Auteur: mieke

In elke beweging

werkt een scheppend levenswoord

zichtbaar in de vorm

wie met verwondering ziet

ontmoet het levende wezen.

© Woord- en Beeld Mieke

Mijn ziel wordt gevoed wanneer ik mij omring met mensen die streven naar waarheid, schoonheid en goedheid. Daarom kies ik ervoor mijn aandacht te richten op wat liefde verdiept, schoonheid zichtbaar maakt en de moed versterkt om vanuit mijn eigen menselijkheid te leven. In mijn dagelijks bestaan groeit vreugde als een stille levende kracht. Dat is ook wat ik aan ieder mens gun en toewens.

Een nieuw begin dat eerst in stilte wortel schiet

Morgen, 14 juli 2026 ontmoeten Zon en Maan elkaar in 21° Kreeft. Omdat de Maan de heerser is van Kreeft, draagt deze Nieuwe Maan een bijzonder krachtige, ontvankelijke en voedende kwaliteit in zich. Zij nodigt ons uit om terug te keren naar onze innerlijke oorsprong: de plek waar veiligheid, vertrouwen en verbondenheid ontstaan.

Zoals een zaad eerst in de donkere aarde ontkiemt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt ook deze Nieuwe Maan ons om geduld te hebben met wat zich nog in stilte ontwikkelt. Niet alles wat waardevol is, wil onmiddellijk gezien worden. Soms groeit het belangrijkste eerst onder de oppervlakte.

Deze Nieuwe Maan krijgt extra betekenis doordat Cheiron op 0° Stier, de Noordknoop op 0° Vissen en de Zuidknoop op 0° Maagd staan.

De eerste graad van een teken spreekt over een nieuw begin, een eerste stap op onbekend terrein. Tegelijk zullen deze punten de komende weken, door hun retrograde beweging, tijdelijk terugkeren naar de laatste graad van hun vorige tekens. Daardoor ontstaat een bijzondere overgangsperiode waarin oude thema’s nog eenmaal bewust kunnen worden afgerond voordat een nieuwe ontwikkelingsfase zich volledig opent.

Het is alsof het leven ons nog één keer vraagt of er werkelijk niets meer is dat je wilt meenemen of wat je eindelijk mag laten gaan.

Heling en bestemming werken in deze periode harmonieus samen. Het verleden hoeft niet langer een gevangenis te zijn, maar kan uitgroeien tot vruchtbare aarde waarin een nieuw bewustzijn wortel schiet.

* Het Sabian-symbool van deze Nieuwe Maan luidt:

“Een jonge vrouw die wacht op een zeilboot.”

De kern hiervan spreekt over het verlangen van de ziel naar iets wat groter is dan het dagelijkse bestaan. Het gaat over hoop, vertrouwen en het stille weten dat de diepste dromen zich vaak pas tonen wanneer wij bereid zijn werkelijk te wachten, zonder de natuurlijke timing van het leven te willen forceren.

De vraag is niet alleen of de droom werkelijkheid zal worden, maar ook of wij innerlijk bereid zijn haar werkelijk te ontvangen.

Venus in 5° Maagd is inmiddels de Zuidknoop gepasseerd. Daardoor kunnen oude relatiepatronen, overtuigingen over liefde en eigenwaarde, of zelfs karmische verbindingen opnieuw zichtbaar worden.

Het behoort tot de mogelijkheden dat herinneringen, bepaalde ontmoetingen, gevoelens zich opnieuw aandienen, en om dit keer met een helderder bewustzijn te kiezen welke patronen nog werkelijk bij jouw toekomst horen.

Ik geef vaak mee in wat ik voor mezelf als een levende spiegel voorhoud, dat je het kind niet met het badwater moet weggooien.

Behoud waar jij oprecht in gelooft. Niet omdat je naïef bent, maar omdat jij Jij bent.

Ik lees vaak slogans of citaten, die op een voelbare reactieve manier worden geplaatst op iemand die bijvoorbeeld nog gelooft in een liefdevolle relatie, daar uitdrukking aan geeft. Iets wat in schoonheid en geloof en vertrouwen wordt gedeeld, ontkracht wordt.

Ik vind dat eerlijk gezegd een uiting van disrespect.

Dat je daar anders over denkt, staat ieder mens vrij, dat is niet het punt van discussie.

Maar wat iemand deelt vanuit een oprecht vertrouwen en beleving, en als jij dat anders voelt, plaats het dan op je eigen pagina.

Kun je je dat voorstellen, kun je je inleven? Waarover ik enkele dagen geleden een blog over geschreven heb.

We hebben het vaak en overvloedig over ‘grensoverschrijdend gedrag’. Ik zie dat veel breder en ruimer. Het begint met integriteit, ook als het kriebelt en jeukt, toch dat respect te leren te beoefenen en allerlei impulsen (en in welke gebieden ze worden opgewekt) te beteugelen. Kortom: Doe zelf niet wat jij niet als fijn zou ervaren.

Deze Nieuwe Maan biedt de mogelijkheid om dat nieuwe inzicht daadwerkelijk te verankeren.

Wees daarom de komende dagen bijzonder mild voor jezelf én voor anderen. Iedereen verwerkt op zijn eigen manier wat zich aandient.

Mercurius staat dicht bij deze Nieuwe Maan en helpt gevoelens onder woorden te brengen.

Gesprekken kunnen gaan over moederschap en ouderschap; kinderen; zorg en verzorging; emotionele veiligheid; familie; thuis; persoonlijke én maatschappelijke grenzen.

Ook collectieve thema’s rond bescherming, verbondenheid en nationale identiteit kunnen sterker naar voren komen.

Rond deze Nieuwe Maan ontstaan twee bijzondere configuraties die sterk doen denken aan een Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zulke patronen geven vaak het gevoel dat gebeurtenissen niet willekeurig plaatsvinden, maar deel uitmaken van een groter ontwikkelingsproces. Ze vragen om voortdurende aanpassing totdat een nieuw evenwicht gevonden wordt.

* Neptunus – Pluto – Venus

Neptunus retrograde in Ram vormt een sextiel met Pluto retrograde in Waterman. Beiden maken een quincunx naar Venus in Maagd.

Hier ontmoeten idealisme, innerlijke kracht en liefde elkaar.

Neptunus nodigt uit om illusies los te laten en de diepere waarheid achter onze verlangens te ontdekken. Pluto transformeert wat niet langer levensvatbaar is. Venus vraagt vervolgens hoe liefde, relaties en eigenwaarde zich op een nieuwe, meer authentieke manier kunnen vormgeven.

Het proces verloopt niet rechtlijnig, in één beweging. Vaak vraagt het meerdere kleine bijsturingen voordat een nieuw evenwicht ontstaat.

* Jupiter – Uranus – Zwarte Maan Lilith

De tweede configuratie verbindt Jupiter in Leeuw en Uranus in Tweelingen met Zwarte Maan Lilith in Steenbok.

Lilith wordt vaak verkeerd begrepen. Zij is niet eenvoudigweg boosheid, rebellie of conflict. Lilith is vanuit de astrologie belicht, dat deel van de ziel dat weigert zichzelf te verloochenen. Zij bewaart onze oorspronkelijke waardigheid, onze instinctieve waarheid en het vermogen om “nee” te zeggen wanneer iets niet langer in overeenstemming is met ons diepste wezen.

Wanneer Lilith lange tijd is onderdrukt, kunnen emoties plots krachtig naar boven komen, die om uitdrukking en ruimte vragen.

Jupiter vergroot alles wat hij aanraakt. Uranus brengt plotselinge inzichten en onverwachte wendingen. Daardoor kunnen doorbraken soms voorafgegaan worden door innerlijke spanning of een onverwachte confrontatie met jezelf. Daarin ligt de uitnodiging: niet reageren vanuit ondoordachte impulsen, maar te luisteren naar wat de ziel werkelijk duidelijk wilt maken.

Wanneer Lilith haar plaats mag innemen zonder strijd, ontstaat een diepere vorm van innerlijke soevereiniteit. Dan wordt liefde niet langer gebaseerd op aanpassing, maar op waarheid, op echtheid.

* Uranus op 4° Tweelingen vormt een bijna exacte driehoek met Pluto op 4° Waterman, is een uitzonderlijk creatieve combinatie.

Nieuwe ideeën, onverwachte inzichten en vernieuwende vormen van communicatie kunnen zich plots aandienen. Sommige ingevingen lijken misschien te radicaal of ongewoon, maar verdienen het om rustig onderzocht te worden voordat je ze terzijde schuift. Ook intuïtieve ingevingen kunnen opvallend helder zijn.

* Neptunus op 4° Ram vormt tegelijkertijd een harmonische verbinding met zowel Uranus als Pluto. De drie buitenplaneten werken daardoor opmerkelijk goed samen.

Toch staan zij allemaal in een uitdagende relatie tot Venus.

Dat betekent dat vooral onze relaties, waarden en zelfliefde onder invloed staan van een diepgaand vernieuwingsproces.

