In de kern is Tantra een heilige traditie die de goddelijkheid in ieder van ons en alle aspecten van de menselijke ervaring eert.

In ELW, kwam ook tantra aan bod. Ik had geen duidelijk ‘beeld’ van wat Tantra betekende dan wat er circuleerde: Tantra is seks. Het beeld werd pas levend tijdens de opleiding. We verdiepten ons in de opleiding in een diversiteit van benaderingen, waaronder ook Osho. Actieve meditaties vormden een vast onderdeel van de opleiding. Naast de uitgebreide literatuurstudies, vormden de ervaringen zelf, een krachtige basis. Ah, Tantra is dus niet wat er circuleert en is veel meer dan seks tout court.

Ik schrok regelmatig van de veelzeggende bedenkelijke blikken en uitspraken, dat als ik sprak over Tantra, dat meteen vereenvoudigd werd tot ‘ seks’. Het ging zelfs de ronde dat ik ‘in een sekte’ terechtgekomen was. Dat vertelde mijn toenmalige huisarts, dat deed de ronde in mijn geboortestad.

ELW werd dus meteen afgedaan als ‘Mieke, zit in een sekte, gevaarlijk voor haar kinderen aldus. En dat was het begin van een jammerlijke pijnlijke scheiding, met een verhaal om U tegen te zeggen, dat was dan het werk van de advocaat, verhalen zo smerig als maar kon, voor te stellen.

Een ding was mijn geluk en redding. Mijn raadsman, toenmalig ook onderzoeksrechter en later een fijne vriend geworden, was heel goed op de hoogte van lichaamswerk, van tantra, van yoga, van spiritualiteit beleven en dit samen met zijn partner. Ik bedoel hiermee ook maar te willen verduidelijken dat wat men niet kent, jammer genoeg vaak mis-begrepen wordt. Dus, ik zat helemaal niet in een sekte en dat ik alles uit de kast zou moeten halen om dat samen met mijn toenmalige raadsman, die er zelf heel gerust in was, te weerleggen, ik kan je verzekeren dat ik door een hel ben gegaan. Een hel waar niet één mens, behalve dan mijn raadsman, een idee van kan hebben, omdat daar geen woorden voor zijn.

Vandaar nu, omdat ik heel vaak cliënten spreek en soms een balletje in de lucht gooi rond ‘waarom zou je eens niet samen, als koppel, een tantra-sessie overwegen, of in te tekenen in een tantra-cursus’. Soms is het antwoord: ‘ Tantra, neen hoor, daar zal mijn partner nooit voor openstaan.’ tot ‘ Hm, ik weet niet echt wat het is, het gaat dan over seks, of niet?’

Net omdat er toch veel misverstanden leven rond tantra, even de geschiedenis erbij halen, wat het is en wat het niet is en wat er toch vaak nog van ‘gemaakt’ wordt.

Een licht werpen op de ware diepgang en het transformerende potentieel van het tantrische pad, een weg van meditatie, emotionele ontvankelijkheid, sensuele ontwaking en een heilig ritueel verweeft tot een extatische omarming van ons totaal levendige menselijkheid als poort naar het goddelijke.

De methoden van Tantra gaan niet voorbij aan onze rauwe menselijkheid, maar bieden een kaart om juist die delen van onszelf die we misschien liever mijden, te transformeren tot de diepste spirituele nectar.

Tantra is een Sanskriet woord dat staat voor weven, transformeren door middel van bepaalde methoden, en het omzetten van gif in nectar. Het basisidee van deze levensvisie is dat ieder mens een weerspiegeling is van de gehele kosmos.

Door met een waarnemend bewustzijn naar binnen te keren , naar het eigen subjectieve wezen , worden alle aspecten van lichaam, geest en emoties zichtbaar in hun verfijnde potentieel. Dit verfijnde potentieel van ieder mens is goddelijk. Daarom wordt in de Tantra de mens in zijn geheel als goddelijk beschouwd.

Tantra vindt zijn oorsprong in de spirituele tradities van India en Zuid-Azië; de vroegste schriftelijke vermeldingen dateren van meer dan duizend jaar geleden. De historische ontwikkeling van de klassieke Tantra werd beïnvloed door diverse hindoeïstische en boeddhistische filosofieën, waarbij elementen uit het shaivisme, shaktisme, vaishnavisme en de yoga werden samengebracht.

In de kern leert de klassieke Tantra dat de materiële wereld en het goddelijk bewustzijn onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn. Tot de kernpraktijken behoren meditatie, visualisaties, het reciteren van mantra’s en rituelen.

Hoewel klassieke tantra eeuwenoude wortels heeft, ontstond neo-tantra in de 20e eeuw – met name in het Westen – als een moderne interpretatie en toepassing van tantrische principes. Toen oosterse spirituele tradities in aanraking kwamen met de maatschappelijke bewegingen en veranderende waarden van de tegencultuur uit de jaren zestig en zeventig, werden bepaalde aspecten van tantra overgenomen en in een nieuwe context geplaatst.

Neo-tantra is doorgaans eenvoudiger en toegankelijker van aard. Ook ligt de nadruk meer op menselijke seksualiteit, relaties en persoonlijke groei, in tegenstelling tot de nadruk op spirituele transcendentie in de klassieke tradities.

Tot de prominente figuren die mede vormgaven aan neo-tantra behoort Osho (Baghwan) ; hij onderwees hoe tantrische principes van mindfulness en meditatie in het dagelijks leven – inclusief seksuele ervaringen – konden worden geïntegreerd.

In het Westen begonnen leraren als Margot Anand, Jeffrey Hopkins en David Deida moderne opvattingen over relaties, seksualiteit en persoonlijke groei te combineren met tantrische principes. Ze hebben heel inspirerende werken geschreven, die nog steeds te bestellen zijn. David Deida’s werken zijn: De kracht van echte mannen, De kracht van echte vrouwen, Seks als weg naar God, De blauwe vlam, Intieme relaties en meerdere Engelstalige werken.

De werken ‘Tantra, een weg naar intimiteit en extase’, ‘Liefde en goddelijke seks’ zijn pareltjes om te lezen, je weg erin te vinden. Ook zij heeft meerdere werken geschreven. En uiteraard een scala aan werken en meditaties ( vooral de actieve meditaties) van Osho, brengen je innerlijk in beweging. Ook al is er veel kritiek geuit op Osho…wat hij nalaat aan ons, heeft diepgang en zeker zin om elk vooroordeel of oordeel achterwege te laten.

De moeite doen om het wezen van Tantra te ontdekken is natuurlijk belangrijk, want het gaat echt niet over allerlei kronkelende bewegingen maken ( die je vaak ziet op openbare kanalen als Youtube) tot je tenen ervan krullen….het schept alleen nog meer verwarring en onduidelijk én oordelen wat Tantra werkelijk IS en niet is. Tantra lijkt op die manier heel goedkoop, geil en…op het randje van sletterigheid.

Net wat denk ik een vrouw niet wil is op die manier zichzelf tentoon te stellen.

Tantra heeft niets te maken met seksuele promiscuïteit of hedonistische uitspattingen. Het idee dat het allemaal draait om ongebreidelde erotiek is niet alleen misplaatst, maar doet ook afbreuk aan de diepgaande spirituele betekenis van tantra. Laat ons daar dus heel duidelijk en stellig in zijn. Dat is het niet.

Dan zijn er nog de mensen die bij het horen van het woord ‘tantra’ direct concluderen dat het gaat om een ​​soort new-age, polyamoreuze vrijblijvendheid.

Hoewel tantra koppels helpt bij het ontwikkelen van polariteit en energetische intimiteit, slaat het nergens op om het simpelweg gelijk te stellen aan het moderne concept van de open relatie. Het doel van tantra is niet om promiscuïteit te bevorderen, maar om de gedeelde basis van goddelijk bewustzijn in onze belichaamde natuur te onthullen.

Er is ook de mythe dat er strikte scheidslijnen zijn tussen de zogenaamde ‘witte tantra’, ‘rode tantra’ en ‘zwarte tantra’.

Dit is een verzinsel dat geen enkele basis heeft in de tantrische tradities. Alle authentieke tantrische paden leiden uiteindelijk naar hetzelfde ontwaakte bewustzijn, ook al kunnen de methoden sterk uiteenlopen en zelfs tegenstrijdig lijken.

Sommige mensen denken dat tantra een op zichzelf staande religie is, zoals het boeddhisme of hindoeïsme. Dat is simpelweg niet waar. Tantrische filosofieën en praktijken zijn door de eeuwen heen verweven geraakt met diverse spirituele tradities, zoals het shaivisme, vaishnavisme, boeddhisme en zelfs het jainisme. Maar tantra op zich is nooit een zelfstandige, geformaliseerde religie geweest.

Het is zo onwerkelijk als mensen tantra op één hoop gooien met de praktijken van louche ‘tantrische massagesalons’ en ze zijn overal te vinden.

Hoewel lichaamsgerichte praktijken een rol kunnen spelen binnen tantra, getuigt het van groot gebrek aan respect voor de heilige wortels van deze diepgaande traditie om haar te reduceren tot een goedkope trend die draait om een ​​’happy ending’.

Misschien wel de meest hardnekkige misvatting is de associatie van tantra met zwarte magie of kwaadaardige occulte krachten. Dit beeld komt waarschijnlijk voort uit culturele angst voor het historisch gezien grensoverschrijdende karakter van tantra, dat voor buitenstaanders schokkend kan overkomen.

De waarheid is echter dat tantrische paden er altijd op gericht waren de inherente goddelijkheid in alle aspecten van de menselijke ervaring te onthullen ,ook al zagen de methoden er radicaal onconventioneel uit.

Tantra is gebaseerd op meditatiemethoden. Deze methoden verkennen het volledige spectrum van de menselijke levenservaring. Door een waarnemend bewustzijn en liefdevolle toewijding toe te passen op alles in het leven, wordt de goddelijke essentie ervan onthuld. Een waarnemend bewustzijn sluit aan bij het mannelijke aspect, terwijl liefde en toewijding aansluiten bij het vrouwelijke aspect.

We dragen allemaal een innerlijke man en een innerlijke vrouw in ons. Naarmate we Tantra verkennen, komen onze innerlijke mannelijke en vrouwelijke aspecten in balans. Dit brengt op zijn beurt ook balans in de uiterlijke mannelijke en vrouwelijke aspecten.

Het tantrische pad is een uitnodiging om de diepste perfectie in alle aspecten van je menselijke ervaring te onthullen – zelfs in die delen waarvan je hebt geleerd dat ze alledaags, niet-spiritueel of taboe zijn.

De meditatiemethoden van Tantra gaan niet voorbij aan je rommelige, aardse bestaan ​​en overstijgen het niet, maar omarmen het volledig als de levensader van het heilige.

De grote tantrische reis draait om het leren toepassen van een evenwichtig, waarnemend bewustzijn, het heldere mannelijke principe , en je tegelijkertijd open te stellen voor een houding van toegewijde, liefdevolle omarming van je ervaring , het stralende vrouwelijke.

Juist door deze meesterlijke vereniging van inzichtelijke helderheid en kwetsbaarheid kun je alle eigenschappen en energieën – hoe onsmakelijk ze ook lijken – alchemiseren tot poorten naar bevrijding.

Ieder van ons draagt ​​een innerlijke man en een innerlijke vrouw in zich – een aangeboren dans van bewustzijn en overgave in belichaming.

Wanneer je deze innerlijke mannelijke en vrouwelijke dimensies in harmonieuze balans brengt binnen je eigen wezen, katalyseer je de verzoening van genderpolariteiten in de uiterste wereld.

Tantra faciliteert deze hereniging van de ene goddelijke essentie die verspreid is over je ervaring van dualiteit.

Of het nu gaat om je onderdrukte seksuele verlangens, je existentiële angsten en woede, of de sporen van kwetsuren uit je kindertijd: sluit vriendschap met elk aspect van je mens-zijn, als een heilige golf die oprijst uit de oceanische grond van het zijn.

Wanneer je waarneemt door de onwankelbare lens van inzichtelijke helderheid, verbonden met liefdevolle toewijding, kun je niet anders dan de goddelijke aanwezigheid herkennen die pulseert door elk zogenaamd ‘alledaags’ deel van je zeer menselijke leven.

De oorsprong van Tantra is waarschijnlijk net zo oud als de mensheid zelf. Als leer werd Tantra echter voor het eerst vastgelegd in de geschriften van Shiva, een tantrisch meester die zo’n 5000 tot 7000 jaar geleden in India leefde. Hij schonk de wereld 112 meditatiemethoden die elk aspect van de menselijke ervaring gebruiken als toegangspoort tot spirituele ontwaking. Zijn levensvisie omarmt sensuele liefde tussen man en vrouw als een integraal onderdeel van het spirituele pad. Hij wees op het belang van een gelijkwaardige balans tussen mannelijke en vrouwelijke principes.

Volgens geleerden zoals Nik Douglas, in zijn boek *Tantra: From the Ice Age to the New Millennium*, verspreidden de vroegste uitingen van tantrische invloed zich al vanaf de vijfde eeuw n.Chr. vanuit India naar Zuidoost-Azië en Tibet. Op Indonesische eilanden zoals Java en Bali zijn sporen te vinden van gehindoeïseerde tantrische praktijken die zich vermengden met inheemse spirituele tradities.

