Geplaatst op

Volle Maan 29 juni in Steenbok

©

De Volle Maan van morgen 29 juni in Steenbok of Aardbeienmaan, is een *micromaan( staat verder af van de maan) vernoemd naar de traditionele aardbeienoogst in delen van Noord-Amerika in juni, is om drie redenen bijzonder: het is de eerste volle maan van de zomer op het noordelijk halfrond, hij staat lager aan de hemel dan alle andere volle manen van 2026, en het is de op één na kleinste volle maan van het jaar. Zoals bij elke volle maan is het moment van maximale helderheid niet het beste moment om hem te observeren. De mooiste beelden krijg je bij maanopkomst, wanneer de Aardbeimaan laag aan de zuidoostelijke horizon verschijnt tijdens de schemering.

*Micromanen zijn doorgaans minder heftig voelbaar op het moment zelf, maar hun invloed is wel aanhoudend . Denk aan een langzame druk in plaats van een plotselinge golf. De emotionele intensiteit bereikt niet zo’n scherpe piek, maar de thema’s die deze maan activeert, zullen blijven opduiken tijdens de retrograde beweging van Mercurius en tot begin juli. Verwar het aanvankelijk rustigere gevoel niet met een minder belangrijke gebeurtenis.

Deze maanfase is zeldzaam vanwege de samenloop van drie gebeurtenissen: een Volle Maan op 8 graden Steenbok, het begin van *Mercurius retrograde en **Jupiter op de anaretische 29e graad Kreeft . Allemaal op dezelfde dag. Voeg daar de T-vierkant van Saturnus aan toe en je hebt een van de meest intense volle manen in jaren. Het is de afsluiting van meerdere langlopende cycli tegelijk.

*Dat Mercurius retrograde op dezelfde dag begint, is geen slecht voorteken, maar juist een bevestiging. Het universum benadrukt nogmaals: dit is een tijd om te reflecteren, te heroverwegen en los te laten in plaats van vooruit te gaan.

Het tekenen van contracten, het lanceren van projecten en het nemen van onomkeerbare beslissingen in de komende drie weken brengt meer risico’s met zich mee dan normaal.

Waar deze periode wél echt goed voor is, is het afmaken van dingen die onafgemaakt zijn gebleven sinds het begin van het Kreeftseizoen op 20 juni vb gesprekken die je bent begonnen en hebt afgebroken, plannen die je hebt gemaakt en waar je vervolgens mee bent blijven zitten, gevoelens die je hebt benoemd en vervolgens hebt weggestopt.

De retrograde vraagt ​​je ook om het verhaal dat je jezelf vertelt over je carrière en je privéleven te herzien, met name het verhaal dat de huidige onbalans onvermijdelijk doet lijken. Het is niet onvermijdelijk. Het is een keuze die je zo vaak hebt gemaakt dat het als een gegeven is gaan voelen.

** De 29e graad van een teken wordt de anaretische graad genoemd .Deze vertegenwoordigt de laatste, dringende uiting van de energie van dat teken voordat de planeet verder trekt. Jupiter bevindt zich al ongeveer een jaar in Kreeft, wat thema’s als thuis, emotionele zekerheid en familie versterkt. Morgen, op 29 graden, bereikt wat deze transit je ook wilde leren, zijn absolute laatste moment. Daarna gaat Jupiter Leeuw binnen en verandert de les volledig.

Op *3 januari stond de Supervolle Maan in Kreeft en liet ons zien

zien waar we beter voor onszelf moeten zorgen. Ze opende ons hart voor meer liefde en compassie, niet alleen voor anderen, maar ook voor onszelf. We kregen de kans om de dialoog met ons innerlijke kind te verdiepen en te leren wat het werkelijk nodig heeft om zich veilig, gesteund en gezien te voelen.

Hieronder kun je blog voor deze Volle Maan nog eens rustig lezen

https://miekecoigne.com/…/02/super-volle-maan-in-kreeft

Wanneer het innerlijke kind zich gehoord voelt door de innerlijke ouder, begint er iets in ons tot rust te komen. We hoeven niet langer bang te zijn voor straf omdat we behoeften hebben, ruimte innemen of onze doelen nastreven. We kunnen met meer zelfvertrouwen door het leven gaan, erop vertrouwend dat voor onszelf zorgen niet betekent dat we de mensen van wie we houden verwaarlozen.

Nu, zes maanden later, onder de Volle Maan in Steenbok, worden we uitgenodigd om een ​​grotere rol op ons te nemen. Dit is de oproep om verantwoordelijkheid te nemen, niet alleen voor ons eigen welzijn, maar ook voor de manier waarop we bijdragen aan de wereld om ons heen.

Voor sommigen kan deze zorg zich uitstrekken tot familie, gemeenschap of dienstverlening. We kunnen ons geïnspireerd voelen om materiële middelen te delen, zoals geld, voedsel, tijd of steun, maar ook de immateriële gaven die we in ons dragen:

wijsheid, inzicht, creativiteit en door onze ziel geleide talenten. Ieder mens doet ertoe, als creators en co-creators draagt ieder zijn talenten, kwaliteiten en gaven bij. Herinner je dat Watermantijdperk een langzame shift is van een expanderend bewustzijn naar bewust Zijn, en die beweging is een gestage Wordingsweg.

Je kunt nu wellicht vaker waarnemen waar nog oude paradigma’s een verhaal vertellen dat ‘lijkt’ op het nieuwe paradigma. Ik herinner me nog dat Kaypacha het hierover in één zijn van lezingen had en dat vond ik interessant omdat dit ook een uitnodiging was er zelf stil bij te staan en te onderzoeken.

Waar leven nog verhalen vanuit het oude paradigma, en overschrijven we met zogenaamd ‘nieuwe’ verhalen, maar wel nog met hetzelfde bewustzijn. Onze mind gebruikt allerlei trucjes om onszelf verhaaltjes wijs te maken. Je hoeft dus het kind niet met het badwater weg te gieten.

Behouden vb van waarden en daarop verder bouwen versus tegen alles aanschoppen en denken dat jij dé veranderaar der tijden bent, kan wel eens op termijn tegenvallen. Maar alles is ervaring en uit ervaringen kunnen we ‘leren.’ Revolutionair denken is niet meteen verbonden met evolutionair denken, als we niet naar de kern toe bewegen.

We stretchen door die reis naar binnen te maken onze gedachten, onze kijk op onszelf en wat we over alles vinden te herbekijken. Het is dus geen of/of verhaal maar en/en. En ben je bereid om daar op een -en dat hoeft helemaal niet zo zwaar te zijn- nieuwsgierige ontvankelijke zich openende geest met verwondering naar te kijken en die draadjes met zachtheid en toch voortvarend los te maken, ja, dan voel je in je hele wezen dat er verschuiving plaatsvindt.

