Auteur: mieke

Er zijn van die uitspraken die op internet een eigen leven gaan leiden. Ze worden duizenden keren gedeeld, verschijnen op websites, in boeken en op sociale media en krijgen uiteindelijk een gezaghebbende naam eronder.

Rudolf Steiner is daar een LEVEND voorbeeld van.

Een uitspraak die regelmatig aan hem wordt toegeschreven, luidt:

“Muziek die is gebaseerd op 432 Hz zal de mensheid ondersteunen op weg naar spirituele vrijheid. Het innerlijk oor van de mens is hierop gebouwd.”

Een prachtige uitspraak, want ik heb ook zelf in mijn tweede boek over muziek, frequenties en solfeggio’s ‘geschreven vanuit mijn muzikale achtergrond, vorming en onderzoek. Dus zeker als je geïnteresseerd bent in de relatie tussen muziek, mens en spiritualiteit is het heel waardevol om daar eens stil bij te staan.

Maar heeft Rudolf Steiner dit werkelijk gezegd? Als we vervolgens gaan kijken naar wat Steiner wél over muziek heeft gezegd, blijkt dat zijn ideeën over muziek misschien nog veel rijker zijn dan deze populaire 432-Hz-quote doet vermoeden.

Bij een authentiek citaat van Rudolf Steiner zou je eigenlijk een concrete bron moeten kunnen aanwijzen: een voordracht, een boek, een datum en bij voorkeur een GA-nummer en paginaverwijzing. Het is me al vaker opgevallen dat Steiner wordt gebruikt om een visie te versterken, zeker als dat in een ‘straatje’ past.

Interessanter is, vind ik persoonlijk, om voor iemands naam wordt gebruikt, na te gaan of iemand dat werkelijk heeft geschreven of gezegd. Het gaat niet alleen over Steiner, dat wil ik er nog aan toevoegen.
Er wordt meestal simpelweg “Rudolf Steiner” onder gezet. Maar wanneer je in zijn verzamelde werk zoekt naar de combinatie van 432 Hz, C=128 Hz en deze formulering over spirituele vrijheid, verschijnt er geen primaire Steiner-bron die de uitspraak bevestigt.
Dat is een belangrijk verschil.
Het betekent niet automatisch dat de gedachte volkomen uit de lucht komt vallen. Het betekent wél dat we voorzichtig moeten zijn met de formulering ‘ Rudolf Steiner zei…”

“Rudolf Steiner zei…”

De bekende uitspraak lijkt vooral een veel latere toeschrijving te zijn. De geschiedenis van de koppeling tussen Steiner en C=128/432 Hz is bovendien ingewikkelder dan veel hedendaagse websites doen vermoeden.
Daarmee is het verstandig om twee dingen uit elkaar te houden,
wat Steiner werkelijk schreef en voordroeg, en wat latere auteurs in zijn geest hebben geïnterpreteerd.

Steiner had namelijk ontzettend veel over muziek te zeggen
Wanneer we de twijfelachtige 432-Hz-quote even opzijzetten en naar Steiner’s eigen teksten kijken, blijkt dat muziek bij hem helemaal geen bijkomstig onderwerp was.

In ‘Das Wesen des Musikalischen und das Tonerlebnis im Menschen’ — in het Engels verschenen als ‘The Inner Nature of Music and the Experience of Tone, GA 283’ — zijn zeven belangrijke voordrachten over muziek verzameld. De eerste dateren uit 1906; de latere uit 1922 en 1923.

Daarin spreekt Steiner over muziek op een manier die veel verder gaat dan muziek als amusement of esthetische ervaring.
Voor hem raakt muziek aan de diepste lagen van het mens-zijn.
Muziek komt volgens Steiner uit een andere wereld

Een van de opvallendste ideeën bij Steiner is dat muziek volgens hem een bijzondere plaats inneemt tussen de kunsten.

In de voordrachten uit 1906 beschrijft hij muziek als een kunst waarvan de oorsprong niet in de zichtbare, fysieke wereld ligt, maar in de geestelijke wereld. Muziek zou daarmee iets kunnen laten klinken van een werkelijkheid die voor onze gewone zintuigen niet rechtstreeks toegankelijk is.

Dat is een heel andere gedachte dan: “432 Hz is de juiste frequentie.”

Steiner begint niet bij een bepaalde frequentie op een meetinstrument. Hij begint bij de vraag wat er eigenlijk met de mens gebeurt bij het horen /beluisteren van een toon. Een fundamentele vraag.
Het oor is volgens Steiner niet het hele verhaal
In zijn voordrachten over het beleven van tonen beschrijft Steiner de muzikale ervaring niet als iets wat uitsluitend via het oor plaatsvindt. Hij spreekt juist over een ervaring die de hele mens raakt.

In de samenvatting van GA 283 wordt bijvoorbeeld beschreven hoe Steiner de muzikale elementen — melodie, harmonie en ritme — verbindt met verschillende aspecten van de menselijke constitutie. Hij ziet muziek dus niet als een puur akoestisch verschijnsel, maar als iets waarin lichaam, ziel en geest elkaar raken.

Dat lijkt misschien op het eerste gezicht op de moderne uitspraken over het “innerlijke oor”. Maar opnieuw: dat betekent niet dat Steiner daarmee ook gezegd heeft dat het menselijk oor specifiek op 432 Hz is gebouwd.
Die sprong moeten we niet maken.

Steiner over intervallen: daar wordt het echt bijzonder

Een groot deel van zijn muzikale beschouwingen gaat niet over één specifieke stemfrequentie, maar over intervallen.
De verhouding tussen tonen was voor hem belangrijk.

In de voordrachten uit 1923 spreekt hij onder andere over de derde, de vijfde, de zevende en de octaaf en over de manier waarop de menselijke ervaring van deze intervallen in de loop van de geschiedenis veranderd zou zijn.

Hij verbindt die muzikale intervallen met verschillende manieren waarop de mens zich tot de wereld en tot zichzelf verhoudt.

Zo beschrijft hij bijvoorbeeld hoe de ervaring van de derde samenhangt met het ontstaan van het onderscheid tussen majeur en mineur en met de ontwikkeling van een meer subjectieve menselijke gevoelswereld.

Of je deze antroposofische visie nu letterlijk neemt, symbolisch interpreteert of historisch-kritisch bekijkt: het is duidelijk dat Steiner muziek zag als iets dat diep verbonden is met de ontwikkeling van het menselijk bewustzijn.

En dan is er de beroemde “muziek van de sferen”
Ook dit is een belangrijk onderdeel van zijn muzikale denken.
Hij grijpt terug op het idee van de muziek der sferen: de gedachte dat er achter de zichtbare wereld een kosmische orde en harmonie ligt die in het gewone aardse bewustzijn niet rechtstreeks hoorbaar is.

Volgens Steiner heeft de mens in zijn geestelijke bestaan een verhouding tot die wereld van klanken en harmonieën. Aardse muziek kan daar volgens hem een soort afspiegeling of herinnering van zijn.
Dat geeft muziek bij Steiner een bijna sacrale betekenis.

Muziek is dan niet alleen iets wat wij maken.
Het is ook iets wat wij ontvangen.

Een andere prachtige gedachte uit zijn voordrachten is dat de mens zelf als het ware een muziekinstrument is.

In zijn voordracht over spraak en zang uit 1922 beschrijft hij hoe de menselijke organisatie in haar geheel betrokken is bij toon en klank. Hij spreekt over het menselijk lichaam als een soort instrument waarin het geestelijke zich op aarde kan uitdrukken.

Daarmee wordt muziek bijna een spiegel van de mens. Er gebeurt iets met je hele wezen als je een toon hoort.
Dat is misschien wel veel dichter bij Steiner dan de moderne uitspraak over 432 Hz.

Maar hoe zit het dan met 432 Hz? Hier moeten we een onderscheid maken?
432 Hz is een stemming, geen afzonderlijke “spirituele frequentie” die losstaat van muziek.

Wanneer men zegt dat muziek op A=432 Hz is gestemd, betekent dit dat de toon A wordt afgestemd op 432 trillingen per seconde in plaats van bijvoorbeeld 440 Hz.

De populaire Steiner-claim gaat vaak nog een stap verder en verbindt 432 Hz met C=128 Hz. Historisch gezien is dat niet helemaal uit de lucht gegrepen: C=128 Hz en A=432 Hz kunnen binnen een bepaalde stemmingsverhouding met elkaar verbonden worden.

Maar dat is nog steeds geen bewijs dat Steiner deze stemming als dé spiritueel juiste stemming heeft voorgeschreven. En juist daar moeten we oppassen.

Er bestaat een groot verschil tussen: “Steiner had een spirituele visie op toon, interval en muziek.” “Steiner zei dat A=432 Hz de frequentie is waarop het menselijke innerlijke oor is gebouwd.”

Steiner betoogt dat muziek niet alleen met het oor wordt ervaren (“slechts een reflecterend apparaat”), maar met het hele menselijke wezen. De muzikale elementen melodie, harmonie en ritme zijn direct verbonden met de drievoudige constitutie van het menselijk organisme en vervolgens met de drie soorten orkestinstrumenten (blazers, strijkers en slagwerk). “Een orkest is een afspiegeling van de mens”, stelt Steiner.

Voor die tweede uitspraak hebben we een primaire bron nodig.
Waarom wordt zo’n uitspraak dan toch aan Steiner gekoppeld?

Dat is eigenlijk niet zo vreemd.
De taal van de quote klinkt sterk antroposofisch: mensheid, innerlijk oor, spirituele vrijheid, muziek en ontwikkeling.
Bovendien heeft Steiner daadwerkelijk gesproken over de geestelijke werking van muziek, de ontwikkeling van het muzikale bewustzijn en de verbinding tussen de mens en de geestelijke wereld.
Het is daardoor gemakkelijk om een latere interpretatie van zijn ideeën te formuleren alsof Steiner het letterlijk zo heeft gezegd.

Een gedachte kan dus heel goed in de geest van Steiner zijn, zonder dat Steiner haar daadwerkelijk heeft uitgesproken.
Dat onderscheid is belangrijk — juist wanneer we Steiner serieus willen nemen.
Wanneer we ons beperken tot bronnen die daadwerkelijk naar zijn voordrachten teruggaan, krijgen we een bijzonder rijk beeld.

Steiner beschrijft muziek onder andere als iets dat verbonden is met de geestelijke oorsprong van de mens., een kunst die een bijzondere verhouding heeft tot de geestelijke wereld,
een ervaring die de mens als geheel raakt en niet uitsluitend het fysieke oor, een gebied waarin intervallen een betekenisvolle rol spelen, iets waarin de ontwikkeling van het menselijke bewustzijn weerspiegeld wordt, een verbinding tussen de menselijke ziel, het lichaam en de wereld van klank.

Dat zijn geen oppervlakkige uitspraken.
We ontdekken een Steiner die muziek niet reduceert tot één getal op een stemapparaat, maar die probeert te begrijpen waarom muziek de mens zo diep kan raken.

Wie zijn oorspronkelijke voordrachten leest, ontdekt dat zijn antwoord aanzienlijk rijker is dan de bekende 432-Hz-quote doet vermoeden.

* Bronnen
Voor wie het zelf wil nalezen, is GA 283 ‘The Inner Nature of Music and the Experience of Tone’ een goed beginpunt.

https://rsarchive.org/…/English/AP1983/InNaMu_index.html

Het Rudolf Steiner Archive bevat de afzonderlijke voordrachten uit 1906, 1922 en 1923.

The Essence of Music
How Humans Experience Sound
GA 283

https://rsarchive.org/Lectures/GA283/index.php…

Zijn boek ‘Rudolf Steiner en muziek’ is geeft een bijzondere kijk want als Steiner over muziek sprak en schreef , deed hij dat uiteraard als onderzoeker op geestelijk gebied. Hij sprak over de geestelijke realiteit van de muziek en over de wijze waarop muziek op het menselijk leven inwerkt.

