Mars in Waterman kanaliseert strijdlustige energie via innovatie, rebellie en collectieve actie. Wanneer de planeet van assertiviteit het teken van de revolutionair betreedt, dient individuele gedrevenheid het groepsbewustzijn, voedt woede sociale verandering en draait de strijd om vrijheid – die van jou en die van iedereen. Deze plaatsing is uitermate geschikt voor strategisch activisme, technologische innovatie en elke actie die verouderde systemen ontwricht ten gunste van toekomstige mogelijkheden.
De schaduwzijde manifesteert zich als afstandelijke agressie, vechten voor principes terwijl je de werkelijke mensen negeert, of het gebruik van revolutionaire retoriek om persoonlijke woede te maskeren zonder innerlijk werk te verrichten.
Er bestaat het risico dat je je zo identificeert met anders zijn dat je alles wat traditioneel is principieel afwijst, of dat je vecht voor collectieve bevrijding terwijl je intieme verbindingen vermijdt. Rebellie kan reflexmatig worden in plaats van doelgericht. Toch is de gave de moed om authentiek te handelen, zelfs als het je vreemd maakt, en om individuele wilskracht in te zetten voor het collectieve belang.
Gebruik deze transit om moedige stappen te zetten voor doelen die groter zijn dan jezelf, om innovatieve oplossingen te bedenken die velen ten goede komen en om jouw unieke bijdrage aan de collectieve evolutie te laten gelden.
Kom dapper op voor vrijheid (die van jezelf en die van anderen), breek regels die echt gebroken-doorbroken moeten worden en vertrouw erop dat jouw ‘eigenzinnigheid’ je gave is.
Wanneer persoonlijke kracht bijdraagt aan collectieve heling, wanneer onafhankelijkheid en onderlinge afhankelijkheid elkaar in evenwicht houden, word je een katalysator en inspirator van bewuste revolutie – je creëert verandering die bevrijdt in plaats van simpelweg vernietigt.
‘Erkenning van de geschiedenis geeft kracht om stappen naar voren te kunnen zetten’
Om het jezelf systemisch goed te laten gaan, hoeft het verleden of hele generaties voor jou niet opgelost of ‘gefixt’ te worden. Het moet alleen erkend worden dat de geschiedenis is gegaan zoals het is gegaan. Als het die ruimte mag krijgen, ontstaat er rust in een systeem. Blijf je (bewust of onbewust) ontkennen dat iets pijn heeft gedaan of niet goed was, of worden de dingen liever onder het tapijt geschoven.
Dan kan het voelen alsof je met een elastiek vastzit aan het verleden waardoor je steeds teruggetrokken wordt, terwijl je zo graag vooruit wilt en keihard werkt. Het systemisch veld wil overigens alleen maar dat de geschiedenis een plek mag krijgen, met al het moois en al het minder moois.
Erkenning dat iets is gegaan zoals het is gegaan en voor altijd deel uit zal maken van jouw familiegeschiedenis, geeft je de kracht en ruimte om verder te gaan. ‘
* Als Familie- en Organisatie Opsteller, zijn de boeken ( die ook heel praktisch uitgewerkt zijn) van Els een warme aanrader.
Soms zit je zo vast in de dynamiek van een familiesysteem, dat je hoopt verlost of gered te worden. Echter, niemand kan je redden of verlossen.
Dat is net waar de uitnodiging én uitdaging ligt: de moed om een ongezonde destructieve dynamiek te doorbreken, zodat JIJ je plek, of je nu nog contact hebt met je familie of niet of overleden zijn dat doet niet ter zake, kunt innemen. ‘De Fontein, vind je plek’ is de titel van haar eerste werk. Er volgen er nog drie.
Zilver vergulde voetstappen glijden van zilveren stromende beken met het zilver gloeiende sterrenlicht dat de nacht in zilveren naden etst.
Er is geen zon. Er is geen maan. In de verstilde stilte van de zwartste nacht glinstert alleen een spoor van sterren als een fortuin aan diamanten op het fluwelen tapijt van de hemel. De rivier van de Melkweg stroomt door de hemel in een waterval van met sterren bezaaide speldenprikken, en zij komt dansend langs dat pad naar de plaats waar de hemelse rivier naar de met zilver geëtste aardse wateren stroomt.
Water en aarde en lucht worden één enkel element in haar aanwezigheid.
Ze danst, en haar voeten zijn zo licht dat er slechts de kleinste verstoringen van rimpelingen op haar waterige dansvloer zijn. Ze danst de dans die de sterren hebben gechoreografeerd in hun duizenden jaren van staren naar de aarde. Het is hun stille eerbetoon aan de brandende geest waarvan ze getuige zijn geweest. Het is de dans en stroom van het menselijk leven, gecondenseerd tot een pure essentie van pijnlijke schoonheid.
Het is Hoop in een visuele vorm.
Ze strekt zich uit en spant zich in, zwaait en buigt, springt naar onmogelijke hoogten in de tijd in een tempo dat klopt in de stille pulsen van de sterren erboven. Een waterval van rivierdruppeltjes spuit vanuit haar wervelende vorm. Waar elk druppeltje valt, ontspruit langzaam een bloemrijke rank.
Ze danst onvermoeibaar door de nacht, onmenselijk en toch belichaamt ze de mensheid in haar wezen. Wanneer de gloed van de dageraad de oostelijke hemel raakt, klemt ze haar zilverachtige mantel stevig vast.
Er is een plotselinge vermoeidheid in haar ogen, maar deze is ook omrand met triomf. Ze stapt het langzaam oprollende tapijt van de Melkweg op, terug naar haar zustersterren in de nacht, waar ze glanzen en wachten op de volgende echte nacht om weer te dansen.
Het herwinnen van hoop, geloof in de toekomst, inspiratie. Het vinden van de stille en stille plek in je wezen van sereniteit, rust te midden van problemen, harmonie, aanbieden zonder voorbehoud, delen en genereus zijn.
De hardheid van daglicht of zelfs maanlicht is verdwenen en er is niets anders dan de kalme en niet-oordelende ogen van de sterren. Daar zit vrede in, een ruimte om samen te komen, voor te bereiden en de geest te verheffen.
Laat twijfels en angsten los in de omhelzing van de nacht. De sterren zijn altijd symbolen geweest van leiding en hoop, het licht dat je naar huis leidt. Een veerkrachtige vis, karper symboliseert kracht, doorzettingsvermogen, moed en vastberadenheid van geest. De chrysanten, die gewoonlijk representatief zijn voor een lang leven, zijn ook symbolen van hoop.
“You demi-puppets that by moonshine do the
green sour ringlets make,
whereof the ewe not bites,
and you whose pastime is to make midnight mushrooms…”
-Shakespeare, The Tempest (Act V, Scene I)
We zijn tot in de diepten van onze emoties geweest, hebben het puin doorzocht en het huis schoongemaakt. Velen van ons hebben ongemakkelijke lessen opnieuw beleefd, helderheid gekregen en oude patronen doorbroken. Het oude loslaten en ruimte maken voor het nieuwe. Laat de overtuigingen los die ons te lang hebben laten stagneren. Wij zullen nooit meer hetzelfde zijn. En dat is maar goed ook.
Nu stappen we voorwaarts. We voelen de verschuiving in de collectieve energie. Nu kunnen we uitbreiden naar een nieuwe vrijheid, een nieuwe manier van in de wereld staan. Passie, vreugde en inspiratie zijn voor ons in overvloed aanwezig.