Steenbok is een vrouwelijke, ontvankelijke energie die het belang begrijpt van voorzien, beschermen en iets blijvends opbouwen. Het leert ons dat dienstbaarheid het meest duurzaam is wanneer het voortkomt uit een volle beker in plaats van uitputting.

We kunnen gul zijn zonder te veel te geven. We kunnen leiding geven zonder alles alleen te hoeven dragen. En we kunnen onze gaven aanbieden terwijl we tegelijkertijd onze eigen behoeften, grenzen en waarde respecteren. Het midden daarin houden, zonder gulzig te worden, draagt bij tot het veranderende bewustzijn en Zijn in het Watermantijdperk.

Deze Volle Maan belicht de rol die we hier te spelen hebben in de grotere reis van het leven. Bij elke uitdaging worden we gevraagd ons potentieel te vergroten, meer innerlijke kracht aan te boren en ons bewuster te worden van de erfenis die we creëren. Steenbok herinnert ons eraan dat onze groei niet alleen voor onszelf is. Wat we nu opbouwen, helen en belichamen, kan een fundament vormen voor degenen die na ons komen.

Met Pluto in Waterman in een driehoekaspect met Uranus in Tweelingen, is er enorme steun voor het aanwakkeren tot een hoger doel en het beantwoorden van de roep tot evolutie.

We kunnen plotselinge inzichten, uitnodigingen of verstoringen ontvangen die ons duwen naar datgene waarvoor we hier werkelijk gekomen zijn.

Soms kan het plan van de ziel het ego schokken. Het geconditioneerde overlevingsinstinct heeft geleerd om op veilig te spelen, vast te houden aan vertrouwde structuren en veiligheid boven mogelijkheden te verkiezen.

Maar deze Volle Maan herinnert ons eraan dat ware zekerheid niet volledig kan worden opgebouwd door externe systemen, titels, banen of de goedkeuring van anderen.

Externe omstandigheden kunnen snel veranderen. Wat overblijft is de relatie die we met onszelf hebben opgebouwd: onze vaardigheden, veerkracht, waarden, onderscheidingsvermogen en bereidheid om te blijven leren.

De Volle Maan in Steenbok brengt ons bewust van waar het tijd is om van koers te veranderen.

Saturnus in Ram vraagt ​​ons om verantwoordelijkheid te nemen voor onze richting en met meer moed te handelen. Niet roekeloos of onbezonnen.

Het betekent luisteren naar ons hart als ons ware kompas, zelfs wanneer ons verstand volhoudt dat de nieuwe richting te riskant is. Steenbok wordt vaak verkeerd begrepen als koud of losgekoppeld van de Geest, maar de Zeegeit vormt een brug tussen de materiële wereld en de hogere sferen. Het leert ons hoe we een door de ziel geleide visie vorm kunnen geven door geduld, discipline en toegewijd handelen.

Er ligt een schatkist vol zegeningen voor ons klaar als we de roep van onze ziel durven te volgen. Dat betekent niet altijd onmiddellijke resultaten. Steenbok leert ons ons doorzettingsvermogen te cultiveren. We leren van onze fouten, vergissingen, passen onze aanpak aan en worden wijzer, sterker en creatiever met elke uitdaging. Het pad kan langer duren dan verwacht, maar dat betekent niet dat het mislukt.

De combinatie van *Cheiron in Stier met de energie van de Volle Maan kun je vergelijken met hoe het werkt in de natuur. Een plant kan jaren nodig hebben om te rijpen en vruchten te dragen. De tuinman graaft de plant niet elke week op om te controleren of er onder de grond groei plaatsvindt. Hij verzorgt de planten door ze water en voldoende zonlicht te geven en vertrouwt op het proces dat zich onder de oppervlakte ontvouwt.

Dit is de helende kracht van de Volle Maan in Steenbok in conjunctie met Cheiron.

https://miekecoigne.com/…/cheiron-in-stier-2026-2033…

In dit blog kun je nog eens de impact van Cheiron in Stier ( langdurige cyclus 2026- 2033) rustig lezen.

Grote dingen hebben tijd nodig om zich te manifesteren. Als we volhouden, zorgen voor wat we hebben gezaaid en toegewijd blijven aan onze visie, zal de beloning uiteindelijk in zicht komen. Stop niet met het water geven van de grond, alleen omdat je de wortels nog niet ziet. Teveel water geven doet de wortels rotten. Hier kun je de deugd van gematigdheid ontwikkelen.

De angst die je in je hoofd hebt, kan je vertellen dat je moet stoppen, iets makkelijkers moet kiezen of je droom moet opgeven voordat hij de kans heeft gehad om te groeien. Door je te verbinden met wat je werkelijk bezielt, ga je minder chaotisch switchen van het een naar het ander.

Laat dat niet gebeuren.

Je door je ziel geleide missie verdient je geduld.

.Kardinale tekens voelen deze T-vierkant het meest intens: Steenbok (de volle maan staat in hun teken), Kreeft (de zon staat ertegenover in hun teken), Ram (Saturnus staat in een vierkant vanuit hun teken) en Weegschaal (de lege poot van de T-vierkant, die de spanning voelt zonder duidelijke uitweg). Als je geboortezon, maan, ascendant of heersende planeet zich op 4-12 graden van een kardinaal teken bevindt, activeert deze maanstand die positie direct.

Heb het goed, liefs Mieke. 🌹

©Afbeelding-creatie Volle Maan, opgenomen in ‘Pareltjes in de Oceaan’. Meditatieve haiku’s in woord en beeld. Boekscout 2024

Geplaatst op

Update 28 juni 2026

Vandaag brengt een bijzondere combinatie van astrologische invloeden die elkaar krachtig versterken. Een Grote Vuurdriehoek tussen Venus in Leeuw, Pallas en Vesta in Ram en de Maan in Boogschutter zorgt voor een natuurlijke stroom van inspiratie, vertrouwen en daadkracht. Alsof het universum je eraan herinnert dat je meer in huis hebt dan je misschien zelf denkt.

De vuurenergie nodigt uit om zichtbaar te zijn, je creativiteit te omarmen en keuzes te maken vanuit passie in plaats van twijfel. Pallas helpt je om een slimme strategie uit te stippelen, terwijl Vesta je toewijding en innerlijke vuur versterkt. De Maan in Boogschutter voegt daar optimisme, visie en geloof in de toekomst aan toe. Samen vormen zij een krachtige combinatie die je ondersteunt om gericht stappen te zetten richting je doelen.