Het is altijd heel zinvol om bronnen na te kijken, de originaliteit ervan trachten te achterhalen en dat te kaderen in de juiste context.
En uit een heel diep respect en eerbied voor Steiner, voelde ik de innerlijke impuls om een breder beeld op te wekken, dat kan uitnodigen om je daarin te verdiepen of minstens één van de vele teksten te lezen en tot je te nemen. En dat nodigt dan weer uit tot dialoog.

ps: De teksten in de archieven kun je het Nederlands ( en andere talen) lezen.

Liefs, Mieke 

Pallas Athene staat retrograde in Ram en Cheiron retrograde in Stier in sextiel met Ceres in Kreeft. Kwetsbaarheid is de sleutel die de poort van verdediging opent, zodat we kunnen helen.

(Pallas 22°38′ Ram ℞ — 10:41 uur (Belgische/Nederlandse tijd)

Je kunt even het blog lezen omdat Cheiron retrograde in Stier een langdurige cyclus heeft

https://miekecoigne.com/…/cheiron-in-stier-2026-2033…

De retrograde beweging van Pallas in Ram nodigt ons uit om onze strategische aanpak van conflicten, concurrentie en onafhankelijk gehandeld te heroverwegen. Pallas staat voor wijsheid, patroonherkenning en strategisch denken – in Ram richt deze energie zich op hoe we onze sterke invloed uitoefenen, onze intelligentie besteedt en onze mentale helderheid gebruiken om nieuw terrein te verkennen. Tijdens deze retrograde beweging worden we gevraagd om onze krijgerswijsheid te verfijnen.

Dit is een tijd om te onderzoeken of je strategieën je hoogste doelen dienen, of dat je krachtige effecten uitoefent op ego. Ram wil onmiddellijke actie, maar Pallas vraagt ​​om strategie. Neem tijdens deze retrograde de tijd om ervoor te zorgen dat je assertiviteit gericht is op doelen die er echt toe doen, dat je onafhankelijkheid je doel dient in plaats van alleen maar een punt te bewijzen.

Pallas Athene retrograde in Ram sluit zich aan bij Juno en Astraea in de retrograde parade van de godin-asteroïden.

Vesta en Medea in Ram zullen zich eind deze maand bij hen voegen, waardoor samen met Saturnus en Neptunus een vurige terugstroom in Ram ontstaat.

Elk hemellichaam in Ram zal retrograde zijn en dat blijven wanneer Cheiron halverwege september retrograde Ram binnenkomt.

Vóór het gebruik van asteroïden waren de enige indicatoren van het vrouwelijke in de traditionele horoscoopinterpretatie de Maan en Venus. De maatschappelijk aanvaarde rollen voor vrouwen waren de Maan als moeder en Venus als partner.

Dit begon te veranderen toen de eerste vier vrouwelijke asteroïden in de 19e eeuw werden ontdekt, toen de vrouwenbeweging, onder leiding van Susan B. Anthony en Elizabeth Cady Stanton, streefde naar een grotere participatie van vrouwen in de samenleving.

Deze zaadjes droegen echter pas vrucht in het begin van de jaren 70, rond dezelfde tijd dat Elenor Bach de eerste asteroïde-efemeriden publiceerde. Op dit punt drongen de aspecten van vrouwelijke expressie volledig door tot het bewustzijn van de mensheid. Vrouwen werden doordrenkt met de kiem van vrouwelijke creativiteit en intelligentie die de traditionele rollen van moeder en echtgenote overstegen.

Als gevolg hiervan zag de samenleving de wijdverspreide intrede van vrouwen in de politiek, kunst, het onderwijs, de sport en andere professionele carrières. Het markeerde ook een tijd van herontdekking van de vrouwengeschiedenis en de heropleving van de Godin in de vrouwelijke spiritualiteit.

De Grieken vereerden Pallas Athene, godin van wijsheid en rechtvaardigheid, als beschermster van de kunsten en beschermster van de staat. Door haar alomvattende waarneming gaf zij wijze raad aan de mensen op aarde.

Pallas Athene was de favoriete dochter van Jupiter en men geloofde dat zij door hem was verwekt en uit zijn hoofd was geboren. In haar rol als dochter symboliseert zij de creatieve intelligentie die gedachtevormen voortbrengt. Door haar kennis van de natuurwetten van manifestatie functioneert zij als iemands vermogen tot realisatie en verwezenlijking.

Symbolisch gezien is zij een van de vier asteroïden die aspecten vertegenwoordigen van het archetypische vrouwelijke principe dat tijdens de feministische bewegingen van de 19e eeuw in het collectieve bewustzijn begon door te dringen.

* Pallas in het negende huis. ( Verbreden van de horizon – Hoger onderwijs – Verre reizen – Oordeel – Levensvisie – Filosofie)

Pallas Athena in het 9e huis duidt een sterke behoefte aan om te begrijpen hoe de wereld in elkaar zit. Hier gaat wijsheid verder dan alleen kennis verzamelen: je wilt verbanden zien, de diepere betekenis ontdekken en begrijpen waarom iets is zoals het is.

Je kunt van nature nieuwsgierig zijn naar filosofie, spiritualiteit, psychologie, andere culturen, religies, geschiedenis of alles wat je blik op het leven verruimt. Je leert niet alleen uit boeken, maar ook door ervaringen, reizen, ontmoetingen en door jezelf open te stellen voor andere manieren van denken.

Pallas in het 9e huis heeft bovendien een scherpe onderzoekende geest. Je kunt goed patronen herkennen en verschillende ideeën met elkaar verbinden. Je ziet soms sneller dan anderen waar een redenering niet klopt of waar een overtuiging te beperkt is. Daardoor kun je een goede denker, onderzoeker, leraar of adviseur zijn.

Maar Pallas Athena is ook een strateeg. In het 9e huis betekent dat dat je jouw kennis en inzicht kunt gebruiken om richting te geven. Je hoeft niet zomaar mee te gaan met wat anderen geloven. Je wilt zelf onderzoeken, vergelijken en uiteindelijk tot je eigen waarheid komen.

Er zit ook een belangrijke les in deze plaatsing: wijsheid is niet hetzelfde als gelijk hebben. Pallas kan je leren om je scherpe verstand niet alleen te gebruiken om een discussie te winnen, maar juist om bruggen te bouwen tussen verschillende overtuigingen.

Pallas in het 9e huis is de wijsheid die verder kijkt dan haar eigen horizon. Ze onderzoekt, stelt vragen, zoekt naar waarheid en probeert verschillende perspectieven met elkaar te verbinden.

En wanneer Pallas retrograde loopt dan kan de vraag ontstaan wat je zelf gelooft en niet wat je hebt geleerd van je omgeving, niet wat je ooit als waarheid hebt aangenomen, maar welke inzichten na al het onderzoeken werkelijk van jou zijn geworden.

Op politiek gebied kan Pallas Athene een zeer strijdbare strijder zijn wanneer dat nodig is en heeft ze geen scrupules om degenen van wie ze houdt en wat haar toebehoort te verdedigen. Ze zal niet aarzelen om te vechten voor waar ze in gelooft en zal je met dezelfde energie doordrenken door plotselinge inspiratie, zoals een openbaring, of het verlangen om iets nieuws te ontdekken.

* Pallas retrograde in Ram

De retrograde beweging in dit vurige teken is als een tegenreactie die de voortgang van vlammen en Ram-thema’s vertraagt. Het vraagt ​​ons om onze strategieën te herzien met betrekking tot creatieve projecten, meningsverschillen en mogelijke concurrentie waar we ons in verwikkeld voelen.

De “Re” van retrograde is hier van toepassing, net als bij elk ander teken: Hervormen, verfijnen, herzien, reflecteren.

Omdat Pallas patronen herkent, wordt het veel gemakkelijker om herhalingen in onze acties of beslissingen te identificeren wanneer we langzaam achteruit bewegen over oude grond.

* Ram is een initiatiefnemer die actie belichaamt; maar is die actie wel in balans met strategische planning? Zijn we overhaast te werk gegaan met een project waar we niet goed over hadden nagedacht en zien we nu de gevolgen daarvan? Nu is het tijd om onze oorspronkelijke beslissing te herzien en betere vooruitgang te boeken die ons op de lange termijn echt ten goede komt.

Zijn we kleinzielig geweest in onze concurrentiesituatie? Rammen kunnen impulsief en enthousiast zijn als het om nieuwe ideeën gaat, maar verveeld raken als ze die ideeën tot uitvoering moeten brengen. Hebben we iets laten liggen dat we misschien weer zouden moeten oppakken?

Tot slot, kijk goed naar je grenzen, vooral met betrekking tot het bovenstaande. Het behouden van persoonlijke ruimte zorgt voor een evenwicht tussen innerlijke en uiterlijke conflicten.

Het is nuttig om te bepalen waar Pallas Athene zich in je geboortehoroscoop bevindt: dierenriemteken, huis en de aspecten die ze maakt met andere planeten, voor een dieper inzicht in jezelf.

Je kunt dit gratis opzoeken op astro.com ( je geboortetijd en – en plaats ingeven.

Cheiron retrograde in Stier staat in de late namiddag in sextiel met Ceres in Kreeft, wat een prachtige verbinding creëert tussen de gekwetste genezer en de zorgzame moeder.

Dit kan deuren openen naar begrip in jezelf, met name op het gebied van jeugdtrauma’s die weer naar boven kunnen komen of getriggerd kunnen worden. Dit is op dit moment sterk voelbaar op het gebied van kinderen, romantiek en/of romantische relaties.

Luister met je hart naar wat anderen, inclusief jezelf, je proberen te vertellen. Overweeg het belang van hun en jouw emoties. Erkenning is een sleutel die de deur van verdediging opent, zodat je kunt helen.

* Onderzoeksvragen van Pallas retrograde

Deze periode nodigt uit om jezelf enkele eerlijke vragen te stellen:

– Waar probeer ik te snel een oplossing voor te vinden?

– Is dit werkelijk het probleem, of reageer ik alleen op wat zichtbaar is?

– Welke informatie heb ik eerder genegeerd of onderschat?

– Wanneer gebruik ik mijn kracht effectief, en wanneer verspil ik energie aan een strijd die niets oplevert?

– Kan ik onafhankelijk zijn zonder mij af te sluiten voor de inzichten van anderen?

– Welke strategie mag ik herzien voordat ik opnieuw in actie kom?

– Wat zou er veranderen als ik niet hoef te winnen, maar het beste resultaat wil bereiken?

Heb het goed en speel goed samen, Mieke,

In de antroposofie worden Zons- en Maanverduisteringen op een andere manier belicht, omdat het verband wordt gelegd tussen de Mens- de Kosmos , Luciferische en Ahrimanische krachten. Die krachten leven ook doorheen en in ons, als mens.

We moeten daar niet vanaf willen, dan er van bewust te zijn, het midden te vinden, in welke keuzes we op elk moment maken.

Waarom zijn we tegenwoordig zo gewend geraakt om een natuurverschijnsel uitsluitend fysiek te bekijken, zonder ons af te vragen of het voor ons ook een symbolische, spirituele of existentiële betekenis kan hebben, is een vraag die ik me niet alleen vandaag stel. Het draagt evenmin bij om daarover te oordelen, dan wel de vraag te stellen welke krachten er ( vanuit de antroposofie) inwerken. Dit heeft niets met een ‘oordeel’ te maken. Het is eerder het opwekken van de verwondering erover dat een weg kan openen om daar stil bij te staan.

Ik heb een poging gedaan om een meditatief innerlijk reflectiemoment uit te werken en in te spreken zonder muziek.

15 minuutjes om buiten naar binnen te richten, de beide verbinden. Zo kan het ook.

Stream Meditatie bij de Zonsverduistering In het licht van de Zon, in de stilte van de wil (15′) van Bewustzijn Nieuwe Tijd | Luister gratis online op SoundCloud

Liefs Mieke

Voor vandaag heb ik een ingesproken meditatieve afstemming op het hart- en de keelchakra ( uit 2024) gekozen, net omdat het de bedoeling is ons vanuit het hartsbewustzijn uit te drukken wat onze waarheid is, hoe we onze waarheid belichamen, en beseffen dat wat nu als een waarheid ervaren wordt, kan veranderen. We zijn evolutionaire wezens, dat is onze bestemming. Niet een bepaalde plek te bereiken, maar de plek in onszelf als een Reis te ontdekken, hoe zich dat verder ontvouwt….Hoe magisch is dàt, je je hiervoor open te stellen?

