de werkelijkheid die aan de basis van dit verbeeldingsleven ligt, vindt plaats doordat we zelf in het proces worden geplaatst en eraan deelnemen.
Uit de tarwekorrels of roggekorrels, uit al het andere in de natuur dat we op deze manier CONSUMEREN, uit dit alles, ontstaat een ELEMENTAIR LEVEN.
Dit elementaire leven doordringt ons. We nemen dit elementaire leven op en worden erin geplaatst.
Je hebt hier de basis van het elementaire leven.
We kunnen als het ware alleen bestaan doordat we een ander voortgaand proces onderbreken en het spiritualiseren.
Zelfs wanneer we eten, spiritualiseren we een proces dat anders een puur materieel verloop zou hebben.
Het tegenovergestelde is te vinden in de spirituele wereld.
Daar vinden we gevolgen die geen oorzaken hebben, bijvoorbeeld, zoals een bewegende biljartbal die beweegt omdat een andere ertegenaan slaat. Deze gevolgen bestaan als het ware zonder oorzaak, er kan geen oorzaak in worden aangewezen; wanneer we over zulke dingen nadenken, verliest het idee van oorzaak en gevolg zijn betekenis.
Gevolgen ontstaan in het leven van onze ziel en geest, gevolgen uit de spirituele wereld, waarvan we niet kunnen zeggen dat ze veroorzaakt zijn.
We staan tegenover de elementaire resultaten (die als het ware in dampvorm ontstaan uit de zojuist beschreven processen) met verlangens die voortkomen uit levensbehoeften.
We moeten eten; daarom moeten we onszelf in deze elementaire processen wentelen.
Net zoals we zulke elementaire processen met een zekere lust of begeerte tegemoet treden, zo staan we spirituele gevolgen, die in zekere zin zonder oorzaken zijn, met antipathie tegemoet, aangezien we mensen zijn op het fysieke vlak.
Voor zover we fysieke mensen zijn, streven we ernaar te voorkomen dat deze gevolgen uit de spirituele wereld in ons binnendringen. Als je deze ietwat subtiele gedachte probeert te vatten, zul je zien dat we als het ware omgeven zijn door een spirituele wil, die ernaar streeft in ons binnen te dringen; aanvankelijk treden we die niet met verlangen tegemoet; we zijn zelfs niet geneigd hem te accepteren.
Het is alsof er voortdurend wilsbewegingen om ons heen zweven, bewegingen die we afwijzen.
Wanneer het helderziende bewustzijn zich ontwikkelt, komt het al snel tot het inzicht dat verbeeldingsvolle dingen ons omringen en dat we door innerlijke obstakels worden belemmerd om dit verbeeldingsvolle element op te nemen.
*RUDOLF STEINER* 16 December 1917, Dornach 6. New Spiritual Impulses in History, Their Rejection by the Materialistic World Conception, Result of the Catastrophic Events of the Great War — GA 179. Historical Necessity and Freewill (1934) – Rudolf Steiner Archive https://rsarchive.org/…/English/ANS1934/19171216p01.html
Rudolf Steiner Elementary beings
Komt mijn partner met iets tevoorschijn, terwijl ze zocht naar de koelbox.
Niet alle huizen zijn zo geconstrueerd dat het comfortabel aanvoelt, naarmate ‘invloeden allerlei’ veranderen.
Ons huis heeft een vreemde constructie, in de jaren 60 gebouwd door een nogal ‘moderne ‘ architect, des winters is het, als het vriest, stervenskoud, (alleenstaande woning) des zomers, zeker nu, is het om van uwen sis te vallen. Zonder te overdrijven.
Ondanks we heel inventief zijn, heb ik vannacht buiten geslapen in de veranda ( half open vensters).
Ook Casper zoekt de donkere koele aarde op, we zien ook wel dat hij er last van heeft en doet wat goed voor hem is.