Toen het boeddhisme zich tussen de zevende en twaalfde eeuw via de Zijderoute naar Centraal-Azië, China, Japan en andere Oost-Aziatische gebieden verspreidde, vonden tantrische leerstellingen en rituelen aansluiting bij esoterische boeddhistische stromingen zoals het Vajrayana. Het uiterst invloedrijke klooster Nalanda fungeerde als een centraal knooppunt dat een boeddhistisch-tantrisch mandala van leringen over de regio verspreidde.

Hoewel de tantra filosofisch gezien tot bloei kwam binnen de hindoeïstische en boeddhistische tradities, reikte de invloed ervan ook tot in het jainisme, het sikhisme en zelfs esoterische soefi-stromingen binnen de islam.

De grensoverschrijdende methoden van de tantra – die taboes doorbreken – vonden weerklank binnen de soteriologie (leer van de verlossing) van vele wereldreligies en spirituele wereldbeelden, mits ze werden aangepast aan nieuwe culturele en doctrinale contexten.

Spirituele ontwaken wordt in de tantra *Mahamudra* genoemd, wat ‘het grote gebaar’ betekent; dit ontstaat uit de ervaring van een orgasme met het universum. De weg naar deze verheven staat loopt via de kunst en wetenschap van tantrische meditatie.

Deze methoden zijn altijd doorgegeven via een directe overdracht van een meester op de leerling. Met andere woorden: de kracht van de leer schuilt niet in het geschreven woord, maar in de mondelinge en ervaringsgerichte sfeer die ontstaat door de aanwezigheid van iemand die Mahamudra heeft gerealiseerd. De beoefenaar van tantra neemt dit in zich op en ondergaat een transformatie. Dit transformatieproces wordt ervaren als een herinnering aan de eigen wezenlijke aard.

Een van de meest kenmerkende en omstreden aspecten van de tantrische tradities is de radicale omarming van seksualiteit als een heilige praktijk. In schril contrast met andere spirituele paden, die seks als taboe of louter fysiek genot beschouwden, ziet tantra het erotische als een toegangspoort tot de goddelijke ervaring.

Seksuele energie vertegenwoordigt een krachtige vorm van spiritueel bruikbare bio-energie die via specifieke methoden strategisch kan worden aangewend en gesublimeerd. In plaats van het natuurlijke seksuele instinct te mijden of te onderdrukken, streeft de tantrische beoefening ernaar deze creatieve kracht bewust te cultiveren, te verfijnen en om te buigen tot een middel voor transcendentie en zelfrealisatie.

Elk aspect van het mens-zijn kan een deur worden naar een verruimd bewustzijn. Je kunt het tantra-pad bewandelen vanuit de situatie waarin je je op dit moment bevindt. Als je woede voelt, kun je een methode leren om het enorme potentieel voor spiritueel ontwaken te ontdekken dat in die energie besloten ligt.

Als je seksuele gevoelens ervaart, wordt deze kwaliteit een sleutel tot het ontsluiten van alle geheimen van de menselijke energie. In tantra biedt elke zintuiglijke ervaring zelfs een toegangspoort tot kosmisch bewustzijn.

In de loop der jaren zijn er uiteenlopende manieren ontwikkeld om tantra te ervaren. Omdat tantra afhankelijk is van subjectieve ervaring als sleutel tot spiritueel ontwaken, kan er geen dogma of religie van worden gemaakt. Het is een pad voor het individu, waarbij het unieke karakter van ieder mens wordt geëerd.

Om die reden brengt elke tantraleraar een eigen, nieuwe nuance aan op het tantrische pad. Er heerst vaak verwarring wanneer we de ware tantrische boodschap proberen te doorgronden en stuiten op talloze interpretaties van deze levenswijze. Hieronder volgt een kort overzicht van enkele stromingen die in verschillende contexten zijn ontstaan.

* De shivaïstische stroming uit India zegt ja tegen de liefde, ja tegen het leven en ja tegen seks. Niets wordt als lager of hoger beschouwd; elk aspect van de mens wordt geëerd.

* Tantra-yoga, eveneens afkomstig uit India, is in zijn benadering meer op het mannelijke gericht: men zegt wel ja tegen seks, maar nee tegen de liefde. Seksuele energie wordt ingezet om de ingewijde naar een verruimd bewustzijn te katapulteren, zonder de emotionele verstrengelingen die kunnen ontstaan ​​wanneer men zich aan de liefde overgeeft.

* In Tibet bood de ontmoeting tussen het boeddhisme en de oude sjamanistische bön-religie een uniek klimaat voor de bloei van tantra. Meditaties over vergankelijkheid en de dood inspireren de zoeker om het rad van geboorte en dood te overstijgen. Seksualiteit is toegestaan ​​binnen een zeer nauwkeurig kader, dat gericht is op het overstijgen van lichaam en geest.

* In China bracht het taoïstische klimaat weer een andere benadering van tantra voort. Van oudsher hebben de Chinezen veel onderzoek gedaan naar gezondheid en een lang leven.

Ze hebben tantrische methoden ontwikkeld die de vitale energie uit de seksuele daad benutten om het lichaam te regenereren en de gezondheid te bevorderen. Een deel van deze leer richt zich op het behoud van sperma als middel tot verjonging. De methodiek is zeer nauwkeurig en technisch van aard.

Tantrische yoga combineert diverse yogapraktijken en -technieken met tantrische filosofieën over het belichamen van het heilige in alles wat bestaat. Yogische methoden zoals asana, pranayama en meditatie vormen de toegangspoort tot het ervaren van transcendent, non-dualistisch bewustzijn. Tantra en yoga delen hun wortels; zo werd de basis voor tradities als hatha-yoga gelegd door tantrische meesters zoals Goraknath, die beide stromingen als één geheel beschouwden.

Kundalini-yoga

Kundalini-yoga richt zich op het ontwaken van de oer-kundalini-energie, die opgerold aan de basis van de wervelkolom rust.

Specifieke ademhalingsoefeningen, mantra’s, mudra’s en lichaamssloten (bandha’s) zetten deze sluimerende ‘slangenkracht’ ertoe aan zich te ontvouwen door het chakrasysteem heen. Terwijl de kundalini elk energiecentrum (chakra) doorbreekt, katalyseert dit een spiritueel ontwaken. Kundalini-yoga bereidt lichaam en psyche zorgvuldig voor – door middel van reinigingsoefeningen – om deze intense energieën te kunnen dragen.

Goede begeleiding is essentieel, aangezien een ongecontroleerd ontwaken van de kundalini spiritueel en psychologisch overweldigend kan zijn. Wanneer het echter kundig wordt beoefend, versnelt het de verlichting.

Tantra en de kunst van liefde en verbinding

Tantra is uniek in de erkenning van intieme relaties als een vurig pad naar spiritueel ontwaken. Maar wees gewaarschuwd: het bewandelen van dit tantrische ‘scherpe snijvlak van een mes’ als koppel vereist een enorm bewustzijn. Het is maar al te gemakkelijk om verstrikt te raken in de emotionele drama’s en onbewuste patronen die seksuele liefde onvermijdelijk oproept.

Wellicht is dit de reden waarom de meeste tradities relaties als spiritueel pad hebben vermeden of zelfs ronduit hebben veroordeeld; slechts weinigen bezitten de meesterschap om leerlingen te begeleiden in het zich openstellen voor liefde en seksualiteit als voertuig voor verlichting.

Osho onthulde dat wanneer we met scherp bewustzijn diep in seksualiteit duiken, deze op natuurlijke wijze opbloeit tot goddelijke liefde. En wanneer we diezelfde waarnemende aanwezigheid in onze liefdesbanden brengen, verandert die intimiteit zelf in een heilig gebed. De geschenken van tantrische verbinding zijn van een diep alchemistische aard, maar het kerningrediënt is de aanwezigheid die wij zelf inbrengen.

Leer eerst jezelf op intieme wijze lief te hebben; dan zul je weten hoe je een ander kunt beminnen. En door je geliefde met volkomen bewustzijn lief te hebben, zul je bereid zijn het hele universum lief te hebben als de kosmische omarming die het is.

Dit is de grote onthulling van Tantra: dat onze meest extatische verlangens en onze nauwste menselijke banden – wanneer ze volledig door bewustzijn worden geheiligd – een ultieme toegangspoort vormen tot de verrukkelijke, ondeelbare essentie van het leven.

* Meditatie als sleutel tot seksualiteit, liefde en verbinding

Het tantrische pad

Voor de meeste stellen verloopt het traject voorspelbaar: de initiële seksuele hartstocht ontsteekt de vlam van de liefde, die vervolgens kan uitgroeien tot samenwonen en zelfs ouderschap. Maar gaandeweg zuigen de routines en verantwoordelijkheden van het leven de passie langzaam weg, totdat de ouderdom intreedt, vergezeld van gevoelens van leegte en wanhoop over gemiste kansen. Volgens de Tantra is meditatie het essentiële ingrediënt dat in dit gangbare scenario ontbreekt.

Als we leren om bewust aanwezig te zijn tijdens het vrijen, ondergaat onze seksuele energie een alchemistische transformatie. Wanneer we onze erotische verstrengeling ten volle beleven en er bewust getuige van zijn, onthult zich de extase van goddelijke liefde. En wanneer we ons aan die liefde wijden als een levende meditatie, gebeurt er iets wonderlijks: onze staat van bemind-zijn verandert in een stroom die opgaat in de oceanische grondslag van het leven.

Elke cel ontwaakt en beseft dat ze een kanaal is voor de oneindige stroom van Bron-energie. Meditatie is de sleutel die dit heilige geheim ontsluit.

* De rol van goddelijke vrouwelijke kracht

Het concept van het Goddelijk Vrouwelijke, belichaamd als de scheppende kracht van Shakti, neemt een centrale plaats in binnen de tantrische filosofie en praktijk. Shakti vertegenwoordigt de oorspronkelijke kosmische energie, de dynamiek die al het bestaan ​​bezielt met haar levendige vermogens.

De vrouwelijke kracht wordt in de tantra niet gezien als een passieve, ondergeschikte metgezel, maar vereerd als de levende Shakti die het hele universum doordringt en voortbrengt – de baarmoeder waaruit zelfs de grootste goden voortkomen. Alle spirituele verwezenlijkingen worden beschouwd als afgeleide weerspiegelingen van haar oneindige scheppende kracht.

Het vermogen om de transcendente biologische golf van het orgasme te verlengen en erop mee te surfen, vormt de kern van veel geavanceerde tantrische praktijken. Door specifieke spiersluitingen (bandha’s), ademhalingstechnieken en mentale focus toe te passen, streven ingewijden ernaar om langere tijd in het hoogtepunt van het orgasme te blijven.

Het uiteindelijke doel is om deze aanhoudende orgastische staat te gebruiken als voertuig om direct niet-dualistisch bewustzijn te realiseren. Dit opent de deur naar identificatie met de ondeelbare bron van alle schepping.

Conclusie

Tantra is een diepgaand en transformerend spiritueel pad dat alle aspecten van de menselijke ervaring eert als heilige poorten naar goddelijke ontwaking. Door te leren onze zintuigen, emoties, relaties en zelfs onze meest taboe-achtige impulsen met bewuste aanwezigheid te omarmen, onthullen we de niet-dualistische essentie in en om ons heen.

Als deze leringen resoneren met het verlangen van je hart, kun je jouw tantrische reis beginnen en lagen van conditionering af pellen.

Zo herontdek je jouw soevereine goddelijkheid, die pulseert in elke ademhaling, elke aanraking en elk vluchtig moment van extase in dit wonderbaarlijke leven.

Tot slot:

Wat zijn de 7 stappen van Tantra?

Tantrische beoefening wordt vaak omschreven als een reis door zeven fasen of stappen, die elk staan ​​voor een dieper niveau van zelfonderzoek en integratie

Bewustzijn van de ademhaling.

Het ontwikkelen van geluid en de kracht van mantra’s.

Bewustzijn brengen naar elk van de zintuigen.

Werken met kundalini-energie.

Werken met chakra’s en de levenslessen die in de chakra’s besloten liggen:

Het samenbrengen van liefde en toewijding (het vrouwelijke pad) met waarnemerschap en meditatie (het mannelijke pad).

Bewuste emotionele vloeibaarheid.

Deze stappen verlopen niet noodzakelijk lineair, maar volgen eerder een spiraalvormig pad van voortdurende groei en integratie; ze nodigen je uit om de totaliteit van je menselijke ervaring te omarmen als een middel tot spirituele ontplooiing.

Wat is tantrische liefde?

Tantrische liefde is een transformerende benadering van intimiteit en relaties, geworteld in de principes van Tantra. Het gaat verder dan de fysieke uiting van liefde en omvat een holistisch en heilig perspectief op seksualiteit, emotionele verbinding en spirituele groei.

Tantrische liefde onderscheidt zich van conventionele liefde door de nadruk te leggen op aanwezigheid, bewustzijn en het cultiveren van energie. Het nodigt partners uit om intimiteit te benaderen als een meditatieve beoefening, waarbij elke aanraking, ademhaling en sensatie een toegangspoort wordt tot diepere verbinding en transcendentie.