Juist op het moment dat dit vertrouwen groeit, maakt Mars op 29° Stier een harmonieuze sextiel met Jupiter op 29° Kreeft. Dit zachte maar veelbelovende aspect opent deuren voor wie bereid is kansen te herkennen én er iets mee te doen. Verwacht geen plotseling wonder, maar wel een subtiel duwtje in de rug. Gegronde acties, doorzettingsvermogen en vertrouwen kunnen nu verrassend veel opleveren.

Deze energie nodigt ook uit om opnieuw contact te maken met dromen die je misschien ooit hebt losgelaten. Welke verlangens leven er nog steeds in je? Waar word je écht enthousiast van? Door te vertrouwen in jouw mogelijkheden kun je duidelijker mogelijkheden en kansen herkennen wanneer die zich aandienen.

Later op de dag verandert de sfeer wanneer Mars om 21:29 uur (BE/NL) het teken Tweelingen binnengaat. Na de rustige, soms trage energie van Stier komt er ineens beweging. Gedachten volgen elkaar sneller op, gesprekken komen gemakkelijker op gang en nieuwe ideeën dienen zich volop aan. De neiging ontstaat om direct in actie te komen: minder analyseren, meer doen.

Tegelijk vraagt deze snelle mentale energie om bewustzijn. Ongeduld of impulsieve reacties kunnen gemakkelijk ontstaan. Woorden hebben nu extra kracht, dus kies ze zorgvuldig. Gebruik deze periode liever om te leren, te schrijven, kennis te delen, contacten te leggen en nieuwe mogelijkheden te onderzoeken. De geest is nu je grootste instrument.

Alles bij elkaar voelt deze dag als een uitnodiging om vertrouwen te hebben in jezelf én in het proces. De Grote Vuurdriehoek geeft inspiratie, Mars en Jupiter openen mogelijkheden en Mars in Tweelingen helpt je om die kansen daadwerkelijk in beweging te brengen. Wanneer enthousiasme wordt gecombineerd met focus en toewijding, kunnen juist de kleine stappen van vandaag uitgroeien tot iets veel groters.

Waar voel ik vandaag een innerlijk ‘ja’, ook al vind ik het spannend?

Welke talenten of kwaliteiten mogen meer zichtbaar worden?

Welke kans dient zich nu aan en wat is mijn eerstvolgende concrete stap?

Handel ik vanuit vertrouwen of laat ik me nog tegenhouden door twijfel?

Hoe kan ik mijn woorden en ideeën vandaag inzetten om verbinding, groei en nieuwe mogelijkheden te creëren?

Herinner je vooral dat het jouw levensreis is.

Heb het goed, liefs, Mieke 🌹🙏💚

Geplaatst op

In de massa, het starre, dode

In de massa, het starre, dode,

leven en geest te verbeelden,

is het doel van de kunstenaar,

aan de geest, het vluchtige, beweeglijke,

vorm en stevigheid te geven

is het streven van de onderzoeker.

En wanneer zij het hoogtepunt van het werk bereiken,

dan moeten ze elkaar in eenheid ontmoeten.

Rudolf Steiner

Zielscreatie 27-06-2023

acryl pouring op canvas

© Mieke

Geplaatst op

Update 27 juni 2026

Mars bevindt zich op de anaretische (29e) graad van Stier: een graad die vaak voelt als een culminatiepunt. Alles wat Stier vertegenwoordigt – veiligheid, bezit, geld, eigenwaarde, stabiliteit en controle – wordt intenser beleefd. Alsof de druk zich heeft opgebouwd en nu een uitweg zoekt.

Tegelijkertijd maakt Mars een semi-vierkant met Saturnus in Ram, een aspect dat spanning creëert tussen onze wil om direct te handelen en de realiteit die grenzen, vertraging of verantwoordelijkheid oplegt. Waar Mars wil bewegen, remt Saturnus af. Waar Mars strijdt nodigt Saturnus om volwassenheid uit.

Dit kan zich uiten als frustratie over financiële situaties, boosheid wanneer je je beperkt voelt in je vrijheid of middelen, jaloezie wanneer anderen lijken te hebben wat jij mist, of weerstand tegen regels, autoriteit en structuren die onrechtvaardig aanvoelen. De neiging kan ontstaan om direct in de verdediging te schieten zodra je veiligheid – emotioneel, financieel of fysiek – wordt geraakt.

Deze week sprak ik een cliënt die heel graag een huis wou kopen. Ok. Heel fijn voor jou.

En dan kwam het volgende: kun je zien of ik de lotto zou kunnen winnen, of ik geld van vrienden krijg, want een lening krijgen van de bank zit er niet in. Met de laatste mededeling haakte ik in op ‘ een lening van de bank krijgen zit er niet in.’ Ik stelde dan ook de vraag of dat ok was voor hem.

Het was een opening om daar wat dieper op in te gaan en fijn dat die cliënt het verhaal deelde. Door de context van waaruit de vragen werden gesteld, begreep ik hoe iemand ten einde raad hoopt op het winnen van de lotto of hoopt op de bereidwilligheid om het nodige geld bij mekaar te sprokkelen van vrienden.

De cliënt was bereid om mee te bewegen om als eerste stap de huidige problemen met de huidige woning, in samenspraak met de Stichting Woningbouw ( in Nederland is dit allemaal anders georganiseerd dan in België) aan te pakken.

De zaak was inmiddels overgedragen.

Hij erkende ook heel eerlijk dat door hij door de mankementen in de woning, geen huur meer wou betalen. Er was duidelijk heel wat fout gelopen tussen huurder en verhuurder ( of maatschappij) en inmiddels waren de schulden tot een heel hoge schuldenberg opgelopen.

Omdat ik op dit gebied ook heel praktisch meedenk en meekijk, gaf ik hem enkele concrete tips mee. Meedenken is meer dan wat tips geven, het gaat ook om een afgestemd op de situatie stappenplan uit te werken. Dat is mijn deel van de verantwoordelijkheid naar elke cliënt.

Ik blijf het ook herhalen dat huur betalen prioriteit heeft op andere betalingen, met andere diensten kun je als zich een probleem stelt, een afspraak maken om over te gaan tot een afbetalingsplan. Maar ik weet dat mensen vaak te lang wachten hiermee.

Of omdat structurele problemen om de bereidheid van betrokken partijen tot een acceptabele oplossing te komen. Ook dat is complexer dan gedacht. Elke situatie dienen we in een verhaal met een heldere kijk, en met voldoende basiskennis- en indien nodig ook doorverwijzen- te benaderen.

In sociaal werk was het brede pakket rechten geïntegreerd, maar we moeten zelf ook als consulent bijblijven.