We werken al maanden met deze energieën, maar deze Nieuwe Maan helpt om die veranderingen werkelijk te verankeren in het dagelijkse leven.

* Venus en Lilith vormen samen een harmonische aardetrilling met Cheiron. Hier ligt één van de mooiste mogelijkheden van deze periode. Cheiron opent de weg naar heling en Venus herinnert ons aan liefde, schoonheid en eigenwaarde. Lilith bewaakt onze innerlijke waarheid.

Wanneer deze drie samenwerken, ontstaat de mogelijkheid oude pijn, afwijzing of ervaringen van misbruik en zelfverloochening te transformeren tot gezond zelfrespect.

Slachtofferschap kan plaatsmaken voor innerlijke kracht.

Misschien voel je zelfs dat je uiterlijk, je kleding of de manier waarop je jezelf toont niet langer weerspiegelt wie je aan het worden bent. Ook dat kan een uitdrukking zijn van een diepere innerlijke verandering.

Laat je verrassen!

* Golven van verwarring, idealisme of plotselinge onthullingen kunnen zich afwisselen. Probeer niet onmiddellijk overal een antwoord op te vinden. Inzicht en uitrijping heeft, en vergelijk dat met de natuur en haar ontwikkelingscycli, tijd nodig om zich te ontvouwen.

Zoals een gras niet sneller groeit door eraan te trekken, groeit ook bewustzijn volgens zijn eigen ritme.

* Later deze maand, rond 26 juli, gaat Saturnus retrograde en verschuiven ook de Maanknopen naar een nieuwe ontwikkelingsfase.

Deze Nieuwe Maan vormt daarom een waardevol overgangsmoment. Wat je nu met liefde, eerlijkheid en bewustzijn kunt loslaten, zal later minder weerstand oproepen.

* Mars in Tweelingen

Mars beweegt door het beweeglijke teken Tweelingen. Daardoor kunnen gesprekken sneller verlopen, meningen botsen en discussies gemakkelijker ontstaan.

Gebruik deze dynamische energie liever om achterstallige correspondentie af te werken, plannen bij te sturen, je website of sociale media te actualiseren of nieuwe ideeën vorm te geven.

Beweging brengt helderheid.

Tot slot

Veel gebeurtenissen kunnen in deze periode een opvallend gevoel van synchroniciteit oproepen. Ontmoetingen, afscheid, nieuwe verbindingen of onverwachte inzichten lijken soms precies op het juiste moment te verschijnen. Synchroniciteiten te herkennen.

Zoals een zeilboot langzaam aan de horizon verschijnt, zo komt ook datgene waarvoor jouw ziel werkelijk klaar is stap voor stap dichterbij.

* Zelfonderzoekvragen

Welke grote droom draag ik al lange tijd in mijn hart?

Welke oude overtuigingen over liefde of eigenwaarde ben ik ontgroeid?

Waar verlang ik nog naar meer veiligheid en geborgenheid?

Hoe kan ik eerlijker zijn zonder mijn zachtheid te verliezen?

Welke oude zorgpatronen of familiethema’s mogen nu geheeld worden?

Wat vraagt om losgelaten te worden, zodat iets nieuws kan groeien?

Hoe kan ik beter voor mezelf zorgen zonder schuldgevoel?

Waar vraagt mijn innerlijke waarheid, mijn Lilith, om eindelijk gehoord te worden?

Wat ik bijzonder mooi vind aan deze Nieuwe Maan is niet zozeer het idee van “voorbestemming”, maar het beeld van ontkieming.

Zoals een zaad in de donkere aarde eerst wortels vormt voordat het zichtbaar wordt, zo vraagt deze Nieuwe Maan om vertrouwen in wat zich nog niet laat zien.

De Kreeftenergie nodigt uit om niet onmiddellijk naar resultaten te grijpen, maar eerst een innerlijke voedingsbodem te scheppen. Pas wanneer iets voldoende warmte, zorg en tijd heeft ontvangen, kan het zich op een gezonde manier openbaren.

Dat beeld sluit aan bij de antroposofische visie op ontwikkeling: het wezenlijke groeit eerst in het verborgene, voordat het zichtbaar wordt in de wereld.

Heb het goed, liefs Mieke

*Zon conjunct Mercurius retrograde in Kreeft – Venus in Maagd in een web van verandering

Kun je je dat voorstellen dat er soms maar één klein lichtstraaltje nodig is om de hele kamer te verlichten?

Vandaag vormt de Zon een conjunctie met Mercurius retrograde in Kreeft. Alsof een innerlijke deur opengaat, worden herinneringen, gevoelens en oude overtuigingen zichtbaar die lange tijd in de schaduw verborgen bleven. Plots zie je de betekenis van wat eerst verwarrend was. Soms is dat niet zo plots, ik zie dat eerder als een verder en dieper uitrijpen om tot een helder inzicht te komen.

Als je even stilstaat bij alles waar je angsten hebt doorstaan, heb je niet zo af en toe de ervaring dat veel van je angsten, die je misschien niet durfde aankijken, niet groter zijn dan een badjas die in het donker over een stoel hangt? Zodra het licht aangaat, verdwijnt de dreiging.

Misschien hoor je vandaag een zachte stem in jezelf fluisteren:

“Ik ben hier altijd geweest. Ik wachtte alleen tot jij de moed had om mij werkelijk te zien.” Dat is de stem van het innerlijke kind, het deel dat zich niet wil verdedigen of bewijzen, maar eenvoudig gezien en omarmd wil worden.

Mercurius retrograde nodigt uit om met zachtheid terug te kijken, zodat je het verleden, wat achter je ligt, kunt begrijpen.

** Venus in Maagd: tussen vrijheid, idealen en transformatie

Terwijl dit innerlijke proces zich ontvouwt, staat Venus in Maagd onder druk van drie krachtige planeten.

Het vierkant met Uranus in Tweelingen kan onverwachte veranderingen brengen in relaties, vriendschappen, financiën of dagelijkse gewoonten.

Er ontstaat behoefte aan meer ruimte, meer vrijheid of een andere manier van communiceren. Wat verstikkend voelt, vraagt om beweging. Toch is het goed om onderscheid te maken tussen een oprechte behoefte aan vernieuwing en een impulsieve reactie op tijdelijke onrust.

De quincunx met Neptunus retrograde in Ram vraagt om subtiele bijsturing. Misschien ontdek je dat je idealen niet langer overeenkomen met de werkelijkheid. Waar projecteer je verwachtingen op anderen? Waar hoop je dat iemand anders jouw leegte zal vullen? Neptunus nodigt uit om illusies liefdevol los te laten, zodat een authentieker verlangen zichtbaar kan worden.

Later op de dag maakt Venus ook een quincunx met Pluto retrograde in Waterman. Oude patronen rondom controle, afhankelijkheid, waardering of eigenwaarde kunnen zich laten zien. Je neemt waar wat werkelijk vraagt om te transformeren.

De twee quincunxen vormen samen een subtiele Yod, ook wel de “Vinger van God” genoemd. Zo’n configuratie voelt vaak alsof het leven zachtjes maar onontkoombaar richting geeft. Kleine gebeurtenissen nodigen je uit om anders te kijken. Je hoeft niet te zoeken naar spectaculaire gebeurtenissen, het ligt juist in het heel eenvoudige ervaringen.

Neem eens een andere weg dan gewoonlijk tijdens een wandeling.

Luister eens naar een stukje muziek, een ander genre dan je gewend bent.

Blijf even staan bij een bloem tussen de stoeptegels.

Kijk eens hoe het zonlicht door de bladeren valt.

Kun jij je nog verwonderen? Stilstaan? Ontvankelijkheid voor wat ongekend is of wat je radicaal afwijst, te cultiveren?

Levende voorbeelden gratis en voor niks. Waarom wordt dit alles buiten onszelf gezocht, wat in onze handen ligt?

Kun je ook nog dankbaarheid voelen pulseren, ook al is iets volgens jouw maatstaven ‘nog’ niet perfect, nog niet genoeg….? Kun je als je dit waarneemt in jezelf opnieuw leren ‘kijken’, te doorgronden, het licht erop te laten schijnen.

Herinneren met het hoofd of met het hart belicht vanuit de antroposofie.

Mercurius helpt ons feiten verzamelen, verbanden leggen en gebeurtenissen terughalen. Dat is het herinneren van het hoofd: helder, analytisch en noodzakelijk om ons in de wereld te oriënteren. Maar wanneer herinneringen alleen in het denken blijven leven, kunnen ze ook vast komen te zitten in oude verhalen, oordelen of herhalende gedachten.

Kreeft nodigt uit tot een andere vorm van herinneren. Niet alleen wat er gebeurde wordt belangrijk, maar vooral wat de ervaring in de ziel heeft achtergelaten. Het hart bewaart geen archief van feiten, maar de levende betekenis van wat ons heeft gevormd. Een herinnering wordt dan geen last uit het verleden, maar een bron van wijsheid die het heden kan verlichten.