Liefs, en stroom in schoonheid.

Mercurius in Weegschaal driehoek Noordelijke Maansknoop in Waterman (retrograde)

29° Weegschaal 14′ – 29° Waterman 14′ | 00:06

Wanneer Mercurius in Weegschaal een driehoek vormt met de Noordelijke Maansknoop in Waterman, ontstaat er een kosmische stroom die denken, communicatie en richting helder maakt. Het is een aspect dat zowel verfijning als vernieuwing brengt: diplomatie ontmoet originaliteit, helderheid ontmoet inzicht, en mentale balans krijgt een futuristische twist.

* Communicatie met visie en vrijheid

Mercurius in Weegschaal zoekt harmonie, nuance en evenwicht. Hij wil begrijpen, verbinden, afwegen en verfijnen.

De Noordelijke Maansknoop in Waterman (Retrograde) daarentegen duwt ons richting vrijheid, authenticiteit en vernieuwende perspectieven.

Hij opent de deur naar onconventionele ideeën, sociale vooruitgang en een denken dat niet bang is om buiten de lijntjes te kleuren.

Samen creëren ze een communicatiestijl die scherp observeert en onderzoekt, vernieuwend denkt en openstaat voor andere invalshoeken, wat niet betekent alles klakkeloos over te nemen,

diplomatie koppelt aan originaliteit gesprekken transformeert tot katalysatoren voor inzicht.

Het is een energie die je uitnodigt om niet alleen te spreken, maar ook te luisteren naar wat zich tussen de woorden bevindt.

Onder dit aspect kunnen inzichten plots oplichten via onverwachte ontmoetingen, verhelderend gesprekken, briljante ideeën….

De puzzelstukjes vallen op hun plek.

Beslissingen worden duidelijk.

Er waait een frisse wind door je denken wanneer je bereid bent om je perspectief te verruimen.

Dit is de natuurlijke volgende stap na het zoeken naar balans, na diplomatie, na het navigeren door meningen en discussies. Soms is het maar één zin, één naam, één getal dat steeds terugkeert — en je bewustzijn aangeeft : let op, dit is een teken.

Dit aspect moedigt je aan om synchroniciteiten serieus te nemen, gesprekken te volgen die je nieuwsgierigheid wekken, aanbevelingen niet zomaar naast je neer te leggen, vriendschappen te verdiepen open te staan voor onverwachte ontmoetingen.

Er zijn momenten waarop één persoon, één zin, één onverwachte gebeurtenis een sleutel blijkt te zijn voor de reis van je ziel. Maar die sleutel komt zelden uit de hoek waar je hem verwacht. Voor wie geneigd is zich vast te houden aan vertrouwde groepen, aan gelijkgestemden, aan het veilige kringetje waarin iedereen hetzelfde denkt en voelt, is dit zo’n kosmische uitnodiging om even buiten het gekende te stappen.

We romantiseren het vaak: “Ik verbind me alleen met gelijkgestemden.” Het klinkt spiritueel, zuiver, bijna verheven. Maar als je dat eens echt onderzoekt, zie je dat het soms eerder een comfortzone is dan een spirituele keuze. Gelijkgestemdheid kan een warm deken zijn, maar ook een zachte gevangenis. Het kan evolutionaire groei vertragen, omdat je voortdurend wordt bevestigd in wat je al denkt, al voelt, al gelooft. Het creëert een pseudo-veiligheid: een herkenning die prettig is, maar niet noodzakelijk waarachtig.

Werkelijke groei ontstaat vaak juist wanneer iemand je uitdaagt, wanneer een onverwachte stem je iets laat zien wat je nog niet kon of durfde te zien. Wanneer je een gesprek voert dat schuurt, een ontmoeting hebt die je perspectief kantelt, of een gedachte hoort die je eigen overtuigingen even doet wankelen. Dat zijn de momenten waarop je ziel beweegt. Niet in de echo van gelijkgestemden, maar in de frictie van het onbekende.

Wie altijd binnen dezelfde cirkel blijft, leert vooral zichzelf herhalen. Wie buiten die cirkel stapt, ontdekt delen van zichzelf die anders nooit zichtbaar zouden worden. Het is precies daar — in het onverwachte, het ongemakkelijke, het nieuwe — dat de ziel haar richting toont.

Durf dus te luisteren naar stemmen die anders klinken. Durf gesprekken te voeren die je uitdagen. Durf mensen toe te laten die niet meteen vertrouwd voelen. Je weet nooit wie of wat een sleutel blijkt te zijn voor jouw volgende stap.

Zet een raam open.

Haal diep adem.

Vraag het universum om leiding.

Vraag niet aan het universum om iets voor jou te doen, maar luister naar wat het universum in jou al fluistert. Het universum is geen externe kracht die jouw leven stuurt; het is de innerlijke intelligentie die je voortdurend laat zien waar je nog niet afgestemd bent op jezelf.

Wanneer je om leiding vraagt, vraag je eigenlijk om helderheid in je eigen bewustzijn. Je vraagt om te zien wat je eerder niet durfde te zien. Je vraagt om te voelen waar je jezelf hebt verlaten, waar je bent afgedwaald van je eigen waarheid, waar je nog leeft vanuit oude patronen of verwachtingen.

Het universum geeft niets, neemt niets, stuurt niets. Dat zeg ik zo vaak aan cliënten die denken dat het universum onze zaakjes zal oplossen. Het universum weerspiegelt, laat zien, toont ons, verheldert, maar als wij zelf passief toekijken, gebeurt er helemaal niets.

En precies daarom zijn de antwoorden dichterbij dan je denkt: ze liggen niet buiten je, maar in de lagen van jezelf die je nu eindelijk durft te openen.

Leiding komt niet van boven, maar van binnen.

Van dat stille, onverwoestbare deel van jou dat altijd weet welke richting klopt ,zelfs wanneer je hoofd nog twijfelt.

Open dus dat raam.

Niet om iets van buiten binnen te laten, maar om jezelf toe te laten om te horen wat er al zo lang in jou aanwezig is.

En vertrouw erop dat de antwoorden dichterbij zijn dan je denkt.

Want precies in dat eenvoudige gebaar, het letterlijk openen van een raam, het toelaten van frisse lucht, het voelen van ruimte , begint iets te verschuiven.

Je staat jezelf toe om de verkramping van het denken te onderzoeken ( waarom houd ik zo hard vast)

Wanneer je een raam opent, open je eigenlijk twee ramen: één naar buiten, en één naar binnen. Je laat de wereld binnen, maar je laat ook jezelf toe om anders te kijken. De adem die je haalt is niet zomaar lucht; het is een herinnering dat je lichaam weet hoe het moet loslaten, hoe het moet ontvangen, hoe het moet luisteren.

Leiding vragen is geen smeekbede, geen afhankelijkheid, geen spirituele truc (spirituele bypass).

Het is erkennen dat je niet elk antwoord moet afdwingen of eisen, dat je niet elke stap moet controleren. Soms is het genoeg om te zeggen: Laat me zien wat ik nog niet zie.

En dan gebeurt het. Niet altijd meteen, niet altijd spectaculair, maar wel precies op het moment dat je helder- zuiver schouwt.

Een inzicht dat zich aandient. Een gesprek dat je raakt. Een gevoel dat je richting geeft. Een synchroniciteit die je aandacht trekt. Het universum werkt subtiel, maar nooit willekeurig.

Vertrouwen is de laatste stap en tegelijk de moeilijkste. Vertrouwen dat je niet te laat bent. Vertrouwen dat je niet verkeerd zit. Vertrouwen dat je innerlijke kompas nog steeds werkt, zelfs als je het even niet hoort. Vertrouwen dat de antwoorden dichterbij zijn dan je denkt, omdat ze vaak al in je leven aanwezig zijn, verscholen in de kleine dingen die je bijna over het hoofd zou zien.

Open dus dat raam. Verruim je vizier en ontdek nieuwe horizonten.

Heb het goed, liefs Mieke

De psoas is geen exclusieve vrouwenspier — het is een mensenspier

In lichaamswerk wordt vaak gesproken over landen in het bekken, zakken in het bekken, verbinden met het bekken. En opvallend genoeg wordt dat bijna altijd richting vrouwen geformuleerd — alsof het bekken een exclusief vrouwelijk domein is. Maar laten we beginnen bij de basis: mannen hebben óók een bekken. Mannen hebben óók een psoas. Mannen hebben óók diepe stabiliteit, spanning en emotionele lading in dat gebied.

Hoewel de psoas bij mannen en vrouwen anatomisch vrijwel hetzelfde is, wordt hij in het lichaam vaak anders ervaren. Niet omdat de spier anders gebouwd is, maar omdat hormonen, anatomie en emotionele patronen de werking en beleving ervan beïnvloeden.

Bij vrouwen beweegt de psoas mee met de hormonale cyclus. Schommelingen rond menstruatie, ovulatie of stresshormonen kunnen de spier gevoeliger of gespannener maken.
Mannen hebben geen vergelijkbare maandelijkse hormonale fluctuaties, waardoor de spanningstoestand van hun psoas doorgaans constanter blijft.

De vrouwelijke bekkenstructuur is breder en anders gevormd, wat subtiel invloed heeft op hoe de psoas samenwerkt met de bekkenbodem en heupen.
Bij mannen is het bekken smaller en compacter, waardoor de bewegingsdynamiek van de psoas net iets anders uitpakt — niet beter of slechter, maar anders georganiseerd.

De psoas reageert sterk op het emotionele systeem.
Veel vrouwen slaan spanning, stress of angst sneller op in het lichaam, wat zich kan uiten in een gevoelige of overactieve psoas.
Mannen ervaren die spanning vaak anders of zijn zich er minder bewust van door culturele normen rond emotionele expressie. De spanning is er wel, maar wordt minder snel herkend.

Samengevat kunnen we stellen dat de psoas dezelfde spier is bij vrouwen en mannen, maar wordt anders beïnvloed door hormonen, anatomie en emotionele patronen. Daardoor kan de beleving, spanning en gevoeligheid verschillen niet door de spier zelf, maar door het systeem waarin hij functioneert.

Dus het idee dat “bekkenwerk” vooral iets vrouwelijks is, komt niet voort uit anatomie, maar uit cultuur. Het bekken wordt vaak automatisch gekoppeld aan seksualiteit, vruchtbaarheid en vrouwelijke energie.
Daardoor lijkt het alsof “zakken in het bekken” een soort innerlijke vrouwentaal is. Maar anatomisch gezien is het bekken simpelweg een centrale structuur die bij iedereen — man, vrouw, non-binair — stabiliteit, kracht, balans en veiligheid bepaalt.

Wanneer mensen zeggen dat ze “in het bekken zakken”, vraag ik vaak: Hoe voel je dat precies? Wat gebeurt er in je lichaam?
En dan blijkt dat het meestal een mentale oefening is: een visualisatie, een intentie, een gedachte. Niet een daadwerkelijke lichamelijke ervaring.

Want hier komt de crux: met een overactieve, gespannen of verzwakte psoas kun je niet zakken in je bekken.

De psoas is een diepe kernspier die de onderrug, het bekken en het bovenbeen verbindt. Als deze spier strak staat, door stress, overbelasting, trauma, angst, of simpelweg veel zitten , dan houdt hij het hele systeem omhoog. Je kunt dan wel denken dat je zakt, maar het lichaam blijft in een soort interne “opgetilde” staat.

Het resultaat is dat je ‘mentaal’ zakt, maar niet lichamelijk, je voelt geen echte gronding en verbinding, je blijft denken in je hoofd dat je ‘zakt’, maar je hebt er geen idee van hoe dat van binnenuit voelt.
Waarom wordt het bekken zo vaak aan seksualiteit gekoppeld?
Omdat het bekken anatomisch de plek is waar seksuele organen liggen, wordt elke sensatie in dat gebied snel geïnterpreteerd als “iets seksueels”. Maar dat is een misvatting die veel lichaamswerk in de weg zit.

Het bekken is óók de basis van je wervelkolom, het centrum van je houding, de plek waar je diepe stabiliteit ontstaat, een knooppunt van zenuwen, fascia en ademhalingspatronen, een gebied dat sterk reageert op stress en veiligheid.
De psoas is bovendien verbonden met het autonome zenuwstelsel. Dat betekent dat spanning in de psoas niet alleen met seksualiteit te maken heeft, maar vaak met veiligheid, stress, angst, overprikkeling of oude emotionele patronen.
Het koppelen van bekkenwerk aan seksualiteit is dus eerder cultureel dan anatomisch. Het maakt het onderwerp kleiner, terwijl het juist breed, diep en fundamenteel is.

Werkelijk zakken in het bekken gebeurt pas wanneer de psoas ontspannen is, wanneer het zenuwstelsel veiligheid ervaart, de ademhaling dieper en rustiger is en verbonden met je hele wezen, je buikcentrum ontspannen en zacht is, de bekkenbodem niet compenseert en het lichaam zwaartekracht toelaat.
Dat is geen mentale oefening, maar een fysiologische gebeurtenis.
Je voelt het pas wanneer het lichaam het toelaat en niet wanneer je het bedenkt.