Stel je eens voor hoe we samen, ieder vanuit een levend inspirerend hartsbewust Zijn tot uitdrukking brengt wat innerlijk leeft, zo’n heerlijk buffet te creëren waar ieder mens het fijnproeven kan smaken? Stel je dat eens voor….die imaginaire kracht die van binnenuit wordt opgewekt.

https://soundcloud.com/mieke-c/de-tempel-der-waarheid-je-uitdrukken-vanuit-jouw-authenticiteit

Communiceren vanuit jouw waarheid, je laten zien in wie jij werkelijk bent, misschien voel je je al een tijdje rondlopen met een dichtgeknepen keel(chakra), voel je je energie niet fijn stromen, ben je vooral druk en bezorgd om wat iemand van je vindt en houd je dan maar je mond. Communiceren vanuit je hart, vraagt niet dat je jezelf overschreeuwt, of anderen overschreeuwt. Elk chakra is een portaal, een vortex, en die kun jij vanuit verzachting opnieuw laten stromen. Het is een tijd waar jij ook uitgenodigd wordt, je stem te herontdekken, de energie te laten stromen, de verbinding te leggen met je hart, zodat je steeds makkelijker en met flow kunt communiceren vanuit je hart.

Zachte achtergrond: www.youtube.com/watch?v=y5YFSXiesCQ
Keelchakra, helende muziek- Ontgrendel innerlijke waarheid

Liefs Mieke
www.miekecoigne.com

10’22”

De filosofie van de vrijheid

De weg van overgenomen gedachten naar zelfstandig denken

We leven in een merkwaardige tijd.

Nooit eerder hadden we toegang tot zoveel kennis. Met een paar aanrakingen kunnen we lezen wat anderen denken, luisteren naar deskundigen aan de andere kant van de wereld en binnen enkele seconden een antwoord krijgen op vrijwel iedere vraag.

En toch betekent toegang tot meer informatie niet automatisch dat we vrijer denken.

Misschien is zelfs het tegenovergestelde aan de hand….want hoe meer stemmen er voortdurend tot ons spreken, hoe belangrijker het wordt om te ontdekken welke stem er spreekt van binnenuit tot mezelf?

Dat is geen eenvoudige vraag.

We worden vanaf onze vroegste jeugd gevormd door anderen. We leren onze taal van anderen. We nemen gewoonten over. We ontwikkelen waarden binnen een bepaalde cultuur. We worden beïnvloed door onze ouders, leraren, vrienden, boeken, nieuwsmedia en tegenwoordig door sociale-mediaplatforms en algoritmen.

Een groot deel van ons innerlijke leven is ons aanvankelijk aangereikt.

Maar volwassen worden betekent niet alleen ouder worden. Ouder worden betekent niet noodzakelijk volwassen worden of volwassen Zijn.

Het betekent de vaardigheden te ontwikkelen om te onderscheiden wat van buitenaf in ons is gekomen én wat we ons werkelijk eigen hebben gemaakt.

Daar ligt een belangrijke sleutel tot het zelfstandige denken.

Rudolf Steiner heeft in De filosofie van de vrijheid een vraag centraal gesteld die vandaag misschien relevanter is dan ooit namelijk: Wanneer is een mens werkelijk vrij?

Vrijheid betekent volgens deze gedachte niet simpelweg dat niemand ons tegenhoudt.

Je kunt immers uiterlijk volkomen vrij zijn en toch innerlijk gestuurd worden door angst, door begeerte, door gewoonten, door groepsdruk, door verwachtingen, door de behoefte erbij te horen, door de mening van anderen en zelfs door gedachten waarvan je denkt dat ze van jezelf zijn.

Steiner zoekt vrijheid daarom niet in de eerste plaats buiten de mens, maar in de ontwikkeling van diens innerlijke activiteit.

Een mens wordt vrijer naarmate hij bewuster leert denken en handelen wat niet betekent dat hij zich losmaakt van de wereld, maar omdat hij leert om zelf een verhouding tot de wereld te vormen. Daar ligt een subtiel verschil.

Het kleine kind leeft aanvankelijk sterk vanuit nabootsing. Het kijkt naar de wereld en neemt haar op.

Het leert hoe mensen spreken, bewegen, reageren en met elkaar omgaan. Het kind vraagt zich niet voortdurend af of iets filosofisch verantwoord is. Het vertrouwt op zijn omgeving en vormt zich daaraan. Het is een natuurlijke fase van de menselijke ontwikkeling.

Maar als volwassene kunnen we niet blijven leven vanuit uitsluitend nabootsing. Toch gebeurt dat vaak. We nemen politieke overtuigingen over. We nemen ideeën over gezondheid over.

We nemen beelden over van wat succes betekent.

We nemen ideeën over over relaties, geld, opvoeding, schoonheid en geluk.

En vervolgens noemen we deze overtuigingen als ‘onze mening’.

Maar is het werkelijk onze mening? Of is het een verzameling gedachten die wij onderweg hebben verzameld?

De vraag is niet of we beïnvloed zijn want hoe je het draait of keert worden we allemaal beïnvloed.

Wat we doen met wat was ons beïnvloedt of beïnvloed heeft is uitnodigend om daar stil bij te staan.

De eerste stap naar vrijheid waarnemen en bewust worden.

Zelfstandig denken begint daarom niet met een mening.

Het begint met bewustwording.

Je merkt ineens bij jezelf op, als je zelfonderzoekvragen stelt, dat je dit of dat gelooft, maar eigenlijk niet weet ‘waarom’.

Dat kan een ongemakkelijk moment zijn.

Misschien heb je jarenlang iets als vanzelfsprekend beschouwd. Omdat je ouders het zo zagen. Omdat je omgeving het zo zag. Omdat iedereen het zo doet.

En dan komt de eenvoudige vraag: ‘Waarom?’

De tijd dat ik onder andere gedrags-en cultuurwetenschappen gaf aan mijn leerlingen in Humane Wetenschappen, stelde ik heel vaak de vraag hoe ze bij een gedachte kwamen, hoe ze zich een beeld en een mening hadden gevormd over alleenstaande vrouwen. Onderzoeksvragen stellen hoorde bij het leerplan en daar maakte ik gretig gebruik van om de leefwereld van mijn leerlingen beter te leren kennen. De spontane antwoorden waren van ‘ zielige vrouwen’ tot ‘ onvermogen om een relatie te hebben.’

Wat toen interessant was om te beluisteren vanwaar hun uitspraken, meningen vandaan kwamen was dit overwegend: ‘ Ja mijn ouders vinden dat alleenstaande vrouwen zielige vrouwen.’ Ik was notabene zelf ettelijke jaren een alleenstaande moeder met vier opgroeiende kinderen en vroeg hen welk beeld ze van mij hadden. Leerlingen wisten niet dat ik alleenstaand was, dus ik was heel benieuwd. Enkelen vermoedden dat ik alleenstaand was, legden meteen de link en anderen reageerden meteen, ja, je bent een toffe, met jou kunnen we praten, met jou kunnen we lachen want je hebt veel humor…’

Glimlachend vroeg ik hen of het beeld van alleenstaand en zielig nog wel klopte, want ook ik was een alleenstaande vrouw en moeder….Met grote verbaasde ogen keken mijn leerlingen me aan, ik zag hen denken en nadenken, zoekend naar woorden. ‘Neen, mevrouw, wij vinden jou helemaal niet zielig’, daar waren ze het unaniem mee eens.

De opdracht was om onderzoeksvragen op te stellen rond een thema wat hen na aan het hart lag en na die opdracht een interview af te nemen met enkele mensen uit hun omgeving. De resultaten waren verbluffend, positief.

Jong geleerd is oud gedaan.

Dat kleine woord kan een enorme innerlijke beweging veroorzaken.

Waarom denk ik dit?

Waarom reageer ik zo?

Waar komt deze overtuiging vandaan?

Wat heb ik zelf waargenomen?

Wat heb ik slechts gehoord?

Wat weet ik werkelijk?

Wat neem ik aan?

Wat zou ik moeten ontdekken om mijn huidige mening te herzien?

Daar begint het ontwaken van het eigen oordeel.

Waarnemen is nog geen begrijpen, dat vraagt iets van jou om te begrijpen.

Steiner maakt een belangrijk onderscheid tussen wat wij waarnemen en wat wij daarover denken. Dat onderscheid is in onze tijd buitengewoon belangrijk.

We zien een filmpje, lezen een koptitel in een dagblad, horen een uitspraak. We krijgen een grafiek te zien. En vrijwel onmiddellijk vormen we een oordeel.

Maar wat hebben we eigenlijk waargenomen?

En wat hebben we er zelf aan toegevoegd? Een voorbeeld uit het dagelijks leven, kijk maar eens hoe het in real life werkt. Iemand vertelt jou iets over een gemeenschappelijke kennis. Je vertelt het daags nadien of wat later aan iemand anders. Diegene vertelt het verder. Als je zou verifiëren wat er van dit verhaal uit de eerste hand nog overblijft, wat eraan toegevoegd is, je zou nog eens vreemd kunnen opkijken.

Zo’n oefeningen deden we dus ook met mijn leerlingen en in het vormingswerk. Het was zo helder als bronwater dat van wat we horen, dénken te horen en te begrijpen én interpreteren/herinterpreteren, nog maar weinig overblijft.

Denken is niet alleen informatie verwerken. Denken kan een activiteit worden die we bewust leren beoefenen.

Wanneer je alleen maar herhaalt wat je hebt gehoord, ben je nog niet werkelijk zelfstandig aan het denken.

Wanneer je een gedachte onderzoekt, verbanden legt, tegenargumenten overweegt en probeert tot een eigen inzicht te komen, wordt je denken actief.

Je wordt niet alleen ontvanger. Je wordt deelnemer. Dat is een belangrijk verschil.

Een algoritme kan informatie voor je selecteren. Een zoekmachine kan antwoorden aanbieden. Een deskundige kan je vertellen wat je zou moeten denken

Maar geen van deze dingen kan de verantwoordelijkheid voor jouw innerlijke oordeel van je overnemen.

Sterker nog: juist in een tijd waarin machines steeds meer voor ons kunnen formuleren, wordt het belangrijker dat wij leren zelf te oordelen.

Maar jouw vrijheid begint waar jij niet meer automatisch accepteert wat het systeem je aanreikt.

Het grootste gevaar voor zelfstandig denken is misschien niet onwetendheid. Het is ‘gemak’. Het is heerlijk wanneer iemand anders het al voor jou heeft uitgezocht. Of een influencer je vertelt wat je moet kopen, of een algoritme bepaalt wat je interessant zult vinden, Het is handig en makkelijk, je hoeft je verder niet in te spannen om het eerst te onderzoeken.

Het is net het actief onderzoeken wat vormend is.

Wie nooit zelf probeert een gedachte op te bouwen, ontwikkelt het vermogen daartoe minder sterk. Net zoals een spier sterker wordt door gebruik, wordt ook het denken gevormd door oefening.

Een mens kan buitengewoon intelligent zijn en toch niet zelfstandig denken. Hij kan veel feiten kennen. Veel boeken gelezen hebben.

Een indrukwekkend vocabulaire hebben. Een hoge opleiding hebben.

Maar toch voornamelijk denken binnen de grenzen van wat zijn omgeving hem heeft aangereikt. Merk je het verschil? Zelfstandig denken is niet hetzelfde als veel weten. Het is het vermogen om bewust en kritisch onderzoekend met kennis om te gaan.

Een zelfstandig denkend mens kan zeggen:

“Dit weet ik.”

“Dit vermoed ik.”

“Dit heb ik van iemand anders aangenomen.”

“Dit heb ik zelf onderzocht.”

“Hier twijfel ik nog aan.”

Het is intellectuele eerlijkheid.

De moed om je eigen overtuiging te onderzoeken, ook dàt.