Onze mogelijkheden zijn net zo grenzeloos als de sterren. En alles zal met evenveel gratie en gemak naar ons toekomen als wij bereid zijn uit te nodigen om het te ontvangen.
De strijd is voorbij en we kunnen gemakkelijker ademen. Waar ga jij je energie op richten?
De legende van Shamaran is wijdverbreid in Noord-Koerdistan en is te zien op Netflix!
De naam Shamaran is samengesteld uit twee woorden: sha, wat koningin betekent, en maran, wat slangen betekent – Shamaran betekent dus “koningin der slangen”.
Onder de bevolking heerst het wijdverbreide geloof dat Shamaran de godin van de kennis en de bewaakster van geheimen is. Het verhaal van Shamaran is diep geworteld in de cultuur van Noord-Koerdistan en veel mensen zijn er zeer vertrouwd mee. In sommige gebieden hangt haar afbeelding zelfs in de slaapkamers van jonge mannen en vrouwen.
Shamaran is vooral bekend in de regio Mardin, waar afbeeldingen van haar op veel plaatsen in de stad te zien zijn, waardoor ze een symbool van het gebied is geworden. Hoewel de precieze geschiedenis van Shamaran onbekend is, lijkt deze godin ouder te zijn dan de komst van het christendom, het jodendom en de islam onder de bevolking.
Ze is een overblijfsel uit een tijd waarin Koerden in vele goden en engelen geloofden. Net als veel oude culturen geloofden de Koerden dat elke godheid macht had over verschillende aspecten van het menselijk leven en het milieu. Zoals te zien is op traditionele afbeeldingen, heeft Shamaran het hoofd van een mooie vrouw en de benen en staart van een slang.
Het verhaal gaat als volgt: “Er was eens een jongen genaamd Tamasp. Hij groeide op tot een lange en knappe man en was de zoon van een arm gezin van houthakkers. Op een dag, terwijl hij hout hakte in het bos, viel Tamasp per ongeluk in een put en raakte gevangen, zonder te kunnen ontsnappen. Wanhopig vond hij een klein gat in de putwand en vergrootte het met zijn mes. Hij kroop door het gat en kwam in een grote grot terecht, waar hij hopeloos bleef tot hij in slaap viel.
Toen hij wakker werd, werd hij omringd door duizenden slangen, die hem allemaal aanstaarden. Terwijl ze op hem afstormden, vreesde Tamasp voor zijn leven. Hij sloot zijn ogen en bad tot God, verzamelde moed en opende ze weer. Voor hem stond een zeer mooie vrouw – half slang, half mens. Verbluft en sprakeloos luisterde Tamasp toen ze zei: ‘Wees niet bang. Ik zal je geen kwaad doen. Ik ben Shamaran, de koningin van de slangen. Je bent nu mijn gast en het is tijd om te rusten. We praten morgen verder.’ Daarmee verliet ze hem.” Alleen. Slaperig sloot Tamasp zijn ogen en viel weer in slaap.
De volgende ochtend werd Tamasp wakker en zag Shamaran vlakbij zitten, met het ontbijt klaar. Ze riep hem naar zich toe. Gefascineerd door haar verschijning kon Tamasp zijn ogen niet van haar afhouden. Ze ontbeten samen. Shamaran, wijs en goed op de hoogte van de geheimen van de wereld, deelde vele verhalen met Tamasp, waaronder het verhaal van de schepping van de mens. Tamasp luisterde aandachtig en ging de verhalen steeds meer waarderen. Naarmate de dagen verstreken, werden ze steeds hechter.
Uiteindelijk dacht Tamasp aan zijn familie en wilde hij terug naar huis. Shamaran wilde hem niet laten gaan, maar wilde hem ook niet verdrietig zien, dus liet ze hem vertrekken. Ze stelde één voorwaarde: ‘Je moet beloven dat je niemand het geheim van deze plek zult vertellen.’ Ze waarschuwde hem om niet in het bijzijn van anderen te baden, omdat contact met water zijn huid in slangenhuid zou veranderen en zo zijn geheim zou onthullen.
Tamasp keerde terug naar zijn volk en bewaarde dit geheim vele jaren. Op een dag werd de koning van het land ziek. met een dodelijke ziekte. De boosaardige vizier beweerde dat de enige remedie was om Shamarans vlees te eten. Hij beval iedereen een waterpoel in te gaan om te ontdekken wie Shamarans verblijfplaats kende. Het ware doel van de vizier was niet om de koning te genezen, maar om al Shamarans geheimen en kennis te bemachtigen door haar op te eten.
In eerste instantie weigerde Tamasp de poel in te gaan om Shamarans geheim te beschermen. Maar de soldaten dwongen hem erin, en zijn huid veranderde onmiddellijk in slangenhuid, waardoor het geheim werd onthuld. Soldaten arresteerden en martelden hem om Shamarans verblijfplaats te vinden. Ondanks zijn verzet werd Tamasp uiteindelijk gedwongen het te onthullen.
De soldaten gingen naar de put en namen Shamaran gevangen. Toen Tamasp haar zag, schaamde hij zich, maar Shamaran zei hem dat hij zichzelf niet de schuld moest geven. Ze bedacht een plan om haar wijsheid aan Tamasp door te geven. Ze kondigde aan in het paleis van de koning: ‘Wie mijn staart eet, ontvangt alle geheimen en kennis; wie mijn lichaam eet, zal genezen; en wie mijn hoofd eet, zal sterven.’ ‘Onmiddellijk.’
Toen de vizier dit hoorde, sneed hij Shamaran in drieën en kookte ze. De vizier at de staart, Tamasp, die zich schuldig voelde en wilde sterven, at de kop, en de koning at het lichaam om te genezen. Shamarans plan werkte: de boosaardige vizier stierf onmiddellijk, de koning genas en Tamasp verwierf alle wijsheid en geheimen van Shamaran, en werd Luqman de Wijze – een wijze aan wie planten en bomen hun geneeskrachtige geheimen onthulden. Na Shamarans dood zou haar geest zijn overgegaan op haar dochter.
* Waarom dit verhaal vandaag nog raakt
Allereerst gaat Şahmaran over vertrouwen in een wereld die dat vertrouwen niet altijd verdient. Ze helpt de mens ondanks het feit dat ze weet dat hij haar zal verraden. Dat maakt haar geen naïeve figuur, maar moreel krachtig: ze kiest bewust voor mededogen boven zelfbehoud. In een tijd waarin wantrouwen, angst en eigenbelang vaak leidend zijn, voelt dat confronterend.
Daarnaast stelt het verhaal een ongemakkelijke vraag over kennis. Wijsheid komt hier niet gratis. Ze ontstaat door verlies en offer. Dat sluit opvallend aan bij de moderne wereld, waarin medische vooruitgang, technologische ontwikkeling en maatschappelijke verandering vaak voortkomen uit pijnlijke geschiedenis. De mythe herinnert ons eraan dat kennis nooit neutraal is, en dat wie haar draagt ook verantwoordelijkheid draagt.
Een derde reden voor de blijvende kracht van Şahmaran ligt in haar vrouwelijke karakter. Zij is geen verleidster, geen heks en geen demon. Ze is een genezeres, een leermeester, een beschermer van evenwicht. In culturen waar vrouwelijke kennis en autoriteit eeuwenlang zijn gemarginaliseerd, werkt dit verhaal bijna herstellend. Het herinnert aan een oudere symboliek waarin zorg, wijsheid en leiderschap samen konden bestaan.