Het is daarom ook belangrijk om het bekken uit een eenzijdige “vrouwelijke hoek” te halen. Het bekken is geen symbool, geen metafoor, geen spiritueel domein dat alleen voor vrouwen toegankelijk is. Het is een anatomische realiteit die bij iedereen een rol speelt in stabiliteit, kracht, emotie en veiligheid.

Merkwaardig is dat ik daar weinig mannen over hoor spreken of dat we dat zelf als vrouw amper onder de aandacht brengen.

Dus ja, ik heb niet zoveel met uitdrukkingen die collectief circuleren…ik mis iets fundamenteel, daarom deze – eenvoudig tot aanzet onderzoekende- bijdrage. Uit de praktijk.

De psoas is een van de meest invloedrijke spieren in ons lichaam, maar krijgt vaak een bijna mythische reputatie als “vrouwenspier”. Dat komt vooral omdat ze vaak wordt besproken in de context van bekkenbodem, zwangerschap en hormonale veranderingen. In werkelijkheid is de psoas even belangrijk voor mannen als voor vrouwen — en ligt hij bij beiden exact op dezelfde plek. De spier begint hoog in de onderrug, waar hij zich vasthecht aan de lendenwervels en zelfs verbinding maakt met het middenrif . Van daaruit loopt hij diep door het bekken, waar de fascia versmelt met de bekkenbodem. Onderaan vormt hij samen met de iliacus de iliopsoas, die aan de binnenkant van het dijbeen hecht.

Door die unieke route is de psoas tegelijk een heupbuiger, een stabilisator van de wervelkolom en een belangrijke schakel in het diepe core-systeem. Hij helpt de wervels te stabiliseren door lichte compressie te geven en vormt een soort “muur” die de heupkop mooi in de kom houdt.

Kort gezegd: de psoas is een diepe krachtspier die onze houding, ademhaling, bekkenbodem en heupgezondheid ondersteunt — bij iedereen. Als hij gespannen aanvoelt, is dat vaak een teken dat ergens anders in het systeem een spier niet goed meewerkt . Daarom is de psoas geen spier die je zomaar moet “losmaken”, maar een spier die vraagt om een geïntegreerde blik op het hele lichaam.

De psoas-spier (uitgesproken als ‘so-as’) is wellicht de belangrijkste spier in je lichaam. Zonder deze essentiële spiergroep zou je ‘s ochtends niet eens je bed uit kunnen komen! Of je nu hardloopt, fietst, danst, aan yoga doet of gewoon lekker op de bank hangt: je psoas-spieren zijn erbij betrokken. Dat komt doordat ze de belangrijkste verbinding vormen tussen je romp en je benen. Ze beïnvloeden je houding en helpen je wervelkolom te stabiliseren.

De psoas-spieren bestaan ​​uit zowel trage en snelle spiervezels. Omdat het belangrijke buigers zijn, kunnen zwakke psoas-spieren ertoe leiden dat omliggende spieren gaan compenseren en overbelast raken. Daarom kan een verkorte of juist overrekte psoas-spier de oorzaak zijn van allerlei klachten, waaronder pijn in de onderrug en het bekken.

Bewegingen die je psoas-spieren kunnen belasten, zijn onder meer staan ​​en vanuit de taille draaien zonder je voeten te verplaatsen (denk aan ouderwetse gymnastiekoefeningen), bewegingen waarbij je been naar buiten draait terwijl het gestrekt is (zoals beenheffingen in balletstijl of *battements*), en zelfs het doen van te veel sit-ups (je psoas-spieren nemen de tweede helft van een sit-up voor hun rekening).

Jammer is dat veel experts de complexiteit van de psoas-spieren niet volledig dorogronden, waardoor mensen vaak een verkeerde diagnoste of behandeling krijgen. Het vaststellen van psoas-problemen kan lastig zijn, omdat de spier zich diep in het lichaam bevindt

Qua structuur zijn je psoas-spieren de diepst gelegen spieren van je rom (‘core’ . Ze lopen van de twaalfde borstwervel en de vijfde lendenwervel, door het bekkengebied, naar hun aanhechting op de dijbeenderen. Het zijn zelfs de enige spieren die je wervelkolom met je benen verbinden.

Dankzij je psoas-spieren kun je je heupen en benen naar je borst toe buigen, bijvoorbeeld wanneer je de trap oploopt. Ook helpen ze je been naar voren te bewegen tijdens het wandelen of hardlopen. Deze zelfde spieren buigen je romp naar voren wanneer je bukt om iets van de grond op te pakken. Ze stabiliseren ook je romp en wervelkolom tijdens beweging en wanneer je zit.

De psoasspieren ondersteunen je inwendige organen en werken als hydraulische pompen, waardoor bloed en lymfevocht in en uit je cellen worden gepompt. Ze zijn niet alleen essentieel voor je fysieke welzijn, maar ook voor je psychische welzijn, vanwege hun verbinding met je ademhaling.

Dit komt doordat twee pezen van het middenrif naar beneden lopen en aan de wervelkolom hechten, vlak naast de aanhechtingspunten van de psoasspieren.

Een van de banden (de *ligamentum arcuatum mediale*) loopt om de bovenkant van elke psoas spier heen. Daarnaast zijn het middenrif en de psoasspieren met elkaar verbonden via fascia (bindweefsel), die ook in verbinding staat met andere heupspieren. Deze verbindingen tussen de psoasspier en het middenrif koppelen letterlijk je vermogen om te lopen en te ademen aan de manier waarop je reageert op angst en opwinding.

Wanneer je schrikt of onder stress staat, trekt je psoas samen. Met andere woorden: je psoas heeft een directe invloed op je vecht-of-vluchtreactie!

Bij langdurige stress blijft je psoas voortdurend aangespannen. Dezelfde spanning treedt op wanneer je langdurig zit, overmatig hardloopt of wandelt, in foetushouding slaapt of veel sit-ups doet. Al deze activiteiten zorgen voor compressie aan de voorzijde van de heup en verkorten de psoasspier.

Maar dat betekent niet automatisch dat je je psoas moet oprekken als je pijn hebt aan de voorzijde van je heupgewricht. Sterker nog: afhankelijk van je situatie kan het oprekken van de psoas juist meer kwaad dan goed doen!

Het is belangrijk om te weten of je psoas kort en strak is – en dus opgerekt moet worden – of dat de spier zwak en overrekt is en juist versterkt moet worden.

Bij een strakke (of verkorte) psoas-spier kun je pijn ervaren in de onderrug of heupen, vooral bij het optillen van je benen. Dit komt doordat de spier druk uitoefent op de tussenwervelschijven in de lendenstreek. Het oprekken van de spieren en het verminderen van de spanning op de psoas is de beste manier om dit te voorkomen. Het vergt tijd en dagelijkse aandacht om de psoas-spieren ontspannen, soepel en sterk te houden.

Hoewel de meeste mensen met psoas-klachten last hebben van strakke psoas-spieren, zijn er ook mensen bij wie deze spieren juist overrekt zijn. Als je in dat geval de psoas gaat rekken terwijl deze al overrekt is, vererger je de problemen alleen maar.

Hier zijn 7 manieren om te herkennen of je een disbalans in de psoas-spier hebt:

1. Verschil in beenlengte. Een strakke psoas-spier kan ervoor zorgen dat je bekken naar voren kantelt. Dit kan op zijn beurt leiden tot een interne rotatie van het been aan de aangedane kant.

Het andere been zal naar buiten draaien (externe rotatie) om dit te compenseren. Hierdoor lijkt het aangedane been langer; bij elke stap wordt het been als het ware omhoog in de heupkom geduwd. Dit kan leiden tot een functioneel beenlengteverschil.

2. Knie- en onderrugpijn. Als je knie- of onderrugpijn ervaart zonder duidelijke oorzaak, kan dit afkomstig zijn van de psoas-spieren. Wanneer het dijbeen door een strakke psoas-spier als het ware vastzit in de heupkom, kan er geen rotatie in het gewricht plaatsvinden. Dit kan leiden tot torsiekrachten in de knie en onderrug.

3. Houdingsproblemen. Als de psoas te kort of strak is, kan deze het bekken naar voren kantelen (anterior tilt), waardoor de wervelkolom wordt samengedrukt en er een holle rug (hyperlordose) of ‘eendenkont’ ontstaat. Als de psoas overrekt of zwak is, kan de natuurlijke kromming van de lendenwervels afvlakken, wat leidt tot een ‘platte bil’. Deze verkeerde uitlijning kenmerkt zich door strakke hamstrings die aan de zitbeenderen trekken; hierdoor verliest het heiligbeen zijn natuurlijke kromming en vlakt de lendenwervelkolom af. Dit kan leiden tot blessures in de onderrug, met name aan de tussenwervelschijven. Ook kun je pijn voelen aan de voorzijde van de heup.

Tot slot kunnen de psoas-spieren zowel strak als overrekt zijn. In dat geval wordt het bekken naar voren getrokken, voorbij het zwaartepunt van het lichaam, waardoor een holle rug (hyperlordose) en een naar voren stekende houding van het hoofd ontstaan.

4. Moeizame stoelgang. Een gespannen psoas-spier kan bijdragen aan of zelfs de oorzaak zijn van obstipatie. Een uitgebreid netwerk van lendenzenuwen en bloedvaten loopt door en rond de psoas-spieren. Spanning in deze spieren kan de bloedtoevoer en zenuwimpulsen naar de bekkenorganen en benen belemmeren. Bovendien verkort de romp bij een gespannen psoas, waardoor er minder ruimte is voor de inwendige organen. Dit beïnvloedt de opname van voedingsstoffen en de stoelgang, en kan zo bijdragen aan zowel obstipatie als seksuele disfunctie.

5. Menstruatiepijn. Een disbalans in de psoas-spieren kan mede verantwoordelijk zijn voor menstruatiepijn, doordat er extra druk op de voortplantingsorganen wordt uitgeoefend.

6. Borstademhaling. Een gespannen psoas-spier kan ervoor zorgen dat de borstkas naar voren wordt geduwd. Dit leidt tot een oppervlakkige borstademhaling, waardoor de zuurstofopname beperkt wordt en de nekspieren overbelast raken.

7. Gevoel van uitputting. De psoas-spieren vormen een soort ‘plankje’ waarop de nieren en bijnieren rusten. Bij een juiste ademhaling beweegt het middenrif en masseren de psoas-spieren deze organen zachtjes, wat de bloedsomloop stimuleert. Wanneer de psoas-spieren echter uit balans raken, geldt dit ook voor de nieren en bijnieren, wat kan leiden tot fysieke en emotionele uitputting.

Volgens Liz Koch, auteur van ‘Psoas, De spier van de ziel’ Symbool voor de verbinding tussen lichaam, is de psoas zelfs zo nauw verbonden met fundamentele fysieke en emotionele reacties, dat een chronisch gespannen psoas je lichaam voortdurend het signaal geeft dat je in gevaar bent; dit put uiteindelijk de bijnieren uit en verzwakt het immuunsysteem.

* Tips om je psoas-spieren gezond en soepel te houden:

Sporten, zitten in je favoriete stoel, het dragen van schoenen en zelfs niet volledig genezen fysieke of emotionele blessures kunnen leiden tot een disbalans in je psoas-spieren. Door het evenwicht te herstellen, vergroot je je bewegingsvrijheid en verminder je pijnklachten. Bovendien voel je je meer gegrond en ontspannen!

* Enkele tips om de balans te herstellen:

* Vermijd langdurig zitten. Als je voor je werk of om andere redenen moet zitten, doe dit dan met een goede houding en zorg ervoor dat je heupen zich op gelijke hoogte met of iets hoger dan je knieën bevinden. Het is raadzaam om tijdens het zitten een in de lengte opgevouwen handdoek onder je heupen te leggen. Hierdoor kantelt het bekken zodanig dat de hamstrings worden verlengd en de psoas-spieren ontspannen. Vermijd kuipstoelen en stoelen die geen steun bieden aan de onderrug. Probeer elk uur even op te staan ​​en te bewegen.

* Zorg voor extra steun in je autostoel. Gebruik een opgerolde handdoek onder je zitbotjes en/of achter je onderrug (lumbale wervelkolom) om de psoas en de heupgewrichten ontspannen te houden. Als je lange afstanden aflegt, stop dan elke drie uur om te stretchen en tien minuten rond te lopen.

* Matig intensieve trainingsroutines. Ik bedoel niet dat je helemaal moet stoppen of er voorgoed mee moet ophouden.

Maar als je aan powerwalking, langeafstandslopen of sprinten doet, of veel sit-ups maakt, is het verstandig om je trainingen af ​​te wisselen.

* Probeer flexibiliteitsoefeningen met weerstand. Dit soort oefeningen kan wonderen doen voor je fascia (bindweefsel). Om je psoas te versterken, ga je op je rug liggen met je heupen tegen de muur, vlak naast een deuropening. Til één been gestrekt op, zodat het tegen de muur rust. (Je andere been steekt door de deuropening naar buiten.)

Buig je gestrekte been en breng je gebogen knie richting je borst, terwijl je met je handen de beweging vertraagt ​​en weerstand biedt. Doe dit terwijl je tegelijkertijd je opgetilde been tegen de muur duwt. Keer vervolgens de beweging van je gebogen been om. Terwijl je het been weer strekt, blijf je weerstand bieden met je handen door tegen je been te duwen terwijl dit zich verzet.

