Stel je even voor…
De kruidige warme rustgevende geur van lavendel die plotseling vrijkomt in de ruimte waar je vertoeft zodra je de paarse bloemen zachtjes aanraakt. Zich mengt met de droge, lome warmte van de zwoele Franse zomerzon op de achtergrond.
Adem diep in, sluit je ogen, en voel de rust vanuit een ontspannen ademhaling in je hele lichaam zakken.
Tekening © Mieke
zal hij zichzelf of andere levende wezens nooit schaden,
want liefde steunt en beschermt het leven altijd;
Als van een liefdevol mens wordt verwacht of
geëist dat hij anderen kwaad doet, kan hij niet
gehoorzamen. Deze geesteshouding zou je de
‘ongehoorzaamheid van de liefde’ kunnen noemen.’
‘Wanneer de matrix van illusie precies zal
instorten en wat er tot die tijd allemaal zal
gebeuren hangt van ons af, van ons collectieve
bewustzijn. Het hangt af van hoe lang we als
mensheid blijven meedoen aan het systeem van
het onlicht, of wanneer we eindelijk gaan doen
wat we eigenlijk willen.’
‘We moeten de schoonheid weer leren zien. Want alles wat bezield is, heeft schoonheid. Dit feit moeten we altijd in ons achterhoofd houden en we moeten er altijd onze aandacht aan blijven geven, ook in onze huidige tijd. We bepalen zelf hoe we het licht hier op aarde brengen. Maar wat we daarvoor zeker nodig hebben is aandacht voor het goddelijke.’ Christina von Dreien
Het collectieve kan pas veranderen, als het individueel /persoonlijk innerlijke werk wordt verricht- bodemwerk. Welke innerlijke/verinnerlijkte systemen vragen om verandering, om transformatie en transmutatie: controle uitoefenen op elkaar- straffen en belonen vanuit macht en manipulatie- iemand het licht in de ogen niet gunnen- demoraliseren en scandaliseren- waanzinnig en waanzielig elkaar beconcurreren- wat levend is doden vanuit plezier/genot tot vernietigingsdrang—zolang we zelf niet de blik naar binnen richten, met de vinger naar buiten wijzen, tot zolang zal het duren voor er een waarachtig liefdevolle samenleving tot stand komt.
We moeten het niet te ver buiten onszelf blijven zoeken…en daar de oplossing proberen te vinden. Het antwoord ligt IN onszelf. Zijn we bereid om alles wat niet in liefde en licht is ( in onszelf) te erkennen en de ontelbare verdrongen/verborgen schaduwkanten te transformeren. Lichtwerk is Schaduwwerk. Pas dan wordt het licht- en lichter.
Liefs Mieke 
Laatste kwartiermaan in Vissen. Neptunus in Ram sextiel Ceres in Tweelingen
Bij de Laatste Kwartiermaan in Vissen bevinden we ons nog steeds aan de rand van de innerlijke oceaan. Emoties bewegen als zachte golven over het oppervlak en brengen herinneringen, gevoelens en oude verhalen met zich mee. Soms kan het lijken alsof bepaalde thema’s zich blijven herhalen. Alsof het leven ons uitnodigt om nog eens te kijken naar wat nog niet volledig begrepen, gevoeld of losgelaten is.
Waar stroomt jouw aandacht naartoe? En wat probeert zich werkelijk te tonen?
Ondertussen blijft de geest actief. Gedachten, ideeën en indrukken vermengen zich tot één grote stroom. Alles lijkt tegelijkertijd te willen worden begrepen. Een kleine beweging kan onverwacht grote gevolgen hebben, zoals de vleugelslag van een vlinder die elders een storm in gang zet.
Misschien merk je dat je wacht op antwoorden, op een teken of op dat ene inzicht dat alles op zijn plaats zal doen vallen. Maar soms schuilt de grootste wijsheid juist in de eenvoudige momenten: de vriendelijke begroeting van een buschauffeur, de spontane lach van een kind, een liefdevolle kus in de regen. Daar, in het alledaagse, openbaart zich vaak de diepste betekenis.
Met Neptunus in Ram sextiel Ceres in Tweelingen worden intuïtie en nieuwsgierigheid met elkaar verbonden. We mogen leren vertrouwen op wat we voelen, terwijl we tegelijkertijd open blijven voor nieuwe perspectieven en gesprekken. Niet alles hoeft onmiddellijk verklaard te worden.
Richt je aandacht op innerlijke rust en stilte, acceptatie van wat is, vergeving van jezelf en anderen, mededogen en inleving, helende kracht van poëzie, muziek, kunst of dans.
Het is niet altijd nodig om nog meer vragen te stellen, maar de luisteren naar de zachte radar van je ziel, te vertrouwen dat je precies daar terechtkomt waar je mag zijn.
Zelfonderzoekvragen
✧ Welke herinnering of welk patroon blijft zich momenteel in mijn leven herhalen?
✧ Wat probeer ik met mijn hoofd te begrijpen, terwijl mijn hart het antwoord misschien al kent?
✧ Waar mag ik meer zachtheid, vergeving of mededogen toelaten?
✧ Welke eenvoudige momenten brengen mij op dit moment werkelijk vreugde of rust?
✧ Wat vertelt mijn intuïtie mij, wanneer ik even stop met zoeken naar logische verklaringen?
Graden en tijden (België/Nederland – CEST)
Neptunus 04°11′ Ram – Ceres 04°11′ Tweelingen
✦ Sextiel exact om 06:55 uur
Maan 17°38′ Vissen – Zon 17°38′ Tweelingen
✦ Laatste Kwartier exact om 12:00 uur
Bekrachtiging:
“Ik laat los wat zich heeft herhaald, vertrouw op mijn innerlijke kompas en beweeg met zachtheid mee met de stroom van het leven.”
Heb het goed, liefs Mieke
5 Juni 2026 -17 september 2026
Juno retrograde in Waterman vraagt je niet om verbintenis opnieuw te definiëren als iets moois. Het vraagt je om te beseffen wat je hebt geprobeerd te vermijden door verbintenis te gebruiken. De belofte van Waterman is verleidelijk: vind iemand die je begrijpt, die je niet kleiner wil maken, die je eigenzinnigheid viert.