Deze cliënt zag na dit gesprek in dat de vragen die hij stelde eerder een bijna tot wanhoop gedreven vlucht waren voor de problemen die zich opgestapeld hadden. Dat de ene put vullen met een andere put niet naar een duurzame oplossing leidt.

Het gaat er niet om dat iemand geen hulp mag vragen, er zijn momenten in het leven dat hulp heel welkom is. Je ontdekt zelf door welke omstandigheden een situatie is ontstaan, je aanvaardt hulp, en je hebt eruit geleerd. Jezelf te dragen en de verantwoordelijkheid te dragen is volwassenwording. Je doorbreekt het patroon van slachtoffer en redder. Dat kun je pas als je uit je ervaringen hebt geleerd.

Aan het einde van het gesprek kwam toch nog die vraag of hem de helft van dit hoge bedrag zou kwijtgescholden worden…

Ik kan maar zeggen: zet nu de eerste stap, stel dat tenminste niet uit, en dan pak je daadwerkelijk jouw verantwoordelijkheid én documenteer je je uitvoerig en geloofwaardig waar de mankementen in de woning aanwezig zijn.

Hij repte niet meer over het winnen van een lotto, geld krijgen van mensen en niet voor niets ( daar werd niets over gedeeld, maar dat hoeft niet) weigert een bank om een lening te geven. En dat geven en krijgen is niet gratuite.

Wacht nooit te lang tot het donker wordt….beweren dat het nooit te laat is, vind ik zelf een te makkelijke veralgemening. Soms is het gewoon te laat om de rek er terug in te krijgen. Te lang uitstellen op welk vlak dan ook…loopt een keertje goed fout. En ook dat moeten we liefst niet psychologiseren of spiritualiseren. Je zet mensen echt op een dwaalspoor door daar zelf aan deel te nemen.

Het signaal hierbij is om bewust en verantwoordelijk te handelen. En dat geldt ook, in dit geval, bij de ander.

Soms kun je niet anders dan je koers te herzien, een stevigere fundering te leggen voor je verder gaat.

De anaretische graad kan voelen alsof alles nú moet gebeuren. Alsof je koste wat kost moet vasthouden, bewijzen of doorduwen. Toch vraagt Saturnus iets anders: discipline boven impuls, geduld boven strijd en wijsheid boven reactie.

Je hoeft niet harder of meer te vechten dan je al hebt gedaan, je wordt juist krachtiger door niet in alles te lang mee te gaan, grenzen te stellen, gezonde keuzes te maken voor jezelf.

Wanneer boosheid opkomt, onderzoek dan welke diepere behoefte eronder schuilgaat. Is het werkelijk de situatie die je raakt, of raakt ze een oude angst voor tekort, verlies, afwijzing of machteloosheid?

Door je energie bewust te richten, voorkom je dat frustratie zich omzet in conflict of uitputting. Breek grote uitdagingen op in kleine, haalbare stappen. Geef processen de tijd om zich te ontvouwen. Handel als de situatie erom vraagt. Maak zelf het onderscheid op in wat nu tot actie vraagt en wat zich rustig mag ontvouwen.

– Waar voel ik momenteel de meeste frustratie of weerstand?

– Welke angst wordt geactiveerd wanneer mijn gevoel van veiligheid onder druk staat?

– Waar probeer ik controle te behouden uit angst om iets kwijt te raken?

– Vecht ik werkelijk voor iets wat belangrijk is, of reageer ik vooral vanuit gekwetste trots of oude pijn?

– Welke beperking ervaar ik als onrechtvaardig, en wat probeert deze mij eigenlijk te leren?

– Waar mag ik meer geduld ontwikkelen in plaats van harder te duwen?

– Welke stap kan ik vandaag zetten die klein, haalbaar én duurzaam is?

– Wat gebeurt er wanneer ik mijn behoefte aan onmiddellijke controle even loslaat?

– Hoe kan ik mijn boosheid omzetten in heldere, constructieve actie?

Waar vraagt het leven mij om te vertragen zodat iets stevigers kan groeien?

Om voorwaarts te gaan moet ik mezelf niet uitputten noch forceren. Ik vertrouw van binnenuit op de juiste timing. Mijn kracht ligt in bewuste gegronde actie en vanuit rust maak ik duurzame keuzes die mijn toekomst ondersteunen. Zo is het.

” Zo spreekt de loden Saturnus

door de bomen van het donkere woud,

door de sparren, beuken en cypressen:

“0, mens, voel de verantwoording

voor de nood van Uw tijd

en van de gehele mensheid,

Aanvaard met innigheid en ernst

de opgave, die het leven U stelt.”

Johannes Hemleben

Uit ‘De zeven boomspreuken’

Heb het goed, liefs Mieke ❤

Geplaatst op

Kinderen van Nu

Het blog dat je nu leest is een tekst die ik nog veel eerder schreef, met mijn stukje verhaal eraan toegevoegd.

Ik krijg wel eens, vooral mama’s, in gesprek die zich bezorgd voelen over de ‘cijfers’ van hun kind/kinderen en vergelijken met andere kinderen, die me vertellen dat ze pas echt gelukkig zullen zijn als hun kind/kinderen het gedroomde, gewenste cijfer zal/zullen hebben op het eindrapport.

Soms wordt de vraag gesteld, en dan gaat het over een 5-jarige kleuter, of hun kind succesvol zal zijn, slagen in het leven….ik word hier wel heel stil van.

De vragen zijn me niet vreemd, ik heb zelf les gegeven en enkele jaren klassenmentor geweest, en toch, ja, valt die vraag me vrij zwaar drukkend op mijn hart; mijn gedachten gaan meteen naar het kind uit, want ik kan me ook levendig voorstellen hoeveel druk dat geeft op een kind dat al op heel jonge leeftijd te dealen heeft met een spanningsveld die veroorzaakt wordt door de zeker en vast heel liefdevolle en zorgzame ouders. Daar twijfel ik niet over.

De kiem om op heel jonge leeftijd faalangst, stress en minderwaardigheidsgevoelens te ontwikkelen is gelegd. En dat kan zich nog verder ontwikkelen tot depressie. De pressie.

Ik heb dezelfde gevolgen ook gezien communicatietrainster bij het OFO, in alle sectoren waar volwassenen nog examens dienden af te leggen met faalangst en een vervormd zelfbeeld.

Als ik aan jou, volwassene, zou vragen, welk cijfer jij jezelf geeft op je staat van welzijn, wat zou jij op jouw levensrapport schrijven.