Ten slotte is er de relatie tussen mens en natuur. Şahmaran is letterlijk half mens, half dier. Ze belichaamt de grens tussen cultuur en natuur. Haar dood door menselijk verraad kan vandaag gelezen worden als een pijnlijke metafoor voor hoe de mens omgaat met de aarde: gebruikmakend van haar gaven, maar haar uiteindelijk uitputtend.
In de Şahmaran-mythe is de slang een positief symbool. Ze staat voor vernieuwing, genezing en verborgen kennis. Dat contrasteert sterk met latere, vooral christelijke interpretaties waarin de slang gelijkstaat aan verleiding en zonde. Die negatieve betekenis is geen universele waarheid, maar een culturele verschuiving. De mythe van Şahmaran bewaart een oudere laag, waarin de slang nog heilig is.
** Wat de Netflix-serie goed raakt
De serie Şahmaran slaagt erin de kernsymboliek levend te houden. Şahmaran wordt neergezet als een wijze, slangachtige figuur die verbonden is met kennis en offer. Het thema van verraad blijft centraal staan, net als het idee dat haar nalatenschap voortleeft in mensen. Ook de positieve beeldvorming van slangen en vrouwelijke kracht sluit aan bij de oorspronkelijke mythe.
*** Waar de serie afwijkt
Tegelijk maakt de serie duidelijke moderne aanpassingen. De romantische liefdeslijn is een toevoeging; in het oorspronkelijke verhaal is de relatie tussen Şahmaran en de man niet erotisch, maar ethisch. Ook het idee van een uitverkorene of lotsbestemming hoort niet bij de oude vertelling. Kennis is daar geen heldenroeping, maar een last. Bovendien introduceert de serie actie, strijd en een duidelijk goed-tegen-kwaad schema, terwijl de mythe juist moreel eerder ingetogen is.
Deze veranderingen zijn begrijpelijk vanuit televisiedramaturgie, maar ze verzachten ook de stille tragiek van het oorspronkelijke verhaal.
De oorspronkelijke Şahmaran vecht niet, neemt geen wraak en eist geen rechtvaardiging. Haar kracht ligt in het weten én toch geven. Ze belichaamt een vorm van wijsheid die niet overheerst, maar draagt. Juist daardoor blijft zij resoneren, ook zonder speciale effecten of heldenstructuur.
Şahmaran is geen figuur uit het verleden. Ze is een spiegel. Ze vraagt niet wie de vijand is, maar wie we worden wanneer we bang zijn. En misschien is dat precies waarom haar verhaal, na zoveel eeuwen, nog steeds wordt verteld.
nb: Het Şahmaran-verhaal is eeuwenlang mondeling verteld in Anatolië, Perzië, Armenië en Koerdische gebieden, waardoor de namen variëren. Camsap, Tamasp, Jamasp.
Geef gehoor aan je intuïtie, een gevoel van herkenning, onverklaarbare toevalligheden, momenten die zich herhalen, persoonlijke interpretatie is cruciaal, alleen jij weet het antwoord, kijk verder dan de oppervlakte, observeer en wees bewust.
De Zeven van Vuur vertegenwoordigt de ontwikkeling en het gebruik van iemands intuïtie om de weg vooruit te zien en mogelijke tendenzen te duiden.
Intuïtie is dat onderbuikgevoel – het is een instinctief of onbewust weten – dat, als je er acht op slaat, je kan behoeden voor het maken van fouten en je ertoe kan brengen om op het juiste moment op de juiste plek te zijn. Het is een gevoel van herkenning dat we vaak negeren, maar als we ervoor kiezen er acht op te slaan, kunnen we in harmonie met onze omgeving door het leven gaan.
Door je intuïtie actief te gebruiken en vervolgens te vertrouwen, zul je merken dat je helderder waarneemt.
Onderweg begin je signalen op te merken die bestemd zijn voor jou. Je neemt nota van die ogenschijnlijk kleine onverklaarbare toevalligheden en momenten die zich blijven herhalen, en als je er acht op slaat, kun je je laten meenemen op een ontdekkingsavontuur, waarbij je niet alleen de waarheden onthult die je zoekt, maar ook je jouw unieke authentieke levens-weg.
Het gebruiken en gehoor geven aan je intuïtie kan je naar kansen en ervaringen leiden die het potentieel bieden om je zowel van binnenuit ziels-gedreven te expanderen als anderen te inspireren.
Om op je intuïtie te kunnen vertrouwen, moet je echter naar binnen kijken en bepalen wat de boodschap voor jou persoonlijk betekent. Je kunt het advies en begeleiding zoeken.
Maar alleen jij kent je antwoorden want jij bent de expert, de CEO van jouw leven, al denk je er misschien op dit moment anders over. Stel dat je je al een tijdje niet gemotiveerd meer voelt bij het werk dat je doet, je drive vermindert zienderogen, je voelt je eveneens niet meer zo prettig op de werkvloer, in je team, je denkt dat het aan jou ligt en dat het wel weer voorbijwaait, echter, het waait niet voorbij. Je staat moe op, stapt zuchtend denkend ‘ dat die dag maar snel voorbij is’ naar binnen. Dat is jouw verhaal wat je ervaart.
Op jouw vraag ‘wat moet ik doen, want ik heb mijn inkomen nodig et cetera’. Uiteraard, heb jij een inkomen nodig om rekeningen te betalen, echter….wat houdt jou nog meer tegen om uit te kijken, actief, naar een werk en omgeving, waar jij je kunt verbinden met de filosofie van een bedrijf? Je ‘levensvuur’ en -kracht staat op een heel laag pitje en weinigen begrijpen dat je niet dankbaar zou zijn, want zoveel mensen hebben het heel wat zwaarder dan jij. Dus kom op, herpak je, het wordt wel beter.
Je voelt verwarring want er zijn meerdere inputs en vooral dat laatste werkt op je gevoel, je voelt je best schuldig en misschien zelfs beschaamd dat er zoveel mensen het veel zwaarder hebben dan jij. Ervan overtuigd dat er dan toch iets mis is met jou, haal je alles uit de kast om een positieve denk-en voelswitch te maken.
Je parkeert de eerste input, want zoeken naar iets wat beter bij je past, dat vraagt energie en bovendien weet je niet echt wat je dan wel wilt. Rust, eigenlijk wil je rust. Maar je gaat door en door….en je komt aankloppen met de vraag van -tijd geleden. Je bent nu thuis met een burn-out, wat voorafging aan een burn-in.
Je voelt je dus helemaal niet de expert noch de CEO van jouw leven, je bent aan het ‘overleven’. Merk je dat alleen al in dit verhaal heel veel lagen aanwezig zijn, die je niet in drie tellen kunt ‘oplossen’, wat mensen wel eens hopen en verwachten. De input van buitenaf kan je danig van de wijs brengen, dat je nog verder van huis bent.
Wetend dat ieder mens zonder twijfel de expert is van eigen leven, is het een kwestie van doorleven, diep diep inzakken, en de lagen die nog in de weg zitten, stap per stap te ontrafelen, af te wikkelen. In die zin is mijn bijdrage op die manier faciliterend, maar niet voorspellend als een vastgelegde toe-komst.