Maar Waterman in Juno maskeert vaak een veel ouder patroon. Je hebt misschien al vroeg geleerd dat nabijheid betekende dat je jezelf verloor. Dat intimiteit vereiste dat je je terugtrok. Dus bouwde je een filosofie rond vrijheid en noemde je dat verlichting. Je vertelt jezelf dat je een partner wilt die je onafhankelijkheid respecteert. Wat je misschien eigenlijk wilt, is een partner die niet van je eist dat je er bent.
Deze retrograde vraagt je om te kijken naar de relaties die je hebt afgewezen of op afstand hebt gehouden. Let op de relaties waarin iemand consistentie van je eiste en jij dat controle noemde.
Let op de momenten waarop je de behoefte van een partner aan jouw tijd een bedreiging voor je autonomie noemde.
Merk op wanneer je besloot dat hun verlangen naar jou een karakterfout van hen was, en geen uitnodiging van jou. Je zou deze cyclus kunnen besteden aan het herschrijven van je relatiegeschiedenis als een verhaal van grenzen en zelfbescherming, terwijl het in werkelijkheid een verhaal van angst is. Je appt sporadisch. Je houdt plannen vaag. Je houdt de optie open om te vertrekken. En je hebt jezelf wijsgemaakt dat dit integriteit is.
De valkuil van Waterman in Juno is het verwarren van afstandelijkheid met wijsheid. Vrijheid wordt de reden waarom je je nooit volledig bindt. Vriendschap wordt de reden waarom je nooit het risico neemt om echt gekend te worden. Een gedeelde visie wordt zo abstract dat niemand je er daadwerkelijk op kan aanspreken. Je voelt je aangetrokken tot mensen die ook niet beschikbaar zijn, en je noemt dit wederzijds respect. Je geeft de voorkeur aan partners met een eigen leven – wat gezond is – maar wat je eigenlijk verkiest, zijn partners aan wie je geen rekening hoeft te houden. Je hoeft je niet aan te passen. Je hoeft niet te zeggen waar je heen gaat of wanneer je terugkomt. Je hoeft niet uit te leggen waarom je drie weken verdwenen bent. Die regeling is geen partnerschap. Het is parallel leven met af en toe seks.
De ongemakkelijke waarheid: misschien gebruik je de taal van een geëvolueerde relatie om te rechtvaardigen waarom je het eigenlijk nooit echt geprobeerd hebt.
Echte toewijding aan een Waterman-ideaal, oprechte vriendschap, een gedeelde visie, waarbij beide personen volledig zichzelf zijn, vereist consistentie met iemand die je echt ziet. Het vereist dat je soms saai bent. Dat je opduikt, zelfs als je er geen zin in hebt. Dat je om de ander geeft, zelfs als je eigen dag interessanter is. Dat je blijft, ook al zou weggaan makkelijker zijn. Waterman ontslaat je hier niet van. Het betekent alleen dat de persoon voor wie je blijft, je niet zou moeten vragen om iemand anders te zijn.
Liefs Mieke 
Maan in Vissen vierkant Uranus in Tweelingen (2°) Maan conjunct de Noordknoop (2°)- Maan driehoek Mercurius in Kreeft (3°)
Als we deze transits astrologisch verdiepen, ontstaat er een verhaal waarin Vissen, Uranus, de Maanknopen en Mercurius samen een overgangsmoment beschrijven. Het gaat niet noodzakelijk over een spectaculaire gebeurtenis op zich, maar een innerlijke verschuiving die zich via gevoelens, inzichten en onverwachte wendingen kan manifesteren.
De Maan beweegt vandaag door het gevoelige en intuïtieve teken Vissen en maakt een spannend vierkant met Uranus in Tweelingen. Daarnaast staat de Maan conjunct de Noordknoop en vormt ze een harmonieuze driehoek met Mercurius in Kreeft. Samen vertellen deze aspecten een verhaal dat aangewakkerd wordt, los te laten en langzaam voelen waar de toekomst je naartoe wil leiden.
De Maan in Vissen zoekt normaal gesproken rust, overgave en vertrouwen. Dit is een energie die graag met de stroom meegaat en zich laat leiden door intuïtie en innerlijk weten. Maar Uranus heeft andere plannen. Uranus in Tweelingen brengt verrassingen, nieuwe inzichten en onverwachte informatie die bestaande denkpatronen doorbreken. Het vierkant tussen beide zorgt voor spanning en kan aanvoelen als een plotselinge verstoring van iets waarvan je dacht dat het veilig of vanzelfsprekend was.
Misschien word je geconfronteerd met een keuze die je niet zag aankomen, voel je een groeiende onrust die je niet langer kunt negeren. Ook kan het zijn dat een waarheid die al langer onder de oppervlakte aanwezig was duidelijk.
Wat zich ook aandient, deze energie lijkt je tot in het diepste van je ziel op te schudden of zoals dat vaker wordt gezegd en geschreven: wakker te schudden.
De conjunctie van de Maan met de Noordknoop geeft een gevoel van betekenis aan alles wat nu gebeurt. Alsof bepaalde gebeurtenissen, gevoelens of ontmoetingen deel uitmaken van een groter proces. Er kan een sterk besef ontstaan dat een oude fase ten einde loopt en dat iets nieuws zich voorzichtig begint af te tekenen. Nog niet volledig zichtbaar, maar wel duidelijk voelbaar.
Tegelijkertijd activeert deze Maan het grotere Uranus-Maanknopenvierkant, dat op 12 juni exact wordt. Hierover volgt een dezer dagen een blog.
Dit is een aspect dat oude patronen kan doorbreken en je los kan maken van overtuigingen, situaties of rollen die niet langer passen bij wie je aan het worden bent. Soms gebeurt dat vrijwillig, soms via onverwachte gebeurtenissen die je dwingen om anders naar de toekomst te kijken. En soms vinden gebeurtenissen niet altijd zo zachtjes plaats.
Gelukkig brengt de driehoek tussen de Maan en Mercurius in Kreeft ook zachtheid en begrip. Waar Uranus opschudt, helpt Mercurius je woorden te geven aan wat je voelt. Een gesprek kan helend werken. Misschien schrijf je je gedachten van je af of vallen bepaalde puzzelstukjes eindelijk op hun plaats. Er ontstaat ruimte om te begrijpen waarom iets je zo diep raakt.