Er bestaat een merkwaardige paradox.

We denken graag dat zelfstandig denken betekent dat we onze eigen overtuigingen verdedigen.

Werkelijk zelfstandig denken vraagt juist dat we bereid zijn onze eigen overtuigingen te onderzoeken.

Want als mijn mening belangrijker wordt dan de waarheid, ben ik niet vrij. Dan ben ik gehecht geraakt aan mijn eigen standpunt.

Vrijheid vraagt de bereidheid om mijn mening te veranderen wanneer mijn inzicht verandert. Dat is moeilijk (er), omdat dit vaak verbonden is met onze identiteit.

Denken en voelen zijn geen vijanden!

Zelfstandig denken betekent overigens niet dat we onze gevoelens moeten uitschakelen.

Integendeel.

Gevoelens vertellen ons iets. Angst vertelt ons iets. Woede vertelt ons iets. En enthousiasme vertelt ons iets.

Maar een gevoel is nog geen oordeel. Ik kan boos zijn en toch ongelijk hebben. Ik kan bang zijn en toch veilig zijn.

Ik kan enthousiast zijn en toch een verkeerde conclusie trekken.

Het volwassen worden van het innerlijke leven betekent daarom niet dat we gevoelens onderdrukken, maar dat we leren ze te onderscheiden van onze oordelen.

Daar komt het denken opnieuw in beeld.

Het kan afstand scheppen. Het kan onderzoeken. Het kan ordenen.

Het kan luisteren naar gevoel zonder er blind door geregeerd te worden.

Van denken naar intuïtie

Intuïtie is geen willekeurige ingeving of een mystiek gevoel als ‘ ik weet gewoon dat het zo is.’ Soms is het wensdenken, dat iets zo is of zou zijn, maar in werkelijkheid een verlangen is. In consulten hoor ik dat vaker, wat dan achteraf gezien wel wordt herkend als een hoopvolle gedachte.

Maar als een vorm van innerlijk inzicht waarbij een mens steeds bewuster leert handelen vanuit een doorzien van wat hij doet.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Een kleine oefening in zelfstandig denken

Je kunt dit dagelijks oefenen.

Wanneer je iets hoort waar je sterk op reageert, probeer dan niet onmiddellijk een mening te vormen.

Neem even afstand.

1. Wat heb ik werkelijk waargenomen?

Scheid de feiten van de interpretatie.

2. Wat voel ik hierbij?

Erken je emotionele reactie zonder haar meteen tot waarheid te verheffen.

3. Wat denk ik hierover?

Formuleer je eigen gedachte.

4. Waar komt die gedachte vandaan?

Heb je haar zelf ontwikkeld, of heb je haar ergens overgenomen?

5. Welke andere verklaring is mogelijk?

Dwing jezelf om minstens één alternatief perspectief serieus te overwegen.

6. Wat weet ik nog niet?

Dit is misschien de krachtigste vraag van allemaal.

7. Kan ik mijn oordeel veranderen?

Als het antwoord ja is, blijft je denken beweeglijk.

Van mening naar inzicht

Een mening kan worden overgenomen.

Een inzicht moet worden ontwikkeld.

Een mening zegt:

“Dit is wat ik denk.”

Een inzicht vraagt:

“Ik heb onderzocht waarom ik dit denk.”

Een mening zoekt soms bevestiging.

Een inzicht verwerf je via onderzoek.

Een mening kan luidkeels verkondigd worden. Een inzicht rijpt in stilte uit. En dat is precies wat we in een wereld waar zoveel meningen gevormd worden, opnieuw mogen cultiveren.

Stilte. Niet omdat we niets te zeggen hebben, maar omdat we eerst willen luisteren naar wat er werkelijk in onszelf ontstaat.

De vrijheid om zelf te denken

De weg van zelfstandig denken is geen weg van afzondering.

We hebben anderen nodig. We hebben voorbeelden, inspirators nodig. We hebben wetenschappers nodig. We hebben filosofen nodig. We hebben kunstenaars nodig. We hebben tradities nodig.

We hebben gesprekken nodig.

Maar uiteindelijk moeten we wat we ontvangen zelf verwerken.

Dat is de beweging van volwassen worden.

Van nabootsen naar onderscheiden.

Van ontvangen naar onderzoeken.

Van herhalen naar begrijpen.

Van afhankelijkheid naar innerlijke zelfstandigheid.

En uiteindelijk misschien van denken wat anderen denken naar zelf leren denken. Het is een oefenweg.

Een weg waarop je steeds opnieuw bereid bent te vragen:

Waarom geloof ik dit?

Wat weet ik werkelijk?

Wat heb ik slechts aangenomen?

Wat vertelt mijn gevoel mij?

Wat laat mijn denken mij zien?

En vanuit welk inzicht wil ik handelen?

Daar begint een diepere vorm van vrijheid.

Niet de vrijheid om zomaar alles te geloven. Niet de vrijheid om iedereen tegen te spreken. Maar de vrijheid om je eigen oordeel stap voor stap bewust te vormen.

In een wereld die steeds harder voor ons probeert te denken, wordt dat misschien wel een van de belangrijkste menselijke vermogens.

Lees.

Luister.

Observeer.

Vraag.

Denk.

Onderzoek.

Durf te twijfelen.

Durf te veranderen.

Uiteindelijk leer je zelf neutraal te oordelen.

Intellectuele vrijheid begint niet wanneer niemand meer invloed op ons heeft. Ze begint wanneer we ons bewust worden van die invloeden en leren er vrij mee om te gaan.

En misschien kunnen we dan, in de geest van Steiner, een stap zetten van het eenvoudigweg hebben van gedachten naar het werkelijk bewust voortbrengen van gedachten.

Daar, in die levende activiteit van het denken, begint de weg naar de vrijheid.

Zelfstandig denken ontstaat niet alleen door erover te lezen.

Het vraagt oefening.

Net zoals een muzikant zijn instrument oefent en een sporter zijn lichaam ontwikkelt, kan ook het innerlijke leven worden geoefend. In het werk van Rudolf Steiner vinden we verschillende aanwijzingen voor zo’n ontwikkeling van aandacht, denken, zelfkennis en innerlijke vrijheid.

Het doel is niet om een bepaald wereldbeeld aan te nemen.

Het doel is juist om bewuster en zelfstandiger te leren waarnemen, denken en handelen.

Liefs Mieke

Mars in Kreeft

Vandaag verliet om 10.30 Mars het teken Tweelingen en beweegt hij naar Kreeft. Hiermee verandert de sfeer merkbaar. Waar Mars in Tweelingen vooral actief is via woorden, gedachten, nieuwsgierigheid en beweging, wordt zijn energie in Kreeft veel persoonlijker en emotioneler.

Mars staat voor daadkracht, initiatief, wilskracht en de manier waarop we voor onszelf opkomen. Kreeft brengt daar een heel andere laag in: gevoel, herinnering, veiligheid, familie, thuis en de behoefte om te beschermen wat ons dierbaar is.

Wanneer deze twee energieën samenkomen, kunnen we merken dat we niet alleen handelen vanuit wat we willen bereiken, maar vooral vanuit wat ons raakt.

Interessante verschuiving!

Mars in Kreeft kan oude emoties opnieuw wakker maken. Soms gebeurt dat heel subtiel. Een opmerking van iemand kan ons ineens veel dieper raken dan we verwachten. Een kleine irritatie kan uitgroeien tot een heftige tot excessieve reactie. Een gesprek dat ogenschijnlijk nergens over gaat, kan plotseling gevoelens oproepen die veel ouder zijn dan het gesprek zelf.

Dat komt omdat Kreeft verbonden is met herinneringen en emotionele ervaringen die diep in ons geworteld kunnen zijn. Wanneer Mars daar beweging in brengt, kan iets wat we lang hebben weggestopt opnieuw zichtbaar worden. Boosheid? Gevoel van afwijzing? De indruk dat je niet serieus wordt genomen?

Daarom kan deze transit ons uitnodigen om niet alleen te kijken naar onze reactie, maar ook naar de oorsprong, de kern ervan.

Wanneer je merkt dat iets je onverwacht sterk raakt, kun je jezelf afvragen of je reactie werkelijk alleen gaat over wat er hier en nu gebeurt of dat er toch iets ouds aangeraakt wordt?

Die vraag kan een wereld van verschil maken.

Als we vanuit een oude wond reageren, proberen we vaak het verleden alsnog recht te zetten in het heden. We willen gehoord worden, erkenning krijgen of eindelijk duidelijk maken hoezeer iets ons heeft geraakt. Maar een impulsieve reactie brengt niet altijd de heling waar we eigenlijk naar verlangen.

Mars wordt vaak geassocieerd met boosheid, actie en strijd. Maar boosheid is lang niet altijd het diepste gevoel. Onder boosheid kan verdriet zitten. Angst. Vermoeidheid. Onveiligheid. Een behoefte aan erkenning. Of simpelweg het verlangen om gezien te worden.

Mars in Kreeft kan ons daarom helpen om achter onze eerste reactie te kijken. In plaats van alleen te vragen: 4Waarom ben ik zo boos?’, kunnen we onszelf ook vragen: ‘Wat heb ik eigenlijk nodig?’

Is dat rust, is dat behoefte aan een duidelijke grens, of dat iemand naar je luistert, of dat je je al veel te lang sterk hebt gehouden?

Het klinkt misschien eenvoudig, maar juist daarin kan een belangrijke sleutel liggen. We zijn vaak beter in het zorgen voor anderen dan in het luisteren naar onze eigen behoeften.

Je zou deze periode ook kunnen zien als een ontmoeting met het innerlijke kind. Dat deel van ons dat zich herinnert hoe het was om afhankelijk te zijn van anderen, om bescherming te zoeken, om erbij te willen horen en om gezien te willen worden.

Wanneer we als volwassene geraakt worden, kan je al dan niet bewust reageren vanuit je innerlijke kind, dat zich klein voelde, afgewezen, bekritiseerd, onbelangrijk…. soms opnieuw reageren.

Daarom is het heel waardevol zijn op zo’n moment niet meteen naar buiten te reageren, maar eerst naar binnen te luisteren.

Als je jouw innerlijke kind zou vragen: “Wat heb jij nu nodig?”, welk antwoord zou er dan komen?

Luisteren naar die behoefte betekent niet dat we ons als een kind moeten gedragen. Het betekent dat we als volwassene verantwoordelijkheid leren nemen voor wat er in ons leeft.

Een van de mooiste lessen van Mars in Kreeft kan zijn dat voelen en handelen niet hetzelfde zijn. Je mag boos zijn zonder meteen een bericht te sturen. Je mag gekwetst zijn zonder onmiddellijk een beslissing te nemen. Je mag verdrietig zijn zonder alles direct te willen oplossen. Je mag je terugtrekken zonder iemand definitief af te wijzen.

Kortom is het vaak helend om even niets te doen, maar te voelen, zonder jezelf erin te verliezen.

Mars in Kreeft heeft gelukkig ook een heel mooie, krachtige kant. want Kreeft wil beschermen, koesteren. Het wil zorgen voor wat kwetsbaar en waardevol is. Dat kan gaan over je gezin, je huis, je partner of mensen van wie je houdt, maar ook over je eigen innerlijke wereld.

Wellicht voel je tijdens deze periode meer behoefte om thuis dingen aan te pakken. Om op te ruimen, schoon te maken, te repareren of je leefomgeving opnieuw vorm te geven. Dat is meer dan alleen praktisch bezig zijn.

Je huis is de plek waar je tot rust komt, waar je je kunt terugtrekken en waar je jezelf opnieuw kunt verzamelen.

Een wiebelende deurklink repareren, een kamer opruimen of eindelijk dat hoekje gezellig maken waar je al maanden tegenaan kijkt, kan daarom verrassend goed voelen.

Je creëert letterlijk meer ruimte om je heen en daarmee vaak ook meer ruimte vanbinnen. Zelf de rommel opruimen is van meer betekenis dan je rommel laten opruimen. Door daar zelf actief in te zijn, ruim je ook gedachten op, ontstaan soms plotse ingevingen of inzichten….