Je vergelijkt het niet met je collega, je buurvrouw/buurman, je vrienden. Je kijkt enkel naar jezelf. En stel je eens voor dat je je op zo’n manier kunt verbinden met een kind, en je plaatst daar niet hetzelfde verhaal op, maar je ontdekt het Wezen van het kind. En daar ga je verder mee in ontwikkeling. Want jij als ouder, ontwikkelt mee in terugwerkende kracht met het kind. Je ziet bij jezelf hoe jij als kind opgroeide, je ontwikkelde, je ziet ook wat volwassenen lieten liggen, niet begrepen en je bent nu bereid om dat voor jezelf via het kind te herstellen. Jij herstelt jezelf. Je kind hoef je niet te herstellen, want het draagt in de kiem een wereld dat zich aan het ontwikkelen is.

Ook dan laten we dingen liggen, omdat we als ouder niet perfect zijn, we zijn meestal in het beste geval ook zoekend naar het beste in onszelf. Het ontvankelijk Zijn voor wat een kind aan ons laat zien, in die wereld van ‘wijsheid’, ja, dat is toch wel iets anders in de beweging der dynamieken.

Zie elk kind met al zijn kwaliteiten als een uniek en authentiek wezen. Zie de zielskleur van elk kind en leid elk kind vanuit zijn prachtige ziel naar wegen ons uitnodigen om verkend te worden.

Duw geen enkel levend wezen in een hokje met allerlei verwachtingen die niet aansluiten bij het Wezen van het kind, dat zoveel zuivere pure wijsheid met zich meebrengt, gebieden waar velen niet zo bij stilstaan.

Rudolf Steiner, mijn mentor en levenslange inspirerende leraar, heeft hierover zoveel materiaal geschreven, heel duidelijk en heel helder, je maakt kennis met het Wezen van het Kind, het Zielewezen van het Kind wordt in reguliere studies niet opgenomen en is een uitnodiging om daar zelf een weg in te zoeken. Je moet je daar natuurlijk zelf toe aanzetten.

Echter als je die innerlijke impuls voelt zoals ik dit na mijn eerste ‘afstuderen’ in het Pedagogisch Hoger Onderwijs ervoer, als het ware naar Steiner werd geleid, dan kost dat op zich geen moeite, maar wél de inzet om gestaag die gebieden te verkennen, te onderzoeken, te studeren en de inhoud te laten doordringen in je eigen Zielewezen. Een enorme rijkdom ligt in het Kind, klaar om te ontkiemen, te bloeien, te groeien=== het metamorfoseproces in ontwikkeling. In die zin studeren we in de Volheid van het leven nooit af.

Er is een tijd geweest dat ik me ‘niet normaal’ voelde als iemand me aansprak op ‘ alweer een nieuwe studie, wat brengt je dit op, ga wat meer plezier maken enz….Nu durf ik dat te delen, omdat het me helemaal niets meer doet of zegt als ik van die nietszeggende woorden hoor of lees. Ik lees het maar het zijn lege holle woorden.

Mijn papa zaliger zei vaak: ‘ Leef jouw leven, doe dat op jouw manier, laat je nooit kleineren door wie dan ook.’

Mijn moeder ging daar anders mee om. ‘Jij, met je boeken, jij gaat nog zot worden.’ En over de rest van mijn stam ging het zowat diezelfde richting uit.

Dat ik als kind al heel leergierig en nieuwsgierig was hoe de dingen in elkaar zaten en die zoeker in mij me op heel veel manieren uitgenodigde om stil te staan bij wat op mijn weg lag, heb ik met een dankbaar gevoel betreden.

Ik ben nooit als prioriteit bezig geweest met geld is mijn doel, aanzien is mijn doel, succes is mijn doel. Het zoeken daarin naar balans, ja, ook ja, zeker moest ik een en ander gaan herbekijken. Tijdens de opleidingen EE en NEI bleek dat ik ooit ‘de gelofte van armoede’ had afgelegd. Dit is wat velen wel zullen herkennen.

Ik had heel veel levens in kloosters geleid. Het was nu aan mij om dat aan te pakken. Niet makkelijk. Want er zaten best heel wat overtuigingen bij, gevormd door deze huidige incarnatie.

Ook al waren mijn ouders als zelfstandigen wel gericht op goed zaken doen, zorgen dat we op materieel vlak niets te kort hadden. Het is pas veel jaren later dat mijn papa anders begon te denken en over andere dingen van het leven wou praten.

Ik tik dus anders. En dat anders ‘tikken’ werd gezien als: ‘acht, wat armoedig, wat heeft ze bereikt, ze heeft niet eens een eigen huis enzovoort enzoverder. Ik heb dat wel gehad, maar bij het overlijden van mijn ex-partner, is het huis verkocht en hebben mijn vier kinderen hun deel gekregen.

Het ongeziene kind, weet je, dat laat sporen na op de Ziel van het Kind. Het gaat over zoveel meer dan voorzien in alleen maar materiële behoeften. In het geestelijke aspect in de Ziel van een groeit langzaam maar zeker een stil of excessief lijden, als men hier aan voorbij gaat. Maar gelukkig draagt een Kind een sterke innerlijke kracht om wat er niet is, op zoek te gaan. In die zin ben ik geen vinder, maar een zoeker.

En dat inzicht geeft me al heel veel jaren zoveel meer dan het jagen naar dingen die niet aansluiten bij mijn Ziel. Rijk in aardse begrippen ben ik er niet door geworden, maar ik voel me evenmin in armoede. Ik, wij hebben het goed, met onszelf en met elkaar.

Ieder wezen is uniek, herinner je wie je werkelijk bent, zodat elk kind, elke volwassene kan leven vanuit waarachtig inspirerende bezieling. Wie zichzelf kan empoweren kan ook vanuit doorleefde ervaringen anderen empoweren. Maar je leert wel jezelf te dragen, met vallen en opstaan. En soms is het niet anders dan dat je ook door het stof moet gaan, om daarna rechtop te staan en het stof van je kleren te kloppen met een lach en een traan, en vooral dankbaar dankbaar dankbaar….

Liefs Mieke

Geplaatst op

De mens leeft sprekend

De mens leeft sprekend

In de geest, die uit zielendiepten

De krachten put

Om uit wereldgedachten,

Als uit het licht van God,

Menselijke kleuren voort te brengen.

In het declameren leeft

De wereldkracht van het licht,

In het reciteren pulseert

De kleurenmacht van de ziel.