Vanuit de antroposofie groeit werkelijk inzicht wanneer denken, voelen en willen opnieuw met elkaar samenwerken. Dan daalt het denken als het ware af van het hoofd naar het hart. Herinneringen worden zachter, krijgen warmte en mededogen. We kijken niet langer alleen naar ons verleden, maar ontmoeten ook ons vroegere zelf met meer begrip.

De diepere uitnodiging van deze Zon-Mercuriusconjunctie in Kreeft is niet méér herinneren, maar anders herinneren. Om te ontdekken welke innerlijke kracht zich daarin verborgen hield. Al die tijd.

Steiners visie op levend denken (lebendiges Denken) is een denken dat niet alleen analyseert, maar zich liefdevol met de werkelijkheid verbindt. Dat past bijzonder goed bij Mercurius in Kreeft: het hoofd wordt niet uitgeschakeld, maar verwarmd door het hart. Daardoor verandert herinnering van een verzameling beelden in een levende bron van zelfkennis en medemenselijkheid.

* Zelfonderzoekvragen:

Welke gedachte of herinnering krijgt vandaag ineens meer helderheid?

Welke angst blijkt, nu je haar onderzoekt, minder groot dan je dacht?

Welk deel van je innerlijke kind verlangt ernaar eindelijk gehoord of getroost te worden?

Reageer ik vanuit een verlangen naar echte vrijheid, of probeer ik ergens aan te ontsnappen?

Welke verwachtingen projecteer ik op anderen?

Waar houd ik nog vast aan een ideaalbeeld dat niet langer klopt?

Welke gewoonte zou ik vandaag bewust kunnen doorbreken om nieuwe inspiratie toe te laten?

Welke kleine schoonheid heb ik vandaag bijna over het hoofd gezien?

Hoe kan ik vandaag meer zachtheid tonen, zowel naar mezelf als naar de mensen om mij heen?

Lokale tijden (België & Nederland – CEST)

☉ Zon conjunct ☿ Mercurius retrograde in Kreeft — 03:25 uur

Venus □ ♅ Uranus — 16:26 uur

Venus ⚻ ♆ Neptunus retrograde — 18:45 uur

Venus ⚻ ♇ Pluto retrograde — 22:51 uur

Niet alles wat je vandaag ontdekt is nieuw. Veel lag al lange tijd in jezelf besloten. Het verschil is dat je er nu met helderder bewustzijn naar kunt kijken. Wanneer het licht van inzicht de schaduw ontmoet, verdwijnt niet het verleden, maar wel de angst die eraan vastzat. Vanuit die innerlijke helderheid kan het hart opnieuw kiezen voor eenvoud, verwondering en vertrouwen.

Heb het goed, liefs Mieke

De Reis van Hoofd naar Aarden

De vorm van de 9 is een prachtig kosmisch kompas, dat we direct terugzien in de afbeelding.

De ronde cirkel aan de top is de denkende mens—de spirituele bovenkamer waar onze gedachten, plannen en kosmische inspiratie wonen.
In de numerologie is de 9 het getal van de voltooiing. Het hoofd heeft alle levenslessen van de eerdere getallen (1 tot en met overdacht, doorleefd en begrepen.

Net als de gouden spiraal in de afbeelding, is het een verzameling van opgeslagen wijsheid en levenskracht.
Maar de 9 stopt niet bij het begrijpen.

De ware transformatie zit in de vloeiende lijn die vanuit die gouden spiraal naar beneden reikt. Dit is de beweging van het indalen.Het nodigt je uit om de opgestapelde wijsheid uit het hoofd te laten zakken, dwars door het hart, tot diep in je ledematen.

De stam van de plant zoekt haar weg omlaag, net als het lusje van de 9, en vertakt zich in stevige wortels die zich verankeren in de donkere, dragende aarde.

Pas wanneer de kosmos indaalt in het lichaam, wordt wijsheid tastbaar. Dan verandert ‘denken’ in ‘weten’, en ‘moeten’ in ‘zijn’. De 9 herinnert ons eraan dat loslaten pas echt lukt als we, net als deze spiraal, durven te landen en te wortelen in de realiteit van het nu.

Kosmische boodschap:
“Laat los en onthecht je van wat je tegenhoudt, omarm elke keuze met compassie en laat je hart je daden leiden naar zinvolle groei.”

Vandaag ademt voltooiing als keerpunt zo je dat verlangt.
De cirkel sluit zich niet met een punt
maar met een zachte buiging.

De energie van negen is geen einde
maar een terugkeer naar essentie.

Zij zakt dieper naar haar Wezen
doordrongen van levende wijsheid
in stevige wortels onverwoestbaar.

Vandaag is een dag om te luisteren naar het grotere ritme
de hartslag van de aarde
verlangzaamt …geen haast, geen moeten
alleen het grote loslaten
het zachte weten: het is goed.

En jij, mooie ziel, bent een drager van die wijsheid.

©Mieke
Liefs 

* Zon in Kreeft vierkant Pallas in Ram. **Venus in Maagd semi-sextiel Jupiter in Leeuw. *** Mercurius retrograde in Kreeft vierkant Vesta in Ram

Soms verschijnt wijsheid niet als een zachte roos, maar als een distel. Stekelig, krachtig en verrassend… mooi.

Terwijl ik deze woorden schrijf, denk ik terug aan de situatie met onze lieve Casper, die zich gezien de wondjes aan zijn achterpootje, aan de enorme grote distels aan de parking, eigendom van Infrabel, had verwond. De distels zijn inmiddels verwijderd, niét omdat ik iets tegen distels heb, ik bewonder hun kracht en schoonheid, maar er is me ook iets anders duidelijk geworden. Het heeft een diepere betekenis gekregen wat ik als een uitnodiging om dat te laten uitrijpen.

Ik geloof niet in toevalligheden, er is me iets toegevallen middels wat er met Casper is gebeurd. Natuurlijk kent Casper niets van astrologie, maar toch voel ik ergens: daar zit iets dieperliggend in de gebeurtenis. Waar nooit eerder distels groeiden, stonden ze daar nu wel op die plek.

Het is niet omdat ik dagelijks blogs schrijf, dat ik buiten eigen belevingen, gewaarwordingen sta. Ik ben daar zelf IN aanwezig en het wekt en wakkert ook verder aan wat om aandacht en rijping vraagt.

Een distel leert ons over grenzen. Hij beschermt zijn kwetsbare hart met stekels. Maar wijsheid bestaat niet alleen uit beschermen. Soms vraagt liefde juist om iets weg te nemen wat op dat moment schade veroorzaakt.

Precies wat Pallas ons vandaag laat zien. Onderscheidingsvermogen is geen hardheid. Het is liefde die helder heeft leren kijken. Vesta voegt daar iets aan toe. Wanneer we zorg dragen voor het leven dat aan ons is toevertrouwd – een kind, een dier, een tuin of ons eigen hart – voeden we het heilige vuur van aandacht. Dat zijn vaak geen grootse daden. Het zijn de kleine, liefdevolle beslissingen waardoor het leven zich veilig voelt.

Er zit ook een wezenlijk verschil tussen respect voor de natuur en het verheffen van een idee boven een concrete verantwoordelijkheid.

Distels hebben zonder twijfel een belangrijke ecologische functie: ze zijn een waardevolle voedselbron voor bijen, hommels, vlinders en later ook voor putters en andere vogels. Dat hoeft echter niet te betekenen dat iedere distel op elke plek moet blijven staan.

Een tuin is geen ongerepte natuur. Het is een plek waar verschillende levensvormen samenkomen: planten, insecten, vogels, mensen én huisdieren.

Goed rentmeesterschap vraagt dus onvermijdelijk om een afweging. Als een plant op een bepaalde plaats een reëel risico vormt voor een dier, is het heel wenselijk die weg te halen. Dat is geen afwijzing van de natuur, maar een zorgvuldige keuze.

Vanuit de antroposofie wordt geschreven over natuurwezens of elementaire wezens door Rudolf Steiner maar verbond dat nooit aan passiviteit. Integendeel: de mens heeft juist de taak om bewust en verantwoordelijk met de natuur samen te werken. Geestelijke inzichten zijn geen vervanging voor praktische zorg.

Als een boom dreigt om te vallen, snoei of verwijder je hem.

Als een plant gevaar oplevert op een bepaalde plek, mag je besluiten die weg te halen.

Dat is geen gebrek aan spiritualiteit; het is juist het opnemen van verantwoordelijkheid.

Je kunt feiten kennen over distels. Je kunt veel weten over ecologie of spiritualiteit. Maar werkelijk luisteren begint met de vraag: “Wat heeft de ander eigenlijk meegemaakt?”

Ik denk hierbij terug aan een tekst van gisteren: zich inleven en zich iets kunnen voorstellen

. https://miekecoigne.com/…/zich-inleven-of-zich…/

zich inleven of zich voorstellen, een subtiel maar wezenlijk verschil

Je kunt je voorstellen hoe iemand zich voelt, maar echt inleven vraagt dat je je eigen oordeel even opschort en de ander eerst ontmoet in zijn of haar ervaring.