Deze dag kan gevoelens oproepen die tegenstrijdig lijken: verdriet en opluchting, angst en verlangen, afscheid en hoop. Maar juist in die mengeling schuilt vaak een belangrijke waarheid. Meestal weet je hart al wat je hoofd probeert uit te stellen.
Misschien besef je nu dat bepaalde ontwikkelingen niet zomaar toevallig zijn. Dat wat nu verandert, je uiteindelijk dichter brengt bij een toekomst die beter aansluit bij wie je werkelijk bent.
Vandaag is heel gunstig voor reflectie en zelfonderzoek, betekenisvolle gesprekken, creatief werk en emotionele eerlijkheid. Let op de verhalen, herinneringen en inzichten die vanzelf naar boven komen. Als iets steeds weer in je bewustzijn terugkeert, kan daar een reden voor zijn.
De schaduwkant van Vissen is passiviteit. De schaduwkant van Kreeft is terugtrekking. Samen kunnen ze een neiging creëren om in het gevoel te blijven hangen zonder het ooit in actie om te zetten. Pas op voor de verleiding om mogelijkheden te romantiseren en de kleine stappen te vermijden die ze werkelijkheid zouden maken. Inzicht wordt pas wijsheid wanneer het de wereld in treedt.
* Zelfonderzoekvragen:
Welke situatie houd ik in stand uit gewoonte?
Waar voel ik tegelijkertijd angst én nieuwsgierigheid?
Welk toekomstbeeld trekt mij aan, ook al kan ik het nog niet verklaren?
Welke oude overtuiging is niet langer waar?
Wat probeer ik in stand te houden, te redden terwijl het eigenlijk voltooid en klaar is?
Heb het goed, liefs Mieke
Cheiron anaretisch, de Void of Course Maan en de 6-6 Poortdag: een dag tussen verleden en toekomst
Sommige dagen voelen anders. Alsof de tijd even vertraagt, de buitenwereld zachter wordt en er meer ruimte ontstaat voor stilte en bezinning. Vandaag is zo’n dag. Er worden geen belangrijke planetaire aspecten exact gevormd en de Maan bevindt zich in haar zogenaamde Void of Course-fase. Tegelijkertijd bevinden we ons op de energetische 6-6 poortdag en staat Cheiron in een anaretische graad. Samen creëren deze invloeden een bijzondere sfeer van afronding, bewustwording en innerlijke heling.
De Maan heeft haar laatste planetaire verbinding in Waterman gemaakt en beweegt zich nu door een tussenruimte. We noemen dit een Void of Course Maan.
In deze fase maakt de Maan geen nieuwe belangrijke aspecten meer totdat zij morgen het teken Vissen binnengaat. Het kan voelen alsof de energie even stilstaat. Alsof het leven ons uitnodigt om niet voortdurend vooruit te willen, maar juist te luisteren naar wat zich in de stilte wil openbaren.
Een Void of Course Maan wordt vaak ervaren als een periode waarin dingen minder ‘maakbaar’ zijn. Niet alles hoeft vandaag beslist of opgelost te worden, het nodigt uit om te observeren in plaats van te doen/te handelen. Om los te laten wat we niet kunnen controleren en te vertrouwen op de natuurlijke stroom van het leven. Het is een moment van wachten, ademen en aanwezig zijn in het hier en nu.
Tegelijkertijd staat Cheiron, de gewonde genezer, in een anaretische graad. De anaretische graad is de 29ste en laatste graad van een teken en wordt gezien als een punt van voltooiing. Hier worden de ‘lessen’ van dat teken als het ware samengebald.
Oude thema’s kunnen zich nog één keer aandienen, niet om ons terug te trekken in het verleden maar om ons de kans te geven iets in volle waarheid aan te kijken, de dynamiek te ontrafelen, eigen aandeel te erkennen in wat niet goed is gegaan, te begrijpen waarom de dingen zijn gegaan zoals ze zijn gegaan, te aanvaarden ( het is gegaan zoals het is gegaan en daar heb ik mee te dealen) en los te laten, te onthechten.
Dit is nooit een passief achteroverleunen, maar werkelijk heel diep naar de kern toe bewegen. Alleen jij kent de waarheid, de ongezouten ongecensueerde naakte waarheid, je kijkt het aan op een emotioneel volwassen manier en welke verhalen je ook in halve waarheden zou vertellen om redenen die alleen jij kent. Op die manier blijft de wonde etteren en is er geen groei, van binnenuit.
Ik merk heel vaak in gesprekken met cliënten het niet kunnen en willen verteren van het verleden, hoe pijnlijk dit ook is geweest ( wat ik overigens begrijp), vooral het niet willen. De boosheid, de woede, de wraakgevoelens die heel levend aanwezig zijn, zijn ziekmakend op termijn. Het is niet dat die gevoelens er niet mogen zijn, daar gaat het niet over.
Het is het jarenlang blijven vasthouden van een groter wordende zweer waarover een pleister wordt geplakt. De zweer ettert, het pus van de etterende zweer zoekt een uitweg. Maar de zweer wordt bedekt met een nog grotere pleister. Je hele systeem wordt vergiftigd, lichaam en geest, zeggen we toch, zijn één. Holistisch gezien resoneren lichaam en geest samen.
Het pleister kun je lezen en begrijpen als een metafoor. Vaak zijn het mensen die graag de rol van het pleister op zich nemen. Stel je dat eens levendig voor, hoe zo’n dynamiek werkt. De enige weg naar het helen van een zweer, een etterende zweer, is de weg naar binnen. Dat heb ik in de vele blogs die ik heb geschreven door de jaren heen en in mijn boeken heel vaak onder de aandacht gebracht.
‘Sugarcoaten’ mag nu ruimte maken om echt in waarheid rechtop te gaan staan. En wederom betekent dat niet dat steun en liefdevolle aandacht én met een rechtschapen gevoel, er niet zouden mogen zijn. Integendeel. Maar merk het verschil. Een kind geef je een kusje op de zere wonde, maar je brengt je kind ook de nodige levensvaardigheden bij. Onbewust, als je als ouder verzaakt, draag je bij tot het ontwikkelen van gedragsmatige ‘scheefgroei’.