‘Als je van werk verandert, dan word jij gelukkig’ – belofte is doorgaans de hamvraag voor mensen, echter….ook daaronder ligt een verborgen laag die ik optil: wat houd je tegen om NU terwijl je zoekend bent naar een werksituatie waar je verder kunt groeien met je kwaliteiten, in een fijne omgeving waar de communicatie verbindend is, waar ieder gezien en gehoord wordt, om gelukkig te zijn? Als ik een partner heb, dan word ik gelukkig. Als ik veel geld verdien, dan word ik gelukkig. Als ik succes heb, dan word ik gelukkig. Het lijstje ‘als….dan…’ is oneindig.
Voel eens het verschil: ‘Terwijl ik zoekend ben naar een fantastische job waar ik mijn talenten en kwaliteiten kan inzetten, ben ik gelukkig met alle ervaringen die ik heb verworven en wat spannend om uit te reiken naar iets wat nu beter bij me past…..’
Ik weet dat de-conditionering een gelaagde weg is, net omdat er heel wat ‘mentaal-emotioneel’ gelaagde programma’s verinnerlijkt zijn, vanaf onze geboorte.
Doorgaans kunnen derde partijen inzicht bieden, maar zij zien en begrijpen het leven door ogen die zijn gevormd en beïnvloed door hun eigen ervaringen, niet die van jou. Alleen jij weet wat iets specifiek voor jou betekent. Alleen jij weet of iets goed voor je is.
En alleen jij kunt die stappen zetten. Alleen jij bent voor die stappen verantwoordelijk en vooral in dat verantwoordelijk Zijn, ook daar kunnen ( meestal wel) diepere programma’s verinnerlijkt zijn. Hierbij kun je de verantwoordelijkheid niet meer op iemand anders verhalen.
De Zeven van Vuur vertegenwoordigt de behoefte om op dit moment actief je intuïtie en instincten te ontwikkelen of erop te vertrouwen. Kijk om je heen. Observeer en respecteer de waarheden die aan het licht komen door te gaan waar je intuïtie je naartoe leidt.
Elke dag krijgen we tekenen die, als we er gehoor aan geven, kunnen onthullen wat ons te wachten staat. De Zeven van Vuur omgekeerd vertegenwoordigt de noodzaak om op deze tekenen te letten en acht te slaan op de inzichten die ze bieden. Observeer de mensen om je heen. Kijk goed naar gedragspatronen die zich herhalen, en schenk aandacht aan gesproken woorden die geen spiegelende acties hebben. Denk niet aan gebroken beloftes, overdreven reacties op vragen, een onvermogen om elkaar aan te kijken en gelach dat geforceerd of gekunsteld lijkt. Het zijn allemaal aanwijzingen dat er meer aan de hand is. Leer kijken. Leer luisteren.
Luister naar wat jouw waarnemingen en zintuigen jou vertellen. Als je de neiging hebt om ze af te wijzen, doe dat dan niet. Negeer ze niet. Als je gevoel je vertelt dat iets niet is wat het lijkt, kijk dan verder dan de oppervlakte en zie wat er werkelijk is… en pak het dan aan.
De Zeven van Vuur als uitdager waarschuwt je ervoor niet afwijzend te zijn. Let op. Kijk. Observeer. Ontdek de waarheid. Neem tegenstrijdigheden en inconsistenties waar. Zie de tekens – zelfs degenen die misschien een beetje onduidelijk en onbeduidend lijken. Ze kunnen een toekomst ‘voorspellen’ die niet in overeenstemming is met jouw doelen.
Gebruik je intuïtie. Wat vertelt het jou? Dit is je Hogere Zelf, je Ziel, die tegen je praat. Dit is de manier waarop de begeleiding komt, door je lichaam, door de fluisteringen van je hart. Wat voelt licht en goed? Wat voelt alsof het ontbreekt, of niet goed bij je past. Let op de mensen om je heen. Kijk uit naar acties die overeenkomen met woorden. Dit is authenticiteit, wanneer beloften worden nagekomen en het gedrag overeenkomt met wat er wordt gezegd. Als ze hun praatje niet nakomen, loop je de tegenovergestelde kant op, die is niets voor jou!
Negeer deze leiding niet, het is een kostbaar geschenk. Vertrouw op jezelf. Als je dat in je hele wezen voelt, en je weet gewoon dat iets niet is wat het lijkt… vertrouw op je dieper wetend veld en weet dat het uiteindelijk zichtbaar wordt.
Luister er dan naar en neem afstand. Creëer grenzen waarmee jij de situatie kunt beoordelen zonder dat je erin wordt meegesleurd.
De Zon in Waterman belicht thema’s als innovatie, gemeenschap en de balans tussen individualiteit en collectief bewustzijn. Wanneer de Zon het teken van de waterdrager binnentreedt, verbindt identiteit zich met jouw unieke bijdrage aan de mensheid, sluit je doel aan bij toekomstige mogelijkheden en stroomt vitaliteit door zowel je authentieke eigenzinnigheid als je plaats in het collectief te eren. Dit seizoen vraagt je om tradities, nieuwe mogelijkheden en opportuniteiten te onderzoeken, te overwegen en te onthouden dat echte revolutie begint met de durf om echt jezelf te zijn.
Het Waterman-seizoen nodigt uit tot zelfonderzoek naar waar je je hebt aangepast om erbij te horen en waar je je hebt afgezonderd om je superioriteit te behouden. Dit is het moment om je ‘stam’ te vinden – mensen die jouw uniciteit vieren in plaats van van je te eisen dat je die onderdrukt – en om je talenten in te zetten voor collectieve evolutie. De waterdrager leert ons dat het inzetten van je individuele genialiteit ten dienste van het geheel je niet kleiner maakt; het vergroot juist je impact en houdt je ego in balans.
Gebruik dit seizoen om verbinding te maken met de gemeenschap rond een gedeelde visie, om innovatieve oplossingen te bedenken voor collectieve problemen en om je authentieke individualiteit te eren zonder per se tegendraads te hoeven zijn. Werk met de energie van Waterman door afstandelijkheid in balans te brengen met betrokkenheid, door technologie te gebruiken om menselijke verbinding te versterken in plaats van te vervangen, en door te begrijpen dat de sterkste gemeenschappen worden opgebouwd uit soevereine individuen die ervoor kiezen samen te werken – niet uit verstrengelde collectieven die conformiteit eisen.
Het nieuwe jaar begint pas echt op de 18e met een Nieuwe Maan in het doelgerichte, standvastige en verstandige teken Steenbok. De mystieke zeegeit vertegenwoordigt een mengeling van mogelijkheden. Dit teken vormt de brug tussen het fysieke en het spirituele en houdt deze polariteiten in harmonie. Zoals boven, zo beneden: dit is een positieve nieuwe maan.
De energie kan iets zwaarder aanvoelen omdat de focus ligt op verantwoordelijkheid. Eerder praktisch. Precies wat we nodig hebben om onszelf in beweging te zetten en ons nieuw persoonlijke of professionele hoofdstuk te verwelkomen.
Dit kan als een urgentie, een sterk verlangen om meteen te beginnen opwekken met het idee geen tijd te willen verliezen.
Met zijn heerser, Saturnus, de grote Heer van de Tijd, wordt deze geaarde energie versterkt en gestructureerd. De vooruitzichten voor de Nieuwe Maan zijn dus heel krachtig.
Er zijn geen grenzen aan wat we kunnen creëren wanneer we onze verlangens benaderen met verantwoordelijkheid en de bereidheid om doelbewust ethisch te handelen. Heel vaak zijn de beste dingen in het leven de dingen waar we langzaam maar bewust met moed en doorzettingskracht aan werken.
Neptunus staat schuin ten opzichte van deze Nieuwe Maan, wat een speciale dosis van zijn creatieve magie met zich meebrengt.