En dat blijkt veel moeilijker en lastiger in de praktijk.

Dat is ook de kwaliteit die Steiner zo vaak beschrijft niet alleen te denken over de ander, maar leren waarnemen vanuit de ander. Dat staat haaks op gelijk willen halen. Dat nodigt nooit uit, je maakt de ander schaakmat.

Een distel laat zich niet zomaar plukken. Hij bewaakt zijn eigen ruimte, maar biedt tegelijkertijd nectar aan wie bereid is met aandacht en respect te komen. Juist daarom gonst het rondom hem van de bijen. Niet iedereen wordt toegelaten, maar wie werkelijk wil bijdragen, vindt er voedsel en levenskracht.

De energie van vandaag lijkt op zo’n distel.

Er ontstaat een spanning tussen hoofd en hart, tussen visie en emotie, tussen wat we willen beschermen en wat werkelijk om onze aandacht vraagt.

* Zon in Kreeft vierkant Pallas in Ram

07:04 uur (BE/NL – CEST)

De Zon in Kreeft nodigt uit om te zorgen, te beschermen en vanuit het hart te handelen. Maar Pallas Athena, de wijze krijgsvrouw, staat in het vurige Ram en herinnert ons eraan dat inzicht alleen waarde krijgt wanneer het ook moedige daden voortbrengt.

Pallas vertegenwoordigt niet de krijger die blind strijdt, maar degene die eerst het patroon helder ziet. Zij kijkt boven de situatie uit, ontdekt verbanden en bedenkt creatieve oplossingen waar anderen alleen conflicten zien.

Vandaag kunnen emoties en strategie elkaar gemakkelijk in de weg zitten.

Misschien wil je iemand beschermen, terwijl een eerlijk transparant verbindend gesprek juist meer helpt? Misschien blijf je piekeren over een probleem, terwijl een kleine moedige stap de deur al opent?

** Venus in Maagd semi-sextiel Jupiter in Leeuw

07:26 uur (BE/NL – CEST)

Dit is een subtiele maar waardevolle invloed.

Venus in Maagd vindt schoonheid in zorgvuldigheid, eenvoud en dienstbaarheid. Jupiter in Leeuw wil juist royaal delen, inspireren en vanuit het hart stralen.

Samen herinneren zij ons eraan dat grootse dromen vaak beginnen met kleine liefdevolle handelingen. Een vriendelijk woord. Een zorgvuldig uitgevoerde taak. Een glimlach die iemands dag verandert.

Onderschat nooit hoe kleine gebaren op lange termijn grote gevolgen kunnen hebben.

*** Mercurius retrograde in Kreeft vierkant Vesta in Ram

09:25 uur (BE/NL – CEST)

Mercurius retrograde nodigt uit om opnieuw na te denken over oude overtuigingen, herinneringen en gesprekken. In Kreeft gebeurt dat vanuit gevoelens, familiepatronen en innerlijke veiligheid.

Daar tegenover staat Vesta.

In de Romeinse traditie bewaakte Vesta het heilige vuur van de tempel. Astrologisch symboliseert zij onze innerlijke vlam: datgene waarvoor wij ons met toewijding inzetten, ook wanneer niemand kijkt.

Het vierkant kan voelbaar worden als een innerlijke botsing.

Een deel van jezelf blijft misschien oude verhalen herhalen of kritiek leveren. Een ander deel verlangt ernaar om eindelijk energie te steken in datgene wat werkelijk betekenis heeft.

Vanuit een antroposofische blik is de mens voortdurend onderweg om zijn denken, voelen en willen steeds bewuster met elkaar in harmonie te brengen. Juist daarin raken de beelden van Pallas en Vesta iets wezenlijks.

Pallas is de wijsheid die niet ontstaat door méér informatie te verzamelen, maar door werkelijk te leren zien. Rudolf Steiner beschreef vaak dat helder denken geen koud intellect is, maar een levend vermogen om achter de uiterlijke gebeurtenissen de samenhang te ontdekken. Zoals een kunstenaar niet alleen de afzonderlijke kleuren ziet, maar ook het geheel van het schilderij, zo probeert Pallas boven de verwarring uit te stijgen. Zij nodigt uit om niet onmiddellijk te reageren, maar eerst waar te nemen. Niet impulsief te oordelen, maar het grotere patroon te herkennen.

Zij bewaakt geen uiterlijke tempel meer, maar het heiligdom in onszelf. In de antroposofie wordt de mens gezien als een wezen dat een innerlijke vlam draagt: een kern van geestkracht die gevoed wil worden door aandacht, liefde en bewuste keuzes. Dat vuur brandt niet vanzelf. Het vraagt dagelijkse verzorging, zoals een haardvuur dat telkens opnieuw hout nodig heeft.

Iedere keer dat je iets met volledige aandacht doet, een gesprek werkelijk beluistert, een plant verzorgt, muziek maakt, mediteert of met liefde een maaltijd bereidt, leg je als het ware een nieuw blok hout op dat innerlijke vuur.

Maar ook het omgekeerde is waar.

Voortdurend klagen, piekeren, oordelen of jezelf verliezen in eindeloze afleiding werkt als vochtige as die de vlam langzaam verstikt.

Kiezen wat jou Levenskracht schenkt, wat jouw etherlichaam verlevendigt, is de uitnodiging.

https://miekecoigne.com/…/het-etherlichaam-als-drager…

Zoals de distel zijn nectar niet weggeeft aan alles wat voorbij vliegt, hoeven ook wij onze aandacht niet aan iedere gedachte, iedere discussie of iedere verwachting van anderen te schenken.

Innerlijke vrijheid begint met onderscheidingsvermogen.

Wanneer Pallas ons helpt om helder te zien en Vesta ons helpt trouw te blijven aan wat werkelijk betekenis heeft, ontstaat er iets nieuws. Dan worden denken, voelen en willen niet langer drie losse krachten die elkaar tegenwerken, maar drie stemmen die samen één melodie vormen.

Een mooie oefening voor vandaag in het bijzonder is luisteren naar die stille plek in jezelf waar inzicht en toewijding elkaar ontmoeten én niet wat de wereld van jou verlangt.

Het is juist daar, in die onzichtbare stille ruimte, dat het licht zich openbaart, en dat kun je vervolgens met anderen delen.

Stop met zoeken naar fouten van anderen. Stop met invullen voor anderen. Denk aan NIVEA= Niet(s) Invullen Voor Een Ander.

Vraag jezelf vandaag af of jij je innerlijk vuur van binnenuit voedt, of je levenskracht en je vuurkracht in balans is of blaas je telkens de as van het verleden op. Niet iedere gedachte of uitspraak behoeft bediscussieerd te worden. Niet alles (meteen) vraagt om een antwoord.

De energie van vandaag helpt onderscheid maken. Wie wat is voedend en wie wat vreet energie? Zoek het midden tussen geven en ontvangen. De balans, een gezond evenwicht. Alleen jij bent daarin verantwoordelijk.

Herken je repetitieve tot dwangmatig gedachten die je gevangen houden? Ook daar kun je op de duur heel moe van worden. Je wordt moe van jezelf. Dat is wat cliënten me wel eens zuchtend vertellen: ‘ Ik word moe van mezelf.’

0nderzoek gedachten die nieuwe mogelijkheden openen.

Zoals de distel niet voor iedereen buigt, hoef jij ook niet voortdurend beschikbaar te zijn voor alles wat jouw aandacht opeist. Bescherm wat kostbaar is. Investeer in mensen die samen willen bouwen. Richt je aandacht op oplossingen.

Elke kleine stap die je vandaag zet, kan later uitgroeien tot iets veel groters dan je nu kunt overzien.

* Zelfonderzoekvragen

Welke mensen geven mij energie, en welke putten mij langzaam uit?

Waar reageer ik nog vanuit oude emotionele patronen in plaats van vanuit helder inzicht?

Welke situatie vraagt vandaag niet om méér inspanning, maar om een andere manier van kijken?

Welk innerlijk vuur wil ik opnieuw voeden?

Waar besteed ik dagelijks aandacht aan?

Welke kleine daad van liefde of zorg kan vandaag een groot verschil maken?

Wat mag ik loslaten zodat mijn creativiteit weer vrij kan stromen?

Heb het goed, liefs Mieke

©thuisfoto

We gebruiken de woorden zich inleven en zich voorstellen vaak alsof ze hetzelfde betekenen. Toch is er een belangrijk onderscheid tussen beide. Het lijkt misschien een nuance, maar het raakt aan de manier waarop wij de wereld, de ander en uiteindelijk ook onszelf leren kennen.

Wanneer we ons iets voorstellen, vormen we een innerlijk beeld. Dat beeld ontstaat vanuit onze eigen ervaringen, herinneringen en gedachten. We kijken als het ware van buitenaf naar een situatie en proberen die in ons denken vorm te geven. Dat is een waardevol vermogen. Zonder voorstellingen zouden we niet kunnen leren, herinneren of begrijpen.