Tijdens de opleiding ‘narcisme’ en ‘hechtingsmoeilijkheden’ bij Dr Martin Appelo en ‘borderline’ ben ik toch anders gaan kijken naar dit menselijk ‘fenomeen’. Ik heb vaker verwezen naar de wel heel interessante invalshoeken in zijn boeken.
Temeer- dat was echt wel heel nieuw in alles wat ik tot op heden had gelezen, dat er op basis van jarenlang en veelvuldig onderzoek een connectie gelegd kon worden tussen narcisme en borderline. Als was ik in eerste instantie verbaasd dat te lezen, kon ik bij nader dieper zelfonderzoek, die link wel leggen. Zelfonderzoek gaat dieper dan zelfreflectie, want ook daar ligt een verschil. Reflectie is eerder nadenken over….zelfonderzoek nodigt uit om niet alleen na te denken, maar werkelijk actief met wat zich aandient aan te pakken. Tot daar.
Cheiron vertegenwoordigt, zoals je inmiddels al vaak heb kunnen lezen, onze diepste kwetsuren, maar ook de wijsheid die daaruit kan ontstaan.
Wanneer hij anaretisch staat, kunnen oude pijnstukken of gevoelens van afwijzing, niet gezien worden of niet goed genoeg zijn, sterker voelbaar zijn. Wat ooit een wond was, wil nu misschien niet langer een levensverhaal blijven.
Je kunt jezelf blijven definiëren als een slachtoffer vanuit wat je hebt ‘mee-gemaakt’ ( je kunt dit werkwoord ook in de diepte benaderen) maar je kunt ook voor een andere weg kiezen.
Erkenning geven aan wat is geweest, je gedachten, emoties en gevoelens erover erkenning geven en de bereidheid om hetgeen ervaren is als ontwikkelingsweg naar het maken van andere keuzes, gezondere keuzes….laat dat maar even diep inzakken….
Ik voeg er ook nog graag aan toe, dat er soms dingen gebeuren buiten je om, die je overvallen, als het ware. Het is niet zo zwart/wit en zo wil ik dit alleszins niet neerzetten.
Soms zie ik wel, en ook dat ik heb zelf heel veel jaren terug in levende lijve mogen ervaren, dat waar geld, financiën mee gemoeid is, de zwakke plek wordt aangeraakt. De macht van de onmacht.
Ook hierover zijn er regelmatig gesprekken over met cliënten. De de driehoeksdynamiek van dader- slachtoffer en redder, de dynamiek tussen mensen die heel zichtbaar is: de macht van de onmacht. De eerste aanloop om die dynamiek te doorbreken.
Ik zie die dynamiek niet alleen van de man uitgaan, maar evengoed als bij de vrouw. Althans, zijn dit ook tot mijn toch nog grote verbazing, de gesprekken met vrouwen die mij iets anders laten zien. Wraakgevoelens teren in, teren uit. Hoe vaak ik dat ook deel, dat dit niet de weg naar heling is…
Mij gaat het over rechtschapenheid. Rechtschapen Zijn is een deugd die we nog te cultiveren hebben. We hebben het toch zo snel en makkelijk over de deugd van rechtschapenheid en rechtvaardigheid. Maar zijn we ook bereid om dat eerst in onszelf te onderzoeken, hoe die deugd zich laat ‘zien’, hoe die deugd ‘leeft’ in ons denken en ons handelen.
Als ik lees bij iemand die is overleden aan een slepende ziekte, een ongeluk, suïcide, moord etc…. ‘het is niet rechtvaardig’, lees ik tussen de woorden dat de dood niet rechtvaardig is of zou zijn. Is het dan de eigen angst dat in de onderstroom leeft, voor de eigen dood en aardse sterfelijk zijn? De woorden zijn geplaatst, en we gaan weer door op de orde van de dag. Uiteraard zijn de omstandigheden, zoals moord (breed te belichten) daden die niet te verrechtvaardigen zijn. We weten dat H. binnenkort ‘vrijkomt’, na 47 jaar gevangenschap. Is dat te verrechtvaardigen? Is dat rechtvaardig naar de familie? En zo kunnen we over het woord rechtvaardigheid, rechtschapenheid een boompje opzetten, maar ik denk eerder aan een onmetelijk groot bos.
Ondanks de verstilling van deze dag is er tegelijkertijd een duidelijke roep van de toekomst voelbaar. We worden ons bewust van de behoefte om afstand te nemen van situaties die niet langer bij ons passen. We verlangen naar verbinding, naar gelijkgestemden en naar de geruststellende aanwezigheid van mensen bij wie we volledig onszelf mogen zijn, maar ook durven te spiegelen.
Ook al zou je omringd zijn door veel mensen, toch kan er een innerlijk gevoel knagen van eenzaamheid. Je hebt zoveel mensen om je heen en toch voel je je eenzaam. ‘Hoe kan ik me minder eenzaam voelen’, is wel eens de vraag die me wordt gesteld.
‘Wat doe je nu al om je minder eenzaam te voelen. Want je voelt je minder eenzaam, wat een mooie beweging is te doorleven, te ervaren.’
En mag je jezelf ook wel eens eenzaam voelen? Is daar dan iets verkeerds aan? Je kunt je best eens eenzaam voelen, dat mag ook ruimte krijgen.
Het is anders als je je continu eenzaam voelt in je leven. Ook dat is niet zo’n zwart/wit gegeven.
Daar komt nog de symboliek van de 6-6 poortdag bij. Binnen de numerologie staat het getal zes voor liefde, harmonie, verantwoordelijkheid en het hart. Wanneer deze energie wordt verdubbeld, ontstaat een krachtige uitnodiging om terug te keren naar wat werkelijk waardevol is. Niet vanuit perfectionisme of verplichtingen, maar vanuit zachtheid en authenticiteit.
De 6-6 poort herinnert ons eraan dat ware balans niet ontstaat door altijd meer te doen, maar door meer aanwezig te zijn. Door liefde niet alleen aan anderen te geven, maar haar ook zelf te ontvangen. Door te erkennen dat zelfzorg geen luxe is, maar een vorm van innerlijke wijsheid.