* Laat je professioneel masseren vb via Posturale Integratie, Reichiaans Lichaamswerk, Emotioneel lichaamwerk. Een massage door een ervaren behandelaar kan helpen om een ​​gespannen psoas-spier te ontspannen.

Houd er rekening mee dat deze behandeling niet altijd even comfortabel is, maar wel zeer heilzaam kan zijn. De eerste keer dat mijn psoas spier gemasseerd werd met P.I, tijdens de opleiding Bio-Energetisch- Emotioneel Lichaamswerk, voelde dit vrij pijnlijk. Een behandeling of een massage wordt heel kundig begeleid, omdat je ook je ademhaling dient te reguleren. Laat dit dus ajb in handen van een professioneel kundig ervaren therapeut.

* Regelmatige myofasciale release helpt zelfs om je psoas – en al je andere spieren – soepel te houden. Ook begeleid stretchen (bijvoorbeeld met een ‘resistance flexibility’-trainer) en yoga zijn uitstekende manieren om de balans in je psoas te herstellen.

* Neem rust in de ‘constructive rest’-houding. Deze houding (ook wel CRP genoemd) kan spanning in de onderrug, het bekken en de heupen verlichten en helpt je hele lichaam in een neutrale stand te komen. Hoe doe je dit?

Ga op je rug liggen met je knieën gebogen en je voeten op heupbreedte, parallel aan elkaar, op de grond. Plaats je hielen op een comfortabele afstand van je billen (ongeveer 40 centimeter).

Duw je onderrug niet in de grond en kantel je bekken niet. Laat je armen op je buik rusten. Laat de zwaartekracht het werk doen. Door dit dagelijks 10 tot 20 minuten te doen, verminder je de spanning in je psoas-spieren en help je de neurobiologische ritmes te herstellen die zorgen voor rust en verfrissing.

Let op je bekken! De lengte van de psoas bepaalt of je bekken vrij kan bewegen. Om te bepalen of je psoas-spieren gespannen of juist overrekt zijn, kun je zijwaarts voor een spiegel gaan staan ​​(of nog beter: laat een vriend een foto van je zijkant maken).

Let op de stand van je bekken. Als je een lijn langs je bekken zou trekken van achter naar voren, zou die lijn vrij recht moeten zijn. Als de lijn naar beneden helt, is je bekken naar voren gekanteld (anterieure rotatie). Dit kan betekenen dat je psoas-spieren kort en gespannen zijn. Als de lijn omhoog loopt, is je bekken naar achteren gekanteld. Dit kan betekenen dat je psoas-spieren overrekt en zwak zijn.

Laat stress en trauma’s uit het verleden los. We slaan stress op in ons lichaam. Spanning in de heupen komt veel voor en wordt meestal niet alleen veroorzaakt door levensstijl, leeftijd of fysieke voorvallen zoals blessures of ongelukken.

Het komt ook voort uit mentale stress en onverwerkte trauma’s. Dagelijks stress loslaten kan helpen je psoas gezond te houden.

Maak een ontspannen wandeling. Neem een ​​bad met Epsom-zout. Erken je emoties, uit ze en laat ze los. Goddelijke liefde is een geweldige manier om te genezen van trauma’s uit het verleden. En tot slot: ga eropuit en doe elke dag iets leuks!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Gebruik pandiculatie om je psoas en al je spieren te herstellen

Pandiculatie, ofwel actief rekken, is een somatische beweging die we meestal associëren met gapen – vooral bij het ontwaken – maar het is veel meer dan dat. Pandiculatie is eigenlijk het ‘waarschuwingssignaal’ van je zenuwstelsel om wakker te worden. Het wordt zelfs de ‘resetknop van de natuur’ genoemd, omdat het je sensomotorische systeem voorbereidt op beweging. Bovendien is pandiculatie essentieel voor het goed functioneren van je volledige bewegingsapparaat.

Als je wel eens hebt gezien hoe een kat of hond beweegt na het ontwaken, is het je vast opgevallen dat ze hun rug krommen en hun buik laten zakken terwijl ze hun poten strekken. In yoga noemen we dit soms de ‘kat-koe’-houding, maar je hond of kat is eigenlijk aan het pandiculeren. Ook mensen pandiculeren automatisch bij het wakker worden of na een periode van stilzitten. Zelfs bij foetussen in de baarmoeder is dit gedrag al waargenomen; het zit dus diep verankerd in ons zenuwstelsel.

Zachte somatische bewegingspatronen die gebruikmaken van pandiculatie kunnen je hersenen en spieren opnieuw trainen, zodat je spieren soepeler bewegen. Pandiculatie werkt door biofeedback naar je hersenen te sturen over de mate van spierspanning. Bij regelmatige toepassing helpt pandiculatie chronische spierspanning te voorkomen, de spierfunctie te herstellen en zelfs korte, overmatig gespannen spieren te verlengen.

Het voorkomen van spierspanning is cruciaal voor een gezonde houding en soepele beweging. Het mooie is dat je deze somatische bewegingen thuis kunt leren om pijn door gespannen spieren – waaronder de psoas – te verlichten.

Een pandiculatie bestaat uit drie stappen:

1. Aanspannen. Span de gespannen spieren voorzichtig aan. Stel je bijvoorbeeld voor dat je last hebt van gespannen monnikskapspieren (trapezius) en pijnlijke nek- en schouderspieren. Je kunt dan je monnikskapspieren aanspannen en je schouders richting je oren optrekken.

2. Verlengen. Verleng langzaam de spieren die je zojuist hebt aangespannen. In het geval van je schouders: trek ze langzaam omlaag, weg van je oren. Doe dit op een gecontroleerde manier.

3. Ontspannen. Ontspan de spieren volledig. Wanneer je de spieren ontspant die je zojuist hebt aangespannen en verlengd, verwerkt je brein de nieuwe feedback. Dit helpt je brein te onthouden dat die spieren niet vast hoeven te blijven zitten.

Begin met het aanspannen en weer loslaten van één spier tegelijk, ga vervolgens over op een kleine groep spieren en stap uiteindelijk over op grotere bewegingen waarbij veel spieren of zelfs je hele lichaam betrokken zijn.

Iedereen kan aan pandiculatie doen. Sommige bewegingsvormen, zoals yoga en ‘resistance flexibility’, maken zelfs gebruik van pandiculatie.

Je kunt online specifieke bewegingspatronen voor pandiculatie vinden of op zoek gaan naar een les of workshop in somatisch bewegen. Je kunt pandiculatie heel eenvoudig thuis in slechts vijf minuten uitvoeren. Of je doet het wel veertig tot vijftig keer per dag – net als je hond of kat!

* Heb je last van het psoas-syndroom?

Hoewel de meeste mensen met een disbalans in de psoas-spier kunnen herstellen door middel van de eerder genoemde oefeningen, zijn er mensen die lijden aan het psoas-syndroom. Dit is een pijnlijke aandoening die vaak verkeerd wordt gediagnosticeerd, omdat de symptomen lastig te onderscheiden zijn van andere oorzaken van rug- en heuppijn.

Het is niet ongebruikelijk dat mensen met het psoas-syndroom talloze artsen en onderzoeken doorlopen, vaak zonder dat dit tot een eenduidige diagnose leidt. Hoewel het psoas-syndroom vaker voorkomt bij sporters, lopen ook mensen met een zittend beroep of een zittende levensstijl risico.

Omdat het pijnpatroon van het psoas-syndroom lijkt op dat van andere, mogelijk ernstige aandoeningen, zullen artsen andere oorzaken van de pijn willen uitsluiten.

Een aandoening die op het psoas-syndroom kan lijken, is een hernia (van de tussenwervelschijf).

Hierbij wordt een deel van de zachte, geleiachtige kern van de tussenwervelschijf door een zwakke plek in de schijf naar buiten geduwd.

Andere aandoeningen die op het psoas-syndroom kunnen lijken, zijn onder meer heupartrose, bursitis (slijmbeursontsteking) bij het dijbeen, peesontsteking in de heup, diverticulitis, salpingitis (ontsteking van de eileiders), urineleiderstenen en zelfs darmkanker.

* Wanneer kun je vermoeden dat je het psoas-syndroom hebt?

Mensen met het psoas-syndroom vertonen vaak dezelfde symptomen.

Het belangrijkste symptoom is pijn in de lumbosacrale regio (de overgang van de onderrug naar het heiligbeen) bij het zitten of staan.

Deze pijn verergert bij activiteiten waarbij de heup wordt gebogen, zoals lopen, traplopen, hurken en zitten.

Ook kun je moeite hebben om rechtop te staan. Pijn in de bilspieren is een ander veelvoorkomend symptoom, met name pijn aan de tegenoverliggende zijde die uitstraalt naar het andere been. Deze pijn stopt doorgaans bij de knie. Ook pijn in de onderbuik, de lies, de bekkenkam en het bovenbeen of been komt vaak voor.

Als je last hebt van deze symptomen, is het belangrijk om een ​​arts te raadplegen om andere aandoeningen en blessures uit te sluiten.

Mogelijk zijn een lichamelijk onderzoek van je rug en heup en aanvullende diagnostische tests nodig.

Als bij jou het psoas-syndroom is vastgesteld, zoek dan een behandelaar die ervaring heeft met toegepaste kinesiologie en biomechanica, en die eventuele bekkenafwijkingen, gewrichtsbeperkingen, voetpronatie en disbalans in heupen en knieën kan aanpakken.

Ook sommige chiropractoren, lichaamstherapeuten gespecialiseerd in Posturale Integratie, en eventueel massagetherapeuten hebben ervaring met de behandeling van het psoas-syndroom; zij gebruiken specifieke technieken – zoals het vrijmaken van gewrichten, ‘soft tissue release’, ‘cross-fiber’-massage, ‘muscle energy’-technieken en PNF-rekoefeningen (proprioceptieve neuromusculaire facilitatie) – om de symptomen te verlichten.

De behandeling van de psoas spier door een therapeut omvat verschillende technieken die gericht zijn op het indirect ondersteunen van ontspanning en functionaliteit.

Enkele van de methoden die worden toegepast

– Psoas release-technieken: Dit houdt in dat het lichaam in ontspanning wordt gebracht en de psoas zichzelf loslaat.

– Fasciaal werk: Dit is zachte technieken die de bindweefsellagen rondom de psoas versoepelen.

– Ademtherapie: Dit richt zich op ontspanning van het middenrif en daarmee indirect de psoas.

– Core stability training: Dit versterkt de omliggende spieren om de psoas te ontlasten.

– Lichaamsgerichte therapie: Dit aandacht voor de emotionele component die bij veel psoas-spanning meespeelt.

Wil je meer lezen over Posturale Integraitie?

https://www.bodymind-integration.com/…/postural…

( Dirk was 30 jaar geleden mijn therapeut en intervisor tijdens mijn opleiding ELW- en groepen geassisteerd, na vooraf jaren zelf de basis en doorwerkgroepen te hebben gevolgd).

Deze methoden respecteren de diepgang en gevoeligheid van de psoas en zorgen voor een duurzamer herstel. Het is belangrijk dat de therapeut ervaren is in diepe weefseltechnieken om directe aanraking van de psoas te kunnen toepassen. Het principe blijft: zacht, langzaam, afgestemd. Nooit forceren.

De psoas is geen spier die je even “losmaakt” zoals een stijve schouder of een verkrampte kuit. Deze diepliggende kernspier reageert op veel meer dan alleen fysieke belasting: hij luistert naar je zenuwstelsel, je adem, je stressniveau en zelfs naar oude emotionele patronen. Daarom werkt een voorzichtige, afgestemde benadering vaak beter dan elke vorm van directe manipulatie.

Wanneer de psoas gespannen raakt, is dat zelden een geïsoleerd probleem. Het is meestal een signaal dat het hele systeem — lichaam én zenuwstelsel — ondersteuning nodig heeft. Een aanpak die alleen op de spier focust, mist de bredere context waarin de spanning is ontstaan.

Echte ontspanning ontstaat wanneer je het lichaam uitnodigt om te verzachten, niet wanneer je het dwingt. Zachte ademhaling, subtiele aanraking, rust in de buik en functionele bewegingen creëren de veiligheid waarin de psoas vanzelf kan openen. Soms is het juist de keuze om minder te doen die het lichaam de ruimte geeft om zelf te herstellen.

Dat is een hele lap om te lezen, lees het blog dan ook op een rustige manier.

Het is enerzijds informatief en anderzijds praktisch.

Weten is één ding, toepassen is waar het toch telkens om gaat.

Veel liefs, Mieke

3 oktober 2026 tot 13 november 2026

Herwin de diepte van verlangen

Een retrograde Venus in Schorpioen brengt een diepgaande confrontatie met verlangen, intimiteit en de schaduwzijden van relaties met zich mee. Dit is geen tijd voor oppervlakkige romantiek of vrijblijvende contacten; Schorpioen vraagt ​​Venus om af te dalen in de onderwereld van de liefde en onze patronen rond macht, vertrouwen en kwetsbaarheid onder de loep te nemen. Verwacht dat oude geliefden weer opduiken (letterlijk of in je herinnering), dat de dynamiek in relaties intenser wordt en dat je diepste behoeften op het gebied van intimiteit om erkenning vragen.