Het is wat het is, en ieder mens reageert anders. Dus mij hoor je niet zeggen dat het een lekker zonnig weertje is, mijn lichaam reageert daar niet zo gezellig op. Waarom, dat moet ik niet uitleggen, maar als je je lichaam door en door kent, en je luistert naar wat je lichaam verdraagt en niet verdraagt, daar gaat het om. Ik huppel dus niet vrolijk mee met wat wie dan ook ervaart. Mijn lijf, mijn gewaarworden en mijn verantwoordelijkheid.
Ook dat is een zachte manier van invoelendheid en empathie te tonen als iemand anders iets anders ervaart en gewaarwordt. En dat is geen angst. Dat soms mensen angstig reageren op de weerberichten, dat kan zeer zeker dat effect geven, maar gooi niet iedereen over dezelfde kam.
Je lichaam en de hele santaboetiek van het hersen-spel, registreert en zendt signalen uit zodat je voor jou het juiste doet. Ik denk niet dat dit zo moeilijk is om te begrijpen.
We kunnen de temperaturen van jaren geleden niet vergelijken met nu, want er is inmiddels zo veel gaande in de atmosfeer, wat jaren geleden anders was. Toen kon ik heerlijk genieten van de zon, al smeerde ik me niet in met troep allerhande. Ik ervoer dat toen heel natuurlijk.
Ik wapper luchtig en rustig met de nog helemaal intact zachtkleurige waaier die ons Cat jaren terug heeft gekocht op haar reis naar Barcelona.
Verder drink ik net zoals iedereen ( of niet als iedereen) bronwater, houd ik wat muntolie bij de hand, bevochtig ik met lauwe waterstraaltjes regelmatig mijn nek, polsen en voeten en richt ik me als een ouwe sjamaan tot de weergoden, zing niet uit volle borst maar overtuigend genoeg: ‘Let it rain, bring it on, let it rain, while the sun is shining, enough to keep on smiling’ en draai ik lichtvoetig dansend in het rond.
Heb het koel, liefs Mieke
Zon in Kreeft driehoek Noordknoop in Vissen – herinnering aan onze gezamenlijke zielsweg
Na de zonnewende en de overgang naar het Kreeftseizoen worden we meteen herinnerd aan een diepere waarheid: uiteindelijk zijn we allemaal met elkaar verbonden. We maken deel uit van dezelfde menselijke familie, ook al ervaren we de wereld ieder vanuit ons eigen perspectief. Eenheid in diversiteit.
Dat betekent niet dat alles altijd harmonieus verloopt. Meningsverschillen horen bij het leven. Accepteren dat we niet overal hetzelfde over denken getuigt ervan op een volwassen manier te kunnen omgaan met diversiteit. Zowel in de onderstroom als de bovenstroom.
Trouw blijven aan jouw waarheid betekent niet dat je je krampachtig moet vasthouden, ontvankelijkheid, flexibiliteit en weten dat wat voor nu jouw waarheid is, ook kan veranderen.
Omdat je een evolutionair wezen bent.
Weerstand bieden aan systemen, overtuigingen of maatschappelijke conditioneringen die onze autonomie en onafhankelijkheid beperken, vanuit innerlijke kracht en niet als een losgelagen kind.
Natuurlijk hebben regels hun functie; sommige beschermen ons en creëren veiligheid. Ook al is het veiligheidsgevoel een interne kwestie. Pompeus gedrag, jezelf boven het leven zoals het is plaatsen, onoverwinbaar…zo hebben we al vaker situaties gezien die daar een gevolg van zijn.
Ook zijn er ‘ongeschreven’ regels die intermenselijk een rol spelen, in een gezin en op het werk, in vriendschappen….meestal worden die regels niet uitgesproken, maar ze zijn wel levendig aanwezig.
Het aspect van vandaag nodigt ons uit om te onderzoeken welke overtuigingen werkelijk van onszelf zijn en welke we ooit hebben overgenomen zonder ze nog in vraag te stellen. Je kent het wel, omdat X of Y het zegt, zal het wel waar zijn.