Vandaag is geen dag van grote doorbraken of snelle antwoorden., eerder een dag waar het oude langzaam wordt afgerond, terwijl het nieuwe zich nog niet volledig heeft laten zien. Een dag tussen twee hoofdstukken.
* Vragen voor zelfonderzoek
Welke oude pijn of overtuiging vraagt nog om liefdevolle aandacht?
Waar probeer ik iets te forceren terwijl het leven me uitnodigt om te vertrouwen?
Voel ik me werkelijk verbonden met mezelf?
Wat mag ik vandaag loslaten?
Welke vorm van liefde of zorg heb ik op dit moment zelf nodig?
En als ik heel eerlijk ben: wat verlangt mijn hart werkelijk?
De diepste transformatie ontstaat zelden in de drukte van het leven, maar in de stilte ertussen.
Ik wens je een zachte 6-6 poortdag toe, vol vertrouwen, inzicht en liefde voor alles wat in jou tot voltooiing mag komen.
Heb het goed, liefs Mieke
Kiezen of toch eerst luisteren?
Ceres in Tweelingen staat in vierkant met de Noordknoop in Vissen en de Zuidknoop in Maagd. Juno gaat retrograde in Waterman. De Zon in Tweelingen staat in semi-vierkant met Cheiron in Ram
Met Ceres in Tweelingen in een vierkant met de Noordknoop in Vissen en de Zuidknoop in Maagd, wordt een belangrijk spanningsveld zichtbaar tussen hoofd en hart, tussen controle en overgave, tussen feiten en vertrouwen. Het kan voelen alsof je tot iets aangezet wordt: kiezen, beslissen, en wel NU.
Maar is die haast werkelijk afkomstig van je ziel? Of spreekt er een deel van jou dat bang is om stil te vallen? Een deel dat vreest dat er niets zal veranderen als er niet onmiddellijk een keuze wordt gemaakt? Ik spreek de laatste tijd vaker cliënten die dit heel lastig vinden, het gevoel te hebben stil te staan. Of angst voor de nabije toekomst.
Soms ontstaat de grootste verwarring niet doordat er te weinig opties zijn, maar doordat we proberen een antwoord te vinden vanuit een beperkte manier van denken. Een oud zelfbeeld kan ons gevangen houden binnen bekende grenzen. We kijken naar de horizon, maar zien vooral wat onmogelijk lijkt.
Het gaat vaak niet om snel te beslissen, maar om nieuwe horizonten, nieuwe perspectieven te verkennen.
Mij valt daar wel iets in op. Ook al wordt volop over het oude paradigma verteld en geschreven, soms merk ik als ik daar dieper op inzoom, dat het oude paradigma overschreven wordt met dezelfde gedachten en handelingen uit het oude paradigma. Het wordt dan wel anders ingepakt of aangepakt, verteld of geschreven. Ik herinner me daarover een Kaypacha rapport van enkele jaren geleden en dat vond ik wel een heel interessante opmerking. Denken dat je het oude paradigma hebt omgewerkt, maar toch nog steeds vanuit het oude paradigma denkt, handelt en leeft.
* Ceres in Tweelingen: de innerlijke moeder van de geest
Ceres symboliseert hoe we onszelf voeden, verzorgen en veiligheid creëren. Zij vertegenwoordigt de archetypische moeder in onszelf: het deel dat weet wat we nodig hebben om te groeien, herstellen en bloeien.
In Tweelingen gebeurt die voeding via woorden, gesprekken, kennis, nieuwsgierigheid en nieuwe inzichten. Je wordt uitgenodigd om jezelf te voeden met frisse ideeën in plaats van oude overtuigingen. Maar het vierkant met de maansknopen laat zien dat er spanning ontstaat.
De Zuidknoop in Maagd wil zekerheid. Hij zoekt antwoorden, structuur en controle. Hij wil alles analyseren voordat hij een stap zet.
De Noordknoop in Vissen nodigt juist uit tot vertrouwen. Tot luisteren naar intuïtie. Tot het toelaten van inspiratie zonder dat alles vooraf verklaard hoeft te worden.
De vraag wordt dan of je het leven durft te ervaren zonder dat je alles begrijpt?
* Juno retrograde in Waterman
Juno vertegenwoordigt onze diepere verbintenissen, loyaliteiten en de afspraken die we maken binnen relaties. Niet alleen romantische relaties, maar ook de contracten die we sluiten met vrienden, familie, werk en onszelf.
Wanneer Juno retrograde loopt in Waterman, ontstaat een periode van herziening.
Waterman vraagt om authenticiteit, vrijheid en gelijkwaardigheid. Hij doorbreekt patronen die gebaseerd zijn op verwachtingen van anderen. Wellicht ontdekt je, al voelde je dit al wel langer aan, dat bepaalde verplichtingen niet langer passen bij wie je bent geworden. Of heb je jezelf te lang aangepast om je geliefd te voelen, erbij te horen? Je realiseert je dat vrijheid niet betekent dat je alles alleen moet doen.
Deze energie stelt een fundamentele vraag wat jij nodig hebt om je vrij te voelen zonder je af te sluiten van anderen?
¨* Zon in Tweelingen semi-vierkant Cheiron in Ram
De Zon in Tweelingen wil begrijpen, onderzoeken en nieuwe mogelijkheden ontdekken.
Cheiron in Ram raakt echter een veel diepere wond: de angst om jezelf volledig te laten zien, om te falen, om afgewezen te worden, angst dat je niet gezien wordt….dat kan tot innerlijke druk leiden om nog meer dingen te doen, te ondernemen- zichzelf te bewijzen- het is uiteindelijk wat heel diep vanbinnen leeft en aangewakkerd wordt, dat aan te kijken. Daar ligt de uitnodiging. Handelen vanuit bewijsdrang, paniek angst. Vooruitstormen. Soms met verbeten ingehouden boosheid. In die transit komt iedereen zichzelf tegen. Onvermijdelijk.
Onlangs sprak ik iemand die ik met aandacht beluisterde. Toen stelde ik haar de vraag hoe ze zich bij haar verhaal voelde. ‘ Goed, heel goed zelfs, ‘ antwoordde ze met volle kracht. Ze schreeuwde nog net niet. Ik deelde haar wat ik waarnam en ze schrok. ‘ Ik schreeuw helemaal niet’, sprak ze nog luider dan ervoor. Mijn keuze is in gesprekken niet mee te bewegen in. de valkuil van gelijk of ongelijk. ‘Ik begrijp het als je je overstuur zou voelen’, sprak ik. ‘Ja, en of, niet zo’n klein beetje. Ik ben boos, heel boos zelfs.’