Wanneer we ons afstemmen op zowel de praktische als de mystieke aspecten van Steenbok, staan we onszelf toe de volledigheid van de ontvouwende symboliek te ervaren.
We worden magiërs van onze eigen makelij: met de voeten stevig op de grond en de armen geheven naar de hemel, trekken we de energieën van het Universum aan en manifesteren we ze in de werkelijkheid. Er is hier zoveel meer dan op het eerste gezicht lijkt.
Ook Uranus vormt een driehoek met de Zon en de Maan, wat de komende maanden opwindende, elektrische stromen van opwinding en vernieuwing met zich meebrengt, naarmate de energie van de Nieuwe Maan zich verder ontvouwt.
Voor ons werk is dit een welkome zegen: er is een samensmelting van oud en nieuw, traditioneel en progressief, analoog en digitaal. Veranderingen worden gemakkelijk(er) geïntegreerd, zelfs als ze in eerste instantie schokkend of onverwacht aanvoelen.
Als we hopen een nieuw professioneel hoofdstuk te beginnen, is dit het moment om de intentie te bepalen, het zaadje te planten en onze ‘bestemming in beweging’ ons precies naartoe zal leiden waar we willen zijn.
Wat onze doelen ook mogen zijn, het beproefde ervaren respecteren én open- ontvankelijk blijven staan voor iets wat we nog niet wisten of nog moeten leren is een uitnodiging en ongetwijfeld een uitdaging. Zo groeien we.
Het is tegelijk een teken van uitgerijpte emotionele volwassenheid om het soms beperkte en beperkende vizier te expanderen, het onbekende te onderzoeken…..al kan je je voor een tijdje onderste boven voelen, of zelfs binnenste buiten worden gekeerd.
Venus in Waterman brengt liefde voort door vriendschap, intellectuele verbondenheid en wederzijds respect voor onafhankelijkheid. Wanneer de planeet van genegenheid het teken van de revolutionair betreedt, bloeit romantiek op door gelijkheid, komt schoonheid voort uit uniciteit en ligt de waarde in relaties die zowel saamhorigheid als heilige autonomie eren. Deze plaatsing vereist ruimte om te ademen, vrijheid om eigenzinnig te zijn en partners die authentieke individualiteit waarderen boven traditionele verwachtingen.
De schaduwzijde manifesteert zich als emotionele afstandelijkheid, bindingsangst vermomd als verlichting, of het gebruiken van vrijheidsprincipes om echte intimiteit te vermijden. Er bestaat het risico zo vastberaden te zijn om onconventioneel te zijn dat je alles wat traditioneel is principieel afwijst, onafhankelijkheid te verwarren met isolatie, of de mensheid in theorie lief te hebben terwijl je worstelt met een rommelige emotionele realiteit.
Koel- en afstandelijkheid kan het hart beschermen, maar ook echte warmte in de weg staan. Toch is de gave het vermogen om lief te hebben zonder te willen bezit, om verschillen te respecteren zonder zich bedreigd te voelen en om relaties te creëren waarin twee autonome individuen dagelijks voor elkaar kiezen in plaats van elkaar wanhopig nodig te hebben. (codependentie)
Tijdens Venus in Waterman is vriendschap de basis van romantiek, is het belangrijk om schoonheid te waarderen in wat ongewoon of avant-garde is, en om relaties te koesteren die gebaseerd zijn op wederzijds respect en een gedeelde visie in plaats van traditionele rollen. Deze energie is uitstekend voor niet-traditionele partnerschappen, creatieve samenwerking en de ontdekking dat de sterkste banden ervoor zorgen dat iedereen volledig zichzelf kan blijven.
De figuur van Faust is geen reliek uit de literatuurgeschiedenis, maar een blijvend mensbeeld. Hij belichaamt de mens die veel weet, veel kan en toch niet tot rust komt.
In onze tijd, waarin kennis, technologie en mogelijkheden zich sneller ontwikkelen dan ooit, krijgt Faust een nieuwe actualiteit.
Niet als demonisch pactsluiter, maar als ethische vraag: wat gebeurt er wanneer vooruitgang losraakt van morele vorming?
De moderne mens beschikt over ongekende macht. Hij kan berekenen, voorspellen, optimaliseren en versnellen. Grenzen die ooit vanzelfsprekend waren — lichamelijk, ecologisch, economisch of sociaal — lijken tijdelijk of oplosbaar.
In deze context belicht, klinkt de Faustische verleiding niet als kwaad, maar als efficiëntie: sneller, meer, beter, grenzelozer. Niet verboden, maar wel heel verleidelijk.
Het probleem is niet dat de mens naar verbetering en verandering streeft. Het probleem ontstaat wanneer streven zijn ‘maat’ vergeet.
Fausts tragiek ligt niet in onwetendheid, maar in een teveel aan weten zonder innerlijke richting. Ook vandaag zien we dat kennis zich sneller ontwikkelt dan wijsheid.
Kijk maar even om een voorbeeld te geven hoe het onderwijs zich op vlak van kennisverwerving, op steeds jongere leeftijd, toespitst op kennis en weten en het kunstzinnige afgevlakt wordt tot geschrapt uit het ‘leerrooster’ van jonge kinderen. Het is net in het ruimte geven aan het cultiveren van de schoonheid, die je toch wel terugvindt in Kunst ( in klank, in woord, in beeld) en bijdragen tot morele deugden en waarden. Net in dit gebied schieten beleidvoerders schromelijk in tekort.
Gelukkig vinden we dit dan wel terug in het Steiner-Waldorfonderwijs, waar kennis, vaardigheden en de kunstzinnige ontwikkeling voor evenwicht zorgt. Hoofd, Hart en Ledematen.
We weten hoe systemen werken, maar verliezen zicht op hun gevolgen.
Wijsheid is geen optelsom van informatie, maar een deugd: het vermogen om kennis te verbinden met verantwoordelijkheid, met besef van samenhang en met eerbied voor wat kwetsbaar is.
Waar wijsheid ontbreekt, wordt kennis instrumenteel. En waar alles instrumenteel wordt, dreigt de mens zichzelf mee te reduceren tot middel.
De moderne Faust gelooft dat elk tekort oplosbaar is en dat elke grens een technisch probleem vormt. Geluk wordt iets dat geproduceerd moet worden, succes iets dat vastgehouden kan worden, en het leven iets dat beheerst moet worden. Maar het leven laat zich niet bezitten. Wat leeft, verandert. Wat groeit, vraagt tijd.
Burn-out, vervreemding en het gevoel van toenemende zinloosheid zijn in die zin geen individuele falen, maar morele signalen. Ze wijzen op een cultuur die intensiteit boven rijping stelt en beheersing boven betrokkenheid. Wie het ogenblik wil vastzetten, verliest de stroom waarin betekenis ontstaat.
In het Faustverhaal betalen niet alleen Faust zelf, maar ook anderen de prijs van zijn grenzeloze streven. In onze tijd zien we dat vooruitgang zonder deugd haar lasten verschuift naar wie geen stem heeft: toekomstige generaties, kwetsbare groepen, ecosystemen.
Een ethische samenleving herkent dat ware vooruitgang nooit alleen meetbaar is in groei, snelheid of winst, maar ook in zorg, rechtvaardigheid en duurzaamheid.