Mars gaat over energie, maar Kreeft werkt in een ander ritme dan het snelle en beweeglijke Tweelingen. Het kan zijn dat je energie wat meer schommelt. Het ene moment wil je van alles aanpakken en het volgende moment verlangt je lichaam vooral naar rust. Ga er niet tegenin. Beweeg van binnenuit .

Verse groenten, gezond voedsel kortom, eten, voldoende brondrinken, bewegen ( Yoga, Tai Chi, Qi Chong enz…. ) naar buiten gaan en minder prikkels toelaten zijn geen bijzaken. Ze vormen de basis waarop je emotionele draagkracht rust.

Ook je behoefte aan eten (emo-eten) of troost kan sterker worden wanneer emoties oplopen. Soms denken we dat we honger hebben, terwijl we eigenlijk behoefte hebben aan rust, verbinding of ontspanning.

Even stilstaan bij die vraag kan al voldoende zijn om beter te voelen wat er werkelijk speelt.

Omdat Kreeft sterk verbonden is met thuis en familie, kunnen ook spanningen in de huiselijke sfeer zichtbaarder worden.

Juist bij de mensen die het dichtst bij ons staan, laten we vaak onze meest kwetsbare kanten zien. Daardoor kan een kleine opmerking van iemand die we liefhebben soms veel harder binnenkomen dan dezelfde woorden van een vreemde.

Wanneer er thuis irritatie ontstaat, kan het daarom helpen om niet alleen te luisteren naar de woorden die worden uitgesproken, maar ook naar wat eronder ligt.

Mars in Kreeft kan ons leren dat kracht niet hetzelfde is als hardheid. Een grens aangeven betekent niet dat je iemand aanvalt.

Je kunt rustig zeggen dat iets voor jou niet goed voelt. Je kunt aangeven dat je tijd nodig hebt. Je kunt besluiten een gesprek later voort te zetten wanneer de emoties zijn gezakt.

Dat is óók daadkracht op een volwassen manier.

Er is namelijk een verschil tussen jezelf verdedigen omdat je bang bent en jezelf beschermen omdat je weet wat voor jou belangrijk is.

Verdediging komt vaak vanuit angst. Bescherming kan voortkomen uit respect.

Wanneer je weet wat voor jou werkelijk waardevol is, hoef je niet overal je energie aan te geven.

Mars in Kreeft vraagt om bewust(er) te handelen vanuit een helder denken en voelen, met een zacht geopend hart.

Wat denk je hiervan en wat voel je hierbij?

Heb het goed, liefs Mieke

Certified Moonologer by Yasmin Boland

Tussen ideaal en waarheid: wat willen we écht zien?

Vandaag worden we uitgenodigd om eerlijker te kijken. Niet alleen naar wat mooi, hoopvol en liefdevol is, maar ook naar wat daaronder ligt.

Mercurius in Leeuw staat vierkant Cheiron retrograde in Stier. Dat kan gevoelige plekken raken in hoe we spreken, denken en onszelf laten horen.

Misschien raakt een gesprek precies die oude onzekerheid waarvan je dacht dat je er allang voorbij was of merk je hoe moeilijk het is om woorden te geven aan iets wat diep vanbinnen nog pijn doet.

Tegelijkertijd maakt Venus in Weegschaal een driehoek met Pluto retrograde in Waterman en een oppositie met Neptunus retrograde in Ram.

En daar ontstaat een interessant spanningsveld: idealisme tegenover realisme.

We mogen uiteraard blijven verlangen naar iets mooiers. Naar liefde, vrede, harmonie en verbinding. Het is niet naïef om te geloven dat mensen kunnen veranderen, dat relaties kunnen helen en dat wonderlijke dingen soms werkelijk gebeuren.

Maar liefde vraagt ons ook om wakker te blijven.

Want niet alles wat schittert, is goud. Achter een mooie façade kan verdriet, onuitgesproken pijn of een patroon schuilgaan dat al veel langer meegaat. Soms zijn we zo gehecht aan het beeld van hoe iets zou moeten zijn, dat we niet meer durven kijken naar hoe het werkelijk is. Net daar kan het dus wringen.

Wanneer de waarheid door de glamour heen breekt

Soms houden we liever vast aan de mooie versie van een verhaal. Omdat die veiliger voelt. Omdat we iemand niet willen teleurstellen. Omdat we bang zijn dat eerlijkheid iets kapotmaakt.

Maar wat als eerlijkheid juist ruimte maakt voor iets dat echter is?

Een relatie hoeft niet perfect te zijn om waardevol te zijn. Mensen hoeven geen geïdealiseerde versies van zichzelf te worden om van elkaar te kunnen houden. Waar-echte en waarachtige verbinding juist over de bereidheid om elkaar te ontmoeten op plekken waar het ongemakkelijk wordt. En laat ons eens eerlijk zijn: ook daar horen moeilijke ongemakkelijke gesprekken bij.

Gesprekken over pijn. Over teleurstelling. Over grenzen. Over verdriet. Over waar we een aandeel in hebben. Over wat we liever niet onder ogen zien.

Sorry zeggen kan moeilijk zijn. Vergeven kan moeilijk zijn. Toegeven en erkennen dat je het niet bij het rechte eind had, kan misschien nog moeilijker zijn, want dan moet je in jouw spiegel jezelf aankijken.

We kunnen ook stoppen met eromheen te lopen.

Relaties laten ons niet alleen zien wie de ander is, maar wie we zelf zijn in relatie met onszelf en met de ander. Een vraag die ik telkens opnieuw stel. Wie ben JIJ of wil je Zijn vanuit wie je bent, voor de Ander?

Relaties zijn daarom niet alleen een plek waar we liefde ontvangen. Ze kunnen ook een pad zijn van persoonlijke en zelfs collectieve transformatie.

We hoeven elkaar niet op een voetstuk te plaatsen maar elkaar ontmoeten als mens. Met licht én schaduw, met schoonheid en imperfectie, met liefde én de moed om de waarheid te verdragen.

Harmonie is niet dat we alles perfect en mooi willen houden, want wat in de onderstroom leeft zoekt onvermijdelijk een uitweg, maar als we niets meer hoeven te verbergen en in stil lijden te dragen. Dit hoor ik vaker in gesprekken: ‘ Ik zal maar niets vragen of zeggen want dan gaat mijn partner heftig te keer …’ is één van de voorbeelden.

Jouw schaduw raakt de mijne. Mijn schaduw raakt de jouwe. En juist door daar bewust naar te kijken, ontstaat er ruimte voor meer begrip, meer compassie en uiteindelijk meer echte verbinding.

* Zelfonderzoekvragen:

Neem vandaag even tijd om stil te staan bij deze vragen:

* Waar houd ik vast aan een ideaalbeeld, terwijl de werkelijkheid iets anders laat zien?

* Welke waarheid vind ik moeilijk om uit te spreken?

* Waar ben ik bang dat eerlijkheid iets zal verbreken?

* Welke oude pijn wordt door een relatie of gesprek opnieuw aangeraakt?

* Kan ik erkennen waar ik zelf een aandeel heb, zonder mezelf daarvoor te veroordelen?

* Waar probeer ik de glamour of harmonie te bewaren ten koste van mijn authenticiteit?

* Wat zou er veranderen als ik niet hoefde te kiezen tussen liefde en waarheid?

Het volstaat om daar eerlijk naar te kijken en te erkennen dat liefde niet betekent dat we alles als perfect willen presenteren, maar vooral bereid zijn om samen naar wat moeizamer verloopt zonder weg te lopen aan te kijken.

Graden & tijden — lokale tijd België/Nederland

Mercurius 00°50′ Leeuw ☐ Cheiron 00°50′ Stier retrograde

06:15 BST → 07:15 CEST

Venus 03°57′ Weegschaal △ Pluto 03°57′ Waterman retrograde

19:08 BST → 20:08 CEST

Venus 04°06′ Weegschaal ☍ Neptunus 04°06′ Ram retrograde

23:01 BST → 00:01 CEST op 11 augustus

Waar liefde echt wordt

Liefde vraagt niet

dat je de schaduw wegstuurt.

Ze vraagt je

om haar aan te kijken.

Om niet langer

de glans te beschermen

als daaronder iets

om aandacht vraagt.

Soms is een wond

geen einde,

maar een deur.

Een plek waar het licht

zacht naar binnen valt

en je uitnodigt.

Zie maar.

Voel maar.

Je hoeft niets mooier te maken.

Want liefde is niet

elkaar op een voetstuk zetten.

Liefde is elkaar ontmoeten

als wie we werkelijk Zijn.

Met onze angst,

onze zachtheid,

onze wonden,

en alles wat nog wil helen.

Waar

waarheid en liefde

elkaar vinden:

niet in perfectie,

maar in de moed

om zichtbaar te worden.

En wanneer jij

jouw schaduw durft te omarmen,

wordt mijn schaduw

iets minder donker.

Zo inspireren wij elkaar

dat wat echt is,

hoeft niet perfect te zijn.

Perfect Imperfect.

En wat uit liefde

gezien mag worden,

kan eindelijk

transformeren.

Heb het goed, liefs Mieke

Mercurius in Leeuw — durf je stem te laten horen

Mercurius maakt zijn entree in Leeuw.

Daarmee verandert niet alleen de manier waarop we denken en communiceren, maar ook de toon waarop we onszelf aan de wereld laten zien.

Waar Mercurius in een ander teken misschien vooral wil begrijpen, analyseren of informatie uitwisselen, wil Mercurius in Leeuw iets laten leven. Woorden krijgen kleur, warmte en persoonlijkheid. Er ontstaat een verlangen om niet alleen iets te zeggen, maar om werkelijk iets over te brengen.

Dit is een periode waarin je als het ware in vuur en vlam kan komen te staan. Ideeën willen niet langer alleen in je hoofd blijven rondcirkelen. Ze willen naar buiten. Een verhaal wil verteld worden, een gedicht wil gelezen worden, een lied wil gezongen worden en een idee wil vorm krijgen.

Mercurius in Leeuw nodigt ons daarom uit om onszelf niet kleiner te maken dan nodig is.

Misschien is er iets wat je al langere tijd wilt zeggen. Een mening die je inslikt. Een creatief idee waarvan je denkt dat het misschien niet goed genoeg is. Een tekst die ergens op je computer staat te wachten. Of misschien verlang je ernaar om eindelijk uit te spreken wat voor jou werkelijk belangrijk is.

De vraag is dan niet alleen: wat wil ik zeggen?

Een diepere vraag is: durf ik te spreken vanuit datgene wat voor mij werkelijk betekenis heeft?

Spreken vanuit het hart, kun je voor jezelf voelen het onderscheid maken wanneer je spreekt vanuit je hoofd en vanuit je hart. Neem waar, onderzoek dat bij jezelf. Je hoeft niemand te ‘over-tuigen’, zelfs niet jezelf.

Mercurius staat symbool voor denken, spreken, schrijven, leren en het uitwisselen van informatie. Leeuw voegt daar expressie, creativiteit, moed en zelfvertrouwen aan toe. Samen kunnen ze ons herinneren aan iets wat we gemakkelijk vergeten: communicatie is niet uitsluitend een mentale activiteit.

Woorden komen ergens vandaan. Ze komen uit ervaringen, overtuigingen, verlangens, herinneringen en emoties. Soms weten we precies wat we willen zeggen, maar houden we ons in omdat we bang zijn voor de reactie van anderen. Wat zullen ze ervan vinden? Is het niet te veel? Kom ik niet arrogant over? Wie zit er eigenlijk op mijn verhaal te wachten?

Mercurius in Leeuw stelt daar een andere vraag tegenover: ‘Wat gebeurt er wanneer je jezelf niet langer toestemming hoeft te geven om gehoord te mogen worden?’

Dat betekent niet dat we voortdurend het hoogste woord moeten voeren. Leeuw gaat niet alleen over aandacht krijgen. In zijn volwassen vorm gaat Leeuw juist over hartelijke aanwezigheid. Je durft zichtbaar te zijn, maar je geeft anderen eveneens ruimte om te stralen. En dat is de essentie.