Het kan, maar het kan evengoed na dieper onderzoek dat je tot andere conclusies komt.
Heel wat jaren terug waren enkele vrienden-therapeuten en ik op weekend in Durbuy. Een ontmoetings-en verkenningsweekend, in samen Zijn en in stilte.
Op een bepaald moment stelt Paul Liekens de vraag: ‘ Waarom zou je eens niet kijken om een opleiding NLP te volgen’, waarop ik meteen antwoordde en heel overtuigd: ‘ Neen hoor, dat is helemaal niets voor mij, dat is veel te technisch en ik ben een gevoelsmens, dat past niet bij mij.’ ‘Ok’, antwoordde hij met lichte pretoogjes.
Verbaasd dat hij me niet wou overtuigen en gaf hem dat ook terug. ‘Fijn dat je me niet probeert te overtuigen’, sprak ik al wat zachter, ‘als het de bedoeling is, dan komt dat misschien op mijn weg.’
Dat beaamde hij vriendelijk en begripvol. Er was geen ruis ontstaan, alleen had ik wat last van mezelf dat ik wat uit de bocht ging en sprak ook dat uit.
‘Niet nodig, Mieke’, zei hij, ‘ misschien zit daar wel iets wat je dieper raakt en voel jij je gezien en gehoord zonder commentaar.’ Dat klopte.
Dat waren mijn ervaringen: anderen wisten het meestal veel beter voor mij, wat ik moest doen, wat ik moest laten. Misschien was dit goed bedoeld, maar met goede bedoelingen- waar ook weer andere lagen onder leefden- wordt vergeten dat de ander mag ontdekken, mag vallen en weer rechtop zal staan.
Dat felle kantje van verzet tegen iemand die me zonder bijbedoelingen dit keer, iets voorstelde wat kon bijdragen voor mijn persoonlijke groei werd zachter. Er is een wezenlijk verschil in iemand aanmoedigen tot reflecteren en onderzoek of iemand gebieden en de toon te zetten van het beter te weten. Daar zit mijn allergie, hoewel ik die allergie kan omwerken naar waarnemen en grenzen trekken.
Dat weekend was dus louterend, helend, verbindend, maar ook een uitnodiging tot dieper zelfonderzoek.
Jaren later ontmoette ik in de Hoge School Annemie Flamez, die onder meer NLP opleidingen gaf. We raakten aan de praat en ik was verkocht. Ik had duidelijk een beeld gevormd, mede door meningen van anderen, over NLP. Dat beeld had ik zelf gekleurd en dat paste in mijn straatje: te technisch, te theoretisch.
Er ging een wereld voor me open, een wereld waarvan ik dacht die te kennen ( hoe dwaas toch en hoogmoedig) en ik ontdekte voor het eerst op heel andere wijze mijn eigen communicatiekanalen, hoe die werkten, waar mijn sterktes waren en mijn zwaktes ( te verfijnen kanalen), ik leerde me af te stemmen op de communicatiekanalen van mede-cursisten. NLP, ervoer ik , werd niet ingezet om mensen te manipuleren, maar om jezelf als kanaal (ik heb het hier niet over het mediumschap) te openen, te optimaliseren in intermenselijke communicatie. Ik ben nog een tijdje blijven hangen bij Annemie en heb aan de Sociaal Hoge School bij haar EMDR gevolgd.
Dat werd toendertijd georganiseerd binnen de structuur van het Hoger Onderwijs en afgerond met een examen en door het Ministerie van Onderwijs erkend.
De groep lag in een deuk toen Annemie ons een dik boek gaf en ik spontaan het boek opensloeg ,mijn neus snuffelde over de bladen van het boek. Dat bracht me in de herinnering dat ik als kind op de vingers werd getikt omdat ik aan alles snuffelde. Mijn reukorgaan.
Letterlijk met mijn neus in een boek.