En toen ze die woorden uitsprak, met volle kracht nog steeds, zei ze: ‘ Sorry dat ik boos ben.’
‘Sorry omdat je boos bent’, vroeg ik haar?
We gingen zo nog een tijdje door naar diepere lagen in het gesprek. Haar stem kreeg voor de eerste keer, dat vertelde ze me aan het einde van het gesprek, ruimte, en die ruimte name ze met volle kracht. Ze voelde zich voldoende veilig om die ruimte te nemen en vooral te krijgen. De lading verandert heel gestaag van imploderen, exploderen naar nuanceren.
* Zelfreflectievragen
Over Ceres en zelfzorg
Hoe voed ik mezelf mentaal en emotioneel?
Welke gedachten geven mij kracht, en welke putten mij uit?
Luister ik werkelijk naar mijn behoeften of vooral naar mijn zorgen?
Wat zou mijn innerlijke moeder mij vandaag adviseren?
Over de maansknopen
Waar probeer ik alles onder controle te houden?
Welke oude overtuigingen beperken mijn vertrouwen?
Wat zou er gebeuren als ik één stap zette zonder alle antwoorden te kennen?
Waar mag ik meer vertrouwen op mijn intuïtie?
Over Juno retrograde
Welke verplichtingen voelen nog authentiek?
Waar pas ik mij aan ten koste van mezelf?
Welke relaties geven mij ruimte om te groeien?
Wat betekent vrijheid werkelijk voor mij?
Over Cheiron in Ram
Welke angst houdt mij tegen om volledig mezelf te zijn?
Waar ben ik bang om afgewezen te worden?
Welke droom heb ik ooit opgegeven omdat ik dacht dat ik het niet kon?
Wat zou ik doen als falen geen mogelijkheid was?
De uitnodiging is jezelf niet forceren om keuzes te maken, mentale ruis te onderzoeken en om te buigen, feiten en gevoelens naast elkaar te leggen? Je zenuwstelsel komt tot rust en dan kun je overgaan tot het nemen van beslissingen.
De wijsheid die je misschien buiten jezelf en via anderen zoekt, is al aanwezig in jezelf.
Heb het goed, liefs Mieke
Moonloger bij Yamin Yasmin Boland– Hay House
Mercurius in Kreeft vierkant Neptunus in Ram en quincunx Pluto retrograde in Waterman
Mars in Stier semi-sextiel Saturnus in Ram
Vandaag bewegen we ons geestelijk tussen herinnering en verlangen, tussen wat was en wat zou kunnen zijn. Met Mercurius in Kreeft in een exact vierkant met Neptunus in Ram kunnen gedachten gemakkelijk vervagen aan de randen. We kijken terug naar het verleden door een zachte lens, vullen lege plekken op met hoop, verlangen of spijt, en verliezen soms het onderscheid tussen intuïtie en projectie.
https://miekecoigne.com/…/neptunus-in-ram-het-begin…/ Uitgebreid blog Neptunus in Ram Neptunus in Ram markeert het einde van spirituele omwegen al mag je dat begrijpen als een weg in cyclische gelaagde golfbewegingen van ongeveer 13-14 jaar. Pluto in Waterman ( tot 2044) is uiteraard de meest intense transformator en ook daar zijn we nog maar recent in de startblokken.
De verleiding bestaat om weg te drijven van het hier en nu. Niet noodzakelijk door letterlijk te ontsnappen, maar door te verdwalen in fantasieën, idealen, sociale media, spirituele verwachtingen of scenario’s die zich uitsluitend in ons hoofd afspelen. De geest zoekt naar een verhaal dat meer betekenis geeft aan wat we voelen.
Toch laat de * quincunx tussen Mercurius en Pluto retrograde zien dat er iets onder de oppervlakte knaagt. Er is een waarheid die gehoord wil worden. Een ongemakkelijke vraag. Een patroon dat niet langer genegeerd kan worden. Terwijl een deel van ons liever wegkijkt, blijft een ander deel terugkeren naar dezelfde gedachten, dezelfde zorgen of dezelfde verlangens.
Misschien proberen we controle uit te oefenen op iets dat zich niet laat controleren, houden we vast aan een beeld dat zijn tijd heeft gehad, zoeken we buiten onszelf naar antwoorden die alleen van binnenuit kunnen ontstaan.
Deze aspecten nodigen uit om stil te staan bij de vraag of onze gedachten werkelijk de werkelijkheid weerspiegelen, of slechts onze hoop, angst of behoefte aan zekerheid.
* Vragen voor zelfonderzoek
Waar verlang ik op dit moment naar, en wat zegt dat verlangen over mijn diepere behoeften?
Ben ik ergens een ideaalbeeld aan het najagen dat niet overeenkomt met de werkelijkheid?
Welke herinnering blijf ik herhalen, en waarom heeft die nog steeds zoveel invloed?
Waar probeer ik controle te houden uit angst voor onzekerheid?
Welke waarheid voel ik onder de oppervlakte, ook al kan ik haar nog niet volledig benoemen?
Ontsnap ik aan iets dat eigenlijk mijn aandacht nodig heeft?
Wat weet ik diep vanbinnen al, maar durf ik nog niet volledig te erkennen?
Gelukkig biedt de verbinding tussen Mars in Stier en Saturnus in Ram een praktisch ankerpunt. Deze energie vraagt niet om grote doorbraken of spectaculaire veranderingen. Ze vraagt om bewuste aanwezigheid, discipline, het vermogen om één concrete stap te zetten, ook wanneer inspiratie op het eerste gezicht ontbreekt.
Mars in Stier herinnert ons eraan dat duurzame vooruitgang langzaam mag gaan. Saturnus in Ram vraagt om verantwoordelijkheid voor onze eigen richting. Samen vertellen zij ons dat beweging ontstaat uit het besluit om te beginnen.