Zie de aarde als een plek waar ieder mens een stem heeft, die bestaansrecht heeft. Ook al vind jij of wie dan ook ‘er wat van.’ Herinner je dat ik deze week schreef om eens even jezelf waar te nemen vanop een wolkje. Dit is helpend om jezelf zuiver te leren waarnemen, je gedachten, je gevoelens en emoties én je daden.

Spreek onomwonden, wel doordacht, maar gebruik je woorden niet om jezelf boven een ander te plaatsen.

Een warme zin kan iemand moed geven. Een oprecht compliment kan iemand herinneren aan zijn eigen waarde. Een bemoedigend woord kan precies op het juiste moment komen.

Hoe vaak onderschatten we eigenlijk de kracht van wat we tegen elkaar zeggen? Wat we over elkaar uitroepen? Ook al is het subtiel ingepakt, in de onderstroom kun je het ‘ruis’ echt oppikken. Wat niet wordt gezegd of geschreven, maar voor de taalgevoelige luisteraar of lezer wel als ‘ruis’ aanwezig.

Wanneer we onszelf laten zien, bestaat altijd de mogelijkheid dat iemand niet luistert of niet echt begrijpt wat je bedoelt en dat kan je als pijnlijk ervaren.

We kunnen veel energie besteden aan het overtuigen van mensen die onze boodschap niet willen horen, onze creativiteit niet begrijpen of simpelweg niet ontvankelijk zijn voor wat wij te delen hebben. Mercurius in Leeuw kan ons helpen om daarin een andere houding te ontwikkelen.

Onthoud dat niet iedereen jouw verhaal hoeft te begrijpen, niet jouw enthousiasme hoeft te delen, en niet iedereen jouw ‘publiek’ hoeft te zijn.

Het gaat over het trouw zijn aan jezelf, stoppen met jezelf voortdurende te vertalen voor mensen die niet open staan, geen interesse hebben…er zullen altijd mensen zijn die wél ontvankelijk zijn, nieuwsgierig zijn op een fijne manier. De mensen die kunnen genieten van jouw enthousiasme, jouw creativiteit en misschien zelfs van een beetje van jouw drama. Drama, dat laatste, daar gedijen vaak wel mensen op. Als het goed gaat…dat wekt wel eens iets anders op.

Emotioneel volwassen worden en dat ook zonder dramatiek of een zware lading aan te kijken.

Want je innerlijke Leeuw mag stralen. En niet om de ander te overschaduwen.

Mercurius in Leeuw kan ook een mooi moment zijn om stil te staan bij je levensverhaal. Jouw uniek levensverhaal.

Als iemand later aan jou terugdenkt, wat hoop je dan dat die persoon zich herinnert?

Niet alleen welke functies je hebt gehad, welke prestaties je hebt geleverd of hoeveel dingen je hebt bereikt. Maar misschien vooral hoe je mensen liet voelen.

+ Was / Ben je iemand die anderen moed gaf/geeft?

+ Iemand die durfde/durft te spreken?

+ Iemand die schoonheid zag:/ziet waar anderen eraan voorbijgingen/voorbijgaan?

+ Iemand die zijn creativiteit niet verborgen hield/ niet verbergt?

+ iemand die anderen hielp her- inneren aan hun eigen kracht/ helpt te her-inneren?

Deze vragen raken aan iets diepers dan persoonlijke profilering. Ze gaan over intentie. Over de vraag welke energie je met je woorden en aanwezigheid in de wereld wilt brengen.

Waarvoor wil ik mijn stem gebruiken?

Welke boodschap wil ik niet langer uitstellen?

Mercurius in Leeuw moedigt ons aan om een klein risico te nemen.

Niet noodzakelijk een groot, dramatisch risico. Soms is het juist iets heel eenvoudigs: een eerlijk gesprek voeren, je idee tijdens een vergadering uitspreken, een tekst publiceren, iemand vertellen wat je werkelijk voelt of eindelijk vragen om wat je nodig hebt.

We hebben allemaal momenten waarop we behoefte hebben om gehoord te worden. Daar is niets zwaks aan, het is wat ons vermenselijkt.

Het verlangen om gezien en gehoord te worden hoort bij mens-zijn. De uitdaging ontstaat wanneer onze behoefte aan erkenning volledig afhankelijk wordt van de reactie van anderen.

Mercurius in Leeuw kan ons helpen om het zwaartepunt terug naar binnen te brengen.

Kan ik mijn eigen stem serieus nemen, ook wanneer iemand anders dat niet doet?

Dat is misschien wel een van de krachtigste vormen van zelfvertrouwen.

ik weet wat ik te zeggen heb, ik weet waarom het voor mij betekenis heeft en ik durf het naar buiten te brengen.

Daarover gaat het eerste boek van mijn jongste dochter: ‘Mijn Stem, Mijn Kracht’ dat binnenkort te bestellen is.

https://www.boekscout.nl/promotie-mailing/aanvragen…

https://fearless-femmeco.com

De moed om creatief te zijn en dat vraagt moed om te durven afwijken van de gekende vertrouwde wegen.

Dat klinkt misschien vreemd, maar iets maken betekent dat je een stukje van jezelf zichtbaar maakt. Zodra je iets schrijft, schildert, zingt, spreekt of creëert, kan iemand anders er iets van vinden.

Daarom houden we ons soms liever bezig met ideeën dan met het daadwerkelijk delen ervan.

We blijven voorbereiden. We blijven perfectioneren. We wachten op het juiste moment.

Mercurius in Leeuw zegt: BEGIN.

+ Schrijf dat artikel.

+ Maak die presentatie.

+ Vertel dat verhaal.

+ Zing dat lied.

+ Deel dat idee.

Niet omdat het perfect moet zijn, maar omdat het van jou is.

Dat is precies waar de kracht van deze periode ligt: niet in het bewijzen dat je bijzonder bent, maar in het durven uitdrukken van wat alleen jij op jouw manier kunt vertellen.

Leeuw heeft een warme, moedgevende kwaliteit. Daarom kunnen we deze periode ook gebruiken om onze eigen innerlijke stem te onderzoeken.

+ Hoe praat jij tegen jezelf wanneer iets spannend wordt?

Zeg je: Dit kan ik niet. Wie denk ik wel dat ik ben? Straks vinden ze het belachelijk.

Of kun je jezelf toespreken zoals je een goede vriend zou toespreken?

Je kunt dit. Probeer het. Laat jezelf zien.

Die innerlijke dialoog doet ertoe. Woorden vormen niet alleen onze communicatie met anderen; ze beïnvloeden ook de relatie die we met onszelf hebben.

Mercurius in Leeuw nodigt ons uit om onze innerlijke criticus niet automatisch het laatste woord te geven.

+ Spreek jezelf toe met warmte.

+ Moedig jezelf aan.

+ Erken wat je al hebt geleerd.

+ En wanneer je valt, begin opnieuw. Een kind leert lopen, valt -tig keer op zijn poep, wordt door de ouders aangemoedigd. Er is geen moment dat een kind dat leert lopen denkt: ‘ Foert, ik ben het zat, ik heb genoeg geprobeerd, ik geef het op, ik kan het toch niet…’

En toch, hoe eigenaardig is dat toch, veranderen de reacties van de omgeving als iets niet meteen lukt ( doe maar normaal, het lukt je toch niet, doe wat anders…) en dat een impact heeft op het zelfvertrouwen.

Mercurius 00° Leeuw — een nieuw hoofdstuk

Het symbolische moment van 0° Leeuw is interessant: de eerste graad van een teken markeert astrologisch een nieuwe toon.

We verlaten een meer beschouwelijke, gevoelsmatige manier van communiceren en stappen een gebied binnen waarin expressie, moed en hartstocht nadrukkelijker aanwezig worden.

Het is een uitnodiging om niet alleen te denken over wat je belangrijk vindt, maar er woorden aan te geven.

+ Wat wil jij de komende tijd uitspreken?

+ Welke gedachte wil je delen?

+ Welk creatief idee wacht nog op jouw moed?

+ Welke woorden zou je spreken als je niet langer bang was om te veel te zijn?

Mercurius in Leeuw vraagt niet dat we allemaal luidruchtiger worden. Het vraagt iets subtielers en dat is dat we onze eigen stem herkennen en erkenning geven, dat we haar vertrouwen, dat we haar laten klinken met warme, creativiteit en moed en dat we anderen met onze woorden niet kleiner willen maken, maar juist inspireren om hun eigen licht te laten schijnen.

Laat je licht dus niet doven omdat iemand anders zijn ogen sluit.

Spreek.

Schrijf.

Creëer.

Vraag.

Deel.

Moedig aan.

En wanneer je even niet weet wat je moet zeggen, begin dan eenvoudig bij je hart.

Daar ligt het antwoord.

Heb het goed, liefs Mieke

Een moment van bewustwording, intentie en innerlijke kracht

De Leeuwenpoort, die jaarlijks rond 8 augustus wordt gevierd, is een moderne spirituele traditie waarin astrologie, numerologie, symboliek en astronomische verschijnselen samenkomen.

Het hoogtepunt valt op 8 augustus (8/8), wanneer de zon zich in het teken Leeuw bevindt en Sirius rond deze periode opnieuw zichtbaar kan worden aan de ochtendhemel. In spirituele kringen wordt deze samenkomst vaak aangeduid als een energetische “poort” die uitnodigt tot bewustwording, reflectie, intenties en persoonlijke groei.

Het is belangrijk om daarbij onderscheid te maken tussen wat astronomisch en historisch aantoonbaar is en wat onderdeel is van de moderne spirituele interpretatie. Oude Egyptische priesters beschreven deze samenstand niet als een “Leeuwenpoort” of als een spiritueel portaal zoals wij dat vandaag kennen. De term is modern. Wel is de verbinding met Sirius geworteld in een authentieke en diepgaande Egyptische sterren- en religietraditie.

De Leeuwenpoort is daarmee geen historisch Egyptisch ritueel, maar een hedendaagse spirituele traditie die inspiratie haalt uit oude symboliek en astronomische gebeurtenissen.

Waarom is 8 augustus zo bijzonder? Waarom wordt juist 8 augustus ieder jaar zo vaak genoemd?

De zon bevindt zich tijdens deze periode in het teken Leeuw.

Augustus is de achtste maand en de datum is 8/8.

In de numerologie wordt het getal 8 verbonden met kracht, overvloed, balans en oneindigheid.

Sirius kan rond deze periode opnieuw zichtbaar worden aan de hemel vóór zonsopgang.

In 2026 komen daar verschillende astrologische gebeurtenissen bij die volgens astrologen extra betekenis geven aan deze periode.

Geen van deze gebeurtenissen is op zichzelf uitzonderlijk. De betekenis van de Leeuwenpoort ontstaat juist door de manier waarop deze elementen symbolisch met elkaar worden verbonden.

Voor veel mensen vormt 8 augustus daarom een natuurlijk moment om even uit de dagelijkse stroom te stappen, terug te kijken op de eerste helft van het jaar en bewust te kiezen welke richting zij de komende maanden willen inslaan.

De naam Leeuwenpoort 8:8 bestaat eigenlijk uit drie verschillende symbolische lagen.

1. Leeuw — de kracht van de zon

De zon staat astrologisch gezien ongeveer van eind juli tot eind augustus in Leeuw. Leeuw wordt geregeerd door de zon en wordt binnen de astrologie geassocieerd met zelfvertrouwen moed;

creativiteit; zelfexpressie; leiderschap; zichtbaarheid;

hartskracht.

De Leeuw in “Leeuwenpoort” verwijst dus naar het astrologische seizoen waarin de zon zich bevindt.

2. Acht — het getal van kracht en oneindigheid

Augustus is de achtste maand en het hoogtepunt van de Leeuwenpoort wordt op 8 augustus geplaatst.

Binnen de numerologie wordt het getal 8 vaak verbonden met overvloed, persoonlijke kracht, materiële en spirituele balans en oneindige mogelijkheden. Wanneer de 8 horizontaal wordt gedraaid, ontstaat bovendien het bekende symbool van oneindigheid. (Infinity)

Dit is uiteraard een symbolische en numerologische interpretatie, geen wetenschappelijk vastgesteld effect. Voor mensen die numerologie als spirituele taal gebruiken, kan 8/8 echter een krachtige herinnering vormen aan persoonlijke kracht, groei en overvloed.