Tijdens deze periode worden we uitgenodigd om meedogenloos eerlijk te zijn over wat we werkelijk willen, in tegenstelling tot wat ons is verteld dat we zouden moeten willen. Zijn je relaties gebaseerd op respect voor je authentieke verlangens, of heb je concessies gedaan aan je eigen behoeften om de lieve vrede te bewaren? Vertrouw je je partner met je schaduwkanten, of laat je alleen de mooie kanten zien? Deze retrograde stript alle schijn weg en vraagt ​​om emotionele waarheid, hoe ongemakkelijk die ook mag zijn.

De schaduwzijde kan zich uiten in jaloezie, bezitsdrang, machtsstrijd binnen relaties of een destructieve omgang met seksualiteit en intimiteit. Ook financiële kwesties die met anderen te maken hebben (gezamenlijke middelen, schulden, erfenissen) kunnen aan de oppervlakte komen en om aandacht vragen. Toch schuilt er een alchemistische gave in dit proces: de kans om je relatie tot de liefde zelf te transformeren, patronen van manipulatie of het inhouden van jezelf los te laten, en te ontdekken dat ware intimiteit vraagt ​​om het loslaten van controle, terwijl je tegelijkertijd je eigen autonomie behoudt. Deze retrograde vraagt ​​je om lief te hebben vanuit je diepste wezen, niet vanuit je wonden.

Liefs Mieke

27 september 2026 tot 25 november 2026

Moed vanuit het hart laat van zich horen

Kansen bij Mars in Leeuw ; Neem vol zelfvertrouwen je plek in

Laat je speelse, levenslustige kant zien

Doelen bij Mars in Leeuw : Vermijd dominant gedrag of het zoeken naar aandacht

Mars in Leeuw wakkert passie aan met theatrale flair, creatieve durf en de moed om gezien te worden. Wanneer de strijdersplaneet het teken van de performer betreedt, krijgt actie een dramatisch tintje, wordt zelfexpressie krachtig en gepassioneerd, en komt de drang om leiding te geven voort uit het hart in plaats van het verstand. Deze stand blinkt uit in het inspireren van anderen door authentieke passie, het nemen van creatieve risico’s en het strijden voor datgene wat oprechte vreugde en enthousiasme oproept.

De schaduwzijde uit zich in agressie gedreven door het ego, strijden om aandacht in plaats van om een ​​doel, of woede gebruiken om in de schijnwerpers te blijven staan.

Er bestaat een risico dat dominantie wordt verward met leiderschap, of dat men gelooft dat de luidste stem moet winnen. Trots kan verhinderen dat je je verontschuldigt, zelfs als je duidelijk fout zit, en de behoefte aan bewondering kan het winnen van strategisch inzicht. Toch schuilt de kracht in de ontdekking dat ware moed voortkomt uit het tonen van je hart, niet je pantser; uit leidinggeven door inspiratie in plaats van intimidatie.

Gebruik deze periode om creatieve projecten met daadkracht aan te pakken, leiding te geven met warmte en vrijgevigheid, en te strijden voor wat je vanbinnen echt doet stralen.

Neem risico’s in je zelfexpressie, onderneem actie vanuit authentieke passie en onthoud dat jouw vuur bedoeld is om anderen te verwarmen, niet om ze te verbranden.

Wanneer actie voortkomt uit het ware verlangen van het hart in plaats van uit de honger van het ego naar erkenning, word je niet te stoppen – en voelen ook de mensen om je heen de vrijheid om te stralen.

Zon in Weegschaal in driehoek met Sedna (retrograde) in Tweelingen. Maan in Vissen –

Zon in Weegschaal – 02°27′

De Zon symboliseert de essentie van het zelf, de weg van individueel bewustzijn en zelfexpressie. In Weegschaal komt de focus op evenwicht, harmonie en relaties te liggen. Wie deze Zonpositie heeft, is gevoelig voor disharmonie en streeft hiernaar balans te creëren, zowel innerlijk als in interactie met anderen.

* Sabiaans-symbool: “De dageraad van een nieuwe dag onthult dat alles veranderd is.”

Weegschaal 3 (2° – 3°)

HERFORMULERING VAN EEUWIGE ENERGIE

Elke ademhaling is een nieuw begin van weer

een unieke levensuiting

“Elk moment is uniek en diepgaand”

Iemand die zich bewust is geworden van het ideaal en volledig en helder weet waar zijn krachtige, onaantastbare centrum zich bevindt, is onvermijdelijk de voornaamste scheppende kracht in zijn eigen leven. Door simpelweg te zijn wie hij is, brengt hij ingrijpende creatieve veranderingen teweeg in zijn wereld. Het is eigenlijk niets anders dan een reis van waar we nu zijn naar waar we naartoe gaan, zonder beperkingen wat betreft de te volgen route of de tijd die we daarvoor hebben. We bepalen de koers gaandeweg.

Onze keuzes definiëren ons, en elke dag krijgen we de kans om onszelf opnieuw uit te vinden.

We worden allemaal sterk gedreven door een onweerstaanbare drang om ultieme zelfredzaamheid te vinden – om precies te zijn wie we zijn, ongeacht externe invloeden. Daarom moeten we een pad door het leven banen dat elke persoonlijke eigenschap van onszelf laat ontluiken en stralen.

Elke dag breekt de dageraad aan en is alles weer veranderd. Zo moeten we onszelf ook op elk moment opnieuw uitvinden, in een voortdurende vernieuwing van de mogelijkheid en de noodzaak tot innovatie.

Het is daarom goed dat onze honger naar experimenten onverzadigbaar is, want innovatie vereist vallen en opstaan ​​en we houden ervan, niet alleen omwille van het experimenteren zelf, maar omdat al onze ervaringen feedback zijn die tot meer kennis leiden.

Door dit proces van vallen en opstaan, en alleen daardoor, kunnen we onophoudelijk doorgaan met zelfontdekking in een avontuurlijk scala aan menselijke ervaringen – of die nu worden opgedaan in spannende nieuwe situaties, of door ons bewustzijn van de rijkdom aan mogelijkheden binnen dagelijkse routines en ritmes te verdiepen en te verfijnen.

Na verloop van tijd, ondanks de caleidoscopische variatie aan karaktertrekken en de grondigheid waarmee we onszelf proberen te presenteren, ontdekken we een persoonlijke consistentie in het terugkerende thema van wie we zijn. Dit geeft een heldere, ondubbelzinnige verklaring van wie we zijn, bekendgemaakt door onze keuzes en houdingen.

Zelfs in de meest triviale zaken is het een echte uitdaging om ons beste antwoord te vinden – de juiste keuzes die we moeten maken en die ons definiëren. Ze doen zich vaak en onverwacht voor en roepen onbewuste of bewuste reacties op.

De mogelijkheden zijn eindeloos – zelfs in onze dagelijkse bezigheden hebben we een oneindige flexibiliteit om te zijn wie we willen zijn. Maar als we onze mogelijkheden niet bewust benutten, vervallen we in een sleur van eentonigheid die meer op een juk of gevangenis kan lijken. Hoewel vrije wil ons geschenk en geboorterecht is, moeten we die claimen door haar van begin tot eind herhaaldelijk te gebruiken. Dit vereist energie, focus en wilskracht.

Persoonlijke kwaliteiten: Diplomatiek, harmonieus, bemiddelend, esthetisch georiënteerd. Een sterke sensibiliteit voor sociale dynamieken en angst om buiten de groep te vallen kan zich uiten in een voorzichtige besluitvorming. De uitdaging ligt in balans vinden tussen eigen behoefte en die van anderen.

* Sedna in Tweelingen (Retrograde) – 02°27′

Sedna vertegenwoordigt diepgaande transformatie door verbinding met het onderbewuste, emotionele overlevingsmechanismen en culturele of karmische thema’s. In Tweelingen gaat dit over communicatie, kennis en leren.

Retrograde beweging wijst op introspectie en herbezinning: oude denkpatronen, overtuigingen of manieren van communiceren worden herzien.

Een neiging tot reflectie op hoe men informatie verwerkt en deelt, evenals het integreren van emotionele inzichten in dagelijkse interacties. Kan wijzen op verborgen angsten of onverwerkte emoties die geuit moeten worden door dialoog, schrijven of onderwijs.

* Integratie van Zon en Sedna posities

Thema van transformatie via relaties en communicatie:

De combinatie van een harmonieuze en relationele Zon in Weegschaal met een introspectieve, intellectuele Sedna in Tweelingen suggereert dat persoonlijke groei plaatsvindt via bewustzijn van communicatie en sociale interactie.

Sedna retrograde versterkt het effect van de Sabiaan-symboliek: oude patronen verdwijnen, nieuwe inzichten ontstaan, vooral op het gebied van mentale flexibiliteit en relationele aanpassing.

Sta open voor verandering in relatie- en sociale dynamieken.

Onderzoek hoe oude overtuigingen in communicatie en informatieverwerking de eigen rol in relaties beïnvloeden.

Stimuleer creatief en intellectueel engagement als middel tot emotionele integratie.

Conclusie

De specifieke configuratie van Zon in Weegschaal op 02°27′ en Sedna in Tweelingen op 02°27′ Retrograde markeert een periode waarin fundamentele herstructurering van zelfexpressie en communicatie plaatsvindt, vooral in context van relaties en sociale interacties.

Het Sabiaans-symbool benadrukt het omarmen van nieuwe perspectieven en het loslaten van oude manieren van doen, resulterend in diepere balans en harmonieuze interacties op zowel persoonlijk als sociaal niveau.

Graden en tijden

Zon 02° Weegschaal 27′, Sedna 02° Tweelingen 27′ (R) – 14:14

De Zon staat op het Sabiaans-symbool: ‘De dageraad van een nieuwe dag onthult dat alles veranderd is’.

Heb het goed, liefs Mieke

In de opleiding Emotioneel Lichaamswerk werden we ook uiteraard ondergedompeld in het praktiseren van de Vijf Tibetanen.

Het idee ‘ dat gaan we hier eens met volle moed’ aanpakken, was in werkelijkheid eerder een ‘puffen en afzien’ …althans de allereerste keer. Belangrijk is om NOOIT over jouw grenzen te gaan, want je hebt niets te bewijzen. Opbouwen voor ogen houden, voelen tot waar je grenzen reiken, en gestaag, heel gestaag vanuit een groeiend bewust (er) gewaarworden leidt tot een expanderend lichaamsbewust Zijn en Voelen.

De opgave was systemisch elke dag, gedurende 30 dagen, de vijf tibetanen te integreren in ons dagelijks leven. Makkelijker gezegd dan gedaan, want in groep is dat toch weer veel fijner dan alleen. Nu denk ik daar wel anders over, maar 30 jaar geleden vond ik dat wel een opgave.

Eerst even een stukje achtergrond

Hoewel ze ‘De Vijf Tibetanen’ worden genoemd, zijn er in totaal eigenlijk zeven oefeningen. Bij de laatste twee staan ​​ademhaling, klank en gerichte aandacht centraal, in plaats van fysieke bewegingen. Ze kunnen worden uitgevoerd tijdens een detox, of dagelijks voor de algemene gezondheid en het welzijn. eter Kelder beschreef in The Eye of Revelation oorspronkelijk vijf fysieke oefeningen. Maar in de uitgebreide editie uit 1998 (Ancient Secret of the Fountain of Youth) voegde hij twee extra rituelen toe die volgens hem óók door de monniken werden beoefend.

De reden dat ze vaak ontbreken is omdat ze subtieler werken op de ademhaling, energie en seksuele levenskracht. De meeste yogadocenten beperken zich tot de vijf klassieke rites.

De klassieke richtlijn van Peter Kelder is 21 herhalingen per oefening.

Maar… dat is het eindpunt, niet het begin.

De reeks is bedoeld als een opbouwritueel, waarbij je lichaam en energiesysteem langzaam wennen aan de bewegingen. In Tibetaanse tradities is 21 een heilig getal: 21 is de cyclus van wind (lung) in het lichaam

21 staat voor volledige energetische activatie

21 is een ritmisch getal dat balans brengt tussen inspanning en herstel

Wat zijn de Vijf Tibetaanse Riten en hoe voer je ze uit?

De Vijf Tibetaanse Riten, ook wel de “Fontein van de Jeugd” genoemd, zijn een reeks van vijf specifieke bewegingen die eeuwen geleden hun oorsprong zouden vinden in Tibetaanse kloostertradities.

Deze beoefening, die in 1939 in het Westerse boek “The Eye of Revelation” onder de aandacht werd gebracht, is een beknopt systeem van oefeningen dat lijkt op een vorm van yoga. De bewegingen zijn ontworpen om dagelijks te worden uitgevoerd om verjonging te bevorderen en de algehele vitaliteit te verhogen. De hele reeks is bedoeld als een eenvoudige routine met weinig impact die een gevoel van welzijn stimuleert.