Wanneer de mist optrekt, blijken de antwoorden vaak eenvoudiger dan verwacht. Het is wat werkelijk belangrijk is, er werkelijk toe doet, wat we steeds duidelijker te zien krijgen.
* Praktische focus voor vandaag
Maak één taak af die je al te lang uitstelt.
Breng structuur aan in iets dat chaotisch aanvoelt.
Schrijf je gedachten op voordat je conclusies trekt.
Controleer aannames voordat je erop handelt.
Geef je verbeelding ruimte, maar laat je keuzes bepalen door feiten.
Zet één kleine stap richting een doel dat op lange termijn betekenis heeft.
* Exacte aspecten (Nederland & België – CEST)
• Mercurius 04°06′ Kreeft vierkant Neptunus 04°06′ Ram — 02:18 uur
• Mars 12°33′ Stier semi-sextiel Saturnus 12°33′ Ram — 20:14 uur
• Mercurius 05°19′ Kreeft quincunx Pluto 05°19′ Waterman (retrograde) — 20:50 uur
* Quincunx
Een quincunx (150°-aspect) is een van de lastigste astrologische aspecten om te voelen én uit te leggen, omdat het niet zo duidelijk werkt als een vierkant of oppositie.
In begrijpelijke taal betekent een quincunx alsof twee delen van jezelf tegelijkertijd om aandacht vragen, maar elkaars taal niet spreken.
Er is geen open conflict, zoals bij een vierkant. Er is ook geen samenwerking, zoals bij een driehoek . In plaats daarvan ontstaat er een gevoel van ongemak, aanpassing of voortdurende bijsturing.
Je merkt vaak dat er iets niet klopt, maar het is moeilijk precies te benoemen wat.
Een simpel voorbeeld. Stel dat je schoenen draagt die nét niet goed passen.
Ze doen geen pijn zoals een steentje in je schoen zou doen (vierkant), maar ze zitten ook niet comfortabel. Je blijft schuiven, aanpassen en corrigeren zonder dat je helemaal tevreden bent.
Dat is quincunx-energie.
* Mercurius quincunx Pluto retrograde
In deze specifieke transit gaat het over Mercurius in Kreeft: denken vanuit gevoelens, herinneringen, veiligheid en emotionele betrokkenheid.
Pluto retrograde in Waterman betekent diepgaande verandering, verborgen waarheden, collectieve ontwikkelingen en het loslaten van oude mentale patronen. Retrogrades worden vaak als ongemakkelijk ervaren, echter geeft een retrograde de kans om stil te staan bij jezelf, de diepte in te duiken.
https://miekecoigne.com/…/pluto-retrograde-in-waterman…/ UITGEBREID BLOG PLUTO RETROGRADE WATERMAN
De vragen die zich laten stellen zijn onder andere, hoe je naar je gevoelens luistert zonder erdoor opgeslokt te worden, hoe je de diepere waarheid aankijkt zonder de antwoorden te willen controleren (de mind kan ons ook misleiden).
Mercurius wil begrijpen vanuit het hart. Pluto wil graven naar wat verborgen ligt.
Deze twee benaderingen begrijpen elkaar niet vanzelf en daardoor kun je ervaren dat je blijft denken en nadenken zonder een conclusie te kunnen trekken, je intuïtief voelt dat er iets verandert, maar niet kunt benoemen wat, oude herinneringen plotseling een diepere betekenis krijgen, je merkt dat een bepaald verhaal dat je jezelf vertelt niet langer klopt.
Een quincunx vraagt meestal niet om actie iets te willen oplossen, maar om aanpassing als het verschuiven van je perspectief.
Het is een aspect dat ons laat zien en inzien dat er nog een puzzelstukje ontbreekt, het antwoord dat we zoeken dus niet kunnen forceren maar wel blijven observeren en verwachtingen bijstellen.
Reflectievraag bij Mercurius quincunx Pluto kan hierbij zijn welke waarheid ( of waarheden) probeert door te breken, terwijl je nog vasthoudt aan een oud verhaal?
Opnieuw afstemmen en herafstemmen is de uitnodiging.
Heb het goed, liefs Mieke, Moonologer © bij Yasmin Boland, Hay House
3 juni 2026 – De waarheid achter de herinnering
Mercurius in Kreeft driehoek de Noordelijke Maansknoop van Vissen (3 °) – Mercurius vierkant Neptunus in Ram (4 °) – Uranus conjunct Ceres in Tweelingen (2° )
De update van vandaag vertelt een verhaal over verleden, toekomst en de soms pijnlijke weg die ertussen ligt.
Met Mercurius in Kreeft in een harmonieuze driehoek met de Noordelijke Maansknoop in Vissen, lijkt het alsof oude verhalen, gesprekken en herinneringen zich opnieuw aandienen.
De bedoeling is niet om ons vast te houden in wat geweest is, maar om ons te helpen een nieuwe richting te vinden.
Soms verschijnt de toekomst niet als iets compleet nieuws, ze kan vermomd zijn als een herinnering, een gesprek dat jaren geleden plaatsvond, een oud patroon dat opnieuw zichtbaar wordt of een emotie die we dachten verwerkt te hebben. Wat vandaag naar boven komt, vraagt niet om verzet maar om bewust-wording.
Misschien merk je dat oude kritiek nog steeds doorwerkt in je zelfbeeld: hoor je nog de stem van een ouder, een leerkracht of een vroegere partner die ooit bepaalde oordelen uitsprak of ben je zelf degene geworden die die oude verhalen blijft herhalen.
De uitnodiging van deze Mercurius-Noordelijke Maansknoop verbinding is helder: laat los wat niet langer bepaalt wie je bent.
Vergeving kan hierbij een sleutel zijn. Het verleden verdwijnt niet, maar jij bevrijdt jezelf van de last om het verleden steeds opnieuw mee te dragen.
Wanneer illusies botsen met de werkelijkheid kan dit een ongemakkelijk gevoel teweegbrengen.
Mercurius maakt tegelijkertijd een vierkant met Neptunus in Ram. Dit aspect kan verwarring creëren. Informatie blijkt onvolledig, gesprekken lopen langs elkaar heen en emoties kleuren onze waarneming.
Het risico vandaag is niet dat anderen ons misleiden, maar dat we vast blijven houden aan een versie van de werkelijkheid die we graag willen geloven.