NLP is niet wat er van gemaakt wordt als het op een ethische en deontologisch verantwoorde manier wordt genut. En ik denk dat dit voor alle ‘modellen’ geldt. Je kunt astrologie en alle vormen die daaronder vallen, gebruiken om mensen te veroordelen. bijvoorbeeld. Elke model is een instrument, die je naar beste en zuiverste vermogen kunt benutten en inzetten. Van zodra je een model bekritiseert, vaak zonder daar echt meer over te weten- kun je even stilstaan en jezelf de vraag stellen vanwaar de kritiek, vanwaar het oordeel, wat zou het me opleveren ( om mijn eigen model op de voorgrond te plaatsen, voor mijn eigen gewin enz…)
Ik bedoel maar te zeggen dat waarheden en overtuigingen die we aannemen gevormd kunnen worden door invloeden van buitenaf. Dat het zinvol is om je heldere kanalen, die in ontwikkeling blijven, te benutten of als ze in slaap zijn gewiegd, opnieuw te activeren. We hebben allemaal dit vermogen, maar, zoals Steiner dat wel eens schrijft, zijn we toch wat lui geworden om dat diepte onderzoek te doen.
Kritisch onderzoek en zelfonderzoek vraagt natuurlijk meer van jezelf. Vaak wordt snel op iets gereageerd vanuit herkenning of vanuit twijfel. Twijfel voelt voor X of Y vaak niet fijn en wordt weggewuifd. De eigen waarheid en visie moet overeind blijven, want stel dat er toch iets anders als mogelijkheid bestaat. Wat dan?
Interessant om dat waar te nemen, bij jezelf, bij elkaar, hoe zo’n mechanismen omhuld worden door diepere lagen.
Het Sabian-symbool van de Zon: “Een man op een magisch tapijt zweeft boven een groot landgebied”
Dit krachtige symbool spreekt over bewustzijnsverruiming. Het magische tapijt staat voor het vermogen om ons los te maken van dagelijkse zorgen, vaste denkpatronen en beperkte perspectieven. Door als het ware boven de situatie uit te stijgen, ontstaat er ruimte om het grotere geheel te zien.
Van bovenaf verdwijnen grenzen, labels en scheidingslijnen. Wat overblijft, is het besef dat we allemaal deel uitmaken van hetzelfde grotere geheel.
Dieper bekeken gaat dit symbool over afstand nemen om meer helderheid te verkrijgen, het overstijgen van oude overtuigingen, de kracht van verbeelding en spiritueel inzicht , het vermogen om voorbij verschillen te kijken en verbondenheid te ervaren, beseffen dat wat ons verenigt groter is dan wat ons verdeelt.
Zoals astronauten vaak beschrijven wanneer zij de aarde vanuit de ruimte zien, vervagen nationale grenzen volledig. Er blijft slechts één prachtige, kwetsbare wereld over een “bleekblauwe stip” die we samen bewonen.
Deze driehoek tussen de Zon in Kreeft en de Noordknoop in Vissen moedigt ons aan om meer vanuit compassie, empathie en eenheid te leven. Liefde, zachtheid en menselijkheid vormen de weg vooruit.
Aspecten en lokale tijden (België/Nederland)
• Maan oppositie Saturnus
Maan 13° Weegschaal 47′ – Saturnus 13° Ram 47′
01:07 CEST
• Maan vierkant Mercurius
Maan 24° Weegschaal 56′ – Mercurius 24° Kreeft 56′
22:47 CEST
• Zon driehoek Noordknoop
Zon 1° Kreeft 53′ – Noordknoop 1° Vissen 53′ (retrograde)
10:05 CEST
* Vragen voor zelfonderzoek
– Vanuit welk perspectief bekijk ik mijn huidige situatie?
– Waar zou meer afstand of overzicht mij helderheid kunnen geven?
– Welke overtuigingen heb ik overgenomen van familie, maatschappij of cultuur, en passen die nog bij wie ik nu ben?