Maar een voorstelling blijft altijd gekleurd door wie wij zelf zijn.

Zich inleven vraagt iets anders.

Daarvoor is het niet voldoende om een beeld van de ander te maken. Het vraagt dat we onze eigen vanzelfsprekendheden even op de achtergrond laten treden en ons openstellen voor de belevingswereld van de ander.

Niet door te denken dat je precies weet hoe de ander zich voelt, maar door je af te vragen hoe de wereld er voor zou uitzien?

Dat is een houding van aandacht, ontvankelijkheid en innerlijke beweeglijkheid.

Dit is niet alleen belangrijk in menselijke ontmoetingen, maar ook in de omgang met de natuur, kunst en onderwijs. Een boom is meer dan een verzameling botanische kenmerken. Een kind is meer dan een optelsom van eigenschappen of leerprestaties. Wie zich werkelijk leert inleven, probeert niet alleen te begrijpen wat hij ziet, maar ook wie of wat zich daar uitdrukt.

In de vrijeschoolpedagogie is dit een essentieel uitgangspunt. Een leerkracht past niet eerst een methode toe, maar ontwikkelt het vermogen om het individuele kind waar te nemen. Niet het kind moet zich aanpassen aan een vast beeld, maar de opvoeder leert zijn waarneming telkens opnieuw levend te houden.

Juist daarin ligt ook een belangrijke waarschuwing voor onze tijd. We vormen snel een mening, een diagnose of een verklaring. We denken dat we de ander begrijpen, terwijl we vaak vooral onze eigen voorstelling bevestigen. Werkelijke inleving vraagt meer moed. Ze vraagt dat we het oordeel even uitstellen en bereid zijn ons te laten verrassen.

Waar de voorstelling vooral uitgaat van wat wij al weten, begint inleving juist met de bereidheid om iets nieuws te ontvangen. Daarin ligt een wezenlijke stap in de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn: niet alleen denken over de wereld, maar leren deelnemen aan de levende werkelijkheid.

Het is de dag van vandaag actueler dan ooit. In een tijd waarin beelden, meningen en snelle conclusies elkaar voortdurend opvolgen, is de kunst van het inleven een vorm van innerlijke discipline geworden. We verliezen ons niet in de ander, maar door ontvankelijk te zijn en openheid leren we zien wat zich werkelijk wil tonen.

In de vele voordrachten van Rudolf Steiner en vooral in De Filosofie van de Vrijheid, Algemene Menskunde en Goethes natuurwetenschappelijke geschriften beschrijft hij een manier van waarnemen waarin dat verschil heel concreet wordt. Hij sluit daarbij aan bij Goethe, die niet alleen naar de natuur keek, maar probeerde met de natuur mee te kijken.

Een van de mooiste oefeningen zou Steiner ongeveer zo kunnen hebben bedoeld.

Je neemt een eenvoudige bloem, bijvoorbeeld een zonnebloem

Stap 1. Voorstelling

Je kijkt naar de bloem en je denkt

“De zonnebloem heeft grote gele bloemblaadjes. Het hart is donkerbruin. De stengel is dik en stevig. De bladeren zijn groot en ruw. Ze kan meer dan twee meter hoog worden. Ze draait zich naar de zon.”

Je kunt zelfs haar Latijnse naam opzoeken. Alles klopt.

Maar eigenlijk ben je vooral bezig met het maken van een beeld.

Je beschrijft de bloem.

Stap 2. Inleving

Nu leg je alle kennis even naast je neer.

Je kijkt opnieuw. Niet om iets te benoemen maar om de bloem rustig haar eigen verhaal te laten vertellen.

Je merkt hoe de stengel zich opricht. Hoe de bloem zich opent naar het licht. Hoe de bloemblaadjes als een gebaar naar buiten stralen.

Je probeert niet te denken: “Ik weet wat een zonnebloem is.”

Je vraagt je af welke beweging er eigenlijk leeft in de zonnebloem?

Langzaam voel je iets van haar kwaliteit. En niet als een ‘fantasie’, maar als een met aandacht meebewegen.

Je verzint iets niet, maar je waarneming verdiept zich.

Aanvankelijk is het oefenen niet makkelijk, want we zijn heel snel geneigd om te denken zoals we gewend zijn te denken.

Mieke Mosmuller heeft hierover enkele heel interessante boekjes over geschreven. Boekjes, schrijf ik hier, maar je bent daar wel voor onbeperkte tijd heel zoet mee.

Nog een voorbeeld: een kind

Een kind zit stil in de klas.

Stap 1. Voorstelling

“Dat kind is verlegen.” of “Dat kind is niet gemotiveerd” tot ” Dat kind is ongelukkig.”

Dat zijn voorstellingen die waar kunnen zijn, maar ze kunnen ook onze eigen interpretaties zijn.

Stap 2. Inleving

Nu kijk je opnieuw naar het kind. Je kent inmiddels wel hoe het kind respondeert met een situatie of in een context vb thuis, op school, met vrienden. Je neemt waar dat dit kind luistert. Dat het eerst alles opneemt. Het kind maakt in stilte en zwijgzaam oogcontact, knippert af en toe met de ogen.

Je neemt waar dat het kind niet verandert, maar wel jouw manier van kijken, van waarnemen, van inleven. Er ontstaat begrip.

Je kunt het verschil met deze voorbeelden wellicht herkennen namelijk een voorstelling sluit gemakkelijk af ( je denkt dat je weet hoe het zit) en inleving opent- je ontdekt dat er nog iets is wat je niet hebt gezien.

Een prachtige uitspraak van Steiner (vrij weergegeven)

“De mens moet leren de wereld niet alleen te bekijken, maar haar innerlijk tegemoet te treden.”

Dat is precies wat hij bedoelt met een ‘levend denken.” En dit vind ik ook terug in de ‘boekjes’ van Mieke Mosmuller. ‘Levend denken.

Niet koud denken en analyseren, maar evenmin zweverig fantaseren.

Wel een denken dat zo aandachtig wordt dat het bijna luisteren wordt.

Kies vandaag één boom, één bloem, één dier

Kijk enkele minuten naar een bloem of een boom, of een voorwerp naar keuze, zonder onmiddellijk een naam, oordeel of verklaring te geven.

Juist daarin ligt het mooiste onderscheid tussen zich voorstellen en zich inleven: een voorstelling ontstaat vanuit het beeld dat ík vorm, terwijl inleving begint waar ik bereid ben mijn eigen beelden even stil te laten worden, zodat de ander, een mens, plant of kunstwerk – zich op zijn eigen wijze kan openbaren.

Dat is de houding die Steiner verbindt met wat Goethe “Zarte Empirie” noemde: tedere empirie. Het is een vorm van waarnemen die nauwkeurig én liefdevol is.

Niet sentimenteel, niet afstandelijk, maar met een open aandacht die de werkelijkheid tegemoet treedt. Juist daarin ziet Steiner een weg naar een rijkere en meer waarachtige vorm van kennen.

Ik oefen er zelf consequent met regelmaat in uiteraard, anders zou ik dat vandaag niet nog eens onder de aandacht brengen.

Heb het goed, liefs Mieke

11 juli 2026 – exact om 13:49 uur (België & Nederland – CEST)

Zon 19°12′ Kreeft – Uranus 4°12′ Tweelingen

De Zon in Kreeft zoekt warmte, vertrouwdheid en emotionele veiligheid. Zij wil beschermen wat kostbaar is: het gezin, herinneringen, innerlijke rust en de plek waar het hart zich thuis voelt. Wanneer het leven onverwachts verandert, is de eerste reactie vaak niet om vooruit te springen, maar om de luiken te sluiten. Weet ook dat de storm wel overwaait, en sommige dingen terugkeren zoals het was,….maar ook andere dingen veranderd zijn.

Het is wederom een uitnodiging om mee te bewegen met wat zich in de veranderingen aandient, soms zijn de veranderingen ingrijpend, heel ingrijpend, zoals het plots overlijden van een dierbaar iemand. Mijn gedachten gaan uit naar een jonge vrouw, woensdag bevallen van haar eerste baby, en enkele uren later overleden is. Onvoorspelbaar, niet voorzien.

De foto van haar en haar baby, zoals dat in de meeste gevallen is ( en ook niet altijd) liet me stilstaan bij de gedachte hoe sterk en fragiel het leven en de dood met elkaar verbonden zijn. Het raakt me dubbel: de schoonheid, de zachtheid, moeder en pasgeboren kind, in warme veilige armen koesteren en gekoesterd worden, wat een verhaal mocht worden het nieuwe leven te vieren en afscheid te nemen van de Draag-ster van het leven. Het is rauw, radicaal onomkeerbaar. Durven we dat ook nog toe te laten, dat ruwe rauwe gevoel die we, ook als het niet ons persoonlijk betreft, maar een medemens? Ook al kennen we die iemand niet in levende lijve.

Op de vraag wat er dan is gebeurd, moeten we niet speculeren of zoals te vaak gebeurd, onjuiste linken leggen. Inleving vraagt niets anders of meer.