Faust wordt niet “gered” door zijn streven op te geven, maar door zijn oriëntatie te veranderen. Niet beheersen, maar dienen. Niet bezitten, maar dragen. Dit is de kern van de deugdethiek: niet de vraag wat kan ik, maar wie word ik door wat ik doe.
Voor de mens van deze tijd betekent dit een herwaardering van klassieke deugden, al lijkt het dan voor enkelen op ‘moraliseren’ of ‘prediken’. Het is net door het vervlakken en afstompen van morele waarden en deugden, dat er toenemend- en dat op steeds jongere leeftijd, gewelddadig gedrag ontstaat.
De vervlakking, afstomping en onverdraagzaamheid is zichtbaarder dan ooit onder volwassenen aanwezig: hoe wil je dan dat jonge kinderen, die heel zintuiglijk leven, alle indrukken absorberen als een zintuiglijk levend wezen, het anders zouden doen?
Deugden als gematigdheid, geduld, nederigheid, trouw, verdraagzaamheid… vormen geen rem op vooruitgang, maar zorgen voor een morele bedding.
Het vermogen om grenzen te erkennen, het besef dat niet alles maakbaar is, betrokkenheid en verantwoordelijkheid, ruimte voor groei en rijping, daarbij stil staan kan al een en ander naar goede banen leiden.
Faust is geen aanklacht tegen kennis of ambitie. Hij is een spiegel die laat zien wat er gebeurt wanneer morele vorming wordt ingehaald door technische macht. Zijn verhaal herinnert ons eraan dat mens-zijn niet wordt voltooid door beheersing, maar door verantwoordelijkheid.
In een tijd die steeds sneller beweegt, vraagt de ethiek van Faust om vertraging, als bezinning. Want alleen waar de mens leert omgaan met morele waarden, deugden, kan hij werkelijk vrij worden.
Faust :
‘ Nu heb ik, bah, filosofie,
rechten en medicijnen en, o spijt,
daarnaast ook nog theologie
lang gestudeerd met noeste vlijt.
Hier sta ik nou, ik arme dwaas!
niets wijzer dan ik was, helaas.
Ik ben magister, doctor bovendien,
en houd nu al zo’n jaar of tien,
bij hoog en laag, van vroeg tot laat
al mijn studenten aan de praat-
beseffend niets te kunnen weten!
Dat heeft zich in mijn hart gevreten.
Wel ben ik wijzer dan al die papen,
doctoren, magisters en dat soort knapen,
‘ k word niet gekweld door vrome twijfel,
ben ook niet bang voor hel of duivel-
Maar toch, mijn vreugde is gevlogen:
geen kennis waar ik op kan bogen,
geen mens die ik iets heb te leren
of tot iets hogers kan bekeren.
Ook heb ik nergens geld of goed,
niemand die mij met eerbied groet.
Geen hond die zo zou willen leven!
Dat heeft mij tot de magie gedreven:
Wie weet, als ik naar geesten luister
komt eindelijk meer licht in ‘ t duister.
Dan hoef ik niet meer, klam van ‘ t zweet,
te beweren wat ik zelf niet weet
maar krijg te zien welk krachtenspel
ten grondslag ligt aan dit bestel,
‘ k doorgrond de zaden en het rijpen
en hoef niet steeds naar ‘ t woord te grijpen.’
(kort fragment uit ‘Nacht’ vers 355-385 Faust, die onrustig op zijn stoel achter zijn lezenaar zit)
Vandaag heb ik me afgestemd op alles wat er speelt in de wereld, een neutrale kijk erop. Tarotkaarten zijn symbolische spiegels, zijn een instrument om onderliggende dynamieken zichtbaar te maken. Het doel is dus niet bedoeld om een toekomst als een lineair gebeuren te voorspellen! De afbeeldingen kunnen een huiverige indruk opwekken, echter is het belangrijk om de afbeeldingen te begrijpen zoals ze zijn bedoeld.
Ik hoef niet te herhalen dat we in een tijd leven waarin we weten en ervaren dat het ‘oude’ niet meer werkt, maar waar het ‘nieuwe’ nog geen duidelijke vorm heeft aangenomen.
Economische onzekerheid, politieke spanningen en maatschappelijke polarisatie zorgen voor onrust, verwarring en vermoeidheid. Tarot kan in zo’n periode fungeren als een symbolische spiegel: geen voorspeller van concrete gebeurtenissen, maar een instrument dat onderliggende dynamieken zichtbaar maakt.
De kaarten Zwaarden 7, Zwaarden 8, Bekers 7 en Bekers 8 vormen samen een krachtig narratief over wat zich momenteel op collectief en persoonlijk niveau afspeelt. Ze beschrijven geen plotselinge crisis, maar een bewustzijnsproces — een overgang van controle naar inzicht, van illusie naar waarheid.
1. Zwaarden Zeven – De Wereld van Strategie en Verborgen Waarheden
Zwaarden 7 staat in de tarot voor slimheid, strategie en het manoeuvreren buiten het volle zicht. Collectief gezien wijst deze kaart op een wereld waarin macht zich niet alleen uit in wetten of geweld, maar vooral in informatiebeheer.
In politiek en economie zien we:
– zorgvuldig geconstrueerde narratieven
– halve waarheden en framing
– besluitvorming die achter gesloten deuren plaatsvindt
Niet alles is wat het lijkt, en niet alles wat relevant is, wordt gedeeld. Deze kaart wijst niet uitsluitend naar “schuldigen”, maar naar een systeem dat zichzelf in stand houdt door tactiek in plaats van transparantie.
De schaduw van Zwaarden 7 is wantrouwen. De uitnodiging is scherpzinnigheid: leren tussen de regels door te lezen en niet alles voor zoete koek aan te nemen.
De kaart van Zwaarden zeven staat traditioneel voor iemand ( of een instantie, een publieke figuur…) die iets steelt. Een dief? Of een ‘weldoener’ die van de rijken steelt om het aan de armen te geven? Of is het iemand die iets onrechtvaardigs doet OF is het een goede daad?
We weten het niet! Hoewel, als je nauwgezet de kaart van dichterbij bekijkt, kun je zien dat de figuur stiekem wegsluipt met zwaarden. De figuur is onmiskenbaar op zoek naar….een oplossing.
Het beeld dat we zien verbeeldt het vermogen om onconventioneel te handelen- om misschien zelfs in opstand? te komen tegen de gevestigde orde! Het wekt het idee op dat deze figuur bewust risico’s neemt. En dit kan dus wijzen op een keuze of een noodzaak om niet meteen alle kaarten op tafel te leggen, om heel behoedzaam te handelen, in de schaduwen!
Zwaarden Acht – De Collectieve Mentale Gevangenis
Waar Zwaarden 7 nog beweging toont, laat Zwaarden 8 verstarring zien. Deze kaart verbeeldt een samenleving die zich machteloos voelt, gevangen in overtuigingen als:
– ‘Het systeem is te groot’
– ‘Er is geen alternatief’
– ‘Ik heb toch geen invloed’
Economische druk, bureaucratie en permanente crisistaal versterken het gevoel van verlamming. Cruciaal is dat de tarot hier laat zien dat de ketenen zijn niet vast. Ze worden in stand gehouden door angst, herhaling en identificatie met beperking.
Zwaarden 8 wijst op een wereld waarin vrijheid niet primair ontbreekt, maar niet meer wordt geloofd.
Onze geest kan allerlei trucjes met ons uithalen en één ervan is dat we ons door onze eigen onzekerheid laten verlammen. Je ziet op deze kaart iemand geblinddoekt en vastgebonden, niet in staat om zich te bewegen, hoewel je kunt zien dat de bandage niet zo strak zit. Dit betekent dat er wel beweging en losmaking/bevrijding binnen bereik ligt.