3. Sirius — het licht aan de ochtendhemel

Sirius is de helderste ster aan onze nachtelijke hemel, afgezien van de zon.

Door de jaarlijkse beweging van de aarde en de positie van Sirius ten opzichte van de zon is de ster gedurende een bepaalde periode niet zichtbaar. Wanneer Sirius vervolgens vóór zonsopgang opnieuw aan de oostelijke horizon verschijnt, spreken astronomen van een heliakische opkomst.

Juist deze jaarlijkse terugkeer heeft een sterke symbolische lading gekregen: iets dat tijdelijk verborgen was, wordt opnieuw zichtbaar.

Daaruit is in moderne spirituele tradities het beeld van de “poort” ontstaan: een symbolische overgang van het oude naar het nieuwe, van verborgen naar zichtbaar en van reflectie naar actie.

De verbinding tussen Sirius en spirituele tradities is niet nieuw.

In het oude Egypte stond Sirius bekend als Sopdet en werd de ster verbonden met vruchtbaarheid, de jaarlijkse cyclus en de overstroming van de Nijl.

De heliakische opkomst van Sirius viel in de oudheid rond de periode waarin de Nijl traditioneel begon te stijgen. De jaarlijkse overstroming bracht vruchtbaar slib over de landbouwgronden en was daardoor van levensbelang voor de Egyptische beschaving.

De terugkeer van Sirius kreeg hierdoor een belangrijke plaats in de Egyptische kalender en religie.

Sopdet werd bovendien sterk verbonden met de godin Isis. In de Egyptische mythologie werden de stijging van de Nijl en de vruchtbaarheid van het land onder andere verbonden met de tranen van Isis. Sirius en Isis kregen daardoor een belangrijke plaats binnen de symboliek van leven, dood, wedergeboorte en vruchtbaarheid.

Ook de relatie tussen Sirius en het sterrenbeeld Orion speelde een belangrijke rol in de Egyptische kosmologie.

Dit historische gegeven is fascinerend, maar het is belangrijk om een onderscheid te maken. De oude Egyptenaren vereerden Sirius, maar zij kenden geen “Leeuwenpoort” van 8 augustus zoals die tegenwoordig in de moderne spiritualiteit wordt beschreven.

De moderne Leeuwenpoort is dus geen rechtstreeks overgeleverd Egyptisch ritueel. Het is een hedendaagse spirituele traditie die elementen uit oude sterrenkundige en religieuze symboliek opnieuw interpreteert.

* De Leeuwenpoort van 2026

Voor veel spirituele beoefenaars voelt 2026 bijzonder vanwege de verschillende astrologische en numerologische thema’s die rond 8 augustus samenkomen.

Het universele jaar van 2026 wordt binnen de numerologie daarom doorgaans gezien als een 1-jaar: een jaar van nieuwe beginnen, initiatief, zelfstandigheid en het starten van een nieuwe cyclus.

Wanneer we specifiek naar 8 augustus kijken, krijgen we:

8 + 8 + 2 + 0 + 2 + 6 = 26 → 2 + 6 = 8

Hierdoor krijgt 8/8/2026 binnen numerologische interpretaties opnieuw de trilling van het getal 8.

Dit wordt gezien als een symbolische versterking van thema’s als persoonlijke kracht, overvloed, verantwoordelijkheid en het bewust vormgeven van je leven.

Nogmaals: dit is numerologische symboliek, geen wetenschappelijk meetbaar effect.

* Jupiter in Leeuw

Een andere astrologische gebeurtenis die in 2026 veel aandacht krijgt, is de aanwezigheid van Jupiter in Leeuw.

Jupiter wordt binnen de astrologie verbonden met groei, expansie, vertrouwen, kansen en overvloed. Wanneer Jupiter door Leeuw beweegt, wordt dit geïnterpreteerd als een periode waarin thema’s als creativiteit, zichtbaarheid, leiderschap en zelfexpressie extra nadruk krijgen.

Voor mensen die astrologie volgen, vormt dit een interessante aanvulling op de symboliek van de Leeuwenpoort.

De verschuiving van de maanknopen

Op 28 juli 2026 was er een verschuiving van de de maanknopen naar de as Waterman–Leeuw.

Hieronder kun je nog eens het blog lezen:

https://miekecoigne.com/…/maanknopen-%e2%98%8a%e2%98…

Binnen de astrologie wordt de Noordknoop vaak verbonden met ontwikkeling en de richting waarin iemand mag groeien, terwijl de Zuidknoop staat voor vertrouwde patronen en kwaliteiten die iemand mogelijk mag loslaten of anders leren inzetten.

De overgang naar de as Waterman–Leeuw wordt daarom symbolisch geïnterpreteerd als een beweging van persoonlijk ego naar collectief bewustzijn, van individuele erkenning naar verbinding, van “ik” naar “wij”.

* De totale zonsverduistering in Leeuw

Op 12 augustus 2026 vindt bovendien een totale zonsverduistering plaats in Leeuw.

Dat is slechts enkele dagen na 8 augustus.

Hieronder kun je het blog lezen:

https://miekecoigne.com/…/totale-zonsverduistering-in…

Zonsverduisteringen vaak beschouwd als krachtige momenten van verandering, afsluiting en nieuwe richting. Omdat deze eclips in Leeuw plaatsvindt, wordt de eclips verbonden met thema’s als identiteit, zelfexpressie, moed, zichtbaarheid en persoonlijke kracht.

Astronomisch gezien is een zonsverduistering natuurlijk een volledig verklaarbaar verschijnsel. De spirituele of astrologische betekenis die eraan wordt toegekend gaat voorbij het materiële wetenschappelijk denkkader.

Juist daarom kan de combinatie van 8/8, Jupiter in Leeuw, de maanknopen op de Leeuw–Waterman-as en de zonsverduistering in Leeuw voor spiritueel geïnteresseerden aanvoelen als een bijzonder moment om bewust stil te staan.

* Wat betekent de Leeuwenpoort spiritueel?

De Leeuwenpoort wordt door veel mensen gezien als een periode waarin thema’s die al langer onder de oppervlakte aanwezig zijn duidelijker voelbaar kunnen worden. Oude verlangens opnieuw naar boven komen, doelen die je hebt uitgesteld ineens urgent voelen; angst voor zichtbaarheid begint af te nemen, je meer behoefte krijgt om jezelf authentiek uit te spreken, creativiteit sterker begint te stromen; bepaalde beslissingen niet langer uitgesteld willen worden, je duidelijker ziet wat wel en niet meer bij je past, dankbaarheid gemakkelijker voelbaar wordt,

je opnieuw contact maakt met je eigen moed.

De Leeuwenpoort neemt echter geen beslissingen voor je.

De waarde ervan zit juist in het creëren van een bewust moment van reflectie.

Je kunt de energie van deze periode zien als een uitnodiging om jezelf af te vragen:

– Wat wil ik werkelijk?

– Wat mag ik loslaten?

– Waar houd ik mezelf nog klein?

– En welke stap ben ik bereid nu daadwerkelijk te zetten?

Je hoeft niet te geloven dat er letterlijk een energetische poort opengaat om iets waardevols uit deze periode te halen.

Een bewust moment van reflectie kan op zichzelf al veel betekenen

De kracht hoeft dus niet uitsluitend buiten jezelf gezocht te worden.

* 8 oefeningen en rituelen voor de Leeuwenpoort

Je hoeft geen ingewikkeld ritueel te volgen. Kies vooral een vorm die bij jou past.

1. Intenties formuleren bij zonsopgang

Ga op of rond 8 augustus vóór zonsopgang rustig zitten en schrijf drie tot vijf intenties op voor de komende maanden.

Formuleer ze positief en bij voorkeur in de tegenwoordige tijd.

Bijvoorbeeld:

“Ik durf zichtbaar te zijn en vertrouw op mijn eigen kracht.”

Lees je intenties vervolgens rustig hardop terwijl de zon opkomt.

Benodigdheden: een notitieboek en pen.

Tip: schrijf je intenties de avond ervoor al op. Zo kun je ‘s ochtends volledig aanwezig zijn in het moment.

2. Sirius-meditatie

Ga vóór zonsopgang naar buiten en richt je blik naar het oosten.

Je hoeft Sirius niet per se daadwerkelijk te kunnen zien. Lichtvervuiling, de horizon en weersomstandigheden kunnen het waarnemen moeilijk maken.

Gebruik de ochtendhemel vooral als symbool.

Adem rustig, sluit eventueel je ogen en stel jezelf de vraag:

Wat mag er opnieuw zichtbaar worden in mijn leven?

Blijf vijf tot tien minuten rustig zitten.

3. Dankbaarheid- en loslaatdagboek

Verdeel een pagina in twee kolommen:

Waar ben ik dankbaar voor?

Wat ben ik klaar om los te laten?

Schrijf zonder jezelf te censureren.

Sluit vervolgens af met één concrete actie die je de komende maand wilt ondernemen.

Zo verbind je reflectie aan daadwerkelijke verandering.

4. Het gouden licht- of kaarsritueel

Steek op een veilige plek een gouden of gele kaars aan.

Kijk enkele minuten rustig naar de vlam en spreek daarna je belangrijkste intentie hardop uit.

Visualiseer vervolgens dat warm, gouden licht je lichaam vult.

Zie het licht als een symbool voor: helderheid, moed, levensenergie, vertrouwen, zelfexpressie.

Doof de kaars altijd veilig wanneer je klaar bent!!!

5. Je visionboard vernieuwen

Bekijk je bestaande visionboard.

Welke doelen passen nog bij jou?

Welke afbeeldingen vertegenwoordigen een versie van jezelf die je inmiddels bent ontgroeid?

Verwijder wat niet langer klopt en voeg beelden, woorden en symbolen toe die aansluiten bij waar je nu naartoe wilt.

Probeer niet alles tegelijk te manifesteren.

Minder doelen kunnen juist meer focus geven.

6. Gouden lichtvisualisatie

Ga comfortabel zitten of liggen en sluit je ogen.

Stel je voor dat een warm gouden licht boven je verschijnt en langzaam door je kruin je lichaam binnenstroomt.

Laat het licht zich verspreiden door je lichaam.

Stel je voor dat spanning, angst en oude blokkades zachter worden.

Blijf ongeveer acht tot tien minuten bij deze visualisatie.

Je hoeft niets te forceren.

Het doel is niet om onmiddellijk een spectaculaire verandering te ervaren, maar om bewust contact te maken met een innerlijke staat van rust, vertrouwen en kracht.

7. Een dankbaarheidscirkel

De Leeuwenpoort hoeft geen individueel proces te zijn.

Nodig vrienden, familie of gelijkgestemden uit om samen te komen.

Iedereen deelt één ding waarvoor hij of zij dankbaar is,

één patroon dat losgelaten mag worden,

één intentie voor de komende periode.

Sluit af met een moment van stilte.

Het delen van een intentie in aanwezigheid van anderen kan zorgen voor verbinding en een groter gevoel van verantwoordelijkheid.

8. Ruimte maken voor overvloed

Begin niet met nieuwe intenties voordat je hebt gekeken naar wat er al aanwezig is.

Ruim je werkplek, slaapkamer, altaar op.

Verwijder wat niet meer nodig is.

Je kunt dit zien als een symbolische handeling:

ruimte maken voor wat je wél wilt ontvangen.

Wanneer je klaar bent, formuleer je opnieuw je intenties.

Niet vanuit het idee dat een opgeruimde ruimte automatisch overvloed aantrekt, maar als een bewuste manier om je aandacht en omgeving in overeenstemming te brengen met wat voor jou belangrijk is. Laat alles wat je in intenties neerzet een belichaming worden, hier en nu en continu.