Rudolf Steiner

Creatie © Mieke

26-06-2020

Geplaatst op

Update 25 juni 2026

Vandaag hangt er een bijzondere sfeer in de lucht. Twee krachtige astrologische aspecten kleuren de dag:

Venus in Leeuw driehoek Saturnus in Ram exact om 14:01 uur (CEST)
Zon in Kreeft vierkant Neptunus in Ram exact om 00:38 uur op 26 juni (CEST) (nacht van 25 op 26 juni)

Deze kosmische combinatie nodigt ons uit om een evenwicht te vinden tussen droom en daad, verlangen en werkelijkheid, idealisme en verantwoordelijkheid.

Het vierkant tussen de Zon en Neptunus kan voelen alsof je door een lichte mist wandelt. Je intuïtie is sterk, maar tegelijkertijd is het niet altijd gemakkelijk om helder te zien wat echt is en wat je graag zou willen geloven.

Misschien merk je dat je situaties mooier maakt dan ze zijn.? Misschien ontwijk je een gesprek dat gevoerd moet worden. Of misschien ben je zo bezig met de behoeften van anderen dat je je eigen verlangens nauwelijks nog hoort?

Neptunus kan ons verleiden om weg te dromen, terwijl de Zon in Kreeft juist vraagt om eerlijk contact met onze gevoelens.
Het risico? Dat we verdwalen in verwachtingen, fantasieën of oude verhalen over onszelf.
De uitnodiging? Terugkeren naar wat echt belangrijk is.

Op zulke momenten helpt het niet om alles met het hoofd te willen oplossen, de antwoorden liggen dieper, meestal wel. Diepziel zoeken verloopt bij ieder mens anders. Vaak zeg ik als ik merk dat partners, vrienden het aankijken vanuit hoe deze hun weg zoeken daar zich niet mee te bemoeien, want daar ligt meestal controle onder en onder controle- zeker in partnerschap- leeft angst. Belangstelling en interesse tonen en vragen stellen die er toe doen, heeft een heel andere dynamiek dan het bovenstaande. sturen tot manipuleren hypothekeert een relatie. Diepzielduiken is bewegen naar de diepte, naar de kern, en is niet om het afvinken van een klusje dat geklaard werd.

Het boek Diepzielduiken van Dr Roy Martina kan ik met een gerust hart als tip meegeven. Het zet aan tot actief zelfonderzoek. Je kunt wel veel boeken lezen en herkennen wat er wordt geschreven. Maar ik heb ook de ervaring dat het soms bij het lezen en herkennen blijft.
In gesprekken met cliënten, die me wel eens over de boeken die ze hebben gelezen en inmiddels nieuwe toppers hebben gekocht, vraag ik wat ze met de inhoud van het boek/ de boeken zelf actief in beweging hebben gebracht in hun leven, welke eerste stap ze hebben gezet en hoe ze dit ervaren, doorleven, laten uitrijpen in hun persoonlijk leven. Dat vind ik heel interessant om te beluisteren. Soms is het antwoord, ja het was een goed boek, maar ik heb inmiddels een beter boek gevonden. Ergens blijft iets wat gelezen werd in het mentale denken circuleren, doordat de inhoud wordt herkend.

En dan begint het werk. Ik houd bijvoorbeeld van de boeken van Mieke Mosmuller ( sinds mijn 21ste ook natuurlijk Rudolf Steiner) als hedendaagse antroposofische auteur. Haar boeken wekken net op tot denkkracht en daarin het verzelfstandigen van het denken en voelen. Haar boeken lees ik niet- als ik na weken tot maanden zelfs, als een pageturner, wat overigens wel ter afwisseling heel leuk is en me ook wel een en ander bijbrengt aan nieuwe inzichten, begrijp me niet verkeerd. Appels met peren vergelijken doen we het beste niet, behalve wat ze gemeenschappelijk dragen is de noemer fruit. De een houdt van appels en peren, de andere houdt enkel maar appels ( en daarin zijn ook een diversiteit aan appelsoorten) en vindt de smaak van peren niet lekker.

De een houdt van mooie diepzinnige of amusant vermakelijke verhalen en de ander voelt zich aangetrokken om vooral het geestesdenken aan te scherpen, te onderzoeken, actief tot beweging te komen. Hierover zijn de meningen ‘verdeeld’ door meerdere factoren. Zelf houd ik van de diversiteit aan wat er te lezen, te studeren en bestuderen is. Verhalen lezen die me uitnodigen op een actieve manier én werken van een andere aard, die op geestelijk vlak daadwerkelijk aanzetten tot actief denken, voor denken, na denken, uitrijpen, ervan doordrongen worden. Het is een knop die geactiveerd wordt en die ik niet voor even de-activeer maar wel vertraag in het tempo waarop het omwerken en inwerken gebeurt. Mijn wil zit me niet in de weg, omdat dit een gebeuren is van, zoals ik dit ervaar, een samenwerking tussen mijn denken voelen en inzakken in mijn ledematen: lichaam geest en spirit.

Dit leeft in die zin niet buiten mezelf, maar in mezelf. En dat is voor elke weg die iedereen bewandelt, het is een inwaartse weg, en kan aangewakkerd worden op ontelbare diverse manieren. Het is waar jij je tot in het diepste van je wezen toe aangetrokken voelt. Dat behoeft verder geen verklaring, dat behoeft evenmin de idee op te wekken dat de ene weg beter zou zijn dan de andere weg. Misschien is er zelfs geen weg of een pad, maar een stroom.

Wat verlangt jouw hart werkelijk? Wat brengt jou werkelijk tot leven? Laat het ons daarbij houden. Wetend dat daar heel diepe lagen kunnen onder liggen. Daartoe is diepzielduiken een uitnodiging om dat te ontdekken- je haalt het deken over de lagen weg en je kunt daar vrij duidelijk al enkele lagen te zien krijgen.

Wanneer we onszelf goed kennen, kunnen we onderscheid maken tussen een vluchtige droom en een diep verlangen dat richting geeft aan ons leven.

Gelukkig biedt Venus in Leeuw een harmonische verbinding met Saturnus in Ram.
Dit aspect helpt ons om onze dromen niet alleen te voelen, maar ook vorm te geven.

Venus in Leeuw herinnert ons eraan dat we mogen stralen, creëren en genieten. Saturnus vraagt vervolgens wat jij bereid bent te doen om vanuit jouw creatiekracht je manifesteren. En kun je dat ook echt voor iets ontstaat in de vorm daadwerkelijk tot in je kleinste teentje voelen? Bij jou kan dit gevoel met een zachte tinteling voelen stromen, bij de ander kan die tinteling als innerlijk onstuimige golven voelen. Ieder mens is anders en ieder mens stroomt vanuit een unieke, niet na te bootsen, frequentie. Leren om te gaan met de diversiteit. Bij jouw unieke Ik ben die Ik ben ( in groei en ontwikkeling) als basis belichamen, daar zo diep van doordrongen worden, dat je dat ook de ander gunt. Dat je eerst jezelf opnieuw leert te dragen, hoe ongemakkelijk dat ook kan ervaren worden, voorkomt op termijn ‘codependente (afhankelijke) leunrelaties.’ Wat je heel breed kunt begrijpen .