Zwaarden 8 betekent dat we soms met obstakels te maken hebben, of kunnen krijgen, extern veroorzaakt, maar dat we ook soms zelf verantwoordelijk zijn voor de obstakels. Je kunt je heel machteloos voelen als de oorzaak ligt in systemisch falen, en dat vraagt dus echt moed om het juiste te doen, niet te zwijgen, maar je los te maken uit het gevoel van een slachtoffer te zijn.
Het is niet altijd heel helder, dat vraagt soms om dieper onderzoek, hoe die dynamiek in-en doorwerkt. Weet dan dat je ten alle tijde advies kunt vragen, erover praten, of hulp kunt zoeken.
Bekers Zeven – Afleiding, Illusie en Emotionele Overprikkeling
Wanneer mentale druk te groot wordt, verschuift de aandacht. Bekers 7 toont hoe samenlevingen omgaan met spanning door afleiding en emotionele overvloed.
We zien:
– een constante stroom aan beelden, meningen en prikkels
– emotioneel geladen debatten die echte machtsvragen overschaduwen
– economische en technologische hypes die snelle vervulling beloven
De overvloed aan keuzes en verhalen leidt niet tot vrijheid, maar tot verwarring en besluiteloosheid. Mensen raken moe, cynisch of verliezen zich in fantasieën — persoonlijk én collectief.
Bekers 7 laat zien hoe illusie niet alleen wordt opgelegd, maar ook actief wordt gezocht, het is het is de dromerigste kaart. Als je kijkt op de afbeelding, zie je de bekers zweven tussen de wolken. In elke beker zit een geschenk.
Welke beker kies je? Je staat voor een keuze, een keuze die verbonden is aan de wereld van ‘illusies’. Je weet dat niet het niet al goud is wat er blinkt, dus je wordt ook uitgedaagd/uitgenodigd om op te letten, het onderscheid te maken wanneer schijn bedriegt. Het is belangrijk je ogen wijd open te houden en je verbeeldingskracht in je leven ruimte geeft/toelaat om een ‘helder’ zicht/beeld te krijgen. Het betekent je dromen en verlangens toe te laten om vrij te kunnen kiezen en anderzijds het onderscheid te maken tussen alles wat voorgehouden wordt als schijnbaar goed.
Bekers Acht – Het Begin van Collectief Loslaten
Bekers 8 markeert een omslagpunt. Deze kaart gaat over bewust afscheid nemen van wat niet langer vervult, zelfs als het ooit zekerheid bood.
Op wereldniveau zien we dit in:
– afnemend vertrouwen in instituties
– burn-out van het economische groeimodel
een groeiende zoektocht naar zingeving, duurzaamheid en authenticiteit
Dit proces is geen revolutie, maar een stille beweging. Mensen haken innerlijk af, keren zich af van leeg consumentisme en oude beloften. Wat volgt is nog onduidelijk, en precies dat maakt deze fase spannend én kwetsbaar.
Bekers 8 erkent ook de rouw: loslaten doet pijn, zelfs wanneer het noodzakelijk is.
De Rode Draad zie ik niet als een dramatische of radicale instorting maar een geleidelijke overgang. Wat goed is voor het algeheel welzijn wordt behouden, wat om diepgaande verandering vraagt is daar waar de overgang in golfbewegingen gecreëerd zal worden.
Kijk eens even naar Bekers Acht. De figuur beweegt zich weg van een veilige plek ( comfortgebied) waar acht bekers als schatten waren, om aan een avontuurlijke reis te beginnen. Omdat het niet anders kan. Het is de kaart van de noodzakelijke en onvermijdelijke verandering. Het is die verandering die ons voortstuwt, naar het weliswaar nog onbekende maar in een ‘weten’ en ‘vertrouwen’. Een uitdaging dat moed vraagt om ‘zekerheden’ ( of schijnzekerheden) achter ons te laten, zodat we ons kunnen openstellen voor het nieuwe. Nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen…Deze zoektocht leert ons wat onze innerlijke drijfveren en krachten zijn en wat ons op dit moment beweegt en motiveert.
Het gaat om het maken van keuzes, het nemen van beslissingen, niet ondoordacht of impulsief, om een minder vaak betreden pad te nemen. We hoeven niet zozeer iets ‘na te jagen’, maar de leiding van ons hart te volgen, al kan dat haaks staan op eerdere zienswijzen of niet begrepen worden door een omgeving.
Samen vertellen deze vier kaarten een helder verhaal:
Zwaarden 7: macht door strategie en controle
Zwaarden 8: verlamming door angst en overtuiging
Bekers 7: verdoving door illusie en afleiding
Bekers 8: ontwaken door loslaten
Dit is geen eindtijd, maar een tussentijd en overgang. Systemen die gebouwd zijn op manipulatie, angst en leegte verliezen hun draagvlak. Niet omdat ze plots instorten, maar omdat mensen er innerlijk niet langer in mee kunnen.
Tips die bijdragen voor een groter bewustzijn in deze ontwikkelingen?
1. Innerlijk Bewustzijn
Oefen radicale eerlijkheid met jezelf
Vraag jezelf regelmatig af:
– Wat vermijd ik?
– Welke waarheid zou ik liever niet onder ogen zien?
Schrijf wekelijks één ongemakkelijke waarheid op, zonder oordeel.
Onderzoek je angsten en daarop gevormde meningen en overtuigingen
Meningen verharden; angsten openen inzicht.
Vraag niet: ‘Wat vind ik hiervan?’
Maar: ‘Waar ben ik bang voor?’
Beperk informatie-inname bewust
Meer informatie ≠ meer inzicht.
Kies vaste momenten voor nieuws uit betrouwbare bronnen
en breng ook stiltemomenten tijdens de dag.
2. Emotioneel welzijn
Leer onderscheid maken tussen emotie en waarheid
Niet elke emotionele reactie bevat een waarheid over de wereld- vaak vertelt ze iets over jou.
Vragen die tot zelfreflectie uitnodigen:
– Raakt dit mij persoonlijk?
– Word ik hier actiever of passiever van?
Weersta collectieve verontwaardiging
Verontwaardiging voelt moreel krachtig, maar houdt vaak vast in dualiteit.
Stel jezelf de vraag:
– Draagt dit bij aan begrip of alleen aan ontlading?
– Bewustzijn vraagt diepte en verdieping, verstilling, onderzoek en studie.
Ontwikkel verbeelding zonder escapisme
Dromen zijn nodig, maar moeten gegrond zijn.
Laat fantasie niet vervangen wat vraagt om actie.
Balansvraag:
Inspireert dit mij tot verantwoordelijkheid, of leidt het mij ervan af?
3. Volwassen Bewustzijn
Laat innerlijk los vóór je uiterlijk breekt
Wacht niet tot systemen instorten om afscheid te nemen.
Je kunt je innerlijk oefenen in het je minder identificeren met status en bezit, waardoor je je authentieke Zijn ontwikkelt
Worden en Zijn wie je werkelijk Bent.
Waarderen in een dankbaar gemoed, waar je ontdekt dat loslaten uiteindelijk geen verlies hoeft te zijn, maar waar nieuwe ruimte ontstaat voor ondergewaardeerde deugden als het schone, het goede, het mooie…. als menselijke zegeningen te omarmen.