*Uranus laat zich niet buiten houden.

Hij klopt niet beleefd aan. Hij rammelt aan de deur, belt onophoudelijk aan en roept vervolgens door de brievenbus:

“Doe open! Ik heb iets nieuws ontdekt. Ik wil je iets laten zien wat je leven kan verrijken!”

De Zon trekt zich nog wat verder terug alsof de zegt: ” Neen, niet vandaag, het is al ingewikkeld genoeg.”

Toch blijft Uranus glimlachen. Hij weet dat groei zelden ontstaat wanneer alles comfortabel blijft.

De spanning tussen vasthouden en bevrijden is het semi-vierkant en net geen grote botsing, maar een voortdurende innerlijke wrijving. Een steentje in je schoen dat je eraan herinnert dat er iets schuurt. Ken je dat gevoel als er een zelfs een heel klein steentje in je schoen zit?

Misschien merk je vandaag dat je vasthoudt aan een oude gewoonte terwijl je diep vanbinnen voelt dat ze niet langer bij je past; verlangt naar zekerheid, maar tegelijkertijd droomt van meer vrijheid; nieuwe ideeën krijgt die je onmiddellijk weer wegredeneert; voelt dat het leven je uitnodigt om een andere richting in te slaan, terwijl een deel van jezelf liever blijft waar alles voorspelbaar is.

Kreeft wil beschermen. Uranus wil bevrijden.

Die twee kunnen conflicteren en voor spanningen zorgen.

Onderzoek bij jezelf hoe je de twee bewegingen van ‘beschermen’ en ‘bevrijden’ in balans kunt brengen. Ben je geneigd tot ‘overbeschermen? Onderzoek waar er een diepere laag, in de onderstroom leeft. Radicaal bevrijden? Het juk van je afgooien? Hoe doe je dit? Voel je je heen-en weergeslingerd tussen de beide?

Werkelijke veiligheid ontstaat immers niet doordat alles hetzelfde blijft, maar doordat je ontdekt dat je ook met verandering kunt meebewegen.

Kreeft bewaart herinneringen als kostbare schatten. Daar ligt haar kracht. Maar soms worden herinneringen muren in plaats van fundamenten.

Uranus vraagt of je nog trouw bent aan jezelf? Of aan het beeld van wie je moest zijn en ooit was, omdat je aan verwachtingen wilde beantwoorden?

Dat kan ongemakkelijk voelen.

Iedere nieuwe stap betekent ook afscheid nemen van een oud verhaal waardoor ruimte ontstaat voor iets wat nog niet eerder mogelijk is. Is dat te weten niet wonderbaarlijk en voel je zelf niet een stukje nieuwsgierigheid hierbij?

Nieuwsgierigheid nodigt uit tot ontdekking, tot exploreren, tot expanderen van je innerlijke wereld.

De uitnodiging van vandaag is dat je geen grote sprongen hoeft te maken ( Mercurius is nog steeds retrograde tot 23 juli), het volstaat dat je de deur op een kiertje zet, jij bent aan zet, jij bepaalt. En wat daar aan impulsen gewekt wordt, neem waar, observeer jezelf, neem waar wat er ontstaat in je denken, wat je erbij voelt, en laat dat verder uitrijpen. Wat zich laat zien, wat zich openbaart: een onverwacht idee? een oude overtuiging die je hebt afgepeld en een betere versie in overeenstemming met wie je hier en u bent ontdekt. Ben je bereid om nieuwsgierig en ontvankelijk te blijven, gebieden die je nu nog niet kent of gebieden waarvan je dacht: ‘ not my cup of tea’, herbekijkt?

Uranus is de vernieuwer, breekt af wat op instorten staat, maar opent ook een raam. Je visie expandeert en verandert naarmate jij de bereidheid hebt, daar ben je in hoge mate in vrij, om flexibel mee te bewegen. In het denken, het voelen en dragen/bewegen/handelen.

* Vragen voor zelfonderzoek

Waar houd ik vast aan iets dat mij ooit veiligheid gaf, maar mij nu beperkt?

Welke verandering klopt al langere tijd zachtjes aan mijn deur?

Welke nieuwe gedachte of mogelijkheid wijs ik onmiddellijk af uit angst voor het onbekende?

Wat zou er gebeuren als ik nieuwsgierigheid belangrijker maakte dan controle?

Voel ik het verschil tussen echte veiligheid en het vermijden van verandering?

Welke herinnering of overtuiging mag met mededogen en dankbaarheid worden losgelaten?

Op welk gebied verlangt mijn ziel naar meer ruimte, beweging of vernieuwing?

Welke kleine stap kan ik vandaag zetten richting een toekomst die beter past bij wie ik nu ben?

Hoe kan ik mijn behoefte aan geborgenheid verbinden met de moed om nieuwe ervaringen toe te laten?

Welke onverwachte gebeurtenis uit het verleden bleek uiteindelijk een verborgen zegen te zijn?

Bekrachtiging:

“Ik eer mijn behoefte aan veiligheid, maar sluit mijn hart niet voor verandering. Met vertrouwen open ik de deur naar nieuwe mogelijkheden. Wat werkelijk bij mij hoort, groeit met mij mee.”

Deze transit is subtiel, maar kan verrassend veel in beweging zetten. Juist de kleine verschuivingen in denken, communiceren of reageren kunnen vandaag de aanzet vormen tot een veel grotere innerlijke bevrijding. De Zon in Kreeft herinnert ons eraan dat een thuis niet alleen een plaats is waar we ons kunnen terugtrekken, maar ook een plek van waaruit we met vertrouwen de wereld weer tegemoet kunnen treden. Uranus nodigt uit om dat vertrouwen stap voor stap te vernieuwen.

Heb het goed, liefs Mieke

De twaalf stemmingen van de dierenriem

De kalender van de ziel O.O.40 Rudolf Steiner

————————————————————-

De twaalf stemmingen van de dierenriem

©

In het teken Tweelingen ontmoeten we de tweelingen van ons lagere en hogere zelf: Castor en Pollux. Castor vertegenwoordigt het lagere zelf, ons sterfelijke en fysieke lichaam, verbonden met de aarde en de zintuigen. Pollux vertegenwoordigt het hogere zelf, ons onsterfelijke en intuïtieve bewustzijn, verbonden met de goddelijke en universele waarheid.

De transformerende kracht van de omringende wereld, doordrongen van licht, Christus, verenigt de verdeelde kracht van de Liefde (♓︎) van Vissen tot de verenigde kracht van Liefde (♊︎). De krachten van Tweelingen werken in ons in de symmetrie van Tweelingen: hoofd en voeten verbonden door de schouders en de wervelkolom. We beginnen te lijken op de Heilige Graal, met de beker vertegenwoordigd door de schouders en de basis door de voeten. Onze lagere en hogere aspecten worden verenigd door liefde in het hart.

Rudolf Steiner biedt twaalf verzen aan, gewijd aan de dierenriemtoestanden, waarin hij de menselijke ervaring onthult als een weerspiegeling van de kosmos.

Hij stelt: “Er is daarom een ​​poging gedaan om een ​​reeks gevoelens, gewaarwordingen en woorden aan te bieden die, zoals ze zich voordoet, als het ware een andere versie biedt van het innerlijke gevoel van de ziel in relatie tot wat is samengekomen in de bewegingen van ons zonnestelsel.

De structuur van twaalf verzen, elk van zeven regels, komt, zou je kunnen zeggen, overeen met het uiterlijke skelet. Als men deze poging tot poëzie in twaalf/zeven elementen beschouwt, zal men echter merken dat wat onthuld wil worden in elk detail aanwezig is.”

“De Twaalf Gemoedstoestanden” van Rudolf Steiner, 29 augustus 1915, Dornach, vertegenwoordigt het praktische instrument dat Rudolf Steiner bedacht om de complexe kosmologie van planetaire bewegingen te vertalen naar een dagelijkse innerlijke reis die toegankelijk is voor de moderne mens.

Dit werk markeert niet louter de chronologische tijd, maar biedt een reis van tweeënvijftig meditatieve verzen, één voor elke week, gestructureerd om de spirituele ademhaling van de aarde gedurende het hele jaar te volgen.

De cyclus begint niet met de burgerlijke kalender op 1 januari, maar met het beweegbare feest van Pasen, dat de wederopstanding van de natuur en het ontwaken van het menselijk spiritueel bewustzijn symboliseert.

De diepgaande structuur van de tekst is gebaseerd op een perfecte spiegelgeometrie die de tweeënvijftig weken verdeelt in twee symmetrische helften van elk zesentwintig elementen.

Tijdens de zomerhelft, die culmineert in de zomerzonnewende of het feest van Sint-Jan, ervaart de menselijke ziel een fase van expansie naar de kosmische periferie, bijna versmeltend met de schoonheid van de bloeiende natuur en de krachten van de planeten.

Omgekeerd trekt de ziel zich tijdens de winterhelft, die zijn keerpunt vindt in de winterzonnewende en kerstnacht, terug in haar innerlijke wereld, geconcentreerd op de microkosmos om de vonk van spiritueel bewustzijn te laten ontbranden in tegenstelling tot de uiterlijke duisternis.