Heb een prachtige inspirerende innerlijke Reis! Liefs Mieke

Er was eens een meisje, Nina, die sinds kindsbeen af een bijzondere fascinatie had voor de natuur, voor dieren, voor sterren, voor het water…haar ouders vonden dat ze een levende fantasie had en stiekem vonden ze dit heel mooi aan haar.

Nina had altijd al het gevoel gehad dat de sterren haar iets wilden vertellen. Als kind kon ze urenlang naar de nachtelijke hemel kijken. Terwijl anderen de sterren gewoon mooi vonden, voelde Nina iets anders. Alsof er tussen al die lichtpuntjes een geheim verborgen zat dat speciaal voor haar bedoeld was.

Vooral één ster trok steeds haar aandacht. Ze wist niet waarom, maar telkens wanneer ze naar die ster keek, voelde ze zich aangetrokken, alsof er een oud verhaal in haar herinneringen werd opgewekt.

Alsof ze ergens op wachtte.

Op een avond droomde Nina van een gouden leeuw.

Hij stond midden in een donker bos voor een enorme stenen poort. Zijn ogen schitterden als sterren.

‘Kom,’ nodigde hij haar uit.

Nina wilde vragen waarheen, maar voordat ze iets kon zeggen, werd ze wakker.

Het was nog midden in de nacht.

Op haar vensterbank lag een kleine gouden veer. Nina wist zeker dat die er de avond ervoor niet lag.

Vanaf dat moment kon ze de droom niet meer vergeten.

Toen de achtste dag van de achtste maand aanbrak, wist Nina dat ze naar het Leeuwenbos moest gaan. Het was geen gevoel van ‘moeten’ als dwang, maar van een diep doordrongen weten.

Het Leeuwenbos lag aan de rand van het dorp. Niemand kwam er graag. Er gingen verhalen rond over vreemde lichten tussen de bomen, stemmen die je naam fluisterden en een oude poort die slechts één keer per jaar zichtbaar zou worden.

Nina had die verhalen altijd geloofd. Maar dit keer wist ze dat dit zelf wou ervaren. Niet van horen vertellen.

Ze trok haar mantel aan, stopte de gouden veer in haar zak en liep het bos in.

De avond was stil.

Veel stiller dan anders.

De maan scheen tussen de takken door en wierp zilveren vlekken op het pad. Hoe dieper Nina het bos in liep, hoe sterker ze het gevoel kreeg dat ze niet alleen was. De wind bewoog door de bladeren.

Nina…

Ze bleef staan.

‘Hallo?’

Geen antwoord.

Toen hoorde ze een zacht gerommel.

Niet van de hemel.

Niet van de aarde.

Het leek alsof ergens diep onder haar voeten een enorm hart begon te kloppen.

En toen zag ze het.

Tussen de bomen verscheen een gouden licht.

Nina liep ernaartoe.

Daar stond de Leeuwenpoort.

De poort was veel groter dan ze zich had voorgesteld. Eeuwenoude stenen vormden een hoge boog, bedekt met mysterieuze tekens die zacht begonnen te gloeien.

Boven op de poort stond een leeuwenkop.

Nina zette voorzichtig een stap dichterbij.

Op dat moment gingen de ogen van de leeuw open.

Ze schitterden.

En plotseling voelde Nina een rilling door haar lichaam trekken.

Het was geen angst dat ze voelde, maar een niet te verklaren herkenning.

‘Je bent terug,’ klonk een stem.

Nina keek om zich heen. Vanwaar kwam die stem, ze zag niemand om zich heen, er was niemand te zien?

En toch, nu zag ze een enorme leeuw uit het gouden licht stappen.

Zijn vacht glansde alsof er duizenden kleine sterren in verborgen zaten.

‘Wie ben jij?’ vroeg Nina.

‘Ik ben de Wachter.’

‘Van de poort?’

De leeuw knikte.

‘En jij bent Nina.’

Ze slikte even, want nu voelde ze toch wel enige spanning in haar lichaam.

‘Hoe weet jij mijn naam?’

De Wachter glimlachte.

‘De sterren kennen meer namen dan mensen denken.’

Nina keek naar de poort.

‘Is dit echt de Leeuwenpoort?’

‘Dat hangt ervan af.’

‘Waarvan?’

De Wachter keek haar recht aan.

‘Van wat je verwacht achter de poort te vinden.’

Nina dacht even na.

‘Ik wil mijn bestemming vinden.’

De leeuw schudde langzaam zijn hoofd.

‘Dan zoek je op de verkeerde plaats.’

‘Maar… waarom ben ik hier dan?’ vroeg Nina verbaasd.

De Wachter kwam dichterbij.

‘Om je te herinneren aan iets wat je allang bezit.’

‘Wat dan? Ik begrijp niet wat je bedoelt.

Zijn ogen begonnen te fonkelen.

‘Je eigen licht.’

Nina wist niet goed wat ze daarop moest zeggen.

Toch stapte ze naar voren.

Zodra haar voet de drempel raakte, veranderde alles.

De bomen verdwenen.

De aarde verdween.

Zelfs de tijd.

Nina werd omringd door een zee van blauw en violet licht.

Ze zweefde tussen sterren.

Om haar heen bewogen sterrenbeelden alsof ze leefden. Lichtpunten vormden nieuwe patronen en verdwenen weer. Ver weg hoorde ze een zachte melodie, alsof het universum zelf aan het zingen was.

‘Waar ben ik?’ fluisterde ze.

‘Tussen wat je kent en wat je nog niet durft te dromen,’ antwoordde de Wachter.

Voor Nina verscheen een groot, kristalhelder meer.

‘Kijk’ sprak de Wachter.

Ze keek in het water.

Maar ze zag niet haar eigen gezicht.

Ze zag zichzelf op verschillende momenten in haar leven.

Het kleine meisje dat naar de sterren keek.

Het meisje dat bang was om anders te zijn.

De momenten waarop ze haar dromen had weggestopt.

De keren waarop ze had gezwegen terwijl ze eigenlijk iets wilde zeggen.

Maar ze zag ook iets anders.

Een Nina die moediger was.

Vrijer.

Een Nina die haar eigen keuzes durfde te maken.

Nina keek op.

‘Wie is zij?’ vroeg Nina onzeker.

‘Dat ben jij’, lachte de Wachter.

‘Maar ik ben nog niet zo zo, zover.’ antwoordde Nina wat verlegen.

‘Misschien niet,’ zei de Wachter. ‘Maar zij leeft al in jou.’

Nina keek opnieuw naar het water.

Ze begreep opeens dat haar kracht niet ergens buiten haar lag.

Ze hoefde niet iemand anders te worden.

Ze hoefde zichzelf alleen niet langer klein te houden.

Een spontane glimlach verscheen op haar gezicht. En op hetzelfde moment lichtte het water op. Een magisch betoverend moment dat samenviel tussen het water en Nina.

Een klein blauw-sierlijk sterretje steeg uit het water omhoog.

Het vloog naar Nina toe en veranderde in een gouden lichtpunt in haar hand.

Rustig liep de Wachter verder.

‘Er is nog iets dat je moet ontvangen.’ ging de Wachter enthousiast verder.

Ze kwamen bij een enorme grote boom, die in de verste verte niet leek op de bomen die ze kende.

Aan iedere tak hingen kleine lichtjes. Ontelbare kleurrijke fonkelende lichtjes. Niet oogverblindend. De lichtjes waren zachtjes, kleurrijk, niet schreeuwend.

‘Wat stellen die prachtige lichtjes voor’, vroeg Nina nieuwsgieriger dan ze al was?

‘Dat zijn Herinneringen’, antwoordde de Wachter.

‘Van wie? Van mij alleen? Dat lijkt me toch wel onwaarschijnlijk.’ opperde Nina.

‘Van iedereen die ooit zijn licht heeft durven volgen.’ antwoordde de Wachter en haalde iets tevoorschijn.

Een klein stervormig amulet, dat hij in Nina’s hand legde.

Het voelde warm.

De Wachter kon haar gedachten lezen en voegde eraan toe dat deze amulet haar liet herinneren niet bang te zijn voor haar eigen licht.

Het amulet begon zacht te gloeien. Er viel een heilige stilte tussen de Wachter en haar.

Nina richtte haar blik naar omhoog.

Tussen de duizenden sterren verscheen een nieuwe.

Haar ster. Tranen welden op en liet ze vrijuit stromen.

De Wachter voegde eraan toe dat iedereen een licht draagt. Het vraagt enkel bereid te zijn om het licht, dat van binnenuit straalt, te erkennen. Nina knikte woordloos haar hoofd, haar ene hand op haar hart en haar andere hand naar de hemel gericht.

Toen Nina terugkeerde, was het alsof ze slechts enkele minuten weg was geweest.

Maar in haar hart voelde het alsof ze jaren had geleefd.

Ze stapte door de Leeuwenpoort.

De bomen van het bos stonden weer om haar heen.

De maan scheen tussen de bomen.

De wind bewoog zacht door de bladeren.

Alles was hetzelfde. En toch was alles anders.

Nina keek naar haar handen.

Het stervormige amulet dat zachtjes gloeide, hing om haar hals.

Vanaf die dag begon Nina anders te leven.

Ze stopte met wachten tot iemand haar vertelde wat ze moest doen.

Ze durfde haar dromen serieus te nemen.

En wanneer mensen in het dorp verdrietig, bang of verdwaald waren, luisterde ze naar hen.

Ze gaf niet altijd antwoorden maar stelde alleen de juiste vraag.

En meestal was dat genoeg.

Langzaam begonnen de mensen haar de droom-ster te noemen

omdat ze anderen eraan herinnerde dat ze zelf de antwoorden op hun vragen konden vinden. Hun innerlijk licht konden terugvinden.

Jaren gingen voorbij.

Nina bleef schrijven.

Ze maakte sterrenkaarten, verzamelde oude verhalen en schreef alles op wat ze tijdens haar reizen leerde.

Elk jaar, op de achtste dag van de achtste maand, keerde ze terug naar het Leeuwenbos.

Op een avond, vele jaren na haar eerste bezoek, stond ze weer voor de Leeuwenpoort.

De Wachter was er, alsof hij haar stond op te wachten.

‘Je bent terug,’ sprak hij hartelijk.

Nina glimlachte en antwoordde met een knipoog dat ze dat had beloofd.

Met verwondering keek de Wachter keek naar het amulet om haar hals.

Het straalde feller dan ooit.

Toen draaide hij zich om.

Achter hem verscheen een tweede poort.

Verbaasd keek ze naar de tweede poort en stelde vast dat die er de vorige keer niet was.

Verwonderd vroeg ze waar deze tweede poort naartoe leidde.

‘Dat hangt ervan af’, antwoordde de Wachter glimlachend en wat mysterieus.

‘Hm, dat is nu wel abracadabra, waarvan hangt het af?’ en denkt lichtjes vermaakt in zichzelf ‘daar heb je hem weer met zijn mysterieuze antwoorden.’

‘Van wie je inmiddels bent geworden, ‘ was het antwoord van de Wachter

Nina voelde haar hart sneller kloppen.

Zwijgzaam keek ze naar de nieuwe poort, alsof ze de trilling van deze poort helemaal in zich opnam en even kort haar ogen sloot.’

Achter de stenen zag ze geen bos.

Geen sterren.

Geen bekende wereld.

Alleen een eindeloos gouden licht.

Ze dacht aan alles wat ze had geleerd.

Aan alles wat ze had verloren.

Aan alles wat ze nog niet kende.

Toen haalde ze diep adem.

En stapte naar voren.

Want Nina had inmiddels iets belangrijks geleerd: een poort verschijnt niet altijd om je ergens naartoe te brengen, maar laat je zien en ervaren dat je klaar bent voor de volgende versie van jezelf.

Boven het Leeuwenbos begon haar oude ster helderder te stralen.

Alsof het Multiversum haar een knipoog gaf.

De reis was nog maar net begonnen. De reis was oneindig, wist Nina. De reis door ontelbare poorten, waar de belangrijkste poort de poort van het hart is. De Leeuwenpoort is uiteindelijk geen poort naar een andere wereld. Het is een poort naar jezelf.

Uit ‘Magische verhalen’ © 2024 Mieke – herwerkte versie