Cultiveer waarden in plaats van zekerheden
Zekerheden verdwijnen; waarden blijven richting geven.
waarheid boven gelijk, verbinding boven polarisatie, verantwoordelijkheid boven schuld.
Vertraag waar de wereld versnelt
Vertragen is een stille vorm van een dieper helder tot zuiver wordend waarnemen. Luisteren en laten inwerken van het woord boven actief en snel antwoorden of re-ageren.
4. Maatschappelijk Bewustzijn – Kleine daden, groot effect
Begin lokaal en relationeel
Bewustzijn groeit door vruchtbare oprechte gesprekken op een gelijkwaardige manier, tussen elkaar, in partnerschappen, in vriendschappen, in gemeenschappen, door zelf het voorbeeld te geven. Dat kan pas als de violen in samen-kracht afgestemd worden. Soms is de energie van je omgeving zodanig verdicht, dat je elkaar niet kunt bereiken, je kunt dan niets anders dan elkaar het beste leven toewensen. Intenties voor het hoogste goed en welzijn is eveneens een daad van eerbied.
– Oefen soeverein denken
Soeverein denken is niet alles te willen afwijzen, niet alles als waarheid aan te nemen, maar zelf-standig te onderzoeken en de weg van zuiver denken, zuiver waar te nemen, op te gaan.
Wees bereid het niet te weten
Je hoeft niet op alles ( onmogelijk bovendien) een antwoord te hebben of te weten. En dat vraagt vooral onder elkaar verdraagzaamheid, omdat het niet-weten een gevoelige snaar van ‘onzekerheid’ ( angst) kan raken.
Voor nu: blijf waarnemen, blijf vragen maar bovenal: blijf menselijk.
Intuïtief heb kwam dit beeld voor ogen en verwijst naar De Zegewagen!
De Zegewagen – Meesterschap over Richting in Persoonlijk en Collectief Leven
De Zegewagen is een van de krachtigste kaarten in de tarot. Ze staat symbool voor wilskracht, innerlijk leiderschap en de kunst van het sturen door tegenstellingen. Het is een kaart die uitnodigt om te kijken: Wie stuurt werkelijk in mijn leven? en op collectief niveau: Wie stuurt de koers van onze wereld?
Persoonlijk Leiderschap
Op individueel vlak gaat De Zegewagen over het leren integreren van innerlijke tegenstellingen. De twee sfinxen op de kaart, één zwart en één wit, vertegenwoordigen tegengestelde krachten in onszelf: rede en emotie, angst en vertrouwen, schaduw en licht. Vooruitgang ontstaat niet door één kant te onderdrukken, maar door te leren dragen en balanceren.
De kaart herinnert eraan dat wilskracht niet gelijkstaat aan dwang. Het gaat om een gerichte, bewuste kracht die trouw blijft aan de eigen koers. Dit vraagt verantwoordelijkheid, zelfreflectie en de moed om te kiezen, ook als het pad onzeker is. De Zegewagen verschijnt vaak op een moment dat innerlijk besluit al genomen is, en nu de daadkracht volgt.
Collectieve Richting
Op maatschappelijk niveau weerspiegelt De Zegewagen een wereld waarin tegenstellingen domineren en polarisatie voelbaar is. Politiek, economie en sociale systemen worstelen met tegengestelde krachten die tegelijk richting bepalen. De kaart laat zien dat vooruitgang alleen mogelijk is door integratie van deze krachten, niet door dominantie of uitsluiting.
Collectief leiderschap vraagt inzicht, innerlijke discipline en het vermogen om complexiteit te dragen. Systemen of leiders die één kant absolutiseren, verliezen uiteindelijk de koers. De Zegewagen laat ons zien dat beweging al gaande is; de vraag is alleen of die bewust wordt geleid of chaotisch ontspoort.
Schaduw en Waarschuwing
De Zegewagen heeft ook een schaduwzijde. Persoonlijk kan dit leiden tot overcontrole, dwangmatig gedrag of het bewijsdrang om te winnen. Collectief kan het zich uiten in autoritair leiderschap of bewegingen die gedreven zijn door angst in plaats van visie. Het gevaar van een uit balans zijnde wagen is dat kracht destructief wordt in plaats van richtinggevend.
De Essentie van De Zegewagen
De diepere boodschap van De Zegewagen is helder: vrijheid en vooruitgang ontstaan niet door het vermijden van tegenstellingen, maar door ze te dragen en bewust te sturen. Persoonlijk betekent dit trouw zijn aan je innerlijke kompas en verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. Collectief betekent het leiderschap dat niet polariseert, maar integreert, dat beweegt zonder zichzelf te verliezen en dat richting geeft zonder uit te sluiten.
In een tijd van versnelling, chaos en onzekerheid roept De Zegewagen ons niet op harder te gaan, maar bewuster te gaan. Het is een uitnodiging om in onszelf en in de wereld het stuur te nemen met inzicht, balans en moed.
STEL JE VOOR
De Zegewagen – Een Reis van Wilskracht en Meesterschap
Voor je staat een wagen, getrokken door twee sfinxen. Eén zwart, één wit. Ze lijken tegengesteld, onverenigbaar, maar samen dragen ze jou voort. Jij staat op de wagen — niet als passagier, maar als bestuurder van je eigen ziel. In je handen houd je de teugels van wil en inzicht, van angst en vertrouwen.
De Zegewagen vertelt je: vooruitgang is geen kwestie van kracht alleen, maar van balans. De wereld trekt aan de sfinxen, van alle kanten. Je kunt proberen één te laten winnen, maar dan ontspoort de wagen. Het geheim is anders: ze te dragen, ze te erkennen, en toch je koers te houden.
Op persoonlijk niveau is dit een uitnodiging om je innerlijke tegenstellingen te zien. Waar strijd je nog tegen jezelf? Welke schaduw negeer je? De Zegewagen fluistert dat echte kracht voortkomt uit bewustzijn: van jezelf, van je keuzes, en van de weg die je kiest. Het is een kracht die zacht kan zijn en tegelijk onwrikbaar, een wil die niet dwingt, maar leidt.
Op collectief vlak weerspiegelt de wagen de wereld in beweging: politieke spanningen, economische verschuivingen, maatschappelijke polarisatie. Overal trekken de sfinxen aan tegenstellingen. De Zegewagen vraagt ons: wie houdt het stuur vast? Wie durft richting te geven vanuit inzicht in plaats van uit angst? Alleen door de krachten te integreren, kan de beweging harmonieus en duurzaam zijn.
Toch waarschuwt de kaart: te veel dwang, te veel controle, of een blind streven naar overwinning, doet de wagen ontsporen. Wilskracht zonder bewustzijn wordt destructief. Het is de kunst van de bestuurder om te sturen met aandacht, te bewegen met wijsheid, en vooruit te gaan met moed.
In deze tijd van versnelling, chaos en onzekerheid, roept De Zegewagen ons niet op harder te rennen of sneller te bewegen. Ze roept: bewuster te reizen, bewuster te kiezen, bewuster te leiden. Ze laat zien dat vrijheid niet ontstaat door tegenstellingen te vermijden, maar door ze te omarmen en te integreren.
Sta op de wagen. Kijk naar de sfinxen, erken hun kracht en hun schaduw. Voel de teugels in je handen, de koers die jij kiest, en de weg die zich onder je ontvouwt. De reis is niet gemakkelijk, maar het is jouw reis — en wie bewust stuurt, ontdekt dat het pad van meesterschap en richting uiteindelijk ook een pad van vrijheid