De vier keerpunten van het jaar, aangeduid door de equinoxen en solstitia, worden geassocieerd met grote verbeeldingskracht en seizoensgebonden feesten zoals Pasen, Sint-Jansdag, Sint-Michielsdag en Kerstmis, die het ritme van de aarde van in- en uitademing markeren.

Door het wekelijks reciteren van deze mantra’s leert het individu zichzelf niet als een geïsoleerde entiteit te zien, maar als een levende weerspiegeling van de macrokosmos, en beseft het de diepe verwantschap tussen de hemelse en aardse rijken die Steiner beschreef.

Aangezien we ons in de tweede week van juli bevinden, is de ziel ondergedompeld in de volle expansie van de zomer en de kosmische sluimer van de aarde.

* De Kalender van de Dierenriemtekens van de Ziel

De eerste editie van de Kalender van de Ziel (1912) bevatte reproducties van nieuwe dierenriemafbeeldingen, gemaakt door Imme von Eckardstein volgens de instructies van Dr. Steiner.

Rudolf Steiner verklaarde over deze afbeeldingen: “In deze kalender vindt men tekens die verschillen van de overgeleverde tradities, omdat deze niet langer aansluiten bij het moderne bewustzijn.

Deze afbeeldingen van de dierenriemconstellaties zijn representaties van reële ervaringen die verband houden met het ontwaken en slapen van specifieke spirituele wezens.

In deze afbeeldingen vinden we een vernieuwing van een bepaalde kennis die in deze tijd vernieuwd moet worden, omdat het derde post-Atlantische culturele tijdperk als het ware opnieuw moet ontwaken in het vijfde tijdperk.”

Wanneer we begrijpen hoe dit teken – de Zon in het sterrenbeeld Vissen – geïnterpreteerd moet worden, kunnen we het vertalen naar verbeeldingskracht en spreken over de innerlijke betekenis ervan.

In de recent gepubliceerde kalender is een poging gedaan om dit aan te geven. In deze kalender vindt men tekens die verschillen van de overgeleverde tradities, omdat deze niet langer aansluiten bij het moderne bewustzijn.

Rudolf Steiner Rudolf Steiner, De Kalender van de Ziel, GA 143, 7 mei 1912, Keulen

https://rsarchive.org/Lectures/19120507p01.html

Moge wat Novalis zelf zo prachtig uitdrukt – en wat ook kan dienen als een soort motto voor wat we aan het begin van de antroposofische spirituele beweging besloten te doen – ons pad verlichten.

Woorden zijn niet langer louter woorden; wanneer de woorden van de geest de basis vormen van een wereldbeeld, worden ze verlichtend en troostend voor zowel de hoogste als de eenvoudigste zielen. Dit moet ons verlangen zijn. Dit was ook Novalis’ verlangen.

Hij drukt het uit in prachtige woorden, die ik hier graag wil citeren, met slechts één woordverandering aan het einde, en die bedoeld zijn om tot jullie harten te spreken, mijn beste vrienden. Ik verander dit woord in Novalis, ook al zullen de filisters, die zichzelf als vrije geesten beschouwen, zich misschien een beetje ergeren.

Moge onze Poolster, samen met andere Poolsterren, ook die zijn die in Novalis’ prachtige woorden wordt beschreven ( afkomstig uit zijn onvoltooide roman Heinrich von Ofterdingen- is op jonge leeftijd overleden)

* Oorspronkelijk gedicht

” Wenn nicht mehr Zahlen und Figuren

Sind Schlüssel aller Kreaturen,

Wenn die, so singen oder küssen,

Mehr als die Tiefgelehrten wissen,

Wenn sich die Welt ins freie Leben

Und in die Welt wird zurück begeben,

Wenn dann sich wieder Licht und Schatten

Zu echter Klarheit werden gatten,

Und man in Märchen und Gedichten

Erkennt die ewgen Weltgeschichten,

Dann fliegt vor Einem geheimen Wort

Das ganze verkehrte Wesen fort”

*

Wanneer getallen en vormen

niet langer de sleutels zijn van alle schepselen

wanneer zij die zingen of liefhebben

meer weten dan de diepst geleerden,

wanneer de wereld zich weer teruggeeft

aan het vrije leven

en aan de wereld zelf,

wanneer licht en schaduw

opnieuw verenigd worden

tot ware helderheid,

en men in sprookjes en gedichten

de eeuwige verhalen van de wereld herkent,

dan zal door één geheim woord

het hele verkeerde wezen verdwijnen.

* Novalis was het pseudoniem van Friedrich von Hardenberg

Wanneer getallen en vormen

niet langer de sleutels zijn tot al wat leeft,

wanneer wie zingen en beminnen

meer begrijpen dan de grootste geleerden,

wanneer de wereld terugkeert

naar het vrije leven

en weer één wordt met zichzelf,

wanneer licht en schaduw

elkaar ontmoeten

en samen ware helderheid vormen,

wanneer men in sprookjes en poëzie

de eeuwige waarheid van de wereld herkent,

dan zal, door één geheim woord,

de hele omgekeerde orde verdwijnen.

De symboliek van Novalis is zo gelaagd en zo rijk. Novalis schrijft niet over het afwijzen van wetenschap, maar over een toekomstige tijd waarin verstand, kunst, liefde en geestelijke kennis weer één geheel vormen, de kern van de Duitse romantiek. Het bekendste symbool uit het werk is de Blauwe Bloem (Blaue Blume). Zij staat voor oneindig verlangen (Sehnsucht), de zoektocht naar kennis, de vereniging van mens en natuur en de kracht van de poëzie. Dit beeld werd een kernsymbool van de romantiek en beïnvloedde generaties schrijvers, kunstenaars en filosofen.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Bron: Antroposofia Verona en persoonlijke toevoeging.

Venus conjunct Zuidknoop in Maagd – driehoek Cheiron in Stier – Cheiron sextiel Noordknoop in Vissen

Exacte tijden (België & Nederland – CEST)

Venus conjunct Zuidknoop op 0°39′ Maagd – 09:33 uur

Venus driehoek Cheiron op 0°35′ Stier – 08:17 uur

Cheiron sextiel Noordknoop op 0°36′ Vissen – 23:49 uur

Sommige dagen voelen niet schreeuwerig of dramatisch aan. Ze brengen geen storm, maar een voelbare zachte stille verschuiving. Alsof een oude deur langzaam dichtvalt en je beseft dat je niet langer hoeft terug te keren naar een kamer die je allang bent ontgroeid. Ook al zijn ervaringen van fijn tot met pijn doordrongen, de dankbaarheid voelen om doorheen al die ervaringen de moed te hebben gehad je weg naar jezelf te ontdekken, het heeft een doel gehad, een zingeving waar alleen jij die zin aan kunt geven. Je kunt daar eindeloos boos op zijn en blijven, je kunt dat belachelijk vinden, je kunt daar alles van vinden en over vinden.

Een ding weet ik uit mijn persoonlijke levensweg van 68 levensjaren te vertellen: je maakt een keuze hier en nu om je slacht-offerschap te beëindingen en je daderschap bewust op te nemen.

Dat is de kwaliteit van deze dag.

Venus ontmoet de Zuidknoop in Maagd en nodigt uit om oude patronen rondom liefde, eigenwaarde en dienstbaarheid te herkennen. Misschien merk je hoe je jezelf jarenlang hebt beoordeeld op wat je deed in plaats van op wie je bent, heb je geprobeerd onmisbaar te zijn, altijd behulpzaam, altijd verantwoordelijk, altijd nét iets beter. Vaak of meestal niet omdat iemand dit van je eiste of vroeg, maar omdat er een heel diep deel in jou geloofd dat je liefde, respect, erkenning moest verdienen.

Als je dit herkent dat die overtuigingen heel actief werkzaam zijn, is het heel goed mogelijk dat je ooit als kind tot die conclusies bent gekomen. ‘Als ik maar mijn beter mijn best doe, als ik maar uitblink, als ik maar beter ben dan…als ik maar, dan….’ Je voelde je pas geliefd als je beantwoordde aan de verwachtingen van opvoeders, ouders enz… Al op heel jonge leeftijd verbinden kinderen hun zelfwaardegevoel en identiteit aan resultaten en niet in wie ze werkelijk Zijn.

En dit wordt helaas niet anders, met de’minimuumdoelstellingen’ in het reguliere onderwijs. Wat heeft het voor zin dat een kleuter op een landkaart kan aanwijzen waar een land zich situeert.

Zonder context , zonder inhoud, zonder boeiende levensechte verhalen over een land, inwoners, cultuur, gewoonten, is dat simpelweg na veel wijzen en herhalen van een kleuterjuf die toch wel wil beantwoorden aan het eisenpakket, drillen en reproduceren. Dat is niets meer dan wat het is. Tot daar, ik heb daarover een uitgesproken mening en visie, omdat ik heel vaak met ouders praat, die niet meer weten hoe om te gaan met hun kind. Het is niet het kind dat faalt, maar het systeem. Het kind is de symptoomdrager, net zoals je dat in een disfunctioneel gezin kunt waarnemen. Niet het kind moet aangepakt worden, veranderd worden, maar wat niet functioneert in een systeem.