Neem vandaag even tijd voor jezelf en schrijf de antwoorden op.( actief zelfonderzoek)

De schoonheid van het gewone, hoe zie jij dit, wat betekent dit voor jou, wat voel je in je hele wezen doordrongen te worden van de schoonheid van het gewone?
Geluk ligt niet altijd, als het voornamelijk gericht is op de materie, in uitzonderlijke ervaringen. Kun je ook die ervaringen integreren, of zoek je – een patroon?- telkens naar nieuwe uitzonderlijke ervaringen? Waarom dan? Wat is jouw diepziel verhaal?

Werkelijke transcendentie ontstaat niet door de werkelijkheid te ontvluchten, maar door haar volledig te omarmen.

Met het inzetten van je heldere kanalen- met gezonde grenzen- met een wijs hart en een wordend Mens.
Een wijs hart weet dat magie overal aanwezig zijn voor wie bereid is ze te zien, voorbij het eenzijdig materialistische denken.

Bij deze laatste voeg ik er nog graag met een verdiende shout out aan toe dat mijn oudste kleindochter Jana Michel, afgestudeerd is als Bachelor Pedagogie van het jonge kind aan de Artevelde Hogeschool Gent. Ik hoop dat ze ook verder kan groeien en zich blijft verwonderen en vragen blijft stellen voorbij de verworven kennis en vaardigheden.

Heb het goed, liefs Mieke

Geplaatst op

Update 26 juni 2026

Er hangt een broeierige spanning in de lucht. De ontmoeting tussen de Zon en Pluto in een uitdagende inconjunctie brengt onderhuidse emoties naar de oppervlakte. Wat eerst slechts een lichte irritatie leek, kan uitgroeien tot een innerlijk conflict dat vraagt om eerlijkheid, bewustwording en verandering.

Met de Zon in Kreeft zoeken we veiligheid, geborgenheid en emotionele verbondenheid. We identificeren ons met ons gezin, onze roots en alles wat ons een gevoel van thuis geeft. Wanneer dat fundament onder druk komt te staan, kunnen oude beschermingsmechanismen de kop opsteken. We reageren sneller vanuit angst of verdediging dan vanuit vertrouwen.

Pluto legt bloot wat we liever verborgen houden. Oude pijn, onverwerkte emoties, controlepatronen en diepgewortelde overtuigingen kunnen vandaag zichtbaar worden. Wat voor nu ongemakkelijk voelt, wijst vaak precies naar datgene wat klaar is voor transformatie.

Je kunt op twee manieren denken: doem denken of moed denken.

Doemdenken herken je door verhalen te blijven herhalen met dezelfde overtuigingen ( gedachten, gevoelens, gedrag) van het verleden. Bijvoorbeeld: Het zal me nooit lukken, het is me toen niet gelukt, waarom dan nu wel?

Het verleden hoeft je toekomst niet te bepalen. Juist in het huidige moment ontstaat de mogelijkheid om een andere keuze te maken. Een keuze waarvan je niet meteen de engelen hoeft te horen jubelen, engelenenergie is eerder zacht doordringend maar nooit opdringerig schreeuwend met toeters en bellen, maar een keuze die je van binnenuit draagt en voelt tintelen in je hoofd, je hart en je ledematen.

Hoe zachter en milder je voor jezelf bent, hoe makkelijker het wordt ruimte te geven voor je ruimte maakt voor groei zonder te willen versnellen.

Oude gehechtheden die je Levenslicht dimmen maken plaats om lichtvoetiger, in vertrouwen, jouw Zielssporen te volgen.

Als er straks een verfrissend verkoelend windje ons gebied bereikt, kun je eens experimenteren met Levensdans. Dans je leven ( van Gabrielle Roth) is een fijne manier om jouw levensritmes te belichamen, uit het hoofd, naar je ledematen. Ik heb dat uiteraard ook zelf in een jaartraject in Gent ontdekt. Met zakken in het lichaam, wat jaren geleden niet zo werd genoemd, draagt Levensdans bij om zonder techniek, of houdingen te bewegen van binnenuit.

Een ritmisch pulseren door je botten, gewrichten organen, spieren, en gedragen door je ademhaling. Het voelt licht en toch gegrond. Het is geen spirituele vlucht zonder gronding. Vanuit een stevig geworteld Staan, betekent niet dat het leven je spaart van uitdagingen, het geeft net die innerlijke kracht en bestaanskracht overeind te staan, mee te bewegen, met als zwiepende takken aan de boom. Maar de boom blijf staan.

Landen in je Zijn, is ook landen op Aarde, landen op de plek waar je bent- of je nu in een huisje woont of in een kasteel- je verbinden met die plek waar je bent, incarneren is heel vaak een uitdaging om je te wortelen. Zakken in je lichaam zonder verbinding of accepteren dat je op deze AARDE bent en leeft, en dat niet toevallig zo is, is spiritualiteit zonder gronding. Dan mag je nog zoveel spirituele dingen ondernemen….het wordt niet ten volle belichaamd. Ik herinner me een stukje van Steiner waarop hij kon waarnemen dat heel wat mensen ‘boven’ de grond zweven en niet incarneren: dat is dus gronden, gronden gaat ook over het werkelijk doorvoeld doorleven dat jij als aards kosmisch spiritueel mens niet geboren werd om hier werkelijk te Zijn.
Ook al herinner je andere Levens uit andere Sferen en herken je de innerlijke strijd om hier daadwerkelijk te Zijn, het gaat nog steeds over in je hele Wezen het leven in de Volheid te belichamen.

Welke situatie raakt mij vandaag dieper dan ik aanvankelijk dacht?

Waar voel ik de behoefte om mezelf te verdedigen of gelijk te krijgen?

Welke oude angst probeert opnieuw mijn keuzes te bepalen?

Houd ik vast aan iets wat zijn tijd heeft gehad?

Welke overtuiging mag ik vandaag loslaten om vrijer te leven?

Wat vertelt mijn intuïtie mij, los van angst of controle?

Hoe kan ik mezelf vandaag meer veiligheid geven, zonder die van anderen afhankelijk te maken?

Welke verandering dient zich aan, ook al voelt die nog spannend?

‘Ik laat los wat mij niet langer dient. Ik vertrouw op mijn innerlijke kracht en kies bewust voor groei. Elke verandering brengt mij dichter bij mijn ware zelf.’