Familiepatronen, nostalgie en oude verwachtingen kunnen het zicht vertroebelen. Misschien realiseer je je dat iemand nooit werkelijk kon geven wat jij hoopte te ontvangen of ontdek je dat een droom niet meer aansluit bij wie je vandaag bent.
Dat kan teleurstellend voelen.
Maar Neptunus werkt zelden tegen ons. Zijn ‘lessen’ verlopen vaak via drie fasen: de illusie, de ontmaskering en uiteindelijk de bevrijding.
Wat eerst als verlies voelt, blijkt later vaak een zegen te zijn. Ik denk hierbij aan een gesprek dat je steeds uitstelde, een waarheid die je liever niet onder ogen kon/wilde zien, een afscheid dat zich al langer als een noodzaak liet ervaren.
Juist daarin ontstaat ruimte voor iets nieuws. De kwestie waarover het ging is opgehelderd. Daarom niet meteen ‘opgelost’. Maar je voelt wellicht hoe bevrijdend het is;
Ondertussen ontmoeten Uranus en Ceres elkaar in Tweelingen. Dit is een fascinerende energie die onverwachte inzichten brengt rond zorg, opvoeding, moederschap, creativiteit en persoonlijke groei.
Uranus houdt van doorbraken. Hij verbreekt patronen die verstikkend zijn geworden. Ceres vertegenwoordigt de natuurlijke cycli van groei, voeding en ontwikkeling.
Samen kunnen zij plotselinge onthullingen brengen.
Misschien zie je een ouderfiguur in een heel nieuw licht, begrijp je iets fundamenteels over je eigen innerlijke kind.
Of neem je een verrassende beslissing over een project, relatie of levensrichting.
Wat vandaag zichtbaar wordt, voelt misschien- zoals ik hierboven schreef- niet comfortabel. Maar het biedt vrijheid.
Pas wanneer we stoppen met vasthouden wat voor scheefgroei heeft gezorgd, kunnen we groeien.
Uranus in Tweelingen wijst ook op vernieuwing in kennis, communicatie en technologie. Het kan letterlijk gaan over nieuwe manieren van leren, nieuwe bronnen van inspiratie of onverwachte informatie die je wereldbeeld verandert.
Het kan best zijn dat je een andere mentor zoekt, een boek op de kop tikt dat je nieuwe inzichten brengt. Je ontdekt dat de wegwijzers die je verder kunnen helpen niet meer in dezelfde omgeving te vinden zijn. Je ontdekt dat de vragen die je hebt, veranderen, naar de diepte en de kern toe.
De oude bibliotheek heeft je gebracht waar je nu bent en wacht de volgende stap in een gebouw verderop.
Op het eerste gezicht lijken de energieën van vandaag tegenstrijdig.
Het water van Kreeft nodigt uit tot voelen, herinneren en verbinden.
De lucht van Tweelingen wil analyseren, onderzoeken en bevragen.
Maar beide krachten hebben een doel.
Gevoel zonder inzicht kan ons gevangen houden in het verleden.
Inzicht zonder gevoel kan ons losmaken van onze innerlijke waarheid. De kunst is beide te laten samenwerken.
Vandaag worden we dus uitgenodigd om de innerlijke rebel te omarmen. Dat deel van ons dat niet langer tevreden is met halve waarheden, aangeleerde overtuigingen of veilige beperkingen.
Er leeft een wilde niet te temmen wijsheid in ieder mens. Een instinct dat vaak beter weet welke richting klopt dan ons rationele denken. Tijd om minder te luisteren naar wat hoort en meer naar wat diepziel resoneert.
De weg die voor je ligt hoeft niet logisch te zijn om juist te voelen. Als je daar eens stil bij staat en terugblikt op de onbekende wegen door het bos die je naar de plek hebben geleid waar je ziel al die tijd naartoe wilde.
* Vragen voor zelfonderzoek
Welke herinnering of gebeurtenis uit het verleden vraagt opnieuw mijn aandacht?
Welke oude overtuiging over mezelf ben ik klaar om los te laten?
Waar houd ik vast aan een ideaalbeeld dat niet meer overeenkomt met de werkelijkheid?
Welk gesprek stel ik al te lang uit?
Wat probeert een recente teleurstelling mij eigenlijk te leren?
Op welk gebied van mijn leven verlang ik naar meer vrijheid?
Welke onverwachte verandering zou uiteindelijk een zegen kunnen blijken?
Waar mag ik mijn instinct meer vertrouwen dan mijn angst?
Welke nieuwe kennis, inspiratiebron of leraar roept mij momenteel?
Wat zou ik doen als ik niet bang was om af te wijken van het bekende pad?
Bekrachtiging voor vandaag:
“Ik laat het verleden los zonder mijn wijsheid te verliezen. Ik kies voor waarheid boven illusie, voor groei boven veiligheid en voor vertrouwen in het pad dat zich stap voor stap ontvouwt.”
Heb het goed, liefs Mieke
Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart en probeer je vragen met liefde te bezien , als kamers die gesloten zijn of als boeken in een vreemde taal.
Zoek nog niet naar antwoorden.
Die kunnen je nog niet gegeven worden , omdat je niet in staat zou zijn ze te ‘leven’.
En het gaat erom ‘alles’ te leven wat op dit moment en ieder volgend moment doorleefd kan en mag worden.
Leef NU de vragen. Misschien zul je dan geleidelijk, zonder het te merken, jezelf , ooit op een dag , in het antwoord terugvinden. * Rainer Maria Rilke * Brieven aan een jonge dichter.
Daarop zegt Rudolf Steiner heel treffend: ‘Genade heeft me tot een aantal waarheden gebracht en ik zal geduldig wachten tot verdere waarheden naar mij toekomen.’
In ‘Gedichten, spreuken en meditaties’ verwoordde hij dit alzo:
‘ Je moet het wagen
om moedig met de adelaar
naar wereldraadsels te vragen,-
maar evenmin versagen
wanneer je het wachten op het antwoord
met lamsgeduld moet dragen.’
Misschien zijn vragen al beantwoord maar was er te weinig innerlijk oog en oor, een te overheersende begeerte en anders is het een kwestie van rijping en geduld daarin.
Liefs Mieke 