De Zuidknoop vertegenwoordigt het verleden: vertrouwde gewoonten, oude talenten en patronen waarin we gemakkelijk terugvallen. Ze voelen veilig omdat ze bekend zijn, maar ze kunnen ons ook gevangen houden wanneer we eraan blijven vasthouden.

Venus brengt deze oude thema’s zachtjes naar de oppervlakte, een kans om ze met mildheid te benaderen. Wat helpend is, is je de vraag te stellen hoe het komt dat je wel met enige zachtheid, mildheid en begrip kunt omgaan met iemand, maar wel snoeihard oordeelt over jezelf? Behandel jezelf met dezelfde vriendelijkheid die je toont aan anderen. Er zijn helaas ook wel mensen die hard en radicaal zijn voor zichzelf en anderen. Of heel mild voor zichzelf maar hard voor anderen. Neem het waar, observeer en laat het gaan.

De driehoek met Cheiron in Stier maakt dit proces verrassend helend. Cheiron, de ‘gewonde genezer’, wijst niet alleen op onze diepste kwetsbaarheid, maar ook op de wijsheid die ontstaat wanneer we die wond bewust tegemoet treden.

In Stier raakt Cheiron thema’s als veiligheid, eigenwaarde, lichamelijkheid, bezit en het gevoel werkelijk genoeg te zijn. Misschien ontdek je dat een oude onzekerheid je al jaren heeft beïnvloed zonder dat je het volledig besefte.

De harmonieuze driehoek tussen Venus en Cheiron laat zien dat verwerking en heling niet altijd hard werken hoeft te zijn. Soms ontstaat herstel juist doordat je eindelijk ophoudt jezelf te verbeteren. Zoek daar zelf balans in. Leg dat wat om aandacht vraag in de ‘waagschaal’.

Later op de dag maakt Cheiron een sextiel met de Noordknoop in Vissen.

Waar de Zuidknoop het verleden vertegenwoordigt, symboliseert de Noordknoop de richting waarin je ziel zich wil ontwikkelen. Het is geen comfortabele weg, maar wel een pad dat steeds meer overeenkomt met wie je werkelijk bent.

De Noordknoop in Vissen nodigt uit om minder vanuit controle en perfectie te leven en meer vanuit vertrouwen, intuïtie, mededogen en overgave. Dat er een spanningsveld aanwezig is, bij velen is menselijk, het is helpend om het midden te vinden tussen analyseren, oplossen, plannen en de bereidheid om het onbekende binnen te gaan.

Vasthouden aan wat we kennen, ook al voel je je innerlijk stagneren en op de duur leeg, is menselijk, je hoeft niet alles te veranderen, dat vraagt niemand van jou, maar als je al heel lang ervaart dat je leeft door alweer een dag te moeten doorstaan, is een signaal dat je Ziel je al langer roept of zelfs schreeuwt.

Samen vertellen deze aspecten één verhaal:

Laat de behoefte los om voortdurend te bewijzen dat je goed genoeg bent. Laat relaties los waarin wederkerigheid ontbreekt.

Laat de innerlijke criticus rusten die nooit tevreden is.

Laat oude teleurstellingen niet langer bepalen hoeveel liefde je vandaag durft te ontvangen.

Je verleden heeft je gevormd, maar het hoeft je toekomst niet langer te bepalen. Wat je toe-komt wordt jouw toe-komst en die creëer je Zelf.

Je mag afscheid nemen van wat zijn taak heeft volbracht en ontdek je juist in dat loslaten hoeveel ruimte er ontstaat voor een nieuw hoofdstuk. Het leven is een aaneenschakeling van levenservaringen, je kunt talloze keren hetzelfde hoofdstuk schrijven en denken dat je een nieuw hoofdstuk hebt geschreven.

Ik vind dat heel interessant om daar dat bij mezelf waar te nemen en herken dat ook doordat ik me daarover buig, vrij snel bij cliënten. Als een cliënt dan ook met een heldere objectieve blik daarnaar kan/wil/durft te kijken, dan is er een heel belangrijke stap gezet naar het doorbreken van herhalingen en de aanvankelijke ongemakken van een nieuw hoofdstuk te dragen, te verdragen.

Vaak zeggen cliënten achteraf: ‘ Ik dacht dat ik daar al helemaal overheen was, ik was goed op weg, ik was in een nieuwe flow, ik was zo goed bezig, hoe kan dat nou….’

En ik geloof dat, ik neem dat aan dat die ervaring er is, echter zijn er ook momenten, en nu intenser en sterker dan vorig jaar bijvoorbeeld, dat we daar nu veel bewuster bij stilstaan, dat niet alles wat veranderd is zinloos is (geweest), maar dat we even teruggefloten worden om de haakjes ( noem ik meestal als haakjes) verder los te weken, met een milde zachte blik én niet te verbloemen en te herinneren dat we evolutionaire wezens zijn, te begrijpen in een cyclische ontwikkelingsweg, nooit lineair op een rechte strakke weg en een eindresultaat.

We zijn mensen, we zijn geen producten, kant en klaar en kijk die kant en klare producten worden steeds vaker uit de handel gehaald omdat er, ondanks het ‘veiligheidslabel’, giftige stoffen aanwezig zijn. Maar goed, dat is weer een andere context.

Wat betekenen deze aspecten? Even nog verduidelijken wat die begrippen concreet betekenen.

* Conjunct (☌)

Een conjunctie ontstaat wanneer twee hemellichamen op vrijwel dezelfde graad staan. Hun energieën versmelten en versterken elkaar. Bij Venus conjunct de Zuidknoop worden oude patronen rondom liefde, relaties, geld, schoonheid en eigenwaarde extra zichtbaar. Er kan iets uit het verleden terugkeren om bewust afgerond te worden.

* Driehoek of Trigon (△)

Een driehoek verbindt tekens van hetzelfde element en laat energie vrij stromen. Er ontstaat samenwerking zonder veel weerstand. Venus in Maagd en Cheiron in Stier staan beide in aardetekens, waardoor praktische heling, zelfzorg en stabiliteit gemakkelijker toegankelijk worden.

* Sextiel (✶)

Een sextiel brengt kansen en nieuwe mogelijkheden. De energie stroomt niet vanzelf; zij vraagt een bewuste keuze. Cheiron sextiel de Noordknoop laat zien dat iedere stap in zelfheling je dichter brengt bij je levensbestemming. Door oude pijn niet langer te vermijden, ontstaan nieuwe mogelijkheden voor groei.

* Zuidknoop en Noordknoop

De maansknopen zijn geen planeten maar de snijpunten van de baan van de Maan met de schijnbare baan van de Zon.

– De Zuidknoop verwijst naar vertrouwde patronen, aangeboren talenten; ervaringen uit het verleden; automatische reacties;

datgene wat ooit nodig was, maar nu beperkend kan worden.

– De Noordknoop verwijst naar: de ontwikkelingsrichting van de ziel; nieuwe levenslessen; groei buiten de comfortzone; kwaliteiten die nog ontwikkeld willen worden; het pad dat uiteindelijk meer vervulling brengt.

Je beweegt niet van de Zuidknoop af door haar af te wijzen. Je neemt haar wijsheid mee, maar laat de oude ballast achter.

* Vragen voor zelfonderzoek

Waar probeer ik nog steeds liefde te verdienen door perfect te zijn?

Welke relatie of herinnering kost mij meer energie dan zij mij schenkt?

Welke innerlijke overtuiging zegt dat ik eerst beter moet worden voordat ik mag ontspannen?

Welke wond rondom eigenwaarde vraagt vandaag om zachtheid in plaats van kritiek?

Waar minimaliseer ik mijn talenten uit angst om zichtbaar te zijn?

Welke vorm van controle verhindert mij werkelijk te vertrouwen?

Welke oude rol mag ik eindelijk neerleggen?

Wat zou er veranderen als ik werkelijk geloofde dat ik nu al voldoende ben?

Welke droom durft zich voorzichtig aan te dienen wanneer ik het verleden niet langer hoef vast te houden?

Welke kleine stap kan ik vandaag zetten die mij dichter brengt bij mijn zielspad?

Deze combinatie van Venus, Cheiron en de maansknopen is subtiel, maar krachtig. Zij vraagt niet om grote gebaren, maar om een innerlijke verschuiving: het herkennen van een oud patroon, het verzachten van een oude wond en het bewust kiezen voor een nieuwe richting. Vaak begint zo’n ommekeer niet met iets spectaculairs, maar met één eenvoudige beslissing: ik hoef niet langer te leven vanuit wie ik ooit moest zijn; ik mag groeien naar wie ik werkelijk ben. Een V.A.P. Een Very Authentic Person.

Heb het goed, liefs Mieke