Soms voelt transformatie als verlies, terwijl het in werkelijkheid ruimte maakt voor een krachtigere versie van jezelf. Wees vandaag de verandering die je in je leven wilt verwelkomen.

Heb het goed, liefs Mieke ❤

Geplaatst op

Elementaire leven

In de tarwekorrels en in andere producten die we voor ons voedsel gebruiken, onderbreken we het voortgaande proces.

We staan ​​de levenskiemen niet toe om tot werkelijke wezens te worden, maar door ons eigen bestaan ​​zorgen we ervoor dat datgene wat voor iets anders bestemd was, een elementair proces wordt, dat alleen door de verbeelding kan worden waargenomen.

Maar de werkelijkheid die aan de basis van dit verbeeldingsleven ligt, vindt plaats doordat we zelf in het proces worden geplaatst en eraan deelnemen.

Uit de tarwekorrels of roggekorrels, uit al het andere in de natuur dat we op deze manier CONSUMEREN, uit dit alles, ontstaat een ELEMENTAIR LEVEN.

Dit elementaire leven doordringt ons. We nemen dit elementaire leven op en worden erin geplaatst.

Je hebt hier de basis van het elementaire leven.

We kunnen als het ware alleen bestaan ​​doordat we een ander voortgaand proces onderbreken en het spiritualiseren.

Zelfs wanneer we eten, spiritualiseren we een proces dat anders een puur materieel verloop zou hebben.

Het tegenovergestelde is te vinden in de spirituele wereld.

Daar vinden we gevolgen die geen oorzaken hebben, bijvoorbeeld, zoals een bewegende biljartbal die beweegt omdat een andere ertegenaan slaat. Deze gevolgen bestaan ​​als het ware zonder oorzaak, er kan geen oorzaak in worden aangewezen; wanneer we over zulke dingen nadenken, verliest het idee van oorzaak en gevolg zijn betekenis.

Gevolgen ontstaan ​​in het leven van onze ziel en geest, gevolgen uit de spirituele wereld, waarvan we niet kunnen zeggen dat ze veroorzaakt zijn.

We staan ​​tegenover de elementaire resultaten (die als het ware in dampvorm ontstaan ​​uit de zojuist beschreven processen) met verlangens die voortkomen uit levensbehoeften.

We moeten eten; daarom moeten we onszelf in deze elementaire processen wentelen.

Net zoals we zulke elementaire processen met een zekere lust of begeerte tegemoet treden, zo staan ​​we spirituele gevolgen, die in zekere zin zonder oorzaken zijn, met antipathie tegemoet, aangezien we mensen zijn op het fysieke vlak.

Voor zover we fysieke mensen zijn, streven we ernaar te voorkomen dat deze gevolgen uit de spirituele wereld in ons binnendringen. Als je deze ietwat subtiele gedachte probeert te vatten, zul je zien dat we als het ware omgeven zijn door een spirituele wil, die ernaar streeft in ons binnen te dringen; aanvankelijk treden we die niet met verlangen tegemoet; we zijn zelfs niet geneigd hem te accepteren.

Het is alsof er voortdurend wilsbewegingen om ons heen zweven, bewegingen die we afwijzen.

Wanneer het helderziende bewustzijn zich ontwikkelt, komt het al snel tot het inzicht dat verbeeldingsvolle dingen ons omringen en dat we door innerlijke obstakels worden belemmerd om dit verbeeldingsvolle element op te nemen.

*RUDOLF STEINER* 16 December 1917, Dornach 6. New Spiritual Impulses in History, Their Rejection by the Materialistic World Conception, Result of the Catastrophic Events of the Great War — GA 179. Historical Necessity and Freewill (1934) – Rudolf Steiner Archive https://rsarchive.org/…/English/ANS1934/19171216p01.html

Rudolf Steiner Elementary beings

Geplaatst op

Een beetje begrip, een beetje inlevingsvermogen

Komt mijn partner met iets tevoorschijn, terwijl ze zocht naar de koelbox.

Niet alle huizen zijn zo geconstrueerd dat het comfortabel aanvoelt, naarmate ‘invloeden allerlei’ veranderen.

Ons huis heeft een vreemde constructie, in de jaren 60 gebouwd door een nogal ‘moderne ‘ architect, des winters is het, als het vriest, stervenskoud, (alleenstaande woning) des zomers, zeker nu, is het om van uwen sis te vallen. Zonder te overdrijven.

Ondanks we heel inventief zijn, heb ik vannacht buiten geslapen in de veranda ( half open vensters).

Ook Casper zoekt de donkere koele aarde op, we zien ook wel dat hij er last van heeft en doet wat goed voor hem is.

Het is wat het is, en ieder mens reageert anders. Dus mij hoor je niet zeggen dat het een lekker zonnig weertje is, mijn lichaam reageert daar niet zo gezellig op. Waarom, dat moet ik niet uitleggen, maar als je je lichaam door en door kent, en je luistert naar wat je lichaam verdraagt en niet verdraagt, daar gaat het om. Ik huppel dus niet vrolijk mee met wat wie dan ook ervaart. Mijn lijf, mijn gewaarworden en mijn verantwoordelijkheid.

Ook dat is een zachte manier van invoelendheid en empathie te tonen als iemand anders iets anders ervaart en gewaarwordt. En dat is geen angst. Dat soms mensen angstig reageren op de weerberichten, dat kan zeer zeker dat effect geven, maar gooi niet iedereen over dezelfde kam.

Je lichaam en de hele santaboetiek van het hersen-spel, registreert en zendt signalen uit zodat je voor jou het juiste doet. Ik denk niet dat dit zo moeilijk is om te begrijpen.

We kunnen de temperaturen van jaren geleden niet vergelijken met nu, want er is inmiddels zo veel gaande in de atmosfeer, wat jaren geleden anders was. Toen kon ik heerlijk genieten van de zon, al smeerde ik me niet in met troep allerhande. Ik ervoer dat toen heel natuurlijk.

Ik wapper luchtig en rustig met de nog helemaal intact zachtkleurige waaier die ons Cat jaren terug heeft gekocht op haar reis naar Barcelona.

Verder drink ik net zoals iedereen ( of niet als iedereen) bronwater, houd ik wat muntolie bij de hand, bevochtig ik met lauwe waterstraaltjes regelmatig mijn nek, polsen en voeten en richt ik me als een ouwe sjamaan tot de weergoden, zing niet uit volle borst maar overtuigend genoeg: ‘Let it rain, bring it on, let it rain, while the sun is shining, enough to keep on smiling’ en draai ik lichtvoetig dansend in het rond.

Heb het koel, liefs Mieke