De filosofische basis van de Vijf Tibetaanse Riten is gebaseerd op het concept van draaiende energievelden in het lichaam, die “vortexen” of “chakra’s” worden genoemd. Beoefenaars geloven dat het lichaam zeven van deze centra bevat, die overeenkomen met de endocriene klieren die veel lichaamsfuncties reguleren. De oorspronkelijke theorie suggereert dat in een staat van jeugd en gezondheid deze energiecentra snel en harmonieus met dezelfde snelheid draaien.

Veroudering of ziekte zou optreden wanneer een of meer van deze vortexen vertragen of uit balans raken, waardoor de stroom van levensenergie wordt verstoord.

Het doel van de vijf bewegingen is om de draaiing van deze centra te stimuleren en te versnellen, zodat ze weer in balans komen. Door de rotatiesnelheid en harmonie van deze energievelden te herstellen, zou de oefening hormonale onevenwichtigheden normaliseren en de energetische staat van het lichaam verbeteren.

Stapsgewijze zijn dit de volgende oefeningen

De oefening begint met het eerste ritueel, vaak de Wervelende Dervish genoemd, waarbij je rechtop staat met je armen zijwaarts gestrekt, parallel aan de vloer, met je handpalmen naar beneden. Het doel is om je lichaam langzaam met de klok mee te draaien, terwijl je je blik gericht houdt op een punt voor je om duizeligheid te minimaliseren. Houd tijdens het draaien je voeten iets uit elkaar en stop de beweging onmiddellijk als je je te gedesoriënteerd voelt.

De tweede oefening

De Schommel, voer je uit door plat op je rug te liggen, met je armen langs je zij en je handpalmen plat op de grond. Houd je benen gestrekt, adem in en til tegelijkertijd je benen op tot een hoek van 90 graden, of zo hoog mogelijk, terwijl je je hoofd optilt en je kin naar je borst brengt. Adem vervolgens uit terwijl je je hoofd en benen langzaam terug laat zakken naar de beginpositie, waarbij je ervoor zorgt dat je onderrug tijdens de hele beweging plat op de grond blijft.

De derde oefening

De Boog, begint vanuit een knielende positie met je knieën en voeten ongeveer op schouderbreedte uit elkaar, met je handen op de achterkant van je dijen, net onder je billen. Adem in en laat je hoofd zachtjes naar achteren zakken, waarbij je je ruggengraat buigt terwijl je je handpalmen op de grond drukt voor steun en je borst opent. Adem vervolgens uit terwijl je terugkeert naar de rechtopstaande positie, waarbij je tegelijkertijd je kin naar je borst brengt.

De vierde oefening

De Brug, wordt uitgevoerd vanuit een zittende positie met de benen gestrekt naar voren, voeten op schouderbreedte, en de handen op de grond naast de heupen met de vingers naar voren gericht. Adem in en til je heupen op en buig je knieën om een ​​’tafelblad’-positie te creëren, waarbij je romp parallel aan de vloer is en je armen en schenen verticaal staan. Je houdt deze positie even vast voordat je uitademt en terugkeert naar de zittende beginpositie.

De vijfde oefening

Begin in de houding ‘neerwaartse hond’: handpalmen stevig op de grond, armen gestrekt, stuitje omhoog, benen gestrekt en hoog op de tenen steunend. Houd je rug recht. Adem in en beweeg gecontroleerd door naar de ‘opwaartse hond’. Breng je borst naar voren tussen je armen, hol je rug en strek voorzichtig je nek. Houd je wervelkolom lang. Richt je blik zachtjes omhoog. Keer bij de uitademing terug naar de beginpositie. Dit is één herhaling. Neem na afloop van de herhalingen de herstelpositie aan. Deze oefening richt zich op het versterken en openen van de onderste twee chakra’s; deze gebieden zijn verbonden met seksuele gezondheid, relaties, ergens bij horen en gegrond zijn.

De zesde oefening:

Dit ritueel wordt staand uitgevoerd en dient op een lege maag te gebeuren. Plaats je handen in je zij, adem volledig uit en buig iets naar voren. Trek, terwijl je geen lucht in je longen hebt, de bekkenbodemspieren aan (alsof je urine ophoudt), trek je buik omhoog en naar binnen, en breng je kin naar je keel. Hiermee activeer je de energiesloten in het lichaam. Houd dit enkele seconden vast, hef de ‘sloten’ (bandha’s) op en adem vervolgens in. Ik raad aan om deze oefening rechtstreeks van een yogadocent te leren.

De zevende oefening:

Bij deze laatste oefening zit je met een rechte rug. Bepaal een positieve intentie voor je beoefening. Deze dient als volgt te worden geformuleerd:

“Ik gebied [hier de positieve intentie] op dit moment.”

Wanneer je er klaar voor bent, chant je “AUM”.

De klank “A” heeft betrekking op het eerste, tweede en derde chakra.

De klank “U” heeft betrekking op de middelste chakra’s.

De klank “M” heeft betrekking op de bovenste twee chakra’s (het punt tussen de wenkbrauwen en de kruin). Terwijl je de klank “M” chant, spreek je in gedachten de intentie uit. Bijvoorbeeld: “Ik gebied: mijn gezondheid is perfect, op dit moment.” Herhaal dit drie keer. Dit is een krachtige manier om je onderbewustzijn en onbewuste te programmeren met bewuste gedachten.

Deze oefeningen kun je dagelijks doen; ze kosten slechts 5 tot 15 minuten. Het is het beste om ze ‘s ochtends vroeg uit te voeren – op een lege maag, in een goed geventileerde ruimte en na een koele douche.

Maar: altijd en overal is beter dan helemaal niet. Pas de oefeningen altijd aan op jouw niveau. Heb je lichamelijke klachten? Doe het dan rustig aan en bouw de intensiteit van de oefeningen geleidelijk op. Zelfs het visualiseren van je lichaam in de juiste houdingen helpt je om die houdingen na verloop van tijd volledig te kunnen aannemen.

Wees je bij elke beweging bewust van je lichaam. Maak van de oefening een bewegende meditatie. Bewustzijn van lichaam en ademhaling maakt het geheel vele malen krachtiger. Regelmatige beoefening zorgt voor een dagelijkse reiniging van je energiecentraIn Tibetaanse tradities is 21 een heilig getal:

21 is de cyclus van wind (lung) in het lichaam

21 staat voor volledige energetische activatie

21 is een ritmisch getal dat balans brengt tussen inspanning en herstel

Uitvoering

De vijf Tibetanen, 21 herhalingen – YouTube

De Vijf Tibetanen – De 5 Tibetanen – YouTube

Mieke

Aartsengel Michaël, beschermer van de hemelen en een baken van hoop en gerechtigheid, schitterde al eonen met zijn lichtgevende stralende pantser van wel duizend zonnen, met met zijn zwaard, gesmeed uit het zuiverste hemelse vuur. Voor velen een ware vriend in het aardse leven.

Op een noodlottige dag bereikten fluisteringen van een grote verstoring Michaëls oren. In de diepten van de duisternis smeedden ondeugende geesten een draak – een wezen met duizend scherpe haken en vleermuisachtige vleugels. Deze draak had een missie: het hemelgewelf openscheuren en verwoesting aanrichten.

Deze draak, geboren uit de overblijfselen van chaos, probeerde het delicate evenwicht van het universum te ontwarren. Zijn schubben waren zo donker als de leegte, en zijn ogen brandden met een kwaadaardig vuur.

Michaël wist dat hij dit beest moest confronteren om de harmonie van de hemelen te behouden. Met een hart vol moed en een onwankelbare geest daalde hij af in de afgrond, zijn vleugels sneden door de duisternis als een komeet die over de nachtelijke hemel schiet.

Toen Michael naderde, brulde de draak met een nog groter ongenoegen, zijn enorm geluid galmde overal doorheen en schudde het hele bestaan. De twee titanen botsten, hun strijd verlichtte de duisternis met uitbarstingen van licht en schaduw. Michaels zwaard ontmoette de vurige adem van de draak, waardoor een krachtspel van vonken en vlammen ontstond.

De strijd woedde voort, elke slag was een bewijs van Michaels onwrikbare vastberadenheid en de meedogenloze woede van de draak. Ondanks de formidabele kracht van de draak bleef Michaels hart standvastig. Hij putte kracht uit de liefde en het licht van de hemel, wetende dat zijn missie was om het leven te beschermen.

In een laatste, beslissend moment hief Michael zijn zwaard hoog op, de zuiverste essentie van hemels licht kanaliserend. Met een machtige zwaai sloeg hij de draak, zijn hart doorborend met een krachtige straal van helderblauwe energie. De draak slaakte een oorverdovende kreet, terwijl hij werd verzwolgen door licht, zijn vorm oplossend in de ether.

Toen de duisternis verdween, overschouwde Michael zijn geslaagde missie; zijn pantser gloeide met triomfantelijk licht. Het evenwicht van het universum werd hersteld en de hemelen juichten. Michael keerde terug naar zijn hemelse verblijfplaats, zijn geest schitterde helderder dan ooit, een symbool van hoop en moed voor iedereen die in de rijken van licht en schaduw leeft .

De legende van Michael en de draak is een tijdloos verhaal, een herinnering dat zelfs in het aangezicht van de grootste duisternis, het licht van moed en gerechtigheid altijd zal zegevieren.

***********************************************************************

*Ter aanvulling:

In de antroposofie is de draak een symbolische representatie van de krachten van duisternis en materialisme die zich verzetten tegen spirituele ontwikkeling. Rudolf Steiner, de grondlegger van de antroposofie, verwees in zijn leringen vaak naar de draak, met name in de context van de strijd tussen aartsengel Michaël en de draak, die de strijd tussen spiritueel licht en materiële duisternis vertegenwoordigt.

De draak wordt nauw geassocieerd met Ahriman, een figuur in de antroposofische kosmologie die materialisme, koud intellect en de krachten belichaamt die de mensheid wegtrekken van spiritueel bewustzijn. Deze strijd is niet alleen een mythologische gebeurtenis, maar een continu proces in elk individu, waarbij de krachten van het licht (vertegenwoordigd door Michaël) ernaar streven de krachten van de duisternis (vertegenwoordigd door de draak en Ahriman) te overwinnen.

Steiner beschreef hoe Michaël, met zijn ijzeren zwaard gesmeed uit kosmische meteorieten, de draak verslaat, wat de triomf van spirituele krachten over materialistische en destructieve tendensen symboliseert. Deze beeldspraak is bijzonder levendig tijdens het Michaëls feest, waarbij de thema’s moed, innerlijke kracht en de overwinning van het licht op de duisternis worden gevierd.

Michaels feest vieren we op 29 september. Op deze dag bereikt de zon zijn hoogtepunt en zijn dag en nacht perfect in evenwicht. Zelfs als de bladeren goud kleuren en vallen, en alles lijkt te vervagen, is er een onderliggende magie. In de stilte van de herfst blijft de polsslag van het leven doorgaan – de zaden dragen leven in zich, klaar om opnieuw te ontkiemen.

Liefs Mieke ©

Morgen, 26 september, opent de Volle Maan in Ram een kosmische poort die je niet kunt missen. Dit is geen subtiel fluisteren van het universum, geen zachte duw in de rug. Dit is een vurige, heldere, onontkoombare energie die je recht in je kern raakt. Een maan die je niet vraagt om te reflecteren, maar om te ontwaken. Om te herinneren. Om te kiezen.

Deze maan staat precies tussen de twee titanen, Saturnus en Neptunus. Alsof ze wordt uitgerekt tussen de harde realiteit en de zachte droom. Tussen wat je hebt opgebouwd en wat je diep vanbinnen verlangt. In die spanning ontstaat een soort kosmische elektriciteit ,een geladen veld waarin waarheid naar boven borrelt, zelfs als je die liever nog even had uitgesteld.

Dankzij haar krachtige sextielen met Pluto en Uranus worden doorbraken niet alleen mogelijk, maar bijna vanzelfsprekend. Pluto duwt je naar de psychologische wortels van je patronen, terwijl Uranus je bevrijdt van alles wat je klein houdt. Samen openen ze een pad dat je misschien al lang voelde, maar nog niet durfde te betreden. Doorbraken en kansen om vanuit eigen kracht te handelen.

En dan is er Mars, heerser van Ram, op de kritieke 29e graad van Kreeft.

Een graad die zegt dat een ‘oud verhaal’ wordt afgesloten.

Een graad die je confronteert met emotionele erfenissen, familiepatronen, oude rollen die je ooit dienden. Mars op deze graad maakt alles ‘dringend’, niet langer wachten, niet langer uitstellen, niet langer twijfelen, niet langer doen alsof het nog wel gaat.

Deze volle maan markeert het hoogtepunt van een langdurig innerlijk proces. Misschien voelde je het al weken, maanden, zelfs jaren: een oude versie van jezelf is aan het afbrokkelen. Onthoud daarbij dat je een evolutionair wezen bent, dit is de bedoeling van je incarnatie. ‘Ont-wikkelen’ en ‘af-wikkelen’ de vele verinnerlijkte lagen, behouden wat goed voor je is, want je hoeft het kind niet met het badwater weg te gieten. Je zou dat kunnen ervaren als ‘verlies’, verlies van mensen die je ooit dierbaar waren, die niet kunnen aanvaarden dat jij geboren bent met een unieke zielsblauwdruk die soms kan leiden tot vervlakking, afstand en een al dan niet tijdelijke breuk.