– Waar houd ik mezelf klein uit angst om buiten de verwachtingen van anderen te vallen?
– Hoe kan ik meer vanuit compassie handelen, zonder mijn eigen waarheid te verliezen?
– Wat verbindt mij met anderen, ondanks verschillen in visie of achtergrond?
– Als ik mijn leven vanuit een hoger perspectief zou bekijken, wat zou dan werkelijk belangrijk blijken te zijn?
– Welke rol wil mijn ziel spelen in het grotere geheel?
Bekrachtiging:
“Ik transformeer beperkende overtuigingen, zie het grotere geheel en herinner mij dat liefde en verbondenheid sterker zijn dan verdeeldheid.”
Heb het goed, liefs Mieke 
22 juni 2016 geschreven
Lieve mensen
We zijn het oude Vissentijdperk denken stilletjes aan aan het ontgroeien…wat NIET betekent dat het kind met het badwater weggespoeld moet worden.
Liefde is een allesomvattend in te vullen ‘ begrip ‘ , van seks tot een diepere heilige zielsverbinding, tantrisch. Ook hierin is de vorm beleving van mens tot mens persoonlijk.
Ook met betrekking tot een exclusieve liefdes verbinding – worden ontwikkelingen in de Nieuwe Tijd, nog vaak vanuit de gekende vormen vooropgesteld waardoor de boodschap toch nog het oude paradigma denken bevestigt. Liefde tussen man en vrouw. Je wordt niet verliefd op een geslacht, alsof dat zo hoort te zijn.
Dat is wat wij kennen, wat ons ook geleerd is, wat als ‘norm’aal wordt beschouwd.
Door te stellen dat er een verdere transitie plaatsvindt in de relatie tussen man- vrouw, wordt nogmaals het op oude waarden gebaseerde denken nogmaals bekrachtigd. Dit is niet langer de bedoeling dit op die strakke manier in de openbaarheid te brengen.
Als bewustzijnswerkers zijn we dit denken zelf overstegen vanuit een dieper weten dat relaties niet langer gaat over sekse, kleur …maar wel over een wezenlijke diepe ziels-verbinding en – erkenning, los van het denken aan tweelingzielen, tweelingstralen, tweelingvlammen en zoveel andere ziels-allianties.
Als bewustzijnswerkers is het belangrijk de oude stellingen nl dat een duurzame waardevolle relatie slechts dan en alleen ernstig te nemen is, in een man- vrouw verbinding- niet als exclusieve waarheid te blijven ondersteunen als dé ultieme relatievorm.
Als diepzielwerkers weten we dat Liefde het ‘Alles in jezelf’ omvat.
Waar liefde is tussen twee mensen , daar is God in het midden.
Hou je hart open zodat sprankelende liefdesenergie in dankbaarheid mag stromen.
Het is een zuiver en puur Goddelijk geschenk.
De tijd om te bewegen naar het hart, naar de ziel, en wat zich in dat gebied openbaart, laat gewaarworden en dat ook kan openbloeien, metamorfoseren.
Het leven in Volheid te omarmen met respect en eer-bied voor ieder menselijk leven dringt zich op, willen we zelf geen voeding geven aan dualistisch op materialistisch denken/leven gebaseerde programma’s. Herken en erken dat je samenvalt met het spanningsveld dat je gestaag en bewust leidt naar innerlijke transmutatie.
Je kunt wel overtuigd vertellen dat je dualiteit overstegen bent maar alleen jij kunt ontdekken hoe het met je gedachten/ je denken werkelijk is gesteld.
Sonia Bos, mystica en schrijver van vele boeken, geen new age boeken wel goed te verstaan, zie ik ( en ook mijn partner) als wegbereider sinds de jaren 80 , voor het Watermantijdperk. Dr. Roy Martina heeft zich ook op haar basiswerken laten inspireren en zodoende ook vanuit die visie enkele werken geschreven.
Liefs van mij
Mieke