Ram is het eerste teken van de dierenriem : de geboorte, de vonk, het pure “ik ben”.

En precies dat deel van jou wordt nu opnieuw geboren.

Je laat een identiteit los die ooit stoer, onafhankelijk, strijdlustig of beschermend moest zijn. Een identiteit die misschien gebouwd was op overleven, op vechten, op jezelf bewijzen. Maar die nu te klein is geworden voor de ziel die je aan het worden bent.

Omdat Ram en Weegschaal samen de relatie-as vormen, verschuift ook het landschap van je verbindingen, en dat vraagt om eerlijke te kijken naar de balans tussen jezelf en de ander, op een volwassen manier. Dat leidt tot enkele vragen die wel eens heel rauw kunnen aanvoelen, echter, ga je voor echt-Zijn of ga je voor aangeleerde mechanismen, als ‘in de bres springen voor iemand’, ‘iemand willen verdedigen die het vuur aan de schenen wordt gelegd’ enz… Zijn er patronen die je bij jezelf herkent? Zodra je die bij jezelf herkent, herken je die ook bij iemand anders.

Waar houd je jezelf in? Waar heb je de neiging om door te drammen?

Waar geef je te veel? Waar ben je vooral bezig met krijgen?

Waar hoop je dat iemand of zelfs de wereld verandert, terwijl je diep vanbinnen weet dat jij degene bent die moet veranderen? De werking van Neptunus laat ons dat wederom helder zien.

Sommige relaties zullen verzachten en verdiepen.

Weer andere zullen eindigen of in een andere vorm transformeren.

De vragen die je jezelf kunt stellen- zelfonderzoekvragen gaat dieper dan zelfreflectievragen- zijn scherper maar ook zuiverder.

Zie je de werkelijkheid ( en ja wat betekent dit voor jou, voor de ander, hoe ga je om met jouw werkelijkheidsbeleving en met iemand anders werkelijkheidsbeleving (kun je verdragen dat jouw werkelijkheidsbeleving anders kan zijn dan je had verwacht of gehoopt en wat concludeer je dan hieruit? de ander of anderen zijn onbewust versus ik en mijn groep zijn wél bewust? wat ben je dan zelf aan het creëren…? we gaan dus dieper onderzoeken in onszelf)

Zie je de werkelijkheid, of zie je wat je graag zou willen dat waar is?

En waarom, wat leeft in die onderstroom, wikkel jouw laagjes af, laag per laag en sta bij elke laag bewust stil en leg elke laag onder jouw loep. Durf je dan ook delen dat je te radicaal, te zwart/wit, te defensief, te agressief, te autoritair, te min-achtend reageerde of zelfs dacht. Wetend dat gedachten sterk im-puls-eren in de onderstroom. Je eert jouw impulsen en hoe verhoud je je dan tegenover de ander?

Met Saturnus en Neptunus die zowel de zon als de maan raken, ontstaat een dans tussen realiteit en fantasie. Saturnus vraagt om verantwoordelijkheid, emotionele volwassenheid, gezonde grenzen, en draag-kracht. Neptunus nodigt uit tot dromen, idealen, spiritualiteit en verbinding. Waar geen balans is tussen de beide, zien we vaak misleiding ontstaan, spirituele bypass op elk vlak.

Er wordt geschermd en gepingpongd in woorden. Neem het waar, bij jezelf, bij elkaar en kijk eens hoe je kunt groeien naar een écht zuivere manier van communiceren. Zuivere communicatie laat de ander ‘heel’, heeft geen nood aan verbale pingpongspelletjes. Merk het op en neem jezelf onder de loep, hoe kan jij een levend voorbeeld worden het anders te doen.

Bezielde communicatie en verbinding draagt een basis van respect, eerbied, ondanks de verschillen. Je vlucht niet in reddersrollen, romantische illusies of een wirwar van oude aangeleerde patronen.

Gesprekken die tot nu toe niet gebaseerd waren op waar-echt Zijn, kunnen een doorbraak maken door moedige keuzes te maken dat wél te doen.

Woorden die je eerder inslikte, komen nu vanzelf naar boven.

Grenzen die je niet durfde te zetten, worden nu helder.

Waarheid die je eerder wegduwde, wordt nu onvermijdelijk.

Ram is de pionier, de dappere, de ziel die durft te gaan waar anderen nog aarzelen, waar Pluto inzicht geeft, Uranus je de vrijheid biedt, en Mars de dappere moedige spoortrekker, kun je niet meer doen alsof. Je bent niet langer een kameleon, draait niet met alle winden mee, om je geliefd te voelen. Het is niet omdat een VIP dit of dat zegt, dat je je nog in allerlei bochten wringt, uit angst om verstoten te worden: vermeende sympathie met een diepe laag aan antipathie. En hoe dat schuurt!

Je bent jezelf aan het Worden…al dacht je dat je altijd bent geweest die je bent en dat je nooit iemand anders zal worden. Dat kan ook. En ook hier dienen we respect voor te hebben. Ook al ervaar je dan dat iemand niet dat respect heeft voor jou. Laat gaan. Het gaat om wie JIJ als mens bent. Een evolutionair bezielde Mens.

Laat deze Volle Maan in Ram je gids zijn naar een nieuwe manier van leven.

Een nieuwe manier van verbinden. Echter.

Een manier waarop jij jouw leven eert en dat ook aan de ander gunt.

Dit is geen einde.

Dit is een geboorte.

Een vuurdoop.

Een thuiskomen in jezelf.

VOLLE MAAN IN RAM — DE VUURPOORT CEREMONIE

Een ritueel voor loslaten, ontwaken en het belichamen van je nieuwe zelf

De Volle Maan in Ram op 26 september opent een vurige poort. Een poort die je uitnodigt om je oude huid af te werpen, je nieuwe identiteit te omarmen en moedig te kiezen voor de weg die werkelijk van jou is. Deze ceremonie helpt je om die energie bewust te betreden — met lichaam, geest en ziel.

1. Voorbereiding van de ruimte — Het Heilige Vuur Ontvlamt

Zoek een plek waar je je veilig voelt. Dit mag binnen of buiten zijn.

Maak de ruimte schoon, fysiek én energetisch.

* Elementen die je kunt klaarleggen:

Een kaars (liefst rood, wit of goud)

Een kommetje water

Een steen of kristal (bijv. rode jaspis, obsidiaan, bergkristal)

Papier en pen

Eventueel wierook of salie

Een symbool van iets dat je wilt loslaten (foto, woord, object)

Plaats de kaars centraal.

Ram is vuur : dit is je anker.

Ga zitten. Adem diep in en uit. Voel je lichaam. Voel je ademhaling stromen in je hele lichaam.

Voel dat je hier bent, nu, in dit moment. Laat elke gedachte die opkomt voorbij waaien met een wolkje.

2. Opening van de ceremonie : Het Aanroepen van de Vuurkracht

Steek de kaars aan en spreek hardop of in stilte:

“Ik open deze ruimte voor waarheid, moed en transformatie.

Moge het vuur van Ram mijn pad verlichten.

Moge ik zien wie ik werkelijk ben.

Moge ik loslaten wat niet langer bij mij hoort.”

Voel hoe de energie in de ruimte verandert.

Adem enkele keren diep in en uit.

Bij elke uitademing laat je spanning los.

Bij elke inademing trek je kracht naar binnen.

Stel je voor dat er een rode gloed vanuit je bekken omhoog stijgt.

Dit is Ram. Dit is jouw innerlijke vuur. Jouw Levens-en Scheppingsvuur. Dit is jouw ‘IK BEN DIE IK BEN.’ Laat deze energie via je ademhaling zich verspreiden door je hele lichaam.

Neem rustig je tijd hiervoor.

3. Reflectie

Neem je papier en pen.

Schrijf zonder nadenken, zonder filter wat je hebt ervaren.

Laat de woorden komen zoals ze komen. ( geen analyse)

Misschien schrijf je over oude familiepatronen, rollen waarin je jezelf verloor, manieren waarop je jezelf klein of stoer hield, relaties die je uitputten, verwachtingen die je niet meer wilt dragen….

Laat alles eruit stromen.

Wanneer je klaar bent, leg het papier voor je neer.

Kijk ernaar alsof je een oude huid ziet die je niet langer past.

4. De Relatie-As: Jij en De Ander

Ram en Weegschaal vragen je om eerlijk te kijken naar je verbindingen.

“Welke relatie vraagt om verandering?

Waar geef ik te veel? Of geef ik te weinig.

Waar houd ik mezelf in? Of dram ik door?

Waar zie ik een illusie in plaats van de waarheid?”

Wees zacht.

Wees eerlijk.

Wees moedig.

5. Loslaten : Het Ritueel van Vuur

Neem het papier waarop je je oude identiteit hebt geschreven.

Houd het boven de kaarsvlam (veilig en bewust).

Spreek de volgende woorden ( of woorden die bij je passen) uit:

“Ik laat los wat me belemmert in mijn Zijn”

Ik eer wie ik was.

Ik kies voor wie ik word.”

Laat het papier langzaam verbranden of scheur het in stukken.

Voel hoe het gewicht van je schouders glijdt en voel hoe ruimte ontstaat. Ademruimte. Levensruimte.

Dit is de dood van het oude.

Dit is de geboorte van het nieuwe.

Dit is jouw passage, jouw rite, jouw nieuwe geboorte.

Manifestatie : Het Nieuwe Zelf dat Wil Ontstaan

Neem een nieuw vel papier.

Schrijf:

“Wie ben ik nu?

Welke versie van mezelf, mijn authentieke Zelf, zie ik geboren worden?

Welke moedige stap zet ik vandaag?”

Laat je woorden helder zijn.

Laat ze krachtig zijn.

Laat ze eerlijk zijn.

Ram vraagt om actie. NU.

Kies één concrete stap die je binnen 48 uur gaat zetten.

Iets dat jouw nieuwe identiteit bevestigt.

Iets dat jouw vuur eert.

6. Integratie / Het Water van Neptunus en Saturnus

Neem de kom water. Maak contact met het water in de kom.

Dompel je vingers erin. Hoe voelt het water? Laat je vingers zachtjes door het water bewegen.

Zeg:

“Ik verzacht wat hard is.

Ik verhelder wat mistig is.

Ik breng balans tussen droom en realiteit.”

Laat het water over je handen glijden.

Voel hoe het je energie kalmeert.

Voel hoe het je nieuwe zelf verzegelt.

Afsluiting : De Poort Sluit, De Weg Begint

Blus de kaars niet uit.

Laat haar nog even branden als symbool van je nieuwe vuur.

Daarna doof je de kaars

Zeg:

“Deze ceremonie is voltooid.

Ik stap vooruit.

Ik kies voor mij.

Ik ben die ik ben.”

Voel de kracht in je borst.

Voel de rust in je buik.

Voel de helderheid in je hoofd.

Spreek je dank uit naar het Leven, naar iedereen die een bijdrage heeft geleverd om te ont-dekken wie je was en wie je bent geworden. Op dit moment. Je beseft dat jouw Wordingsweg een doorgang kent tot zolang je op Aarde bent en daarna gaat je reis verder op andere wijze.

Heb het goed, veel liefs, Mieke

Als je je waarheid binnen in jezelf gevonden hebt, hoef je in dit hele bestaan nergens meer naar te zoeken. De waarheid functioneert via jou. Als jij je ogen opendoet, is het de waarheid die haar ogen opent. Als jij je ogen dichtdoet, is het de waarheid die haar ogen sluit. Dit is een fantastische meditatie. Als je dit eenmaal begrijpt, hoef je verder niets te doen; alles wat je doet wordt door de waarheid gedaan.

Als je loopt is dat de waarheid; als je slaapt rust de waarheid; als je praat spreekt de waarheid; als je stil bent is het de waarheid die zwijgt.

Heel langzaam komt alles tot rust, er is geen techniek meer nodig.

Je leeft je waarheid – springlevend, stralend, tevreden, gelukzalig, je bent zelf een lied geworden.

Je hele leven wordt een gebed zonder woorden, of beter gezegd, een devotie, een gratie, een schoonheid die niet van onze alledaagse wereld is, een lichtstraal uit het oneindige die doordringt tot de duisternis van onze wereld.

De innerlijke stem spreekt niet in woorden, maar in de woordloze taal van het hart. Ze is als een orakel dat alleen de waarheid spreekt. Ze is alert en waakzaam, in staat zowel de duisternis als het licht te accepteren, wat gesymboliseerd wordt door de twee handen die een kristal vasthouden.

Het kristal zelf staat voor de helderheid die ontstaat als dualiteiten getranscendeerd worden.

Onze innerlijke stem kan ook speels zijn, want ze duikt diep in de emoties en als ze weer bovenkomt stijgt ze hoog op, als twee dolfijnen die dansen in het water des levens.

Via haar kroon in de vorm van de maancycli staat ze in verbinding met de kosmos en de aarde, zoals te zien is aan de groene bladeren op de kimono van de vrouw.

Er zijn momenten in ons leven dat we heen en weer getrokken worden door te veel stemmen. Onze verwarring in zo’n situatie dient juist om ons eraan te herinneren dat we de stilte en het centrum in onszelf moeten opzoeken.

Alleen dan zijn we in staat onze waarheid te horen.